รวมกลอนเพราะๆ

Poem ระเบียงกลอน => กลอนรัก => ข้อความที่เริ่มโดย: นายอากาศ ที่ เมษายน 17, 2009, 10:50:58 pm

หัวข้อ: ตากับยาย
เริ่มหัวข้อโดย: นายอากาศ ที่ เมษายน 17, 2009, 10:50:58 pm
จะเอ่ยถึง  ตำนานของ  สองชายหญิง
ปันรักจริง  ให้แก่กัน   สร้างจุดหมาย
แบ่งทุกสุข  อยู่ด้วยกัน  จนวันตาย
กลายเป็นสอง  ตากับยาย  แสนรักกัน

ยายนั้นป่วย คุณตาช่วย ออกตามหมอ
ตานั่งรอ  หมอตรวจ  ด้วยใจสั่น
หมอนั้นบอก  ยายนั้นจาก  สิ้นชีวัน
แล้วตานั้น   ก็เป็นลม  ล้มไปกอง

ตานั้นคอย  กราบไหว้  แต่หลุมศพ
ของยายคน  ที่จบ    สิ้นไปก่อน
ตาเฝ้านั่ง   พนมมือ  ขอวิงวอน
ขอให้เทพ  จงให้พร  ยายคืนมา

อนิจจา   เหลือเพียงแต่  ความว่างป่าว
มีความหนาว  อยู่ข้างตา  และหลุมศพ
เมื่อจากไป  คงไม่   ได้มาพบ
เหลือแต่ศพ  ให้กราบไหว้  ต่างหน้ากัน

ตายังคอย  ทำของชอบ  มากราบไหว้
ตักป้อนยาย  เหมือนกับอยู่  ในความฝัน
แต่ก็ต้อง   ทำใจรับ    ความจริงนั้น
จำอยู่กับ  ความฝัน  ได้อะไร

ชาวบ้านบอก  ตานั้นบ้า  อย่าไปยุ่ง
เด็กจอมยุ่ง    ไปถามตา  ด้วยสงสัย
ที่ตาทำ     อยู่ทุกวัน   เพื่ออะไร
แล้วทำไม    เพื่ออะไร  ถึงต้องทำ

ตานั้นตอบ  กับเด็กน้อย   ที่ช่างถาม
จ้องมองตา  ของเด็กน้อย  ที่ใสใส
แล้วก็บอก   กับเด็กน้อย  กระจ่างใจ
เพราะรักไง  ถึงต้องทำ  จำไว้เอย

เพราะตานั้น  ยังตัดทำ  ใจไม่ได้
เพราะรักยาย  รักมาก  ไม่อยากเฉย
จึงต้องไป    คุยกับยาย  ทุกวันเลย
เด็กน้อยเอ๋ย  เมื่อโตเจ้า  จะเข้าใจ

การที่ได้   ฟังเรื่องรัก  ของตานั้น
เด็กน้อยผู้  ช่างฝัน   ก็สดใส
บอกกับตา  ผู้เล่าความ  ว่าสุขใจ
หนูจะไป   บอกกล่าว ชาวบ้านฟัง

เมื่อชาวบ้าน  ได้ฟัง  เด็กน้อยเล่า
พวกเขานั้น   จึงเข้าใจ  ในความขลัง
ตากับยาย  ที่ทั้งสอง   ครองรักกัน
เพราะเชื่อมั่น  เพราะเข้าใจ  เพราะใจจิง

เมื่อตานั้น  สินลมจบ  ไปจากโลก
ใบหน้าตา ไร้ความโศก  ไม่สุงสิง
เข้าใจว่า  คุณตาคง  มีสุขจิง
ผู้คนต่าง  ได้ยิน  เรื่องของตา

จึงมีผู้  ศรัทธา  ในความรัก
จึงได้จัด  สร้างศาลให้  รักแน่นหนา
นั้นก็คือ  เป็นศาล   ของยายกับตา
ที่ผู้คน    ต่างเล่ามา   มีค่าแพง

ครั้นเด็กน้อย  ผู้ที่ถาม  ได้โตมา
ได้นึกถึง   คำของตา  ที่ข้องแข็ง
ได้เขาใจ  ที่ตาพูด  อย่างแจ่มแจง
เหมือนเป็นแสง   ส่องนำทาง  ให้ก้าวไป

ว่ารักแท้  นั้นใช่แค่  ชีวิตคู่
ลองถามใจ  ตัวเองดู  รู้แค่ไหน
เราต่างคน  ต่างต้องการ  เป็นอย่างไร 
ลองถามใจ   คุณดู   จะรู้เอง





อันว่าความ  ตามนิทาน  ที่ได้กล่าว
ขอให้ชาว  ผู้แต่งกลอน  พรสุนสัน
ให้ประจัก   รักแท้    ในเร็วพลัน
ให้สุขสัน  กับรักนั้น   ทุกวันเอย...........................


แฮะๆ  ลองแต่งดู  ไม่รู้จะดีมั้ย

แต่ฝากด้วยจ้า
หัวข้อ: Re: ตากับยาย
เริ่มหัวข้อโดย: ~หลิว ซาน ห่าว~ ที่ เมษายน 17, 2009, 11:00:12 pm
ขยันแต่งมักมาก  e044
หัวข้อ: Re: ตากับยาย
เริ่มหัวข้อโดย: ดอกไผ่บาน ที่ เมษายน 18, 2009, 12:02:10 am
+1 ค่ะคุณอากาศ  จากโฆษณาป่าวคะ ชอบโฆษณานี้พอดีเลย แต่คงไม่ใช้มั้ง e016
(http://img216.imageshack.us/img216/8657/119981pv8.gif)
(http://img401.imageshack.us/img401/2861/g353258320.jpg)
สัญญารัก..สัญญาใจ..ยายกับตา
สุดแผ่นดิน..แผ่นฟ้า..จะรักมั่น
แม้ไม่ได้..อยู่จนสิ้น..ลมด้วยกัน
ก็จะขอ..ผูกพัน..จนสิ้นลม
(http://img216.imageshack.us/img216/8657/119981pv8.gif)
หัวข้อ: Re: ตากับยาย
เริ่มหัวข้อโดย: นายอากาศ ที่ เมษายน 18, 2009, 01:13:34 am
ป่าวอ่างับ ไม่ได้เอามาจากโฆษณา  อยู่ดีดี มันก็แว๊บๆมาในหัว



ร่วมกันเป็น  พญาณรัก  ของยายตา
จะมีมั้ย    ใครหนารัก  ขนาดนี้
หากใครพบ  ใครเห็น  ช่วยบอกที
ขอให้เขา   โชคดี   ที่มีเธอ   
     
หัวข้อ: Re: ตากับยาย
เริ่มหัวข้อโดย: แค่คนคนนึง ที่ เมษายน 18, 2009, 08:14:34 am
+1คับ ข้อหา ขยันแต่ง อิอิ เพราะมากคับ

ตากับยาย...รักมั่น...ไม่หวั่นจิต
ชั่วชีวิต...ไม่คิดห่าง...หรือร้างหาย
แล้วความจริง...จะมีไหม...เหมือนตายาย
ที่จะรัก...ไม่คลาย...นิจนิรันดิ์
หัวข้อ: Re: ตากับยาย
เริ่มหัวข้อโดย: นายอากาศ ที่ เมษายน 18, 2009, 01:40:11 pm
ต่อให้อีกเรื่องน้า

กลับมาสู่  เรื่องเด็กน้อย  ผู้ช่างฝัน
ที่วันนั้น   เขาได้ทำ  สิ่งยิ่งใหญ่
ได้นำเรื่อง  รักของตา  บอกต่อไป
และได้ฟัง  จนเข้าใจ  ในรักจริง

แล้วต่อมา  เขาได้พบ  หญิงคนหนึ่ง
นั่งรำพึง  ถึงรักเก่า  เศร้าทุกสิ่ง
มีน้ำตา  ใสใส   หยาดหลั่งริน
เหมือนทุกสิ่ง   รอบตัวเธอ  หมองเศร้าไป

เด็กน้อยนั้น  จึงเดิน  เข้าไปถาม
หญิงสาวสงาม  ที่กำลัง  นั่งร้องไห้
เขาถามเธอ  ว่าร้องไห้  ไปทำไม
แฟนจากไป   หรือว่าทิ้ง  ด่วนจากลา

หญิงสาวงาม  นั้นตอบ  กับเด็กน้อย
บอกว่าคอย  แฟนกลับมา  แตไม่เห้น
ไม่รู้ว่า  เขานั้น  อยู่หรือเป็น
หรือว่าเขา  ไม่เห็นค่า  สัญญาใจ

ที่เขาเคย  สัญญา  เป็นมั่นหมาย
ว่าปีกลาย  จะมาพบ  ริมน้ำใส
แต่พอถึง  ช่วงเวลา  แล้วทำไม
โอ้ดวงใจ  ใยเธอ  ไม่กลับมา

นี่ก็ผ่าน  เวลาไป  สามวันแล้ว
ไร้วี่แวว  เธอนั้นกลับ  มาต่อสาน
ก็เลยต้อง  นั่งร้องไห้  กับลำธาน
เธอสงสาร  กันบ้างมั้ย  คนใจดำ

เด็กน้อยนั้น  พอได้ฟัง  น้ำตาไหล
สงสารใจ  ของหญิงงาม ที่ชอกช้ำ
ที่นั่งคอย  การกลับมา  คนใจดำ
ที่นั่งช้ำ   อยู่คนเดียว  ข้างริมทาง

จึงนำเรื่อง  ของตายาย  ที่เคยรู้
มาบอกสู่   ให้หญิงสาว  ยามฟ้าสาง
เล่าให้ฟัง  ตั้งแต่ต้น  จนจบความ
ให้สาวงาม  ได้ฟัง  แล้วจากไป

ทางหญิงสาว  พอได้ฟัง  ก็ได้คิด
ว่าชีวิต  ของเธอ  ต้องสดใส
ต้องเลิกคิด  เลิกสน  เลิกใส่ใจ
กับคนที่  ไร้หัวใจ  ผิดสัญญา

อันเจ้าเด็ก น้อยที่  ชอบสงสัย
ที่ทำความ  ต่างต่างไป  ไร้เดียงสา
แต่ก็ได้  เรื่องดีดี  กลับคืนมา
เขานั้นหนา  เป็นคนดี  ที่มีใจ

หัวข้อ: Re: ตากับยาย
เริ่มหัวข้อโดย: น้ำตาฟ้า ที่ เมษายน 18, 2009, 01:50:40 pm
ขยันแต่งจังนะค่ะ อ่านแล้วรู้สึกคล้อยตาม

+1 ไปเลย กำลังใจดีๆ จากพี่คนหนึ่ง
หัวข้อ: Re: ตากับยาย
เริ่มหัวข้อโดย: ดินหญ้ากาช้ำ ที่ เมษายน 18, 2009, 05:52:02 pm
+1 ไปเลยจ้าน้องจุ๊พ ขยันแบบนี้
พี่ดินชอบ

จะรำลึก...นึกถึง...ยายเสมอ
จะรอวัน...ได้เจอ...ในภพหน้า
(http://img16.imageshack.us/img16/3929/kasa23.jpg)
แม้ชาตินี้...ยายไปก่อน...ไม่ย้อนมา
ตาสัญญา...จะรักยาย...ตราบสิ้นลม
หัวข้อ: Re: ตากับยาย
เริ่มหัวข้อโดย: น้องมะขวิด ที่ เมษายน 18, 2009, 06:15:25 pm
+ 1เลยท่านอากาศ บรรเจิดมา
หัวข้อ: Re: ตากับยาย
เริ่มหัวข้อโดย: น้องมะขวิด ที่ เมษายน 18, 2009, 10:41:27 pm


(http://f.imagehost.org/0349/flower.gif)(http://f.imagehost.org/0349/flower.gif)(http://f.imagehost.org/0349/flower.gif)(http://f.imagehost.org/0349/flower.gif)

พอได้อ่าน กลอนของ สองตายาย
นึกถึงราย ของตา และยายมะขวิด
ครองรักกัน จนวัน สุดท้ายของชีวิต
มะขวิดได้พิศ ก็คิด ถึงวานคืน

ด้านคุณยาย เคยเดิน เหินสะดวก
คืนหนึ่งจวก ลุกขึ้น กลางดึกดื่น
หาน้ำดืม ชุ่มฉ่ำ ในค่ำคืน
แล้วล้มลื่น ดังครืน คืนนั้นเอง

จากคืนนั้น ยายก็ ไม่อาจเหิน
ย่างก้าวเดิน ไปไหน แกก็เซ็ง
หมดแรงกำลัง ให้ก้าว ด้วยตัวเอง
นอนละเลง บนเตียง แต่นั้นมา

ด้านคุณตา ก็ชราวัย กว่าแปดสิบ
คอยช่วยหยิบ จับของ อาหารหา
จัดตรงนั้น วางตรงนี้ แต่นั้นมา
เอ่ยวาจา เฮฮา เป็นกำลังใจ

มาวันหนึ่ง คุณตา ได้ล้มเจ็บ
ยายหนาวเหน็บ พร่ำหา ว่าอยู่ไหน
ผ่านหลายวัน โรงหมอ พอให้กลับไป
ยายดีใจ น้ำตาไหล อาบสองตา

ได้กลับมา ทานข้าว ด้วยกันแล้ว
ตานั่งแนว แน่แน่ว ที่เดิมหนา
ทานอาหาร ที่ลูกหลาน ได้จัดมา
คุยเฮฮา ตามประสา ของยายตา

แล้วไม่นาน เวลา พาตาลับ
ในคืนดับ อับแสง แห่งจันทรา
ยายร่ำร้อง มองตาม ที่คุณตา
จะเดินมา กอดลา ยากเต็มที

จากวันตา ลาลับ ดับดวงจิต
แอบมองนิด ที่ยาย น้ำตาปรี่
ดวงตายาย ชอบมอง ทางที่มี
ตรงเตียงที่ ตาเคยนอน ใกล้~ใกล้กัน

ยังได้ยิน ยายพร่ำ เพรียกเรียกหา
ถึงคุณตา ในทุก~ ทุกวันนั้น
น้ำตายาย ไหลริน เกินกลั้นกัน
เห็นเช่นนั้น ตารื้นซึม ไปทุกครา

วันสุดท้าย ของยาย ได้มาถึง
ต่างต้องอึ้ง ยายบอก เห็นตาหนา
เอื้อมมือให้ ยายจับ ไปกับตา
มารับแล้วหนา ตามสัญญา ก่อนจากกัน

วันนั้นยาย ไร้น้ำตา หน้าปรีติ
ยิ้มก่อนทื่ ลมดับ แล้วลับหาย
เหลือเพียงกาย ไร้จิต สิ้นวางวาย
หวังไว้ยาย พบตา ในสวรรค์เอย

(http://f.imagehost.org/0349/flower.gif)(http://f.imagehost.org/0349/flower.gif)(http://f.imagehost.org/0349/flower.gif)(http://f.imagehost.org/0349/flower.gif)

หัวข้อ: Re: ตากับยาย
เริ่มหัวข้อโดย: แค่คนคนนึง ที่ เมษายน 19, 2009, 08:12:38 am
ต่อให้อีกเรื่องน้า

กลับมาสู่  เรื่องเด็กน้อย  ผู้ช่างฝัน
ที่วันนั้น   เขาได้ทำ  สิ่งยิ่งใหญ่
ได้นำเรื่อง  รักของตา  บอกต่อไป
และได้ฟัง  จนเข้าใจ  ในรักจริง

แล้วต่อมา  เขาได้พบ  หญิงคนหนึ่ง
นั่งรำพึง  ถึงรักเก่า  เศร้าทุกสิ่ง
มีน้ำตา  ใสใส   หยาดหลั่งริน
เหมือนทุกสิ่ง   รอบตัวเธอ  หมองเศร้าไป

เด็กน้อยนั้น  จึงเดิน  เข้าไปถาม
หญิงสาวสงาม  ที่กำลัง  นั่งร้องไห้
เขาถามเธอ  ว่าร้องไห้  ไปทำไม
แฟนจากไป   หรือว่าทิ้ง  ด่วนจากลา

หญิงสาวงาม  นั้นตอบ  กับเด็กน้อย
บอกว่าคอย  แฟนกลับมา  แตไม่เห้น
ไม่รู้ว่า  เขานั้น  อยู่หรือเป็น
หรือว่าเขา  ไม่เห็นค่า  สัญญาใจ

ที่เขาเคย  สัญญา  เป็นมั่นหมาย
ว่าปีกลาย  จะมาพบ  ริมน้ำใส
แต่พอถึง  ช่วงเวลา  แล้วทำไม
โอ้ดวงใจ  ใยเธอ  ไม่กลับมา

นี่ก็ผ่าน  เวลาไป  สามวันแล้ว
ไร้วี่แวว  เธอนั้นกลับ  มาต่อสาน
ก็เลยต้อง  นั่งร้องไห้  กับลำธาน
เธอสงสาร  กันบ้างมั้ย  คนใจดำ

เด็กน้อยนั้น  พอได้ฟัง  น้ำตาไหล
สงสารใจ  ของหญิงงาม ที่ชอกช้ำ
ที่นั่งคอย  การกลับมา  คนใจดำ
ที่นั่งช้ำ   อยู่คนเดียว  ข้างริมทาง

จึงนำเรื่อง  ของตายาย  ที่เคยรู้
มาบอกสู่   ให้หญิงสาว  ยามฟ้าสาง
เล่าให้ฟัง  ตั้งแต่ต้น  จนจบความ
ให้สาวงาม  ได้ฟัง  แล้วจากไป

ทางหญิงสาว  พอได้ฟัง  ก็ได้คิด
ว่าชีวิต  ของเธอ  ต้องสดใส
ต้องเลิกคิด  เลิกสน  เลิกใส่ใจ
กับคนที่  ไร้หัวใจ  ผิดสัญญา

อันเจ้าเด็ก น้อยที่  ชอบสงสัย
ที่ทำความ  ต่างต่างไป  ไร้เดียงสา
แต่ก็ได้  เรื่องดีดี  กลับคืนมา
เขานั้นหนา  เป็นคนดี  ที่มีใจ


มาขยันแต่งอีกแระ +1 อีก เหอๆๆ

แต่งกลอนไม่ออก ติดไว้กอน เหอๆๆ