รวมกลอนเพราะๆ

Poem ระเบียงกลอน => กลอนธรรมชาติ => ข้อความที่เริ่มโดย: ทูตซ้ายพรรคจรัส ที่ มีนาคม 17, 2012, 10:06:50 pm

หัวข้อ: โรงรับจำนำหมายเลข 8 ฟีเวอร์
เริ่มหัวข้อโดย: ทูตซ้ายพรรคจรัส ที่ มีนาคม 17, 2012, 10:06:50 pm
ผมยินดีต้อนรับ
พร้อมสดับทุกปัญหา
แลกเปลี่ยนคุ้มราคา
ลงนามมา..ได้ทันที

จะเป็นไตซ้ายขวา
ลูกนัยน์ตา,ปอด,เซี่ยงจี๊
ทุกส่วนใน body
ต่างก็มี value มัน

abstract ยิ่งดีใหญ่
ความรักไซร้,พรสวรรค์
รสสัมผัสแลกรูปพรรณ
เพอร์เฟคขั้น superstar

มนุษย์กับความอยาก
ตัดขาดยากจริงพับผ่า
กระหายหิวไร้อัตรา
แลกปัญญาลูกก็เอา

สุดท้ายที่ไขว่คว้า
มรณาเหลือเพียงเถ้า
อนิจจาวิญญาณเขลา
หลงกล เ จ้ า รั ต ติ ก า ล..

xx.xx.xxxx
หานนั่ว ณ วันที่เซ็งเป็ด
หัวข้อ: Re: โรงรับจำนำหมายเลข 8 ฟีเวอร์
เริ่มหัวข้อโดย: ทูตซ้ายพรรคจรัส ที่ มีนาคม 17, 2012, 10:18:52 pm
"ตลอดเจ็ดสิบปี
ชั้นภักดีต่อเจ้านาย
แต่คุณกลับมิวาย
ชอบทำร้ายกันทุกครา

เทคแคร์แต่ซุนจั๋ว
I'm your partner น้า
ไปนานลืมเวลา
นัดลูกค้าได้ยังไง!"

"คนล่ะไปแล้วหรือ?"
"ถามหน้าซื่อชวนหมั่นไส้
เช็คบ้างผลกำไร
เปิดต่อมั้ยกิจการ!"

"เหตุเกิดกระทันหัน.."
"เรื่องแม่นั่นชั้นขอผ่าน"
"อาจิ้งอย่าเที่ยวพาล"
"ใครจะหวานเหมือนเด็กคุณ!"

"ซุนจั๋วเกิดปัญหา
ถูกวางยาพาง่วงงุ่น"
"ลูกค้ารอจนฉุน
คุณดันจุ้นไปช่วยเธอ!"

"เป็นเธอชั้นก็ช่วย"
(เลิกวางมวยทียัยเซ่อร์)
"เด็กนั่นกับชั้นเหรอ
กระดูกต่างเบอร์..อย่าเทียบกัน!"

"จะว่าไปก็จริง
หากพบหญิงอย่างเธอนั้น
คงเผ่นแทบไม่ทัน
คำเดียวสั้น ๆ อั น ต ร า ย !!"

ป.ล.อ้างอิงจากฟีลแสนงอนของอาจิ้ง @pawnshop 8 เมื่อวันพฤหัส 15 ที่ผ่านมา
หัวข้อ: Re: โรงรับจำนำหมายเลข 8 ฟีเวอร์
เริ่มหัวข้อโดย: แค่คนคนนึง ที่ มีนาคม 18, 2012, 10:59:52 pm
แอบแวะเข้ามาทัก
คงไม่กัดกันใช่ไหม
ค้าขายเก็งกำไร
ทั้งตับไตไส้และพุง

หมดนี้ที่ได้เห็น
แหมมันเล่น ทำสะดุ้ง
เสียววาบ ไปทั่วพุง
กลัวไม่ตุง เหมือนอย่างเคย

ไม่มีของแลกเปลี่ยน
แค่แวะเวียนมาเฉยเฉย
ปัญหาก็เหมือนเคย
คือเพื่อนเอ๋ย... ไ ม่ มี ตั ง

ขอยืมก่อนได้ไหม
แล้วจะใช้ ให้ทีหลัง
ไหว้วอนสุดกำลัง
ไม่มีตัง สักบาทเดียว

ไม่แลกกับพุงนะ
ตอนโดนฉะ มันคงเสียว
ยืมไปแค่แปปเดียว
แล้วจะเทียวกลับมาคืน

ทั้งหมด ที่พูดมา
จะบอกว่า แกล้งให้ตื่น
แวะมา ยามกลางคืน
แค่อยากบอกเจ้าของพื้น(ที่) ว่า....
 " คิ ด ถึ ง จั ง ง ง "


ลป.ไม่ได้เจอกันนานจริงๆนะ พี่สาวคนนี้ ยังจำกันได้ไหมนะ? :)
หัวข้อ: Re: โรงรับจำนำหมายเลข 8 ฟีเวอร์
เริ่มหัวข้อโดย: ทูตซ้ายพรรคจรัส ที่ มีนาคม 19, 2012, 12:44:09 am
ฟีลกาพย์จากซีนพี่หานแขวะน้องจิ้งซึ่ง ๆ หน้า

"คุณเฉินลายมือสวย
ประกอบด้วยภูมิความรู้"
"อย่าแถออกนอกลู่"
หานนั่วขู่ใส่ร่างบาง

"ก็ชั้นกลัวนี่นา
สัญญาว่าจะอยู่ห่าง
ของจำนำทุกทาง
อย่าเผาร่างชั้น..ขอร้อง" T^T

ชายหนุ่มนิ่งพินิจ
"ช่วยใช้ฤทธิ์มือทั้งสอง
ดูดความรู้ทั้งกอง
จากสมองชั้นคืนไป"

อาจิ้งอ้อนวอนเขา
ทำตาเศร้าปริบ ๆ ใส่
ชายหนุ่มเอ่ยทันใด
"ตอนนี้ไร้ซึ่งอารมณ์

จะสอนหนังสือเธอ
ไม่ prefer ที่จะข่ม
ใจรับตัวโง่งม
มาเพาะบ่มให้เสียงาน

เธอเก็บความรู้ได้
แต่ต้องจ่ายเพื่อให้สาส์น
สัญญาไร้ข้อค้าน"
เวลาผ่านเกือบนาที

อาจิ้งจึงตอบคำ
"ขอจำนำ memory
สวยงามในชีวี"
"อย่างเธอมีด้วยรึไง?"

"ก็ต้องมีบ้างน่า
ของลูกค้าแซ่เฉินไซร้
คุณยังรับทันใด"
"เธอไม่ใช่เขานี่นา"

"..ชั้นพูดเธอเร่งจด
อ้างตามกฏ ฯ ขอแจ้งว่า
ดิชั้นเฉินจิ้งมา
แจงอัตราของจำนำ

ข้อแรกไม่สุภาพ
สองพูดหยาบ,ปลิ้นปล้อนซ้ำ
ไร้เหตุผล"..(กรรมหนอกรรม
เผากระหน่ำไม่เหลือดี)

"เขียนสิ..หยุดทำไม
กลับกลอกไซร้,ความคิดนี่
ตื้นเขินข้อสาม,สี่"
"ยะ..ยังมี(อีก)เหรอเจ้านาย?"

"คำพูด can't believe"
"page received ต่อไม่ได้
paper ท่อนสุดท้าย
เอาไว้ sign ชื่อแซ่ไง"

"โอเค..ลงนามซะ"
"ขอบคุณค่ะ..โล่งแล้วไซร้
แบบนี้ต้องรีบไป
เติมท้องให้อิ่มสำราญ

ตามด้วยช้อปเสื้อผ้า" ^0^
หานนั่วคว้าสัญญาอ่าน
"เสร็จกัน..ลืมจัดการ
เคลียร์สันดานละโมบเธอ" -*-

ป.ล.ข้าเองก็คิดถึงจอมยุทธหนึ่งเหมือนกันนะ ขอบใจที่แวะมาแจม แอนด์ขอบคุณเรียวรุ้งสำหรับการกดชื่นชมนะครับ
หัวข้อ: Re: โรงรับจำนำหมายเลข 8 ฟีเวอร์
เริ่มหัวข้อโดย: 张龙 天 [แด่คนช่างฝัน(เฟื่อง)] ที่ มีนาคม 19, 2012, 09:39:39 am


ก๊อกก๊อก!!เสียงประตู
ออกไปดูว่าเป็นใคร
ก็ได้พบทันใด
ใยว่าเจ้าไม่เข้ามา

น้องจางมาหาพี่
ใยท่านนี้ไม่มาหา
ส่งคนต้อนรับมา
แทนที่ว่ามารับเอง

น้องจางอีกแล้วนะ
อย่ามัวจะมาทำเบ่ง
วันนี้โปรดครื้นเครง
คนกันเองฉลองกัน

อาฟู่จัดอาหาร
....แล้วอาป่านไปไหนนั่น
จะให้เจ้าตัวมัน
ไปซื้อของอย่างว่องไว

ข้ามาแค่คิดถึง
ไม่หวังดึงสินทรัพย์ใคร
ไม่ต้องเลี้ยงก็ได้
เดี๋ยวก็ไปไม่ต้องลา

แหมเจ้ามานั่งก่อน
ไม่พักผ่อนเลยหรือหา
วันนี้ดวลสักตา
แล้วค่อยลาไปจากกัน

วันพรุ่งข้ากลับมา
อย่าห่วงหามากเถอะนั่น
กลับมาพร้อมของขวัญ
ให้ท่านนั้นได้พอใจ

เจ้าทำอะไรหรือ
ที่ว่าคือหรือว่าใช่
จะหาทั้งตับใต
เอามาให้ข้าหรือนั่น

งานข้าลับยิ่งกว่า
ไม่คิดว่าจะบอกกัน
งานราชการนั้น
ยากแสนเข็ญจริงแท้นา

งั้นข้าจะรออยู่
หน้าประตูเมื่อเวลา
หากว่าเจ้าไม่มา
ข้านั้นว่าเจ้าต้องตาย

ข้างนอกร้ายกาจยิ่ง
ทั้งปืนยิงทั้งของหาย
ทั้งโจรพวกเมามาย
สารพัดจะจัดสรร

บ่ต้องห่วงข้าดอก
ข้าไม่ออกไปเกินนั้น
ทั้งโจรทั้งฆ่าฟัน
ข้าชิ่งมันมาแต่ไกล

เรื่องนี้ไม่ต้องห่วง
ข้าไม่กลวงเหมือนไม้ไผ่
ต่อให้ยากเท่าใด
จะกลับไปในหนึ่งวัน

ว่าแต่พี่เขยข้า(ท่านหมิงเอ๋อ)
ไปหรือมาอย่างไรนั่น
ไม่มีข่าวคราวกัน
ให้ข้านั้นห่วงหรือใย

หัวข้อ: Re: โรงรับจำนำหมายเลข 8 ฟีเวอร์
เริ่มหัวข้อโดย: กันและกัน ที่ มีนาคม 19, 2012, 05:32:03 pm
เสียงคุยชักคุ้นหู
จึงแอบดูมุมหน้าต่าง
หลังจากได้เดินทาง
จรจรัลเดินทางไกล

เอ๊ะ! นั้นที่เราจ้อง
หนูขนทองใช่หรือไม่
อีกน้องที่จากไกล
นั้นประไรเจ้าน้องจาง

กลัวเข้าไปทักทาย
จึงแค่ได้อยู่ห่างๆ
กลัวพี่แลน้องจาง
จะเลือนลางจนลืมเลือน




ขอหลบตรงนี้  แอบฟังเขาไปก่อน  กลัวขัดบทพี่ไป๋ 55555+


หัวข้อ: Re: โรงรับจำนำหมายเลข 8 ฟีเวอร์
เริ่มหัวข้อโดย: แค่คนคนนึง ที่ มีนาคม 19, 2012, 10:00:44 pm
ถึงท่านไป๋ อยากจะบอกว่าส่งPMตอบไม่ได้

มันบอกว่าเต็ม= =;;;

เลยมาบอกในนี้แทนว่า ตอนนี้อยู่ออสเตรเลีย ยังไม่กลับไทยง่ายๆ :)

คิดถึงมากๆ แล้วคงได้มาแต่งกลอนด้วยกันอีกนะคับ

(ลป.อยากคุยไร PM มานะคับ)
หัวข้อ: Re: โรงรับจำนำหมายเลข 8 ฟีเวอร์
เริ่มหัวข้อโดย: ทูตซ้ายพรรคจรัส ที่ มีนาคม 20, 2012, 09:12:23 pm
ฟีลกาพย์จาก PAWNSHOP 8 ฉากซุนจั๋วไปโรงรับจำนำครั้งแรก

"แท้จริงคุณก็เป็น..
ของที่เร้นลับแห่งนี้"
"อืมใช่..let me see
สิ่งของที่เธอนำมา"

"มันคือของเก่าแก่
ซึ่งอาจแลดูไร้ค่า"
"หากไม่ได้ราคา
ในกายาเธอยังมี

สิ่งอื่นจำนำได้"
(อืม..เจ้านายคือชั้นนี่)
ยินเสียงแว่วหนึ่งที
อาจิ้งรี่เปลี่ยนวาจา

"ราคาของจำนำ
จะสูงต่ำ..ในไม่ช้า
เจ้านายผู้ปรีชา
จะตรวจตรา..ตีค่าเอง"

พลันเปิดกล่องออกดู
เพียงชั่วครู่..ตั้งจิตเพ่ง
ภาพหนึ่งเริ่มบรรเลง
scene วังเวง..หลานกับตา

'นี่คือมรดก
ที่จะยกให้หนูน้า
ตารับสืบทอดมา
จากคุณย่าตาอีกที'

(โชคดีตระกูลหาน
บุญหนุนนานจึงยังมี
เลือดเนื้อเชื้อไขที่
รอ marry สืบสกุล)

หานนั่วตัดสินใจ
ไม่อยากให้เธอเคยคุ้น
สถานที่ชวนหมกมุ่น
หลอกต้มตุ๋นเอาวิญญาณ

จึงคืนของกลับไป
อาจิ้งไซร้ยังจุ้นจ้าน
หว่านล้อมอยู่เป็นนาน
ชายหนุ่มพาลฉุนขึ้นมา

"รายนี้ชั้นไม่ทำ..
หยุดถามซ้ำ" ก่อนเงื้อง่า
มือใหญ่โบกเพียงครา
ลมหอบพาคนกลับไป

"ดีจังนะเจ้านาย
ชั้นจะรายงานดีมั้ย
ช่วงนี้คุณขับไล่
เหยื่อลดไปหลายอัตรา

เสนอให้นายท่าน
ปิดทิ้งมันซะดีกว่า
เหตุผลที่บอกมา
ยังค้างคาไม่เข้าใจ

อย่านิ่งเงียบแบบนี้
ตอบชั้นที..ครั้งก่อนไซร้
คุณบอกเธอไม่ใช่
ลูกในไส้หลิวจื้อฟัง

อันนั้นพอฟังขึ้น
แต่ชั้นมึนกับครั้งหลัง
เหยื่อหลงกลจัง ๆ
คุณยับยั้งเธอทำไม

เหตุผลคราวนี้ล่ะ"
(พอได้มะ..เลิกสงสัย)
"ไม่มีเหตุผลใด"
(เธอพอใจคำตอบยัง)

"แต่นั่นของล้ำค่า
นานปีกว่าจะโผล่มั่ง"
หานนั่วทุบโต๊ะปัง
คล้ายคำสั่ง..'หุบปากที'

"รู้สึกว่าเจ้านาย
แคร์มากมายกับคนนี้"
"it's not your story
อย่าทู่ซี้..ถ้าไม่จำเป็น"
หัวข้อ: Re: โรงรับจำนำหมายเลข 8 ฟีเวอร์
เริ่มหัวข้อโดย: ทูตซ้ายพรรคจรัส ที่ มีนาคม 20, 2012, 09:19:32 pm
ฉากซุนจั๋วไปเยือนโรงรับจำนำอีกครั้ง

"welcome back ซุนจั๋ว
หากเธอชัวร์และมุ่งมั่น
บอกมาเลยละกัน
ความใฝ่ฝันที่ต้องการ"

"ชั้นอยากมีชื่อเสียง"
"นั่นเธอเพียงแค่กลับบ้าน
ฝึกซ้อมให้เชี่ยวชาญ
อีกไม่นานคงสมใจ"

"ตัวชั้น born to be
ขาดโชคที่อำนวยให้"
"ปีนป่ายสูงไปไย
ควรพอในสิ่งที่เป็น"

"หากคุณเห็นความฝัน
ของชั้นนั้นเป็นเรื่องเล่น
ก็ช่วยหยุดประเคน
ทำเฉกเช่นผู้หวังดี"

"ซุนจั๋วใจเย็นไว้
เขายังไม่บอกปัดนี่"
"เอาล่ะมาครั้งนี้
ชั้นยินดีสนองเธอ"

"ขอจำนำความรัก
ผูกสมัครที่เพ้อเจ้อ
เพราะเพียงนอนละเมอ
เห็น dancer บนเวที

ร่วมเต้นให้เพลงชั้น
ฟีลแบบนั้นช่างสุขี
เป็นจริงได้ก็ดี
ชีวิตนี้..ไม่ขออะไร"

"คิดจำนำสิ่งนี้
ตรองถ้วนถี่แล้วรึไม่
วันนึงอาจเสียใจ"
"อย่าพูดไซร้เหมือนรู้ดี

ใครมาขอสิ่งไหน
คุณก็ให้เขาไปซี่
ได้ยาถูกโรคนี้
ป่วยนานปียังหายทัน

นี่ชั้นขอชื่อเสียง
คุณก็เพียงช่วยเสกสรรค์
พล่ามมากทำไมกัน
หากวันใดต้องเสียใจนั้น..ก็ถือว่าชั้นแส่หาเรื่องเอง!!"
หัวข้อ: Re: โรงรับจำนำหมายเลข 8 ฟีเวอร์
เริ่มหัวข้อโดย: ทูตซ้ายพรรคจรัส ที่ มีนาคม 22, 2012, 11:20:21 pm
ฟีลกาพย์จากซีน พี่หานนึกได้ว่าทำถุงเก็บความรักของซุนจั๋วหายไปเลยมาทวงคืนกับน้องจิ้งเพราะรู้ว่าอยู่กับเธอแน่

"คืนถุงมาให้ชั้น!!"
"ของสำคัญขนาดนี้
ก็ได้แต่ต้องมี
เงื่อนไขที่แลกเปลี่ยนกัน

ตอบมาหนึ่งคำถาม
ว่าในความเป็นจริงนั้น
ตัวชั้นหรือเด็กนั่น
ที่คุณปันใจให้ไป?"

"ย่อมต้องเป็นซุนจั๋ว"
(แล้วมาคั่วชั้นทำไม
แสร้งทำมีใจให้
ตามติดไซร้..คอยดูแล

สุดท้ายแค่แผนลวง
หลงติดบ่วงเพ้อแทบแย่)
"เป้าหมายคุณที่แท้..
หลอกชั้นแก้ไขรายงาน

เรื่องคุณฝ่าฝืนกฏ
ใจคิดคดฮุบของร้าน
แลกกับถูกไฟผลาญ
ดวงวิญญาณ..คุ้มรึไง?"

"ชั้นรู้เพียงเค้าหวัง
จะโด่งดัง..เรื่องรักใคร่
โยนทิ้งไม่ใส่ใจ
ขอเพียงให้โชคอำนวย"

"ไหง after service
ต้องสนิทเพียงนั้นด้วย
เดี๋ยวตายศพไม่สวย
เจ้านายช่วยตรองให้ดี

เธอจำนำความรัก
คุณตระหนักรู้ข้อนี้
นี่เรียกเสียแรงฟรี
เพราะไม่มีวันคู่กัน!!"

"ไม่เห็นเป็นปัญหา"
"อีตาบ้า..คนหัวรั้น ฮึ่ย!!"
มือบางซัดถุงพลัน
สะบัดหัน..เดินจากไป

หานนั่วรีบก้มหยิบ
นิ้วทั้งสิบกำเอาไว้
อิทธิพลของข้างใน
ส่งผลให้เกิดอาการ..

To be continued
หัวข้อ: Re: โรงรับจำนำหมายเลข 8 ฟีเวอร์
เริ่มหัวข้อโดย: ทูตซ้ายพรรคจรัส ที่ มีนาคม 23, 2012, 02:52:23 pm
ฟีลกาพย์จากซีน พี่หานถูกอิทธิพลของในถุงกระตุ้นให้โชว์จิตใต้สำนึกออกมา พอเขาระลึกได้ว่าพูดไม่ดีกับน้องจิ้งก็รีบตามเข้าไปเตรียมจะอธิบายเหตุผลกับเธอทันที

"มันน่าจับตีก้น
ไหงเป็นคนไม่เอาถ่าน
ลาทีรักดักดาน
ต้องกล้าหาญสู้ความจริง

เดินหน้าอย่างผ่าเผย"
เสียงทุ้มเอ่ยเรียก.."อาจิ้ง"
ก่อนส่งสายตาปิ๊ง
หวานเชื่อมยิ่งกว่าน้ำตาล

"หรือเธอยังโกรธชั้น?"
"แหม..เรื่องมันไร้แก่นสาร
ก็แค่ร้อยปีผ่าน
ชั้นดื้อด้าน..ไม่เจียมตน"

'ตอนนี้กระจ่างแล้ว'
'ตะกี้แว่วเสียงเธอบ่น'
"ชั้นอยากบอกเหตุผล"
"ขอไม่ทนฟังละกัน"

"แล้วถ้าเป็นเรื่องงาน..?"
"แผนบุกศาลเจ้าจีนนั้น
คนแซ่ไป๋รู้ทัน
สกัดกั้นแทบทุกทาง

ยากเข้าถึงเป้าหมาย
หากแยกฝ่ายลงมือบ้าง
รุกรับสลับพลาง
ลองชิมลางแผนนี้ดู"

"ตกลงชั้นเห็นด๊ะ..(วย)"
"ขอตัวค่ะ..ไม่รั้งอยู่"
(ART ตัวแม่น่าดู
เอาทำตรู..ปรับฟีลไม่ทัน) -*-

To be continued
หัวข้อ: Re: โรงรับจำนำหมายเลข 8 ฟีเวอร์
เริ่มหัวข้อโดย: 张龙 天 [แด่คนช่างฝัน(เฟื่อง)] ที่ มีนาคม 24, 2012, 12:55:32 am
ท่านไป๋พี่ของข้า
จะบอกว่ากลับมาถึง
ด้วยความห่วงคะนึง
จึงรีบบึ่งรีบกลับมา

อันงานเพิ่งทำเสร็จ
ก็เหนื่อยเหน็ดมากหนักหนา
ปวดหัวคอหูตา
ไม่รู้ว่าประการใด

ขอตัวข้าหลับก่อน
ของีบนอนหายเหนื่อยไข้
จะกลับมาทันใด
เมื่อถึงในยามไก่ขัน

กลับมาพร้อมของฝาก
แม้ไม่มากไม่มายนั้น
แต่ราคาของมัน
นั้นมากหลายเกินพรรณา

ทั้งถ้วยโถใบใหญ่
ทั้งอำไพเม็ดงามตา
ทั้งเพชรนินจินดา
มูลค่าขอ say bye

แค่คิดว่าจะซื้อ
ก็เมื่อยมือนับตังจ่าย
โยนเครื่องเหมือนง่ายดาย
แต่ไม่ง่ายดังนั้นแล

เงินทองถุงใหญ่ใหญ่
นับยังไงก็ดูแย่
มากมายกระนั้นแล
ถ้าแน่นักนับเองไป

ทั้งยาอาหารแห้ง
ยามแห้งแล้งก็ใช้ได้
มาม่าและไวไว
หาเก็บไว้ยามภัยมา

ข้ามีงานชิ้นใหญ่
สืบวงในตามข่าวครา
วอนช่วยเป็นหูตา
สืบดูว่าประการใด

ข่าวหาจากขุนพล
ว่ารวยจนหรืออย่างไร
รบตายร้ายดีไหม
หรือว่าไม่มีสงคราม

งานนี้เสี่ยงยิ่งนัก
ศัตรูดักตีทุกยาม
อย่างดีอย่าบู่มบ่าม
ให้เดินตามทางหลวงไป

ข้าขอรบกวนท่าน
เป็นแรงงานของงานใหญ่
หากสำเร็จเมื่อใด
ทรัพย์มากไหลมาเทมา

ข้าขอลากลับก่อน
ไว้จะว่อนแวะมาหา
คราวหน้ามีใบชา
หาอย่างดีให้ท่านเลย
หัวข้อ: Re: โรงรับจำนำหมายเลข 8 ฟีเวอร์
เริ่มหัวข้อโดย: ทูตซ้ายพรรคจรัส ที่ มีนาคม 24, 2012, 01:31:37 am
ฟีลกาพย์จากซีน พี่หานตั้งใจจะซื้อดอกไม้มาง้อน้องจิ้ง แต่ชีดั๊นคิดไปไกลเว่อร์เลย 555+

"ไม่เกทเลยให้ตาย
ซุนจั๋วกลายเป็นข่าวฉาว
คุณช่างไม่เอาอ่าว
รักเด็กสาว..จนงมงาย

หลี่ผิงกิ๊กกับหล่อน
พาตะลอน..ไม่ขาดสาย
paparazzi เลยสบาย
มีข่าวขาย..กำไรงาม

เจ้านายโง่จริง ๆ"
"นี่อาจิ้ง..ที่เธอพล่าม
ชั้นโง่รึ..ขอถาม?"
"โอ๊ยเวรยาม..ไม่มีรึไง

ทำไมคุณแอบฟังชั้น?" -*-
"ว่าไปนั่นมีที่ไหน
เอ้านี่ชั้นซื้อให้
เธอชอบไหม..รับไปซี" ^^

"ให้ชั้น.." 'แปลก ๆ นะ'
"เจ้านายคะก็วันนี้
คุณบอกว่า busy
เพราะว่ามีนัดนี่นา

แล้วไม่ได้ไปเหรอ?"
"ซุนจั๋วเธอ..ต้องซ้อมท่า(เต้น)
คงยุ่งไม่มีเวลา
ชั้นเลยคิดว่า..ไม่ควรไป"

"งั้นดอกไม้ช่อนี้"
'เตรียมให้ she แน่นอนไซร้'
"ขอบคุณ(มว้าก)สำหรับน้ำใจ
แต่ชั้นไม่..ต้องการมัน"

"หานนั่ว..คนผีทะเล
อยากให้ say รับอย่าฝัน
ส่งไม่ถึงมือแม่นั่น
เลยมาให้ชั้น..กรี๊ดดดด อยากจะฆ่าคน !!"

ป.ล.พอมาเป็นฟีลอาจิ้งแล้ว รู้สึกว่าแต่งนอกฉันทลักษณ์ก็ได้อารมณ์ไปอีกแบบ ติชมได้ตามสบายนะขอรับ
หัวข้อ: Re: โรงรับจำนำหมายเลข 8 ฟีเวอร์
เริ่มหัวข้อโดย: ทูตซ้ายพรรคจรัส ที่ มีนาคม 24, 2012, 11:46:53 pm
ฟีลกาพย์จากซีน น้องจิ้งหนีมาที่แดนโลกา บาทหลวงไป๋คล้ายรับกระแสได้จึงตามมาพูดคุยเย้าจนเธออารมณ์ดีขึ้น แต่ทั้งสองหารู้ไม่ว่าทุกการกระทำล้วนอยู่ในสายตาของพี่หาน

"เรียกหาผมใช่มั้ย?"
"รู้ได้ไง..หูไวจัง?"
"เฉพาะคุณละมั้ง
ที่ลางสังเห่าบอกมา

ขอเพียงแค่นึกถึง
ผมจะบึ่งมาตรงหน้า"
"ไม่คิดว่าเทวดา
รู้จักพูดจาเลี่ยนเหมือนกัน

แต่ก็รื่นหูดี"
(มีภาษีกว่าตานั่น
รู้จักเอาใจชั้น
ทูตสวรรค์ก็เข้าที)

"อารมณ์ไม่ดีหรือ?"
"หน้าชั้นสื่อชัดรึนี่!"
"เรื่องหานนั่วละสิ
อ้อยังมี..เรื่องเกาฟง"

"นับว่าคุณฉลาด
ภูมินักปราชญ์..ช่างสูงส่ง
คล้ายตัวคุณมีองค์
เดาได้ตรง..สถานการณ์

แปลกจริงทำไมชั้น
เลิกปิดกั้น..เรื่องข่าวสาร
ความเป็นไปในร้าน
คุยฉะฉานได้กับคุณ

ทั้งที่อยู่ต่างฝ่าย
ไหงข้ามค่ายมาจ้านจุ้น"
"คงเพราะผมและคุณ
เจอจนคุ้น..กว่าร้อยปี"

"แล้วพอบอกได้มั้ย
พลไพร่ฝ่ายคุณมี
เท่าไหร่.." "แลกเปลี่ยนสิ
คุณล่ะกี่สิบร้อยคน"

"ชั้นมันลูกกระจ๊อก
ถึงคุณหลอกให้แจ้งผล
ถามไปก็อับจน"
"ผมหนึ่งคน..ที่เหมือนกัน"

(ไม่รับดอกไม้เรา
ดอดมาเคล้ากับหมอนั่น
อี๋อ๋ออะไรกัน
เห็นแล้วมัน..โคตรบาดตา...

..หึงนะแต่ผู้กินกับยังไม่ให้แสดงออกโฟร้ยย!!)
หัวข้อ: Re: โรงรับจำนำหมายเลข 8 ฟีเวอร์
เริ่มหัวข้อโดย: ทูตซ้ายพรรคจรัส ที่ มีนาคม 25, 2012, 11:12:04 am
ฟีลกาพย์จากซีน หลังเห็นภาพตำตาพี่หานเลยไปนั่งปรับทุกข์กับปีเตอร์ เขาโดนชายหนุ่มถามสะกิดใจมาประโยคนึง "อาการแบบที่เป็นเนี่ยแสดงว่า..คุณหานคงไปชอบใครเข้าแล้วมั้ง" เขาเลยกลับมาโรงรับจำนำเพื่อคุยกับน้องจิ้งแต่ชีแกล้งนอนหลับ..

"อาจิ้ง..หลับรึยัง?"
ชายหนุ่มตั้งใจมาหา
พลันเห็นเธอนิทรา
แทนที่ว่าจะออกไป

กลับทรุดนั่งข้างเคียง
คนบนเตียงสะดุ้งไหว
ไม่กล้าเอ่ยตอบไซร้
แสร้งหลับใหล..ดูท่าที

หานนั่วเริ่มโน้มหน้า
พิศกานดาอย่างถ้วนถี่
(close up กันแบบนี้
ต่อไปมี kiss แน่นอน) กริ๊บกริ้ว

มือบางขยุ้มผ้าห่ม
ข่มอารมณ์แสนไหวอ่อน
แต่เขาดั๊นกลับถอน
lip คืนก่อนประทับตรา

(เดี๋ยวสิ..อะไรกัน
หรือตัวชั้น..มีปัญหา
จำนำรัก..แล้วทีท่า
เมื่อกี๊ปรากฏได้ไง

สับสน..ไปดีกว่า)
"first kiss จ๋าพบกันใหม่
พรุ่งนี้จะแกล้งให้
เจ้านายไซร้..หึงจนได้เลย..คอยดู" คริคริ

..รุ่งเช้าของวันใหม่..

"ชั้นนอนไม่เต็มตื่น
คล้ายเมื่อคืนใครไม่รู้
ย่องเบาเข้าประตู
ทิ้งเสียงฟู่ว์ก่อนจากไป

คงไม่ใช่คุณนะ?"
(ใช่แล้วจะมีไรมั้ย) อืม
"ตรวจบัญชีไปถึงไหน?"
(เค้นเข้าไป๊..แก่แดดจริง)

"เกินครึ่งแล้วค่ะท่าน
เอิ่มวันนั้น..sorry ยิ่ง
ชั้นว่าเรามา link
connecting ใหม่ด้วยกัน"

"คิดแทคทีมแล้วสิ
งั้นก็ดี..ส่วนของชั้น
ต้อนเหยื่อเข้าแมนชั่น
อยู่ในนั้น..รอจัดการ

เธอล่ะ..อัพเดทมั่ง?"
"ชั้นแค่นั่งป้อนคำหวาน
คุณไป๋มิใคร่นาน
ก็รับไหว้วาน..จะช่วยเรา"

"พักนี้เธอกับมัน
ดูซี้กันเลิกเกาเหลา"
"ค่ะเจ้านาย..คุณไป๋เค้า
ใจกว้างไม่เบา..น่าชื่นชม"

(ใครใช้ให้อธิบาย)
หานนั่วคล้าย..ลิ้มรสขม
เซ็งเป็ดในอารมณ์
แสร้งทำก้มอ่านตำรา

เธอยังจ้อต่อไป
ชายหนุ่มไซร้ฉุนแทบบ้า
"ชั้นขอเตือนอีกครา
เลิกคบค้าหาสู่มัน

จุดยืนคนละฝ่าย.."
"อ๊ะเจ้านาย..คุณหึงชั้น?"
"หึงเหิงอะไรกัน
รับคำสั่งชั้น..ไปปฏิบัติตามเป็นพอ!!"
หัวข้อ: Re: โรงรับจำนำหมายเลข 8 ฟีเวอร์
เริ่มหัวข้อโดย: ทูตซ้ายพรรคจรัส ที่ มีนาคม 27, 2012, 12:05:04 am
ฟีลกาพย์จากซีน พี่หานมาตามน้องจิ้งไปตรวจบัญชี แต่เธอแอบอู้งานเพ่งจิตส่องดูเรื่องชาวบ้านเลยโดนสวดยับ

"ตอนนี้สองคนนั้น
คืนดีกันแล้วสินะ"..อิอิ
"เรื่องคนอื่นไม่ควรจะ
ถือวิสาสะ..ไปส่องเค้า!!"

"ขอโทษค่ะเจ้านาย"
"ดูผ่อนคลายจริงนะเรา
หลบมาทำเรื่องงี่เง่า
งานดองเน่า..ไม่สนใจ

ต้องให้ชั้นตามจี้
หัดแบบนี้มาจากไหน?"
เม๊งจบจ้ำอ้าวไป
อาจิ้งไซร้ speed ตาม

คล้ายมีเรื่องถามต่อ
พลันหยุดรอด้วยบุ่มบ่าม
หันหลัง..ยัยซุ่มซ่าม
ที่ก้าวตามชนอย่างจัง..ว้าย!!

ก่อนซวนเซเสียหลัก
เขาชิงดักยึดแผ่นหลัง
ท่อนแขนทรงพลัง
ประคองรั้งเธอกลับมา

จึงเผลอสบประสาน
นัยน์ตาหวานสาวตรงหน้า
ผ่านไปหลายวิ ฯ กว่า
สติกลับมา..จึงเอ่ยพลัน

"อาจิ้ง..เป็นไรรึป่าว?"
(วะวะว้าว..เขากอดชั้น
ต้องรีบปลีกตัวพลัน
ก่อนกายนั้นเริ่มระทวย)

"ขะขอไปปั่นงานก่อน"..ฟิ้ววว
"ไม่ต้องรีบร้อน..เดี๋ยวชั้นช่วย"
(ยัยต๊องนี่ความจริงก็สวย
อึ๋มซะด้วย..เห้ย ฟุ้งซ่านอีกแล้วเรา)

"ความฝันที่เป็นจริง
กระแสปิ๊งคล้ายบอกเล่า
ตอนสบแววตาเขา
แล้วเห็นเงาสะท้อนมา

อยากจะร้องดังดัง
เพราะความหวัง..ที่ไขว่คว้า
รอคอยร้อยปีกว่า
ไม่คิดเลยว่า..จะเป็นจริง"

กรี๊ดดด!! "หานนั่วรักช้าน โว้โว เหย่เย้" ^0^
หัวข้อ: Re: โรงรับจำนำหมายเลข 8 ฟีเวอร์
เริ่มหัวข้อโดย: ทูตซ้ายพรรคจรัส ที่ มีนาคม 27, 2012, 02:10:52 pm
ฟีลกาพย์จากซีน แผนไปเที่ยวเวนิสต้องยกเลิกเพราะพี่หานรับปากจะให้พรสวรรค์ในการแต่งเพลงขั้นเทพแก่หลี่ผิง แต่น้องจิ้งรู้ดีกว่าที่เขาทำแบบนี้เพียงเพื่อซุนจั๋วคนเดียว ชีเลยออกอาการงอนอะเกน

"ความจริงตอนนี้เรา
ควรล่วงเข้า Italy
ลิ้มรสไวน์ชั้นดี
ล่องนทีชมแสงไฟ

ด้วยเรือกอนโดล่า
แต่ปัญหาคือเธอไม่
ขยับก้นลุกขึ้นไง
ทั้งที่ไฟลท์ก็ยังมี"

"ชั้นไม่เข้าใจคุณ
เราขาดทุนนะแบบนี้
หลี่ผิง..เจ้าหมอนี่
เลวสิ้นดี..กล้าขู่เรา

แต่คุณกลับยอมมัน
มอบสิ่งนั่นให้แก่เขา
หากนายท่านรู้เข้า
ไม่อยากเดา result เลย

ทำเพื่อเธอใช่มั้ย?"
(ว่าแล้วไง..ตาบื้อเอ๊ย)
ชายหนุ่มยังนิ่งเฉย
คล้ายไม่เคยผิดกฏใด

ตอบชิล ๆ ไปว่า
"treat ลูกค้าผิดตรงไหน
หลี่ผิงสมองไบรท์
ยิ่งทำให้ซุนจั๋วโด่งดัง"

"ยังดังไม่พออีกหรือ?"
"ต้องให้สื่อทั่วโลกสั่ง
กินเนสบุ๊ค.." "เว่อร์ไปมั้ง
คิดหนุนหลังใครต่อใคร

ต้องดูพื้นดวงเค้า
มีมั้ยเล่าเกณฑ์ยิ่งใหญ่
ฝืนชะตา..คุณรู้แก่ใจ
อายุขัยลดห้าสิบปี"

(สรุปคือโมโหหึง
เลยปั้นปึงใส่ชั้นนี่) -*-
"หยุดทะเลาะพอสักที
ตามแพลนที่เรานัดกัน

ป่านนี้คงฟังดนตรี
อย่างสุนทรีย์..แค่เธอกับชั้น"
รวบเอวบางโอบพลัน
"เต้นรำกัน..นะคนดี

ไฟสลัว, เพลงที่ใช่
ทิ้งความเครียดไป..มองตาชั้นนี่
วอลซ์เบา ๆ บีกินส์ก็ดี
ขอเพียงยามนี้..มีกันและกัน"

หลังค่ำคืนจบลง
เธอยิ่งหลงในความฝัน
เวิ่นเว้ออยู่หลายวัน
ความสุขนั้นพลันมลาย

เมื่อแอบเห็นหานนั่ว
ควงซุนจั๋วในตอนบ่าย
ท่าทีดูผ่อนคลาย
มองคลับคล้ายคู่รักกัน

อาจิ้งใจสลาย
แทบทรุดกายครืนตรงนั้น
คนแซ่ไป๋มาทัน
เธอจึงหันซบเขาแทน
หัวข้อ: Re: โรงรับจำนำหมายเลข 8 ฟีเวอร์
เริ่มหัวข้อโดย: ทูตซ้ายพรรคจรัส ที่ มีนาคม 28, 2012, 02:00:03 am
ฟีลกาพย์จากซีน น้องจิ้งเห็นภาพบาดตาเลยเลือกซบอกคุณไป๋แทน แต่ระหว่างทั้งสองหาได้มีอะไรเกินเลย ชายหนุ่มกึ่งปลอบกึ่งบอกใบ้ให้ชีตระหนักว่าแท้จริงแล้วอะไรเป็นอะไร

"สะกดกลั้นอารมณ์
เศร้าจ่อมจมเกินทานไหว
ไม่ดีต่อหัวใจ
ระบายออกไปบ้างก็ดี"

"คุณดีกับชั้นจัง
แม้กระทั่งกับคนที่
เป็นศัตรูมาร้อยปี"
"ผม friendly กับทุกคน"

"ชั้นอยู่นอกวงจร
มันซับซ้อน..เกินหยั่งผล"
"แต่เท่าที่ได้ยล
คุณคือคนสวยคนนึง" ^ ^

"เข้าใจพูดนี่นา
ชั้นชินชา..ไม่ซาบซึ้ง
ปากมนุษย์เอ่ยชมพึง
หวังลูบคลึง..สนอง sin -*-

แต่จากทูตสวรรค์
ไม่นึกฝัน..ช่างบ้าบิ่น
คำชมที่ได้ยิน
คล้ายปนกลิ่้นมนุษย์เจือจาง"

"เป็นเรื่องธรรมดา
สิ่งงามตามีใครบ้าง
ไม่สนแถมลี้ห่าง"
"คำลวงพราง..ชั้นไม่หลงกล

ซุนจั๋วกับตัวชั้น
ใครสวยขั้นเลือดเทพข้น?"
"ขึ้นกับมุมมองคน
จุดน่ายลใช่เหมือนกัน

เค้นไปก็ไลฟ์บอย
ที่คุณคอย..ชายในฝัน
หาใช่ผม..เพราะงั้น
คำตอบสั้น ๆ ไปถามเจ้าตัว"

"ไม่รู้สิเขานั้น
คล้ายสัมพันธ์ใกล้ขาดขั้ว
เดี๋ยวสว่างเดี๋ยวมืดมัว
ขอความชัวร์ไม่ได้เลย

ช่วงแรกก็ดีอยู่
ผ่านเพียงครู่..คำเฉลย
ตอกย้ำอย่าคิดเลย
เถิดไปเผยรักเจ้านาย"

"แต่ผมคิดอีกด้าน
หานนั่วพาลเอ็นดูคล้าย
ซุนจั๋วครอบครัวตาย
เลยมาดหมายอยากเกื้อกูล

ลองบอกรักเขาไป"
"แต่ชั้นไม่พร้อมเสียศูนย์
กลัวว่าเขาเลิกจูน
คลื่นให้ full ละทิ้งมัน

สัมพันธ์คงเลือนหาย
ชั้นคงตาย mind สะบั้น
แม้คำว่ารักนั้น
เขาเอ่ยมันยากเต็มที

แต่การกระทำไซร้
อุ่นอวลใจ..ทุกพื้นที่
ยากยิ่งจะชิ่งหนี
memory เคยฝังจำ"

"ผมว่ายังไงก็ตาม
คุณลองถามตัวเองซ้ำ
คนที่ได้ดื่มด่ำ
ทุกเช้าค่ำ..ผ่านห้วงกาล

อยู่เคียงช่วยเรียงถ้อย
จำนำร้อยปีที่ผ่าน
นั้นมีกี่นงคราญ
ลองใช้ญาณตรองให้ดี"
หัวข้อ: Re: โรงรับจำนำหมายเลข 8 ฟีเวอร์
เริ่มหัวข้อโดย: ทูตซ้ายพรรคจรัส ที่ มีนาคม 29, 2012, 01:13:46 am
ฟีลกาพย์จากซีน หลังจากหลี่ผิงได้พรสวรรค์ขั้นเทพไป ก็แต่งเพลงไม่หลับไม่นอนทั้งยังบังคับลักพาตัวซุนจั๋วไปซ้อมร้องเพลง โชคดีที่พี่หานตามช่วยทันและรั้งอยู่ดูแลเธอ น้องจิ้งรู้เข้าก็ไม่พอใจ พอเขากลับมาชีก็งอนสไตล์ ART ตัวแม่อะเกน

"กลับมาแล้วหรือคะ
นึกว่าจะอยู่ที่นั่น
ป้อนข้าวดูแลกัน
สานสัมพันธ์ให้ยาวไกล"

"อืม..ชั้นรอเธออยู่"
"แม่โฉมตรูปล่อยคุณไซร้
กลับมาได้ยังไง
น่าออดอ้อนให้อยู่หลายวัน"

"เค้าถูกทำร้ายนะ
เธอยังจะประชดไปนั่น
หากช้าเพียงก้าวนั้น
อาจมีอันต้องเป็นไป

ชั้นคงโทษตัวเอง
ที่ไม่เพ่งจิตมั่นไซร้
ชะล่าใจเกินไป
เลยทำให้เค้าเจ็บตัว"

"ชั้นจะบอกให้ทราบ
อัตภาพของซุนจั๋ว
ตายก่อนห้าสิบชัวร์
คุณอย่ามัวฝันไปไกล

เธออยู่ได้อีกไม่กี่น้ำ
แต่ตรงกันข้าม..คุณไร้อายุขัย
ชั้นยังไม่เข้าใจ
ลูกค้าเราไซร้..มีมากมาย

หากต้องตามคุ้มครอง
เกือบสี่ล้านสอง..เห็นจะได้
เลิกโป้ปดเหอะเจ้านาย
สรุปง่าย ๆ คุณสนเธอ

ไม่ต้องแกล้งปั้นคำ
ให้เลอล้ำ..ดูสวยเว่อร์
ที่ไม่อยากสูญเสียเธอ
เพราะคุณเผลอรักหมดใจ.."

"ความจริงซุนจั๋วเป็น.."
"หยุดเคี่ยวเข็ญบังคับให้
ชั้นรับรู้ต่อไป
หมดเรื่องคุยแล้วใช่มั้ย..เชิญค่ะเจ้านาย"
หัวข้อ: Re: โรงรับจำนำหมายเลข 8 ฟีเวอร์
เริ่มหัวข้อโดย: ทูตซ้ายพรรคจรัส ที่ มีนาคม 29, 2012, 01:42:04 pm
ฟีลกาพย์จากซีน น้องจิ้งเกิดอารมณ์เซ็งเป็ด จึงต้องการเพียงแค่ออกไปหาใครสักคนที่พร้อมรับฟังเธอ แต่พี่หานกลับคิดว่าเธอจะใช้มารยาล่อหลอกให้บาทหลวงไป๋มาจำนำวิญญาณเพื่อขอความดีความชอบกับเจ้ารัตติกาลเขี่ยเขาทิ้งแล้วเป็นเถ้าแก่ซะเอง

"อาจิ้งจะไปไหน?"
"สนทำไมเรื่องของชั้น"
"เธอนี่ยิ่งนับวัน
ไม่เห็นหัวกันขึ้นทุกที"

"ตอนคุณกับเด็กนั่น
นัดเดทกันไปจู๋จี๋
ชั้นเคยถามเซ้าซี้
ถึงสถานที่..ด้วยรึไง!!"

"เพราะชั้นเคยพบพาน
ความทรมานเจียนหม่นไหม้
นึกอยากย้อนกลับไป
เลือกทางเดินใหม่..ยังไม่มี

ซุนจั๋วก็คล้ายชั้น
หากทำฝันสำเร็จนี้
ตายไปคง happy
ไม่เสียที..ที่เกิดมา

ขอบคุณที่เตือนกัน
ฉะนั้นชั้นเลยคิดว่า
สิ่งที่เค้าปรารถนา
ถ้าไม่เหลือบ่า..ก็สงเคราะห์ไป"

"เบื่อฟัง..ขอตัวค่ะ"
"หรือเธอจะไปหาคุณไป๋
ยื้อยุดฉุดลากให้
ตัวเขาไซร้หลงมาจำนำ

คิดล้มชั้นจริงหรือ?"
(อีตาซื่อบื้อ..ไอคิวต๊ำต่ำ
ไม่อยู่ในความคิดด้วยซ้ำ
ถึงใจระกำ..เพราะคุณเต็มที)

"ไม่ว่ายังไงก็ตาม
ชั้นขอสั่งห้ามเธอทิ้งหน้าที่
อนาคต..ใครเป็นก็ดี
แต่ ณ ตอนนี้ชั้นเป็นบอสเธอ"

"ร้อยกว่าปีที่รับใช้มา
ทำเอาเหนื่อยล้า..สมอง error
ขอหยุดไปเคลียร์ความเบลอ
สักวันไม่ได้เชียวเหรอคะเจ้านาย!!"
หัวข้อ: Re: โรงรับจำนำหมายเลข 8 ฟีเวอร์
เริ่มหัวข้อโดย: ทูตซ้ายพรรคจรัส ที่ มีนาคม 30, 2012, 02:44:35 am
ฟีลกลอนเปล่าละกัน (กาพย์หลุดฉันท์ลักษณ์ไปแล้ว 555+) จากซีน พี่หานไม่รู้นึกคึกอะไร (อาจเพราะหึงคุณไป๋) เลยซื้อตั๋วชวนน้องจิ้งไปดูหนัง หญิงสาวมิวายซื้อเค้กกลับมาทาน ชีกินอย่างเอร็ดอร่อยจนพี่หานอดเอ่ยปากถามไม่ได้

"ทำไมถึงกลับเร็วจัง?"
"ก็ตัวชั้นยังมีงานค้างนี่"
"ถูกเทศน์หูชามาล่ะสิ
สีหน้าแบบนี้แทบไม่ต้องเดา

ตั๋วใบนี้ซื้อมาให้เธอ
ไปจูน sensor กับชั้นไหมเล่า
นานแล้วนะที่พวกเรา
ไม่ได้เดินเข้าโรงหนังด้วยกัน"

หลังจากที่ดูหนังจบ
อาจิ้งค้นพบร้านโฟร์ซีซั่น
วางขายเค้กหลากสีสัน
เลยกวาดทั้งชั้น..ซื้อมันกลับมา

"อร่อยจริงนะ..กินไม่แบ่ง"
หญิงสาวจึงแสร้งทำเป็นเอ่ยว่า
"ก็มาสิคะ..คุณชายหานขา"
ยักคิ้วหลิ่วตาให้หานนั่วพลัน

(เสียวหลังวูบเลยเล่นแบบนี้)
"ท้องเธอมีที่ยัดอีกหรือนั่้น?"
(ลองนึกสภาพ..หากชีตั้งครรภ์
กี่มื้อต่อวัน..ต้องเป็นเพื่อนกิน

ซด ENO คงเอาอยู่ละมั้ง)
หญิงสาวมองหยั่งเชิงเค้กรสมิ้นท์
มือเรียวยื่นหยิบมาสูดกลิ่น
ก่อนละเลียดกิน..สีหน้าเบิกบาน

"เค้กชนิดไหนที่เธอยังไม่เคย
ลิ้มรสมันเลย..ได้แต่ฝันหวาน?"
"เค้กวันเกิดแล้วก็เค้กแต่งงาน >////<
อยากทานมานาน..คุณถามทำไม?"

"แล้วเธอเกิดวันไหนล่ะ?"
"โธ่..เจ้านายคะจะไปรู้มั้ย
พ่อแม่ชั้นไม่ได้ตั้งใจ
ให้เด็กผีไซร้..คนนี้เกิดมา" -*-

"ก่อนออกเรือนไม่ต้องใช้เทียบเกิดหรือ?"
"ใครโง่เทียมกระบือ..ต้องการเมียหน้า
อัปลักษณ์..ให้ชาวบ้านไปนินทา
ยังจำได้ม๊า..ชั้นเคยมีปานดำ

หลอกคนให้เตลิด..นั่นน่ะใช่
เรื่องแต่งงานไซร้..ไม่กล้าคิดด้วยซ้ำ
แต่เพราะได้คุณอุปถัมป์
ช่วยศัลยกรรม..แก้ด้วยมนตรา

ความรู้คุณก็เป็นคนมอบให้
พระคุณยิ่งใหญ่เสมือนกับว่า
เป็นผู้ชุบชีวิตชั้นอีกครา
วันไหนรับชั้นมา..คือ MY BIRTHDAY..ละกัน" ^^
หัวข้อ: Re: โรงรับจำนำหมายเลข 8 ฟีเวอร์
เริ่มหัวข้อโดย: ทูตซ้ายพรรคจรัส ที่ เมษายน 02, 2012, 02:34:04 am
ฟีลกาพย์จากซีน พี่หานตั้งใจจัดงานวันเกิดเซอร์ไพรส์น้องจิ้งเลยไปซื้อเสื้อผ้าสองชุดต่างสีมาให้เลือก แต่ชีกลับคิดว่าชายหนุ่มจะซื้อให้ซุนจั๋วเลยงอนแล้วงอนเล่า

"อะไรเนี่ยซุนจั๋ว
ได้เป็นตัวเก็งอีกแล้ว
เรทติ้งไม่เคยแผ่ว
ขวัญใจแถวหน้าวงการ"

หานนั่วเดินเข้ามา
ก่อนยื่นหน้าไปขนาน
อาจิ้งที่เพลินอ่าน
นิตยสาร..พลันตกใจ

"คุณทำชั้นใจหาย
นี่เจ้านายครั้งหลังไซร้
ให้สุ้มให้เสียงก่อนได้ไหม?"
(หวุดหวิดไป..อีกแล้วเรา

หากหันไวกว่านี้
คงได้พลีจูบให้เขา
แนบชิดกันร้อนเร่า
รักกันเบา ๆ..วะว้ายอาย) >///<

"อาจิ้ง i'm sorry
สองถุงนี้เสื้อดีไซน์
ลดกระหน่ำเลหลังขาย
อดไม่ได้เลยซื้อมา

เธอว่าสีไหนสวย
ชมพูหมวยหวานเข้าท่า
หรือดำซ่อนปรารถนา
สรุปว่า..ตัวไหนดี?

ชั้นอยากให้ผู้รับ
ถูกใจกับเสื้อตัวนี้" ^ ^
(ของซุนจั๋วละสิ)
"งั้น easy..ดำค่ะ เจ้านาย" -*-

"ชมพูก็เข้าท่านะ"
"แล้วแต่สิคะเงินคุณจ่าย
ให้ช่วยเลือกแล้วสุดท้าย
ก็มิวาย..ชิส์..เสียเวลา

ถ้าไม่เชื่อสายตาชั้น
คิดถามกันทำไมห๊า!!"
พลันเดินจากเขามา
นั่งเซ็งหน้า..รมณ์บ่จอย

หานนั่วตามเข้ามา
"ใกล้เวลานัดไม่น้อย
เร่งเปลี่ยนชุดเร็วหน่อย
เดี๋ยวรถไม่คอย..จะอดไป" ^^!

"คุณซื้อให้ชั้นเหรอ..?"
(น้ำตาเอ่อ..คลอเบ้าไซร้
ในที่สุดก็ได้ชัย
ชนะใส ๆ..จากศัตรู)..ยิปปี้

"ชอบชุดดำสินะ"
"เปลี่ยนแล้วค่ะ..ขอชมพู"
"งั้นที่เลือกเมื่อครู่?"
"สีดำดู..sad เกินทน

ชั้นชอบแล้วยังไง
ต้องคุณไซร้จึงเป็นผล"
(ตอนนี้สุขแทบล้น
กระอักจนสำลักตาย)..ลั้ลลา

ป.ล.ความจริงพี่หานรวยน้า มีเงินใช้ไม่มีวันหมด เพียงแต่ติดนิสัยมัธยัสถ์จากอาชีพเดิมไปนิส เงินทุกบาททุกสตางค์ต้องจ่ายอย่างคุ้มค่า เพราะงั้น ทั้งลดทั้งเลหลัง อยู่ในข่ายพอรับได้ 555+