รวมกลอนเพราะๆ

Poem ห้องกิจกรรม กฏระเบียบ วิธีใช้งาน => ต่อกลอน => ข้อความที่เริ่มโดย: กาลครั้งหนึ่ง ที่ ตุลาคม 05, 2009, 12:05:31 pm

หัวข้อ: เชิญต่อกลอน...สำหรับคนที่มีลมหายใจเพื่อตัวเอง
เริ่มหัวข้อโดย: กาลครั้งหนึ่ง ที่ ตุลาคม 05, 2009, 12:05:31 pm
หัวใจแหลกสลาย
เพราะใครที่ทอดทิ้งไปในวันนั้น
มีชีวิตอย่างหดหู่ไปวัน ๆ
ตั้งแต่คนใจร้ายคนนั้นเดินจากไป
แต่ก็ยังเข้มแข็ง
แม้หมดเริ่ยวแรงจะเดินต่อไปไหว
จมน้ำตา ไร้ค่า ให้อาลัย
แต่ยังมีลมหายใจเพื่อตัวเอง
หัวข้อ: Re: เชิญต่อกลอน...สำหรับคนที่มีลมหายใจเพื่อตัวเอง
เริ่มหัวข้อโดย: กาลครั้งหนึ่ง ที่ ตุลาคม 05, 2009, 12:26:47 pm
อย่างไรก็ต้องอดทน
แค่ถูกคนไม่ซื่อตรงข่มเหง
อยู่อย่างไรให้ได้ไม่กลัวเกรง
ชีวิตยังต้องบรรเลงเพลงต่อไป
พบก็เพื่อจาก
แม้จำใจต้องพรากอย่าหวั่นไหว
อาจจะเป็นคนไร้ค่าในสายตาของใคร
ก็ช่างปะไรแค่คนไม่จริงใจเพียงหนึ่งคน
หัวข้อ: Re: เชิญต่อกลอน...สำหรับคนที่มีลมหายใจเพื่อตัวเอง
เริ่มหัวข้อโดย: konbannokjingnna ที่ ตุลาคม 05, 2009, 12:28:11 pm
ไม่ถึงตายหรอกนะที่โดนทิ้ง

ก็แค่สิ่งที่ยึดว่ามีความหมาย

คนรอบข้างยังมีอีกมากมาย

ไม่เสียดายขอให้เธอไปดี
หัวข้อ: Re: เชิญต่อกลอน...สำหรับคนที่มีลมหายใจเพื่อตัวเอง
เริ่มหัวข้อโดย: กาลครั้งหนึ่ง ที่ ตุลาคม 05, 2009, 12:39:10 pm
แค่ท้อแท้อ่อนแอแค่หวั่นไหว
แค่เสียใจ หลงผิด แค่ผิดหวัง
ใครจะไป ก็ไป ไม่อยากฟัง
ชีวิตยัง คงอยู่ สู้ต่อไป
หัวข้อ: Re: เชิญต่อกลอน...สำหรับคนที่มีลมหายใจเพื่อตัวเอง
เริ่มหัวข้อโดย: konbannokjingnna ที่ ตุลาคม 05, 2009, 12:45:53 pm
ณ.วันนี้ทำดีที่สุดแล้ว

ยังเห็นแววเธอลาค่าหดหาย

รักที่มีให้เธอนั้นมากมาย

แต่คงสายเธอไม่เห็นค่ามัน

ไปเถอนะคนดีที่เธอเลือก

ใช่ว่าเสือกไสส่งไปจากฉัน

รักตรงนี้จะเก็บไว้รอวัน

ที่เธอนั้นเห็นค่ามาที่เดิม
หัวข้อ: Re: เชิญต่อกลอน...สำหรับคนที่มีลมหายใจเพื่อตัวเอง
เริ่มหัวข้อโดย: กาลครั้งหนึ่ง ที่ ตุลาคม 05, 2009, 12:50:08 pm
ตอนจะไปก็ไปไม่บอกกล่าว
ถึงเมื่อคราวเค้าจะกลับมาอีกหน
แบบนี้ยอมไม่ไหวให้อดทน
จะอภัยกับคนมีค่าพอ
ตอนจะไปฉันร่ำไห้ใครก็รู้
แต่เธอดูหมางเมินเกินร้องขอ
น้ำตาฉันคงไม่มีค่าเพียงพอ
ให้เธอพอจะหยุดคิดสักนิดเดียว
หัวข้อ: Re: เชิญต่อกลอน...สำหรับคนที่มีลมหายใจเพื่อตัวเอง
เริ่มหัวข้อโดย: v.nefertali ที่ ตุลาคม 05, 2009, 03:03:10 pm
(http://www.kaweeclub.com/link/a1%20(76).gif)


เมื่อไหร่ล่ะเธอ
เมื่อไหร่จะเลิกพร่ำเพ้อ ถึงคนอย่างเขา
โลกของเธอ กลายเป็นสีเทา
ทำไมยังรักเขา  ทำไม
...
เขาไม่ได้รักเธอจริง
ทอดทิ้ง ให้เธอ ร้องไห้
น้ำตาเธอรินเท่าไร
ฉันยิ่งปวดใจ  ไม่ต่างกัน
...
เขาเป็นอย่างไร เธอก็เห็น
ไม่มีทางจะเป็นอย่างที่ฝัน
ขอสิทธ์เพื่อเตือน อย่างเพื่อนกัน
แต่เธอจะฟังหรือไม่นั้น  ลองคิดดู

(http://www.kaweeclub.com/link/a1%20(49).gif)
หัวข้อ: Re: เชิญต่อกลอน...สำหรับคนที่มีลมหายใจเพื่อตัวเอง
เริ่มหัวข้อโดย: กาลครั้งหนึ่ง ที่ ตุลาคม 05, 2009, 04:19:13 pm
จะอีกเมื่อไหร่ก็ไม่รู้
ไม่ใช่เป็นคนที่อยู่ ๆ แล้วลืมง่าย
เจ็บซ้ำ ๆ โดนเขาทำมาเท่าไร
ความปวดร้าวยังไม่คลายจากสายตา
วันคืนล่วงเลยมาเท่าไหร่
ยังคงร้องร่ำไห้และเพ้อหา
ริ้วรอยช้ำยังตอกย้ำเสมอมา
คงต้องรอกาลเวลารักษาใจ
หัวข้อ: Re: เชิญต่อกลอน...สำหรับคนที่มีลมหายใจเพื่อตัวเอง
เริ่มหัวข้อโดย: ภ.ภาพวาด ที่ ตุลาคม 05, 2009, 06:25:13 pm
จะอีกเมื่อไหร่ก็ไม่รู้
ไม่ใช่เป็นคนที่อยู่ ๆ แล้วลืมง่าย
เจ็บซ้ำ ๆ โดนเขาทำมาเท่าไร
ความปวดร้าวยังไม่คลายจากสายตา
วันคืนล่วงเลยมาเท่าไหร่
ยังคงร้องร่ำไห้และเพ้อหา
ริ้วรอยช้ำยังตอกย้ำเสมอมา
คงต้องรอกาลเวลารักษาใจ

สวัสดีค่ะ

เจ็บที่มี  นี้ขม  ระทมยิ่ง
แทบอยากทิ้ง  ชีวีวาย  ให้ตายไป
แต่ด้วยว่า  ข้ารู้ค่า  ชีวาลัย
จึงอยู่ไป  ไม่สน  ความหม่นทรวง

ต่อให้ปวด  รวดร้าว  จะก้าวต่อ
ไม่ย่อท้อ  ขอทน  จนพ้นช่วง
เจ็บจุกหนัก  สักปานไหน  ในใจดวง
จะเดินร่วง  ข้ามผ่าน ทุกพาลภัย

ภาพวาด


(http://img38.imageshack.us/img38/2034/kumatohito03s.jpg)
หัวข้อ: Re: เชิญต่อกลอน...สำหรับคนที่มีลมหายใจเพื่อตัวเอง
เริ่มหัวข้อโดย: กาลครั้งหนึ่ง ที่ ตุลาคม 05, 2009, 06:48:13 pm
สวัสดีค่ะ

เจ็บที่มี  นี้ขม  ระทมยิ่ง
แทบอยากทิ้ง  ชีวีวาย  ให้ตายไป
แต่ด้วยว่า  ข้ารู้ค่า  ชีวาลัย
จึงอยู่ไป  ไม่สน  ความหม่นทรวง

ต่อให้ปวด  รวดร้าว  จะก้าวต่อ
ไม่ย่อท้อ  ขอทน  จนพ้นช่วง
เจ็บจุกหนัก  สักปานไหน  ในใจดวง
จะเดินร่วง  ข้ามผ่าน ทุกพาลภัย

ภาพวาด


(http://img38.imageshack.us/img38/2034/kumatohito03s.jpg)

ฉันจะก้าวต่อไปด้วยใจมั่น
ไม่หวาดหวั่น เกรงใจ ใครหน้าไหน
จะต้องล้มกี่ครั้ง ก็ล้มไป
ยังลุกได้ เดินต่อ ไม่ท้อเลย
ถึงแม้ใจเจ็บหนักสักเท่าไหร่
ยังยิ้มได้ เดินย่าง อย่างเปิดเผย
ยังกินเที่ยวเปรี้ยวซ่าส์ กว่าที่เคย
ไม่เคยเลย คิดทำร้าย ใครต่อใคร
หัวข้อ: Re: เชิญต่อกลอน...สำหรับคนที่มีลมหายใจเพื่อตัวเอง
เริ่มหัวข้อโดย: ภ.ภาพวาด ที่ ตุลาคม 05, 2009, 07:38:51 pm
ฉันจะก้าวต่อไปด้วยใจมั่น
ไม่หวาดหวั่น เกรงใจ ใครหน้าไหน
จะต้องล้มกี่ครั้ง ก็ล้มไป
ยังลุกได้ เดินต่อ ไม่ท้อเลย
ถึงแม้ใจเจ็บหนักสักเท่าไหร่
ยังยิ้มได้ เดินย่าง อย่างเปิดเผย
ยังกินเที่ยวเปรี้ยวซ่าส์ กว่าที่เคย
ไม่เคยเลย คิดทำร้าย ใครต่อใคร

สวัสดีค่ะ

เท้าที่ก้าว  ขอให้มั่น  อย่าสั่นคลอน
แม้แออ่อน  เจ้าจงสู้  อยู่ให้ได้
ทางลำบาก   ยากจะข้าม  พยามไป
ฝันอยู่ไกล  ใช่จะจบ  ที่ศพเรา

สู้นะสู้  ขอให้สู้  อย่าหู่หด
ทางเคี้ยวคด  ลดหลั่น  อย่าสั่นเทา
เดินต่อไป  ให้ถึง  ซึ่งหลักเสา
เป็นจุดเงา  เข้าเส้นชัย  ที่ได้มา

ภาพวาด


(http://img141.imageshack.us/img141/20/usagi06.jpg)
หัวข้อ: Re: เชิญต่อกลอน...สำหรับคนที่มีลมหายใจเพื่อตัวเอง
เริ่มหัวข้อโดย: รอยทราย ที่ พฤศจิกายน 04, 2009, 08:52:49 am
ลมหายใจของฉันยังมีอยู่

ลืมตาสู้พานพบกับวันใหม่

เริ่มก้าวเดินอีกครั้งด้วยหัวใจ

ความหมองไหม้ดับหายหมดใจเรา
หัวข้อ: Re: เชิญต่อกลอน...สำหรับคนที่มีลมหายใจเพื่อตัวเอง
เริ่มหัวข้อโดย: คีตวรรณ ที่ มีนาคม 20, 2010, 06:12:41 pm
ยังไม่เริ่มรู้ได้ไงว่าจะแพ้
ยังไม่แก้รู้ได้ไงว่าไม่ได้
ยังไม่ลองก็ไม่รู้ไม่ดูไป
แล้วเมื่อไหร่จะรู้จะสู้เป็น

ลุกขึ้นเถิดเพื่อนพ้องและน้องพี่
ลุกขึ้นมาเพื่อทำดีเพื่อวันใหม่
ถึงวันนี้ไม่ชนะสู้ต่อไป
มิใช่สู้เพื่อใครเพื่อตัวเรา
หัวข้อ: Re: เชิญต่อกลอน...สำหรับคนที่มีลมหายใจเพื่อตัวเอง
เริ่มหัวข้อโดย: ณรินทร์รัตน์ชนา ที่ เมษายน 18, 2010, 11:07:56 pm
ฉันจะสู้เพื่อตัวเองไม่เกรงขาม
สู้ให้สมเธอหยามเหยียดเบียดใจเหงา
สู้เพื่อโลกจะได้รู้ใจไม่เบา
จะไม่เศร้าเพราะเธอ คนจอมปลอม

จะตะโกนให้โลกรู้ฉันชนะ
จากไปแล้วฉันจะไม่ถนอม
ไม่รักษาใจใครให้ตรมตรอม
ฉันไม่ยอมเธออีกขอหลีกไกล

ยังมีคนที่รักฉันมากมาย
แค่เธอเดินกรายใจไม่หวั่น
ถือว่าเราไม่เคยรู้จักกัน
เธอฉัน คำว่าเราเอาคืนไป
หัวข้อ: Re: เชิญต่อกลอน...สำหรับคนที่มีลมหายใจเพื่อตัวเอง
เริ่มหัวข้อโดย: วันวาน ที่ เมษายน 20, 2010, 06:44:27 pm
ฉันอยู่ได้ไม่สนคนขี้เบื่อ
พูดไปใครจะเชื่อ เธอทิ้งฉัน
วันก่อนเก่าเรารักดีต่อกัน
แค่วันวานไม่สำคัญโยนทิ้งไป
เธอไม่แคร์ฉันไม่แคร์ ก็แค่นั้น
ไม่ผูกพันธ์ให้ความฝันฉันสลาย
คนหนึ่งคนที่ดีกว่ามีมากมาย
แค่ผู้ชายหยาบช้าอย่าร้อนรน
หัวข้อ: Re: เชิญต่อกลอน...สำหรับคนที่มีลมหายใจเพื่อตัวเอง
เริ่มหัวข้อโดย: TImon ที่ เมษายน 29, 2010, 05:02:19 pm
ชีวิตยังมีค่าแค่หมามาทิ้งกัน
ยังมีสักกี่วันที่ตัวฉันจะเดินไป
เส้นทางแห่งความหวัง
คงจะพังซะที่ไหน
รักแล้วทิ้งกันไปไม่ใส่ใจฉันไม่แครื