รวมกลอนเพราะๆ

Poem ระเบียงกลอน => งานประพันธ์กาพย์,โคลง,ฉันท์ => ข้อความที่เริ่มโดย: v.nefertali ที่ สิงหาคม 29, 2009, 07:17:35 pm

หัวข้อ: เถ้าถ่านแห่งบทกวี
เริ่มหัวข้อโดย: v.nefertali ที่ สิงหาคม 29, 2009, 07:17:35 pm
(http://img526.imageshack.us/img526/4651/sunsetkawee.jpg)
เถ้าถ่านแห่งบทกวี

ใครเติมเชื้อไฟ แห่งใจนั้น
จึงได้โถมโรมรัน อันคลั่งบ้า
ก่นจิกเลือดเนื้อแลวิญญา
ลงสู่ห้วงโศกาแห่งอบาย
.........
มิใช่เหล่ากอแห่งหน่อแก้ว
แต่เป็นความผะแผ่ว ล่มสลาย
ฟังสิฟังเสียงบอก อยู่รอบราย
ให้รับรู้เหวร้าย อันปลายทาง
.........
ท่านเผื่อแผ่ใจหม่นแห่งคนถ่อย
ชะรอยได้เดินตามความสว่าง
เห็นความไหวแห่งชีพ กลีบไม้บาง
ตกลง..ฉันจะหลุดพ้นบ้าง ไม่ได้หรือ..?


หัวข้อ: Re: เถ้าถ่านแห่งบทกวี
เริ่มหัวข้อโดย: ดินหญ้ากาช้ำ ที่ สิงหาคม 29, 2009, 07:22:36 pm
+1 จ้า เถ้าถ่าน  e016

บวกให้กับความมึนงง เข้าไม่ถึง ความหมาย  p6
หัวข้อ: Re: เถ้าถ่านแห่งบทกวี
เริ่มหัวข้อโดย: v.nefertali ที่ สิงหาคม 29, 2009, 07:48:32 pm
+1 จ้า เถ้าถ่าน  e016

บวกให้กับความมึนงง เข้าไม่ถึง ความหมาย  p6

ตอนแต่ง  เป็นโรคกดดัน น่ะค่ะ 


ก็เลยออกมาแบบนี้   ๕๕๕  p18
หัวข้อ: Re: เถ้าถ่านแห่งบทกวี
เริ่มหัวข้อโดย: สุภาพบุรุษบันดาลฝัน ที่ สิงหาคม 31, 2009, 01:01:15 pm
ดูโดดเดี่ยว เดียวดาย แดดับดิ้น
ชีวิตสิ้น ความรู้สึก นึกหวั่นไหว
ความสุขสันต์ ดับลง ในทันใด
เศษหัวใจ ร่วงหล่น สู่ผืนดิน