รวมกลอนเพราะๆ

Poem ระเบียงกลอน => กลอนธรรมชาติ => ข้อความที่เริ่มโดย: ดินหญ้ากาช้ำ ที่ มีนาคม 25, 2015, 01:11:21 pm

หัวข้อ: ผิดเอง...จะโทษใคร
เริ่มหัวข้อโดย: ดินหญ้ากาช้ำ ที่ มีนาคม 25, 2015, 01:11:21 pm
จะโทษใคร...ไหนเล่า...เรามันซื่อ
ที่ยึดถือ...คำรัก...สลักมั่น
หลงคำหวาน...หว่านทรวง...จากดวงจันทร์
จึงเตลิด...เปิดฝัน...ดั้นวิมาน

มิเจียมตัว...เจียมใจ...แม้นใครห้าม
ใครจะปราม...จะยั้ง...ยังคลั่งขาน
ว่ารักมี...แต่รื่น...แต่ชื่นบาน
หลงคำหวาน...หว่านคำ...รักอำพราง

เพิ่งประจักษ์...รักซื่อ...คือยาพิษ
เพิ่งรู้ฤทธิ์...พิษขื่น...เขายื่นถาง
ว่าโง่ใฝ่...ใจฝัน...จันทร์ร่วมทาง
น้ำตาอาบ...สองปราง...คว้างรักครอง

ดินไม่รู้...ตัวตน...เที่ยวด้นดั้น
จะเคียงจันทร์...ฝันเกิน...จะเดินข้อง
เจ็บซะบ้าง...อยากโง่...ไม่โผล่มอง
ว่าเงาหัว...มัวหมอง...คิดครองจันทร์

จะโทษใคร...ไหนเล่า...เรามันโง่
รักอดโซ...โถมิตร...ก็คิดหั่น
มารู้ซึ้ง...ถึงคำ...ที่รำพัน
ก็ไม่ทัน...ผันใจ...จึงไหม้เกรียม