รวมกลอนเพราะๆ

Poem ห้องรับรอง => รวมผลงานกลอนครูกวีทุกยุค => ข้อความที่เริ่มโดย: ชะเอม ที่ มกราคม 12, 2009, 11:45:29 pm

หัวข้อ: เสียเจ้า : โดย กวีซีไรท์ อังคาร กัลยาณพงศ์
เริ่มหัวข้อโดย: ชะเอม ที่ มกราคม 12, 2009, 11:45:29 pm
(http://www.artgazine.com/shoutouts/images/AngKhan/AngKhan2.jpg)
ที่มารูปภาพ (http://www.artgazine.com/shoutouts/index.php?sid=c522355ee5340e407faa983a1a88133b)

 ๏ เสียเจ้าราวร้าวมณีรุ้ง
มุ่งปรารถนาอะไรในหล้า
มิหวังกระทั่งฟากฟ้า
ซบหน้าติดดินกินทราย


๏ จะเจ็บจำไปถึงปรโลก
ฤๅรอยโศกรู้ร้างจางหาย
จะเกิดกี่ฟ้ามาตรมตาย
อย่าหมายว่าจะให้หัวใจ


๏ หากเจ้าอุบัติบนสรวงสวรรค์
ข้าขอลงโลกันตร์หม่นไหม้
สูเป็นไฟ เราเป็นไม้
ให้ทำลายสิ้นถึงวิญญาณ


๏ แม้แต่ธุลีมิอาลัย
ลืมเจ้าไซร้ชั่วกาลปาวสาน
แม้นชาติไหนเกิดไปพบพาน
จะทรมานควักทิ้งทั้งแก้วตา


๏ ตายไปอยู่ใต้รอยเท้า
ให้เจ้าเหยียบเล่นเหมือนเส้นหญ้า
เพื่อจดจำพิษช้ำนานา
ไปชั่วฟ้าชั่วดินสิ้นเอย

(กวีนิพนธ์ - อังคาร กัลยาณพงศ์)
ที่มา (http://panich.exteen.com/20061111/entry)