Poem ระเบียงกลอน > กลอนประชด

หยุดตีพาย

(1/1)

ดินหญ้ากาช้ำ:
จะคบกัน...ฉันใด...ตามใจเจ้า
มิโศกเศร้า...สักนิด...เชิญชิดใกล้
จะรักกัน...เลิกกัน...เมื่อวันใด
มิสนใจ...ใฝ่ถึง...สักครึ่งมี

อย่าได้สน...หัวใจ...แหละใยเยื่อ
ครั้งเคยเผื่อ...แผ่ให้...เพราะใช่ที่
อาจเคยหมาย...ใจฉัน...นั้นภักดี
จึงทำที...ตีหน้า...ว่าผิดไป

หยุดอ้างเอ่ย...เผยช้ำ...กับความผิด
มิต้องปิด...สิทธิ์รัก...เมื่อภักดิ์ให้
รักกันเถิด...รักกัน...อย่าหวั่นใด
เพราะหัวใจ...แห่งฉัน...นั้นยินดี

ด้วยไม่เคย...มีใจ...ให้แต่ต้น
จะเจ็บซ้น...หม่นใจ...ก็ใช่ที่
อย่าดราม่า...ว่ารัก...มาหลายปี
แม้แต่ชอบ...ก็ไม่มี...หยุดตีพาย

1

นำร่อง

[0] ดัชนีข้อความ

Sitemap 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 
There was an error while thanking
Thanking...
กลับไปในรูปแบบจริง