รวมกลอนเพราะๆ

Poem ระเบียงกลอน => กลอนอกหัก => ข้อความที่เริ่มโดย: ดินหญ้ากาช้ำ ที่ มิถุนายน 04, 2009, 09:24:15 pm

หัวข้อ: บทกลอนฉัน...มันไม่หวาน
เริ่มหัวข้อโดย: ดินหญ้ากาช้ำ ที่ มิถุนายน 04, 2009, 09:24:15 pm
บทกลอนฉัน...มันไม่หวาน
ยิ่งเธออ่าน...ยิ่งเธอเห็น
ก็ยิ่งรู้...ซึ่งกฎเกณฑ์
ว่าแค่เดน...ในหัวใจ

บทกลอนฉัน...มันขี้เหร่
ไม่เรี้ยมเร้...อย่างคนไหน
สมควรแล้ว...ที่เธอไกล
ยื้อยังไง...ก็ไร้เธอ
หัวข้อ: Re: บทกลอนฉัน...มันไม่หวาน
เริ่มหัวข้อโดย: ดินหญ้ากาช้ำ ที่ มิถุนายน 04, 2009, 10:36:36 pm
บทกลอนฉัน...มันไม่หวาน
ไร้น้ำตาล...ถูกหรือไม่

เธอจึง...ไม่เหลือใย
ผลักไส...ไม่มาเจอ
หัวข้อ: Re: บทกลอนฉัน...มันไม่หวาน
เริ่มหัวข้อโดย: v.nefertali ที่ มิถุนายน 05, 2009, 08:43:30 pm



จะว่าสุข...ก็สุขใจ ที่ได้เขียน
ใครจะมองว่าเพี้ยน ก็ช่างเขา
ไม่ครบรส ครบความ ตามแบบเรา
เป็นความฝันสุขเศร้า... อันเสรี



เมื่อขานคำครั้งใด ก็ได้คิด
บ้างหวานขมไปนิด คือวิถี
ฤาสิ่งใดมีค่า กว่าไมตรี
ซึ้งซ่อนใน คำกวี ...ที่บ้านเรา

หัวข้อ: Re: บทกลอนฉัน...มันไม่หวาน
เริ่มหัวข้อโดย: ดินหญ้ากาช้ำ ที่ มิถุนายน 05, 2009, 09:13:38 pm
+1 จ้าน้องวี่ เหงาจัง นักกลอนไปไหนกันหมดเนี่ย  e044

ทุกถ้อยความ...มีค่า...คราได้เอ่ย
ถ้อยเฉลย...หวานขม...ที่กรองกลั่น
สิ่งใดเล่า...จะใหญ่เหนือ...ถ้อยรำพัน
ที่ได้ทำ...ตามฝัน...อย่างตั้งใจ
(http://img413.imageshack.us/img413/9528/a11.gif)
เพียงแต่บอก...ให้รู้...ว่าไม่หวาน
พอที่ใคร...จะอ่าน...แล้วหลงใหล
ได้เพียงสื่อ...แต่ไม่อาจ...ยื้อหัวใจ
จึงขึ้นคาน...อย่างนี้ไง...จริงไหมเออ  e037
หัวข้อ: Re: บทกลอนฉัน...มันไม่หวาน
เริ่มหัวข้อโดย: v.nefertali ที่ มิถุนายน 05, 2009, 09:35:51 pm
ไปบ้างละ ยังไม่ได้กินข้าว กลางวัน+เย็นเลย

หิวข้าว 

งานก็เยอะ   e022 e022
หัวข้อ: Re: บทกลอนฉัน...มันไม่หวาน
เริ่มหัวข้อโดย: ดินหญ้ากาช้ำ ที่ มิถุนายน 05, 2009, 09:38:59 pm
กรรม พี่ก็เพิ่งกินข้าวเย็นเมื่อกี้เอง  e049
หัวข้อ: Re: บทกลอนฉัน...มันไม่หวาน
เริ่มหัวข้อโดย: แค่คนคนนึง ที่ มิถุนายน 06, 2009, 08:54:16 am
บทกลอนฉัน...มันไม่หวาน...มันไม่ซึ้ง
เป็นเพียงแค่...กลอนบทหนึ่ง...ที่แสนเหงา
แค่บทกลอน...ที่เรียงร้อย...อยู่ในเงา
มีเพียงเหงา...และว่างเปล่า...อยู่เรื่อยมา

ปลายปากกา...ที่ขีดเขียน...เรียงอักษร
ในน้ำหมึก...มันแอบซ่อน...ความเหว่ว้า
ความเดียวดาย...จึงมาพร้อม...อักษรา
แค่บทกลอน...ที่ไร้ค่า...เท่านั้นเอง

*******************
หนึ่งจะชักตายแล้วพี่ดิน งานเยอะโคตร (แง็กๆ e036) TT TT
หัวข้อ: Re: บทกลอนฉัน...มันไม่หวาน
เริ่มหัวข้อโดย: konbannokjingnna ที่ มิถุนายน 06, 2009, 12:50:26 pm
ก็ซื่อๆตรงๆคงขัดหู

ให้อ่านดูคงขัดใจไม่ลื่นไหล

กลอนแข็งๆก็มันออกจากใจ

แต่งอย่างไรก็ได้แค่นี้เอง

หัวข้อ: Re: บทกลอนฉัน...มันไม่หวาน
เริ่มหัวข้อโดย: ดินหญ้ากาช้ำ ที่ มิถุนายน 06, 2009, 01:03:24 pm
บทกลอนฉัน...ที่กลั่น...มันไม่หวาน
ไม่อาจพาน...พบรัก...ที่สวยหรู
ด้วยไม่อาจ...เปิดห้องใจ...ทุกอณู
ของยอดรัก...ให้รู้...ให้อ่านตาม
(http://img191.imageshack.us/img191/838/dc230.gif)
บทกลอนรัก...จึงขม...อมแต่ช้ำ
อยู่เงียบงำ....ในห้องใจ...ไร้สนาม
ไม่มีที่...แข่งขัน...บอกนิยาม
ด้วยถูกเธอ...หวงห้าม...กั้นเขตใจ
หัวข้อ: Re: บทกลอนฉัน...มันไม่หวาน
เริ่มหัวข้อโดย: konbannokjingnna ที่ มิถุนายน 06, 2009, 01:09:17 pm
แม้ไม่หวานแต่จริงใจไม่เสแสร้ง

ไม่เสริมแต่งรักบอกรักปักใจได้

ทุกอนูของจิตคิดอย่างไร

บอกออกไปว่ารักเธอนิรันดร์
หัวข้อ: Re: บทกลอนฉัน...มันไม่หวาน
เริ่มหัวข้อโดย: ดินหญ้ากาช้ำ ที่ มิถุนายน 06, 2009, 01:17:34 pm
แม้บอกไป...ว่ารัก...เธอนิรันดร์
ด้วยดวงใจ...คงมั่น...พร้อมมอบให้
แต่คนรับ...เค้าไม่สน...ไม่ใส่ใจ
ประโยชน์ใด...จะได้...นอกจากตรม
(http://img231.imageshack.us/img231/7469/5804cfff74a9.gif)
บทกลอนฉัน...ไม่หวาน...ไม่อาจเทียบ
กับบทรัก...สุดเฉียบ...จึงขื่นขม
แม้จริงจัง...จริงใจ...ไร้นิยม
ด้วยถูกพรหม...ท่านขีด...ให้ขื่นทรวง
หัวข้อ: Re: บทกลอนฉัน...มันไม่หวาน
เริ่มหัวข้อโดย: แค่คนคนนึง ที่ มิถุนายน 06, 2009, 01:20:09 pm
เพียงบทกลอน...ของคนเหงา...ที่ไม่หวาน
แค่ต้องการ...ให้เธอฟัง...และรับรู้
ความรู้สึก...ลึก - ลึก..ที่พรั่งพรู
อาจจะดู...ไม่หวาน...แต่จริงใจ

อาจจะดู...ว่าเหงา...เป็นบางครั้ง
อาจจะฟัง...ไม่ซึ้ง...ไม่หวั่นไหว
แต่ทุกคำ...ที่กลั่นกรอง...ตรองจากใจ
จะรักเธอ...ตลอดไป...ฉันสัญญา
หัวข้อ: Re: บทกลอนฉัน...มันไม่หวาน
เริ่มหัวข้อโดย: konbannokjingnna ที่ มิถุนายน 06, 2009, 01:31:04 pm
สงสารน้องที่ช้ำระกำหม่น

ต้องทุกข์ทนกับรักที่ค้นหา

ผ่านบทกลอนน้องเจ้ารจนา

เจ้ากานดาหวานจนหยดหมดทั้งทรวง



หัวข้อ: Re: บทกลอนฉัน...มันไม่หวาน
เริ่มหัวข้อโดย: ดินหญ้ากาช้ำ ที่ มิถุนายน 06, 2009, 02:01:43 pm
หวานจนหมด...จริงหรือ...ที่พี่กล่าว
ไยน้องหนาว...สะท้าน...เหงาเปล่าเปลี่ยว
ดั่งยืนบน...โลกกว้าง...เพียงดายเดียว
ไร้คนเหลียว...แลบ้าง...ยังไม่มี
(http://img192.imageshack.us/img192/4362/11345774298493.gif)
กลั่นบทกลอน...อ้อนรัก...สื่อถึงเขา
ครองได้เพียง...รูปเงา...ได้เท่านี้
หวังกว่านั้น...มิได้...ใจรู้ดี
จะผ่านผัน...นานปี...ก็ไม่แปร
หัวข้อ: Re: บทกลอนฉัน...มันไม่หวาน
เริ่มหัวข้อโดย: คนริมคลอง ที่ มิถุนายน 06, 2009, 02:51:44 pm
.....ร้อยวจี กวีคลับ ประดับบอร์ด
แทรกใส่สอด กอดตวัด มัดอักษร
เรียงคำพริ้ว แล้วลิ่วล่อง ท่องเป็นกลอน
ดุจอาภรณ์ วอนกายไว้ ได้สวยงาม.....
.....แล้วร้อยคำ นำมาใส่ ให้สีเสื้อ
ส่วนที่เหลือ เพื่อจับกลีบ ลีบเป็นสาม
เมื่อถูกต้อง คล้องคำ นำบทความ
จึ่งร้องถาม ตามหาคน ที่สนใจ.....
หัวข้อ: Re: บทกลอนฉัน...มันไม่หวาน
เริ่มหัวข้อโดย: ดินหญ้ากาช้ำ ที่ มิถุนายน 06, 2009, 02:58:59 pm
+1 ค่ะ พี่คนริมคลอง  e044

คนใส่ใจ...คือฉัน...เฝ้าติดตาม
อยู่เป็นยาม...ถามข่าว...เธออยู่ไหน
แต่ยิ่งตาม...ถามข่าว...เธอยิ่งไกล
หวังอะไร...ได้เล่า...เรามันกา
(http://img385.imageshack.us/img385/9418/areg.jpg)
กลั่นบทกลอน...หวานหยด...ยังจืดชืด
ไม่อาจยืด...สัมพันธ์...ได้เลยหนา
เค้ามองเหมือน...ไม่สน...ไม่ศรัทธา
จึงได้แต่...ด้านหน้า...อยู่ร่ำไป
หัวข้อ: Re: บทกลอนฉัน...มันไม่หวาน
เริ่มหัวข้อโดย: konbannokjingnna ที่ มิถุนายน 06, 2009, 03:05:26 pm
ไม่แลเห็นความดีแม้เศษเสี้ยว

เธอเลาะเลี้ยวจากไปทำไงได้

ถึงจะฝืนเธอคงไม่เปลี่ยนใจ

เธอจะไปทำได้แค่มองตาม
หัวข้อ: Re: บทกลอนฉัน...มันไม่หวาน
เริ่มหัวข้อโดย: lookgaow ที่ มิถุนายน 06, 2009, 06:46:46 pm
บทกลอนฉัน...มันไม่หวาน
เพราะถูกความรักเข้าระราน...มานานช้า
แต่ละบาท...แต่ละบท...ถูกรินรดด้วยหยาดน้ำตา
ที่เกิดจากความเหว่ว้า...ที่ผ่านมาไม่เคยมีใคร

ส่งความรู้สึกผ่านตัว...อักษร
กลั่นออกมาเป็นบทกลอน...จากอารมณ์เว้าวอนของคนอ่อนไหว
อยากให้เธอซาบซึ้ง...รับรู้ถึงความรู้สึกที่ส่งไป
หวังว่าสักวันเธอจะรู้ได้...ถ้าเธอใช้หัวใจอ่านมัน
หัวข้อ: Re: บทกลอนฉัน...มันไม่หวาน
เริ่มหัวข้อโดย: ดินหญ้ากาช้ำ ที่ มิถุนายน 06, 2009, 06:59:04 pm
เมื่อเธอไม่...ใช้ใจ...อ่านบทกลอน
รักที่อ้อน...คงอ่อน...จนสิ้นท่า
(http://img194.imageshack.us/img194/9759/1191181561.gif)
บทกลอนฉัน...จึงไม่หวาน...ผ่านเข้ามา
ในอุรา...เธอแม้...แค่เศษคำ
หัวข้อ: Re: บทกลอนฉัน...มันไม่หวาน
เริ่มหัวข้อโดย: น้ำน่าน ที่ มิถุนายน 06, 2009, 07:05:37 pm
+1จ้ะ น้องลูกแก้ว

เพราะหัวใจของฉัน..ยังช้ำรัก
ไม่รู้จักหาความหวาน..จากที่ไหน
เพราะเหลือแต่ความขมขื่น..เต็มหัวใจ
แล้วจะแต่งกลอนหวาน..อวดใคร-ใครได้ที่ไหนกัน

(แจมแบบมั่วๆ e044)

หัวข้อ: Re: บทกลอนฉัน...มันไม่หวาน
เริ่มหัวข้อโดย: lookgaow ที่ มิถุนายน 06, 2009, 07:10:27 pm
หัวใจที่เธอใช้อ่าน
เกิดจากความสงสาร...หรือห่วงหา
ถ้าต้องอ่านเพราะว่ารู้สึก...เวทนา
มันก้อคงไม่ได้มีคุณค่า...อะไร

หัวใจที่เธอใช้อ่าน
ขอให้เกิดจากความต้องการ...ถ้าเป็นไปได้
ขอให้เป็นความรู้สึกดีดี...ที่ในหัวใจ
เพราะกลอนที่ฝากไป...เจือจานความรักไว้ทุกบทตอน
หัวข้อ: Re: บทกลอนฉัน...มันไม่หวาน
เริ่มหัวข้อโดย: lookgaow ที่ มิถุนายน 06, 2009, 07:25:10 pm
+1จ้ะ น้องลูกแก้ว

เพราะหัวใจของฉัน..ยังช้ำรัก
ไม่รู้จักหาความหวาน..จากที่ไหน
เพราะเหลือแต่ความขมขื่น..เต็มหัวใจ
แล้วจะแต่งกลอนหวาน..อวดใคร-ใครได้ที่ไหนกัน

(แจมแบบมั่วๆ e044)


ขอบคุณค้า .... จุ๊บ ๆๆๆๆๆ

ถ้าคนช้ำ - ช้ำ...สองคน
ได้รับรู้ถึงความรู้สึกสับสน...หวั่นไหว
ถ้าเธอและฉัน...เรามาแต่งกลอนรักกันด้วยหัวใจ
เชื่อฉันไหม...ว่าตัวอักษรจะยิ้มได้...ในสักวัน

กลอน...ที่แต่งด้วยหัวใจ
ไม่ว่าจะอ่านอย่างไร...ความรู้สึกจะถูกส่งไปเช่นนั้น
รัก โกรธ เกลียด เศร้า เหงา...เกินคาดเดาเป็นร้อยเป็นพัน
แต่กลอนที่เราแต่งด้วยหัวใจนั้น...ฉันเชื่อมั่นว่าคนอ่านมัน...จะเข้าใจ

หัวข้อ: Re: บทกลอนฉัน...มันไม่หวาน
เริ่มหัวข้อโดย: ดินหญ้ากาช้ำ ที่ มิถุนายน 06, 2009, 07:48:32 pm
แค่เพียงขอ...ให้เธอ...มาร่วมอ่าน
ถ้อยคำหวาน...ก็คง...เพียงเพ้อฝัน
(http://img514.imageshack.us/img514/248/artpaintingsofgirlsb753.jpg)
แม้แต่แล...มาบ้าง...ยังเมินกัน
กลอนเธอฉัน...นั้นคง...ไม่เกิดมี
หัวข้อ: Re: บทกลอนฉัน...มันไม่หวาน
เริ่มหัวข้อโดย: lookgaow ที่ มิถุนายน 06, 2009, 08:12:22 pm
ที่ไม่เคยหันมา
เพราะไม่อาจรู้ว่า...ฉันมีค่ากับเธอขนาดนี้
เสียดายเหลือเกิน...กับวันเวลาที่ผ่านไปทุกนาที
อยากหมุนย้อนคืนวันดีดี...ให้กลับมา

ขอนับหนึ่งตั้งแต่วันนี้
จะขอใช้ช่วงวันเวลาดีดี...ให้คุ้มค่า
จะจดจำทุกบทกลอน...ที่เธอฝากความรักมา
จะขอเก็บทุกอักษรา...ไว้ในหัวใจ
หัวข้อ: Re: บทกลอนฉัน...มันไม่หวาน
เริ่มหัวข้อโดย: ดินหญ้ากาช้ำ ที่ มิถุนายน 06, 2009, 08:15:48 pm
จะนับหนึ่ง...ไปด้วยกัน
มีเธอมีฉัน...ทุกคืนวัน...พลันสดใส
(http://img14.imageshack.us/img14/5267/romancegirlb770wallpape.jpg)
ตกใจตื่น...อีกแล้ว...เราฝันไป
เพราะยังไง...กลอนก็ไม่...หวานอยู่ดี
หัวข้อ: Re: บทกลอนฉัน...มันไม่หวาน
เริ่มหัวข้อโดย: lookgaow ที่ มิถุนายน 06, 2009, 08:32:01 pm
ต้องให้ฉัน...ทำอย่างไร
เธอถึงจะเชื่อใจ...คนคนนี้
กลอนรักที่แต่งมา...มันคงไร้ค่าสำหรับคนดี
ไม่ว่าจะอ่านอีกสักกี่ที...ก้อไม่มีประโยชน์อะไร

ไม่เช่เพียง...ความฝัน
ถ้าเธอเชื่อใจกัน...สักวันจะเป็นจริงได้
ขอร้องล่ะนะ...ช่วยเปิดตาและเปิดหัวใจ
แล้วเธอจะรู้ว่ากลอนมันหวานแค่ไหน...ถ้าได้รักกัน
หัวข้อ: Re: บทกลอนฉัน...มันไม่หวาน
เริ่มหัวข้อโดย: ดินหญ้ากาช้ำ ที่ มิถุนายน 06, 2009, 08:41:28 pm
หากเรา...ได้รักกัน
บทกลอนนั้น...ย่อมจะ...หวานสดใส
แต่เราสองคน...มีหรือ...จะสมใจ
เพราะเธอเอง...ที่มีใครอยู่แล้ว...เนิ่นนานมา
(http://img14.imageshack.us/img14/7552/1202027585.jpg)
กลอนฉัน...ที่ว่าหวาน
เธอมองผ่าน...อย่างไร้ค่า
ไม่สน...ไม่มองมา
ฉันปวดปร่า...มานานเน
หัวข้อ: Re: บทกลอนฉัน...มันไม่หวาน
เริ่มหัวข้อโดย: แค่คนคนนึง ที่ มิถุนายน 07, 2009, 09:17:36 am
บทกลอนของฉัน
มีแต่ความเหงาเท่านั้น ที่หาได้
ร่องรอยของน้ำตาจากความเหงาใจ
นี่คือสิ่งที่สื่อไป กับบทกลอน
หัวข้อ: Re: บทกลอนฉัน...มันไม่หวาน
เริ่มหัวข้อโดย: lookgaow ที่ มิถุนายน 07, 2009, 01:22:04 pm
หากเรา...ได้รักกัน
บทกลอนนั้น...ย่อมจะ...หวานสดใส
แต่เราสองคน...มีหรือ...จะสมใจ
เพราะเธอเอง...ที่มีใครอยู่แล้ว...เนิ่นนานมา
(http://img14.imageshack.us/img14/7552/1202027585.jpg)
กลอนฉัน...ที่ว่าหวาน
เธอมองผ่าน...อย่างไร้ค่า
ไม่สน...ไม่มองมา
ฉันปวดปร่า...มานานเน

เมื่อก่อนอาจเคยมีใคร
แต่ตอนนี้รับรองได้...ว่าไม่มีแน่ - แน่
คำรักที่บอกออกไป...รับรองได้ว่าจริงแท้
ความรู้สึกจะไม่ยอมพ่ายแพ้...แม้ถูกรังแกด้วยสิ่งใด

กลอนเธอ...สุดแสนหวาน
ฉันทำได้เพียงมองผ่าน...อย่างผู้สิ้นไร้
เพราะตัวเธอเอง...ไม่เคยมีฉันอยู่ในหัวใจ
ไม่ว่ากลอนของฉันจะเพราะเท่าใด...ก้อคงไม่โดนใจเธออยู่ดี

หัวข้อ: Re: บทกลอนฉัน...มันไม่หวาน
เริ่มหัวข้อโดย: ดินหญ้ากาช้ำ ที่ มิถุนายน 07, 2009, 02:11:10 pm
หากเธอเขียน...กลอนหวาน...ให้ฉันจริง
ฉันคงไม่...รู้สึกถูกทิ้ง...อยู่เช่นนี้
กลอนหวานของเธอ...ไยไม่เคยผ่านตา...ฉันสักที
อย่ามาพูด...มั่ว-มั่วทู่ซี้...ว่ามีใจ
(http://img375.imageshack.us/img375/7457/bookcovergirlsbi625wall.jpg)
กลอนฉัน...เธอก็...ไม่คิดอ่าน
จะมาบอก...ว่ามันหวาน...เช่นไรได้
พอเถอะ...เลิกเสแสร้ง...ว่ารักฉันหมดใจ
ลับหลังก็หัวเราะกับเพื่อนยกใหญ่...ว่าหลอกฉันได้...อีกครั้งครา
หัวข้อ: Re: บทกลอนฉัน...มันไม่หวาน
เริ่มหัวข้อโดย: konbannokjingnna ที่ มิถุนายน 07, 2009, 06:01:19 pm
มาเขียนกลอนระบายรักหนักดวงจิต

ไม่ได้คิดว่าใครสนใจไม่

เพียงแค่สื่อเป็นอักษรของหัวใจ

บอกออกไปเผื่อฟ้ามาประทาน

จะหวังรักจากเธอคงหมดสิทธิ์

หยุดความคิดเธอได้แค่สงสาร

จิตสำนึกบอกได้ใช่ขอทาน

ขอเธอผ่านจากชีวิตไม่คิดตาม/size]
หัวข้อ: Re: บทกลอนฉัน...มันไม่หวาน
เริ่มหัวข้อโดย: ดินหญ้ากาช้ำ ที่ มิถุนายน 07, 2009, 09:51:56 pm
มาเขียนกลอน...ระบายรัก...จากห้วงใจ
หวังสื่อไป...สู่ใจ...ใครคนนั้น
รู้ทั้งรู้...ว่าไม่เคย...จะสำคัญ
ก็ยังหวัง...ดึงดัน...สื่อสารไป
(http://img211.imageshack.us/img211/9433/ccc3657b1d78.gif)
รู้ไม่หวาน...ผ่านหู...ไม่แลเห็น
รู้ว่ารัก...นั้นเป็น...ไปไ่ม่ได้
รู้ตลอด...แต่รัก...มันท่วมใจ
จึงด้านดื้อ...สื่อไป...แม้พ่ายพัง
หัวข้อ: Re: บทกลอนฉัน...มันไม่หวาน
เริ่มหัวข้อโดย: lookgaow ที่ มิถุนายน 07, 2009, 10:03:05 pm

อ่านบทกลอน...ที่เขียนมา...จากแดนไกล
หรือมีใคร...ฝากหัวใจ...ไว้ในนั้น
อธิษฐาน...ขอให้เป็นเธอ...คนสำคัญ
ที่ฝากรัก...ฝากสัมพันธ์...ผ่านบทกลอน

ช่างแสนหวาน...เสนาะหู...รู้และเห็น
อยากให้เธอ...นั้นเป็น...คนช่วยสอน
ทั้งเรื่องใจ...เรื่องความรัก...และแต่งกลอน
ฝากสายลม...ช่วยเว้าวอน...อ้อนเธอที
หัวข้อ: Re: บทกลอนฉัน...มันไม่หวาน
เริ่มหัวข้อโดย: ดินหญ้ากาช้ำ ที่ มิถุนายน 07, 2009, 10:10:00 pm
หวานซะ จะต่อไงดีเนี่ย พี่ดินหวานไม่ได้อ่ะ  e049

ฝากสายลม...บอกล่าว...ถึงเค้าหน่อย
คนทางนี้...เฝ้าคอย...เธอหวลกลับ
ครั้งนั้นอาจ...เงียบงัน...ไม่ยอมรับ
ครั้งนี้จะ...กำชับ...รับรักเธอ
(http://img189.imageshack.us/img189/2953/valentinedoll37.gif)
บทกลอนหวาน...เขียนเก็บ...จะนำส่ง
ให้กับเธอ...โดยตรง...มิให้เก้อ
สายลมจ๋า...บอกเค้าหน่อย...ถ้าหากเจอ
รักเสมอ...จากฉัน...คนเฝ้ารอ
หัวข้อ: Re: บทกลอนฉัน...มันไม่หวาน
เริ่มหัวข้อโดย: KunKrOo~AaW~ ที่ มิถุนายน 08, 2009, 10:42:18 am
(http://i437.photobucket.com/albums/qq93/yamiejung19/hh172.jpg)
บทกลอนฉัน...มันไม่หวาน...น้ำตาลหยด
หวานจนมด...มาดมดอม...ตอมความหวาน
แต่บทกลอน...มันอ่อนไหว...ไร้ห้วงกาล
เป็นความหวาน...แบบแผ่ซ่าน...หวานด้วยใจ

บทกลอนนี้...จะให้มี..วจีเลี่ยน
เห็นจะเพี้ยน...เปลี่ยนวิสัย...ให้หวั่นไหว
พูดตรงๆ...ยังคงเป็น...เช่นวันไกล
เป็นเช่นใด...ใจยังเป็น...เช่นวันวาน

อาจไม่หวาน...ตามต้องการ...หวานละมัย
แต่เชื่อไหม...ใจฉันนี้....มากกว่าหวาน
เพราะมั่นคง...ตรงต่อเธอ..นานเท่านาน
ทุกเวลา...หากต้องการ...เคียงข้างใจ

กลอนบทนี้...ที่เขียนไป...จากใจฉัน
คือสัญญา...ว่าเชื่อกัน...ฉันเอ่ยไป
เอ่ยออกไป...ให้มองตา...ว่าอย่างไร?
เชื่อฉันมั๊ย...ใจทั้งใจ...หวานเกินคำ
(http://i437.photobucket.com/albums/qq93/yamiejung19/op27.gif)
หัวข้อ: Re: บทกลอนฉัน...มันไม่หวาน
เริ่มหัวข้อโดย: ดินหญ้ากาช้ำ ที่ มิถุนายน 13, 2009, 12:06:34 pm
บทกลอนฉัน...มันขม...อมแต่โศก
มิอาจจะ...ไหวโยก...ใจเธอได้
ด้วยไม่หวาน...หยาดหยด...รดรินใจ
ดั่งแม่สาว...แก้มใส...เจรจา
(http://img401.imageshack.us/img401/1161/10456983434436.jpg)
บทกลอนฉัน...มันดำ...สุดจะพิศ
เธอฤาจะ...เฝ้าคิด...ติดตามหา
แม้ส่งให้...ตรง-ตรง...ยังร่วงลา
ด้วยถ้อยความ...ปรารถนา...เธอไม่ชม
หัวข้อ: Re: บทกลอนฉัน...มันไม่หวาน
เริ่มหัวข้อโดย: ดินหญ้ากาช้ำ ที่ มิถุนายน 14, 2009, 06:16:55 pm
บทกลอนฉัน...นั้นมัน...คงไม่หวาน
ที่จะผ่าน...ห้องใจ...ให้เธอหา
(http://img268.imageshack.us/img268/3977/bbf517ec.jpg)
สังเกตุดู...ก็รู้...แก่อุรา
บทกลอนฉัน...มันไร้ค่า...มาตั้งนาน
หัวข้อ: Re: บทกลอนฉัน...มันไม่หวาน
เริ่มหัวข้อโดย: lookgaow ที่ มิถุนายน 14, 2009, 06:37:13 pm


อักษร...ที่เธอเขียนไว้
ไม่ว่าจะอ่านครั้งใด...ยังคงหวาน
ความรักที่เราร่วมกันทักถอมานาน
เธอได้แต่งแต้มจินตนาการ...ผ่านบทกลอน

เสียงเพลงที่...แว่วดัง
ไม่ว่าจะฟังอีกสักกี่ครั้ง...ยังใจอ่อน
ประทับติดตรึง...ทำให้นึกถึงคนแต่งกลอน
ใครน้าที่บรรเลงเพลงอักษร...ทำให้คนคนนี้ใจอ่อน...ตอนที่ฟัง



หัวข้อ: Re: บทกลอนฉัน...มันไม่หวาน
เริ่มหัวข้อโดย: ดินหญ้ากาช้ำ ที่ มิถุนายน 14, 2009, 06:44:12 pm
อักษร...ที่ฉันเขียนไว้
เธออ่านครั้งใด...ยังคงหวาน
ความรักที่เราร่วมกัน...ทักถอมานาน
ฉันได้แต่งแต้ม...จินตนาการ...ผ่านบทกลอน

เสียงเพลงที่...แว่วดัง
ไม่ว่าจะฟัง...อีกสักกี่ครั้ง...ยังใจอ่อน
(http://img268.imageshack.us/img268/1818/m36399.jpg)
ประทับติดตรึง...ทำให้นึกถึงฉัน...คนแต่งกลอน
แต่เธอกลับไม่รู้ว่า...ใครบรรเลงเพลงอักษร...นี้มาให้เธอฟัง

มันหมายความ...ว่าอะไร
บอกว่าสุขใจ...หวานหยด...ทุก-ทุกครั้ง
แต่กลับไม่รู้ว่า...ใครเป็นคนส่งให้...น่าน้อยใจจัง
ฤารักเธอกับฉัน...นั้นมันแค่...ภาพลวงตา
หัวข้อ: Re: บทกลอนฉัน...มันไม่หวาน
เริ่มหัวข้อโดย: lookgaow ที่ มิถุนายน 14, 2009, 07:26:50 pm


ที่ฉันเอ่ยถาม...ใช่ลืมเธอ
และไม่ใช่ความพลั้งเผลอ...หรือเหตุผลไหน-ไหน
อย่าน้อยใจเลยที่รัก...เธอไม่ใช่เพียงแค่ที่พักหัวใจ
บทกลอนที่คอยมอบให้...ฉันยังเก็บไว้เสมอมา

ตัวอักษรที่หวาน...แสนหวาน
เจือจานด้วยความรักและจินตนาการ...ที่ฝันหา
บทกลอนที่เธอขับร้อง...ผสมผสานท่วงทำนองที่ฉันให้มา
กลายเป็นเพลงรักที่ทรงคุณค่า...ตรึงตราอยู่ในหัวใจ

เมื่อใดที่บทกลอน...บรรเลง
อยากให้รู้ว่าฉันเอง...ก้อรู้สึกหวั่นไหว
ความหมายที่ลึกซึ้ง...คิดถึงคนของใจ
เธอเองจะรู้สึกเช่นเดียวกันกับฉันไหม...ไม่ว่าตัวอักษรใด-ใด
" ห ว า น เ ห ลื อ เ กิ น "






หัวข้อ: Re: บทกลอนฉัน...มันไม่หวาน
เริ่มหัวข้อโดย: ดินหญ้ากาช้ำ ที่ มิถุนายน 14, 2009, 07:32:57 pm
เป็นอย่างนั้น...เองหรอกเหรอ
ปล่อยให้คอยเก้อ...จนหวั่นไหว
อุตส่าห์สื่อสาร...บทกลอนหวาน-หวาน...ส่งให้ไป
เห็นเธอทำเฉย...จนน่าหมันไส้...เลยระแวง
(http://img523.imageshack.us/img523/403/xc67.gif)
ตกลง...เราไม่ได้ไม่รักกัน
แต่แอบมีความสัมพันธ์...ทางใจ...ที่กล้าแกร่ง
เสียเวลา...น้อยใจเธอ...แทบสิ้นแรง
ที่แท้ก็กินความเข้าใจ...ผิดสำแดงไปนี่เอง...ไม่น่าเลย
หัวข้อ: Re: บทกลอนฉัน...มันไม่หวาน
เริ่มหัวข้อโดย: พรานไพรใจฉกาจ ที่ มิถุนายน 14, 2009, 07:41:22 pm
นี้บทกลอนของฉันมันไม่หวาน
หรือว่าเธอไม่ต้องการจะรับรู้
กลั่นจากใจส่งไปให้ก็รู้อยู่
เพียงแต่ผู้ที่รับไม่ต้องการ
หัวข้อ: Re: บทกลอนฉัน...มันไม่หวาน
เริ่มหัวข้อโดย: lookgaow ที่ มิถุนายน 14, 2009, 09:03:05 pm


ในเมื่อหัวใจ...เรามีอะไรกัน
จึงได้ผูกสัมพันธ์ให้ฉันคงมั่น...ไม่หวั่นไหว
ถ้าวันนี้เรายังรักกัน...ฉันก้อจะมีแต่เธอเท่านั้นไม่เปลี่ยนไป
กลอนรักที่ออกจากใจ...ไม่ว่าอ่านอีกนานเท่าไหร่...อย่างไรจะเหมือนเดิม

ทุกตัวอักษร...ที่เธอกลั่นมา
ทุกถ้อยวาจา...ที่คอยแต่งเสริม
ทุกความรัก ความหวังดี...ที่คอยแต่งเติม
จะทำให้หัวใจฉันยังคงเดิม..." สัญญา "

หัวข้อ: Re: บทกลอนฉัน...มันไม่หวาน
เริ่มหัวข้อโดย: น้ำค้างบนพื้นทราย ที่ มิถุนายน 14, 2009, 09:25:35 pm

ในเมื่อหัวใจ...เรามีอะไรกัน
จึงได้ผูกสัมพันธ์ให้ฉันคงมั่น...ไม่หวั่นไหว
ถ้าวันนี้เรายังรักกัน...ฉันก้อจะมีแต่เธอเท่านั้นไม่เปลี่ยนไป
กลอนรักที่ออกจากใจ...ไม่ว่าอ่านอีกนานเท่าไหร่...อย่างไรจะเหมือนเดิม

ทุกตัวอักษร...ที่เธอกลั่นมา
ทุกถ้อยวาจา...ที่คอยแต่งเสริม
ทุกความรัก ความหวังดี...ที่คอยแต่งเติม
จะทำให้หัวใจฉันยังคงเดิม..." สัญญา "



+1 ให้ลูกแก้วจ้า
กลอนอ่านแล้วเนื้อหากินใจดีจ้า ^___^

ถ้าความจริงเป็นเช่นนั้นก็ดี
ในวันนี้คงไม่เต้องผิดหวัง
กับคนที่ทุ่มเททั้งแรงและกำลัง
แต่สุดท้ายก็พังเพราะหัวใจไม่รักดี


หัวข้อ: Re: บทกลอนฉัน...มันไม่หวาน
เริ่มหัวข้อโดย: น้ำค้างบนพื้นทราย ที่ มิถุนายน 14, 2009, 09:26:27 pm
บทกลอนของฉันมันไม่หวาน
ไม่ได้เคลือบน้ำตาลเหมือใครเขา
แต่งไปตามความรู้สึกนึกคิดของตัวเรา
อาจมีเค้าโครงแรงไปบ้างโปรดเข้าใจ
หัวข้อ: Re: บทกลอนฉัน...มันไม่หวาน
เริ่มหัวข้อโดย: ดินหญ้ากาช้ำ ที่ มิถุนายน 14, 2009, 09:57:37 pm
ดิบ-ดิบ...เถื่อน-เถื่อน
ไม่เหมือน...สาวหวาน...ซักเท่าไร
ซ่า-ซ่า...แสบ-แสบ..ไม่ยอมใคร
แต่ก็ไม่...รักใคร...นอกจากเธอ
(http://img194.imageshack.us/img194/2544/2885872779156.gif)
พยายาม...เขียนกลอน...หวาน-หวานให้
เพื่อสื่อใจ...ว่ารัก...เธอเสมอ
แต่มันด้าน...หวานหลบ...ไม่พบเจอ
จึงครองแต่...รักเก้อ...ชะเง้อคอย
หัวข้อ: Re: บทกลอนฉัน...มันไม่หวาน
เริ่มหัวข้อโดย: lookgaow ที่ มิถุนายน 14, 2009, 10:37:52 pm

นี่แหละ...ที่หามานาน
ไม่ต้องเป็นผู้หญิงหวาน - หวาน...เหมือนใครที่ไหน
ดิบ - ดิบ  เถื่อน - เกือน...นี่แหละที่โดนใจ
ดั่งคนที่วาดฝันไว้...มานานแสนนาน

ทำไมพึ่งมาเผย...ตัวตน
แอบทำเป็นคน...ที่แสนหวาน
ลุย - ลุย  ซ่าส์ - ซ่าส์...นี่แหละน้าที่ต้องการ
บทกลอนจะหวานหรือไม่หวาน...แค่มีรักเธอมาเจือจานก้อเกินพอ
หัวข้อ: Re: บทกลอนฉัน...มันไม่หวาน
เริ่มหัวข้อโดย: ดินหญ้ากาช้ำ ที่ มิถุนายน 14, 2009, 10:42:44 pm
ผู้ชายแบบแก้วเนี่ย คงมีแต่ในนิยาย 555+

ไม่รู้...ว่าชอบแบบนี้
หลงโง่มาแรมปี...ให้ปล่อยไก่...อยู่ได้
(http://img269.imageshack.us/img269/3533/gz002.jpg)
ชอบห้าว-ห้าวเถื่อน-เถื่อน..ตบจูบด้วยเหรอเปล่า...จ๊ะว่าไง
เพราะฉันน่ะ...มือหนักมากนะบอกไว้...ให้ระวังตัว  e049
หัวข้อ: Re: บทกลอนฉัน...มันไม่หวาน
เริ่มหัวข้อโดย: KunKrOo~AaW~ ที่ มิถุนายน 14, 2009, 11:38:41 pm
ผู้ชายแบบแก้วเนี่ย คงมีแต่ในนิยาย 555+

เห็นด้วยค่ะพี่ดิน...ผู้ชายดีๆมีแค่ในนิยาย(น้ำเน่า)...แม้กระทั่งนิยายยังหายากเลยค่ะ
สงสัยคนแต่งเขามองหาไม่เจอเหมือนกัน..เพราะโลกมั้นร้อน..ฮ่าๆ e037

หัวข้อ: Re: บทกลอนฉัน...มันไม่หวาน
เริ่มหัวข้อโดย: KunKrOo~AaW~ ที่ มิถุนายน 14, 2009, 11:47:28 pm
(http://i531.photobucket.com/albums/dd359/yamiejung8/pa30.gif)
ไม่ต้องการ...คำหวานหู...ดูต่างหน้า
ไม่ต้องการ...หวานวาจา...น่าเบื่อหน่าย
ไม่ต้องการ...หว่านน้ำตาล...หวานร้ายๆ
ถ้อยเรียงร้าย...ร้ายน่ากลัว..แสนมัวเมา

หากคำหวาน...คือน้ำตาล...หว่านพิษร้าย
เดินกรีดกราย...ร่ายวาจา...ศรัทธาเฉา
ยื่นคำพิษ...ติดสินบน...ทนโง่เง่า
นี่หรือเรา...เขลาปัญญา...ว่ายอมยิน

หากเปรียบรัก...ที่ปักใจ...ใช่หวานหู
เชิงชั้นครู...หรูวาจา...น้ำตาถวิล
กว่าจะรู้...น่าอดสู...สู้ยลยิน
ถ้อยกัดกิน...จนสิ้นใจ...ในน้ำคำ

หากมองหา...ว่าหวามหวาน...ผ่านตัวฉัน
คงเพ้อฝัน...พลันผิดหวัง...น่าชังซ้ำ
เพราะคำหวาน...มารเรียกพี่...นี้ไม่ทำ
ขวานผ่าซาก...ยากถ้อยคำ...ทำจากใจ

อาจดูเถื่อน...เกลื่อนใบหน้า...ระอาหญิง
แต่รักจริง...สิ่งที่เป็น...เช่นไฉน
หากจะรัก...ปักชีวิต...ติดหัวใจ
โปรดมองไกล...ใช้ใจมอง...ใช่เพียงตา
หัวข้อ: Re: บทกลอนฉัน...มันไม่หวาน
เริ่มหัวข้อโดย: แค่คนคนนึง ที่ มิถุนายน 16, 2009, 07:25:01 am
จะดิบเถื่อน...อย่างไร...ใจไม่หวั่น
แค่เข้าใจ...กันและกัน...อภัยได้
ขอแค่เธอ...เป็นเธอ...ก็พอใจ
จะดิบเถื่อน...อย่างไร...แค่เป็นเธอ

ต่อให้แสบ...ให้ซ่าส์...เป็นขาลุย
แค่เป็นเธอ...ผ่านฉลุย...อยู่เสมอ
จะแสบซ่าส์...จนนรก...ยังกลัวเธอ
แค่ไม่ปล่อย...ฉันเก้อ...มันก็พอ

แม้บทกลอน...จะไม่หวาน...ระรื่นหู
แต่ความรัก...ทุกอณู...มากจริงหนอ
ไม่ต้องการ...คำหวาน...มาสอพลอ
แค่เรารัก...กันก็พอ...ที่ต้องการ


มาเป็นผู้ชายในนิยาย(น้ำเน่า)มั่ง อิอิ
หัวข้อ: Re: บทกลอนฉัน...มันไม่หวาน
เริ่มหัวข้อโดย: KunKrOo~AaW~ ที่ มิถุนายน 16, 2009, 11:45:24 am
(http://i486.photobucket.com/albums/rr224/yamiejung22/ui30.gif)
ดั่งนิยาย...ขายกันเกลื่อน...เปื้อนรอยยิ้ม
ทำกรุ้มกริ่ม...ดูนิ่มนวล...หวลหอมหวาน
ปลายปากกา...วาจาคน...บนกาพย์กาล
นิยายหวาน...ผ่านบทกลอน...วอนผ่านตา

พระเอกหรือ...ซื่อสัตย์แท้...แคร์เรื่อยไป
ชีพหาไม่...ใจคงมั่น...ไม่หวั่นล้า
อ่านมาเยอะ....เจอะมามาก...หลายหลากตา
แต่อนิจจา...เวทนา...ชีวิตจริง

ก็ตัวฉัน...นั้นว่าโหด...โปรดตรองใจ
หากเผลอไหว...ใจเข้าใกล้...เกรงแน่นิ่ง
ในนิยาย...ร้ายพระเอก...นางเอกจริง
นี่แหล่ะหญิง...ทิ้งมารยา?...ไม่กล้าทำ e034
หัวข้อ: Re: บทกลอนฉัน...มันไม่หวาน
เริ่มหัวข้อโดย: แค่คนคนนึง ที่ มิถุนายน 16, 2009, 02:32:56 pm
ก็แค่...นิยายน้ำเน่า
แค่บทความ...เก่า - เก่า...ดีแต่ฝัน
ในความจริง...ใยข้า...ช่างจาบัลย์
มีเพียงเหงา...เท่านั้น...ณ ข้างกาย

เจอะเจอเพียง...ร้อยเล่ห์...พันมารยา
และจบลง...ที่น้ำตา...ไม่ห่างหาย
อาจจะดู...หวานต้น...แต่เจ็บปลาย
และสุดท้าย...ก็ทำได้...แค่เสียใจ

บทกลอนฉัน...มันไม่หวาน...ไร้ไออุ่น
แต่เจือจุน...ด้วยความเหงา...ความอ่อนไหว
แค่บทกลอน...คนช้ำรัก...เหงาหัวใจ
จะไปหวาน...อย่างไร...เมื่อเจ็บเกิน
หัวข้อ: Re: บทกลอนฉัน...มันไม่หวาน
เริ่มหัวข้อโดย: KunKrOo~AaW~ ที่ มิถุนายน 16, 2009, 03:20:41 pm
(http://i374.photobucket.com/albums/oo185/khate-khate/gv26.gif)
กาลเดินทาง...ปล่อยวางใจ....ไว้เสียบ้าง
กลอนอ้างว้าง...ช่างหม่นหมอง...นองน้ำตา
กลอนเหว่ว้า...หาหวานไม่...ในห่วงหา
เพราะลวงตา...มายาคน...สนไปใย?

กาลหัวใจ...ไร้ซุ่มเสียง...สำเนียงส่ง
ให้ลุ่มหลง...มัวงุนงง...และสงสัย
กลอนนำพา...ว่ากันเรื่อย...เฉื่อยกันไป
ทำอย่างไร...ในเมื่อใจ...ไม่นิ่มนวล

กาลเหงาๆ...เศร้าก็เศร้า...เคล้าร้าวราน
คงจะหวาน...หว่านความหอม...ตรอมหอมหวล
เพราะผิดหวัง...พลั้งเพราะรัก...นักสำนวน
มาชี้ชวน...ก่อกวนใจ...ให้ด้านชา

ในนิยาย...ตอนสุดท้าย...ร้ายก็หวาน
แต่ที่ผ่าน...เพียงร้าวราน...หวานหนักหนา?
หวานจนเลี่ยน...เพี้ยนจนบ้า...อยู่ทุกคลา
โอ้ใจข้า...อนิจจา...มาโง่งม
หัวข้อ: Re: บทกลอนฉัน...มันไม่หวาน
เริ่มหัวข้อโดย: ดินหญ้ากาช้ำ ที่ มิถุนายน 16, 2009, 07:52:54 pm
ก็คนมันห้าวทำไงได้
หน้าตาก็ไม่ใส่ไม่เซ็กซี่
ต้องก้มหน้าเดินนะรู้ตัวดี
ว่าสายตากวนทีนแบบนี้เลยจำใจ

ชายที่ไหนเค้าจะมาสนกัน

นอกจากชายในฝันเท่านั้นหรือไม่ใช่
แม้จะห้าวก็กลั่นกลอนออกจากใจ
ที่ขาดหวานเจือใส่เท่านั้นเอง่
หัวข้อ: Re: บทกลอนฉัน...มันไม่หวาน
เริ่มหัวข้อโดย: แค่คนคนนึง ที่ มิถุนายน 17, 2009, 07:14:28 am
ก็ผู้ชาย...ไร้น้ำยา
วิ่งแค่รอบกว่า - กว่ายังจะตายให้ได้
ก็งี้แหละ สาวที่ไหนจะสนใจ
ก็เรามันไม่อาจไปสู้ใคร ที่ไหนได้เลย

ใคร - ใครก็เรียกไอ้กระจอก
จนมันจะงอกเต็มหัวอยู่แล้วนะเฟ้ย
เฮ้อ...ก็ได้แต่เหงาเหมือนเคย
จะมีไหมใครที่ไม่ผ่านเลย...คนคนนี้ไป

เกี่ยวมะ? - -;;;
หัวข้อ: Re: บทกลอนฉัน...มันไม่หวาน
เริ่มหัวข้อโดย: lookgaow ที่ มิถุนายน 17, 2009, 03:22:30 pm


ไม่ใช่ผู้หญิง...อ่อนหวาน
ดั่งคนในจินตนาการ...หรือนิทานเรื่องไหน
ไม่ใช่นางฟ้า...แค่คนธรรมดาทั่วไป
และมีอยู่หนึ่งหัวใจ...ที่เก็บไว้รักใครสักคน

ฉันก้อเป็นของฉัน...แบบนี้
จะมีไหมล่ะความรักดี - ดี...กับเขาซักหน
ก้อเกิดมาเป็นอย่างนี้...มีชั่ว มีดี ปะปน
ทำไม่ได้หรอกนะ อ่อนหวาน เล่ห์กล มารยา

แก่น ซ่าส์ เซี้ยว เปรี้ยว ลุย...นี่แหล่ะฉัน
ไม่งดงามดั่งคนในฝัน...หรือคนบนฟ้า
จะมีก้อแค่ความจริงใจ...ที่เก็บไว้ให้ใครตลอดมา
ไม่เลือกหรอกนะหน้าตา...
แค่ ! ขอให้เขารักผู้หญิงธรรมดา ด้ ว ย ใ จ จ ริ ง



หัวข้อ: Re: บทกลอนฉัน...มันไม่หวาน
เริ่มหัวข้อโดย: KunKrOo~AaW~ ที่ มิถุนายน 17, 2009, 06:46:58 pm
(http://i531.photobucket.com/albums/dd359/yamiejung8/pa20.jpg)
หน้าตาธรรมดาๆ...
แต่รับรู้ไว้เลยว่า...ใจฉันกล้ากว่านั้น
แม้ไม่หวานหยดย้อย...น้อยกว่าใครที่เธอฝัน
แต่ก็อยากเป็นคนที่สำคัญ...และคนในฝันของใครสักคน

หน้าตาธรรมดาๆ...
และแถมด้วยวาจา...ปากก็ว่าพร่ำบ่น
หน้าตาก็อย่างนี้...แถมวจียังสุดทน
โธ่เอ๋ยเรา...ใครเขาจะสน...คนไม่หวานพอ

หน้าตาธรรมดาๆ....
และแถมด้วยน้ำตา...ที่ไหลมาโดยไม่ขอ
บ่อน้ำตาตื้น...รื้อน้ำตาหาต้องรอ
ไม่สวยแล้วยังใจฝ่อ...นึกแล้ว...ก็ให้ท้อใจ

ก็คนมันธรรมดา...
ถ้อยกลอนอักษรกล้า...มีรึจะหวานไหว
เรียงร้อยถ้อยใจ...มากไปก็ไม่หวานเหมือนใคร
แล้วอย่างนี้...ใครหนอใคร..จะใส่ใจมาแล
หัวข้อ: Re: บทกลอนฉัน...มันไม่หวาน
เริ่มหัวข้อโดย: ดินหญ้ากาช้ำ ที่ มิถุนายน 17, 2009, 08:03:31 pm
เซอเซอแต่รักจริง
มีความเป็นหญิงเพียงครึ่งได้เท่านี้
เรื่องเป็นกุลลสตรี
ทำไม่ได้ซักทีจะว่าไง

รักกันได้หรือเปล่า
หรือเธอเฝ้ารอคนสวยหวานเอาใจใส่
ฉันคนนี้จะได้ทำใจ
ไม่ทุ่มเทหัวหัวจิตคิดใฝ่ให้เปลืองแรง
หัวข้อ: Re: บทกลอนฉัน...มันไม่หวาน
เริ่มหัวข้อโดย: lookgaow ที่ มิถุนายน 17, 2009, 08:19:14 pm


ต้องการคน...รักจริง
ผู้หญิงหยิ่ง - หยิ่ง...ไว้ลายในศักดิ์ศรี
ข้อสำคัญขอให้เป็น...คนดี
แต่ ! ไม่ได้ต้องการกุลสตรี...เช่นใคร

เซอร์ เซอร์...แต่รักจริง
เธอเป็นผู้หญิง...ที่ฉันคิดว่าใช่
ไม่ต้องสวย ต้องหวาน ...ไปอวดใคร
เพราะเธอมีความรักที่จริงใจ...ซึ่งหาที่ไหนไม่เคยมี

หัวข้อ: Re: บทกลอนฉัน...มันไม่หวาน
เริ่มหัวข้อโดย: แค่คนคนนึง ที่ มิถุนายน 18, 2009, 07:07:30 am
...ก็เป็นผู้ชายธรรมดา...
ไม่ได้มีอะไรที่ดูดีกว่า...คนไหน
อาจจะดูเซอร์ - เซอร์แบบนี้...แต่จริงใจ
จะมีบ้างไหม...ใครสักคนจะมาใส่ใจกัน

เงียบเหงาคนเดียวมานาน...
เมื่อไหร่จะได้เป็นอย่างในนิทาน...เป็นเจ้าชายในฝัน
ยังแอบหวังเสมอ...แม้รู้ดีก็แค่ฝันกลางวัน
ก็ผู้ชายเซอร์ - เซอร์อย่างฉัน...จะมีไหมใครกันที่เข้าใจ
หัวข้อ: Re: บทกลอนฉัน...มันไม่หวาน
เริ่มหัวข้อโดย: lookgaow ที่ มิถุนายน 18, 2009, 01:57:20 pm


" ผู้ ห ญิ ง ธ ร ร ม ด า "
ที่ปรารถนา...ใครสักคนมาเคียงใกล้
อยากได้สองแขนโอบกอด...ละมุนละไม
อยากสัมผัสอุ่นไอ...จากใครสักคน

เงียบเหงามานาน...แสนนาน
อยากได้ความรักมาเจือจาน...วันวานที่ร่วงหล่น
ชีวิตที่เหลืออยู่นี้...จะมีไหมนะ " ใ ค ร ซั ก ค น "
ที่เข้ามาเปลี่ยนวันคืนที่มืดมน...เปลี่ยนพายุฝน...ให้งดงาม


หัวข้อ: Re: บทกลอนฉัน...มันไม่หวาน
เริ่มหัวข้อโดย: KunKrOo~AaW~ ที่ มิถุนายน 18, 2009, 03:09:09 pm
จะเซอร์...จะติสต์...ฉันไม่ได้ติดใจเคือง
ก็แค่เรื่อง...ไม่เป็นเรื่อง...เปลืองสมอง
ก็แค่คิด...อยากสนิท...ชิดใจปอง
ผ้าขี้ริ้วห่อทอง...หากไม่หมอง...คงมองเจอ

แม้ไม่หวาน...หว่านถ้อยคำ...ทำใจหล่น
แต่อดทน....จนเห็นใจ...ใช่เสมอ
ใจที่ส่ง...ตรงถึงกัน...นั้นอยากเจอ
ไม่ต้องพร่ำ...คำพร่ำเพ้อ..ละเมอนาน

จะไร้วาจา...มาปลอบประโลม...โอนอ่อนหัวใจ
ก็ไม่เป็นไร...ใช่นิยามไซร้...ใจไม่เคยถาม
แค่รักกันจริง...ไม่ทิ้งกันไป...ในอีกนานๆ
แต่นี้ก็ผ่าน...น้ำตาลไม่ต้อง...ไม่ปองยลยิน

แต่คนอย่างฉัน...นั้นมันก็แสน...จะธรรมดา
ไม่ว่าหน้าตา...วาจาก็ไร้...ใจใครถวิล
มีเพียงหัวใจ...ที่วางเอาไว้...และรักกรุ่นกลิ่น
พยานฟ้าดิน...แม้สิ้นวันกาล...เนิ่นนานเรื่อยไป
หัวข้อ: Re: บทกลอนฉัน...มันไม่หวาน
เริ่มหัวข้อโดย: KunKrOo~AaW~ ที่ มิถุนายน 19, 2009, 09:00:14 pm
(http://i531.photobucket.com/albums/dd359/yamiejung8/pa22.jpg)

กลอนขับขาน...กาลเวลา...ว่าผ่านฉัน
คงยากฝัน...มันจะหวาน...ผ่านความหมาย
เป็นได้เพียง...ถ้อยสำเนียง...เสียงเปล่าดาย
ของหัวใจ...ที่ร้ายๆ...ไม่หมายปอง

กลอนบทนี้...อาจไม่มี...วจีหวาน
ให้สำราญ...ซ่าบซ่านใจ...เมื่อใจหมอง
เฝ้าเพียรหา...โชคชะตา...มาครอบครอง
แต่ความเหงา...เศร้าเข้าครอง...ให้ตรองใจ

บทกวี...บทนี้...กวีเศร้า
ให้ว่างเปล่า...ไร้เงาเคียง...เสียงอ่อนไหว
เสียงเหนื่อยอ้อน...ให้ร้นอรน...คนของใจ
อยู่หนใด...แรงบรรดาลใจ...ในบทกลอน

กลอนเจ้าเอย...เคยลิ้มรส...สดใสหวาน
แต่ไฟกาฬ...ไหม้ผลาญเผา...เป็นเถ้าถอน
เหลือเพียงใจ...ใจดวงนี้...ที่เว้าวอน
หากหลบซ่อน...โปรดร้อนใจ...ให้รู้ตัว
หัวข้อ: Re: บทกลอนฉัน...มันไม่หวาน
เริ่มหัวข้อโดย: lookgaow ที่ มิถุนายน 19, 2009, 09:44:07 pm


บทกลอนที่ฉันแต่ง
ความรู้สึกที่เคลือบแฝง...อ่อนแรงเหว่ว้า
แต่ละบาทแต่ละบท...ถูกรินรดด้วยหยดน้ำตา
คราบหมึกเลอะเปื้อนเต็มหน้า...ความเจ็บช้ำชา...มั่นทิ่มใจ

บทกลอนที่ฉันแต่ง
กล่าวแสดง...ถึงความหมองไหม้
หัวใจฉันเจ็บเป็น...ไม่ใช่ของเล่นของใคร
รอยหมึกที่พร่าเลือนสั่นไหว...เพราะเปียกปอนไปด้วยน้ำตา

บทกลอนที่ฉันแต่ง
หัวใจยังไม่แข็งแรง...ที่จะรับความเปลี่ยนแปลงตรงหน้า
ความรู้สึกที่ถ่ายทอดไป...อ่านเท่าไหร่ก้อเสียน้ำตา
ความเจ็บปวดทรมา...ใครไม่เคยเผชิญหน้า...คงไม่เข้าใจ



หัวข้อ: Re: บทกลอนฉัน...มันไม่หวาน
เริ่มหัวข้อโดย: KunKrOo~AaW~ ที่ มิถุนายน 20, 2009, 08:28:30 am
(http://i541.photobucket.com/albums/gg361/yamiejung25/uy46.gif)

บทกลอนฉัน...นั้นมันกร่อย
เป็นเพียงคนใจน้อย...รอคอยความหวัง
รักที่ผ่านมา...พาใจพวัง
ความรักพลั้งๆ...ไม่อาจรั้งใจ

บทกลอนรัก...นี้ชักจืด
มีเพียงคำจืดชืด...ไม่หวานไม่ไหว
บางที่เผลอๆ...อาจมีน้ำตา...ไหลมาจากใจ
บางทีเผลอใจ...อาจร้องไห้..ออกตา

บทกลอนนี้...วจีเลือน
เพราะเรื่องจริง...ใช่บิดเบือนหรอกหนา
เป็นภาพเหตุการณ์...ที่บันทึกด้วยแววตา
เป็นบทกลอนสอนใจว่า...เหนื่อยล้านัก...กับรักลวงๆ
หัวข้อ: Re: บทกลอนฉัน...มันไม่หวาน
เริ่มหัวข้อโดย: lookgaow ที่ มิถุนายน 20, 2009, 04:54:58 pm


บทกลอน...ของคนอกหัก
ตัวอักษรถ่ายทอดความรัก...ที่ขื่นขม
น้ำตาแทนน้ำหมึก...จดบันทึกเพราะตรอมตรม
หัวใจที่สั่นร้าวระบม...ความเหงาเข้าคลี่ห่มจมกองน้ำตา

เจ็บ...เสียยิ่งกว่าเจ็บ
ไม่อาจกลั้นเก็บ...ความรู้สึกบนใบหน้า
คำว่า " ห ว า น " สะกดอย่างไร...รู้จักแค่เสียใจและน้ำตา
ไม่ว่าจะผ่านกี่วันเวลา...ยังรู้สึกปวดปร่าเช่นเคย

อยากให้เธอ...ได้อ่านสักครั้งหนึ่ง
ว่าจะรู้สึกลึกซึ้ง...หรือชาเฉย
กลั่นกรองมาจากความรัก...จากคนที่เธอไม่เห็นค่าเลย
ความเจ็บที่มียากเกินจะเอ่ย...จึงฝากคำเฉลยผ่านกลอน




หัวข้อ: Re: บทกลอนฉัน...มันไม่หวาน
เริ่มหัวข้อโดย: ดินหญ้ากาช้ำ ที่ มิถุนายน 20, 2009, 09:47:15 pm
+ 1 ให้น้องแก้ว กับน้องแอ๋ว จ้า ชอบบบบบบบ  e016

บทกลอนฉัน...มันไม่หวาน
ไร้น้ำตาล...เจือผสม
เธอจึง...ไม่นิยม
ฉันจึงตรม...จากนั้นมา
(http://img29.imageshack.us/img29/7127/139ad036f54310509697191.jpg)
เปิดอ่าน...กลอนทีไร
ก็ยิ่งย้ำ...ให้รู้ว่า
กลอนรัก...ไร้ราคา
ไม่เหลือค่า...แก่ผู้ใด
หัวข้อ: Re: บทกลอนฉัน...มันไม่หวาน
เริ่มหัวข้อโดย: P.S. I love you ที่ มิถุนายน 21, 2009, 02:58:29 pm
บทกลอนของฉัน
มันเป็นเพียงความฝัน...ที่ถูกถ่ายทอดผ่านอักษร
ส่งผ่านความเหงา...ออกมาเป็นบทกลอน
ความรู้สึกที่แอบซ่อน...จะมีไหมใครเข้าใจ

หนึ่งบทกลอนแสนเหงา
ร้อยล้านความเศร้า...ที่กักเก็บไว้
สั่งสมด้วยวันเวลา...ที่ฉันขาดคนของหัวใจ
ถูกกลั่นกรองเป็นกลอนบทใหม่...ที่่มีแต่ความเศร้าใจเท่านั้นเอง
หัวข้อ: Re: บทกลอนฉัน...มันไม่หวาน
เริ่มหัวข้อโดย: ดินหญ้ากาช้ำ ที่ มิถุนายน 21, 2009, 05:15:55 pm
+ 1 จ้า P.S. I love you

บทกลอน...ของฉัน...มันงี่เง่า
ไม่มีใคร...เค้าเอา...ไปร่วมฝัน
แค่อักษร...เรียงร้อย...ไร้สำคัญ
เรื่องจะหวั่น...ใจเธอ...ฤาจักมี
(http://img29.imageshack.us/img29/4471/a004t.png)
เขียนให้ตาย...ไม่หมาย...ที่จะแล
ไม่เคยแม้...เอ่ยถาม...ถ้อยความนี้
ว่าลึกซึ้ง...แค่ไหน...อันไมตรี
ที่บรรเลง...อย่างดี...พลีให้เธอ
หัวข้อ: Re: บทกลอนฉัน...มันไม่หวาน
เริ่มหัวข้อโดย: lookgaow ที่ มิถุนายน 21, 2009, 10:28:50 pm


จะพร่ำรำพัน...สักเท่าไหร่
ถ่ายทอดความรู้สึกแค่ไหน...ก้อไม่มีผล
ตัวอักษรเรียงร้อย...รอคอยใครสักคน
แค่สักครั้งสักหน...ยังไม่เคยมี

บทกลอนของฉัน...สุดแสนหวาน
เกิดจากจินตนาการ...ของหัวใจดวงนี้
แต่ถ้าเธอไม่เคยรักกัน...ต่อให้อ่านสักกี่ร้อยกี่พันที
ก้อคงไม่เข้าถึงหัวใจเธออยู่ดี...ไม่มีความสำคัญ

กลอนบทนี้
มันก้อคงเป็นเพียงแค่...บทกวีเท่านั้น
เมื่อเธอไม่เคยรัก...ไม่เคยผูกพันธ์
บทกลอนบทนั้น...เธอไม่เคยอ่านมันด้วยหัวใจ

หัวข้อ: Re: บทกลอนฉัน...มันไม่หวาน
เริ่มหัวข้อโดย: KunKrOo~AaW~ ที่ มิถุนายน 22, 2009, 10:20:43 am
(http://i541.photobucket.com/albums/gg361/yamiejung25/uy20.gif)

ถ้าจะหวาน...ก็คงหวาน...แบบขมๆ
ไม่ชื่นชม..ตรมฤดี...ที่วาดไว้
ไร้น้ำตาล...ที่หวานๆ..ซาบซ่านใจ
เพราะสิ้นไร้...ในรสชาติ...บาดวจี

จะให้หวาน...หวานหยดย้อย...น้อยใจหวัง
รักมันพัง..พลั้งทั้งใจ...ในวิถี
กลอนจะหวาน...ผ่านลำนำ...คำแสนดี
คงต้องมี...สิ่งดีๆ...ที่หัวใจ

เพราะวันนี้...ที่หัวใจ...มันเริ่มหวาน
จึงขับขาน...ผ่านเข้ามา...ว่าหวานไหว
บทกวี...ที่แสนซึ้ง...ถึงดวงใจ
แวะมาเติม...เสริมแรงใจ...ไร้ทุกข์ตรม

บทกลอนรัก..หากอกหัก...รักที่ร้าง
คงหมดทาง..จะอ้างหวาน...น้ำตาลขม
บทกลอนหวาน..ซ่าบซ่านจิต...คิดชื่นชม
คงนิยม...สมความจริง...อิงแอบใจ
หัวข้อ: Re: บทกลอนฉัน...มันไม่หวาน
เริ่มหัวข้อโดย: ดินหญ้ากาช้ำ ที่ มิถุนายน 25, 2009, 08:06:00 pm
บทกลอนฉัน...มันโลโซ
ดููุโหลๆ...รักที่ให้
หาได้...กันเกลื่อนไป
จึงไร้...สัมผัสเธอ
(http://img44.imageshack.us/img44/6964/11785500.jpg)
บทกลอนเค้า...คงเลอค่า
เยี่ยงแผ่นฟ้า...ที่เสนอ
เพียงถ้อยหนึ่ง...ถึงละเมอ
เฝ้าแต่เพ้อ...ดั่งงมงาย

หัวข้อ: Re: บทกลอนฉัน...มันไม่หวาน
เริ่มหัวข้อโดย: KunKrOo~AaW~ ที่ มิถุนายน 25, 2009, 09:27:47 pm
(http://i535.photobucket.com/albums/ee359/yamiejung14/mj11.gif)

คนกำลังมีความรัก....
จะเขียนกลอน..คนอกหัก...ไม่ยักไหว
จะให้เขียนความปวดร้าว...ราวขาดใจ
ก็คงจะเป็นไป...ได้ยากเย็น

คนกำลังจะสูญเสียความรัก...
จะให้เขียนกลอนรัก...ก็ไม่ยักจะเห็น
จะเขียนกลอนแสนหวาน...ก็พาลจะยากเย็น
เพราะหัวใจมันกระเซ็น...ไม่เป็นทาง

คนกำลังเจ็บปวดเพราะรักที่จากลา...
คงเขียนใจ...ในน้ำตา...พาเคว้งคว้าง
บทกลอนหวานๆ...ก็คงจะเหินห่าง
หยาดน้ำตารินไหล...ไปตามทาง...อย่างปวดใจ

คนกำลังเขียนกลอนกำลังมีความรัก...
และคาดหวังอย่างหนัก...กับรักที่หวานไหว
ภาวนาทุกวัน...อย่าให้สิ่งที่ฝัน...ว่าปวดใจ
เหมือนดั่งรักที่ผ่านพ้นไป...ในนาทีที่แล้วๆมา
หัวข้อ: Re: บทกลอนฉัน...มันไม่หวาน
เริ่มหัวข้อโดย: กวีพเนจร ที่ มิถุนายน 26, 2009, 03:09:02 pm

บทกลอนฉัน...มันไม่หวาน
เพียงขีดๆเขียนๆผ่านๆ...ไม่เพราะพริ้ง
ไร้ระเบียบแบบแผนแต่แต่ง...จากใจจริง
ทุกๆสิ่งเขียนมาจาก...ข้างใน

บทกลอนฉัน...ไม่หวานซึ้ง
ไม่ตราตรึงลุ่มลึก...สักเพียงไหน
เพียงถ้อยคำของคน...ไม่มีอะไร
พยายามสักเท่าไร...ไม่เพราะเลย
หัวข้อ: Re: บทกลอนฉัน...มันไม่หวาน
เริ่มหัวข้อโดย: KunKrOo~AaW~ ที่ มิถุนายน 28, 2009, 11:36:47 pm
(http://i531.photobucket.com/albums/dd359/yamiejung8/pa19.gif)

แม้ไม่หวาน...ผ่านถ้อยกลอน...วอนเว้าหวาน
แต่คนอ่าน...ผ่านมายิน...กลื่นหอมหวน
เป็นถ้อยร้อย...ไม่หน้าหน้า...พาเย้ายวน
โปรดอย่ารวน...ป่วนหัวใจ...ให้ร้อนรน

ส่วนบทกลอน...แสนอ่อนหวาน...ผ่านเรียงร้อย
คนใจน้อยๆ...ค่อยๆเขียน...เพี้ยนสับสน
เป็นบทกลอน...ที่วอนเว้า...ใครบางคน
ให้มาสน...คนบางคน...ดูสักคลา

กลอนบทนี้...มีนาที...ที่ไหวอ่อน
ด้วยใจร้อน...ร้อนหัวใจ...ไหวหนักหนา
ทุกนาที..มีแต่ช้ำ...คราบน้ำตา
ให้หวานจ๋า...ไม่พาที....วลีใจ
หัวข้อ: Re: บทกลอนฉัน...มันไม่หวาน
เริ่มหัวข้อโดย: v.nefertali ที่ มิถุนายน 29, 2009, 01:16:07 pm

บทกลอนฉันมันไม่หวาน
มีแต่ความร้าวรานเจือขม
คอยยิ้มระรื่น แต่หน้าชื่นอกตรม
บางรอยอารมณ์ ยังหม่นใจ


บทกลอนฉัน มันเหงา
แต่ข่มความรู้สึกเศร้า เอาไว้
ถ้าเธอผ่านตา...รับรู้ความนัย
เธออาจจะเข้าใจ ว่าอะไรคือที่มา ?!?...
หัวข้อ: Re: บทกลอนฉัน...มันไม่หวาน
เริ่มหัวข้อโดย: KunKrOo~AaW~ ที่ มิถุนายน 29, 2009, 01:39:30 pm
(http://i541.photobucket.com/albums/gg361/yamiejung25/uy2.gif)

มีหัวใจ...ไว้เพื่อรัก...ทักทายหน่อย
อย่าให้คอย...อย่างน้อยใจ...ใหวหวั่นหนอ
อยากมีรัก...มาปักอก...ใยให้รอ
เหนื่อยและท้อ...ขอเว้าวอน..เป็นกลอนกาล

เหตุและผล...บนบทกลอน...ที่ร้อนรน
ที่หมองหม่น...ทนและทุกข์...สุขเลยผ่าน
บทกลอนจืด...ชืดสนิท...คิดรอนราน
บทกลอนหวาน...นานแล้วหนอ...ไม่เจอกัน

บทกลอนฉัน...มันไม่หวาน...นานมาแล้ว
ค่อยๆแผ่ว...แล้วหนอใจ..ใช่ไหวหวั่น
แต่เพราะคน...บนถนน...สายผูกพัน
อยู่ห่างกัน...วันเนิ่นนาน...กาลอ่อนแอ

หากหัวใจ...ใช้ขีดเขียน...เปลี่ยนหวานน้อย
ให้หายกร่อย...หายใจน้อย...ด้อยพ่ายแพ้
รับสมัคร...คนดูใจ...ไฝ่ดูแล
ล้าดวงแด...แค่ไหวเอน...โปรดเห็นใจ
หัวข้อ: Re: บทกลอนฉัน...มันไม่หวาน
เริ่มหัวข้อโดย: บันทึกหน้าสุดท้าย ที่ มิถุนายน 29, 2009, 07:07:04 pm
แม้กลอน...บทนี้ไม่มี...แม้คำหวาน
แต่ทุกคำที่สื่อผ่าน ล้วนหวั่นไหว
คือคำมั่น กลั่นกรอง คล้องสายใย
คือถ้อยคำ? จากใจใช่แต่งเติม


ร้อยรัก ถักคำ ล้ำศิลป์
เลอถิ่น เลิศค่า น่าส่งเสริม
คือต้นทุน คุณค่า ภาษาเดิม
เพื่อพบเพิ่ม  แม้ไม่หวาน แต่ซ่านทรวง

^^?  .... .
หัวข้อ: Re: บทกลอนฉัน...มันไม่หวาน
เริ่มหัวข้อโดย: ดินหญ้ากาช้ำ ที่ มิถุนายน 29, 2009, 07:15:38 pm
บทกลอนนี้...ที่ให้เธอ
รู้เสมอ...ว่าต้องพ่าย
แพ้กลอนเค้า...อย่างมากมาย
ด้วยความหมาย...ไม่เคยมี
(http://img44.imageshack.us/img44/7286/1191247783.gif)
บทกลอนเค้า...นั้นมันหวาน
เจือน้ำตาล...รักอย่างนี้
บทกลอนฉัน...บ่มอย่างดี
ก็ขมปี๋...มากพิษภัย
หัวข้อ: Re: บทกลอนฉัน...มันไม่หวาน
เริ่มหัวข้อโดย: กานต์รวี ที่ มิถุนายน 29, 2009, 07:44:23 pm
ในรอยลักษณ์ อักษร กลอนของฉัน
ไม่สำคัญ เหมือนอื่น ซึ่งพึงไหว
ไม่ได้หวาน ซาบซาน จับใจใคร
หรือฉ่ำชุ่ม อุ่นไอ ในน้ำคำ

บทกลอนฉัน บางครั้ง ก็จัดจ้าน
เหมือนพริกปาน เผ็ดน้อย ใช่ด้อยย้ำ
อย่างน้อยมัน ก็ช่วยตรึง ให้พึงจำ
ว่าอย่าทำ ให้ฉันเจ็บ เหมือนอย่างใคร

แต่บางครั้ง ก็เปรี้ยว เซี้ยวซู่ซ่า
ให้จี๊ดตา ผ่านรัก สลักใส
ให้จดจำ คำรัก สลักใจ
ให้รู้ไว้ รักฉัน ไม่จืดจาง

แต่หากลอง บ่อยครั้ง อาจจะขม
เพราะหลงงม จมรัก ซึ่งไกลห่าง
เพราะตัวฉัน ชอบท่องเที่ยว ไปตามทาง
อยู่ระหว่าง เส้นขนาน และวงกลม

อนึ่งว่า ลองบ่อย จะเค็มจิต
เพราะฉันคิด ค่ารัก ตามเหมาะสม
แล้วเธอเล่า มีใจพอ ฤ ยื่นชม
เพราะสายลม คือตัวฉัน ซึ่งผันแปร

^_^"
ไปได้เรื่อยๆ
หัวข้อ: Re: บทกลอนฉัน...มันไม่หวาน
เริ่มหัวข้อโดย: ดินหญ้ากาช้ำ ที่ มิถุนายน 29, 2009, 07:55:19 pm
รู้แน่แก่ใจ...
ว่าคงไม่...อาจห่อห่ม...สายลมเจ้า
ให้ตรึงติด...สนิทรัก...เพียงแต่เรา
หลงโง่เขลา...ปองรัก...เสียมากมาย
(http://img218.imageshack.us/img218/9527/0706192242411h9ug5.jpg)
สายลมแห่งข้า...
สุดยอดปรารถนา...ข้ายอมพ่าย
ความรักแห่งท่าน...คงจะเผื่อแผ่มากนัก...เกินบรรยาย
บทกลอนรักจากข้า...จึงวางวายตายจากท่าน...มาเนิ่นนาน
หัวข้อ: Re: บทกลอนฉัน...มันไม่หวาน
เริ่มหัวข้อโดย: v.nefertali ที่ มิถุนายน 29, 2009, 08:26:09 pm


บทกลอนฉัน ...มันขม
ขาดความรื่นรมย์ ในอักษร
ความเหงาที่จารจดทุกบทตอน
คือความร้าวรอน จากบางใจ


บทกลอนฉัน ...มันธรรมดา
ไม่มีคุณค่า ให้ใครจำได้
เขียนความคิดถึงส่งให้ใคร
เหมือนตกหล่นอยู่ไม่ไกล--- ความเหงาเลย
หัวข้อ: Re: บทกลอนฉัน...มันไม่หวาน
เริ่มหัวข้อโดย: กานต์รวี ที่ มิถุนายน 29, 2009, 08:32:15 pm
รู้แน่แก่ใจ...
ว่าคงไม่...อาจห่อห่ม...สายลมเจ้า
ให้ตรึงติด...สนิทรัก...เพียงแต่เรา
หลงโง่เขลา...ปองรัก...เสียมากมาย
(http://img218.imageshack.us/img218/9527/0706192242411h9ug5.jpg)
สายลมแห่งข้า...
สุดยอดปรารถนา...ข้ายอมพ่าย
ความรักแห่งท่าน...คงจะเผื่อแผ่มากนัก...เกินบรรยาย
บทกลอนรักจากข้า...จึงวางวายตายจากท่าน...มาเนิ่นนาน

ธรณี ดินหญ้า ผู้หารัก
พึงประจักษ์ ความจริง ที่ได้เห็น
การกระทำ บางอย่าง อาจใช่เป็น
ทุกสิ่งย่อม ซ่อนเร้น อยู่ในใจ

จตุธาตุ กลหลัก พึงภักดิ์จิต
ซึ่งสนิท ความนัยน์ หมายแถลงไข
ลมแพ้ดิน ไม่ต่างจาก น้ำแพ้ไฟ
แล้วเหตุใด ใคร่คิด ว่าจบกัน

ละอองลม ชมหล้า นภาท่อง
ระเริงล่อง ผ่องแผ่ว แววสีสันต์
แต่สิ้นสุด จุดหมาย อะไรกัน
ดินหญ้านั้น คงรู้ อยู่แก่ใจ ...
หัวข้อ: Re: บทกลอนฉัน...มันไม่หวาน
เริ่มหัวข้อโดย: ดินหญ้ากาช้ำ ที่ มิถุนายน 29, 2009, 08:40:46 pm
ตราบใดที่...สายลม...ยังหมุนวน
ก็สมเหตุ...สมผล...กับความพ่าย
ธรณี...หรือจักหน่วง...ทรวงพระพาย
ให้คงรัก...มั่นหมาย...เพียงข้าดิน
(http://img231.imageshack.us/img231/8487/11785142.jpg)
รอวันท่าน...ซบตัก...หนุนทรวงข้า
คงรอไป...จนกว่า...ชีพจะสิ้น
ด้วยพระพาย...ไม่หมาย..ไม่ยลยิน
ทิ้งห้วงรัก...ห้วงถวิล...ให้ดินครอง

หัวข้อ: Re: บทกลอนฉัน...มันไม่หวาน
เริ่มหัวข้อโดย: กานต์รวี ที่ มิถุนายน 29, 2009, 08:52:27 pm
ตราบใด ที่ผืนดิน ยังคงมั่น
เป็นคำสัญ ญารัก ประภัทรสร
ก็จักไม่ มีสิ่งใด ได้สั่นครอน
เพียงอภร ยังคงอยู่ รู้แรงลม

หากผืนดิน ยังมี ซึ่งพฤกษา
พรรณนา ความหมาย ได้เหมาะสม
ก็จักยึด หัวใจ ของสายลม
ให้ห่อห่ม อุ่นไอ ใจพนา

ด้วยพระพาย ยึดมั่น ในศักดิ์ศรี
จึงสลัก วลีลง สุริยา
ด้วยหมายมั่น ฝากรักผ่าน ม่านทิวา
และจันทรา พยานรัก ปักวาโย
หัวข้อ: Re: บทกลอนฉัน...มันไม่หวาน
เริ่มหัวข้อโดย: ใจเดียว ที่ มิถุนายน 29, 2009, 09:05:21 pm
น่าสลด บทกลอนฉัน มันไม่หวาน
จะขอเพิ่ม เติมน้ำตาล วานได้ไหม
ประโยคเดียว ยังหวานกว่า น่าอาลัย
จนเธอนั้น เก็บมันไป ไว้จดจำ

"ฉันรักเธอ" ใครหนอ ก็พูดได้
แค่นี้ใจ จำไม่จาง ช่างน่าขำ

(http://img218.imageshack.us/img218/5143/23521619.gif)
แต่งกลอนสม คมคาย ร่ายลำนำ
ต้องใจช้ำ คำสามคำ ทำช้ำใจ

ควรตระหนัก รักไม่รัก ใช่ที่กลอน
เป็นความจริง สิ่งแน่นอน อย่าสงสัย
เลิกซักถาม ความนี้ ว่าทำไม
ควรจะไป หารัก ประจักษ์ตน
หัวข้อ: Re: บทกลอนฉัน...มันไม่หวาน
เริ่มหัวข้อโดย: KunKrOo~AaW~ ที่ มิถุนายน 29, 2009, 09:07:34 pm
หวานวาจา...นำพารัก...ประจักษ์เห็น
คำหวานเย็น...เป็นความหมาย...ได้จริงไหม
คำหวานหู...ดูหอมหวาน...ซ่านหัวใจ
นี่หรือไร...ใครต่อใคร...ไฝ่ยลยิน

หากสำเนียง...เรียงถ้อยกลอน...วอนเว้าหา
ไม่สบตา...ว่าหวานไหว...ไฝ่ถวิล
เป็นเพียงถ้อย...ที่น้อยค่า...เป็นอาจิณ
หนึ่งชีวิน....ถวิลหา...มาหรือไร

บทกลอนหวาน...ผ่านถ้อยกลอน...วอนเว้าลม
พัดพาเอา...ความขื่นขม...ลมอ่อนไหว
พัดพารัก...ที่หนักแน่น...แร้นแค้นใจ
บทกลอนใจ...ในบทกลอน...วอนเว้ามา
หัวข้อ: Re: บทกลอนฉัน...มันไม่หวาน
เริ่มหัวข้อโดย: ดินหญ้ากาช้ำ ที่ มิถุนายน 29, 2009, 09:35:25 pm
ตราบใด ที่ผืนดิน ยังคงมั่น
เป็นคำสัญ ญารัก ประภัทรสร
ก็จักไม่ มีสิ่งใด ได้สั่นครอน
เพียงอภร ยังคงอยู่ รู้แรงลม

หากผืนดิน ยังมี ซึ่งพฤกษา
พรรณนา ความหมาย ได้เหมาะสม
ก็จักยึด หัวใจ ของสายลม
ให้ห่อห่ม อุ่นไอ ใจพนา

ด้วยพระพาย ยึดมั่น ในศักดิ์ศรี
จึงสลัก วลีลง สุริยา
ด้วยหมายมั่น ฝากรักผ่าน ม่านทิวา
และจันทรา พยานรัก ปักวาโย

พยานรัก...ที่ท่าน...นั้นกล่าวอ้าง
ช่างไกลห่าง...ยิ่งนัก...จะค้นหา
พระพายเอ๋ย...พระพายท่าน...ขวัญชีวา
ม่านทิวา...สุริยัน...อยู่ที่ใด

อีกจันทรา...พยานรัก...ที่ท่านกล่าว
ข้าเห็นเพียง...สกาว...คู่ดาวใส
จะให้เชื่อ...คำท่าน...ได้เช่นไร
คำสัญญา...อันใด...ฤาว่าจริง
(http://img14.imageshack.us/img14/5163/3016x.jpg)
ข้าเพียงดิน...สิ้นท่า...รู้ค่าตน
หัวใจเจ็บ...ช้ำหม่น...เป็นอย่างยิ่ง
รอไออุ่น...สายลม...มาแนบอิง
กอดได้เพียง...รักทิ้ง...ไม่หวลคืน

เราต่างกัน...เกินเคียง...เพิ่งจะซึ้ง
เมื่อวันที่...พี่บึ้ง...ทิ้งน้องขื่น
ด้วยบทกลอน...อ้อนรัก...ไม่ยั่งยืน
น้องดั่งจม...ในคลื่น...ความระทม
หัวข้อ: Re: บทกลอนฉัน...มันไม่หวาน
เริ่มหัวข้อโดย: กานต์รวี ที่ มิถุนายน 29, 2009, 09:54:42 pm
ตราบใด ที่ผืนดิน ยังคงมั่น
เป็นคำสัญ ญารัก ประภัทรสร
ก็จักไม่ มีสิ่งใด ได้สั่นครอน
เพียงอภร ยังคงอยู่ รู้แรงลม

หากผืนดิน ยังมี ซึ่งพฤกษา
พรรณนา ความหมาย ได้เหมาะสม
ก็จักยึด หัวใจ ของสายลม
ให้ห่อห่ม อุ่นไอ ใจพนา

ด้วยพระพาย ยึดมั่น ในศักดิ์ศรี
จึงสลัก วลีลง สุริยา
ด้วยหมายมั่น ฝากรักผ่าน ม่านทิวา
และจันทรา พยานรัก ปักวาโย

พยานรัก...ที่ท่าน...นั้นกล่าวอ้าง
ช่างไกลห่าง...ยิ่งนัก...จะค้นหา
พระพายเอ๋ย...พระพายท่าน...ขวัญชีวา
ม่านทิวา...สุริยัน...อยู่ที่ใด

อีกจันทรา...พยานรัก...ที่ท่านกล่าว
ข้าเห็นเพียง...สกาว...คู่ดาวใส
จะให้เชื่อ...คำท่าน...ได้เช่นไร
คำสัญญา...อันใด...ฤาว่าจริง
(http://img14.imageshack.us/img14/5163/3016x.jpg)
ค่าเพียงดิน...สิ้นท่า...รู้ค่าตน
หัวใจเจ็บ...ช้ำหม่น...เป็นอย่างยิ่ง
รอไออุ่น...สายลม...มาแนบอิง
กอดได้เพียง...รักทิ้ง...ไม่หวลคืน

เราต่างกัน...เกินเคียง...เพิ่งจะซึ้ง
เมื่อวันที่...พี่บึ้ง...ทิ้งน้องขื่น
ด้วยบทกลอน...อ้อนรัก...ไม่ยั่งยืน
น้องดั่งจม...ในคลื่น...ความระทม


คำเรียกร้อง ต้องการ สิ่งใดมั่น
จะคว้าใคร ยืนยั่น ก็ใช่ที่
แต่ฟ้าดิน ทีเดียวดาย ในโลกนี้
คงจะเป็น สักขีรัก ประจักไตย

ในบทกลอน ใช่เพียง แค่คำอ้อน
แต่เป็นคำ ย้ำกลอน ให้สดใส
เพราะสาย แผ่วพริ้ว และห่วงใย
จึงเคียงมั่น สนิทใน ใจผืนดิน

จะบอกกล่าว ว่ารัก สักล้านหน
เธอจะสน บ้างไหม ในน้ำสินธุ์
จะคอยห่ม พรมรัก ปักแผ่นดิน
ด้วยหัวใจ อาจิณ นิรันดร์กาล
หัวข้อ: Re: บทกลอนฉัน...มันไม่หวาน
เริ่มหัวข้อโดย: ดินหญ้ากาช้ำ ที่ กรกฎาคม 02, 2009, 09:11:58 pm
บทกลอนฉัน...ที่กลั่น...มันไม่หวาน
เธอฤาจะ...ต้องการ...จะอ่านถ้อย
จึงจำใจ...จำจาก...น้ำตาปรอย
ขอล่าถอย...ไกลห่าง...อย่างเจียมตน
(http://img17.imageshack.us/img17/1716/12135105411822.jpg)
เก็บบทกลอน...สะท้อนใจ...ไว้ในอก
ด้วยหัวใจ...ช้ำฟก...และหมองหม่น
เธอไม่รู้...ดีแล้ว...ยังไม่จน
กับเหตุผล...พบหน้า...คราบังเอิญ
หัวข้อ: Re: บทกลอนฉัน...มันไม่หวาน
เริ่มหัวข้อโดย: Sunflower ที่ กรกฎาคม 09, 2009, 02:27:12 pm
                     
                      ทุกถ้อยคำ...อาจไม่หวาน...ไม่ซาบซึ้ง
                      แต่ก็เป็น...คนคนหนึ่ง...ที่หลงใหล
                      ในความหวาน...ซาบซ่าน...อบอวลใจ
                      ถึงจะไม่เท่าไหร่...แต่หัวใจ...ยังรักเธอ
                      ที่ไม่เอ่ย...เคยบ้างไหม...ก็ไม่กล้า
                      แค่สบตา...แทบละลาย...ไม่ได้เว่อร์
                      เกินหักใจ...รู้ไหม...ทุกทีที่เจอ
                      ก็แหมเธอ...ช่างน่ารัก...น่าพักพิง
หัวข้อ: Re: บทกลอนฉัน...มันไม่หวาน
เริ่มหัวข้อโดย: กวีพเนจร ที่ กรกฎาคม 10, 2009, 03:50:48 pm

บทกลอนฉัน...มันไม่หวาน
เพียงขีดๆเขียนๆผ่านๆ...ไม่เอาไหน
ไม่ใช่นักกวีดีเด่น...เช่นใครๆ
เธอจะเอาอะไร...มากคนดี

บทกลอนฉัน...มันไม่ซึ้ง
ไม่ตราตรึงกินใจ...เธอคนนี้
ไม่ใช่นักแต่งเพลง...เล่นดนตรี
มีอารมณ์สุนทรี...ตลอดเวลา

บทกลอนฉัน...มันขื่นขม
แต่งออกมาจากหัวใจดวงระทม...และเหนื่อยล้า
บทกลอนที่ไม่ร่วงหล่อน...แหละโรยรา
จะหาค่าตรงไหน...กับบทกลอนของฉัน...ที่จะซึ้งใจเธอ
หัวข้อ: Re: บทกลอนฉัน...มันไม่หวาน
เริ่มหัวข้อโดย: v.nefertali ที่ กรกฎาคม 10, 2009, 04:09:30 pm
(http://www.kaweeclub.com/image/kawee.gif)

บทกลอนฉัน หวานแสบไส้
เธอบอกเลี่ยนจะตายไป...ไม่อยากอ่าน
บ้างจิกกัด..เอาเธอมาประจาน
ให้คนผ่านมาอ่าน เขานินทา...

บทกลอนฉัน มันน้ำเน่า
อะไรก็เศร้า อะไรก็ไร้ค่า
ทั้งที่ความจริง...บ่นหูชา
แถมพูดจา....ก็ภาษา...ดอกไม้เฉา

คนมันอ่อนไหว ทำไงได้ละเธอ
...ก็คนรักของเธอ ชอบเพ้อเจ้อ...แถมขี้เหงา
วันๆไม่รู้จะทำอะไร..แค่บ่นไปแบบเบาๆ
ใครจะคิดอย่างไรช่างเขา...
- - ส่วนเรื่องของเรา...เรารู้กันแค่ 2 คน

p15
หัวข้อ: Re: บทกลอนฉัน...มันไม่หวาน
เริ่มหัวข้อโดย: KunKrOo~AaW~ ที่ กรกฎาคม 18, 2009, 11:53:54 am
บทกลอนฉัน...มันไม่หวาน
แถมท้าย..ด้วยความทรมาน...ผ่านความเหงา
มองทางไหน...ก็ว่างเปล่า...มีแต่เรา
เหลือเพียงเงา...แห่งความเศร้า...เคล้าน้ำตา

บทกลอนฉัน...มันไม่หวาน
หมดปัญญา...จะข้ามผ่าน...แสนเหนื่อยล้า
หวานอย่างไร...เมื่อหัวใจ...ล้นไปด้วยน้ำตา
บทกลอนแสนไร้ค่า...เมื่อเวลา...รักลาไกล

บทกลอนฉัน...มันไม่หวาน
หลับก็ฝัน...ตื่นก็ทรมาน...ร้าวรานแค่ไหน
ลืมตาก็เพ้อ...หลับตา...ก็ปวดใจ
เจ็บปวดเพียงใด...กับรสชาติที่สิ้นไร้...ใจใครบางคน

บทกลอนฉัน...มันไม่หวาน
ขมแผ่ซ่าน...ผ่านความตรม...ขมหมองหม่น
มองไปทิศใจ...ใจก็ไร้...ให้เวียนวน
เสียงลำนำจากคน...บนบทกวี...ที่ไร้อุ่นไอ
หัวข้อ: Re: บทกลอนฉัน...มันไม่หวาน
เริ่มหัวข้อโดย: v.nefertali ที่ กรกฎาคม 20, 2009, 12:23:00 am

บทกลอนฉัน...แสนหวาน
แต่มีความร้าวราน แทรกอยู่
ทุกถ้อยคำ ทุกอณู
มีบางสิ่งที่คุณยังไม่รู้ ในข้อความ

. . . . . . . . . . . . .

รอยยิ้ม อย่างอาทร
ซ่อนความเหนื่อยอ่อน ที่เกินหักห้าม
โลกของฉัน ไม่ได้สวยงาม
แต่เกิดจากความพยายาม จะให้เป็น

. . . . . . . . . . . . .

บทกลอนฉัน...สวยหรู
ซ่อนความหดหู่ ไม่ให้เห็น
แค่หายใจยังยากเย็น
โลกที่ฉันหลบเร้น...เป็น...สีเทา

หัวข้อ: Re: บทกลอนฉัน...มันไม่หวาน
เริ่มหัวข้อโดย: น้ำค้างบนพื้นทราย ที่ กรกฎาคม 20, 2009, 01:28:37 am
เขียนทุกถ้อยคำด้วยลอยน้ำตา
ที่ไหลมาจากดวงตาของฉัน
หัวใจดวงนี้ไร้สิ้นความผูกพันธ์
ทุกหยาดหยดน้ำตาของฉันคือคนรักที่ถูกลืม

บทกลอนของฉันมันไม่หวาน
ทุกวันวานถูกบรรจงเขียนเป็นตัวหนังสือ
ทุกหยาดหยดน้ำตาของคนไร้ค่าที่ถูกลืม
คงไม่อาจฝืนเขียนกลอนรักไว้แจกใคร
หัวข้อ: Re: บทกลอนฉัน...มันไม่หวาน
เริ่มหัวข้อโดย: ParNok ที่ สิงหาคม 03, 2009, 06:59:01 pm
 e044

บทกลอนฉันมันไม่หวาน
เธอจึงเปลี่ยนที่ทางไปอ่านกลอนที่ใหม่
กลอนก็เหมือนคนเขียนไม่หวานอย่างใคร
ไหนเลยจะถูกใจ..คนหลายใจ..อย่างเธอ p27
หัวข้อ: Re: บทกลอนฉัน...มันไม่หวาน
เริ่มหัวข้อโดย: Sunflower ที่ สิงหาคม 05, 2009, 03:59:04 pm
บทกลอนฉัน  มันไม่หวาน
เพราะว่าผ่านรัตติกาลที่ขื่นขม
บ่มคำหวานตอนนี้คงไม่มีอารมณ์
ภาษารักมีแต่คำว่าตรอมตรม..ร่ำไป

ตราบใดที่ฟ้ายังมีดาว
สุกสกาวแพรวพราวบนฟ้ากว้างใหญ่
ตราบนั้นฉันยังรอไม่ว่าจะเกิดอะไร
จะรอให้ความหวานชื่นใจกลับคืนมา
หัวข้อ: Re: บทกลอนฉัน...มันไม่หวาน
เริ่มหัวข้อโดย: ดินหญ้ากาช้ำ ที่ สิงหาคม 08, 2009, 03:01:26 pm
คนนอกสายตา...
เสกสรรพรรณา...กลอนอย่างไร...ก็ไร้หวาน
แม้มากล้น...ข้นทั่ว...ด้วยน้ำตาล
ก็ซมซาน...ไร้รส...หวานอันใด
(http://img30.imageshack.us/img30/3334/0110609.jpg)
ด้วยเธอไม่คิดเสพ...
แม่จะอุ่นเวฟ...ร้อนๆ...มาส่งให้
ก็เย็นชืด...จืดขม...ต่อดวงใจ
ของเธอที่...ฤทัย...ไม่มีเรา
หัวข้อ: Re: บทกลอนฉัน...มันไม่หวาน
เริ่มหัวข้อโดย: ภ.ภาพวาด ที่ สิงหาคม 08, 2009, 05:50:49 pm
สวัสดีค่ะ

บทกลอนฉัน  นั้นสาร  ไม่หวานซึ้ง
จึงไม่ตรึง  ตราใจ  ในภาษา
ทุกร้อยรส  บทคำ  จำนรรจา
หามีค่า  แม้นิด  เศร้าจิตใจ

ใช้ตัวสือ  ถือเรียง  เคียงผสาน
จากดวงมาน  ขานคำ  ลำนำไข
กลั่นจากถ้อย  ร้อยรส  บทหัวใจ
ส่งมอบไป  ใคร่เคล้า  แต่เขาเมิน

ภาพวาด

(http://www.stopdrink.com/images/poem1_big.gif)
หัวข้อ: Re: บทกลอนฉัน...มันไม่หวาน
เริ่มหัวข้อโดย: ดินหญ้ากาช้ำ ที่ สิงหาคม 08, 2009, 06:16:52 pm
+1 เลยจ้าน้องภาพวาด  สุดน่ารัก ของดินหญ้า ฯ e016

ภาษากลอน...อ่อนหวาน...มันพาลขม
สิ้นนิยม...จากเธอ...สุดเจอหน้า
เขียนให้หวาน...แค่ไหน...ก็ไร้ยา
แม้สัจจา...คงมั่น...ก็สิ้นลาย
(http://img197.imageshack.us/img197/7236/m44215.jpg)
บทกลอนฉัน...ไม่หวาน...ไม่เหมาะสม
สิ้นนิยม...จากเธอ...หมดความหมาย
จะเขียนต่อ...ก็ต้อง...มาเสียดาย
คำสรรหา...พริ้งพราย...ที่หมายเรียง
หัวข้อ: Re: บทกลอนฉัน...มันไม่หวาน
เริ่มหัวข้อโดย: konbannokjingnna ที่ กันยายน 12, 2009, 08:41:28 am
คำห้วนห้วนจริงใจไร้เสแสร้ง

ไม่เติมแต่งพรรณาให้หวานหู

มีแค่เพียงคำหลักให้คิดดู

เปิดประตูหัวใจในความจริง




หัวข้อ: Re: บทกลอนฉัน...มันไม่หวาน
เริ่มหัวข้อโดย: PJ. น้องจ๋า ที่ กันยายน 12, 2009, 09:10:51 am
 
ไม่ต้องถึง กับหวานหยด จนมดขึ้น
แม้ว่า "ขม"  ก็จะฝืน   กล้ำกลืนอ่าน
ถ้อยสำเนียง   หวานหู  ใช่อยู่นาน
ความจริงใจ   นี่หรอกท่าน  หวานนานเลย
หัวข้อ: Re: บทกลอนฉัน...มันไม่หวาน
เริ่มหัวข้อโดย: ดินหญ้ากาช้ำ ที่ กันยายน 12, 2009, 11:39:49 am
บทกลอนฉัน...มันเปราะ...ไม่เพราะหู
จึงไร้การ...เชิดชู...คู่ทรวงหมาง
(http://img41.imageshack.us/img41/9485/100497886.jpg)
หรืออีกนัย...เธอมีแล้ว...รักร่วมทาง
กลอนฉันหวาน...ก็ต้องร้าง...ห่างรักเธอ
หัวข้อ: Re: บทกลอนฉัน...มันไม่หวาน
เริ่มหัวข้อโดย: ดาราอรุณ ที่ ตุลาคม 02, 2009, 09:32:13 pm
กลอนฉันมันไม่หวาน
ออกพาลพาลตามนิสัย
แต่ไม่ทำร้ายใคร
แต่งด้วยใจสัตย์ซื่อตรง

กลอนเธอออกจะหวาน
น่ารำคาญในพิษสง
ทำเอาฉันนึกปลง
ที่ใครหลงกลอนเอียนเอียน

หวานไหมใครตัดสิน
ยกดาวดินจนนึกเลี่ยน
ความหมายยังผิดเพี้ยน
เธอแปรเปลี่ยนความในใจ

ให้ตาย! กลอนสุดหวาน
ชักเดือดดาลน่าผลักไส
น้ำตาลไปไกลไกล
ถ้าไม่ได้นึกจริงจัง
หัวข้อ: Re: บทกลอนฉัน...มันไม่หวาน
เริ่มหัวข้อโดย: ดินหญ้ากาช้ำ ที่ ตุลาคม 03, 2009, 05:56:31 pm
กลอนฉันมันไม่หวาน
ออกพาลพาลตามนิสัย
แต่ไม่ทำร้ายใคร
แต่งด้วยใจสัตย์ซื่อตรง

กลอนเธอออกจะหวาน
น่ารำคาญในพิษสง
ทำเอาฉันนึกปลง
ที่ใครหลงกลอนเอียนเอียน

หวานไหมใครตัดสิน
ยกดาวดินจนนึกเลี่ยน
ความหมายยังผิดเพี้ยน
เธอแปรเปลี่ยนความในใจ

ให้ตาย! กลอนสุดหวาน
ชักเดือดดาลน่าผลักไส
น้ำตาลไปไกลไกล
ถ้าไม่ได้นึกจริงจัง

กลอนฉัน...ฤาจักหวาน
ออกจะพาล...ตามนิสัย
อ้างดาว...ดินเรื่อยไป
ด้วยหัวใจ...มันรู้จำ
(http://img8.imageshack.us/img8/4002/1183177097.gif)
มันเข็ด...มันโหยอ่อน
ถูกยอกย้อน...เสียจนช้ำ
ดินหญ้า...การะกำ
ถูกเธอขำ...อย่างสาใจ
หัวข้อ: Re: บทกลอนฉัน...มันไม่หวาน
เริ่มหัวข้อโดย: กาลครั้งหนึ่ง ที่ ตุลาคม 03, 2009, 06:20:02 pm
กลอนฉัน...ฤาจักหวาน
ออกจะพาล...ตามนิสัย
อ้างดาว...ดินเรื่อยไป
ด้วยหัวใจ...มันรู้จำ
(http://img8.imageshack.us/img8/4002/1183177097.gif)
มันเข็ด...มันโหยอ่อน
ถูกยอกย้อน...เสียจนช้ำ
ดินหญ้า...การะกำ
ถูกเธอขำ...อย่างสาใจ
ช่างหัวมัน มันว่า ช่างหัวเขา
เราเป็นเรา หวานขม สนตรงไหน
ไอ้พวกบ้า มันจะว่า ก็ว่าไป
คนมันไร้ หัวใจ ในบทกลอน
เขียนไปเถอะคนดีพี่น้องจ๋า
สิ่งดี ๆ และมีค่าหาที่ไหน
บทกวี ยังคงอยู่ คู่คนไทย
ไอ้หน้าไหนไม่ใช่ไทยไม่ต้องฟัง

หัวข้อ: Re: บทกลอนฉัน...มันไม่หวาน
เริ่มหัวข้อโดย: ดินหญ้ากาช้ำ ที่ ตุลาคม 03, 2009, 06:25:03 pm
ช่างหัวมัน มันว่า ช่างหัวเขา
เราเป็นเรา หวานขม สนตรงไหน
ไอ้พวกบ้า มันจะว่า ก็ว่าไป
คนมันไร้ หัวใจ ในบทกลอน

เขียนไปเถอะคนดีพี่น้องจ๋า
สิ่งดี ๆ และมีค่าหาที่ไหน
บทกวี ยังคงอยู่ คู่คนไทย
ไอ้หน้าไหนไม่ใช่ไทยไม่ต้องฟัง



ก้แค่กลอนเน้อ เล่นไปตามบทจ๋า อย่าอินมากนะ "น้องกาลครั้งหนึ่ง"  e016

ก็อยากให้...เขาอ่าน...กลอนสักหน่อย
ว่าหยดย้อย...มากรัก...สักเพียงไหน
แต่ไม่อาจ...สื่อสาร...สู่ห้วงใจ
จึงหมดค่า...อาลัย...ไร้แรงทน
หัวข้อ: Re: บทกลอนฉัน...มันไม่หวาน
เริ่มหัวข้อโดย: กาลครั้งหนึ่ง ที่ ตุลาคม 03, 2009, 06:38:47 pm
ก้แค่กลอนเน้อ เล่นไปตามบทจ๋า อย่าอินมากนะ "น้องกาลครั้งหนึ่ง"  e016

ก็อยากให้...เขาอ่าน...กลอนสักหน่อย
ว่าหยดย้อย...มากรัก...สักเพียงไหน
แต่ไม่อาจ...สื่อสาร...สู่ห้วงใจ
จึงหมดค่า...อาลัย...ไร้แรงทน

ไหน ๆ คนไหนไม่อยากอ่าน
จะจัดการให้น้องเค้า เอาแบบไหน
ไปหักคอ หักขา แล้วพาไป
อ่านซะนะ จะได้เข้าใจใครเสียที

โอ๊ะ ๆ ข้าพเจ้าชักดุเข้าเรื่อยแล้ว อย่าทำๆๆๆๆ
หัวข้อ: Re: บทกลอนฉัน...มันไม่หวาน
เริ่มหัวข้อโดย: ดินหญ้ากาช้ำ ที่ ตุลาคม 03, 2009, 06:42:50 pm
ไหน ๆ คนไหนไม่อยากอ่าน
จะจัดการให้น้องเค้า เอาแบบไหน
ไปหักคอ หักขา แล้วพาไป
อ่านซะนะ จะได้เข้าใจใครเสียที

โอ๊ะ ๆ ข้าพเจ้าชักดุเข้าเรื่อยแล้ว อย่าทำๆๆๆๆ


555+ เรื่องสมมุติทั้งนั้นแหละ ตัวละครนี้พี่สมมุติขึ้น

เพราะความจริง ไม่ได้จีบใคร ไม่มีใครจีบจ้า โสดสนิท  p18
หัวข้อ: Re: บทกลอนฉัน...มันไม่หวาน
เริ่มหัวข้อโดย: กาลครั้งหนึ่ง ที่ ตุลาคม 03, 2009, 06:51:08 pm
555+ เรื่องสมมุติทั้งนั้นแหละ ตัวละครนี้พี่สมมุติขึ้น

เพราะความจริง ไม่ได้จีบใคร ไม่มีใครจีบจ้า โสดสนิท  p18

เข้าใจจ้ะเข้าใจ
แต่กลอนมันพาไปน่ะคุณพี่
ใกล้เลิกงานแล้วแสนยินดี
จะได้ไปเมาเสียทีนะเรา

ฮ่าๆๆๆๆๆๆเอิ๊ก
หัวข้อ: Re: บทกลอนฉัน...มันไม่หวาน
เริ่มหัวข้อโดย: ดินหญ้ากาช้ำ ที่ ตุลาคม 03, 2009, 06:52:21 pm
จ้าๆ คอเดียว กะพี่คนริมคลองเลย  e037
หัวข้อ: Re: บทกลอนฉัน...มันไม่หวาน
เริ่มหัวข้อโดย: ดินหญ้ากาช้ำ ที่ ตุลาคม 23, 2009, 03:49:40 pm
บทกลอนฉัน...มันฝาด...มันล้าหลัง
เธอจึงยั้ง...ความรัก...ไม่พลีให้
บทกลอนเขา...นั้นหวาน...ซ่านหัวใจ
บทกลอนฉัน...หวานอันใด...ก็ไม่มี
(http://img199.imageshack.us/img199/2244/c551bf5991d2.gif)
บทกลอนเขา...เฉิดฉาย...ท้าทายเธอ
บทกลอนฉัน...ซึมเหม่อ...อยู่อย่างนี้
บทกลอนเขา...เหมาะสม...เธอยินดี
บทกลอนฉัน...น่าขยี้...ไม่มีเธอ
หัวข้อ: Re: บทกลอนฉัน...มันไม่หวาน
เริ่มหัวข้อโดย: กวีพเนจร ที่ ตุลาคม 23, 2009, 08:19:57 pm

บทกลอนของคน...เร่ขายฝัน
มาแบ่งปันเรื่องราว...ที่ผ่านหา
เขียนบรรจงเรียงร้อย...ถ้อยอักษรา
เป็นภาษาบ้านๆ...อย่างกวี

กลอนไม่หวาน ไม่ซึ้ง...ตรึงใจนัก
ด้วยใจรักการเขียน...กาพย์กลอนนี้
ไม่หวานซึ้ง ปรุงแต่ง...เพิ่มรสดี
คงจะมีเพียงรสจืด...ไร้ราคา
หัวข้อ: Re: บทกลอนฉัน...มันไม่หวาน
เริ่มหัวข้อโดย: ดาราอรุณ ที่ ตุลาคม 31, 2009, 07:24:27 pm
บทกลอนฉัน มันขม ระทมทุกข์
ไม่เคยสุข ปลุกใจ ไห้ได้ฝัน
บทกลอนนี้ มีแต่ เรื่องแดกดัน
แบบว่าฉัน มันมี ขี้อารมณ์

บทกลอนฉัน มันฝืด อืดและเหม็น
กลอนลำเค็ญ เช่นนั้น มันไม่สม
ไม่จูงใจ ใคร่เรียกหา ล่าคนชม
มันเป็นปม ถมใจ ในทุกวัน

บทกลอนฉัน ฉันยัง...ไม่อยากอ่าน
บทกลอนพาล รานใจ หมดสุขสันต์
อาจเป็นเพราะ เจาะใจ ทุกสิ่งอัน
สิ่งที่ฉัน พบเห็น ...ไม่น่าชม

ใครบางคน ถมขยะ ในใจฉัน
ข่าวทุกวัน สรรหา น่าขื่นขม
นี่น่ะหรือ ที่เรียก ว่าสังคม
หรือเป็นปม ที่ฉัน...ยังอยู่ไป
หัวข้อ: Re: บทกลอนฉัน...มันไม่หวาน
เริ่มหัวข้อโดย: ดินหญ้ากาช้ำ ที่ ตุลาคม 31, 2009, 07:35:18 pm
บทกลอนฉัน มันขม ระทมทุกข์
ไม่เคยสุข ปลุกใจ ไห้ได้ฝัน
บทกลอนนี้ มีแต่ เรื่องแดกดัน
แบบว่าฉัน มันมี ขี้อารมณ์

บทกลอนฉัน มันฝืด อืดและเหม็น
กลอนลำเค็ญ เช่นนั้น มันไม่สม
ไม่จูงใจ ใคร่เรียกหา ล่าคนชม
มันเป็นปม ถมใจ ในทุกวัน

บทกลอนฉัน ฉันยัง...ไม่อยากอ่าน
บทกลอนพาล รานใจ หมดสุขสันต์
อาจเป็นเพราะ เจาะใจ ทุกสิ่งอัน
สิ่งที่ฉัน พบเห็น ...ไม่น่าชม

ใครบางคน ถมขยะ ในใจฉัน
ข่าวทุกวัน สรรหา น่าขื่นขม
นี่น่ะหรือ ที่เรียก ว่าสังคม
หรือเป็นปม ที่ฉัน...ยังอยู่ไป

+1 จ้า สำหรับข่าวสังคม สงกะสัยมาจ้าวิก 3 วิก 7 จ๊ะ  p17

บทกลอนฉัน...มันคง...ไม่เลอค่า
เธอถึงว่า...น่าเบื่อ...ว่าเหลวไหล
บทกลอนรัก...ที่เขียน...จากหัวใจ
กลับเป็นได้...แค่อะไร...ที่ขัดเคือง

ปล. ข้อตัวอักษร สัก 11pt ได้ไหม คนแก่มองไม่ชัดอ่ะ  p17
หัวข้อ: Re: บทกลอนฉัน...มันไม่หวาน
เริ่มหัวข้อโดย: มหาซัง ที่ ตุลาคม 31, 2009, 07:38:38 pm
สวัสดีครับ

ไม่เคยซึ้งตรึงใจเมื่อใครอ่าน     
เพียงขับขานผ่านอักษรเป็นกลอนศรี
ให้หมู่มิตรสนิทเชื้อเอื้อไมตรี   
อ่านทุกทีมีสุขสนุกตาม

อันลับลมคมในไม่มีดอก   
สัจจาบอกออกไปอย่าได้ถาม
รักเพื่อนพ้องน้องพี่นี้ทุกยาม 
แถมงดงามที่ใจรู้ไหมเอย

มหาซัง
หัวข้อ: Re: บทกลอนฉัน...มันไม่หวาน
เริ่มหัวข้อโดย: ดินหญ้ากาช้ำ ที่ ตุลาคม 31, 2009, 07:42:08 pm
สวัสดีครับ

ไม่เคยซึ้งตรึงใจเมื่อใครอ่าน     
เพียงขับขานผ่านอักษรเป็นกลอนศรี
ให้หมู่มิตรสนิทเชื้อเอื้อไมตรี   
อ่านทุกทีมีสุขสนุกตาม

อันลับลมคมในไม่มีดอก   
สัจจาบอกออกไปอย่าได้ถาม
รักเพื่อนพ้องน้องพี่นี้ทุกยาม 
แถมงดงามที่ใจรู้ไหมเอย

มหาซัง

+1 จ้าแสดงว่ารักพี่ดินมากนะเนี่ย  e016

เปิดเผย...ทุกอย่าง...ในเนื้อหา
กลับถูก...ตราหน้า...ว่าเหลวไหล
ทุกบท...ทุกถ้อย...เรียงร้อยไป
กลับได้...แผลใจ...ไว้ทดแทน
หัวข้อ: Re: บทกลอนฉัน...มันไม่หวาน
เริ่มหัวข้อโดย: ดินหญ้ากาช้ำ ที่ มกราคม 03, 2010, 07:24:32 pm
สื่อภาษา...เขียนถึง...หนึ่งในทรวง
กับหล่นร่วง...ปลิวข้าง...ห่างวิถี
ถ้อยอักษร...ไม่หวาน...หว่านฤดี
จึงไม่มี...สิทธิ...ในฤทัย
(http://img194.imageshack.us/img194/5181/5489279d48ea.gif)
เจ็บฤทัย...ยิ่งนัก...รักครั้งแรก
ต้องมาแบก...ความเจ็บ...เก็บไม่ไหว
กลอนบทรัก...ว่าหวาน...ว่าจริงใจ
กลับร้างไร้...สิ้นรัก...ตอบกลับคืน
หัวข้อ: Re: บทกลอนฉัน...มันไม่หวาน
เริ่มหัวข้อโดย: แค่คนคนนึง ที่ มกราคม 07, 2010, 07:51:26 pm
เขียนอักษร เป็นกลอน ซ่อนความคิด
เก็บจุมพิต ปิดไว้....ให้ขื่นขม
ใช้ลำนำ บังหน้า....ว่ารื่นรมณ์
คงมีเพียง สายลม ที่รู้ใจ

เป็นกลอนรัก สลักทับ กลับไม่หวาน
ทรมาน...เมื่อพลิกอ่าน ผ่านไม่ไหว
ทุกอักษร วอนความเหงา....เฝ้าเป็นนัย
หยดน้ำตา ยังอาศัย ทุกบทตอน

เมื่อความรัก ถูกเหยียบย่ำ ช้ำเป็นผง
ใจซื่อตรง คงมั่น....จึงล้าอ่อน
หยิบปากกา จรดเป็น ความราญรอน
เศษบทกลอน....จึงด้านชา --ไ ร้ หั ว ใ จ
หัวข้อ: Re: บทกลอนฉัน...มันไม่หวาน
เริ่มหัวข้อโดย: ดาราอรุณ ที่ มกราคม 08, 2010, 09:52:50 pm
เมื่อใจ...ยังเจ็บช้ำ
อักษรพร่ำ...เพียงด้านชา
ใจเจ็บ...เก็บในหน้า
หากสื่อมา...ผ่านคำกลอน

กลอนเก่า...ที่เฝ้าอ่าน
ช่างยาวนาน...ผ่านอักษร
วันนั้น...คำงามงอน
เพราะเป็นตอน...ยังมีใจ

วันนี้...สิ้นใจแล้ว
กลอนหวานแว่ว...นั้นแผ่วไป
เหลือเพียง...กลอนช้ำใจ
กลอนที่ใช้...ช่างมืดดำ
หัวข้อ: Re: บทกลอนฉัน...มันไม่หวาน
เริ่มหัวข้อโดย: P.S. I love you ที่ มกราคม 15, 2010, 07:02:51 pm
ทุกบทกลอนของฉัน
มีแต่ความไหวสั่น ที่มันแสนล้าอ่อน
ไม่ใช่ลำนำคำหวาน ที่ส่งผ่านบทกลอน
ไม่มีแม้ความอาทร...เพราะมันถูกกัดกร่อน มาแสนนาน

ทุกบทกลอนของฉัน
ถูกความเหงาโรมรัน และคอยเผาผลาญ
ค้นหาได้เพียงความปวดร้าวและทรมาน
กับเสียงร้องไห้ที่ก่องกังวาล....ทั่วทุกอณู

ทุกบทกลอนของฉัน
มอบแด่ใครคนนั้น ที่ไม่มีวันรับรู้
ไกลเกินกว่าจะไล่ตาม หรือไขว่คว้ามาจ้องดู
แม้อยากจะเคียงคู่...แต่ก็รู้ว่า ไม่มีทาง
หัวข้อ: Re: บทกลอนฉัน...มันไม่หวาน
เริ่มหัวข้อโดย: ดินหญ้ากาช้ำ ที่ มกราคม 15, 2010, 07:54:09 pm
ทุกบทกลอนของฉัน
มีแต่ความไหวสั่น ที่มันแสนล้าอ่อน
ไม่ใช่ลำนำคำหวาน ที่ส่งผ่านบทกลอน
ไม่มีแม้ความอาทร...เพราะมันถูกกัดกร่อน มาแสนนาน

ทุกบทกลอนของฉัน
ถูกความเหงาโรมรัน และคอยเผาผลาญ
ค้นหาได้เพียงความปวดร้าวและทรมาน
กับเสียงร้องไห้ที่ก้องกังวาล....ทั่วทุกอณู

ทุกบทกลอนของฉัน
มอบแด่ใครคนนั้น ที่ไม่มีวันรับรู้
ไกลเกินกว่าจะไล่ตาม หรือไขว่คว้ามาจ้องดู
แม้อยากจะเคียงคู่...แต่ก็รู้ว่า ไม่มีทาง

+1 ให้ความไหวสั่น และดีใจที่กลับมาหาพี่ดินอีกครั้งจ้า  e016

ทุกบทกลอน...ของเธอ
ไม่เคยเสนอ...สู่ใจของฉัน
ไกลเกินกว่า...ไล่ทัน
ด้วยเธอนั้น...รักมั่น...แต่คนเมิน
หัวข้อ: Re: บทกลอนฉัน...มันไม่หวาน
เริ่มหัวข้อโดย: P.S. I love you ที่ มกราคม 15, 2010, 08:32:33 pm
+1 ให้ความไหวสั่น และดีใจที่กลับมาหาพี่ดินอีกครั้งจ้า  e016

ทุกบทกลอน...ของเธอ
ไม่เคยเสนอ...สู่ใจของฉัน
ไกลเกินกว่า...ไล่ทัน
ด้วยเธอนั้น...รักมั่น...แต่คนเมิน

ขอบคุณค่า พี่ดิน e016


ทุกบทกลอนของฉัน....
ไม่อาจมอบให้ใครทั้งนั้น นอกจากเขา
แม้ใจดวงนี้ตะต้องทนเดียวดาย สั่นเทา
แต่ก็พร้อมที่ยอมเหงา และรักเขาเท่าลมหายใจ

ขอโทษนะ..ขอโทษ
ขอเธอได้โปรด....อย่าตั้งความหวังไว้
บทกลอนขมขื่น ของคนร้าวใจ
มันไม่อาจแต่งให้ใคร.....ได้อีกแล้วเธอ
หัวข้อ: Re: บทกลอนฉัน...มันไม่หวาน
เริ่มหัวข้อโดย: ดินหญ้ากาช้ำ ที่ มกราคม 15, 2010, 08:37:50 pm
ขอบคุณค่า พี่ดิน e016


ทุกบทกลอนของฉัน....
ไม่อาจมอบให้ใครทั้งนั้น นอกจากเขา
แม้ใจดวงนี้ตะต้องทนเดียวดาย สั่นเทา
แต่ก็พร้อมที่ยอมเหงา และรักเขาเท่าลมหายใจ

ขอโทษนะ..ขอโทษ
ขอเธอได้โปรด....อย่าตั้งความหวังไว้
บทกลอนขมขื่น ของคนร้าวใจ
มันไม่อาจแต่งให้ใคร.....ได้อีกแล้วเธอ

รู้ไหมคำว่า...ขอโทษ...ที่เธอมอบให้
มันร้าวหัวใจ...คนฟัง...แทบจะสิ้น
ุหวังจะอ่าน...บทกลอนจากเธอ...เป็นอาจิณ
กลับต้องมาได้ยิน...คำขอโทษ...โปรดอภัย

รักใคร...ไม่ได้...อีกแล้ว
ไม่เหลือแวว...อะไร...จะมอบให้
ไม่ว่าเธอหรอก...ไม่ต้อง...ขออภัย
เพราะยังไงยังไง...ฉันก็ยังคงมั่น...รักเธอได้คนเดียว
หัวข้อ: Re: บทกลอนฉัน...มันไม่หวาน
เริ่มหัวข้อโดย: P.S. I love you ที่ มกราคม 15, 2010, 09:06:01 pm
รู้ไหมคำว่า...ขอโทษ...ที่เธอมอบให้
มันร้าวหัวใจ...คนฟัง...แทบจะสิ้น
ุหวังจะอ่าน...บทกลอนจากเธอ...เป็นอาจิณ
กลับต้องมาได้ยิน...คำขอโทษ...โปรดอภัย

รักใคร...ไม่ได้...อีกแล้ว
ไม่เหลือแวว...อะไร...จะมอบให้
ไม่ว่าเธอหรอก...ไม่ต้อง...ขออภัย
เพราะยังไงยังไง...ฉันก็ยังคงมั่น...รักเธอได้คนเดียว



ความรู้สึกฉันก็เหมือนเธอ...
ได้แต่ฝันเพ้อ อยู่อย่างเหงาๆ
เพราะรักคนที่เขาไม่รักเรา
จึงต้องเหน็บหนาวสั่นเทา ยอมเดียวดาย

หากเธอรักได้เพียงฉัน...
ความรู้สึกในใจนั้น ไม่เคยหนีหาย
ฉัน....ก็รักเขาไม่เคยคลาย
นี่คือบทสรุปสุดท้าย จริงๆ

ฉันรักเธอไม่ได้...
แม้เธอทำให้มากมายหลายสิ่ง
ขอโทษ...พูดได้เท่านี้จริงๆ
ไม่อยากอ้อมค้อมเพราะมันจะยิ่งทำร้ายเธอ
หัวข้อ: Re: บทกลอนฉัน...มันไม่หวาน
เริ่มหัวข้อโดย: ดินหญ้ากาช้ำ ที่ มกราคม 16, 2010, 08:13:12 pm

ความรู้สึกฉันก็เหมือนเธอ...
ได้แต่ฝันเพ้อ อยู่อย่างเหงาๆ
เพราะรักคนที่เขาไม่รักเรา
จึงต้องเหน็บหนาวสั่นเทา ยอมเดียวดาย

หากเธอรักได้เพียงฉัน...
ความรู้สึกในใจนั้น ไม่เคยหนีหาย
ฉัน....ก็รักเขาไม่เคยคลาย
นี่คือบทสรุปสุดท้าย จริงๆ

ฉันรักเธอไม่ได้...
แม้เธอทำให้มากมายหลายสิ่ง
ขอโทษ...พูดได้เท่านี้จริงๆ
ไม่อยากอ้อมค้อมเพราะมันจะยิ่งทำร้ายเธอ


ขอฉันอ่าน...มันได้ไหม
บทกลอนจากใจ...ที่เธอมีต่อเขา
ถือซะว่า...เป็นความลับ...ระหว่างเรา
แม้จะทำฉันเศร้า..มากเพียงไหน...ก็ตามที

บทกลอน...ที่เ่ธอว่า...ไม่หวาน
แม้จะทรมานหัวใจ...ของฉันคนนี้
ขอได้อ่านสักครั้ง...ในรอบปี
ขออ่านความรู้สึกมากมี...ของเธอ...ผ่านบทกลอน

ฉันอาจ...จะเลือน...เธอได้
ฉันอาจตัดใจ...ยอมถ่ายถอน
หัวใจรักภักดิ์มั่น...จะได้...ถูกบั่นทอน
ให้มันได้สะท้อน...ความพ่ายแพ้ของฉัน...ให้หมดไปจากหัวใจ



หัวข้อ: Re: บทกลอนฉัน...มันไม่หวาน
เริ่มหัวข้อโดย: KunKrOo~AaW~ ที่ มกราคม 23, 2010, 09:43:38 am
อาจไม่หวาน...ตามต้องการ...อ่านความหมาย
อาจเป็นได้...ใครที่ร้าย....มากมายเสมอ
ไม่อาจชื่นใจ...ในความเป็นฉัน...ที่ต้องการเจอ
หากเพียงพลั้งเผลอ...แค่ผ่านมาเจอ...ก็คงเข้าใจ

ต้องการน้ำตาล...ที่หวานชวนชื่น...ระรื่นซาบซ่าน
วันคืนยาวนาน...ผ่านความเข้าใจ...อย่างนั้นใช่ไหม
เป็นเพียงคนรั้น...ไม่มากกว่านั้น....แค่มีหัวใจ
แม้ไม่หวานใจ...แต่เชื่อฉันไหม...ว่าไม่จืดจาง
หัวข้อ: Re: บทกลอนฉัน...มันไม่หวาน
เริ่มหัวข้อโดย: แค่คนคนนึง ที่ มีนาคม 10, 2010, 04:02:05 pm
ยิ่งขีดเขียนความรู้สึก...
"ความลับ" ภายในลึก -ลึก ...ยิ่งเปิดเผย
ยิ่งแกล้งยิ้มไป อย่างเคย
ความเหงาที่ไม่นิ่งเฉย ยิ่งมากมี

ความลับ... ที่คิดว่าเลือนหาย
สุดท้าย กลับยังอัดแน่นทุกพื้นที่
กลอนรัก...ขีดเขียนเท่าไหร่ ก็ไม่เข้าที
ความรู้สึกแบบนี้....จะต้องเก็บไว้ที่นี่
........อีกนานเท่าไร?

ความลับ ในบทกลอนของฉัน
คือการที่มัน...ยังเก็บเธอเอาไว้
แล้วจะให้มันหวาน...ได้ยังไง?
เมื่อสิ่งที่ใครบางคนทิ้งไว้ให้..........
..............คือความทรมานหัวใจ ที่ไม่อาจลืม
หัวข้อ: Re: บทกลอนฉัน...มันไม่หวาน
เริ่มหัวข้อโดย: ดินหญ้ากาช้ำ ที่ มีนาคม 22, 2010, 10:32:27 pm
ก็แค่...สวะ
ขยะ...หัวใจ
เพ้อพร่ำ...เท่าไร
ก็ไร้...การแล
(http://img443.imageshack.us/img443/5259/9176d2ee5ed7a1bfeb3a242.jpg)
ถ้อยคำ...ที่กลั่น
รักมั่น...รักแท้
เมื่อไร้...คนแคร์
ก็แค่...ซากคำ
หัวข้อ: Re: บทกลอนฉัน...มันไม่หวาน
เริ่มหัวข้อโดย: v.nefertali ที่ มีนาคม 23, 2010, 02:07:04 am
ก็แค่...สวะ
ขยะ...หัวใจ
เพ้อพร่ำ...เท่าไร
ก็ไร้...การแล
(http://img443.imageshack.us/img443/5259/9176d2ee5ed7a1bfeb3a242.jpg)
ถ้อยคำ...ที่กลั่น
รักมั่น...รักแท้
เมื่อไร้...คนแคร์
ก็แค่...ซากคำ

 

ฉั น เ ป็ น ค น แ บ บ นี้ ห ล ะ
ไม่ใช่แม่พระ อย่างที่เห็น
บอกแล้ว คน~คนนี้เลือดเย็น
ใครบอกไม่ใช่ประเด็น ไม่เป็นไร

 


....
พอวันนี้ ฉันไม่แคร์
อ ยู่ ๆ ม า ง อ แ ง ร้ อ ง ไ ห้
ชอบเล่นตลกให้ดูหรือไง
แต่เสียใจ ...มั น ไ ม่ ฮ า...

 



หัวข้อ: Re: บทกลอนฉัน...มันไม่หวาน
เริ่มหัวข้อโดย: ดินหญ้ากาช้ำ ที่ มีนาคม 23, 2010, 01:04:03 pm
ไม่ฮา...อยู่แล้ว
ดุจแก้ว...กลืนช้ำ
ไม่เจ็บ...ไม่รู้จำ
ฝืนขำ...คงยากเย็น
หัวข้อ: Re: บทกลอนฉัน...มันไม่หวาน
เริ่มหัวข้อโดย: KunKrOo~AaW~ ที่ เมษายน 04, 2010, 10:14:56 am
ใส่หัวใจ...ไว้ในกลอน...ไม่อ่อนหวาน
ใส่น้ำตาล...พอหวานหอม...กลมกล่อมลิ้น
ใส่นมสด...รสอร่อย...ไม่กร่อยกิน
ใส่ถวิล...กลิ่นความรัก...ที่ภักดี

ใส่อะัไร...ใส่ใจ....ในความรัก
ใส่ความรัก...ฟักฟูมไว้....ในวันนี้
ใส่วาจา....ว่าหวานขม...ชมวจี
บทกลอนนี้...ที่ไม่หวาน...อ่านให้เห็น
หัวข้อ: Re: บทกลอนฉัน...มันไม่หวาน
เริ่มหัวข้อโดย: ดินหญ้ากาช้ำ ที่ เมษายน 04, 2010, 10:39:41 am
ใส่หัวใจ...ไว้ในกลอน...ไม่อ่อนหวาน
ใส่น้ำตาล...พอหวานหอม...กลมกล่อมลิ้น
ใส่นมสด...รสอร่อย...ไม่กร่อยกิน
ใส่ถวิล...กลิ่นความรัก...ที่ภักดี

ใส่อะัไร...ใส่ใจ....ในความรัก
ใส่ความรัก...ฟักฟูมไว้....ในวันนี้
ใส่วาจา....ว่าหวานขม...ชมวจี
บทกลอนนี้...ที่ไม่หวาน...อ่านให้เห็น

อ่านบทกลอน...สุดหวาน...เธอให้มา
ด้วยหัวใจ...เย็นชา...หาหวานไม่
แหมจะใส่...รสหวาน...จนหมดใจ
ก็เฉยๆ...รู้ไหม...ใจด้านชา
(http://img203.imageshack.us/img203/6278/wz2007mmmrrslm8.jpg)
ไม่ยินดี...ในรัก...ไม่ว่าใคร
ด้วยมันเซง...กับใจ...ที่ใฝ่หา
ดิ้นรนค้น...หารัก...อนิจจา
พบเพียงว่า...รักแท้...แพ้คนเมิน
หัวข้อ: Re: บทกลอนฉัน...มันไม่หวาน
เริ่มหัวข้อโดย: KunKrOo~AaW~ ที่ เมษายน 04, 2010, 11:05:37 am
ใจด้านชา...ดั่งวาจา...ที่ว่ากล่าว
ใจรวดร้าว...ราวคนเมิน...เดินห่างหาย
ใจเจ็บแสบ...แทบบ้า....มิเว้นวาย
ไม่ยินดียินร้าย....สิ่งใดๆ

...................

อยากมากมาย....ให้หน่ายแหนง....แทรกแซงนัก
แค่ความรัก...มักไม่หวาน...นานเพียงไหน
ไม่นานขม...จมน้ำตา...วาจาใจ
อนิจจา...ไขว่คว้าไป....ไม่ได้การ

...................

กลอนเฝื่อนๆ....เดือนเมษา....ไม่หวานหู
เหมือนรู้ๆ....ดูความร้อน....ร้อนเผาผลาญ
รักให้แท้...แน่แค่ไหน....ไม่ทนทาน
เทศกาล...หลอมละลาย...หน่ายเสียจริง p18
หัวข้อ: Re: บทกลอนฉัน...มันไม่หวาน
เริ่มหัวข้อโดย: ดินหญ้ากาช้ำ ที่ เมษายน 04, 2010, 11:22:35 am
ใจด้านชา...ดั่งวาจา...ที่ว่ากล่าว
ใจรวดร้าว...ราวคนเมิน...เดินห่างหาย
ใจเจ็บแสบ...แทบบ้า....มิเว้นวาย
ไม่ยินดียินร้าย....สิ่งใดๆ

...................

อยากมากมาย....ให้หน่ายแหนง....แทรกแซงนัก
แค่ความรัก...มักไม่หวาน...นานเพียงไหน
ไม่นานขม...จมน้ำตา...วาจาใจ
อนิจจา...ไขว่คว้าไป....ไม่ได้การ

...................

กลอนเฝื่อนๆ....เดือนเมษา....ไม่หวานหู
เหมือนรู้ๆ....ดูความร้อน....ร้อนเผาผลาญ
รักให้แท้...แน่แค่ไหน....ไม่ทนทาน
เทศกาล...หลอมละลาย...หน่ายเสียจริง p18

จะร้อน...หนาวฝน...ไม่สนเลย
หัวใจ...มันชาเฉย...มันตายนิ่ง
(http://img28.imageshack.us/img28/1092/cartoon333.png)
ด้วยความฝัน...ถูกทำลาย...ไร้อุ่นอิง
กอดได้เพียง...รักทิ้ง...จึงนิ่งใจ
หัวข้อ: Re: บทกลอนฉัน...มันไม่หวาน
เริ่มหัวข้อโดย: KunKrOo~AaW~ ที่ เมษายน 04, 2010, 11:58:38 am
อะไรจะปานนั้นเนี่ย
หัวข้อ: Re: บทกลอนฉัน...มันไม่หวาน
เริ่มหัวข้อโดย: แค่คนคนนึง ที่ เมษายน 13, 2010, 08:37:01 am
รสชาติ..แบบน้ำตาล
ความรู้สึกหวาน - หวานแบบนั้น
ไม่มีจริงหรอกนะ..ในทุกวัน
ชีวิตของคนเรานั้น...แค่ทรมาน

รอยยิ้ม..เสียงหัวเราะ
เพลงเพราะ - เพราะหวาน - หวาน
ความรู้สึกนั้น...ไม่ยังยืนเท่าความทรมาน
ความเจ็บปวดที่ผันผ่าน...ลึกสุดใจ

บทกลอนของคนในโลกมืด
คงจะจืดชืด ไร้สีสันสดใส
ในเมื่อหัวใจมือมิด...ไร้แสงสว่างใด
แต่งออกเป็นกลอนหวานได้...ก็เทพเกิน!
หัวข้อ: Re: บทกลอนฉัน...มันไม่หวาน
เริ่มหัวข้อโดย: เสี้ยวสิตางศุ์~ ที่ เมษายน 19, 2010, 12:30:04 pm
บทกลอนฉัน...ที่กลั่น...มันไม่หวาน
ไม่อาจพาน...พบรัก...ที่สวยหรู
ด้วยไม่อาจ...เปิดห้องใจ...ทุกอณู
ของยอดรัก...ให้รู้...ให้อ่านตาม
(http://img191.imageshack.us/img191/838/dc230.gif)
บทกลอนรัก...จึงขม...อมแต่ช้ำ
อยู่เงียบงำ....ในห้องใจ...ไร้สนาม
ไม่มีที่...แข่งขัน...บอกนิยาม
ด้วยถูกเธอ...หวงห้าม...กั้นเขตใจ



 p17


ข้ามิได้...หวงห้าม...ตามปัดรัก

เพียงมิอยาก...เร่งเร้า...เว้าเฉลย

ว่าข้านี้...เก็บใจ...ไว้รอเชย

ไว้รอเอ่ย...มธุรส...ให้หมดใจ

ว่ารักเธอ...รักเที่ยง...เพียงขุนเขา

มั่นคงราว...เพชรัตน์..พอวัดได้

ด้วยมิอาจ...ผลีผลาม...เร่งความนัย

กลัวทรามวัย...มินำพา..มาแนบทรวง
หัวข้อ: Re: บทกลอนฉัน...มันไม่หวาน
เริ่มหัวข้อโดย: .~*นายใบชา*~. ที่ พฤษภาคม 31, 2010, 08:07:28 am
(http://image.dek-d.com/21/2005100/100476159)

               ก่อนเคยเป็นกลอนที่แสนหวาน
              ตอนนี้ความช้ำทรมานทำให้กลอนขม
             เหลือเพียงกลอนแสนเศร้ากับใจเหงาดวงกลมๆ
            เหลือแต่น้ำตาที่พร่างพรม กับอารมณ์แห่งความเสียใจ.....

  (http://www.kaweeclub.com/link/2%20(76).gif)

             คงเขียนเหมือนเดิมไม่ได้
           ทั้งหัวใจและร่ายกายล้าอ่อนไหว
          เจ็บปวดแสนกับการดูแคลนของคนที่ไร้ใจ
         ไม่ว่าวันนี้วันไหน คงเป็นกลอนเศร้าร่ำไป ทุกครา.....

 (http://www.kaweeclub.com/link/2%20(76).gif)
หัวข้อ: Re: บทกลอนฉัน...มันไม่หวาน
เริ่มหัวข้อโดย: v.nefertali ที่ พฤษภาคม 31, 2010, 02:50:47 pm
(http://i188.photobucket.com/albums/z300/praeva/327_4100.jpg)

[hide=1]
บ ท ก ล อ น   อ่ อ น ห ว า น
เป็นแค่วันวาน...ที่ค่อยๆเลือนหาย
อักษรถูกกลั่นกรอง มากมาย
แต่กลับซ่อนความเดียวดาย...จนน่ากลัว

บ ท ก ล อ น . . . ช้ำ ห ม่ น
เหมือนคนเขียนที่ร้าวรน ไปทั่ว
ขังชีวิต..อย่างขลาดกลัว
หลงลืมตัว...ว่าเคยเป็นใคร

บ ท ก ล อ น . . . จ า ก ค ว า ม เ ห งา
อ่านแล้วคงเศร้า...ไม่พริ้วไหว
แค่ผ่านๆตา..ไม่น่าสนใจ
ฉั น เ ขี ย น ใ ห้ ไ ด้ . . . แ ค่ นี้ เ อ ง
[/hide]
[/color]
(http://www.kaweeclub.com/link/11%20(193).gif)
หัวข้อ: Re: บทกลอนฉัน...มันไม่หวาน
เริ่มหัวข้อโดย: .~*นายใบชา*~. ที่ มิถุนายน 03, 2010, 01:51:05 am
 
(http://www.siamcomic.com/images/scboard//61214_549055.jpg)

                 บทกลอนจากความเหงา
               เขียนจากใจแสนเศร้าไร้ความหมาย
               กลั่นจากความรู้สึกที่พังทลาย
               ส่งถึงคนใจร้าย ห่างหนีหาย  ในค่ำคืน..

  (http://www.kaweeclub.com/link/11%20(197).gif)

               ราตรีนี้ว่างเปล่า
               ไม่เห็นแม้แสงดาว สุดทนฝืน
              ไร้หิ่งห้อยตัวเก่า สิ้นแรงเราเคยยืน
            คือสิ่งนี้ที่เธอยื่น เป็นความกล้ำกลืน และรอยน้ำตา....

  (http://www.kaweeclub.com/link/11%20(197).gif)

หัวข้อ: Re: บทกลอนฉัน...มันไม่หวาน
เริ่มหัวข้อโดย: KunKrOo~AaW~ ที่ มิถุนายน 08, 2010, 09:58:07 am
(http://www.narak.com/webboard/questionpics/16615-1.jpg)

ไม่แสนหวาน
หยดย้อยปาน...น้ำตาลหอม
น่าดมดอม
น่าย้อมใจ...ให้เชยชม

เพียงบทกลอน
ไม่เร่าร้อน...พาลขื่นขม
เพียงลอยลม
คำนิยม...ชมไร้เงา

ดั่งแม่มด
สยดสยอง...จ้องตะครุบเอา
ร่ายมนตรา...พามัวเมา
หวานหู...ดูร้อนเร่า...ยากเข้าใจ

เปรียบเปรยเรา
ตามใจเขา...เข้าใจไป
เป็นดั่งแม่มด...หมดความหวานไป
มนต์ดำพ่นใส่...ใจคงนิ่งนอน
หัวข้อ: Re: บทกลอนฉัน...มันไม่หวาน
เริ่มหัวข้อโดย: 张龙 天 [แด่คนช่างฝัน(เฟื่อง)] ที่ กรกฎาคม 05, 2010, 08:12:21 pm
บทกลอนฉันไม่หวาน
ไม่ร้าวรานไปในใจ
กลอนฉันดีน้อยไป
ที่จะให้มันแก่เธอ

กลอนฉันมันด้อยยิ่ง
ไม่หวานจริงสม่ำเสมอ
เหมือนคนมันละเมอ
และพร่ำเพ้ออยู่เรื่อยไป

แต่ฉันแต่งเพราะรัก
เธอยิ่งนักรู้บ้างไหม
กลอนจริงจากหัวใจ
ที่อยากให้มันแก่เธอ

แม้มันจะไม่หวาน
ไม่ร้าวรานสม่ำเสมอ
ไม่ดีพอให้เธอ
แต่พร่ำเพ้อจากหัวใจ

ถ้าเธอปรารถนา
ก็บอกมาจะจัดให้
จะมอบให้จากใจ
เพื่อจะได้รู้สักที
หัวข้อ: Re: บทกลอนฉัน...มันไม่หวาน
เริ่มหัวข้อโดย: Sunflower ที่ กรกฎาคม 05, 2010, 09:20:02 pm
บทกลอนนะ  ไม่ใช่น้ำตาล
จะให้หวาน  คงไม่ได้
ห้วนๆห้าวๆ  แต่เร้าใจ
รับได้ไหม ว่าไงคุณ

แค่คิดถึง ยังพูดไม่ได้
จะมาเอาอะไร ให้ว้าวุ่น
แค่คบคนเดียว คือคุณ
ไม่ได้กักตุน ใครไว้ก็พอ




หัวข้อ: Re: บทกลอนฉัน...มันไม่หวาน
เริ่มหัวข้อโดย: เพียงปลายฟ้า ที่ สิงหาคม 17, 2010, 12:31:15 pm

เพียงบทกลอนไม่อ่อนหวานปานน้ำผึ้ง

ไม่สวยซึ้งตรึงใจสิเน่หา

เป็นบทรักที่เรียงร้อยด้อยราคา

มิควรคู่กานดาคุณค่าใด

        :n12:    e032     p29

เพียงคนหนึ่งซึ่งรักเจ้าด้วยใจรัก

เฝาฟูมฟักรักน้องน้ำตาไหล

กลั้นออกมาเป็นบทกลอนสะท้อนใจ

ขวัญพิลัยโอ้เจ้าไม่ใยดี

       e044 by    by




......เพียงปลายฟ้า......



หัวข้อ: Re: บทกลอนฉัน...มันไม่หวาน
เริ่มหัวข้อโดย: สยตรา ที่ สิงหาคม 17, 2010, 01:26:28 pm

อาจไม่หวานเหมือนน้ำตาลจากต้นอ้อย
อาจไม่คล้อยตามน้ำเชื่อมจุดเดือดถึง
ไม่สะท้านดังก้องดาวดึงส์
ให้รู้ไว้ซึ้งซึ้งฉันรักเธอ   
หัวข้อ: Re: บทกลอนฉัน...มันไม่หวาน
เริ่มหัวข้อโดย: เสี้ยวสิตางศุ์~ ที่ สิงหาคม 17, 2010, 03:01:07 pm



ไม่หรอก...กลอนฉันนั้นไม่หวาน

ไม่เพียงพอจะส่งผ่านถึง...คนนั้น
คงไม่อาจให้รู้ได้ว่า...คิดถึงกัน

และคงจะเป็นอยู่อย่างนั้น...ตลอดไป
หัวข้อ: Re: บทกลอนฉัน...มันไม่หวาน
เริ่มหัวข้อโดย: น้องมะขวิด ที่ กันยายน 19, 2010, 01:05:31 pm

เป็นบทกลอน ตอนที่ หัวใจเหงา
เป็นบทเศร้า น้ำตา ร่วงรินไหล
เป็นความรัก ที่หัก กลางดวงใจ
เป็นความนัย ตอนที่ ไม่มีเธอ
หัวข้อ: Re: บทกลอนฉัน...มันไม่หวาน
เริ่มหัวข้อโดย: กวีพเนจร ที่ กันยายน 19, 2010, 08:25:19 pm

เขียนบทกลอนตอนเศร้าเหงาดวงจิต
ห้วงความคิดติดในใจเศร้าหมอง
เขียนวาดร้อยถ้อยคำเป็นร้อยกรอง
น้ำตานองตอนเขียนเรียงกวี


หัวข้อ: Re: บทกลอนฉัน...มันไม่หวาน
เริ่มหัวข้อโดย: ยิ้ม..........เหงา ที่ กันยายน 20, 2010, 09:59:34 pm
เหมือนโยนหินลงไปในแม่น้ำ
ระลอกล้ำไหวติงแล้วนิ่งหาย
เหมือนยืนกอดสายลมที่ห่มกาย
ก็มลายหายไปในพริบตา
เหมือนตะโกนก้องไปในหุบเขา
ได้ยินเพียงเสียงเราสะท้อนหา
เหมือนคุยกับพฤกษ์ไพรในพนา
เปล่งวาจาอยู่ผู้เดียวเปล่าเปลี่ยวใจ
แต่ถ้าเธอ ถามถึง สิทธิ์ของฉัน
ก็คือมัน รักเธอได้ ไม่ใช่เหรอ
หรือว่านี่ ก็เป็น สิทธิ์ของเธอ
งั้นขอเพ้อ รักเธอ ข้างเดียวพอ


ยิ้มเหงา................
หัวข้อ: Re: บทกลอนฉัน...มันไม่หวาน
เริ่มหัวข้อโดย: .~*นายใบชา*~. ที่ กันยายน 21, 2010, 02:41:02 am
เหมือนโยนหินลงไปในแม่น้ำ
ระลอกล้ำไหวติงแล้วนิ่งหาย
เหมือนยืนกอดสายลมที่ห่มกาย
ก็มลายหายไปในพริบตา
เหมือนตะโกนก้องไปในหุบเขา
ได้ยินเพียงเสียงเราสะท้อนหา
เหมือนคุยกับพฤกษ์ไพรในพนา
เปล่งวาจาอยู่ผู้เดียวเปล่าเปลี่ยวใจ
แต่ถ้าเธอ ถามถึง สิทธิ์ของฉัน
ก็คือมัน รักเธอได้ ไม่ใช่เหรอ
หรือว่านี่ ก็เป็น สิทธิ์ของเธอ
งั้นขอเผ้อ รักเธอ ข้างเดียวพอ


ยิ้มเหงา................
         +1 เลยครับ เพราะและให้อารมณ์ดีครับ ชอบครับ สู้ๆครับ
หัวข้อ: Re: บทกลอนฉัน...มันไม่หวาน
เริ่มหัวข้อโดย: KunKrOo~AaW~ ที่ กันยายน 21, 2010, 10:52:39 am
หมดไปแล้ว..แผ่วหรือไร..ในความหวาน
ละลายซ่าน..น้ำตาลใส...ไม่หลงเหลือ
ละลายไว้..ในน้ำใส...ใช่น้ำเกลือ
มาจุนเจือ..ให้แสนเบื่อ....เหลือจะทน

ระเหิดเหย...เผยไป...ในเวลา
ถ้อยวาจา....ไม่น่ารัก...มักจะหม่น
ยิ้มไม่หวาน..ตาไม่สวย..สุดจะทน
วันเวลา..ที่ผ่านพ้น...จะทนใคร
หัวข้อ: Re: บทกลอนฉัน...มันไม่หวาน
เริ่มหัวข้อโดย: oไร้ตัวตนo ที่ กันยายน 21, 2010, 11:14:37 am
บทกลอนฉันมันไม่หวาน
เธอบอกรำคาญอ่านไม่ไหว
ก็ไม่รักกันแล้วเธอหมดใจ
อะไรๆ ก็เลยดูไม่ดี
หัวข้อ: Re: บทกลอนฉัน...มันไม่หวาน
เริ่มหัวข้อโดย: ยิ้ม..........เหงา ที่ กันยายน 21, 2010, 01:34:56 pm
? ? ? ? ?+1 เลยครับ เพราะและให้อารมณ์ดีครับ ชอบครับ สู้ๆครับ

ขอบคุณนะคับ? แล้วจะเอากลอนมาฝากเรื่อยๆๆ? ?  ..........ยิ้ม........เหงา
[/color]
หัวข้อ: Re: บทกลอนฉัน...มันไม่หวาน
เริ่มหัวข้อโดย: กวีพเนจร ที่ กันยายน 21, 2010, 03:00:11 pm

บทกลอนของฉัน...มันไม่หวาน
เธอเพียงมองผ่าน...แล้วก็ทิ้งเลยใช่ไหม
ก็ใช่น่ะสิกลอนของฉัน...มันไม่หวานเหมือนใคร
ทิ้งมันไปซะ...ถ้าเธอไม่ใยดี

อย่าเก็บมัน...ไว้เลย
กับกลอนเฉยๆ...ของฉันคนนี้
ยังมีอีกหลายกลอนหวานๆ...ที่เธอมี
ทิ้งกลอนฉันลงที่...ถังขยะแล้วเผาไฟ
หัวข้อ: Re: บทกลอนฉัน...มันไม่หวาน
เริ่มหัวข้อโดย: น้ำน่าน ที่ ธันวาคม 03, 2010, 03:18:11 pm

(http://img87.imageshack.us/img87/6356/587781lr.gif)

ไม่มีหรอกกลอนหวาน-หวาน
มีแต่กลอนที่ร้าวราน..สั่นไหว
มีแต่กลอนเศร้า..เหงาหัวใจ
จะแต่งหวานอย่างใคร-ใครก็แต่งไม่ได้สักที

เพราะคน-คนนี้มีแต่ความเศร้า
มีแต่ความว่างเปล่าในใจนี้
อยากลองแต่งกลอนหวาน-หวานบ้างสักที
แต่ก็ไม่มี..ความหวานหลงเหลือเลย
หัวข้อ: Re: บทกลอนฉัน...มันไม่หวาน
เริ่มหัวข้อโดย: แค่คนคนนึง ที่ ธันวาคม 03, 2010, 06:49:40 pm
เพราะผม..ไม่ได้แต่งให้ "ความรัก"
ผู้ชาย "อกหัก" ...แค่ยังทำใจไม่ได้
ถ้าหากกลอนบทนี้...เหงาเกินไป
ก็อย่าใส่ใจ...ในเรื่องราวของคนทรมาน

เขียนขึ้น...ด้วยความคิดถึง
กลอนบทหนึ่ง ...เลยไม่มีความหวาน
ปะปนเพียงแค่..ความร้าวราน
แต่อีกไม่นาน....มันคงจบลง

ความทรงจำที่แสนอ่อนล้า...
ผมหวังว่า...มันคงสลายเป็นผง
สักวัน...ความปวดร้าว คงเบาบางลง
แต่ถ้าให้พูดตรง - ตรง..........
............ก่อนถึงตอนนั้นผมคง.. ข า ด ใ จ
หัวข้อ: Re: บทกลอนฉัน...มันไม่หวาน
เริ่มหัวข้อโดย: กวีพเนจร ที่ ธันวาคม 04, 2010, 10:20:07 am

กลอนที่ไม่มีใครอ่าน...
จะแต่งให้หวาน...คงไม่ไหว
กลอนที่แต่งออกมา...จากหัวใจ
ทำเพียงได้แต่กลอนเศร้าๆ...เคล้าน้ำตา

กลอนของคนห่วยๆ...
จะใช้คำสวยๆ...อย่างไรหนา
หยิบปากกาขีดเขียน...แทนวาจา
กลอนที่ไม่มีค่า...แต่งอย่างไรก็ไม่หวานสักที
หัวข้อ: Re: บทกลอนฉัน...มันไม่หวาน
เริ่มหัวข้อโดย: แค่คนคนนึง ที่ ธันวาคม 04, 2010, 01:51:30 pm
ต่อให้...อธิบายเป็นคำพูดใด
เธอคง..ไม่อาจเข้าใจ ในความหมายนี้
แค่คำว่า "เหงา"  .....คงไม่เท่ากับที่ฉันมี
ภายใต้รอยยิ้มนี้...มีแต่ความเดียวดาย


หยดน้ำตา...ของหัวใจดวงหนึ่ง
ร้องไห้จนพรั่นพรึง.....ว่าจะแตกสลาย
เธอไม่มีวันรู้... ถึงความเศร้ามากมาย
คนที่เดินหวังเคียงข้างกาย..................
...........ทำอะไรไม่ได้ นอกจาก " ห ล อ ก ตั ว เ อ ง "


บทกลอนฉัน...มันไม่อาจหอมหวาน
ในเมื่อเขียนจากความทรมาน และคว้างเคว้ง
จากนี้ต่อไป...ฉัน..ก็คง..ยังหลอกตัวเอง
ในฐานะผู้ชายอวดเก่ง........คงทำได้แค่นี้.. จ ริ ง จ ริ ง


.......ไม่แสดงความรู้สึกออกไป...ทำได้....แค่นั้น...........
หัวข้อ: Re: บทกลอนฉัน...มันไม่หวาน
เริ่มหัวข้อโดย: KunKrOo~AaW~ ที่ มกราคม 29, 2011, 04:01:48 pm
นานเนิ่น..การเดินทาง...ระหว่างเรา
ยิ้มปนเหงา....เคล้าน้ำตา...เอื้อมหาฝัน
เส้นทางรัก....เส้นทางใจ...ในนิรันดร์
การพบกัน..ในวันนั้น...ช่างเนิ่นนาน

ผ่านความทุกข์..ผ่านความสุข...ทุกๆสิ่ง
ผ่านความจริง...ผ่านความลวง...บ่วงเผาผลาญ
ผ่านความมืด..ความสว่าง...มายาวนาน
การพบกัน...ตลอดกาล...หรือเปล่าใจ

เหมือนมีเธอ..เป็นเฉกเช่น...ความรู้สึก
เป็นส่วนลึก...นึกก็เห็น...ไม่ว่าเมื่อไหร่
คอยฉุดคอยยื้อ...คอยพบหารือ...ถือลิขสิทธิ์ใจ
การพบกันครั้งนั้น..นึกถึงเมื่อไหร่..ฉันก็ขอบคุณ

แค่คำขอบคุณ...ไม่กรุ่นความหวาน..น้ำตาลเรียกพี่
แต่ใจที่มี...ที่มีแววหวาน...น้ำตาลไม่คุ้น
เพราะหวานเกินกว่า...เพราะใส่ด้วยใจ..มอบให้เพียงคุณ
แถมความอบอุ่น..ละมุนทั้งใจ...พอใช่ไหมเธอ
หัวข้อ: Re: บทกลอนฉัน...มันไม่หวาน
เริ่มหัวข้อโดย: เด็กหญิง..เอ้ย.. ที่ มีนาคม 16, 2011, 08:55:13 am
เพียงบทกลอนคนเศร้าที่เขาทิ้ง
เหมือนทุกสิ่งขื่นขมระทมหวน
รอคนอ่านมากมายให้ทบทวน
ว่าสมควรหรือไม่ใครตอบที

หรือบทกลอนของฉันมันไม่หวาน
ไม่ซาบซ่านซึ้งใจหรือไรนี่
ไม่มีเสียงปรบมือหรือยินดี
ไม่มีแม้บทกวีที่ต่อกลอน

หรือรสชาดมันจืด มันชืดนัก
โอ้ยอดรักจึงทิ้งขว้างกันอย่างนี้
ไม่มาอ่านให้กันบ้าง เลยคนดี
ขอแค่เสียงแห่งไมตรีก็ชื่นใจ
หัวข้อ: Re: บทกลอนฉัน...มันไม่หวาน
เริ่มหัวข้อโดย: ดินหญ้ากาช้ำ ที่ กรกฎาคม 31, 2011, 12:45:18 am
เพียงบทกลอนคนเศร้าที่เขาทิ้ง
เหมือนทุกสิ่งขื่นขมระทมหวน
รอคนอ่านมากมายให้ทบทวน
ว่าสมควรหรือไม่ใครตอบที

หรือบทกลอนของฉันมันไม่หวาน
ไม่ซาบซ่านซึ้งใจหรือไรนี่
ไม่มีเสียงปรบมือหรือยินดี
ไม่มีแม้บทกวีที่ต่อกลอน

หรือรสชาดมันจืด มันชืดนัก
โอ้ยอดรักจึงทิ้งขว้างกันอย่างนี้
ไม่มาอ่านให้กันบ้าง เลยคนดี
ขอแค่เสียงแห่งไมตรีก็ชื่นใจ

สัมผัสมัน...ไม่หวาน...ไม่ชวนลิ้ม
จะให้ฝืน...ลองชิม...อย่างไรได้
อ่านไปก็...ขัดเขือง...เอือมหัวใจ
จะให้อ่าน...ไปไย...ใครต้องการ
หัวข้อ: Re: บทกลอนฉัน...มันไม่หวาน
เริ่มหัวข้อโดย: ดินหญ้ากาช้ำ ที่ กรกฎาคม 31, 2011, 02:00:09 am
ทนอ่านไป...ทำไม...เมื่อใจฉัน
ไม่เคยคิด...ผูกพัน...เธอสักหน่อย
จะเขียนหวาน...ออดอ้อน...หรือสำออย
ก็ไม่อาจ...จะอ่อย...ขอเยื่อใย
(http://www.kaweeclub.com/uppic/if/1178382890.gif)
เพราะฉันมัน...มีแล้ว...เจ้าของจิต
จึงไม่เคย...หลงผิด...คิดมาใกล้
กับแม่สาว...นักกลอน...ให้อ่อนใจ
เชิญเก็บกลอน...เธอไว้...ไม่ต้องการ
หัวข้อ: Re: บทกลอนฉัน...มันไม่หวาน
เริ่มหัวข้อโดย: แค่คนคนนึง ที่ เมษายน 18, 2012, 02:48:07 pm

บทกลอนฉัน..มันไม่หวาน
พยายามใส่น้ำตาล ยังขื่นขม
ความรู้สึกที่ให้ไป เธอไม่เคยชื่นชม
ยิ่งรักยิ่งตรม.. ยิ่งล้มยิ่งอ่อนแอ


เมื่อความรัก ไ ม่ มี ค่ า
ก็ไม่อยากเสียเวลา ในสภาพแย่ๆ
เพียงพอ.. ต่อการถูกรังแก
ย อ ม แ พ้ ..ฉันจะเป็นฝ่ายไป


สำหรับความรักที่จบไปนั้น
เป็นรักครั้งเดียวของฉัน ที่หวั่นไหว
แล้วจะให้กลอนรักหวานอย่างไร?
เ มื่ อ ก วี ไ ม่ มี หั ว ใ จ . .  จ ะ แ ต่ ง ก ล อ น
หัวข้อ: Re: บทกลอนฉัน...มันไม่หวาน
เริ่มหัวข้อโดย: 张龙 天 [แด่คนช่างฝัน(เฟื่อง)] ที่ เมษายน 19, 2012, 03:13:53 am
บทกลอนฉันนั้นขมเพราะน้ำตา
ที่หลั่งมาจากจิตใจของฉันนี้
เพราะลาไกลจากเธอที่แสนดี
ไม่มีถ้อยวจีจะกล่าวไป

บทกลอนฉันนั้นฝาดเพราะขาดรัก
ที่สมัครสมานเข้ากันได้
เพราะว่าขาดเธอเครื่องปรุงบำรุงใจ
จึ่งทำให้ฉันนั้นต้องระทม

บทกลอนฉันนั้นหนาวเหน็บเพราะเจ็บรัก
ที่โดนหักอกมาอย่างเข็ดขม
ไร้ซึ่งกิ่งมิซเซิลโทมาดอมดม
จึ่งได้สมกับรักร้าวระกำใจ

บทกลอนฉันมันรวดร้าวมากมายหนา
เพราะน้ำตาเพราะขาดรักจากเธอไซร้
เพราะใจเจ็บใจไม่จำระกำไป
เพราะว่าให้ใจเธอแล้วเธอทำลาย


ปล. มิซเซิลโท ตามความเชื่อโบราณของฝรั่ง คือกิ่งที่จะอยู่เหนือคู่รัก
ปล.2 นี่เป็นแค่ความเชื่อ อย่าถือจริงจังตามหลักวิทยาศาสตร์
หัวข้อ: Re: บทกลอนฉัน...มันไม่หวาน
เริ่มหัวข้อโดย: 张龙 天 [แด่คนช่างฝัน(เฟื่อง)] ที่ เมษายน 21, 2012, 01:10:50 am

ผิดที่...ใจ      "ฉัน"รักเธอ              นั้นน้อยไป
ผิดที่...ฉัน     "นั้น"เสมอไป          แค่รักสั้น
ผิดที่...ให้      "รัก"น้อยไป             แย่พอกัน
ผิดที่...เพียง   "เธอ"อย่างนั้น        ไม่สนใจ

ผิดที่...เธอ     "ไม่"รักดั่ง                ฉันรักเธอ
ผิดที่...แค่      "แปร"เพ้อฝัน           ว่าทนได้
ผิดที่...คน      "เปลี่ยน"ผันแปร      แปรเปลี่ยนไป
ผิดที่...เดียว   "ไป"ไกลจาก            รักมั่นคง
หัวข้อ: Re: บทกลอนฉัน...มันไม่หวาน
เริ่มหัวข้อโดย: ดินหญ้ากาช้ำ ที่ เมษายน 23, 2012, 12:16:12 pm
บทกลอนฉันนั้นขมเพราะน้ำตา
ที่หลั่งมาจากจิตใจของฉันนี้
เพราะลาไกลจากเธอที่แสนดี
ไม่มีถ้อยวจีจะกล่าวไป

บทกลอนฉันนั้นฝาดเพราะขาดรัก
ที่สมัครสมานเข้ากันได้
เพราะว่าขาดเธอเครื่องปรุงบำรุงใจ
จึ่งทำให้ฉันนั้นต้องระทม

บทกลอนฉันนั้นหนาวเหน็บเพราะเจ็บรัก
ที่โดนหักอกมาอย่างเข็ดขม
ไร้ซึ่งกิ่งมิซเซิลโทมาดอมดม
จึ่งได้สมกับรักร้าวระกำใจ

บทกลอนฉันมันรวดร้าวมากมายหนา
เพราะน้ำตาเพราะขาดรักจากเธอไซร้
เพราะใจเจ็บใจไม่จำระกำไป
เพราะว่าให้ใจเธอแล้วเธอทำลาย


ปล. มิซเซิลโท ตามความเชื่อโบราณของฝรั่ง คือกิ่งที่จะอยู่เหนือคู่รัก
ปล.2 นี่เป็นแค่ความเชื่อ อย่าถือจริงจังตามหลักวิทยาศาสตร์


ต่อให้สิ้น...ขาดใจ...ไปต่อหน้า
ก็ได้หา...สำคัญ...กับฉันไม่
ต่อให้มาก...น้ำตาล...แล้วยังไง
หวานแค่ไหน...ใจฉัน...ก็ไม่แล
หัวข้อ: Re: บทกลอนฉัน...มันไม่หวาน
เริ่มหัวข้อโดย: ดินหญ้ากาช้ำ ที่ เมษายน 23, 2012, 12:20:29 pm
บทกลอนฉัน..มันไม่หวาน
พยายามใส่น้ำตาล ยังขื่นขม
ความรู้สึกที่ให้ไป เธอไม่เคยชื่นชม
ยิ่งรักยิ่งตรม.. ยิ่งล้มยิ่งอ่อนแอ


เมื่อความรัก ไ ม่ มี ค่ า
ก็ไม่อยากเสียเวลา ในสภาพแย่ๆ
เพียงพอ.. ต่อการถูกรังแก
ย อ ม แ พ้ ..ฉันจะเป็นฝ่ายไป


สำหรับความรักที่จบไปนั้น
เป็นรักครั้งเดียวของฉัน ที่หวั่นไหว
แล้วจะให้กลอนรักหวานอย่างไร?
เ มื่ อ ก วี ไ ม่ มี หั ว ใ จ . .  จ ะ แ ต่ ง ก ล อ น

ยอมแพ้...แบบแฟร์
ทำตั้งแง่...มากเหตุผล
ทนไม่ได้...ก็ไม่ต้องทน
ไม่มีวันสน...คงเข้าใจ

แต่งกลอนหวาน...ไม่ได้งั้นหรือ

ก็ควรวางมือ...หาบทมาเขียนใหม่
บทกวีขาดรัก...นั่งน้อยใจ
เหมาะกับเธอ...ว่าไหม ..."พ่อคนอ่อนแอ"
หัวข้อ: Re: บทกลอนฉัน...มันไม่หวาน
เริ่มหัวข้อโดย: แค่คนคนนึง ที่ พฤษภาคม 01, 2012, 08:23:06 pm
ยอมแพ้...แบบแฟร์
ทำตั้งแง่...มากเหตุผล
ทนไม่ได้...ก็ไม่ต้องทน
ไม่มีวันสน...คงเข้าใจ

แต่งกลอนหวาน...ไม่ได้งั้นหรือ

ก็ควรวางมือ...หาบทมาเขียนใหม่
บทกวีขาดรัก...นั่งน้อยใจ
เหมาะกับเธอ...ว่าไหม ..."พ่อคนอ่อนแอ"



คำพูดแดกดันสารพัด
กระจ่างชัด ทุกคราวฝัน
น้ อ ย ใ จ ..อะไรกัน?
ได้ข่าวว่าฉัน ไม่ได้เป็น


ใช่ ฉันยอมแพ้
ยอมทำอ่อนแอ ให้เธอเห็น
ความจริงฉันแค่ ไม่ใจเย็น
ไม่อยากเป็นของเล่น....
....ใ ห้ ค น ไ ม่ มี หั ว ใ จ


ฉันแต่งกลอนหวานไม่ออก
ก็ยังดีกว่าคนลวงหลอก ว่าไหม?
กลอนรักไม่หวานแต่มีหัวใจ
กับกลอนที่สักแต่แต่งไป.....
...... ค ว า ม รั ก ข อ ง ใ ค ร ดี ก ว่ า กั น ?


คิดถึงคนนี้จังงงง >< คิดถึงๆๆ
หัวข้อ: Re: บทกลอนฉัน...มันไม่หวาน
เริ่มหัวข้อโดย: ดินหญ้ากาช้ำ ที่ พฤษภาคม 04, 2012, 12:08:15 pm


คำพูดแดกดันสารพัด
กระจ่างชัด ทุกคราวฝัน
น้ อ ย ใ จ ..อะไรกัน?
ได้ข่าวว่าฉัน ไม่ได้เป็น

ใช่ ฉันยอมแพ้
ยอมทำอ่อนแอ ให้เธอเห็น
ความจริงฉันแค่ ไม่ใจเย็น
ไม่อยากเป็นของเล่น....
....ใ ห้ ค น ไ ม่ มี หั ว ใ จ

ฉันแต่งกลอนหวานไม่ออก
ก็ยังดีกว่าคนลวงหลอก ว่าไหม?
กลอนรักไม่หวานแต่มีหัวใจ
กับกลอนที่สักแต่แต่งไป.....
...... ค ว า ม รั ก ข อ ง ใ ค ร ดี ก ว่ า กั น ?

คิดถึงคนนี้จังงงง >< คิดถึงๆๆ

คิดถึงจริงเหรอ หรือว่าเธอเหงากันแน่ ชิชะเชอะ (อิอิ)

นี่ท้าแข่ง...เรื่องความรัก
ว่าใครแน่นหนัก...มีัหลักมีฐาน
แพ้เป็นพระ...ชนะก็ต้องมาร
จะมาคะคาน...กันทำไม

เธอมองฉันเลว... ณ บัดนี้

คือสิ่งที่...ฉันหวัง...อยู่รู้ไหม
ตาสว่าง...หายมืด...พบเส้นชัย
ก็วิ่งไป...จากปลัก...เสีัยเถิดเธอ
หัวข้อ: Re: บทกลอนฉัน...มันไม่หวาน
เริ่มหัวข้อโดย: แค่คนคนนึง ที่ พฤษภาคม 06, 2012, 10:13:49 pm
^


ไม่เคยคิดว่าเธอเลวร้าย
ไม่เคยคิดที่จะวิ่งหายไปไหน
ไม่เคยคิดไปที่เส้นชัย
ไม่เคย...จนกระทั่งหัวใจ พบความจริง


ฉันไม่เคยแข่งขันเรื่องความรัก
แต่ก็ไม่เคยตระหนัก ถึงบางสิ่ง
ฉั น ทุ่ ม เ ท ใ ห้ รั ก ที่ ไ ม่ มี จ ริ ง
ในขณะที่เธออยู่นิ่งๆ ยิ้มเยาะฉันไป


บทกลอนของฉันมันไม่หวาน
ไม่ต้องมีหลักฐานหรือพระมารที่ไหน
คำตอบอยู่ตรงหน้า ว่ามันเพราะอะไร
ค น ไ ม่ มี หั ว ใ จ . . . .
. . . . ไม่มีค่าอะไรให้ความรักหันมามอง!!

คิดถึงจริงๆค้าบบบ ><
หัวข้อ: Re: บทกลอนฉัน...มันไม่หวาน
เริ่มหัวข้อโดย: ZIMOOM ที่ มกราคม 30, 2013, 10:20:25 pm
บทกลอนฉัน...มันไม่หวาน
ยิ่งเธออ่าน...ยิ่งเธอเห็น
ก็ยิ่งรู้...ซึ่งกฎเกณฑ์
ว่าแค่เดน...ในหัวใจ
(http://img197.imageshack.us/img197/7423/covergirlsingouachepain.jpg)
บทกลอนฉัน...มันขี้เหร่
ไม่เรี้ยมเร้...อย่างคนไหน
สมควรแล้ว...ที่เธอไกล
ยื้อยังไง...ก็ไร้เธอ




บทกลอนฉันมันไม่หวาน           อ่านยังงัย มันก็ขม
บทกลอนฉันสุดบรรจง             เขียนตัวตรงคงเส้นวา

บทกลอนฉันมันบื้อทื่อ              แต่งตามชื่อของตัวฉัน
บทกลอนฉันมันช้ำปม               อ่านจนขมลบนานา

ขอแจมด้วยคนค่า  k034
หัวข้อ: Re: บทกลอนฉัน...มันไม่หวาน
เริ่มหัวข้อโดย: ดินหญ้ากาช้ำ ที่ กุมภาพันธ์ 06, 2013, 04:36:19 pm



บทกลอนฉันมันไม่หวาน           อ่านยังงัย มันก็ขม
บทกลอนฉันสุดบรรจง             เขียนตัวตรงคงเส้นวา

บทกลอนฉันมันบื้อทื่อ              แต่งตามชื่อของตัวฉัน
บทกลอนฉันมันช้ำปม               อ่านจนขมลบนานา

ขอแจมด้วยคนค่า  k034

ขาดสัมผัส อยู่นะจ๊ะ  k032

รู้อย่างนี้...ก็ควรเจียม
อย่าหมายเยี่ยม...แวะมาหา
ส่งบทกลอน...ขมนานา
มาอีกหนา...น่าสะเอียน


ปล. อ่านแล้วอย่าตกใจว่าพี่ดินด่าล่ะ เค้าเรียกว่าอารมณ์กลอน การตอบโต้กัน นะจ๊ะ (บอกไว้ก่อน) k016