รวมกลอนเพราะๆ

Poem ระเบียงกลอน => กลอนประชด => ข้อความที่เริ่มโดย: น้ำตาลขม ที่ ธันวาคม 01, 2011, 09:00:55 pm

หัวข้อ: คนฝันเฟื่อง
เริ่มหัวข้อโดย: น้ำตาลขม ที่ ธันวาคม 01, 2011, 09:00:55 pm
อยากติดปีก  ให้หัวใจ
บินถลาไกล  สุดเขตหล้า
ชีวิตอิสระ  ไม่ต้องตกเขตกังหา
ไม่มีอาญา ที่ใครใคร่จะกำหนด

 บรรทัดฐาน   กำหนดมาเพื่อ
ให้สังคมคลุมเครือ มากชั้นหลั่นลด
ฉีกขาดให้ ทัดเทียมกันอย่างหมดจด
รวย ? จน  ละลด จักไม่มี  และไม่มี

สิทธิ  จักเท่าเทียมกัน
ไม่แบ่งเขตชนชั้น ยาจกหรือมั่งมี
เรียนจบมีงานทำ ไม่ต้องมีเส้น ? สี
เอาแค่ใบดีกรี  เบิกทางสู่ความฝัน

ไม่มีเงินตรา วัดค่ากัน ด้วยเกียรติศรี
เอาแค่ความรู้สึกที่ดี  ให้กัน และให้กัน
เพราะทนเห็นไม่ได้  ในความสับสนพันลวัน
เลยเพ้อฝัน ฝันเฟื่อง  ตามประสา  ฮ่า...ฮ่า
หัวข้อ: Re: คนฝันเฟื่อง
เริ่มหัวข้อโดย: 张龙 天 [แด่คนช่างฝัน(เฟื่อง)] ที่ ธันวาคม 02, 2011, 10:16:18 pm
อยากติดปีก  ให้หัวใจ
บินถลาไกล  สุดเขตหล้า
ชีวิตอิสระ  ไม่ต้องตกเขตกังหา
ไม่มีอาญา ที่ใครใคร่จะกำหนด

 บรรทัดฐาน   กำหนดมาเพื่อ
ให้สังคมคลุมเครือ มากชั้นหลั่นลด
ฉีกขาดให้ ทัดเทียมกันอย่างหมดจด
รวย ? จน  ละลด จักไม่มี  และไม่มี

สิทธิ  จักเท่าเทียมกัน
ไม่แบ่งเขตชนชั้น ยาจกหรือมั่งมี
เรียนจบมีงานทำ ไม่ต้องมีเส้น ? สี
เอาแค่ใบดีกรี  เบิกทางสู่ความฝัน

ไม่มีเงินตรา วัดค่ากัน ด้วยเกียรติศรี
เอาแค่ความรู้สึกที่ดี  ให้กัน และให้กัน
เพราะทนเห็นไม่ได้  ในความสับสนพันลวัน
เลยเพ้อฝัน ฝันเฟื่อง  ตามประสา  ฮ่า...ฮ่า


คนเพ้อฝันฝันเฟื่องเลื่องลือชื่อ
มีฝีมือวาดฝันปั้นแต่งไว้
แต่ไม่เคยลงมือทำได้ดั่งใจ
ก็เลยได้แต่วาดขาดการทำ

นามตัวฉัน??? [แด่คนช่างฝัน(เฟื่อง)]
เคยลือเลื่องเรื่องกลอนเศร้าเล่าเรื่องขำ
ปัจจุบันไม่ีรู้ไม่เคยจำ(อยากรู้เพราะอะไร วรรคต่อไปครับ)
เรื่องกลอนนั้นจับดำดินเรื่อยไป
หัวข้อ: Re: คนฝันเฟื่อง
เริ่มหัวข้อโดย: น้ำตาลขม ที่ ธันวาคม 04, 2011, 01:20:53 am

คนเพ้อฝันฝันเฟื่องเลื่องลือชื่อ
มีฝีมือวาดฝันปั้นแต่งไว้
แต่ไม่เคยลงมือทำได้ดั่งใจ
ก็เลยได้แต่วาดขาดการทำ

นามตัวฉัน??? [แด่คนช่างฝัน(เฟื่อง)]
เคยลือเลื่องเรื่องกลอนเศร้าเล่าเรื่องขำ
ปัจจุบันไม่ีรู้ไม่เคยจำ(อยากรู้เพราะอะไร วรรคต่อไปครับ)
เรื่องกลอนนั้นจับดำดินเรื่อยไป



เพราะชอบมีคำถามว่าทำไม
แล้วหาคำตอบให้  กับตัวเองไม่ได้สักที
ทำไมคนเรา   ต้องดิ้นรนให้ได้มาเพื่อเกียรติบารมี
และกฎเกณฑ์นี้   กำหนดมาเพื่อใคร ....ฉันไม่รู้จัก
          ชีวิตก็ของของเรา
จะหมายเอา  กับอะไรหากยากเย็นนัก
ชีวิต ถูกลิขิตมาเพื่อใคร เพื่อ ....เพื่อ.... ความกักขัก
หรือจมปรัก  ในเขตขอบที่ใคร ....และใครเขากำหนด
       ชนชั้น  วรรณะ  ของคนกับคน
ก่อความขื่นขม  เพราะความต่างใน....ความอิ่มและอด
สถานะค่าทางสังคม ต่างกันราวทางที่เคี้ยวลด
และทุกอย่างก็ต้องหมด สูญไป เพราะความต่าง
       ใคร ใคร่ บอกได้ไหม  ว่าทำไม
หรือต้องให้ฝันไป  กับความอยากที่แสนจะเลือนราง
กับความเป็นจริงที่ไม่สามารคจะก่อร่างสร้าง
คงไม่ต่าง ถ้าฉันจะฝันเฟื่องทุกเรื่องตามใจเอา