รวมกลอนเพราะๆ

Poem ระเบียงกลอน => กลอนวันสำคัญ => ข้อความที่เริ่มโดย: คนริมคลอง ที่ สิงหาคม 09, 2009, 05:43:59 pm

หัวข้อ: .....กราบเท้าแม่.....
เริ่มหัวข้อโดย: คนริมคลอง ที่ สิงหาคม 09, 2009, 05:43:59 pm
.....ร้อยมะลิ เป็นมาลัย ใส่พานพุ่ม.....
.....บรรจงอุ้ม นำมาวาง กลางตักแม่.....
.....ประนตน้อม ประนมกร ด้วยดวงแด.....
.....กราบลงที่ แทบเท้าแม่ ด้วยดวงใจ.....
.....ร้อยความรัก สามัคคี เป็นที่ตั้ง.....
.....ร้อยความหวัง รวมพลัง ให้ยิ่งใหญ่.....
.....ร้อยภักดี เรียงให้งาม ตามแบบไทย.....
.....เป็นมาลัย มอบให้แม่ ของแผ่นดิน.....
...วันนี้ คุณบอกรักและทำตัวเป็นลูกที่ดีให้แม่ของคุณแล้วหรือยัง?....
หัวข้อ: Re: .....กราบเท้าแม่.....
เริ่มหัวข้อโดย: KunKrOo~AaW~ ที่ สิงหาคม 09, 2009, 10:10:32 pm
กราบก้มลง...ตรงแทบเท้า...กล่าวบูชา
คุณมารดา...ที่โอบฟ้า...ล้อมดินไว้
พระคุณแม่...ที่แน่แท้....และยิ่งใหญ่
ยิ่งกว่าทรัพย์...นับอื่นใด...ไม่เทียมพอ

สองมือประนม...ก้มกราบ...ซาบซึ้งจิต
ทั้งเลือดเนื้อ...เชิ้อชีวิต...สิทธิ์มีหนอ
ลมหายใจ...เข้าออกไซร้...ให้ไม่พอ
ดีเติมต่อ...ขอสร้างเสริม...เติมศรัทธา

ตอนเด็กน้อย...ค่อยๆก้าว...ราวจะล้ม
แม้ประหงม...ชมว่าเก่ง...เดินเองหนา
เริ่มแรกเอ่ย...เผยภาษา...วาจาว่า
โอ้แม่จ๋า...ว่าแล้วยิ้ม...ปริ่มดวงใจ

ยามดึกดื่น..รื้นน้ำตา...คว้าอาหาร
ทรมาน...ม่านตาแม่...แลคล้ำไหม
ยามลูกป่วย...ช่วยเยียวยา..เวลาใจ
ไม่มีหยุด...สุดหัวใจ...ยกให้เรา

ย่างก้าวไกล...ไปโรงเรียน...เพียรโลกกว้าง
ต้องห่างทาง...ข้างแขนแม่...แลตาเศร้า
เด็กประถม...มัธยม...อุดมเกลา
ปราศจากเขลา....เข้าใจตน...คนเต็มตัว

จากก้าวแรก...นั้นแตกต่าง...อย่างไรบ้าง
มองบางอย่าง...ช่างเปลี่ยนแปร...แม่สลัว
ทั้งแววตา...หน้าเหี่ยวย่น...จนทั้งตัว
ร่างกายกลัว..ระรัวสั่น...พลันอ่อนแรง

แม่แก่ๆ...แลก่อนเยาว์...เฝ้าฟูมฟัก
แม่เป็นหลัก...ที่หักคลอน...อ่อนเข้มแข็ง
แม่ยิ้มสู้...ดูแลใจ...ให้เสริมแรง
วันนี้แกร่ง....แรงแม่กร่อน...สอนหัวใจ

ลูกๆเอ๋ย...เคยบ้างไหม...ใส่ใจบ้าง
อย่าทิ้งขว้าง...อย่าปล่อยวาง...อย่างไม่ไหว
ใครป้อนข้าว...เอายาให้...ใครห่วงใย
บาปจะไกล...ใจอย่าดำ...ถลำเดิน

แม่พร่ำบ่น...ตนตัวโต...โง่ไม่หาย
ใครคิดร้าย...ได้แต่เชื่อ...เบื่อแม่เมิน
แม่ตักเตือน..ทำเชือนแช...แลห่างเหิน
ทางก้าวเดิน..เพลินผิดทาง...ลางเลือนไกล

สิ่งสุดท้าย...หมายจะกล่าว..คราวจะเขียน
ลมหายใจ...ไร้ทางเวียน...เพียรแกร่งไหว
หายใจแผ่ว...แผ่วลงแล้ว..ลมหายใจ
ต่อชีพไว้...ให้ลูกถึง...ซึ่งทางเพียร

...........ด้วยรักและบูชา....ศรัทธาในพระคุณ.....ทุกลมหายใจ.... p17
หัวข้อ: Re: .....กราบเท้าแม่.....
เริ่มหัวข้อโดย: น้ำตาฟ้า ที่ สิงหาคม 10, 2009, 12:18:19 am
.....ร้อยมะลิ เป็นมาลัย ใส่พานพุ่ม.....
.....บรรจงอุ้ม นำมาวาง กลางตักแม่.....
.....ประนตน้อม ประนมกร ด้วยดวงแด.....
.....กราบลงที่ แทบเท้าแม่ ด้วยดวงใจ.....
.....ร้อยความรัก สามัคคี เป็นที่ตั้ง.....
.....ร้อยความหวัง รวมพลัง ให้ยิ่งใหญ่.....
.....ร้อยภักดี เรียงให้งาม ตามแบบไทย.....
.....เป็นมาลัย มอบให้แม่ ของแผ่นดิน.....
...วันนี้ คุณบอกรักและทำตัวเป็นลูกที่ดีให้แม่ของคุณแล้วหรือยัง?....




มีสาระกับเค้าก็เป็นด้วยเน้อ   p20
หัวข้อ: Re: .....กราบเท้าแม่.....
เริ่มหัวข้อโดย: เพลงผ้า ที่ สิงหาคม 18, 2009, 01:06:48 am
๐ หนึ่งแม่ผู้ไม่สิ้นความรัก ๐

๐ กอบเพชรพลอยงามหยดเทียมรถทุก
เอาความสุขทั้งผองมากองให้
แรกด้วยแม่อ่อนเพลียหรือเสียใจ-
สักนาที..ก็มิใคร่ต้องการ

๐ สองมือแม่มอบอุ่นละมุนนัก
เปี่ยมด้วยรักยิ่งใหญ่มิใช่ผลาญ
ยามลูกโศกเหนื่อยท้อทรมาน
แม่ก็ปานแดดิ้นแทบสิ้นลม

๐ กี่หยาดเหงื่อชุ่มร่างว่าต่างนํ้า
บนรอยยํ่าวันคืนบ้างขื่นขม
กร้านฝ่ามือแผลยาวร้าวระบม
แม่ก็ข่มใจสู้ไม่รู้ร้อง

๐ จะพักผ่อนนอนหลับแค่สัปหงก
ห่วงทารกลูกน้อยจะพลอยหมอง-
เกรงเหลือบ-ริ้นกินเจ้า..จึงเฝ้ามอง
จวบตะวันแสงทองขึ้นส่องฟ้า

๐ เฝ้าถนอมกล่อมเลี้ยงก็เพียงหวัง
เจ้าเหยียบฝั่งสิ้นเสียงแห่งเดียงสา
นั่นคือความสัตย์จริงของหญิงชรา
ถ้วนโลการักของแม่..แน่นอน

๐ เป็นลูกม้า..ลูกช้างมีทางรอด
เมื่อแรกคลอดหากแม้ไร้แม่ป้อน
ยังรู้เดิน,รู้ขบ,รู้หลบร้อน
พเนจรชะตา..รู้หากิน

๐ แต่ลูกคนแรกคลอดนั้นรอดยาก
เพราะถ้าหากไร้แม่ก็แดดิ้น
ไหนปัญญาหานม..เพียงอมลิ้น-
ฤๅชีวินอยู่ทันถึงวันนี้

๐ จึงกรองแล้วมาลัยเตรียมให้แม่
กราบแทบเท้าหญิงแก่ผู้มอบวิถี-
ให้ลูกเติบโตมาทุกนาที
ชั่วชีวีหรือจะ..ลืมพระคุณ