รวมกลอนเพราะๆ

Poem ระเบียงกลอน => กลอนธรรมชาติ => ข้อความที่เริ่มโดย: ตำนานแห่งสายน้ำ ที่ พฤศจิกายน 15, 2008, 06:22:26 pm

หัวข้อ: ที่สุดของปลายทาง
เริ่มหัวข้อโดย: ตำนานแห่งสายน้ำ ที่ พฤศจิกายน 15, 2008, 06:22:26 pm


/ที่สุดของปลายทาง
------------------
การเดินทางไปในเส้นทางที่โดดเดี่ยว
ทุกคนมักภาวนาให้พานพบเพื่อนร่วมทางที่จะเดินเคียงข้างกันไป
ในเส้นทางสายชีวิตที่ยาวไกลมีทางแยกมากมายที่มาบรรจบวกเวียนเข้าหากัน
บุคคลหลายรูปแบบผ่านเข้ามาในเส้นทางเดิน
ล้วนผู้คนมากมายหลากหลายจิตใจ
บางครั้งเดินไปด้วยกันเป็นระยะทางยาวไกล
บางครั้งพบกันไม่ทันไรก็แยกทางกันไปตามเส้นทางเดินของแต่ละชีวิต
เปรียบเสมือนถนนหลายๆเส้นที่มาพาดผ่านกัน
บางครั้งมาตัดกัน มาบรรจบกัน ใช้เส้นทางเดียวกัน แล้วก็แยกแตกสาขากันออกไป
ชีวิตจึงมีค่าแค่การเดินไปบนถนนที่ตัดผ่านกันเท่านั้นหรือ
เมื่อถึงปลายสุดของถนนยังไม่มีใครรู้ว่ามันคืออะไร
แต่ทุกคนก็เดินหน้าต่อไปโดยไม่รู้ว่าจะไปสู่สิ่งใด
การเก็บเกี่ยวประสบการณ์เสพอารมณ์ความรู้สึกระหว่างเส้นเดินทาง
บางครั้งทำให้เราหยุดเดินต่อไปโดยคิดว่าสิ่งนั้นเป็นที่สุดของเส้นทางเดิน
แท้จริงแล้วมันเป็นแค่ดอกไม้แห่งกาลเวลาที่งอกงามให้เราได้เชยชมไปตลอดเส้นทาง
แล้วทำไมทุกคนกลับลืมที่จะคิดถึงจุดสิ้นสุดของเส้นทางเดิน
ใช่ว่าเส้นทางเดินต่างๆจะถูกกำหนดขึ้นมาก่อนล่วงหน้าก็หาไม่
แต่เราเองต่างหากที่เป็นผู้กำหนดเส้นทางเดินเหล่านั้น
เรามักตัดสินใจเลือกเดินไปในทางที่ชอบ ที่รัก ที่สะดวกสบายเมื่อถึงทางแยก
มัวเพลิดเพลินฉกฉวยประสบการณ์เสพอารมณ์ความรู้สึกไปตลอดเส้นทาง
โดยไม่ได้คำนึงถึงจุดสิ้นสุดของปลายทาง
ว่าที่จริงแล้วเราเดินไปตามทางเพื่อเก็บเกี่ยวสิ่งที่อยู่ข้างทาง
หรือเพื่อไปหาที่สุดของปลายทางกันแน่
และที่สุดของปลายเส้นทางนี้คืออะไร
แล้วคุณละคุณอยากให้เป็นอย่างไร

/บทสรุปที่สุดของปลายทาง
---
การเดินทาง เส้นสาง  ห่างโดดเดี่ยว
ต้องเลาะเลี้ยว เทียวคว้าง หว่างวิถี
มองหาใคร สักคน ค้นชีวี
ช่วยกันชี้ ถากถาง หนทางเดิน
 
ไปด้วยกัน ให้ไกล สุดขอบฟ้า
เลยนภา ฟ้าไกล ไม่ห่างเหิน
ที่สิ้นสุด ปลายหยุด สุดทางเดิน
ที่จะเหิน ให้เป็น เส้นเดียวกัน
 
จากสองเส้น เป็นหนึ่ง จึงเป็นจุด
ที่สิ้นสุด หนทาง หว่างวิถี
แล้วเลือนหาย กลายสูญ ไม่เคยมี
เป็นเช่นนี้ เวียนใหม่ ไปพร้อมกัน
 
ชีวิตดั่งน้ำค้างหาว กรรมสิ้น เวรหมด ใจหลุดพ้น
หัวข้อ: Re: ที่สุดของปลายทาง
เริ่มหัวข้อโดย: ตำนานแห่งสายน้ำ ที่ พฤศจิกายน 15, 2008, 07:57:29 pm


เส้นทางเปลี่ยว
-------
เส้นสาง ทางเปลี่ยว เลี้ยวลด
หมดจด ถากถาง ทางไว้
รอคน พักพิง อิงใจ
ร่วมไป ในสาง ทางเดิน

ถากถาง หนทาง เปลี่ยวเหงา
ว่างเปล่า เวิ้งว้าง ห่างเหิน
ไร้ใคร ที่ไหน มองเมิน
เที่ยวเดิน เพลินอยู่ ผู้เดียว

รอใคร คนใด ร่วมทาง
หนทาง เปล่าเปลี่ยว ลดเลี้ยว
รอคน เคียงคู่ อยู่เกลียว
เดินเที่ยว เลี้ยวหน วนใจ

ชีวิตดั่งน้ำค้างหาว กรรมสิ้น เวรหมด ใจหลุดพ้น
 
หัวข้อ: Re: ที่สุดของปลายทาง
เริ่มหัวข้อโดย: ตำนานแห่งสายน้ำ ที่ พฤศจิกายน 15, 2008, 10:39:51 pm


เส้นสาง?ทางผ่าน
----------
เส้นสาง ทางเปลี่ยว เดียวดาย
ว่างกาย ไร้คู่ สู่สม
ดวงใจ มั่นหมาย ใคร่ชม
ภิรมย์ ชมชื่น รื่นใจ

มารี งามดอก เริงร่า
โปรยปลูก รักพา หวั่นไหว
ภมร โลมเล้า เริงใจ
หวั่นไหว หัวใจ มาลี

บนทาง สายเปลี่ยว เลี้ยววน
ว่างวน หนทาง วิถี
มีคน เคียงคู่ ชีวี
วิถี แห่งฝัน หวั่นใจ

เป็นเพียง ดอกไม้ ริมทาง
เด็ดวาง ชื่นชม ผลักไส
สนุก แล้วร้าง ห่างไป
ทิ้งไว้ ทางผ่าน ผลาญใจ

ชิวิตกดั่งน้ำค้างหาว กรรมสิ้น เวรหมด ใจหลุดพ้น
 
หัวข้อ: Re: ที่สุดของปลายทาง
เริ่มหัวข้อโดย: ตำนานแห่งสายน้ำ ที่ พฤศจิกายน 17, 2008, 08:59:12 pm
(http://img205.imageshack.us/img205/2531/4b773a79d4e3628e8b23407ln1.gif)

คืนฟ้าดับ
------------------
คืนฟ้าดับ ลับหาย พรายสว่าง
แสงกระจ่าง หว่างใจ หายไปแล้ว
ไม่มีเหลือ เยื่อใย  หัวใจแพรว
หมดสิ้นแล้ว วิถี ฤดีใจ

ดวงจันทร์เพ็ญ เด่นงาม ยามลับหาย
ดาราราย หายห่าง ร้างไสว
เมฆาจับ ดับนภา เวหาไกล
พายุไหว  สัดสาด หาดชีวี

สิ่งข้างกาย มากมาย นั้นหมายแจ้ง
ถ้อยแถลง แจงใน สายวิถี
สิ่งที่คิด ที่เห็น เด่นชีวี
เสี้ยววิถี ซี่ชีวิต สะกิดกาย

เป็นลวดลาย หมายสร้าง ทางวิถี
ให้เกิดมี เงื่อนไข ไม่ลาหาย
ว่าเป็นสิ่ง คิดฝัน หวั่นเพลิงพราย
ไม่ได้หมาย ดั่งฝัน จำนรรจา

อวสาน ละคร ถึงตอนจบ
เงียบสงบ จบสิ้น ถวินหา
ไม่มีเหลือ เยื่อใย ให้นำพา
ไม่มีค่า อันใด ให้จดจำ

ชีวิตดั่งน้ำค้างหาว กรรมสิ้น เวรหมด ใจหลุดพ้น
 
 
หัวข้อ: Re: ที่สุดของปลายทาง
เริ่มหัวข้อโดย: ดินหญ้ากาช้ำ ที่ พฤศจิกายน 17, 2008, 09:16:45 pm
ที่สุดท้าย...ปลายทาง...ฉากแห่งรัก
ที่ไสผลัก...หมดเยื่อ...ไม่เหลือค่า
ที่สุดท้าย...ปลายทาง...เธอจากลา
ไม่เหลียวมา...มองแม้...สักนิดเลย

ที่สุดท้าย...ปลายทาง...ช่างว่างเปล่า
ต้องเงียบเหงา...ลำพัง...นิจจาเอ๋ย
(http://img221.imageshack.us/img221/9324/escapebyoriginofhatelp8.jpg)
ที่สุดท้าย...ปลายทาง...คนคุ้นเคย
มาเมิยเฉย...เสียแล้ว...โอ้แก้วใจ

ที่สุดท้าย...ปลายทาง...ฉากแห่งรัก
ฉันก็คง...ต้องหัก...ห้ามใจไว้
ที่สุดท้าย...ปลายทาง...แห่งฟ้าไกล
ที่ฉันฝัน...ก้าวไป...คงไม่มี
หัวข้อ: Re: ที่สุดของปลายทาง
เริ่มหัวข้อโดย: ตำนานแห่งสายน้ำ ที่ พฤศจิกายน 22, 2008, 12:26:59 pm
(http://img81.imageshack.us/img81/9831/e72a28018d215ea91ebd146zz4.jpg)
เส้นทางร้าง
-----------------
อยากจะมี ใครสักคน
ไปทุกหน แห่งใด ในโลกกว้าง
ช่วยถากถาง เส้นทาง อันรกร้าง
ร่วมกันสร้าง สวนรัก พักใจกัน

บนเส้นทาง เวิ้งว้าง และโดดเดี่ยว
ไม่เคยเลียว แทรกไป ใจใครฝัน
รอวันที่ มีใคร สนใจมัน
เดินร่วมกัน ฝันสู่หมาย จุดปลายทาง

ชีวิตดั่งน้ำคางหาว กรรมสิ้น เวรหมด  ใจหลุดพ้น
หัวข้อ: Re: ที่สุดของปลายทาง
เริ่มหัวข้อโดย: ตำนานแห่งสายน้ำ ที่ พฤศจิกายน 23, 2008, 02:28:53 pm
(http://img56.imageshack.us/img56/1729/00277dj9.jpg)

เส้นทางสุดท้ายที่เคยหวัง
-------------------
เส้นทางสุดท้ายที่เคยหวัง
ถึงจะพัง ครึนไป ดวงใจหาย
ไม่มีเธอ อีกแล้ว เคียงข้างกาย
ไม่มีสาย ใยรัก ถึกชีวัน

ไม่มีฝัน อันใด ให้หลงเหลือ
เป็นแค่เถือ เถาหลัก  ปักใจฝัน
พืชพันเกี่ยว เลี้ยวเลาะ เกาะชีวัน
รอถึงวัน ผุพังไป ไร้ชีวี

เป็นไม้ใหญ่ ยืนไหว คล้ายตายซาก
เป็นที่ฝาก ความหวัง ฝั่งวิถี
สรรพสิ่ง มากมาย ร่วมชีวี
แค่เป็นที่ พักอาศัย ใจร้าวราน

เฝ้าบ่มฟัก ถักถ้อย ร้อยความฝัน
สรรพสิ่ง ชีวัน นั้นอาจหาญ
แล้วก็โผ ผินไป  เริงสราญ
ลืมถิ่นฐาน ที่เคยพัก ปักดวงใจ

จะมีใคร ที่ไหน ใคร่เหลียวมอง
ไม้ใหญ่ต้อง เจ็บช้ำ ระกำไหม
เป็นได้เพียง ที่พำนัก พักฟื้นใจ
แล้วบินไป ไร้ถวิน ถิ่นเชยชม

ชีวิตดั่งน้ำค้างหาว กรรมสิ้น เวรหมด ใจหลุดพ้น

หัวข้อ: Re: ที่สุดของปลายทาง
เริ่มหัวข้อโดย: ตำนานแห่งสายน้ำ ที่ ธันวาคม 04, 2008, 11:27:16 pm
(http://img525.imageshack.us/img525/9326/00063we4.jpg)

ที่สุดของปลายทาง
อาจรกร้าง ว่างเปล่า เหงาโหยหา
อาจเย็นเยียบ เฉียบไหว ในอุรา
อาจไร้ค่า ดั่งหมาย ในอารมณ์

เคยคำนึง นึกฝัน หวั่นดวงใจ
อยากจะไป  ให้ถึง  ซึ่งสุขสม
ที่ปลายทาง มั่นหมาย ได้ภิรมย์
ได้เสพสม  เริงรื่น ชื่นฤดี

หาผู้ใด ใคร่รู้ สู่ปลายทาง
ที่มุ่งสร้าง เดินไป ในวิถี
สู่สิ่งใด หาใคร ใคร่รู้ที
สิ้นชีพนี้ ไปไหน ใครชี้ทาง

ชีวิตดั่งน้ำค้างหาว กรรมสิ้น เวรหมด ใจหลุดพ้น

หัวข้อ: Re: ที่สุดของปลายทาง
เริ่มหัวข้อโดย: ตำนานแห่งสายน้ำ ที่ ธันวาคม 27, 2008, 07:35:10 am

(http://img508.imageshack.us/img508/8696/00087py1.jpg)

วันเวลา ผ่านพ้น หนทางเปลี่ยว
เดินลดเลี้ยว เที่ยวไป ในสถาน
หาได้มี ผู้ใด ไปร่วมทาง
ช่างเวิ้งว้าง ว่างเปล่า เหงาฤดี

เหมือนดั่งเช่น นกน้อย คอยหาคู่
เฝ้าร้องกู่ ขันไป ในไพรสันต์
แม้ไม่มี คู่คิด ชิดเชยกัน
ยังเฝ้าฝัน ขันอยู่ คู่ชีวี

รอเวลา ค้นหา ในดวงใจ
หนทางไกล ไขว่คว้า หาวิถี
มองตัวตน ค้นหา  ค่าฤดี
อยากจะมี ที่หมาย เส้นปลายทาง

ชีวิตดั่งน้ำค้างหาว กรรมสิ้น เวรหมด ใจหลุดพ้น 
หัวข้อ: Re: ที่สุดของปลายทาง
เริ่มหัวข้อโดย: ตำนานแห่งสายน้ำ ที่ มกราคม 01, 2009, 01:31:49 pm

(http://img234.imageshack.us/img234/7333/00254kg4.jpg)

คืนปีเก่า ผ่านไป ปีใหม่มา
หยาดน้ำตา รินหลั่ง ดั่งสายฝน
ไม่มีใคร ที่ไหน ให้เยือนยล
เดียวดายหน ทางไป ไร้คำนึง

ไม่มีเสียง เพียงแว่ว แววขานไข
ไร้สิ่งใด ใยหมาย วายคิดถึง
คงไม่มี ตัวเรา เขาคำนึง
สิ่งเคยซึ้ง ตรึงแน่น แดนเคยมี

มีแต่เพียง คราบวาย สายน้ำตา
อาบนองหน้า หนาวเหน็บ เจ็บรักหนี
เคยมีเขา อิงแอบ แนบชีวี
ต่อแต่นี้ หมดสิ้น ถวินใจ

เขาไปแอบ แนบเร้า เคล้าเคลียใคร
ลืมหัวใจ ดวงนี้ นี่ไฉน
ไม่มีแม้ เสียงเรียก ของหัวใจ
สิ้นเยื่อใย แล้วหรือ คือความจริง

ชีวิตดั่งน้ำค้างหาว กรรมสิ้น เวรหมด ใจหลุดพ้น



หัวข้อ: Re: ที่สุดของปลายทาง
เริ่มหัวข้อโดย: น้ำน่าน ที่ มกราคม 01, 2009, 02:03:47 pm
+2 คะแนน เศร้าได้ใจ

คืนข้ามปี..ที่ผันผ่าน..อย่างช้า-ช้า
เหมือนน้ำตา..ของข้า..หลั่งรินไหล
คิดถึงเธอ..ยอดรัก..ยากหักใจ
เหงาหัวใจ..เมื่อไร้ใคร..เคียงข้างกัน

เขาคงลืม..เราแล้ว..เหมือนวันผ่าน
เรื่องวันวาน..คงลืมสิ้น..ถิ่นเคยฝัน
รักเลยร้าง..เหินห่าง..ทุกวี่วัน
ดึงใครกัน..เขาคนนั้น..มาข้างเคียง..

.........................................
.........................................
หัวข้อ: Re: ที่สุดของปลายทาง
เริ่มหัวข้อโดย: ย่านาง ที่ มกราคม 02, 2009, 10:51:17 am
(http://i281.photobucket.com/albums/kk213/chin_sayame/korean%20nicey/150355uwgvsksnd6.gif)

คืนวันผัน ผ่านเวียน เปลี่ยนไม่หยุด   
แต่ที่ทรุด เศร้าหมอง ต้องร้องไห้
สายน้ำตา ปวดร้าว คราวอาลัย
เมื่อพ่อไป จากลับ ไม่กลับมา

(http://www.trytodream.com/webboard/Smileys/default/new2.gif)

อ้อมอกใหญ่ เคยซุก ยามชุกหนาว
สองแขนกร้าว กอดไว้ ยามไห้หา
สิบนิ้วมือ ลูบผม พรมพลิ้วมา
หนึ่งปากว่า ลูกรัก จงพักนอน

(http://www.trytodream.com/webboard/Smileys/default/new2.gif)

มาวันนี้ เหลียวไหน ทั้งซ้ายขวา
ว่างนัยน์ตา ทั่วไป ใจทอดถอน
เหลือเพียงรูป เก่านี้ เหนือที่นอน
สุดสะท้อน อาลัย ใจระทม


(http://i284.photobucket.com/albums/ll34/1manworld/th_383992909_a27c99fbd6_o.gif)
หัวข้อ: Re: ที่สุดของปลายทาง
เริ่มหัวข้อโดย: น้ำน่าน ที่ มกราคม 02, 2009, 11:08:29 am

...........................................
...................................

เมื่อสายน้ำ..ไม่อาจไหล..ย้อนคืนกลับ
เหมือนเวลา..ที่ล่วงลับ..ดับสูญหาย
กาลเวลา..ล่วงเลยผ่าน..ร้าวรานใจ
เรียกอย่างไร..ไหนกันเล่า..เขาไม่คืน

ยอมรับเถิด..รับความจริง..ทิ้งความเศร้า
อย่ามัวเฝ้า..ยิดติดอยู่..ความขมขื่น
เมื่อรู้ดี..สิ่งที่ผ่าน..ไม่อาจคืน
ความขมขื่น..จงกล้ำกลืน..ฝืนรับมัน

.................................
...........................................
หัวข้อ: Re: ที่สุดของปลายทาง
เริ่มหัวข้อโดย: น้ำค้างบนพื้นทราย ที่ มกราคม 02, 2009, 12:24:56 pm

ค่ำคืนที่มีฉันยืนอยู่เดียวดาย
เคียงข้างกายมีแต่ความเหงา
ไม่มีใครคอยเข้าใจและปลอบเรา
ต้องอยู่กับคืนเหงาอย่างคนไร้จุดยืน

หัวข้อ: Re: ที่สุดของปลายทาง
เริ่มหัวข้อโดย: ย่านาง ที่ มกราคม 02, 2009, 01:23:17 pm
(http://www.uppic.net/ik/khondeeaaaaaaaaaa.gif)

เส้นทางที่ มีไว้ ยังไม่สุด

เร่งรีบรุด หาฝัน ด้วยฟันฝ่า

อาจจะเศร้า เหงาบ้าง บางเวลา

แต่ข้างหน้า คือฝันใหญ่ ให้รีบเดิน


อุปสรรค ใดใด ไม่ย่อท้อ

ใจเข้าต่อ กรได้ ไม่ขวยเขิน

สว่างแสง แรงใจ ที่ปลายเนิน

เป็นแรงเทิน ความตั้งใจ ที่ใฝ่ดี


(http://i107.photobucket.com/albums/m282/pure100/obrazky/fa/th_fa003.gif)
หัวข้อ: Re: ที่สุดของปลายทาง
เริ่มหัวข้อโดย: ตำนานแห่งสายน้ำ ที่ มกราคม 24, 2009, 08:04:33 pm


(http://img258.imageshack.us/img258/5712/8mbys777317402bi5.jpg)

เสริมเริ่มชีวิตใหม่
---
อดีต เนินนาน ผ่านเลยไป
แต่ทำไม หัวใจ ยังโหยหา
ยังเฝ้าคิด เฝ้าฝัน วันเวลา
อันมีค่า หวนลับ ไม่กลับคืน
 
เก็บเอาไว้ ในใจ เถาะอดีต
อนาคตอีก มากมาย อย่าได้ฝืน
วันพรุ่งนี้ ยังมี ให้มาเยือน
เปรียบเสมือน น้ำหลาก อาบเนืองนอง
 
หากชีวิต มีคน ผ่านมาอีก
ขออดีต ไร้ค่า น่าหม่นหมอง
ได้เลือนหาย กับสาย พิรุณนอง
ความหม่นหมอง เป็นอดีต ขีดฝังใจ
 
ตั้งแต่นี้ ขอมี แต่เพียงเขา
คนที่เฝ้า เติมฝัน กระจ่างใส
อย่าให้รู้ เสียน้ำตา ไปเท่าไร
ให้ทั้งใจ มีค่า มากกว่าเดิม
 
สิ่งอื่นใด ไม่เทียบ เปรียบเท่ารัก
จะฟูมฟัก รักไว้ ใจหึกเหิม
รอวันที่ มีเขา ร่วมเพิ่มเติม
มาร่วมเสริม ชีวิตใหม่ ให้แก่กัน
 
ชีวิตดั่งน้ำค้างหาว กรรมสิ้น เวรหมด ใจหลุดพ้น

(http://img91.imageshack.us/img91/9376/i190073290604993cz9.gif)
หัวข้อ: Re: ที่สุดของปลายทาง
เริ่มหัวข้อโดย: แค่คนคนนึง ที่ มกราคม 25, 2009, 02:29:18 pm
ที่สุดของปลายทาง
คือระยะห่างของเธอฉัน
คำว่าความผูกพันธ์
สิ่งนั้นได้หายไป

ที่สุดของปลายทาง
ไม่อาจสร้างเป็นคำพูดได้
ปลายทางของหัวใจ
คือรักที่ไม่ได้เป็นจริง
หัวข้อ: Re: ที่สุดของปลายทาง
เริ่มหัวข้อโดย: KunKrOo~AaW~ ที่ มกราคม 29, 2009, 12:08:35 am
(http://i515.photobucket.com/albums/t352/yamiejung7/fv66.gif)
ที่สุดของปลายทาง...คงอ้างว้าง...เลือนลางนัก
ที่สุดของทางหลัก...คงเผลอหลง...ตรงทางแยก
ที่สุดทางสายเก่า...คงทอดเงา...เศร้าไม่แปลก
ที่สุดแล้ว...ไม่ผิดแผก...ตรงทางแยก...แตกต่างกัน

ที่สุดของถนน...ใจของตน...ค้นหาไป
เส้นทาง...ยังห่างไกล...ชีวิตใครใช้ต่างฝัน
บนถนนสายชีวิต...ฟ้าลิขิต...จิตให้มั่น
ระยะทาง...ระหว่างฝัน...ต้องฝ่าฟันฝันจึงเจอ

ที่สุดตรงปลายทาง...อาจเลืองลาง...ร้างผู้คน
แต่ว่าใครจะไปสน....แม้ทุกข์ทน....ผจญเสมอ
ที่สุดเส้นทางใจ....ฝันกันไป...ไร้พร่ำเพ้อ
ต้องฝ่าฟัน...รำพันเพ้อ...ใจละเมอ...เจอทางตัน