รวมกลอนเพราะๆ

Poem ระเบียงกลอน => กลอนคิดถึง => ข้อความที่เริ่มโดย: ซากุระสีดำ ที่ กรกฎาคม 14, 2012, 12:50:20 pm

หัวข้อ: จากดอกไม้ถึงปลายรุ้ง
เริ่มหัวข้อโดย: ซากุระสีดำ ที่ กรกฎาคม 14, 2012, 12:50:20 pm
ฉันคือดอกไม้ดอกเก่า

ที่ยังสะท้อนภาพเงาของความฝัน

ภายใต้ฟากฟ้าที่ฉาบทาด้วยแสงตะวัน

ดอกไม้ยังคงมั่น. . .ที่จะก้าวข้ามคืนวันแห่งความจริง

เธอคือเรียวรุ้งงาม

ยังทอแสงทุกโมงยามไม่หยุดนิ่ง

ดอกไม้ยังคงเห็นชัด  ยามสายลมพัดมาแอบอิง

เพื่อยืนยันว่าเรายังมีจริง และทุกสิ่งยังสวยงาม

ตอบคำถามด้วยความห่วงหา

ในวันที่โลกโรยล้าจนไหวหวาม

ดอกไม้ดอกเก่ายังเก็บทุกแผ่นเงาของโมงยาม

รู้ไว้นะเรียวรุ้งงาม. . .ไม่ว่าเมื่อไหร่ก็ตาม. . .ยังคิดถึงเธอ



หัวข้อ: Re: จากดอกไม้ถึงปลายรุ้ง
เริ่มหัวข้อโดย: แค่คนคนนึง ที่ กรกฎาคม 16, 2012, 01:08:23 am


ความรักของเธอสวยงาม...
ไม่ว่าอะไรก็ตาม ไม่อาจเทียบเท่า
หากแต่ความรักของเธอแผ่วเบา
และทิ้งไว้เพียงความว่างปล่า... เ ธ อ ห า ย ไ ป


ความรักกับเรียวรุ้งสีงาม..
ช่างแสนตรงข้าม เจ้าดอกไม้
ที่รอยคอย ก า ร ก ลั บ ม า ข อ ง ค น ที่ จ า ก ไ ป
รอจนผลิดอกออกใบ.. แ ล ะ โ ร ย ร า


สายฝนแห่งความเหงา....
สะท้อนเข้า กับแสงตะวัน ณ ปลายฟ้า
อี ก ค รั้ ง . . . ที่ ส า ย รุ้ ง เ กิ ด ขึ้ น ม า
ทว่า.... ส า ย เ กิ น ไ ป


ดอกไม้อย่างฉัน..บนแผ่นพื้น
ทนแรงสะอื้น และฝืนยืนต่อไปไม่ไหว
สายลมแห่งความเศร้า ราวกับพายุกระชากหัวใจ
คนคนนี้ไม่อาจรักใคร......
.........แม้แต่ความรักที่จากไป ก็ ไ ม่ ต้ อ ง ก า ร !
หัวข้อ: Re: จากดอกไม้ถึงปลายรุ้ง
เริ่มหัวข้อโดย: เรียวรุ้ง ที่ กรกฎาคม 21, 2012, 03:46:31 am
ฉันคือดอกไม้ดอกเก่า

ที่ยังสะท้อนภาพเงาของความฝัน

ภายใต้ฟากฟ้าที่ฉาบทาด้วยแสงตะวัน

ดอกไม้ยังคงมั่น. . .ที่จะก้าวข้ามคืนวันแห่งความจริง

เธอคือเรียวรุ้งงาม

ยังทอแสงทุกโมงยามไม่หยุดนิ่ง

ดอกไม้ยังคงเห็นชัด  ยามสายลมพัดมาแอบอิง

เพื่อยืนยันว่าเรายังมีจริง และทุกสิ่งยังสวยงาม

ตอบคำถามด้วยความห่วงหา

ในวันที่โลกโรยล้าจนไหวหวาม

ดอกไม้ดอกเก่ายังเก็บทุกแผ่นเงาของโมงยาม

รู้ไว้นะเรียวรุ้งงาม. . .ไม่ว่าเมื่อไหร่ก็ตาม. . .ยังคิดถึงเธอ



                                                          ฉันเองก็คิดถึง

                                                       ดอกไม้หนึ่งที่อีกฝั่งขอบฟ้า

                                                       หวาดกลัวเหลือเกินกลัวดอกไม้จะโรยรา

                                                       กลัวจะหายไปกับช่วงเวลาที่ผ่านเลย


                                                       ฉันยังอยู่ตรงนี้

                                                       หลากหลายถ้อยวจีมิอาจเอื้อนเอ่ย

                                                       ด้วยคิดถึงเสียมากมายดอกไม้เจ้าเอย

                                                       รอดอกไม้ที่คุ้นเคยกลับมาเบ่งบาน


แกว่งเสียมากมายก่ายกอง

ไว้จะมาแต่งใหม่ละกาน อิอิ   

                                                       
หัวข้อ: Re: จากดอกไม้ถึงปลายรุ้ง
เริ่มหัวข้อโดย: ซากุระสีดำ ที่ กรกฎาคม 23, 2012, 08:08:32 am
                                                         ฉันเองก็คิดถึง

                                                       ดอกไม้หนึ่งที่อีกฝั่งขอบฟ้า

                                                       หวาดกลัวเหลือเกินกลัวดอกไม้จะโรยรา

                                                       กลัวจะหายไปกับช่วงเวลาที่ผ่านเลย


                                                       ฉันยังอยู่ตรงนี้

                                                       หลากหลายถ้อยวจีมิอาจเอื้อนเอ่ย

                                                       ด้วยคิดถึงเสียมากมายดอกไม้เจ้าเอย

                                                       รอดอกไม้ที่คุ้นเคยกลับมาเบ่งบาน


แกว่งเสียมากมายก่ายกอง

ไว้จะมาแต่งใหม่ละกาน อิอิ    

                                                      


ดอกไม้ยังคงอยู่ที่เก่า

บอกเรื่องราวเรื่องเล่าที่ผันผ่าน

ก่อนหมดสิ้นกลิ่นหอมของฤดูกาล

ก่อนดอกไม้เบ่งบาน จะโรยรา

เนิ่นนานแล้วที่เราพบกัน

อาจเปรียบเหมือนรวงจันทร์กับฟากฟ้า

บางทีมีบ้างที่ระยะห่างระหว่างสายตา

จะถูกบดบังด้วยเวลาที่ผ่านไป

แต่ดอกไม้ยังคงเป็นดอกไม้ไร้สี

ยังเก็บทุกเรื่องราวของกวีที่หวามไหว

ขอบคุณทุกความอบอุ่นกำลังใจ

วันนึงดอกไม้สีสันสดใส จะไม่ลืมว่ามีใครคอยรับฟัง^^









ปล.แกว่งพอพอกันแหละครับT-T