รวมกลอนเพราะๆ

Poem ระเบียงกลอน => กลอนวันสำคัญ => ข้อความที่เริ่มโดย: v.nefertali ที่ กรกฎาคม 12, 2009, 01:54:59 am

หัวข้อ: เขียนถึงพ่อ...
เริ่มหัวข้อโดย: v.nefertali ที่ กรกฎาคม 12, 2009, 01:54:59 am

(http://i37.photobucket.com/albums/e88/wattanasuriyawong/6a810d32.gif)
ง าน ห นั ก .. พ่ อ ไ ม่ เ ค ย ท้ อ
สองมือของพ่อ จึงหยาบกร้าน
สู้อดทน ลำบากมาเนิ่นนาน
พ่อไม่เคยบ่นว่าเหนื่อยกับงาน ให้ใครทุกข์ใจ

. . . . . . . . .

ต้ น ไ ม้ ชี วิ ต ที่ พ่ อ ป ลู ก
ทำทุกอย่างเพื่อให้ลูก ได้เติบใหญ่
เพื่อให้เจ้า ไม่น้อยหน้ากว่าใคร
อย่างที่พ่อตั้งใจ ให้ลูกเป็นคนดี

. . . . . . . . .

เ ด็ ก น้ อ ย ค น นี้ .. อ า จ ยั ง ไ ม่ ดี พอ
แต่สัญญาว่าจะทำทุกสิ่งที่พ่อเคยขอ ต่อจากนี้
จะตอบแทนพระคุณ และความรักที่พ่อมี
แ ล ะ สั ญ ญ า ว่ า จ ะ เ ป็ น ค น ดี .. อย่างที่พ่อตั้งใจ
หัวข้อ: Re: เขียนถึงพ่อ...
เริ่มหัวข้อโดย: konbannokjingnna ที่ กรกฎาคม 12, 2009, 07:06:16 am
จะดีเลวอย่างไรไม่เคยบ่น

สู้อดทนเลี้ยงดูให้เติบใหญ่

ยามทดท้อพ่อให้กำลังใจ

ยามสดใสพ่อนั้นใจชื่นบาน

พ่อไม่เคยร้องขอเลยสักนิด

มีแต่จิตยินดีที่โปรยหว่าน

เป็นคนดีมั่นคงในการงาน

เหมิอนงานสานของพ่อนั้นจบลง
หัวข้อ: Re: เขียนถึงพ่อ...
เริ่มหัวข้อโดย: คนริมคลอง ที่ กรกฎาคม 12, 2009, 12:47:23 pm
.....เห็นเสโท บนพระพักตร์ ประจักรจิตร
พ่อนั่งคิด พ่อนั่งทำ จำได้ไหม
พ่อเคยสั่ง พ่อเคยสอน ให้ชั่งใจ
แต่พ่อไม่ เคยหยุดพัก สักคราเดียว.....
.....สองมือพ่อ ก่อรูปร่าง สร้างชีวิต
สองมือพ่อ กู้วิกฤติ มาหลายเที่ยว
สอนให้เรา ผูกสัมพันธ์ กันกลมเกลียว
สอนให้เหลียว พึ่งพาตัว ทุกครัวกัน.....
.....จากต้นไม้ เพียงต้นเล็ก ที่พ่อปลูก
จะพันผูก เป็นกำแพง อย่างแข็งขัน
จากก้อนดิน เพียงก้อนน้อย คอยผูกพันธ์
จะสร้างฝัน ของพ่อ ให้เป็นจริง.....
...ด้วยเกล้าด้วยกระหม่อม ขอเดชะ ขอพระองค์ทรงพระเจริญยิ่งยืนนาน...
หัวข้อ: Re: เขียนถึงพ่อ...
เริ่มหัวข้อโดย: ดอกไผ่บาน ที่ กรกฎาคม 12, 2009, 12:55:56 pm
+1 ค่ะ คุณคนริมคลอง  e044

(http://www.kaweeclub.com/link/a1%20(109).gif)
(http://img223.imageshack.us/img223/3195/king4.jpg)
สู้ตรากตรำ..ทำงาน..เพื่อปวงราษฎร์
ด้วยสามารถ..ทั้งหมด..ท่านพลีให้
เพื่อผสาน..ปึกแผ่น..คำว่าไทย
ด้วยพระราช..หฤทัย..ภูมิพลฯ

(http://www.kaweeclub.com/link/a1%20(108).gif)
หัวข้อ: Re: เขียนถึงพ่อ...
เริ่มหัวข้อโดย: ดินหญ้ากาช้ำ ที่ กรกฎาคม 12, 2009, 03:29:37 pm
ธ ทรงครอง...แผ่นดิน...ด้วยน้ำภักดิ์
มีฤทัย...เปี่ยมรัก...ประชาราษฎร์
(http://img20.imageshack.us/img20/8767/bb0d6.jpg)
ลูกขอน้อม...มโน...กราบแทบบาท
จะขอคลาด...ความชั่ว...หมั่นทำดี
หัวข้อ: Re: เขียนถึงพ่อ...
เริ่มหัวข้อโดย: KunKrOo~AaW~ ที่ กันยายน 21, 2009, 11:02:54 pm
กลอนบทนี้..จากวจี...ณ ที่ไกลห่าง
ฝั่งฟ้าแสนกว้าง...ว่างเปล่าเพียงไหน...ใจไม่อาจเอ่ย
ห่างไกลลับตา..โอ้ฟ้าเอยฟ้า...กว้างจนคุ้นเคย
รักที่ผ่านเลย...จะเอ่ยอย่างไร...ให้ใจคุ้นชิน

กลอนบทนี้...ช่วงนาที...ที่คิดถึง
ชายคนหนึ่ง...ซึ่งซึ้งใจ...ให้ผกผิน
ลูกยังรัก...และภักดี...มิมีสิ้น
ตราบฟ้าดิน...สิ้นสูญไป...ใจยังครวญ

กลอนบทนี้...บทกวี...ที่ลูกเขียน
วันผันเปลี่ยน...เวียนระทม..ลมพัดหวน
หากสายลม...พัดความตรม...ลมพัดทวน
ลูกคร่ำครวญ...จวนเจียนใจ...ให้สิ้นลม

อยากมีพ่อ...เคียงข้างกาย..ได้ดั่งก่อน
อยากจะย้อน...วอนเวลา...พาสุขสม
แต่วันนี้..ที่ห่างไกล...ใจไม่ภิรมย์
มีบ้างขื่นขม..ตรมตรอมวานวัน...อันหวานละมุน

เพราะเกิดมา...เป็นลูกพ่อ...จึงมีวันนี้
แม้วันได้ดี..ไม่มีพ่อใกล้...ใจยังเหมือนอุ่น
อยู่ห่างแสนไกล...แม้เจ็บปวดใจ...ไออุ่นไม่คุ้น
พ่อจ๋าลูกอุ่น...จุนเจือหัวใจ...ไม่ไหวจริงๆ
หัวข้อ: Re: เขียนถึงพ่อ...
เริ่มหัวข้อโดย: น้องมะขวิด ที่ พฤศจิกายน 01, 2009, 06:01:56 am

ไม่ได้กอดพ่อมานานเท่าไหร่หนอ
เติบโตต่อความฝันนานแค่ไหน
พ่อกล่อมเกลี้ยงเลี้ยงดูนานเท่าใด
แม้เติบใหญ่ยังห่วงใยไม่สร่างซา

รอคอยวันลูกนั้นจะเติบใหญ่
ก้าวเดินไปด้วยสองอย่างหาญกล้า
ยังคอยดูหากลูกหลงยังนำพา
ขอให้ลูกกลับมาเป็นคนดี

กี่ร้อยพันวีรกรรมที่ทำชั่ว
หลงเมามัวสุราและแสงสี
พ่อยังคงห่วงหาพากลับในทางดี
ลูกคนนี้ซึ้งใจในพระคุณ

ไม่เคยโกรธไม่เคยเกลียดแม้ทำผิด
ปลอบประโลมอยู่เป็นนิจผิดแค่ฝุ่น
พ่อคนนี้ที่รักลูกด้วยรักละมุน
ขอกอดพ่อรับไออุ่นอีกนาน-นาน