รวมกลอนเพราะๆ

Poem ระเบียงกลอน => กลอนน้อยใจ => ข้อความที่เริ่มโดย: ดินหญ้ากาช้ำ ที่ ตุลาคม 01, 2015, 06:34:41 pm

หัวข้อ: ผิดแล้ว...แคล้วกัน
เริ่มหัวข้อโดย: ดินหญ้ากาช้ำ ที่ ตุลาคม 01, 2015, 06:34:41 pm
อันความผิด...คิดร้าย...มิหมายก่อ
หมดหัวข้อ...โต้เถียง...สำเนียงหยาม
จะแก้ต่าง...ถางผิด...ที่ติดตาม
ก็สุดความ...สามารถ...จะปราชญ์ปรน

จำต้องร้าง...ห่างเห...เสน่หา
มิหมายหน้า...มาพบ...ขอจบผล
อันความทราม...ลามทั่ว...ทั้งตัวตน
สักเศษเสี้ยว...กมล...สุดค้นงาม

น้ำตาพรั่ง...หลั่งไหล...ให้เป็นเลือด
มิอาจเชือด...เดือดดาล...ให้ขานขาม
เมื่อฤทัย...ใฝ่เชื่อ...ถ้อยเนื้อความ
จึงต้องทราม...ตามคำ...พร่ำประจาน

อยู่ก็ช้ำ...คำนี้...มันจี้จุด
ขอสิ้นสุด...หยุดพลี...วจีหวาน
เมื่อเธอหลง...คงมั่น...สำคัญมาร
สิ้นต้องการ...กันแล้ว...ขอแคล้วกัน