รวมกลอนเพราะๆ

Poem ระเบียงกลอน => กลอนจากนิทาน นิยาย เรื่องเล่า => ข้อความที่เริ่มโดย: ดินหญ้ากาช้ำ ที่ มิถุนายน 23, 2016, 11:07:43 pm

หัวข้อ: ลูกหลงผัว
เริ่มหัวข้อโดย: ดินหญ้ากาช้ำ ที่ มิถุนายน 23, 2016, 11:07:43 pm
ถีบหัวส่ง...ลงเรือ...เมื่อถึงฝั่ง
มิเหลียวหลัง...มาแล...แม่เลยหนอ
เป็นราณี...เทียบที่...ปรี่ขึ้นวอ
ทิ้งสัญญา...แม่ขอ...ค่าน้ำนม

นำอาหาร...จานโปรด...ยามอยู่ป่า
ดั้นด้นมา...หาลูก...กลับถูกถม
ด้วยคำถาง...คำถาก...มากอารมณ์
ว่าไม่สม...เป็นแม่...สักแง่เดียว

จะกลับไป...ตามพี่...มาตอบโต้
ลูกก็โผ...มากอด...ว่าหยุดเดี๋ยว
ลูกจำเป็น...ต้องหลอก...นอกกลมเกลียว
ใช่ลดเลี้ยว...ปลิ้นปลอก...ดั่งที่ทำ

แม่ยืนยัน...จะกลับ...ไปตามพี่
เจ้าก็ปรี่...มาทุบ...แม่ล้มคว่ำ
พี่ชายเจ้า...มาเจอ...การกระทำ
จึงหมายย้ำ...เตือนลูก...ให้ถูกทาง

แม่กลับต้อง...มาเหลือ...ลูกเพียงหนึ่ง
นึกไม่ถึง...ต้องฆ่า...ทั้งที่สร้าง
เลือกคนโต...คนเล็ก...ต้องวายวาง
สุดจะสาง...ถางทาง...พระทรงธรรม์

ลูกแม่คง...กลัวตาย...ใช่ไหมลูก
ผิดหรือถูก...ลูกก็ตาย...อายสวรรค์
แม่ตายเอง...ดีกว่า...ขอลากัน
ลูกถลัน...เรียกแม่...สุดแก้ตัว

จึงต้องโทษ...ประหาร...ฐานทูลเท็จ
ช่างใจเด็ด...ฆ่าแม่...ที่ทูนหัว
ยอมตายแทน...ลูกได้...ไม่คิดกลัว
ลูกกลับหลง...ศักดิ์ผัว...จนตัวตาย