รวมกลอนเพราะๆ

Poem ระเบียงกลอน => กลอนธรรมชาติ => ข้อความที่เริ่มโดย: ดินหญ้ากาช้ำ ที่ พฤษภาคม 04, 2009, 08:57:54 pm

หัวข้อ: แผลเก่า-ตำนานรักไอ้ขวัญกับอีเรียมจ้า
เริ่มหัวข้อโดย: ดินหญ้ากาช้ำ ที่ พฤษภาคม 04, 2009, 08:57:54 pm
http://www.youtube.com/watch?v=gp3o88VzioY
เรื่องย่อ  



              ณ ท้องทุ่งบางกะปิ ไอ้ขวัญลูกผู้ใหญ่เขียนหนุ่มเลือดนักเลงรูปงามมีเพื่อนสนิทคือ ไอ้เฉ่ง ไอ้เยื้อน ไอ้สมิงไอ้เปีย ผู้ใหญ่เขียนรักไอ้ขวัญมากจึงไม่คิดที่จะมีเมียใหม่ แล้วความวุ่นวายก็เกิดขึ้นเมื่อนายเรือง และไอ้เชิญ รุกล้ำที่นาของผู้ใหญ่เขียน และเกิดเป็นคดีความขึ้น แต่นายเรืองแพ้จึงประกาศตัวเป็นศัตรูกับผู้ใหญ่เขียนแต่ เหมือนเป็นกรรมเก่าที่ทำร่วมกันมาเพราะขวัญเกิดไปชอบพอกับเรียมลูกสาวนายเรือง ซึ่งมีหนุ่มมารุมรักมาก มายรวมถึงไอ้จ้อยเศรษฐีมีเงิน

              ขวัญกับเรียมแอบนัดพบกันเสมอ ความรักของทั้งสองยิ่งแน่นแฟ้นขึ้นจนทั่งคู่แอบมีอะไรกัน ขวัญพร่ำ บอกว่ารักเรียมเท่าชีวิต แต่เรียมนั้นไม่แน่ใจจึงพาขวัญไปสาบานต่อหน้าศาลเจ้าพ่อไทร ขวัญโกรธที่เรียมไม่ เชื่อใจจึงเอามีดจ้วงแทงแขนตัวเอง เพื่อใช้เลือดเป็นเครื่องยืนยันความรัก ทั้งคู่สาบานรักกันต่อหน้าศาลเจ้า พ่อไทรว่าจะซื่อสัตย์ต่อกันตลอดไป จ้อยเห็นขวัญกับเรียมอยู่ด้วยกันจึงถีบหน้าขวัญอย่างจัง ไอ้เชิญได้ใช้ดาบ ฟันที่กกหูขวัญเป็นแผล

              ขวัญจะฆ่าจ้อยแต่เรียมขอเอาไว้ อีกอย่างนายเรืองอนุญาตให้ขวัญยกขันหมากมาสู่ขอ เรียม ซึ่งสร้างความหวังให้กับทั้งคู่เป็นอย่างมาก แต่แล้วทุกอย่างก็ไม่เป็นไปตามที่หวัง เมื่อไอ้เชิญและนางรวย เป่าหูนายเรืองให้กันขวัญออกจากเรียม แล้วยกให้ไอ้จ้อยเพื่อยกฐานะให้กับตนเอง เรียมถูกขายให้คุณนาย ทองคำที่บางกอก ขวัญจึงออกไปตามหาที่บางกอกแต่ไม่เจอ ไอ้ขวัญแทบคลั่งด้วยความเป็นห่วงลูกชายผู้ใหญ่ เขียนแอบเก็บเงินเพื่อช่วยไถ่ตัวเรียมอีกแรง

              ขวัญคลั่งหนักเมื่อรู้ข่าวว่าไอ้จ้อยจะไปไถ่ตัวเรียมเพื่อมาแต่งงาน ผู้ใหญ่เขียนจึงไปกราบเท้านายเรือง ให้ขวัญมีสิทธิ์ไถ่ถอนตัวเรียมมาแต่งงาน นายเรืองรับกราบขวัญเร่งทำงานหาเงินเพื่อไถ่ตัวเรียม เรียมอยู่ที่ บางกอกในฐานะทาสรับใช้ แต่คุณนายทองคำเอ็นดูเรียมเพราะหน้าคล้ายลูกสาวที่ตายไปจึงรับเป็นลูกบุญธรรม โดยซื้อจากนายเรืองนายเรืองบอกให้ให้ขวัญนำเงินไปไถ่ถอนเรียมเอง แต่แล้วขวัญต้องคลั่งอีกครั้งเมื่อรู้ว่า นายเรืองได้ขายเรียมให้กับคุณนายทองคำไปแล้ว แต่ขวัญยังเชื่อในคำสาบานว่าเรียมจะกลับมาใช้ชีวิตร่วมกัน ผู้ใหญ่เขียนเห็นว่าน่าจะให้ขวัญบวชจะได้ทำให้ขวัญสงบลง


                 ฝ่ายเรียมเมื่อขยับขึ้นมาเป็นลูกบุญธรรมชีวิตก็เปลี่ยนไปสมชายอดีตคู่หมั้นของลูกสาวของคุณนายทองคำ สนใจเรียม แล้วทั้งสองคนก็ใช้ความศิวิไลของบางกอกมัดใจเรียม เรียมพอใจกับความเป็นอยู่หรูหราเริ่มมอง ว่าสมชายรักจริง และเริ่มมองขวัญเป็นเพียงพวกป่าเถื่อนด้อยพัฒนา ส่วนขวัญเฝ้าเวียนวนภาวนาต่อหน้าศาล เจ้าพ่อไทร ให้ดลใจให้เรียมนึกถึงคำสัญญา แล้วคำภาวนาก็สัมฤทธิ์ผลเมื่อนางรวยป่วยเรียมต้องกลับมาเยี่ยม ขวัญดีใจรีบไปหาเรียม

                  แต่ต้องผิดหวังเมื่อเรียมดูสูงส่งไม่เหมือนเรียมคนเดิม และเรียมได้หนีขวัญกลับ บางกอกทั้งที่สัญญาว่าจะมาพบในตอนกลางคืน ขวัญเสียใจมากจะฆ่าตัวตายต่อหน้าศาลเจ้าพ่อไทร แต่ผู้ใหญ่ เขียนมาขวางไว้ ผู้ใหญ่เขียนได้โอกาสตอนที่ขวัญกำลังซมซานจึงพูดเรื่องที่จะให้ขวัญบวช ขวัญก็เออออตามพ่อ เพราะกำลังสับสน เช่นเดียวกับเรียมที่ตอบตกลงแต่งงานกับสมชายเพราะกำลังสับสน จนนางรวยเจ็บหน้าอก อีกครั้ง ทำให้เรียมต้องกลับมาดูแลแม่ ช่วงเวลา 3 วันที่อยู่บางกะปิ เรียมตัดสินใจคืนดีกับขวัญทั้งคู่ร่าเริง เหมือนปลาได้น้ำ แต่เรียมไม่สามารถกำหนดชะตาชีวิตตัวเองได้ นอกจากคุณนายทองคำคนเดียว

                   เวลาผ่าน มาถึงวันที่ 4 นางรวยตาย หลังจากเสร็จงานศพสมชายก็ตามเรียมกลับบางกอก เพราะคุณนายทองคำป่วย เรียมจำใจต้องกลับทั้งที่วันนี้เป็นวันบวชของขวัญ เรียมตั้งใจจะกลับไปบอกคุณนายทองคำว่าเป็นเมียขวัญ และจะไม่แต่งงานกับสมชาย แต่เรียมไม่มีโอกาสที่จะไปบอกขวัญถึงการจากไปครั้งนี้

                   ที่บ้านผู้ใหญ่เขียนกำลังเตรียมงานบวชโดยที่ไม่รู้เลยว่างานบวชวันนี้จะเป็นงานศพแทนขวัญรู้เรื่องว่าเรียม จะไปบางกอกถึงกับสติแตกคว้ามีดซุยคู่ใจโดดออกจากเรือน สมชายให้เรียมพาไปเที่ยวท้องนาเรียม ตัดสินใจบอกว่าขวัญเป็นหนึ่งในดวงใจ และจะไม่แต่งงานกับสมชาย แต่เขาไม่บังคับเพราะต้องการสมบัติของ คุณนายทองคำอย่างเดียว ขวัญมาพบการพูดคุยกันทำให้ขวัญเข้าใจผิด คิดว่าเรียมจะหนีไอ้ขวัญไปชั่วชีวิต

                  ขวัญคลั่งทำลายทุกอย่างที่ขวางหน้ารวมทั้งฆ่าไอ้เชิญกับสมุนตาย เรียมไม่คิดว่าเรื่องดีจะกลายเป็นเรื่องเลวร้าย เพราะไอ้ขวัญยอดรักถูกสมชายยิงตายไปต่อหน้า ตายไปพร้อมกับความเข้าใจผิดคิดว่าเรียมนอกใจทางด้าน ผู้ใหญ่เขียนวิ่งถือผ้าไตรและเครื่องบวชตามไอ้ขวัญมา ในขณะที่กระสุนปืนพุ่งใส่ร่างของไอ้ขวัญผู้ใหญ่เขียน สะดุดรากไม้ล้มลงพร้อมผ้าไตรและเครื่องบวช ผู้ใหญ่รู้ทันทีว่าไอ้ขวัญไม่มีวันกลับมาเป็นลูกของเขาอีก ทำได้ แต่ก้มหน้าลงร้องไห้จนสิ้นสติไป

              เรียมตัดสินใจจะเป็นเมียไอ้ขวัญเพียงคนเดียวชั่วชีวิต จึงตัดสินใจใช้มีดแทงตัวตายตามไอ้ขวัญไป ณ ท้องน้ำอันเป็นที่เริงรักของทั้งคู่ ท้องน้ำที่ไหลสู่ศาลเจ้าพ่อไทร สถานที่ที่ทั้งคู่เคยร่วมสาบานรักกัน ตราบจนกว่า ความตายจะมาพรากทั้งคู่จากกันไป
  


ที่มาจาก http://movie.sanook.com/drama/drama_02096.php

********************

http://www.youtube.com/watch?v=zdETQ5XZwhk

   แกะท่อนที่ขวัญว่าเรียมได้ดั่งนี้นะ หลังจากที่ขวัญโดนสมชายยิง
        "อย่าเรียม เจ้าหยุดอยู่ตรงนั้น และจำหน้าพี่เอาไว้
เจ้าข้าผัวตัวเอง ด้วยมือคนอื่น
ยังไม่รู้เลย ว่าพี่รักเรียมด้วยใจซื่อ
แผลเก่า นี้เป็นแผลรัก แผลรอ
แต่แผลใหม่เนี่ย มันเป็นแผลจาก
(http://img122.imageshack.us/img122/136/76398180.png)
ท้องน้ำเนี่ย เคยเป็นลำน้ำรักของเรา แต่เป็นเรือนตายของพี่
เจ้าอยู่ดีเถิดเรียม พี่ขอลา
ฝากบอกพ่อแกด้วย ว่าพี่ขอลา "
(http://img122.imageshack.us/img122/9837/67794573.png)
 



***************************


หัวข้อ: Re: แผลเก่า-ตำนานรักไอ้ขวัญกับอีเรียมจ้า
เริ่มหัวข้อโดย: ดินหญ้ากาช้ำ ที่ พฤษภาคม 04, 2009, 08:58:34 pm
มิเคยลืม...พี่ขวัญ...ไปจากจิต
ยังเฝ้าคิด...ถึงพี่...คะนึงหา
แม้จากกาย...แต่ใจ...ให้พี่ยา
โอ้พี่จ๋า...ไยว่า...น้องผิดคำ

ถูกบังคับ...ทุกอย่าง...จากพ่อแม่
เรียมทุกแท้...ระทม...พรหมท่านขำ
(http://img262.imageshack.us/img262/6942/plaekao01.jpg)
เจ้าพ่อไทร...ก็เมิน...ไม่จดจำ
ว่าเรียมพร่ำ...รักพี่...แต่เดิมมา

คลองแสนแสบ...ที่เรา...เคยลงเล่น
น้องยังเห็น...สำคัญ...ยังมากค่า
มิเคยลืม...พี่ขวัญ...และสัญญา
ยังรักล้น...อุรา...ของข้าเรียม
หัวข้อ: Re: แผลเก่า-ตำนานรักไอ้ขวัญกับอีเรียมจ้า
เริ่มหัวข้อโดย: ดินหญ้ากาช้ำ ที่ พฤษภาคม 04, 2009, 08:59:42 pm
จะให้เชื่อ...น้ำคำ...เจ้างั้นหรือ
อย่าดึงดื้อ...หลอกลวง...เลยเรียมจ๋า
สกุลพี่...นี่หรือ...ก็แค่กา
ไม่อาจคู่...หงส์ฟ้า...ยอดยาใจ

แม้เราเคย...ร่วมเรียง...เป็นเมียผัว
ก็อย่ากลัว...บาปกรรม...จะมาใกล้
(http://img11.imageshack.us/img11/1583/0303007.jpg)
แผลของพี่...ที่เจ้าทำ...แม้ฝังใน
จะอโห...สิให้...ในวันลา

เมื่อแผลใหม่...ไม่นาน...มันต้องเก่า
หรืออาจเน่า...หนอนเฟอะ...ช่างเถิดหนา
จงลืมผัว...ให้หมด...เถิดแก้วตา
ลืมไอ้ขวัญ...บ้านนา...เถิดเจ้าเรียม
หัวข้อ: Re: แผลเก่า-ตำนานรักไอ้ขวัญกับอีเรียมจ้า
เริ่มหัวข้อโดย: คุuชาย นายกะล่อน ที่ พฤษภาคม 04, 2009, 09:06:05 pm
รักตลอด...จนสุขใจ...ของข้านี้
คุณความดี...จงบังเกิด...ด้วยเถิดหนา
เราจะมา...สร้างโลกนี้...ตราบชีวี
และหยุดที่...เธอกับฉัน...ตลอดไป

ปล. อาจแต่งม่ายดี แต่เต้อยากแต่งต่อพี่ดิน อิอิ

+1 ในความน่ารักและพยายามจ้า  e049
หัวข้อ: Re: แผลเก่า-ตำนานรักไอ้ขวัญกับอีเรียมจ้า
เริ่มหัวข้อโดย: คุuชาย นายกะล่อน ที่ พฤษภาคม 04, 2009, 09:10:51 pm
เจ้าจะรัก...หรือไม่รัก...ข้าไม่สน
ข้าอดทน...เฝ้าดูเจ้า...มิมัวหมอง
และเจ้าคือ...คนที่ดวงใจข้า...นั้นหมายปอง
และขอจอง...ดวงจิตเจ้า...ให้ข้าเอย

ปล.พี่ดินว่า เต้เริ่มแต่งดีขึ้นยางอ่ะครับ

ให้ หนึ่ง ช่วยๆฝึก อิอิ ผลออกมาแบบนี้ เหอๆ

แต่เต้ว่าตัวเต้แต่งokนะคับ เหอๆ

เต้ลองอ่านวิธีแต่งกลอนไป

ในห้องเกมนะ

เกมต่อกลอนตามฉันทลักษณ์ อันใหม่

หาให้เจอนะจ๊ะ สีเขียว ต้องหูไวตาไว  e049

หัวข้อ: Re: แผลเก่า-ตำนานรักไอ้ขวัญกับอีเรียมจ้า
เริ่มหัวข้อโดย: ดินหญ้ากาช้ำ ที่ พฤษภาคม 04, 2009, 11:54:27 pm
เพลงขวัญเรียม จ้า  e049

http://www.youtube.com/watch?v=itP3iXZCj3M
หัวข้อ: Re: แผลเก่า-ตำนานรักไอ้ขวัญกับอีเรียมจ้า
เริ่มหัวข้อโดย: ดินหญ้ากาช้ำ ที่ พฤษภาคม 05, 2009, 12:26:49 am
ลำนำแผลเก่า
ณ...ที่แห่งนี้เราเคยพบกัน
เราเคยสัมพันธ์สาบาน
รักมั่นขวัญกับเรียม
เอาเสียงขลุ่ยเป็นเสียงเรียกขาน
ต่างสัญญาณนัดหมาย

คืนใดขลุ่ยดังเรียมฟังเคยมา
บัดนี้เสียงขลุ่ยเรียกหา
เรียมจ๋า..ขวัญ...มาคอย

คอย...คืนแล้ว...คืนเล่า
คอยแล้ว...คอยเล่า ร่ำร้องเรียกเจ้าไปหา
เป่าจนสิ้นเสียงอ่อนล้า เรียมไม่มาสักที

เจ้าอยู่หนใดอยู่ไกลหรือใกล้
หรือรักเจ้าคลาย...เรียมจำได้หรือเปล่า
แผลเก่า...แผลรัก...ที่สลักกายใจ



**********************************************

คำร้อง: ชาลี อินทรวิจิตร
ทำนอง: สมาน กาญจนะผลิน
ขับร้อง: ชรินทร์ นันทนาคร

    อกพี่กลัดหนอง พี่หมองดั่งคลองแสนแสบ
    เจ็บจำดังหนามยอกแปลบ แปลบ แสบแสนจะทน
    โอ้ว่ากังหัน ทุกวันมันพัดสะบัดวน
    อยากจะรู้จิตคน จะหมุนกี่หนต่อวัน

        ย่างเดือนสิบสอง ฟากคลองเจิ่งนองน้ำหลั่ง
        อยู่ไกลกันคนละฝั่ง ฝั่ง ยังร้องสั่งกัน
        สิ้นเดือนสิบสอง น้ำนองแห้งคลองขอดพลัน
        สิ้นความรักจากกัน
        เหมือนกังหันเปลี่ยนทางลม

    แสนแสบ แสบแสนเปรียบแม้นชื่อคลอง
    นี่คือโลงทองของเรียม ขวัญ เขาฝากชีพจม
    แต่คลองยังช้ำ เหลือไว้แต่น้ำขุ่นตม
    พี่จึงช้ำจึงช้ำขื่นขม ขม ตรมเสียกว่าคลอง

        เจ้าจากพี่มา เจ้าลืมทุ่งนาฟ้ากว้าง
        เจ้าลืมฟากคลองสองฝั่ง ฝั่ง ลืมทั้งทุ่งทอง
        จวบจนบัดนี้ มิเห็นมีน้ำเจิ่งนอง
        ชื่อว่าแสนแสบคลอง เหมือนคนหมองต้องแสบแสน

    เจ้าจากพี่มา เจ้าลืมทุ่งนาฟ้ากว้าง
    เจ้าลืมฟากคลองสองฝั่ง ฝั่ง ลืมทั้งทุ่งทอง
    จวบจนบัดนี้ มิเห็นมีน้ำเจิ่งนอง
    ชื่อว่าแสนแสบคลอง เหมือนคนหมองต้องแสบแสน  
หัวข้อ: Re: แผลเก่า-ตำนานรักไอ้ขวัญกับอีเรียมจ้า
เริ่มหัวข้อโดย: ดินหญ้ากาช้ำ ที่ พฤษภาคม 05, 2009, 07:30:37 pm
เจ้าเรียกชู้...ให้มัน...มาฆ่าพี่
โถน้ำใจ...นารี...โอ้เรียมน้อง
พี่ไอ้ขวัญ...เจ็บช้ำ...น้ำตานอง
หวังจะครอง...กลับต้องพ่าย...กลืนน้ำตา

อันแผลเก่า...คือแผลรัก...และแผลรอ
แผลใหม่นี้...นี่หนอ...จากทรวงข้า
(http://img384.imageshack.us/img384/6804/95112419.png)
คือแผลที่...บ่งบอก...ว่าต้องลา
ด้วยเจ้ายืม...มือเขาพร่า...ฆ่าพี่้ลง

ท้องน้ำนี้...ที่เรา...เคยลงเล่น
มันจะเป็น...เรือนตายพี่...ดั่งประสงค์
ของทรวงเจ้า...ไงเรียม...ที่เจาะจง
ด้วยพี่คง...ไม่รอด...มากอดเรียม
หัวข้อ: Re: แผลเก่า-ตำนานรักไอ้ขวัญกับอีเรียมจ้า
เริ่มหัวข้อโดย: เพลงผ้า ที่ พฤษภาคม 06, 2009, 12:23:00 am
๐ ตะวันคล้อยถอยห่างที่บางกอก
เรียมชํ้าชอกคํานึงถึงพี่ขวัญ
มนต์เพลงขลุ่ยหวานฉํ่าเคยรําพัน
แดนสวรรค์บ้านนาต้องลาไกล

๐ ยังคุ้นกลิ่นดินเก่าสองเราเคย-
มิลืมเลยร่วมทางรู้บ้างไหม
คําสาบานเอ่ยต่อเจ้าพ่อไทร
ยังครองใจเรียมมั่นทุกวัน-คืน

๐ จําพลัดพรากจากกันกับขวัญพี่
ด้วยวิธีเร่งรัดยากขัดขืน
เรียมจํานนเจ็บชํ้าทนกลํ้ากลืน
เรียมสะอื้นรํ่าไห้จําใจลา

๐ ภาพวันเก่าเรานั่งบนหลังทุย
แข่งตะลุย..เรียม-ขวัญ..สุดหรรษา
แสนแสบคลองสองฟากนํ้าหลากมา
ล้วนสัญญาจะอยู่เป็นคู่กัน

๐ แม้นยังมีบุญเก่าที่เราสร้าง
คงสักวันพบทางเราร่วมฝัน
เรียมเฝ้ารอพบพี่ทุกวี่วัน
หวังเรียม-ขวัญ..สวมกอดตลอดกาล
หัวข้อ: Re: แผลเก่า-ตำนานรักไอ้ขวัญกับอีเรียมจ้า
เริ่มหัวข้อโดย: ดินหญ้ากาช้ำ ที่ พฤษภาคม 06, 2009, 05:39:03 pm
เรียมเจ้าเอ๋ย...น้องช่าง...สูงเลอค่า
พี่แค่หมา...เฝ้าปอง...จะเคียงเจ้า
เจ้าหลงกรุง...เมืองฟ้า...ลืมรักเรา
ทิ้งแผลเก่า...แผลรอ...ให้ยั่งยืน
(http://img149.imageshack.us/img149/4410/50738462.png)
ซ้ำยังเรียก...ให้พี่...ออกมาพบ
เพื่อหวังให้...เป็นศพ...โศกสะอื้น
ด้วยมือชู้....ใช่ไหม...พี่จำกลืน
เลือดที่ขื่น...คลั่งคอ...พี่ขอลา
หัวข้อ: Re: แผลเก่า-ตำนานรักไอ้ขวัญกับอีเรียมจ้า
เริ่มหัวข้อโดย: ดอกไผ่บาน ที่ พฤษภาคม 06, 2009, 10:49:27 pm
(http://img216.imageshack.us/img216/8657/119981pv8.gif)
(http://img503.imageshack.us/img503/1571/kwanriam11.jpg)
ฝ่ายเจ้าเรียม..เห็นผัว..มาตายจาก
น้ำตาพราก..ครวญคร่ำ..เฝ้าร่ำไห้
โดดตามผัว..อยู่ใต้คลื่น..ชลาลัย
คลองแสนแสบ..แนบใจ..ขวัญกับเรียม
(http://img216.imageshack.us/img216/8657/119981pv8.gif)
หัวข้อ: Re: แผลเก่า-ตำนานรักไอ้ขวัญกับอีเรียมจ้า
เริ่มหัวข้อโดย: ดินหญ้ากาช้ำ ที่ พฤษภาคม 07, 2009, 11:08:21 pm
น้ำตาเรียม...ไหลอาบ...เห็นขวัญพี่
ดิ่งลงท้อง...น้ำนี่...ที่เคยชื่น
โดดตามผัว...เพื่อรัก...ที่ยั่งยืน
แล้วแย่งมีด...ผัวยื่น...ความตายตัว
(http://img205.imageshack.us/img205/5830/16083233.png)
เลือดของพี่...แหละน้อง...จะผสม
หลังร่างเรา...ดิ่งจม...ไม่เห็นหัว
ขอตายตาม...ขวัญพี่...ไม่คิดกลัว
ไม่ขอชั่ว...มีผัวสอง...ให้อายใจ
หัวข้อ: Re: แผลเก่า-ตำนานรักไอ้ขวัญกับอีเรียมจ้า
เริ่มหัวข้อโดย: คุuชาย นายกะล่อน ที่ พฤษภาคม 08, 2009, 08:37:01 pm
โถอีเรียม...ข้าคนนี้...หมายขวัญจิต
ฝังความคิด...ในหัวใจ...ที่ตรึงมั่น
ข้าและเจ้า...จะต้องมี...กันและกัน
เพื่อข้านั้น...ข้าไม่จาก...เจ้าอีกเลย
หัวข้อ: Re: แผลเก่า-ตำนานรักไอ้ขวัญกับอีเรียมจ้า
เริ่มหัวข้อโดย: ดินหญ้ากาช้ำ ที่ มิถุนายน 08, 2009, 09:30:21 pm
เสียงขลุ่ยพี่...เคยเรียก...เรียมมาหา
บัดนี้เจ้า...กานดา...ไปอยู่ไหน
พี่เป่าขลุ่ย...แทบคลั่ง...แล้วทรามวัย
เรียมอยู่ไหน...ไม่มา...หาพี่เลย

ข่าวว่าเรียม...ไปอยู่...เมืองบางกอก
อกพี่ขวัญ...ช้ำชอก...สุดอ้างเอ่ย
โอ้เรียมน้อง...เจ้าเลือนรัก...หรือทรามเชย
ว่าเราเคย...ลงเล่น...แสนแสบคลอง
(http://img18.imageshack.us/img18/7959/r10918.jpg)
เวลาเช้า...เจ้ากับพี่...ก็เริงร่า
เวลาสาย...เจ้าก็มา...ให้พี่ข้อง
เวลาเย็น...เห็นเพียงเจ้า...ให้เฝ้ามอง
เวลานี้...พี่หมอง...แทบขาดใจ

สัญญารัก...คงเป็น...สัญญาร้าง
คำสาบาน...เจ้าคงคิด...ว่าเหลวไหล
แต่เรียมเอ๋ย...พี่เชื่อ...นะทรามวัย
เจ้าพ่อไทร...ไม่ไว้...รักสองเรา
หัวข้อ: Re: แผลเก่า-ตำนานรักไอ้ขวัญกับอีเรียมจ้า
เริ่มหัวข้อโดย: lookgaow ที่ มิถุนายน 08, 2009, 10:17:48 pm
แว่ว - แว่วเสียง...สำเนียงขลุ่ย...ของพี่ขวัญ
นึกถึงวัน...ฝันถึงคืน...สะอื้นหา
น้องอยู่เมือง...บางกอก...ชอกอุรา
อยากคืนกลับ...ถิ่นบ้านนา...หาดวงใจ

ในยามเช้า...พี่กับน้อง...ประคองคู่
หยอกเย้าอยู่...คู่ชิดใกล้...ไม่ไปไหน
ยามเย็นเย้า...เราเล่นน้ำ...สำราญใจ
พี่ประคอง...กอดน้องไว้...ในสองแขน

โอ๋พี่จ๋า...คำสัญญา...ไม่ราล้าง
หากน้องว่าง...จะกลับดิน...ถิ่นหวงแหน
พี่ขวัญจ๋า...อย่ามีใคร...ใหม่มาแทน
สองอ้อมแขน...รอเรียมกลับ...รับคืนรัง


ฮุฮุ...กว่าจะจบ   e034
หัวข้อ: Re: แผลเก่า-ตำนานรักไอ้ขวัญกับอีเรียมจ้า
เริ่มหัวข้อโดย: ดินหญ้ากาช้ำ ที่ มิถุนายน 08, 2009, 10:28:06 pm
สัญญารัก...สัญญาใจ...จะคงอยู่
เรียมจงรู้...เถิดน้อง..พี่หมองไหม้
เฝ้ารอเจ้า...เช้าค่ำ...อย่างช้ำใจ
ยินเสียงขลุ่ย...พี่ไหม...พี่มาคอย

กลับจากเมือง...บางกอก...เจ้าสวยเด่น
เคยลงเล่น...ดินโคลน...บัดนี้ถอย
(http://www.thaifilm.com/imgUpload/reply491741_reply228831_%E0%B9%81%E0%B8%9C%E0%B8%A5%E0%B9%80%E0%B8%81%E0%B9%88%E0%B8%B2.jpg)
เจ้าสูงศักดิ์...หลงสบาย...จนเลิศลอย
ลืมขวัญพี่...ให้น้อย...ใจแก้วตา

สุขสบาย...สวยเด่น...เช่นหงส์ทอง
ลืมกลิ่นคลอง...หยอกเย้า...เสียแล้วหนา
ลืมคำรัก...สาบาน...สิ้นสัญญา
โอ้เรียมจ๋า...ไม่น่า...มาผิดคำ
หัวข้อ: Re: แผลเก่า-ตำนานรักไอ้ขวัญกับอีเรียมจ้า
เริ่มหัวข้อโดย: ดินหญ้ากาช้ำ ที่ กรกฎาคม 11, 2009, 09:24:51 pm
บรรเลงเพลง...ขลุ่ยควร...ชวนเรียมน้อง
เฝ้าเพียรท่อง...เพลงขลุ่ย...อยู่ใกล้-ใกล้
รอเรียมเจ้า..เช้าค่ำ...พร่ำอาลัย
เรียมอยู่ไหน...ไม่มา...หาพี่เลย

ข่าวว่าคน...บางกอก...เขาหยอกเย้า
ทำพี่เศร้า...หวลคิด...นิจจาเอ๋ย
จึงบุกบั่น...ตามมารั้ง...มิ่งทรามเชย
กลับถูกชู้...เจ้าเย้ย...ด้วยลูกปืน

เจ้าเรียกผัว...ให้ออก...มาถูกยิง
ช่างใจสิิงห์...จริงหนอ...พี่จำฝืน
(http://img384.imageshack.us/img384/6804/95112419.png)
อย่าเข้ามา...เรียมเอ๋ย...จงหยุดยืน
พี่ขมขื่น...พอแล้ว...อย่าเข้ามา

พี่รักเจ้า...ด้วยใจ...ที่ใสซื่อ
ยังไม่รู้...อีกหรือ...โอ้เรียมจ๋า
แผลเก่าพี่...นี้รอรัก...รอวิวาห์
แผลใหม่นี้...คือแผลลา...ยอดยาใจ

ฝากบอกพ่อ...แกด้วย...ว่าพี่ลา

ณ ริมฝั่ง...หรรษา...ชลาสัย
คลองแสนแสบ...แดนรัก...แดนอาลัย
ของขวัญพี่...ที่ไม่...เคยผิดคำ
หัวข้อ: Re: แผลเก่า-ตำนานรักไอ้ขวัญกับอีเรียมจ้า
เริ่มหัวข้อโดย: ดินหญ้ากาช้ำ ที่ กรกฎาคม 19, 2009, 07:51:50 pm
น้ำตาเรียม...ไหลอาบ...ลงนองหน้า
กลั้นน้ำตา...ไม่ไหว...ใจมันกล้ำ
นี่นะหรือ...บทโหด...โทษที่ทำ
โทษฐานที่...ผิดคำ...ต่อพ่อไทร

ต้องมาสูญ...เสียผัว...สุดที่รัก
มาจมปลัก...คนบางกอก...ผู้มาใหม่
ชาวบ้านเขา...จะหยามเย้ย...ให้ขื่นใจ
สุดแล้าหนา...ขอตามไป...ใต้ธารา
(http://img205.imageshack.us/img205/5830/16083233.png)
ตะโกนเรียก...พี่ขวัญ...แล้วโดดตาม
ขอเป็นยาม...เฝ้าพี่...ไม่หนีหน้า
แล้วชักมีด...พี่ถือ...คู่กายา
ปักลงท้อง...เรียมข้า...เลือดเจิ่งนอง

โลหิตเรา...จะร่วม...รวมผสาน

ส่งวิญญาณ...เรียมขวัญ...ไม่ปัดป้อง
ชาตินี้สุด...ร่วมเรียง...สุดเคียงครอง
ชาติหน้าขอ...เกี่ยวดอง...ไม่ร้างลา
หัวข้อ: Re: แผลเก่า-ตำนานรักไอ้ขวัญกับอีเรียมจ้า
เริ่มหัวข้อโดย: v.nefertali ที่ พฤษภาคม 23, 2010, 11:36:31 pm
[wma=50,40]http://dc253.4shared.com/img/296971485/14a59a61/dlink__2Fdownload_2F296971485_2F14a59a61_3Ftsid_3D20100523-123759-c0cf03b1/preview.mp3[/wma]


 p6 p6 p6

เครดิต
บทกลอน โดย พี่ดินหญ้ากาช้ำ
ให้เสียงภาษาไทยโดย ท่านไป๋...[หนู]ขนร่วงถาวร ??[?] <:3)~