รวมกลอนเพราะๆ

Poem ระเบียงกลอน => กลอนธรรมชาติ => ข้อความที่เริ่มโดย: อัศวินเกราะดำ ที่ สิงหาคม 07, 2009, 08:49:28 am

หัวข้อ: หนุ่มน้อยด้อยค่า กับนางฟ้าขี้โมโห
เริ่มหัวข้อโดย: อัศวินเกราะดำ ที่ สิงหาคม 07, 2009, 08:49:28 am
ตัวฉันนั้น...มันแค่...คนไร้ค่า...
รักนางฟ้า...อย่างเธอ...ช่างฝันเฟื่อง...
ฉันรักไป...แล้วเธอ...ก็โกรธเคือง...
ไม่รู้เรื่อง...เลยเรา...แสนเศร้าใจ...

โกรธทำไม...ก็แค่ใคร...มีใจรัก...
อยากขอปัก...ปองใจ...จะได้ไหม...?
โปรดอย่า...เย็นชา...ไร้น้ำใจ...
แค่ขอให้...ได้ใกล้ชิด...สนิทกัน....


นานๆเข้ามาที  ไม่ว่ากันนะฮับ ^.^
หัวข้อ: Re: หนุ่มน้อยด้อยค่า กับนางฟ้าขี้โมโห
เริ่มหัวข้อโดย: v.nefertali ที่ สิงหาคม 07, 2009, 12:57:13 pm
ตัวฉันนั้น...มันแค่...คนไร้ค่า...
รักนางฟ้า...อย่างเธอ...ช่างฝันเฟื่อง...
ฉันรักไป...แล้วเธอ...ก็โกรธเคือง...
ไม่รู้เรื่อง...เลยเรา...แสนเศร้าใจ...

โกรธทำไม...ก็แค่ใคร...มีใจรัก...
อยากขอปัก...ปองใจ...จะได้ไหม...?
โปรดอย่า...เย็นชา...ไร้น้ำใจ...
แค่ขอให้...ได้ใกล้ชิด...สนิทกัน....


นานๆเข้ามาที  ไม่ว่ากันนะฮับ ^.^

ไม่ว่าฮับ   e049
หัวข้อ: Re: หนุ่มน้อยด้อยค่า กับนางฟ้าขี้โมโห
เริ่มหัวข้อโดย: ดินหญ้ากาช้ำ ที่ สิงหาคม 08, 2009, 07:53:17 am
ตัวฉันนั้น...มันแค่...คนไร้ค่า...
รักนางฟ้า...อย่างเธอ...ช่างฝันเฟื่อง...
ฉันรักไป...แล้วเธอ...ก็โกรธเคือง...
ไม่รู้เรื่อง...เลยเรา...แสนเศร้าใจ...

โกรธทำไม...ก็แค่ใคร...มีใจรัก...
อยากขอปัก...ปองใจ...จะได้ไหม...?
โปรดอย่า...เย็นชา...ไร้น้ำใจ...
แค่ขอให้...ได้ใกล้ชิด...สนิทกัน....


นานๆเข้ามาที  ไม่ว่ากันนะฮับ ^.^

+1 จ้า ชื่อไรอ่ะ อ่านไม่ออก  e026
ฉันนั้นคือ...นางฟ้า...ที่งามเด่น
จะลงเล่น...กับมนุษย์...สุดผลิกผัน
เป็นไปได้...ตรงไหน...จะผูกพัน
ช่างเพ้อฝัน...ยิ่งนัก...ไม่เจียมตัว
(http://img441.imageshack.us/img441/3765/angel17n.jpg)
เราเป็นใคร...แล้วเจ้า...เล่าเป็นใคร
มีอะไร...เทียมกัน...อย่าหมายมั่ว
เรานางฟ้า...ส่วนเจ้า...มันคนมัว
อย่ามาคิด...ยวนยั่ว...ให้รำคาญ
หัวข้อ: Re: หนุ่มน้อยด้อยค่า กับนางฟ้าขี้โมโห
เริ่มหัวข้อโดย: อัศวินเกราะดำ ที่ สิงหาคม 08, 2009, 09:10:44 am
ตัวฉันนั้น...มันแค่...คนไร้ค่า...
รักนางฟ้า...อย่างเธอ...ช่างฝันเฟื่อง...
ฉันรักไป...แล้วเธอ...ก็โกรธเคือง...
ไม่รู้เรื่อง...เลยเรา...แสนเศร้าใจ...

โกรธทำไม...ก็แค่ใคร...มีใจรัก...
อยากขอปัก...ปองใจ...จะได้ไหม...?
โปรดอย่า...เย็นชา...ไร้น้ำใจ...
แค่ขอให้...ได้ใกล้ชิด...สนิทกัน....

นานๆเข้ามาที  ไม่ว่ากันนะฮับ ^.^

+1 จ้า ชื่อไรอ่ะ อ่านไม่ออก  e026
ฉันนั้นคือ...นางฟ้า...ที่งามเด่น
จะลงเล่น...กับมนุษย์...สุดผลิกผัน
เป็นไปได้...ตรงไหน...จะผูกพัน
ช่างเพ้อฝัน...ยิ่งนัก...ไม่เจียมตัว
(http://img441.imageshack.us/img441/3765/angel17n.jpg)
เราเป็นใคร...แล้วเจ้า...เล่าเป็นใคร
มีอะไร...เทียมกัน...อย่าหมายมั่ว
เรานางฟ้า...ส่วนเจ้า...มันคนมัว
อย่ามาคิด...ยวนยั่ว...ให้รำคาญ

อ่านว่าจีน หรือ ยีน แปลว่า พันธุกรรมค้าบ^,^

ปล.กลอนเพราะอ่ะ ชอบๆ >_<
หัวข้อ: Re: หนุ่มน้อยด้อยค่า กับนางฟ้าขี้โมโห
เริ่มหัวข้อโดย: ดินหญ้ากาช้ำ ที่ สิงหาคม 08, 2009, 09:40:14 am
ดีจ้าน้องยีน  e016
แต่งกลอนตอบพี่ซิจ๊ะ ให้เข้ากับหัวข้อด้วยนะจ๊ะ  e016
หัวข้อ: Re: หนุ่มน้อยด้อยค่า กับนางฟ้าขี้โมโห
เริ่มหัวข้อโดย: อัศวินเกราะดำ ที่ สิงหาคม 08, 2009, 11:47:22 pm
ตัวฉันนั้น...มันแค่...คนไร้ค่า...
รักนางฟ้า...อย่างเธอ...ช่างฝันเฟื่อง...
ฉันรักไป...แล้วเธอ...ก็โกรธเคือง...
ไม่รู้เรื่อง...เลยเรา...แสนเศร้าใจ...

โกรธทำไม...ก็แค่ใคร...มีใจรัก...
อยากขอปัก...ปองใจ...จะได้ไหม...?
โปรดอย่า...เย็นชา...ไร้น้ำใจ...
แค่ขอให้...ได้ใกล้ชิด...สนิทกัน....


นานๆเข้ามาที  ไม่ว่ากันนะฮับ ^.^

+1 จ้า ชื่อไรอ่ะ อ่านไม่ออก  e026
ฉันนั้นคือ...นางฟ้า...ที่งามเด่น
จะลงเล่น...กับมนุษย์...สุดผลิกผัน
เป็นไปได้...ตรงไหน...จะผูกพัน
ช่างเพ้อฝัน...ยิ่งนัก...ไม่เจียมตัว
(http://img441.imageshack.us/img441/3765/angel17n.jpg)
เราเป็นใคร...แล้วเจ้า...เล่าเป็นใคร
มีอะไร...เทียมกัน...อย่าหมายมั่ว
เรานางฟ้า...ส่วนเจ้า...มันคนมัว
อย่ามาคิด...ยวนยั่ว...ให้รำคาญ

   แม้นข้านี้...เป็นเพียง...แค่มนุษย์...
มันก็สุด...หักห้ามใจ...ได้ใฝ่ฝัน...
จะหลงเธอ...พร่ำเพ้อ...ทุกคืนวัน...
อยากจะครอง...รักกัน...ให้เนิ่นนาน...


   ตัวข้านี้...ทุ่มได้...แม้ชีวิต...
ฟ้าลิขิต...จักฝืน...ยืนหมายมั่น...
เพราะปักใจ...รักนาง...แห่งสวรรค์...
รักเนิ่นนาน...นิรันดร์กาล...นิรันดร...


   แม้นฟ้าห้าม...จักฝืนฝ่า...เพราะบ้ารัก...
อุปสรรค...มากมาย...รักอัปสร...
แม้นมากทุกข์...กำลังใจ...มิบั่นทอน...
พนมกร...วอนขอรัก...จากใจเธอ...


ต่อละเน้อ พี่ดิน  กลอนยีนมั่วๆ อึนๆ ยังไงไม่รู้ =A='
หัวข้อ: Re: หนุ่มน้อยด้อยค่า กับนางฟ้าขี้โมโห
เริ่มหัวข้อโดย: แค่คนคนนึง ที่ สิงหาคม 16, 2009, 10:09:36 am
แค่คนธรรมดา ...
ที่แอบรักนางฟ้า ขี้โมโห
ต้นแห่งรักค่อย - ค่อย เริ่มเติบโต
แม้นางฟ้าขี้โมโห ... ไม่เคยมอง

ฉัน ... อาจจะด้อยค่า
แต่ความรักที่ก่อมา ไม่เป็นสอง
ไม่ได้หวังให้ใคร หันมามอง
แค่แอบจับแอบจอง ... อยู่ไกล - ไกล

ขอรักนางฟ้า ... อยู่ตรงนี้
ไม่ก้าวก่ายพื้นที่ เชื่อใจได้
แค่ความสุขเล็ก - เล็ก ... ภายในใจ
เพียงพอแล้วสิทธิ์ที่ได้ ... ไ ด้ รั ก เ ธ อ
หัวข้อ: Re: หนุ่มน้อยด้อยค่า กับนางฟ้าขี้โมโห
เริ่มหัวข้อโดย: ดินหญ้ากาช้ำ ที่ สิงหาคม 16, 2009, 11:31:58 am

   แม้นข้านี้...เป็นเพียง...แค่มนุษย์...
มันก็สุด...หักห้ามใจ...ได้ใฝ่ฝัน...
จะหลงเธอ...พร่ำเพ้อ...ทุกคืนวัน...
อยากจะครอง...รักกัน...ให้เนิ่นนาน...


   ตัวข้านี้...ทุ่มได้...แม้ชีวิต...
ฟ้าลิขิต...จักฝืน...ยืนหมายมั่น...
เพราะปักใจ...รักนาง...แห่งสวรรค์...
รักเนิ่นนาน...นิรันดร์กาล...นิรันดร...


   แม้นฟ้าห้าม...จักฝืนฝ่า...เพราะบ้ารัก...
อุปสรรค...มากมาย...รักอัปสร...
แม้นมากทุกข์...กำลังใจ...มิบั่นทอน...
พนมกร...วอนขอรัก...จากใจเธอ...


ต่อละเน้อ พี่ดิน  กลอนยีนมั่วๆ อึนๆ ยังไงไม่รู้ =A='
เราอับสร...สูงส่ง...เลิศเลอค่า
จะหันมา...เคียงคน...ชนชั้นต่ำ
พนมกร...วอนขอ...ให้กระทำ
ช่างน่าขำ...ยิ่งนัก...ไม่เจียมตัว
(http://img16.imageshack.us/img16/98/bannerexhibition1.jpg)
เรานางฟ้า...ส่วนเจ้า...มันชาวดิน
คิดถวิล...ของสูง...มายวนยั่ว
อายแก่ใจ...เสียบ้าง...จงนึกกลัว
เรื่องพันพัว...ตัวเจ้า...เราระอา
หัวข้อ: Re: หนุ่มน้อยด้อยค่า กับนางฟ้าขี้โมโห
เริ่มหัวข้อโดย: konbannokjingnna ที่ สิงหาคม 16, 2009, 11:42:56 am
สำคัญตัวว่าเด่นเช่นนางฟ้า

ลืมเผ่ากาทำตัวเทียมฝูงหงส์

อวดอ้างเด่นเหยียบย่ำเหล่าเผ่าพงษ์

สักวันคงรู้สึกสำนึกเอง

ถึงจะเป็นคนน้อยน้อยที่ด้อยค่า

ใช่ให้มาเหยียดย่ำทำข่มเหง

ศักดิ์ศรีมีอย่าคิดว่ากลัวเกรง

ใช่นักเลงแต่เป็นคนเหมือนเหมือนกัน
หัวข้อ: Re: หนุ่มน้อยด้อยค่า กับนางฟ้าขี้โมโห
เริ่มหัวข้อโดย: ดินหญ้ากาช้ำ ที่ สิงหาคม 16, 2009, 11:47:41 am
แค่คนธรรมดา ...
ที่แอบรักนางฟ้า ขี้โมโห
ต้นแห่งรักค่อย - ค่อย เริ่มเติบโต
แม้นางฟ้าขี้โมโห ... ไม่เคยมอง

ฉัน ... อาจจะด้อยค่า
แต่ความรักที่ก่อมา ไม่เป็นสอง
ไม่ได้หวังให้ใคร หันมามอง
แค่แอบจับแอบจอง ... อยู่ไกล - ไกล

ขอรักนางฟ้า ... อยู่ตรงนี้
ไม่ก้าวก่ายพื้นที่ เชื่อใจได้
แค่ความสุขเล็ก - เล็ก ... ภายในใจ
เพียงพอแล้วสิทธิ์ที่ได้ ... ไ ด้ รั ก เ ธ อ

สิทธิ์รักข้า...อย่าหมาย...จะได้รับ
ขอเรียกกลับ...ทั้งหมด...ไม่ยกให้
(http://img146.imageshack.us/img146/2889/100473313.jpg)
สิทธิ์ของเจ้า...คืออยู่ห่าง...ห้ามอาลัย
ไม่มีสิทธิ์...ฝันใฝ่...ข้าไม่ยอม
หัวข้อ: Re: หนุ่มน้อยด้อยค่า กับนางฟ้าขี้โมโห
เริ่มหัวข้อโดย: ดินหญ้ากาช้ำ ที่ สิงหาคม 16, 2009, 11:53:15 am
สำคัญตัวว่าเด่นเช่นนางฟ้า
ลืมเผ่ากาทำตัวเทียมฝูงหงส์
อวดอ้างเด่นเหยียบย่ำเหล่าเผ่าพงษ์
สักวันคงรู้สึกสำนึกเอง

ถึงจะเป็นคนน้อยน้อยที่ด้อยค่า
ใช่ให้มาเหยียดย่ำทำข่มเหง
ศักดิ์ศรีมีอย่าคิดว่ากลัวเกรง
ใช่นักเลงแต่เป็นคนเหมือนเหมือนกัน

เรานางฟ้า...เย่อหยิ่ง...ใช่อวดตัว
ประกาศทั่ว...เลิศฟ้า...อยู่อย่างนั้น
เจ้าต่างหาก...เอาใจ...มาพัวพัน
พอผิดหวัง...ก็พาล...ไม่กลัวเกรง
(http://img38.imageshack.us/img38/6892/angelautumncrop.jpg)
เรามันหลง...ลืมตัว...เทียมหงษ์ฟ้า
หลงเมฆา...ทิ้งรัง...ทำข่มเหง
แม้นเรากา...เราก็รับ...แก่ตัวเอง
มิได้เบ่ง...อวดอ้าง...อย่างเข้าใจ
หัวข้อ: Re: หนุ่มน้อยด้อยค่า กับนางฟ้าขี้โมโห
เริ่มหัวข้อโดย: ภ.ภาพวาด ที่ สิงหาคม 16, 2009, 12:58:43 pm
ตัวฉันนั้น...มันแค่...คนไร้ค่า...
รักนางฟ้า...อย่างเธอ...ช่างฝันเฟื่อง...
ฉันรักไป...แล้วเธอ...ก็โกรธเคือง...
ไม่รู้เรื่อง...เลยเรา...แสนเศร้าใจ...

โกรธทำไม...ก็แค่ใคร...มีใจรัก...
อยากขอปัก...ปองใจ...จะได้ไหม...?
โปรดอย่า...เย็นชา...ไร้น้ำใจ...
แค่ขอให้...ได้ใกล้ชิด...สนิทกัน....


นานๆเข้ามาที  ไม่ว่ากันนะฮับ ^.^

สวัสดีค่ะ

ถ้าเธอเปรียบ  เหยียบย่ำ  ตัวต่ำต้อย
แล้วคิดสอย  นางฟ้า  ชั่งน่าขัน
ใครกันเล่า  เขาจะปอง  ครองเคียงมั่น
ในเมื่อตัว  ของตัวนั้น  ยังกั้นตัว

สิ่งที่ดี  มีอยู่  ควรคู่ตน
ใยไม่ค้น  ออกแจ้ง  แสดงทั่ว
ใช้เป็นหลัก  พักกาย  คลายความมัว
มั่นในตัว  หัวใจ  ใครไม่ปอง

ฉันคนหนึ่ง  นี่หละ  ที่จะรัก
ถ้าเธอจัก  เป็นหลักตรง  ให้คงครอง
มิใช่จิต  คิดว่าต่ำ  ให้ช้ำหมอง
แล้วหมายปอง  นางฟ้า  มาคุ้มกัน

ภาพวาด


(http://img87.imageshack.us/img87/1504/91571955.gif)
หัวข้อ: Re: หนุ่มน้อยด้อยค่า กับนางฟ้าขี้โมโห
เริ่มหัวข้อโดย: lookgaow ที่ สิงหาคม 16, 2009, 01:06:20 pm
(http://www.kaweeclub.com/emotion/1%20(420).gif)

ผู้ชายธรรมดา
เปรียบตัวเองไร้ค่า...ดั่งเศษผง
ความรักที่มี...เอาอะไรมาการันตีไม่มั่นคง
รักแท้ไม่มีทางยืนยง...ดั่งในนิทาน

ผู้หญิงธรรมดา
เธอกลับยกยอสูงค่า...แสนหวาน
เปรียบดั่งนางฟ้านางหงส์...ในตำนาน
งดงามดั่งนางในจินตนาการ...เหนือใคร

" รักเธอเหลือเกินหนุ่มน้อย "
แต่ ! เจ้ากลับไม่คิดสอยรางวัล...ชิ้นใหญ่
นางฟ้าองค์นี้...แสนยินดีที่เธอมีใจ
แต่ ! เจ้ากลับเป็นเพียงชายไม่เอาไหน...ไม่ใฝ่ไม่ปอง

สุดแสนจะโกรธา
ไม่อยากพบอยากเห็นหน้า...เจ้าคนผยอง
อุปสรรคเพียงนิด...แต่ ! เจ้าไม่คิดครอบครอง
ข้าขอสาปให้เจ้าถูกจำจอง...ในความหม่นหมอง
" ชั่วกัปชั่วกาล "

(http://www.kaweeclub.com/link/2%20(96).gif)

หัวข้อ: Re: หนุ่มน้อยด้อยค่า กับนางฟ้าขี้โมโห
เริ่มหัวข้อโดย: อัศวินเกราะดำ ที่ สิงหาคม 16, 2009, 07:02:21 pm
ตัวฉันนั้น...มันแค่...คนไร้ค่า...
รักนางฟ้า...อย่างเธอ...ช่างฝันเฟื่อง...
ฉันรักไป...แล้วเธอ...ก็โกรธเคือง...
ไม่รู้เรื่อง...เลยเรา...แสนเศร้าใจ...

โกรธทำไม...ก็แค่ใคร...มีใจรัก...
อยากขอปัก...ปองใจ...จะได้ไหม...?
โปรดอย่า...เย็นชา...ไร้น้ำใจ...
แค่ขอให้...ได้ใกล้ชิด...สนิทกัน....


นานๆเข้ามาที  ไม่ว่ากันนะฮับ ^.^

สวัสดีค่ะ

ถ้าเธอเปรียบ  เหยียบย่ำ  ตัวต่ำต้อย
แล้วคิดสอย  นางฟ้า  ชั่งน่าขัน
ใครกันเล่า  เขาจะปอง  ครองเคียงมั่น
ในเมื่อตัว  ของตัวนั้น  ยังกั้นตัว

สิ่งที่ดี  มีอยู่  ควรคู่ตน
ใยไม่ค้น  ออกแจ้ง  แสดงทั่ว
ใช้เป็นหลัก  พักกาย  คลายความมัว
มั่นในตัว  หัวใจ  ใครไม่ปอง

ฉันคนหนึ่ง  นี่หละ  ที่จะรัก
ถ้าเธอจัก  เป็นหลักตรง  ให้คงครอง
มิใช่จิต  คิดว่าต่ำ  ให้ช้ำหมอง
แล้วหมายปอง  นางฟ้า  มาคุ้มกัน

ภาพวาด


(http://img87.imageshack.us/img87/1504/91571955.gif)

ขอบคุณที่ทำให้คิดได้ครับ...

ได้ตรองดู ก็เข้าใจ คิดได้แล้ว
คงไม่แคล้ว ผิดที่เรา ใช่เขาไม่
เป็นเช่นนั้น เอาเถิด ฉันจะไป
จะขอใฝ่ หาตัวตน จนพบเจอ

อาจจะย้อน หวนคืน ในยามหน้า
เพราะตัวข้า มีใจ ให้เสมอ
ยามนี้ยอม ทนไป ไม่เผลอเรอ
ไม่ให้เธอ ลำบากใจ ขอจากลา

ปล.อยากจะถามหน่อยว่าบอร์ดนี้มีที่ลงกลอนภาษาอังกฤษไหมครับ เพราะอยากแต่งเป็นมากกกก
หัวข้อ: Re: หนุ่มน้อยด้อยค่า กับนางฟ้าขี้โมโห
เริ่มหัวข้อโดย: แค่คนคนนึง ที่ สิงหาคม 20, 2009, 07:36:01 pm
ฉันเดินบนพื้นดิน...
แต่ความรักกลับโบยบิน ... ข้ามฟากฟ้า
ความรักจากคน ... ธรรมดา
จะส่ง ถึงนางฟ้า ... ไหมนะใจ??

เอนกายลงพักผ่อน...
แต่ความรักกลับไม่นอน ... อย่างหวังไว้
หัวใจยังคง ... คิดถึงใคร
จนไม่อาจหลับตาได้ ... สักที

นางฟ้าขี้โมโห... ของฉัน
คงเป็นได้แค่ความฝัน ... อยู่แบบนี้
เมื่อไม่อาจไขว่คว้า ... คนแสนดี
คงทำได้แค่นี้ ... รั ก ใ น ใ จ