รวมกลอนเพราะๆ

Poem ระเบียงกลอน => กลอนอารมณ์เพลง => ข้อความที่เริ่มโดย: ดินหญ้ากาช้ำ ที่ ตุลาคม 23, 2013, 02:51:33 pm

หัวข้อ: กะลาทาสี
เริ่มหัวข้อโดย: ดินหญ้ากาช้ำ ที่ ตุลาคม 23, 2013, 02:51:33 pm
นำกะลา...ทาสี...สักกี่ชั้น
ก็ไม่อาจ...เปลี่ยนผัน...วรรณะได้
เคยล้างเท้า...เคยหมอง...จะผ่องไพ
เทียบขันทอง...ยองใย...ไหนจะเทียม

รู้ทั้งรู้...อยู่ว่า...กะลาต่ำ
เธอยังคว่ำ...ขันทอง...ไปลองเลี่ยม
หลงลมเล่ห์...เหล่ากะลา...มาท้าเตรียม
ด้วยใจไม่...รู้เจียม...จะหมิ่นกัน

ถ้าไม่รัก...จักไม่ฉุด...เธอหลุดมา
จะไม่หา...สิ่งใด...มากีดกั้น
แต่เพราะรัก...เพราะห่วง...จึงทำมัน
เธอกลับบั่น...ตัดเยื่อ...ไม่เหลือใย

มาหลงเทิด...กะลา...ด่าฉันสิ้น
มาหลงลิ้น...หลงเล่ห์...กะลาใส่
มาสาดเสีย...เทเสีย...ละเหี่ยใจ
มิอาจฝืน...อยู่ให้...ใครหมิ่นนาน

จำต่องปล่อย...เธอจม...งมสวาท
ด้วยมิอาจ...จักอยู่...ดูเขาผลาญ
ตรองให้ลึก...นึกหน่อย...ค่อยเปรียบปาน
ใครเป็นมาร...ใครเป็นมิตร...พินิจดู

ขันทองคำ...ดำไม่ได้...ใครก็ทราบ
กะลาฉาบ...สีไหน...ก็ไม่หรู
จะสีสด...สีสวย...สีเชิดชู
ใครก็รู้...เนื้อแท้...แค่กะลา

ได้แรงบันดาลใจจากเพลง กะลาทาสี/พุ่มพวง ดวงจันทร์
http://www.youtube.com/watch?v=peLVjXPSfco