รวมกลอนเพราะๆ

Poem ระเบียงกลอน => กลอนน้อยใจ => ข้อความที่เริ่มโดย: ดินหญ้ากาช้ำ ที่ พฤศจิกายน 18, 2013, 07:31:14 am

หัวข้อ: จงเป็นสุขเถิด...
เริ่มหัวข้อโดย: ดินหญ้ากาช้ำ ที่ พฤศจิกายน 18, 2013, 07:31:14 am
จะหาถ้อย...คำใด...มาเปรียบเปรย
กับทรามเชย...มิ่งมิตร...เึคยชิดใกล้
เจ้ายอกย้อน...ซ่อนกล...ดลพี่ไป
ติดบ่วงเล่ห์...เพทุบาย...อย่างงายงม

ว่าหน้าฉาก...เจ้าหรือ...คือผู้ยั้ง
ชีวิตคน...ยืนยั่ง...ช่างงามสม
แต่หลังฉาก...เจ้าหรือ...คือมีดคม
ที่หมายข่ม...ถมร่าง...อย่างเลือดเย็น

ผิดครั้งก่อน...สอนพี่...นี้รู้แจ้ง
คิดเปลี่ยนแปลง...ปรับแก้...แม่ก็เห็น
กลับไม่เหลือ...เยื่อรัก...ซักประเด็น
เจ้ากับเป็น...ผู้ฝัง...ชั่งปวดทรวง

กระสุนนี้...ที่เจ้าสั่ง...ยังคลั่งอยู่
ดั่งหมองู...ตายเพราะงู...รู้ว่าบ่วง
ต้องพิษงู...ทั้งรู้...ยังสู้ดวง
เพียงหมายเห็น...พุ่มพวง...ดวงชีวา

พี่เลวร้าย...ในสายตา...เจ้าฆ่าทิ้ง
พี่รักจริง...นิ่งแน่...แลเถิดหนา
รู้ทั้งรู้...ว่าเจ้าลวง...ถ่วงเวลา
ก็ยังหน้า...ด้านมา...หาจอมใจ

จงสุขเถิด...สุขเถิด...สุดที่รัก
พี่นี้ภักดิ์...เพียงเจ้า...แม้เจ้าไม่
หลั่งน้ำตา...จริงแท้...แม้หนึ่งนัยน์
พี่ก็ขอ...อวยชัย...ให้โชคดี

***ได้แรงบันดาลใจจากข่าว เอ็ก จักรกฤษณ์ ถูกฆ่า***