รวมกลอนเพราะๆ

Poem ระเบียงกลอน => งานประพันธ์กาพย์,โคลง,ฉันท์ => ข้อความที่เริ่มโดย: ดินหญ้ากาช้ำ ที่ พฤษภาคม 06, 2015, 03:14:31 pm

หัวข้อ: กาพย์-อยู่อย่างไร...เมื่อไร้เธอ
เริ่มหัวข้อโดย: ดินหญ้ากาช้ำ ที่ พฤษภาคม 06, 2015, 03:14:31 pm
ไหนว่า...จะมารับ
ฉันคืนกลับ...ไปเคียงคู่
ไยทำ...น้ำตาพรู
ยื่นอดสู...สู่ห้องใจ

บอกให้...ลืมให้หมด

รักรันทด...ที่จดให้
ลืมเสีย...ให้สิ้นไป
นี่กระไร...ใจช่างดำ

ถ้าลืม...ได้ดั่งว่า

โถอุรา...คงไม่ร่ำ
เฝ้าเพ้อ...เก้อประจำ
อยู่ด้วยคำ...รักของเธอ

จะสุข...อยู่ดายเดียว

ไร้ที่เหนี่ยว...เหลียวแต่เก้อ
ต่อได้...อย่างไรเออ
ช้ำใช่เผลอ...เกิดเมื่อไร

มันช้ำ...ประจำจิต
มันตรึงติด...จิตหม่นไหม้
หากลืม...รักร้างไกล
คงมิใฝ่...ใคร่ฟังความ

เรารัก...กันไม่ได้
ก็เข้าใจ...ในข้อห้าม
แค่ตาย...เพื่อต่อตาม
หยุดนิยาม...ความต่างกัน

ไฉน...ให้ฉันอยู่
อย่างอดสู...สู้อาถรรพ์
แห่งรัก...ที่โรมรัน
ครองจาบัลย์...นิรันดร