รวมกลอนเพราะๆ

Poem ระเบียงกลอน => กลอนธรรมชาติ => ข้อความที่เริ่มโดย: ดินหญ้ากาช้ำ ที่ กรกฎาคม 06, 2009, 07:25:35 pm

หัวข้อ: ดาวลูกไก่
เริ่มหัวข้อโดย: ดินหญ้ากาช้ำ ที่ กรกฎาคม 06, 2009, 07:25:35 pm
เพลงแหล่ ดาวลูกไก่
โดย ไวพจน์ เพชรสุพรรณ
ภาคหนึ่ง

http://www.youtube.com/watch?v=jJVd0BDd-lk

โอ้ชีวิตคิดไฉน.............................ใครหนอใครลิขิต
ปกาศิตของศิวะ...........................หรือของพระพรหมเจ้า

บ้างกำเนิดเกิดมา........................พอลืมตามองโลก
บ้างมีโชคบ้างอับโชค...................มีสุขโศกปนเศร้า

แต่จอมนราพิสุทธ๋........................ท่านสอนพุทธบริษัท
เป็นธรรมะปรมาศ.......................อ้างถึงอำนาจกรรมเก่า

ว่ากุศลาธรรมา...........................มนุษย์เกิดมามีสุข
อกุศลาพาให้ทุกข.......................ดังไฟที่ลุกรุมเร้า

บ้างกึ่งดีกึ่งชั่ว...........................เพราะตัวของตัวมัววุ่น
สร้างทั้งบุญทั้งบาป.....................เหมือนดำที่ฉาบด้วยขาว

ผมมิใช่บัณฑิต...........................อันมีจิตเสน่หา
ที่จะเป็นนาคเทศนา...................มาเจรจายั่วเย้า

จึงตั้งศรัทธาสาทก.....................เรื่องยาจกยากจน
มีตากับยายสองคน....................ปลูกบ้านอยู่บนเชิงเขา

แกเลี้ยงแม่ไก่อ.........................มีลูกอยู่เจ็ดตัว
เช้าก็ออกไปริมรั้ว....................จิกกินเม็ดถั่วเม็ดข้าว

เวลามีเหยี่ยวเฉี่ยวโฉบ.............ซิแม่ก็โอบปีกอุ้ม
กางสองปีกออกคลุม.................พาลูกทั้งกลุ่มเข้าเล้า

แม่ไก่จะปลอบขวัญลูก..............เสียงกรุ๊กกรุ๊กปลุกขวัญ
ลูกตอบเจี๊ยบๆเสียงลั่น.............ทั้งๆที่ขวัญเขย่า

แล้วเขี่ยข้าวออกเผื่อ................ต่างคุ้ยเหยื่อออกให้
ลูกไก่แม่ไก่ไร้ทุกข์ .................สิไม่มีสุขใดเท่า

ถึงคราวจะสิ้นชีวิต...................เมื่อใกล้อาทิตย์อัศดง
มีภิกษุหนึ่งองค์........................เดินออกจากดงชายเขา

ธุดงค์เดียวด้นดั้น....................เห็นสายันห์สมัย
หยุดกางกลดพลันทันใด...........หลังบ้านตายายผู้เฒ่า
อยากรู้เรื่องต่อก็ต้อง................เปิดหน้าสองฟังเอา
หัวข้อ: Re: ดาวลูกไก่
เริ่มหัวข้อโดย: ดินหญ้ากาช้ำ ที่ กรกฎาคม 06, 2009, 07:26:28 pm
เพลงแหล่ ดาวลูกไก่
โดย ไวพจน์  เพชรสุพรรณ
ภาคสอง

http://www.youtube.com/watch?v=QxgNr9IQ5mU
พระธุดงค์ปลงกรด..................ตะวันก็หมดแสงส่อง
อาศัยโคมทองจันทรา...............ลอยขึ้นมายอดเขา

ฝ่ายว่าสองยายตา....................เกิดศรัทธาสงสาร
พระผู้ภิกขาจาร......................ต้องขาดอาหารมื้อเช้า

...ดงกันดารย่านนี้...................รึก็ไม่มีบ้านอื่น
ข้าวจะกล้ำน้ำจะกลืน...............จะมีใครยื่นให้เล่า

พวกฟักแฟงแตงกวา...............ของเราก็มาตายหมด
นึกสงสารพระจะอด................ทั้งสองกำศรตโศรกเศร้า

สักครู่หนึ่งตาจึงเอ่ย.................นี่หนายายเอยตอนแจ้ง
ต้องเชือดแม่ไก่แล้วแกง..........ฝ่ายยายไม่แย้งตาเฒ่า

ส่วนแม่ไก่ได้ยิน.....................น้ำตารินหลั่งไหล
ครั้นจะรีบหนีไป....................คงต้องตายเปล่าเปล่า

อ้าปากออกบอกลูก................แม่ต้องถูกตาเชือด
คอยดูเลือดแม่ไหล................พรุ่งนี้ต้องตายจากเจ้า

มาเถิดลูกมาซุกอก................ให้แม่ได้กกก่อนตาย
แม่ขอกกเป็นครั้งสุดท้าย........แล้วแม่ต้องตายตอนเช้า

อย่าทะเลาะเบาะแว้ง...............อย่าขัดแย้งเหยียดหยัน
จงรู้จักรักกัน.........................อย่าผลุนผลันสับเพร่า

เจ้าตัวใหญ่สายสวาท..............อย่าเกรี้ยวกราดน้องๆ
จงปกครองดูแล.....................ให้เหมือนดังแม่เลี้ยงเจ้า

น่าสงสารแม่ไก่......................น้ำตาไหลสอนลูก
เช้าก็ถูกตาเชือด...................ต้องหลั่งเลือดนองเล้า

ส่วนลูกไก่ทั้งเจ็ด...................เหมือนถูกเด็ดดวงใจ
จึงพากันโดดเข้ากองไฟ.........ตายตามแม่ไก่ดังกล่าว
ด้วยอานิสงค์ใจประเสริฐ.........ลูกไก่ไปเกิดเป็นดาว
หัวข้อ: Re: ดาวลูกไก่
เริ่มหัวข้อโดย: ดินหญ้ากาช้ำ ที่ กรกฎาคม 06, 2009, 07:40:48 pm
โอ้หัวอก...แม่ไก่...จำใจแล้ว
โอ้ลูกแก้ว...ทั้งเจ็ด...ของแม่เอ๋ย
อย่าดื้อรั้น...นะลูก...เจ้าทรามเชย
อย่าละเลย...บุญคุณ...ของตายาย

พระธุดงค์...มาถึง...ซึ่งถิ่นบ้าน
ตายายท่าน...สงสาร...อยู่ไม่หาย
ตัดสินใจ...จะเชือด...แม่ให้ตาย
แม่เองหา....เสียดาย...ชีวิตเลย
(http://school.obec.go.th/btayang/SONG/chic1%5B1%5D.jpg)
เพื่อทดแทน...คุณข้าว...ของยายตา
แม่จำลา...จากลูก...ผูกเฉลย
มาซุกอก...แม่เถิด...เจ้าทรามเชย
สิ้นคำเอ่ย...คืนนี้...แม่ต้องไกล

อย่าทะเลาะ...เบาะแว้ง...อย่าเดียจฉันท์
จงเชื่อมั่น...กตัญญู...นะรู้ไหม
ชีวิตแม่...สั้นนัก...จงทำใจ
อย่าร่ำไห้...ถึงแม่...นะลูกยา

พอรุ่งสาง...ดวงตะวัน...ท่านปรากฏ
แม่ไก่หลั่ง...เลือดสด...อยู่ต่อหน้า
ฝ่ายลูกไก่...ทั้งเจ็ด...เช็ดน้ำตา
โดดเข้ากอง...ไฟมารดา...ด้วยอาวรณ์
(http://www.oknation.net/blog/home/blog_data/210/3210/images/Star/StarII.jpg)
อานิสงส์...ที่ทำ...ได้กำเนิด
เป็นดารา...พริ้งเพริด...ไม่รุ่มร้อน
ชื่อว่าดาว...ลูกไก่...หลังม้วยมรณ์
อนุสรณ์...แห่งรัก...กตัญญู
หัวข้อ: Re: ดาวลูกไก่
เริ่มหัวข้อโดย: ดินหญ้ากาช้ำ ที่ กรกฎาคม 12, 2009, 06:36:37 pm
ว่าลูกเอ๋ย...ลูกของแม่...มาทางนี้
มาฟังคำ...บ่งชี้...แม่แถลง
พรุุ่งนี้เช้า...แม่จะถูก...ตาเชือดแกง
เจ้าตัวใหญ่...อย่าแกล้ง...จงรับฟัง

เมื่อสิ้นแม่...ไปแล้ว...ดูแลน้อง
อย่าให้ไป...เที่ยวท่อง...จนถูกขัง
มาซุกอก...แม่ก่อน...สิ้นชีวัง
ขอกอดเจ้า...อีกครั้ง...ก่อนสิ้นใจ

น้ำตาเอ๋ย...น้ำตา...ไหลไม่หยุด
ดวงใจเอ๋ย...ที่สุด...คือหมองไหม้
ต้องสละ...ชีพนี้...พลีให้ไป
แก่ตาที่..ยิ่งใหญ่...ในพระคุณ

เมื่อฟ้าสาง...เวลา...ที่แม่ตาย
เจ้าอย่าหมาย...โหยหวน..ให้ว้าวุ่น
จงตั้งใจ...ทดแทน...ซึ้งบุญคุณ
ที่ยายตา...การุณ...พวกเรามา

ได้เวลา...แล้วหนอ..โอ้แม่ไก่
สุดดวงใจ...ของลูก...โอ้แม่จ๋า
ถูกตาเชือด..เลือดสด-สด...หยดลงมา
ลูกทั้งเจ็ด...โดดถลา...เข้ากองไฟ

อานิสงส์...ที่ทำ...ได้กำเนิด
เป็นดาวสุด...แพรวเพริศ...บนฟ้าใส
มีนามเรียก...แทนตัว...อยู่ทั่วไป
ว่าดาวเอ๋ย...ดาวลูกไก่...กตัญญุ
หัวข้อ: Re: ดาวลูกไก่
เริ่มหัวข้อโดย: ดินหญ้ากาช้ำ ที่ กรกฎาคม 18, 2009, 02:00:58 pm
    เรื่องเล่าจาก " ดาวลูกไก่ "

ที่ชายป่าแห่งหนึ่ง ไม่ไกลจากเชิงเขา ตากับยายปลูกกระท่อมอาศัยอยู่กันตามลำพัง มีอาชีพเก็บผักและของป่าไปขายพอเลี้ยงชีพได้ ตากับยายเลี้ยงไก่ไว้ตัวหนึ่ง ต่อมาแม่ไก่ออกไข่และฟักออกมาเป็นลุกน้อยๆ น่ารักถึงเจ็ดตัว ทุกเช้าแม่ไก่จะร้องกุ๊กๆ เรียกลูกออกไปหากิน สอนให้คุ้ยเขี่ยอาหารและแมลงเล็กๆ ตามพื้นดิน บางวันยายก็จะโปรยข้าวสุกเหลือๆ จากก้นหม้อให้กินด้วย แม่ไก่กับลูกๆทั้งเจ็ดมีความสุขมาก และรู้สึกกตัญญูต่อตายายที่เลี้ยงดูพวกตนอย่างเมตตา ส่วนตากับยายนั้นก็เฝ้าดูแม่ไก่และลูกเจี๊ยบน้อยที่คลอเคลียตามแม่ไม่ยอม ห่างด้วยความเอ็นดู

        ยายตั้งชื่อลูกเจี๊ยบตัวเล็กที่สุดว่า เจ้า "จิ๋ว"
"ดูเจ้าจิ๋วสิตา ท่าทางมันขี้อ้อนแม่มันน่าดู" ยายพูด
วัน หนึ่งขณะที่แม่ไก่พาลูกๆ คุ้ยเขี่ยหากินอยู่ที่ลานดินหน้ากระท่อม แม่ไก่รู้สึกมีเงาดำทะมึนแผ่กว้างอยู่บนฟ้า แม่ไก่ตกใจรีบส่งเสียงเรียกลูกมาใกล้ๆ แต่ลูกๆ ก็ไม่ได้ยิน แม่ไก่แหงนหน้าขึ้นมองก็เห็นเหยี่ยวตัวใหญ่กำลังถลาร่อนลงมาจะโฉบเอาเจ้า จิ๋วลูกรัก
"โอ..แย่แล้ว...กุ๊กๆๆ เจ้าจิ๋วลูกรักวิ่งหนีไปเร็ๆ ลูกๆ วิ่งเร็วๆ" แม่วิ่งผวาไปหาลูก แล้วกางปีกป้องกันลูกรัก เรียกลูกมาซุกใต้ปีกของตัวแล้วพาวิ่งไปหมอบที่กอไผ่อย่างรวดเร็ว ตากับยายได้ยินเสียงลูกไก่ร้องจึงรีบวิ่งออกมาช่วยไล่เหยี่ยวบินหนีไป แม่ไก่และลูกๆ จึงปลอดภัยและยิ่งรักตากับยายมากขึ้น

         เย็น วันหนึ่งมีพระธุดงค์มาปักกลดอยู่ริมเชิงเขา ตากับยายจึงเข้าไปนมัสการ และตั้งใจว่าจะทำอาหารไปถวายพรุ่งนี้ แต่เมื่อค้นดูเสบียงอาหาร ในครัวก็ไม่มีอะไรเหลืออยู่เลย ตากับยายสงสารพระมากเกรงว่าจะอดอาหาร เพราะในละแวกนี้มีบ้านของตนเพียงหลังเดียว จึงปรึกษากันว่าอาจจะต้องฆ่าแม่ไก่แล้วทำอาหารถวายพระ ทั้งตาและยายรู้สึกเศร้าใจมากด้วยความรักและสงสารแม่ไก่และลูกเจี๊ยบ ต้องกลายเป็นลูกไก่กำพร้า บังเอิญแม่ไก่แอบได้ยินตากับยายปรึกษากัน จึงตัดสินใจยอมสละชีวิตเพื่อตอบแทนบุญคุณของตากับยาย แม่ไก่เรียกลูกๆ มาเล่าเรื่องให้ฟัง และสั่งสอนให้รักกันอย่าทะเลาะกัน เจ้าจิ๋วลูกสุดท้องอย่ากวนใจพี่มากนัก อย่าขี้อ้อนงอแง
"จำไว้นะลูกๆ ต้องรักกัน สามัคคีกัน อย่าทำให้ตากับยายร้อนใจ

            "ฮือๆ หนูจะอยู่กับแม่ หนูคิดถึงแม่ แม่อย่าทิ้งลูกๆไปนะจ๊ะ" ลูกไก่ร้องไห้รำพันอย่างน่าสงสาร ทุกตัวต่างกอดซุกอยู่กับอกแม่เป็นครั้งสุดท้าย
เช้ามืดวันรุ่งขึ้น เมื่อตากับยายก่อไฟเตรียมประกอบอาหาร ทันใดนั้นตากับยายก็ต้องตกตะลึงจนร้องไม่ออก เมื่อเห็นลูกไก่ทั้งเจ็ดตัววิ่งตามกันกระโดดเข้ากองไฟด้วยความรักแม่ไก่

            เทวดา นางฟ้าผู้พิทักษ์ความดี ต่างก็ซาบซึ้งในความกตัญญูของแม่ไก่และลูกไก่ จึงรับเอาลูกไก่ทั้งเจ็ดไปอยู่บนฟากฟ้ามีแสงระยิบระยับเป็นประกาย ประกาศถึงความดีที่มีความรักความสามัคคีของพี่น้องทั้งเจ็ดนั่นเอง

          เด็กๆ มักได้ฟังนิทานเรื่อง " ดาวลูกไก่" อยู่เสมอเมื่อมองฟากฟ้ายามปราศจากเมฆฝน ก็จะเห็นดาวลูกไก่ดวงเล็กๆ ที่อยู่กันเป็นกลุ่มส่องแสงระยิบระยับน่าเอ็นดู และมีความเชื่อว่าลูกไก่สละชีวิตตามแม่ไก่ไป

ในความเป็นนิทานนั้นผู้เล่ามุ่งหวังจะสะท้อนให้เห็นถึงความรักของแม่ที่มีต่อลูกความเมตตาของมนุษย์ที่มีต่อสัตว์เลี้ยง และความกตัญญูรู้คุณอีกทั้งความตั้งใจทำหน้าที่ตามบทบาทของตนให้ดีที่สุด ดังนั้นขอให้น้องๆเรียนรู้แบบอย่างที่ดีจากนิทานเรื่องนี้ เมื่อใดที่แหงนมองขึ้นไปบนท้องฟ้าแลเห็นกลุ่มดาวลูกไก่ ก็ขอให้นึกถึงความสามัคคี ความรัก ความกตัญญูที่จะส่องประกายระยิบระยับอยู่ในใจของพวกเราตลอดไป...
   
      

 


ที่มาจาก http://www.wanjai.com/ebook/listknowledge.php?q_id=279&l=thai
หัวข้อ: Re: ดาวลูกไก่
เริ่มหัวข้อโดย: ดินหญ้ากาช้ำ ที่ มกราคม 03, 2010, 07:59:33 pm
โอ้อกเอ๋ย...ตัวเรา...เจ้าแม่ไก่
จะหนีไกล...ห่วงชีวิต...ผิดไหมหนา
หรือทำดี...แทนคุณ...ยายกับตา
อนิจจา...ห่วงลูก...ผูกสายใย

ตัดสินใจ...ลาลูก...เพื่อแทนคุณ
ให้ไออุ่น...ลูกทั้งเจ็ด...จงจำไว้
อย่าดื้อรั้น...นะลูก...แม่ต้องไกล
พรุ่งนี้เช้า...เลือดแม่ไหล...อย่าได้ครวญ
(http://img689.imageshack.us/img689/572/spd20070908173811b.jpg)
อรุณรุ่ง...แล้วหนอ...แม่ลาลูก
โอ้บุญปลูก...ลูกแม่...อย่าไห้หวล
ส่งสายตา...มองลูก...ก่อนใจจวน
จะถูกตัด...รีบด่วน...ด้วยมือตา

เลือดกระจาย...นองเจิ่ง...ไปทั่วเล้า
เลือดแม่เรา...ไงน้อง...โอ้แม่จ๋า
ลุกทั้งเจ็ด...เหมือนถูกเด็ด...ดวงวิญญา
ขอตายตาม...มารดา...แม่ไก่อู่

อานิสงส์...ใจประเสริฐ...เกิดเป็นดาว
ส่องสกาว...ท้องนภา...ให้คนรู้
ว่าความรัก...ลูกไก่...ควรใคร่ดู
อย่าทำเบือน...หมิ่นครู...ลูกไก่เอย
หัวข้อ: Re: ดาวลูกไก่
เริ่มหัวข้อโดย: ดินหญ้ากาช้ำ ที่ มีนาคม 28, 2010, 07:55:44 pm
ได้ฟังคำ...ยายตา..ท่านตัดสิน
ให้ถวิล...ถึงลูก...ของแม่จ๋า
จะหนีไป...ทิ้งให้...ยายกับตา
ไม่มีกับ...หุงหา...คงไม่ดี

จึงฝืนใจ...เด็ดเดี่ยว...ไปพบลูก
โอ้บุญปลูก...ทั้งเจ็ด...ของแม่นี้
ตะวันพรุ่ง...ยายตา...ผู้อารี
จะให้แม่...ไก่พลี...เพื่อยายตา

เจ้าตัวใหญ่...สายสวาท...อย่ากราดเกรี้ยว
จงหมั่นเหลียว...ดูน้อง...นะลูกจ๋า
ใช่ใจดำ...ทิ้งลูก...ผูกอุรา
แต่ทว่า...ยายตา...ท่านจำเป็น

มาเถอะลูก...มาซุกอก...อุ่นอ้อมกอด
แม่ไม่รอด...ความตาย...อยู่เห็นเห็น
วันพรุ่งนี้...แม่ตาย...ปิดประเด็น
ด้วยลายเซ็น...หยดเลือด...แม่หลั่งนอง

อรุณรุ่ง...แล้วหนอ...ถึงกำหนด

อย่ากำสรด...นะลูก...แม่สุดป้อง
ส่งสายตา...แลลูก...ก่อนถูกจอง
นับจากนี้...อย่าได้หมอง...เมื่อแม่ตาย

เมื่อถูกกำ...ที่คอ...เพื่อรอเชือด
หลังน้ำเดือด...รอร่าง...ให้ใจหาย
กลั้นน้ำตา...ไม่อยู่...จึงนึกอาย
หลับตานิ่ง...เพื่อหมาย...แทนพระคุณ
(http://img13.imageshack.us/img13/2301/269261.jpg)
เลือดสดสด...กระจาย...ไปทั่วเล้า
สุดแสนเศร้า...หนักหนา...ฟ้าไม่หนุน
นรกพราก...แม่แล้ว...แม่หมดบุญ
ลูกทั้งเจ็ด...จะหนุน...อุ่นอกใคร

เหมือนถูกเด็ด...ดวงใจ...ไปเฉือนเชือด

น้ำที่เดือด...นี่หรือ...รอแม่ให้
ร่างไร้ขน...จมดิ่ง...ลูกอาลัย
จึงโดดเข้า...กองไฟ...ต้มแม่พลัน

บุญกุศล...กตัญญู...ได้กำเนิด
เป็นดารา...พริ้งเพริด...เหนือสวรรค์
ให้ผู้คน...ได้ซึ้ง...ถึงค่ามัน
เดรัจฉาน...ผู้ผัน...เป็นดาวเอย
หัวข้อ: Re: ดาวลูกไก่
เริ่มหัวข้อโดย: ฮิคารุ ที่ มีนาคม 28, 2010, 11:20:05 pm
จำลาแล้วลูกยาของแม่ทั้งเจ็ด
อย่าร้องไห้น้ำตาเล็ดพาแม่เศร้า
ถึงต้องตายแม่ก็ไม่ทิ้งพวกเรา
แม่จะเฝ้ามองพวกลูกทุก ๆ คน

ยังจดจำคำสั่งสอนแม่ได้ไหม
อยู่แห่งใดรักกันไว้จักเกิดผล
กตัญญูจะเป็นธรรมคุ้มครองตน
แม่อยากยลว่าพวกเจ้าไปได้ดี

พอฟ้าสางแม่จำต้องจากลูกแล้ว
คงไม่แคล้วต้องบอกลากันตรงนี้
ตากับยายพระคุณท่านนั้นมากมี
แม้ต้องพลีชีพเพื่อท่านแม่เต็มใจ

พอได้เห็นเลือดของแม่นองเต็มพื้น
สุดจะฝืนกลั้นอารมณ์สะเทือนไหว
ลูกทั้งเจ็ดจะขอตายตามแม่ไป
เกิดชาติใหม่ขอเป็นลูกแม่เหมือนเคย

การกระทำของลูกไก่ทั้งเจ็ดนี้
ทั้งฉิมพลีองค์เง็กเซียนไม่นิ่งเฉย
ประกาศราชโองการรอไว้เลย
ลูกไก่เอ๋ยข้าจะตั้งเจ้าเป็นดาว

ต่อไปเมื่อมนุษย์เห็นดาวลูกไก่
จงจำไว้เป็นตำนานเล่าขานกล่าว
คุณธรรมอันเพรียบพร้อมของหมู่ดาว
สอนสั่งชาวโลกตั้งตนประพฤติดี

[อินสถานการณ์จัด ขอแซมเรื่องการเมืองไปหนึ่งบท 555]

ไม่ว่าจะชาติไหน ๆ ก็เหมือนกัน
หากยังเข่นฆ่าฟันกันแบบนี้
ไม่รู้คุณรู้รักสามัคคี
ให้ตายสิคงไม่มีวันเจริญ

ป.ล.พี่ดินครับ ผมพยายามบิวท์อารมณ์เศร้าสุด ๆ แล้ว แต่เค้นออกมาได้มาแค่นี้ ยังไงก็ช่วยชี้แนะด้วยนะครับ
หัวข้อ: Re: ดาวลูกไก่
เริ่มหัวข้อโดย: ดินหญ้ากาช้ำ ที่ เมษายน 01, 2010, 09:22:42 pm
จำลาแล้วลูกยาของแม่ทั้งเจ็ด
อย่าร้องไห้น้ำตาเล็ดพาแม่เศร้า
ถึงต้องตายแม่ก็ไม่ทิ้งพวกเรา
แม่จะเฝ้ามองพวกลูกทุก ๆ คน

ยังจดจำคำสั่งสอนแม่ได้ไหม
อยู่แห่งใดรักกันไว้จักเกิดผล
กตัญญูจะเป็นธรรมคุ้มครองตน
แม่อยากยลว่าพวกเจ้าไปได้ดี

พอฟ้าสางแม่จำต้องจากลูกแล้ว
คงไม่แคล้วต้องบอกลากันตรงนี้
ตากับยายพระคุณท่านนั้นมากมี
แม้ต้องพลีชีพเพื่อท่านแม่เต็มใจ

พอได้เห็นเลือดของแม่นองเต็มพื้น
สุดจะฝืนกลั้นอารมณ์สะเทือนไหว
ลูกทั้งเจ็ดจะขอตายตามแม่ไป
เกิดชาติใหม่ขอเป็นลูกแม่เหมือนเคย

การกระทำของลูกไก่ทั้งเจ็ดนี้
ทั้งฉิมพลีองค์เง็กเซียนไม่นิ่งเฉย
ประกาศราชโองการรอไว้เลย
ลูกไก่เอ๋ยข้าจะตั้งเจ้าเป็นดาว

ต่อไปเมื่อมนุษย์เห็นดาวลูกไก่
จงจำไว้เป็นตำนานเล่าขานกล่าว
คุณธรรมอันเพรียบพร้อมของหมู่ดาว
สอนสั่งชาวโลกตั้งตนประพฤติดี

[อินสถานการณ์จัด ขอแซมเรื่องการเมืองไปหนึ่งบท 555]

ไม่ว่าจะชาติไหน ๆ ก็เหมือนกัน
หากยังเข่นฆ่าฟันกันแบบนี้
ไม่รู้คุณรู้รักสามัคคี
ให้ตายสิคงไม่มีวันเจริญ

ป.ล.พี่ดินครับ ผมพยายามบิวท์อารมณ์เศร้าสุด ๆ แล้ว แต่เค้นออกมาได้มาแค่นี้ ยังไงก็ช่วยชี้แนะด้วยนะครับ

ยังไม่สะเทือนใจเท่าไร แต่ก็ปลื้มในความพยายามนะจ๊ะ  น้องฮิคคุง  p17