รวมกลอนเพราะๆ

Poem ระเบียงกลอน => กลบท => ข้อความที่เริ่มโดย: ดินหญ้ากาช้ำ ที่ กันยายน 26, 2013, 06:05:15 pm

หัวข้อ: ถึงเวลาต้องเรียนรู้ (กลบท-มยุราฟ้อนหาง)
เริ่มหัวข้อโดย: ดินหญ้ากาช้ำ ที่ กันยายน 26, 2013, 06:05:15 pm
ว่าว่าแล้ว...แววช้ำ...ร่ำเรียกเรียก
ทั้งทั้งเพรียก...พร่ำรัก...รักหาหา
กลับกลับครอง...หมองหม่น...ซ้นคาคา
ในในตา...สาแสบ...สุดวอนวอน

ถึงถึงแล้ว...เวลา...ร้กร้ายร้าย
คลับคลับคล้าย...หมายพราก...ยากถอนถอน
หมดหมดแล้ว...รักปลื้ม...ลืมคอนคอน
แก้วแก้วจร...รอนค่า...มาไรไร

อยู่อยู่เพียง...เอกา...ลารักรัก
ช้ำช้ำนัก...พักเคือง...เรื่องไหนไหน
ต้องต้องฝืน...กลืนช้ำ....ทำใจใจ
ท่องท่องไว้...อยู่ได้...ใจดีดี

ฝืนฝืนยิ้ม...พิมพ์ใจ...ไล่พ้นพ้น
อย่าอย่าวน...เวียนพร่ำ...ซ้ำที่ที่
ปล่อยปล่อยฉัน...นั้นห่าง...วางพลีพลี
อย่าอย่ามี...รักมั่น...วันเคยเคย

เรียนเรียนรู้...อยู่เดียว...เดี่ยวโดดโดด
ไม่ไม่โกรธ...โทษใคร...ใจเฉยเฉย
กลั้นกลั้นไว้...อยู่ได้...ไปเลยเลย
เจ็บเจ็บเอ๋ย...เคยชื่น...ฝืนลาลา
------------------------------------
กลบท-มยุราฟ้อนหาง
บังคับซ้ำ ๒ คำต้นวรรค และ ๒ คำ ท้ายวรรค
๑๑๓๔๕๖๗๗

(https://cdn.bpicc.com/2020/09/12/798cacd4038d25201663b5f9d7ea4cab.jpg)

ผังกลบทมยุราฟ้อนหาง
(https://sv1.picz.in.th/images/2020/08/27/EepMtZ.jpg)

<ได้แรงบันดาลใจจากเพลง ถึงเวลาต้องเรียนรู้ - Zai>

http://www.youtube.com/watch?v=t9Ar4mYQYyM