รวมกลอนเพราะๆ

Poem ระเบียงกลอน => กลอนธรรมชาติ => ข้อความที่เริ่มโดย: ดินหญ้ากาช้ำ ที่ มิถุนายน 18, 2014, 04:37:09 pm

หัวข้อ: ไม่เจียม
เริ่มหัวข้อโดย: ดินหญ้ากาช้ำ ที่ มิถุนายน 18, 2014, 04:37:09 pm
ปราศจาก...รู้สึก...สำนึกผิด
เธอมีจิต...คิดแปร...ตั้งแง่หา
แต่ทางตัด...สัมพันธ์...มั่นแต่ลา
หมดหนทาง...เยียวยา...สายสัมพันธ์

แม้ทำดี...ต่อเธอ...เพิ่มเท่าไร
เธอก็ยัง...ผลักไส...ด้วยใฝ่ฝัน
แต่ทางใหม่...นัยว่า...วิลาวัณย์
มิเผื่อใจ...ไหวหวั่น...วันร้าวรอน

ขอเพียงเธอ...ได้สุข...ในสิ่งหวัง
คนข้างหลัง...อย่างไร...ไม่สังหรณ์
เน่านักหนา...หัวใจ...ไร้อาทร
ฆาตกร...ซ่อนซุก...ทุกขุมใจ

จะปรับเปลี่ยน...เพียรแก้...ก็แพ้สิ้น

เธอยังคง...ถวิล...จะบินใกล้
สิ้นสำนึก...ตรึกค่า...ว่าห่างไกล
จะเทียมหงส์...หลงใฝ่...ไม่เจียมตน