รวมกลอนเพราะๆ

Poem ระเบียงกลอน => กลอนธรรมชาติ => ข้อความที่เริ่มโดย: ทูตซ้ายพรรคจรัส ที่ ธันวาคม 24, 2009, 12:06:31 pm

หัวข้อ: วิถีจอมยุทธเจ้าสำราญ [ที่ตอนจบตกม้าตาย] 555+
เริ่มหัวข้อโดย: ทูตซ้ายพรรคจรัส ที่ ธันวาคม 24, 2009, 12:06:31 pm
เที่ยวฝากรัก ไปตาม อำเภอใจ
หญิงนางใด ล้วนสมยอม ข้าทั้งนั้น
ไยหัวใจ ข้าไม่เคย คิดผูกพัน
หรือรอวัน นางในฝัน มาเคียงครอง

เปรียบตัวข้า เป็นดั่งม้า อาชาไนย
ไม่สนใคร เพราะข้านั้น หยิ่งผยอง
โจนทะยาน ทั่วทิศด้วย ใจลำพอง
คึกคะนอง เยี่ยงม้าศึก ของขุนพล

รูปสมบัติ ข้าก็มี เหนือผู้ใด
ตระกูลใหญ่ บารมี ทุกแห่งหน
พอมาถึง เรื่องรัก ช่างอับจน
น้องหน้ามน มาหักอก ไม่ไยดี

หลอกลวงเอา หัวใจข้า ว่าแย่แล้ว
ยังไม่แคล้ว หลอกรีดทรัพย์ นะยาหยี
ไม่มีใจ ให้ข้าเลย หรือคนดี
เจ็บคราวนี้ เป็นบทเรียน จำจนตาย
หัวข้อ: Re: วิถีจอมยุทธเจ้าสำราญ [ที่ตอนจบตกม้าตาย] 555+
เริ่มหัวข้อโดย: รอยทราย ที่ ธันวาคม 24, 2009, 12:36:41 pm
เที่ยวฝากรัก ไปตาม อำเภอใจ
หญิงนางใด ล้วนสมยอม ข้าทั้งนั้น
ไยหัวใจ ข้าไม่เคย คิดผูกพัน
หรือรอวัน นางในฝัน มาเคียงครอง

เปรียบตัวข้า เป็นดั่งม้า อาชาไนย
ไม่สนใคร เพราะข้านั้น หยิ่งผยอง
โจนทะยาน ทั่วทิศด้วย ใจลำพอง
คึกคะนอง เยี่ยงม้าศึก ของขุนพล

รูปสมบัติ ข้าก็มี เหนือผู้ใด
ตระกูลใหญ่ บารมี ทุกแห่งหน
พอมาถึง เรื่องรัก ช่างอับจน
น้องหน้ามน มาหักอก ไม่ไยดี

หลอกหัวใจ ของข้าไป ว่าแย่แล้ว
ยังไม่แคล้ว หลอกเอาทรัพย์ นะยาหยี
ไม่มีใจ ให้ข้าเลย หรือคนดี
เจ็บคราวนี้ เป็นบทเรียน จำจนตาย

สวัสดีค่ะ  อ่านแล้วคันไม้คันมือ555+

หลงตัวเองมากไปแล้วท่านพี่
รูปทรงศรีพอดูได้ตะโพกผาย
หญิงอื่นเห็นเป็นต้องหัวใจวาย
ตะโพกชายบึ้บบั้บน่างงงัน

เห็นทีว่าบึ้บบั้บเช่นม้าศึก
เลยทำคึกโยกเย้าหฤหรรษ์
สาวสาวเห็นนั่นผู้ชายอะไรกัน
พ่อช่างมั่นรูปโฉมเสียเหลือเกิน

ท่านพี่ยังไม่ได้บอกว่ารักข้าฯ
แล้วจะหาว่าหักอกข้าฯขัดเขิน
ไม่อยากล้อต่อความคนขาดเกิน
น่าสรรเสริญพ่อก้นใหญ่น่ารักจัง

หลอกเอาทรัพย์มาปรักปรำทำกันได้
หน้าไม่อายกอดจูบเค้าแล้วลูบหลัง
เมินเสียเถอะพ่อก้นบึ้มข้าฯขอชัง
ตีก้นพังเสียเลยมาใส่ความ

(http://img407.imageshack.us/img407/4302/13848197.jpg)





หัวข้อ: Re: วิถีจอมยุทธเจ้าสำราญ [ที่ตอนจบตกม้าตาย] 555+
เริ่มหัวข้อโดย: ทูตซ้ายพรรคจรัส ที่ ธันวาคม 24, 2009, 02:17:10 pm
สวัสดีค่ะ  อ่านแล้วคันไม้คันมือ555+

หลงตัวเองมากไปแล้วท่านพี่
รูปทรงศรีพอดูได้ตะโพกผาย
หญิงอื่นเห็นเป็นต้องหัวใจวาย
ตะโพกชายบึ้บบั้บน่างงงัน

เห็นทีว่าบึ้บบั้บเช่นม้าศึก
เลยทำคึกโยกเย้าหฤหรรษ์
สาวสาวเห็นนั่นผู้ชายอะไรกัน
พ่อช่างมั่นรูปโฉมเสียเหลือเกิน

ท่านพี่ยังไม่ได้บอกว่ารักข้าฯ
แล้วจะหาว่าหักอกข้าฯขัดเขิน
ไม่อยากล้อต่อความคนขาดเกิน
น่าสรรเสริญพ่อก้นใหญ่น่ารักจัง

หลอกเอาทรัพย์มาปรักปรำทำกันได้
หน้าไม่อายกอดจูบเค้าแล้วลูบหลัง
เมินเสียเถอะพ่อก้นบึ้มข้าฯขอชัง
ตีก้นพังเสียเลยมาใส่ความ

แม่นางทราย เจ้ากล่าวหาข้าเช่นนี้คิดว่าถูกแล้วรึไง เป็นแบบนี้ข้าเองก็ยอมมิได้เช่นกัน 555+

อันความงาม ของเจ้า ข้ายอมรับ
เรื่องจะปรับ ปรำกัน ยอมไม่ได้
เจ้ากล่าวหา ข้าเช่นนี้ เสียเชิงชาย
ตะโพกข้า ไม่ได้ผาย สักนิดเลย

รูปโฉมข้า ไปหนักหัว อะไรเจ้า
ข้าจะเย้า จะโยกใคร ไยต้องเอ่ย
เรื่องบนเตียง ไม่น่าเอา มาพูดเลย
แม่นางเอ๋ย เจ้าต้องการ อะไรกัน

ส่วนเรื่องรัก มันบังคับ กันไม่ได้
แม่นางทราย ถึงหุ่นเจ้า จะอวบอั๋น
หน้าอกใหญ่ ตะโพกผาย น่ากลัดมัน
แต่ข้านั้น ก็ไม่สน เจ้าอยู่ดี

ยิ่งใส่ความ ว่าข้าหลอก แต๊ะอั๋งเจ้า
ว่าข้าเอา แต่ลูบคลำ หรือยาหยี
เจ้านั่นแหละ มายั่วยวน ข้าถึงที่
แล้วแบบนี้ จะว่าข้า เยี่ยงไรกัน
หัวข้อ: Re: วิถีจอมยุทธเจ้าสำราญ [ที่ตอนจบตกม้าตาย] 555+
เริ่มหัวข้อโดย: รอยทราย ที่ ธันวาคม 24, 2009, 03:24:50 pm
แม่นางทราย เจ้ากล่าวหาข้าเช่นนี้คิดว่าถูกแล้วรึไง เป็นแบบนี้ข้าเองก็ยอมมิได้เช่นกัน 555+

อันความงาม ของเจ้า ข้ายอมรับ
เรื่องจะปรับ ปรำกัน ยอมไม่ได้
เจ้ากล่าวหา ข้าเช่นนี้ เสียเชิงชาย
ตะโพกข้า ไม่ได้ผาย สักนิดเลย

รูปโฉมข้า ไปหนักหัว อะไรเจ้า
ข้าจะเย้า จะโยกใคร ไยต้องเอ่ย
เรื่องบนเตียง ไม่น่าเอา มาพูดเลย
แม่นางเอ๋ย เจ้าต้องการ อะไรกัน

ส่วนเรื่องรัก มันบังคับ กันไม่ได้
แม่นางทราย ถึงหุ่นเจ้า จะอวบอั๋น
หน้าอกใหญ่ ตะโพกผาย น่ากลัดมัน
แต่ข้านั้น ก็ไม่สน เจ้าอยู่ดี

ยิ่งใส่ความ ว่าข้าหลอก แต๊ะอั๋งเจ้า
ว่าข้าเอา แต่ลูบคลำ หรือยาหยี
เจ้านั่นแหละ มายั่วยวน ข้าถึงที่
แล้วแบบนี้ จะว่าข้า เยี่ยงไรกัน

ห้าห้า กรรมแท้ ท่านทูตซ้ายไม่รู้จักมารบูรพาแล้วหรือไร

แปลความหมายผิดหรือเปล่าท่านทูตซ้าย
ขาดทุนตายมาว่าข้าฯทำหุนหัน
ท่านกินปูนร้อนท้องอย่างไรกัน
จึงหมายมั่นหาว่าข้าฯไปใส่ความ

ทำเป็นตกอกใจกระตุกเต้น
ท่านทะเล้นรู้กันทั่วเรื่องหวาบหวาม
ข้าฯไม่เคยประเคนตัวยกใส่ชาม
ท่านทูตกามคนบ้าผีทะเล

ข้าฯว่าท่านเย้าโยกหฤหรรษ์
ความหมายนั้นสะสวยสำนวนเท่ห์
เป็นม้าทรงก้นงามไยท่านเซ
พาหันเหเข้าเตียงเรื่องน่าอาย

ข้าชมท่านก้นงอนดั่งผู้หญิง
ท่านมาชิงออกตัวแก้ไฉน
หรือว่าท่านเป็นหญิงฤาอย่างไร
ถึงอ่อนไหวพริ้วได้ไม่เหมือนชาย


(http://img407.imageshack.us/img407/3654/21158headline.jpg)

หัวข้อ: Re: วิถีจอมยุทธเจ้าสำราญ [ที่ตอนจบตกม้าตาย] 555+
เริ่มหัวข้อโดย: ทูตซ้ายพรรคจรัส ที่ ธันวาคม 24, 2009, 03:49:04 pm
ห้าห้า กรรมแท้ ท่านทูตซ้ายไม่รู้จักมารบูรพาแล้วหรือไร

แปลความหมายผิดหรือเปล่าท่านทูตซ้าย
ขาดทุนตายมาว่าข้าฯทำหุนหัน
ท่านกินปูนร้อนท้องอย่างไรกัน
จึงหมายมั่นหาว่าข้าฯไปใส่ความ

ทำเป็นตกอกใจกระตุกเต้น
ท่านทะเล้นรู้กันทั่วเรื่องหวาบหวาม
ข้าฯไม่เคยประเคนตัวยกใส่ชาม
ท่านทูตกามคนบ้าผีทะเล

ข้าฯว่าท่านเย้าโยกหฤหรรษ์
ความหมายนั้นสะสวยสำนวนเท่ห์
เป็นม้าทรงก้นงามไยท่านเซ
พาหันเหเข้าเตียงเรื่องน่าอาย

ข้าชมท่านก้นงอนดั่งผู้หญิง
ท่านมาชิงออกตัวแก้ไฉน
หรือว่าท่านเป็นหญิงฤาอย่างไร
ถึงอ่อนไหวพริ้วได้ไม่เหมือนชาย

เจ้าเป็นหญิง ไยถึงชอบ มองก้นข้า
คงเพราะว่า เจ้าไม่มี เลยใช่ไหม
น่าอายแทน ตระกูลเจ้า เสียกระไร
มีลูกไซร้ แต่ไร้คน เอาทำพันธุ์

ถึงได้มา ประชดข้า เสียอย่างนี้
โธ่ยาหยี ข้าไม่เคย ทำหุนหัน
เรื่องที่ข้า ไม่รักเจ้า ก็เช่นกัน
อย่าคิดฝัน จะร่วมหอ กับข้าเลย

ป.ล.ไม่ได้แรงอย่างที่เห็น เพียงแต่บทกลอนมันพาไปนะคะ 555+
หัวข้อ: Re: วิถีจอมยุทธเจ้าสำราญ [ที่ตอนจบตกม้าตาย] 555+
เริ่มหัวข้อโดย: รอยทราย ที่ ธันวาคม 24, 2009, 07:17:19 pm
เจ้าเป็นหญิง ไยถึงชอบ มองก้นข้า
คงเพราะว่า เจ้าไม่มี เลยใช่ไหม
น่าอายแทน ตระกูลเจ้า เสียนี่กระไร
มีลูกไซร้ แต่ไร้คน เอาทำพันธุ์

ถึงได้มา ประชดข้า เสียอย่างนี้
โธ่...ยาหยี ข้าไม่เคย ทำหุนหัน
เรื่องที่ข้า ไม่รักเจ้า ก็เช่นกัน
อย่าคิดฝัน จะร่วมหอ กับข้าเลย

ป.ล.ไม่ได้แรงอย่างที่เห็น เพียงแต่บทกลอนมันพาไปนะคะ 555+

มารบูรพามาแว้วววววว

อย่าอยู่เลยท่านทูตซ้ายพรรคจรัส
เจอข้าฯซัดลำนำใส่ทำดีดดิ้น
แล้วหัวฟัดหัวเหวี่ยงคิดแอบอิง
ปากไม่สิ้นกลิ่นน้ำนมที่ดื่มไป

ชอบอวดอ้างว่าตัวเองนั้นดีเลิศ
ว่าประเสริฐกว่าชายชาติไหนไหน
ไม่รู้จักดูตัวเองให้แน่ใจ
เอาน้ำใสใส่กะลาชะโงกดู

ชายที่ดีไม่มีคิดจะแอบอ้าง
เที่ยวอำพรางยกตนดีน่าอดสู
เปิดปากพูดออกมาใครก็รู้
ทุกคนดูอย่าเอาอย่างคนไร้ยาง

55555++++++


(http://img258.imageshack.us/img258/3747/woewvf45572502.jpg)
หัวข้อ: Re: วิถีจอมยุทธเจ้าสำราญ [ที่ตอนจบตกม้าตาย] 555+
เริ่มหัวข้อโดย: ทูตซ้ายพรรคจรัส ที่ ธันวาคม 26, 2009, 10:52:35 am
มารบูรพามาแว้วววววว

อย่าอยู่เลยท่านทูตซ้ายพรรคจรัส
เจอข้าฯซัดลำนำใส่ทำดีดดิ้น
แล้วหัวฟัดหัวเหวี่ยงคิดแอบอิง
ปากไม่สิ้นกลิ่นน้ำนมที่ดื่มไป

ชอบอวดอ้างว่าตัวเองนั้นดีเลิศ
ว่าประเสริฐกว่าชายชาติไหนไหน
ไม่รู้จักดูตัวเองให้แน่ใจ
เอาน้ำใสใส่กะลาชะโงกดู

ชายที่ดีไม่มีคิดจะแอบอ้าง
เที่ยวอำพรางยกตนดีน่าอดสู
เปิดปากพูดออกมาใครก็รู้
ทุกคนดูอย่าเอาอย่างคนไร้ยาง

55555++++++

ในที่สุด เจ้าก็เผย โฉมจนได้
แม่นางทราย คิดหลอกข้า ถึงเมื่อไหร่
มารเช่นเจ้า มีน้ำยา สักแค่ไหน
ข้านั้นไซร้ อยากขอชม เป็นบุญตา

ข้าก็เป็น ถึงทูตซ้าย พรรคจรัส
เจ้าจะซัด ลำนำใด มาใส่ข้า
จะขอใช้ กระบวนยุทธ ที่ฝึกมา
มีชื่อว่า เคล็ดวิชา ย้ายโลกันต์

ข้าจะใช้ ความนุ่มนวล สยบเจ้า
ให้สองเรา เคียงคู่สู่ บันไดสวรรค์
ด้วยเราสอง ต่างก็เป็น เพศเดียวกัน
เพราะฉะนั้น ระวังตัว เจ้าให้ดี...หึหึ

ป.ล.ตีฉิ่งกันซะงั้น...555+ ไม่รู้จะพูดอะไร แต่กลอนมันพาไปอีกแล้ว เหอ ๆ (หัวเราะเจื่อน ๆ)
หัวข้อ: Re: วิถีจอมยุทธเจ้าสำราญ [ที่ตอนจบตกม้าตาย] 555+
เริ่มหัวข้อโดย: รอยทราย ที่ ธันวาคม 26, 2009, 11:18:44 am
ในที่สุด เจ้าก็เผย โฉมจนได้
แม่นางทราย คิดหลอกข้า ถึงเมื่อไหร่
มารบูรพา จะมีน้ำยา สักแค่ไหน
ข้านั้นไซร้ อยากจะชม เป็นบุญตา

ข้าก็เป็น ถึงทูตซ้าย พรรคจรัส
เจ้าจะซัด ลำนำอะไร มาใส่ข้า
จะขอใช้ กระบวนยุทธ ที่ฝึกมา
มีชื่อว่า เคล็ดวิชา ย้ายโลกันต์

ข้าจะใช้ ความนุ่มนวล สยบเจ้า
ให้สองเรา เคียงคู่สู่ บันไดสวรรค์
ด้วยเราสอง ต่างก็เป็น เพศเดียวกัน
เพราะฉะนั้น ระวังตัว เจ้าให้ดี...หึหึ

ป.ล.ตีฉิ่งกันซะงั้น...555+ ไม่รู้จะพูดอะไร แต่กลอนมันพาไปอีกแล้ว เหอ ๆ (หัวเราะเจื่อน ๆ)

อะไรกันๆ ท่านทูตซ้ายแค่โดนซัดเข้าไป เจ้าถึงกับสับสนเลยรึ555+

แล้วสุดท้ายเจ้าก็เผยถึงธาตุแท้
จิตท่านแย่สมองเบลอหรือไฉน
เพียงข้าฯซัดหนึ่งฝ่ามือก็บรรลัย
ทนไม่ไหวสารภาพจนหมดความ

 p20
หัวข้อ: Re: วิถีจอมยุทธเจ้าสำราญ [ที่ตอนจบตกม้าตาย] 555+
เริ่มหัวข้อโดย: ทูตซ้ายพรรคจรัส ที่ ธันวาคม 26, 2009, 12:00:43 pm
อะไรกันๆ ท่านทูตซ้ายแค่โดนซัดเข้าไป เจ้าถึงกับสับสนเลยรึ555+

แล้วสุดท้ายเจ้าก็เผยถึงธาตุแท้
จิตท่านแย่สมองเบลอหรือไฉน
เพียงข้าฯซัดหนึ่งฝ่ามือก็บรรลัย
ทนไม่ไหวสารภาพจนหมดความ

 p20

คนชั่วช้า เจ้าลอบวาง ยาพิษข้า
ไม่นึกว่า ที่เจ้ามา ในคืนนั้น
ผงที่เจ้า ผสมลง ในน้ำจัณฑ์
หรือว่ามัน คือพิษเหมย แดงกำจาย

ก่อนประลอง ข้าไม่น่า เชื่อใจเจ้า
บอกว่าเรา แค่ประมือ ไม่ได้หมาย
เอาชีวิต ของตัวข้า ให้ถึงตาย
เจ้ามันชาย สับปรับ เห็นแก่ตัว

อยากขึ้นครอง ยุทธภพ บอกข้าซี่
พูดดี ๆ ไม่ต้องเอา กายมายั่ว
หลอกให้ข้า หลงใหล และเมามัว
เจ้ามารชั่ว จะฆ่าจะแกง ก็เชิญเลย!!
หัวข้อ: Re: วิถีจอมยุทธเจ้าสำราญ [ที่ตอนจบตกม้าตาย] 555+
เริ่มหัวข้อโดย: เศษหนึ่งส่วนรัก ที่ ธันวาคม 26, 2009, 01:49:47 pm
ใจเย็นเย็น กันซิ ท่านทั้งสอง
จะประลอง เพื่อสิ่ง ใดกันหรือ
is,am,are แปลว่า เป็นอยู่คือ
ข้ามายื้อ เรื่องทั้งหมด หยุดเสียที

ข้านั้นเป็น ยาจก จิตธรรมะ
โปรดช่วยละ โกรธา และศักดิ์ศรี
ช่วยกันพูด ต่อกัน อย่างดีดี
จะทำให้ เรื่องนี้ จบง่ายลง

เปิดแอร์สิ ช่วยเย็น ลงอีกนิด
จะได้ไม่ ทำสิ่งผิด ใจประสงค์
มีอะไร ขอให้พูด กันตรงตรง
พวกเจ้าจง เชื่อข้า แัล้วจะดี
หัวข้อ: Re: วิถีจอมยุทธเจ้าสำราญ [ที่ตอนจบตกม้าตาย] 555+
เริ่มหัวข้อโดย: รอยทราย ที่ มกราคม 14, 2010, 08:49:08 am
คนชั่วช้า เจ้าลอบวาง ยาพิษข้า
ไม่นึกว่า ที่เจ้ามา ในคืนนั้น
ผงที่เจ้า ผสมลง ในน้ำจันทร์
หรือว่ามัน คือพิษเหมย แดงกำจาย

ก่อนประลอง ข้าไม่น่า เชื่อใจเจ้า
บอกว่าเรา แค่ประมือ ไม่ได้หมาย
เอาชีวิต ของตัวข้า ให้ถึงตาย
เจ้ามันชาย สับปรับ เห็นแก่ตัว

อยากขึ้นครอง ยุทธภพ บอกข้าซี่
พูดดี ๆ ไม่ต้องเอา กายมายั่ว
หลอกให้ข้า หลงใหล และเมามัว
เจ้ามารชั่ว จะฆ่าจะแกง ก็เชิญเลย!!

นี่แค่เป็นมารยาขั้นที่หนึ่ง
ไยท่านจึงหวั่นไหวถึงเพียงนี้
อีกร้อยล้านเล่มเกวียนที่ข้าฯมี
เก็บอย่างดียังไม่ทันงัดออกมา

ยุทธภพถ้าได้ครองคือของแถม
ที่อยากแจมคือตัวท่านอุตส่าห์หา
มีฝีมือลวดลายร้ายวาจา
ชอบหนักหนาขอประลองดูสักที

พอประมือท่านก็จอดแค่ท่าแรก
ดูแปลกแปลกเคล็ดวิชาของท่านนี้
ไยยอมแพ้ง่ายดายหาดูดี
พอกันทีจบประลองเวทีมวย

555555555+  ไม่ได้มาต่อตั้งนาน อิอิ
หัวข้อ: Re: วิถีจอมยุทธเจ้าสำราญ [ที่ตอนจบตกม้าตาย] 555+
เริ่มหัวข้อโดย: รอยทราย ที่ เมษายน 24, 2010, 10:50:41 pm
(http://img80.imageshack.us/img80/3615/405665120398860.jpg)

วิ ถี จ อ ม ยุ ท ธ เ จ้ า สำ ร า ญ
จำวันวานเริ่มกัดกันนี่ได้ไหม
หมั่นทะเลาะเพราะเราต่างไม่ยอมใคร
สู้สุดใจหวังให้เละกลายเป็นจุณ

คิ ด ถึ ง จั ง จุ ด เ ริ่ ม ต้ น แ ห่ ง คู่ กั ด
วิ่งสู้ฟัดมาหลายเดือนหนีกระสุน
แลกอาวุธยุทธวจียิงกันพรุน
ป่วนให้วุ่นห้ำหั่นใจด้วยบทกลอน

หัวข้อ: Re: วิถีจอมยุทธเจ้าสำราญ [ที่ตอนจบตกม้าตาย] 555+
เริ่มหัวข้อโดย: ทูตซ้ายพรรคจรัส ที่ เมษายน 25, 2010, 12:15:06 am
(http://img80.imageshack.us/img80/3615/405665120398860.jpg)

วิ ถี จ อ ม ยุ ท ธ เ จ้ า สำ ร า ญ
จำวันวานเริ่มกัดกันนี่ได้ไหม
หมั่นทะเลาะเพราะเราต่างไม่ยอมใคร
สู้สุดใจหวังให้เละกลายเป็นจุณ

คิ ด ถึ ง จั ง จุ ด เ ริ่ ม ต้ น แ ห่ ง คู่ กั ด
วิ่งสู้ฟัดมาหลายเดือนหนีกระสุน
แลกอาวุธยุทธวจียิงกันพรุน
ป่วนให้วุ่นห้ำหั่นใจด้วยบทกลอน

เวลาเที่ยงสามสิบหกนาฬิกา
ใครกันน้าเข้ามาทักทายข้าก่อน
ทั้งเอวบางแถมอ้อนแอ้นอรชร
ขอต่อกลอนบอกว่าคันในหัวใจ

ทั้งมือไม้มันอยู่เฉยไม่ไหวแล้ว
ตั้งใจแน่วขอประมือจะได้ไหม
หัวข้อท่านช่างยุกยิกสะกิดใจ
เจ้าสำราญแล้วเหตุใดตกม้าตาย

ตอนเริ่มอ่านมันก็เพลิดเพลินดีอยู่
แต่จู่ ๆ ไหงชักเริ่มคันมือไม้
อยู่นิ่งเฉยไม่ได้แล้วนะรอยทราย
ขอฉะกันให้ถึงตายไปข้างนึง

พูดมาได้เจ้าเสน่ห์เท่ห์เป็นบ้า
แต่กล่าวหาอิสตรีจนข้าอึ้ง
หลอกรีดทรัพย์โดนกระทำจนซาบซึ้ง
หลอกให้เฝ้าเพ้อคะนึงทุกเช้าเย็น

แล้วเจ้าล่ะเคยชะโงกดูเงาไหม
ตัวเจ้าไซร้จากบทกลอนที่ข้าเห็น
หล่อแต่รูปจูบไม่หอมยังทำเป็น
หลงตัวเองจีบสาวเล่นไปวัน ๆ

แต่พอได้โต้ตอบกันมาช่วงนึง
เริ่มลึกซึ้งไม่เคยนึกมิคาดฝัน
รักของเราจะเริ่มจากจุดนี้กัน
แต่ละวันข้าเฝ้ารอเจ้าตอบกลอน

จะกลอนรักกลอนกัดกันกลอนจ๊ะจ๋า
เอาเป็นว่าหลังต่อเสร็จหัวถึงหมอน
จะคิดถึงคารมเจ้าไว้กล่อมนอน
แถมลมแอร์โชยอ่อน ๆ หลับสบาย
หัวข้อ: Re: วิถีจอมยุทธเจ้าสำราญ [ที่ตอนจบตกม้าตาย] 555+
เริ่มหัวข้อโดย: รอยทราย ที่ เมษายน 25, 2010, 12:44:17 am
(http://img215.imageshack.us/img215/854/upic992.jpg)

ข้ า ติ ด ใ จ ค า ร ม  แ ส บ เ  สี ย ด ส ม อ ง
คราได้มองกระทู้กลอนถูกต่อว่า
กัดกันเรื่อยหารู้วันและเวลา
ข้าก็บ้าแม้ไม่เก่งยังแถไป

ไ ม่ พ บ ท่ า น ข้ า ค ง เ ห ง า นั่ ง งี่ เ ง่ า
คงกอดเข่าซึมเซาอยู่มุมไหน
ได้ต่อกลอนแม้กัดกันก็ดีใจ
ไม่มีใครเก่งเท่าท่านเลยคนดี



หัวข้อ: Re: วิถีจอมยุทธเจ้าสำราญ [ที่ตอนจบตกม้าตาย] 555+
เริ่มหัวข้อโดย: ดาราอรุณ ที่ เมษายน 25, 2010, 11:13:22 am
เห็นพี่ท่านมาย้อนวันขุดกระทู้
ตามมาดูเจ้าคารมคมเชือดเฉือน
กัดกันได้หวานอีกทีมีบ้างเตือน
ค่  อ ย ๆ เ ค ลื่ อ น ลำ นำ นี้ ม า ด้ ว ย ใ จ

(http://img215.imageshack.us/img215/3376/697520.jpg)

อ่านแล้วอ่าน อ่านแล้วคิด...แหมน่ารัก
กลอนคึกคักอ่านแล้วเพลินคำที่ใส่
พี่ทั้งสองผลัดกันเชือดมาแล้วไป
ไมว่าใครคงต้องหลงมาอ่านกลอน  e044



ตั้งแต่รับหมั้นกันแล้วต่อกลอนกันน่ารักเชียว อิอิ
หัวข้อ: Re: วิถีจอมยุทธเจ้าสำราญ [ที่ตอนจบตกม้าตาย] 555+
เริ่มหัวข้อโดย: รอยทราย ที่ เมษายน 25, 2010, 10:44:35 pm
อ้างถึง
ตั้งแต่รับหมั้นกันแล้วต่อกลอนกันน่ารักเชียว อิอิ

ต ก ห ลุ ม รั ก เ ข้ า เ สี ย แ ล้ ว ทำ ไ ง ไ ด้
จำปล่อยใจบินลอยล่องท่องท้องฟ้า
บ่วงรักเค้าจับข้าไว้ใต้นภา
เขากับข้ายังสงสัยไยลงเอย

ผู ก พั น แ ต่ เ มื่ อ ไ ร ข้ า ไ ม่ รู้
เขาเจ้าชู้กลอกกลิ้งหน้าตาเฉย
ข้ากลับรักอย่างถอนตัวไม่ได้เลย
คำเฉลยจากหัวใจคงไม่มี

(http://img80.imageshack.us/img80/3672/reply00000028379.png)
หัวข้อ: Re: วิถีจอมยุทธเจ้าสำราญ [ที่ตอนจบตกม้าตาย] 555+
เริ่มหัวข้อโดย: ทูตซ้ายพรรคจรัส ที่ เมษายน 26, 2010, 02:05:17 am
"อยากจะบินบนท้องฟ้าหรือน้องหญิง
ถ้าอยากจริงจงรอข้าสักประเดี๋ยว"
ไป๋อวี้ถังพูดพลางคว้าข้อมือเรียว
กระชับแขนแล้วคล้องเกี่ยวไว้ด้วยกัน

มือใหญ่กุมบนมือเล็กพลางเล่าว่า
"แต่ก่อนน้าข้าเคยนึกอย่างสุขสันต์
หากบินได้จะพาเจ้าไปชมจันทร์
Honeymoon จิบไวน์กันน่าจะดี"

"แต่มันคงเป็นได้แค่ในฝันล่ะ
รอเดี๋ยวนะนั่งรอข้าอยู่ตรงนี้"
หลังจากสั่งหมิงเอ๋อร์ให้นั่งดี ๆ
พลันวิ่งจี๋หายลับเข้ากระท่อมไป

สักพักก็กลับออกมาพร้อมกับว่าว
"เร็ว ๆ เข้ารีบมาดูของเล่นใหม่
ว่าวตัวนี้สามารถพาเราขึ้นไป
ลอยอยู่บนท้องฟ้าไง...ม า เ ล่ น กั น"

ไป๋อวี้ถังโอบร่างบางไว้แนบกาย
แล้วพาวิ่งสู่ที่หมายเชิงผานั่น
สำเร็จแล้วขาทั้งคู่ลอยพร้อมกัน
เหมือนดั่งฝันแต่นี่มันคือความจริง

มือใหญ่คอยขยับโครงปรับทิศทาง
มองข้างล่างแล้วรู้สึกหวาดเสียวยิ่ง
ร่างบางกอดอวี้ถังแน่นพลางท้วงติง
"หากว่าวดิ่งลงสู่พื้นจะเป็นไง ?"

"สบายมากเชื่อมือข้าไป๋อวี้ถัง
จะระวังคอยสังเกตโครงว่าวไว้
มีข้าอยู่เจ้าไม่ต้องกลัวอะไร"
สักพักใหญ่แว่วเสียงผึ่งดังขึ้นมา

/สภาพการเข้าสู่ขั้นวิกฤตแล้ว
คงไม่แคล้วตกลงมาตายหรอกหนา
โชคยังดีเบื้องล่างนี้เป็นธารา
ตกลงมาก็แค่จมไม่ถึงตาย/

เสียงดังตู้มทั้งสองร่วงสู่ผืนน้ำ
อวี้ถังตามฉุดหมิงเอ๋อร์ขึ้นมาได้
รวบเอวบางพลางว่ายท่าฟรีสไตล์
ถึงจุดหมายจึงช้อนร่างนางวางลง

/นางจมน้ำแบบนี้คงต้องจุมพิต/
ไม่เพียงคิดแต่ยังทำตามประสงค์
ร่างสูงพลันโน้มหน้าเข้าใกล้โฉมยง
หลับตาลง mouth to mouth ไปสามที

ทันใดนั้นร่างบางพลันสำลักน้ำ
ก่อนเอ่ยถาม"ที่พวกเราอยู่ตอนนี้
มันสวรรค์หรือนรกบอกข้าที ?"

"โธ่ยาหยีเราสองคนยังไม่ตาย"

"ข้าว่ายังไม่ทันหมั้นก็มีแวว.."
"แหมน้องแก้วไร้สาระคิดไปได้
ข้าจะคอยคุ้มครองเจ้าจากภัยร้าย
อยู่ข้างกายข้าไว้แล้วจะดีเอง"

"ดีกะผีข้าไม่เชื่อท่านอีกแล้ว
คงไม่แคล้วดีแต่พูดทำอวดเก่ง"
"บรรยากาศแถวนี้มันช่างวังเวง
พวกเราควรรีบเร่งออกไปกัน"

"ไปเลยนะไม่ต้องมาแตะตัวข้า
ท่านมันบ้าเล่นอะไรพิลึกลั่น"
"ข้าขอโทษเอาเป็นว่างี้ละกัน
กลับไปแล้วจะลงทัณฑ์ไงก็เชิญ"

ร่างบางโผเข้าทุบอวี้ถังทันที
"อย่าจ้องหน้าข้าแบบนี้สิมันเขิน"
อวี้ถังเอ่ยเสียงสดใสแกมหยอกเอิน
"ไหนเมื่อกี๊บอกจะเมินข้ายังไง"

"ไม่พูดด้วยแล้วตอนนี้อยากกลับบ้าน"
"แหมนงคราญดึกแบบนี้กลับไงไหว
ดูท่าว่าต้องค้างคืนกลางพงไพร"
เรื่องอะไรข้าไม่ยอมไม่มีทาง !!

"อากาศเริ่มหนาวแล้วนะมานี่สิ"
"ไม่ต้องมาพร่ำวจีไปให้ห่าง"
"ข้าจำได้ข้างหน้านู้นมีบ้านร้าง
หลับสักตื่นพอสว่างค่อยกลับไป"

ทันใดนั้นหมิงเอ๋อร์พลันจาม ฮัดเช่ย !!
"มานี่เลยเดี๋ยวเป็นหวัดมาใกล้ ๆ"
อวี้ถังสุมกองฟืนเสร็จแล้วจุดไฟ
โอบร่างบางอิงแอบไว้แนบอกตน

ราตรีกาลในคืนนี้ช่างยาวนัก
"เจ้าจงพักข่มตาหลับแล้วเลิกบ่น
วางใจได้ข้าไม่คิดสัปดน
วิญญูชนไม่กล่าวเท็จ ข้ า สั ญ ญ า"
หัวข้อ: Re: วิถีจอมยุทธเจ้าสำราญ [ที่ตอนจบตกม้าตาย] 555+
เริ่มหัวข้อโดย: konbannokjingnna ที่ เมษายน 26, 2010, 10:41:34 am
ต ก ห ลุ ม รั ก เ ข้ า เ สี ย แ ล้ ว ทำ ไ ง ไ ด้
จำปล่อยใจบินลอยล่องท่องท้องฟ้า
บ่วงรักเค้าจับข้าไว้ใต้นภา
เขากับข้ายังสงสัยไยลงเอย

ผู ก พั น แ ต่ เ มื่ อ ไ ร ข้ า ไ ม่ รู้
เขาเจ้าชู้กลอกกลิ้งหน้าตาเฉย
ข้ากลับรักอย่างถอนตัวไม่ได้เลย
คำเฉลยจากหัวใจคงไม่มี

(http://img80.imageshack.us/img80/3672/reply00000028379.png)


เมื่อยามรักมองข้ามทุกสิ่งอย่าง

ดั่งอย่าขวางเรือเมื่อยามน้ำเชี่ยว

ใจมุ่งมั่นจะรักเพียงอย่างเดียว

เกาะกุมเกี่ยวไปไหนก็ไปกัน

เมื่อเวลาผ่านเลยสิ่งเคยพร่ำ

ทั้งน้ำคำที่หวานหว่านให้ฝัน

เหลือแค่สิ่งเป็นจริงระหว่างวัน

แหละเมื่อนั้นเห็นธาตุแท้ใช่สิ่งลวง
หัวข้อ: Re: วิถีจอมยุทธเจ้าสำราญ [ที่ตอนจบตกม้าตาย] 555+
เริ่มหัวข้อโดย: ดาราอรุณ ที่ เมษายน 26, 2010, 01:16:34 pm
ต ก ห ลุ ม รั ก เ ข้ า เ สี ย แ ล้ ว ทำ ไ ง ไ ด้
จำปล่อยใจบินลอยล่องท่องท้องฟ้า
บ่วงรักเค้าจับข้าไว้ใต้นภา
เขากับข้ายังสงสัยไยลงเอย

ผู ก พั น แ ต่ เ มื่ อ ไ ร ข้ า ไ ม่ รู้
เขาเจ้าชู้กลอกกลิ้งหน้าตาเฉย
ข้ากลับรักอย่างถอนตัวไม่ได้เลย
คำเฉลยจากหัวใจคงไม่มี

(http://img80.imageshack.us/img80/3672/reply00000028379.png)

เมื่อยามรักมองข้ามทุกสิ่งอย่าง

ดั่งอย่าขวางเรือเมื่อยามน้ำเชี่ยว

ใจมุ่งมั่นจะรักเพียงอย่างเดียว

เกาะกุมเกี่ยวไปไหนก็ไปกัน

เมื่อเวลาผ่านเลยสิ่งเคยพร่ำ

ทั้งน้ำคำที่หวานหว่านให้ฝัน

เหลือแค่สิ่งเป็นจริงระหว่างวัน

แหละเมื่อนั้นเห็นธาตุแท้ใช่สิ่งลวง

พี่ท่านชอบคนเจ้าชู้ซะล่ะมั้ง
เพราะเขานั่งดูแลไม่หน่ายหนี
น้องก็ขอส่งเสริมรักที่มี
ขอให้รักของพี่นั้นมั่นคง

ให้เจ้าชู้ประตูดินขนาดไหน
ก็ขอให้ไม่ระรี้ไปลุ่มหลง
ถือกระบองและไม้เท้าให้ซื่อตรง
อย่างวยงงมันคือรักเท่านั้นเอง
หัวข้อ: Re: วิถีจอมยุทธเจ้าสำราญ [ที่ตอนจบตกม้าตาย] 555+
เริ่มหัวข้อโดย: รอยทราย ที่ เมษายน 26, 2010, 06:41:29 pm
เมื่อยามรักมองข้ามทุกสิ่งอย่าง

ดั่งอย่าขวางเรือเมื่อยามน้ำเชี่ยว

ใจมุ่งมั่นจะรักเพียงอย่างเดียว

เกาะกุมเกี่ยวไปไหนก็ไปกัน

เมื่อเวลาผ่านเลยสิ่งเคยพร่ำ

ทั้งน้ำคำที่หวานหว่านให้ฝัน

เหลือแค่สิ่งเป็นจริงระหว่างวัน

แหละเมื่อนั้นเห็นธาตุแท้ใช่สิ่งลวง



พี่ท่านชอบคนเจ้าชู้ซะล่ะมั้ง
เพราะเขานั่งดูแลไม่หน่ายหนี
น้องก็ขอส่งเสริมรักที่มี
ขอให้รักของพี่นั้นมั่นคง

ให้เจ้าชู้ประตูดินขนาดไหน
ก็ขอให้ไม่ระรี้ไปลุ่มหลง
ถือกระบองและไม้เท้าให้ซื่อตรง
อย่างวยงงมันคือรักเท่านั้นเอง

รั ก เ ข้ า แ ล้ ว หั ก ห้ า ม ใ จ อ ย่ า ง ไ ร ไ ห ว
ดั่งธารทิพย์รินไหลจากแดนสรวง
สิ่งใดใดมิอาจกั้นขวางกลางทรวง
ปล่อยใจล่วงไม่อาจกักรักดวงใจ

ธ า ร แ ห่ ง รั ก ห า ก รุ น แ ร ง ห ม า ย ทำ ล า ย
ขอยอมตายเพียงได้พบแม้นหมองไหม้
จิตวิญญาณขอแค่รักผ่านดวงใจ
ไม่เป็นไรหากบาดเจ็บจากสายธาร
ป.ล. ฮิ้ววววววววววววววว  แต่งเอง อายเองค่ะ ท่านผู้ชม  loves
หัวข้อ: Re: วิถีจอมยุทธเจ้าสำราญ [ที่ตอนจบตกม้าตาย] 555+
เริ่มหัวข้อโดย: รอยทราย ที่ เมษายน 26, 2010, 11:56:57 pm
พากันหลบผิงไฟในบ้านร้าง
หลบไปข้างหวาดระวังท่านพี่ไป๋
รู้กันอยู่คนเจ้าชู้ชอบมือไว
เสียงหัวใจเต้นตึกตักไม่พูดจา

ถอดเสื้อผ้าออกมาผิงไฟเร็วเข้า
ข้าไม่เอา!! เปียกแค่นี้ไม่หนักหนา
สภาพเจ้าไม่ต้องเดาเลยน้องยา
เหมือนลูกหมาเพิ่งตกน้ำเยี่ยงนั้นเลย

ไม่ต้องทำเป็นเนียนเลยรีบถอดมา
เร็วเข้าน่าแน่ะยังแสร้งทำนิ่งเฉย
อยากให้ข้าช่วยบอกได้นะทรามเชย
ถอยไปเลยมือเท้ามีข้าถอดเอง

ห้ามดูนะถอยให้ห่างหันหลังด้วย
ให้ข้าช่วยถอดดีกว่าแม่คนเก่ง
ระหว่างรอร่างสูงพลันร่ายบรรเลง
ผิวใบไม้เป็นบทเพลงชมนวลนาง

ทรวดทรงเจ้าช่างอ้อนแอ้นอรชร
แม่งามงอนดูสินั่นพอหันข้าง
ผิวนวลเนียนอกคัฟซีเอวเพรียวบาง
ดูแล้วนางคล้ายฉางเอ๋อบนดวงจันทร์

ป.ล. กลอนบทนี้ ไ ป๋ อ วี้ ถั ง และ ห มิ ง เ อ๋ อ ร์ ร่วมกันแต่ง (พี่ไป๋ช่วยแต่งเกือบทั้งหมดต่างหาก 5555)
หัวข้อ: Re: วิถีจอมยุทธเจ้าสำราญ [ที่ตอนจบตกม้าตาย] 555+
เริ่มหัวข้อโดย: รอยทราย ที่ เมษายน 30, 2010, 05:25:48 pm
[bg=http://img217.imageshack.us/img217/1816/980750304d4734eb555b.jpg]




จอมยุทธเจ้าสำราญไป๋อวี้ถัง
ใจข้าพังเพราะตัวท่านหายไปไหน
ภารกิจมากมายนักหรืออย่างไร
ทิ้งข้าไปตั้งแต่กลับจากป่าพง

ข้านั่งรอนกพิราบมาส่งข่าว
สุดรวดร้าวท่านพี่ไป๋คงลืมหลง
หรือไปหานงคราญเหล่าอนงค์
แล้วก็คงลืมข้าที่เฝ้าคอย

งี่เง่าเช้าเย็นไม่มีหยุด
หน้าชำรุดย่นไปหมดเห็นเส้นฝอย
แง้วๆ เกาประตูน้ำตาปรอย
เป็นแมวน้อยถูกทิ้งแล้วแน่เลย!!!



[/bg]

หัวข้อ: Re: วิถีจอมยุทธเจ้าสำราญ [ที่ตอนจบตกม้าตาย] 555+
เริ่มหัวข้อโดย: 张龙 天 [แด่คนช่างฝัน(เฟื่อง)] ที่ เมษายน 30, 2010, 05:40:02 pm
เธอที่รักเธอนั้นหายไปไหน
รู้มั้ยใครเฝ้าหาอยู่เสมอ
มีคนหนึ่งที่ยังคิดถึงเธอ
เธอนั้นเหรอไม่เคยรู้บ้างเลย

ฉันตอนนี้เหมือนโดนขังหน่วงเหนี่ยยว
มันปล่าวเปลี่ยวเดียวดายรู้มั้ยเอ๋ย
เหมือนเป็นหมาที่ถูกล่ามมานานเอย
ทิ้งกันเลยหรือไรให้ดายเดียว
หัวข้อ: Re: วิถีจอมยุทธเจ้าสำราญ [ที่ตอนจบตกม้าตาย] 555+
เริ่มหัวข้อโดย: ทูตซ้ายพรรคจรัส ที่ พฤษภาคม 01, 2010, 12:09:20 am
[bg=http://img217.imageshack.us/img217/1816/980750304d4734eb555b.jpg]




จอมยุทธเจ้าสำราญไป๋อวี้ถัง
ใจข้าพังเพราะตัวท่านหายไปไหน
ภารกิจมากมายนักหรืออย่างไร
ทิ้งข้าไปตั้งแต่กลับจากป่าพง

ข้านั่งรอนกพิราบมาส่งข่าว
สุดรวดร้าวท่านพี่ไป๋คงลืมหลง
หรือไปหานงคราญเหล่าอนงค์
แล้วก็คงลืมข้าที่เฝ้าคอย

งี่เง่าเช้าเย็นไม่มีหยุด
หน้าชำรุดย่นไปหมดเห็นเส้นฝอย
แง้วๆ เกาประตูน้ำตาปรอย
เป็นแมวน้อยถูกทิ้งแล้วแน่เลย!!!



[/bg]



ลูกแมวน้อยสุดสวาทบาดจิตข้า
ที่มาช้าใช่ไปขลุกสาวที่ไหน
ภารกิจข้ามากมายโปรดเห็นใจ
ข้าหาใช่ทิ้งเจ้าไปไม่เหลียวแล

รอพิราบไปทำไมให้เสียเปล่า
ตอนให้เจ้าก็ไม่เคยนึกแยแส
เลยจับทำสเต็กนกอร่อยแท้
กินกันจนจะอิ่มแปล้ลืมรึไง

มือใหญ่ปาดหยดน้ำตาลูกแมวน้อย
ที่ยังผลอยหลับอยู่ข้างประตูใหญ่
เสร็จแล้วจึงช้อนร่างนางอุ้มเข้าไป
วางบนเตียงห่มผ้าให้ KISS หนึ่งที
หัวข้อ: Re: วิถีจอมยุทธเจ้าสำราญ [ที่ตอนจบตกม้าตาย] 555+
เริ่มหัวข้อโดย: รอยทราย ที่ พฤษภาคม 01, 2010, 12:57:00 am
ลูกแมวน้อยสุดสวาทบาดจิตข้า
ที่มาช้าใช่ไปขลุกสาวที่ไหน
ภารกิจข้ามากมายโปรดเห็นใจ
ข้าหาใช่ทิ้งเจ้าไปไม่เหลียวแล

รอพิราบไปทำไมให้เสียเปล่า
ตอนให้เจ้าก็ไม่เคยนึกแยแส
เลยจับทำสเต็กนกอร่อยแท้
กินกันจนจะอิ่มแปล้ลืมรึไง

มือใหญ่ปาดหยดน้ำตาลูกแมวน้อย
ที่ยังผลอยหลับอยู่ข้างประตูใหญ่
เสร็จแล้วจึงช้อนร่างนางอุ้มเข้าไป
วางบนเตียงห่มผ้าให้ KISS หนึ่งที

ลูกแมวน้อยงัวเงียนอนละเมอ
หันมาเจอไป๋อวี้ถังนึกว่าฝัน
คว้ามากอดกระซิบรักพร่ำรำพัน
" ใจข้านั้นคิดถึงพี่ทุกค่ำคืน "

รู้สึกถึงไออุ่นในอ้อมกอด
ที่พร่ำพรอดบอกไปอายสุดฝืน
ผละร่างออกจากอกอย่างกล้ำกลืน
ครั้นตาตื่นเห็นพี่ไป๋มองสบมา

ป.ล. เหตุการณ์ต่อจากนี้ขอยกให้ไป๋อวี้ถัง เป็นผู้ดำเนินเรื่องค่ะ อิอิ

หัวข้อ: Re: วิถีจอมยุทธเจ้าสำราญ [ที่ตอนจบตกม้าตาย] 555+
เริ่มหัวข้อโดย: ทูตซ้ายพรรคจรัส ที่ พฤษภาคม 03, 2010, 02:49:08 pm
ลูกแมวน้อยงัวเงียนอนละเมอ
หันมาเจอไป๋อวี้ถังนึกว่าฝัน
คว้ามากอดกระซิบรักพร่ำรำพัน
" ใจข้านั้นคิดถึงพี่ทุกค่ำคืน "

รู้สึกถึงไออุ่นในอ้อมกอด
ที่พร่ำพรอดบอกไปอายสุดฝืน
ผละร่างออกจากอกอย่างกล้ำกลืน
ครั้นตาตื่นเห็นพี่ไป๋มองสบมา

ป.ล. เหตุการณ์ต่อจากนี้ขอยกให้ไป๋อวี้ถัง เป็นผู้ดำเนินเรื่องค่ะ อิอิ



ไป๋อวี้ถังมองสาวน้อยแล้วอมยิ้ม
ทำกรุ้มกริ่มก่อนเอ่ยปากบอกนางว่า
"เมื่อครู่นี้ข้าได้ยินเสียงแว่วมา
ใครกันน้าคิดถึงข้าสุดหัวใจ"

"แต่กลับคว้าหมอนข้างไปกอดซะงั้น
พร่ำรำพันกระซิบรักเป็นการใหญ่
ข้าเห็นแล้วนึกขำอยู่ในใจ
ที่กอดนั่นอุ่นมากไหมจ๊ะคนดี"

หมิงเอ๋อร์พลันคว้าผ้าแพรปิดหน้าไว้
"จะหลบข้าไปไยเล่ายาหยี ?"
"คิดชวนเล่นผีผ้าห่มก็บอกสิ
บรรยากาศในคืนนี้ช่างเป็นใจ"

ใครจะบ้าชวนท่านเล่นแบบนี้ !!
"งั้นเจ้าลองบอกข้าทีว่าแบบไหน"
"ถึงงานหมั้นจะเริ่มในวันอันใกล้
แต่ข้าไซร้รู้ธรรมเนียมประเพณี"

"หญิงและชายยังไม่ควรอยู่ร่วมห้อง
ไม่ควรครองคู่กันก่อนจะ MARRY
พี่ไป๋ขาเชื่อฟังข้านะคนดี
รอพิธีเสร็จเรียบร้อยค่อยว่ากัน"

"ที่เจ้าพูดมันก็มีเหตุผลอยู่
ก่อนครองคู่สมควรเป็นเช่นนั้น"
ร่างสูงแสร้งเออออตามนางพลัน
แต่ในใจสุดจะกลั้นความต้องการ

"ถ้าเช่นนั้นเจ้าก็นอนไปก่อนนะ
ข้าว่าจะขึ้นไปบนหลังคาบ้าน
ชวนแมวหลวงร่ำสุราให้สำราญ
ร่ายกลอนกานท์เอนกายลงนอนชมจันทร์"

ร่างบางเผลอเลิกผ้าแพรขึ้นออกดู
นั่ง ๆ อยู่รู้สึกเย็นวาบซะงั้น
ไป๋อี้ถังกระชากผ้าออกโดยพลัน
จู่โจมนางไม่ให้ทันได้ตั้งตัว

"อย่าขัดขืนข้าไม่ปล้ำเจ้าหรอกน่า
ให้ข้ากอดเจ้าหน่อยน้านะทูนหัว
เราสองคนใช่อื่นไกลไยต้องกลัว
เชื่อข้าสิจงปล่อยตัวตามสบาย"
หัวข้อ: Re: วิถีจอมยุทธเจ้าสำราญ [ที่ตอนจบตกม้าตาย] 555+
เริ่มหัวข้อโดย: รอยทราย ที่ พฤษภาคม 04, 2010, 01:39:11 am
อ้างถึง
ถ้าเช่นนั้นเจ้าก็นอนไปก่อนนะ
ข้าว่าจะขึ้นไปบนหลังคาบ้าน
ชวนแมวหลวงร่ำสุราให้สำราญ
ร่ายกลอนกานท์เอนกายลงนอนชมจันทร์


จะว่าไปเห็นท่านพี่กับจั่นเจา
มักดื่มเหล้าชมจันทร์บรรเลงฉันท์
เสียงนกกานินทาอยู่ทุกวัน
เรื่องจิ้นกันแห่งสองหนุ่มเมืองไคฟง

555555 แซวซะหน่อย หวานกันมากไปแล้วค่ะ 55555
หัวข้อ: Re: วิถีจอมยุทธเจ้าสำราญ [ที่ตอนจบตกม้าตาย] 555+
เริ่มหัวข้อโดย: อคิรา ที่ พฤษภาคม 04, 2010, 06:09:17 am

จะว่าไปเห็นท่านพี่กับจั่นเจา
มักดื่มเหล้าชมจันทร์บรรเลงฉันท์
เสียงนกกานินทาอยู่ทุกวัน
เรื่องจิ้นกันแห่งสองหนุ่มเมืองไคฟง

555555 แซวซะหน่อย หวานกันมากไปแล้วค่ะ 55555


มันช่างเป็นประเด็นที่น่าจิ้น
เหล่าสาววายได้ยินยิ้มลัลล้า  (อะไรหว่า= =)
ไม่ได้สนแม้มีใครบอกว่าบ้า
มาเถิดมามาร่วม...อุดมการณ์วาย


ขอต่อบ้าง
 p20

แต่งมั่วได้อีกแฮะ...
หัวข้อ: Re: วิถีจอมยุทธเจ้าสำราญ [ที่ตอนจบตกม้าตาย] 555+
เริ่มหัวข้อโดย: กันและกัน ที่ พฤษภาคม 04, 2010, 08:36:11 am
ท่านพี่เราทั้งสองคงเหนื่อยนัก
สรรพยุทธเพลงรักกันสนุกลิ้น
หวานไปมาพี่ข้าแทบกลืนกิน
ข้าเริ่มจิ้นเมื่อมองทั้งสองนาง
หัวข้อ: Re: วิถีจอมยุทธเจ้าสำราญ [ที่ตอนจบตกม้าตาย] 555+
เริ่มหัวข้อโดย: ทูตซ้ายพรรคจรัส ที่ พฤษภาคม 04, 2010, 03:19:36 pm

จะว่าไปเห็นท่านพี่กับจั่นเจา
มักดื่มเหล้าชมจันทร์บรรเลงฉันท์
เสียงนกกานินทาอยู่ทุกวัน
เรื่องจิ้นกันแห่งสองหนุ่มเมืองไคฟง

555555 แซวซะหน่อย หวานกันมากไปแล้วค่ะ 55555

"นั่นเป็นเรื่องหนูขนทองเวอร์ชั่นก่อน
ทุกบทกลอนเน้นความวายเป็นจุดขาย
มาตอนนี้ความรู้สึกชายรักชาย
พลันเลือนหายเมื่อพบเจ้าแล้วคนดี"

"พอข้าหวานเจ้าก็เอาแต่บ่ายเบี่ยง
แสร้งพูดเลี่ยงว่าตัวข้าคิดจ้ำจี้
ขุดเรื่องเก่าเอามาแฉซะดิบดี
ข้าคนนี้จะเอาหน้าไว้ไหนกัน"

แซวดีนักแบบนี้ต้อง จู บ สั่ ง ส อ น !!
เรียวลิ้นร้อนรุกจู่โจมสอดกระชั้น
ร่างบางทุบแผ่นอกกว้างพัลวัน
แต่เรี่ยวแรงที่มีนั้นค่อยหมดลง

มือเรียวเลื้อยโอบรอบคอร่างสูงไว้
ราคะร้อนลุกโชนให้ใจลุ่มหลง
อวี้ถังพลันลดดีกรีจู่โจมลง
ด้วยเกรงว่าไปต่อคงจะไม่งาม

ป.ล.หวานใส่ก็ไม่ชอบ อยากแซวข้าดีนัก หึหึ สาวน้อยอย่างเจ้าต้องเจอแบบนี้แหละ
หัวข้อ: Re: วิถีจอมยุทธเจ้าสำราญ [ที่ตอนจบตกม้าตาย] 555+
เริ่มหัวข้อโดย: รอยทราย ที่ พฤษภาคม 04, 2010, 11:04:43 pm
นั่นเป็นเรื่องหนูขนทองเวอร์ชั่นก่อน
ทุกบทกลอนเน้นความวายเป็นจุดขาย
มาตอนนี้ความรู้สึกชายรักชาย
พลันเลือนหายเมื่อพบเจ้าแล้วคนดี

พอข้าหวานเจ้าก็เอาแต่บ่ายเบี่ยง
แสร้งพูดเลี่ยงว่าตัวข้าคิดจ้ำจี้
ขุดเรื่องเก่าเอามาแฉซะดิบดี
ข้าคนนี้จะเอาหน้าไว้ไหนกัน

แซวดีนักแบบนี้ต้องจูบสั่งสอน
เรียวลิ้นร้อนรุกจู่โจมสอดกระชั้น
ร่างบางทุบแผ่นอกกว้างพัลวัน
แต่เรี่ยวแรงที่มีนั้นค่อยหมดลง

มือเรียวเลื้อยโอบรอบคอร่างสูงไว้
ราคะร้อนลุกโชนให้ใจลุ่มหลง
ร่างสูงพลันลดดีกรีจู่โจมลง
ด้วยเกรงว่าไปต่อคงจะไม่งาม

ป.ล.หวานใส่ก็ไม่ชอบ อยากแซวข้าดีนัก หึหึ สาวน้อยอย่างเจ้าต้องเจอแบบนี้แหละ

ท่านพี่บ้าทำข้าขนาดนี้
กลัวผิดผีอ้างมาได้คนใจร้าย
สอดลิ้นเกี่ยวกระหวัดรัดรึงกาย
ใจละลายด้วยรสรักซ่านดวงใจ

แผนซ้อนแผนยัยตัวร้ายเอาคืนพี่
" ถึงขั้นนี้อย่าหยุดเลยดีกว่าไหม-
ข้าต้องการถูกเติมเต็มทั้งกายใจ-
วอนพี่ไป๋กอดข้าอีกสักที "

ไป๋อวี้ถังหลงกลแม่เสือน้อย
เริ่มเคลิ้มคล้อยกอดกระชับตามลายหลี
ซุกไซ้โน้มกายพร่ำวจี
" เป็นของพี่เถิดน้องหญิงยอดดวงใจ "

ฉากเข้าด้ายเข้าเข็มเริ่มเข้มข้น
ร้อยเล่ห์กลท่านเจ็บแน่ท่านพี่ไป๋
ว่าแล้วพลันดิ้นผละจากอกไป
ปล่อยให้ใครบางคน ค้ า ง อ า ร ม ณ์

ป.ล. ใสซื่ออย่างข้าก็มีมารยาเหมือนกันนะ  5555555555

หัวข้อ: Re: วิถีจอมยุทธเจ้าสำราญ [ที่ตอนจบตกม้าตาย] 555+
เริ่มหัวข้อโดย: ทูตซ้ายพรรคจรัส ที่ พฤษภาคม 04, 2010, 11:41:44 pm
ท่านพี่บ้าทำข้าขนาดนี้
กลัวผิดผีอ้างมาได้คนใจร้าย
สอดลิ้นเกี่ยวกระหวัดรัดรึงกาย
ใจละลายด้วยรสรักซ่านดวงใจ

แผนซ้อนแผนยัยตัวร้ายเอาคืนพี่
" ถึงขั้นนี้อย่าหยุดเลยดีกว่าไหม-
ข้าต้องการถูกเติมเต็มทั้งกายใจ-
วอนพี่ไป๋กอดข้าอีกสักที "

ไป๋อวี้ถังหลงกลแม่เสือน้อย
เริ่มเคลิ้มคล้อยกอดกระชับตามลายหลี
ซุกไซ้โน้มกายพร่ำวจี
" เป็นของพี่เถิดน้องหญิงยอดดวงใจ "

ฉากเข้าด้ายเข้าเข็มเริ่มเข้มข้น
ร้อยเล่ห์กลท่านเจ็บแน่ท่านพี่ไป๋
ว่าแล้วพลันดิ้นผละจากอกไป
ปล่อยให้ใครบางคน ค้ า ง อ า ร ม ณ์

ป.ล. ใสซื่ออย่างข้าก็มีมารยาเหมือนกันนะ  5555555555



ร่างสูงทันคว้าข้อมือหมิงเอ๋อร์ได้
กระชากกลับบดเบียดกายแนบร่างนั้น
เสียงดังแควก !! เสื้อร่างบางฉีกขาดพลัน
เนินอกสวยออกประชันสู้สองตา

"เป็นเจ้าเองปลุกอารมณ์ให้ข้าก่อน
แม่งามงอนเวลาข้าเกิดตัณหา
ต่อให้ช้างตกมันในพงพนา
ยังฉุดรั้งตัวของข้าไม่อยู่เลย"

พูดจบพลางผลักร่างบางลงบนเตียง
"อยากร่วมเคียงหมอนกับข้าเพียงแค่เอ่ย
ไยต้องแสร้งปฏิเสธเล่าทรามเชย
งั้นเริ่มเลยข้าไม่อยากเสียเวลา"

มือใหญ่ปลดม่านบังตาทั้งสองข้าง
เสียงซี๊ดอ๊างงงง !! ดังขึ้นพร้อมไฟตัณหา
ขอบเตียงสั่นสะเทือนลั่นเลื่อนโลกา
ยอดอาชาบุกทะลวงป้อมนารี

"ในที่สุด Mission นี้ก็เสร็จสิ้น
และ Virgin อันล้ำค่าของยาหยี
ก็ไม่รอดหลุดพ้นมือข้าอยู่ดี
ยอดชีวีพรุ่งนี้เราแต่งงานกัน"
หัวข้อ: Re: วิถีจอมยุทธเจ้าสำราญ [ที่ตอนจบตกม้าตาย] 555+
เริ่มหัวข้อโดย: รอยทราย ที่ พฤษภาคม 05, 2010, 12:37:19 am
ร่างสูงทันคว้าข้อมือหมิงเอ๋อร์ได้
กระชากกลับบดเบียดกายแนบร่างนั้น
เสียงดังแควกเสื้อร่างบางฉีกขาดพลัน
เนินอกสวยออกประชันสู้สายตา

เป็นเจ้าเองปลุกอารมณ์ให้ข้าก่อน
แม่งามงอนเวลาข้าเกิดตัณหา
ต่อให้ช้างตกมันในพงพนา
ยังฉุดรั้งตัวของข้าไม่อยู่เลย

พูดจบพลางผลักร่างบางลงบนเตียง
อยากร่วมเคียงหมอนกับข้าเพียงแค่เอ่ย
ไยต้องแสร้งปฏิเสธเล่าทรามเชย
งั้นเริ่มเลยข้าไม่อยากเสียเวลา

มือใหญ่ปลดม่านบังตาทั้งสองข้าง
เสียงซี๊ดอ๊างงงงดังขึ้นพร้อมไฟตัณหา
ขอบเตียงสั่นสะเทือนลั่นเลื่อนโลกา
ยอดอาชาบุกทะลวงป้อมนารี

ในที่สุด Mission นี้ก็เสร็จสิ้น
และ Virgin อันล้ำค่าของยาหยี
ก็ไม่รอดหลุดพ้นมือข้าอยู่ดี
ยอดชีวีพรุ่งนี้เราแต่งงานกัน

ขี้โม้เหลือเกินท่านพี่ไป๋
อาชาไนยบุกทะลวงโจนจ้วงป้อม
ข้าต่างหากแสร้งทำเป็นแกล้งสมยอม
แผนตะล่อมให้เสียเซลฟ์หมดเชิงชาย

ยัยตัวแสบพลิกตัวก่อนโดนบุก
พี่ไป๋รุกไม่ลดละสะใจหลาย
เขาเลยแค้นป่าวประกาศปิดม่านพราย
แท้จริงชายอาชาไม่ได้ตัว

หมิงเอ๋อร์หัวเราะเยาะสมน้ำหน้า
เห็นคนบ้าร้องเต้นยามโดนยั่ว
แค่พี่ไป๋ข้าไยต้องไปกลัว
อย่ามามั่วฉากหลังม่าน ที่ บิ ด เ บื อ น
หัวข้อ: Re: วิถีจอมยุทธเจ้าสำราญ [ที่ตอนจบตกม้าตาย] 555+
เริ่มหัวข้อโดย: ทูตซ้ายพรรคจรัส ที่ พฤษภาคม 05, 2010, 01:03:57 am
ขี้โม้เหลือเกินท่านพี่ไป๋
อาชาไนยบุกทะลวงโจนจ้วงป้อม
ข้าต่างหากแสร้งทำเป็นแกล้งสมยอม
แผนตะล่อมให้เสียเซลฟ์หมดเชิงชาย

ยัยตัวแสบพลิกตัวก่อนโดนบุก
พี่ไป๋รุกไม่ลดละสะใจหลาย
เขาเลยแค้นป่าวประกาศปิดม่านพราย
แท้จริงชายอาชาไม่ได้ตัว

หมิงเอ๋อร์หัวเราะเยาะสมน้ำหน้า
เห็นคนบ้าร้องเต้นยามโดนยั่ว
แค่พี่ไป๋ข้าไยต้องไปกลัว
อย่ามามั่วฉากหลังม่าน ที่ บิ ด เ บื อ น

"เป็นเพราะข้าออมมือให้เจ้าต่างหาก
คิดว่าอยากปล้ำนักหรือร้องอยู่ได้
เสียงแปดหลอดดังเข้าหูจะบ้าตาย
ยังมิวายนึกว่าแผนได้ผลดี"

"ถึงเจ้าจะมีเสียงเป็นมลพิษ
ระดับติด Maximum นะยาหยี
แต่ข้าก็ยังคงรักเจ้าอยู่ดี
ของแบบนี้มันวัดกันที่จิตใจ"
หัวข้อ: Re: วิถีจอมยุทธเจ้าสำราญ [ที่ตอนจบตกม้าตาย] 555+
เริ่มหัวข้อโดย: รอยทราย ที่ พฤษภาคม 05, 2010, 08:42:15 am
เป็นเพราะข้าออมมือให้เจ้าต่างหาก
คิดว่าอยากปล้ำนักหรือร้องอยู่ได้
เสียงแปดหลอดดังเข้าหูจะบ้าตาย
ยังมิวายนึกว่าแผนได้ผลดี

ถึงเจ้าจะมีเสียงเป็นมลพิษ
ระดับติด Maximum นะยาหยี
แต่ข้าก็ยังคงรักเจ้าอยู่ดี
ของแบบนี้มันวัดกันที่จิตใจ

ข้าดีดดิ้นร้องเบาๆ เสียงแว่วหวาน
เก็บอาการเสียหน่อยท่านพี่ไป๋
เห็นอยู่ท่านกลบเกลื่อนความในใจ
ทำเยาะใส่บอกข้าว่าท่านปรานี

แม่ตัวดีอมยิ้มอยู่มุมห้อง
" อย่าขุ่นข้องน้องหญิงเลยท่านพี่-
แหย่เพียงนิดก็ชื่นใจแล้วคนดี-
วันพรุ่งนี้เสร็จงานแต่งค่อยว่ากัน "
ป.ล. เค้ารักนวลสงวนตัวนะ  p20
หัวข้อ: Re: วิถีจอมยุทธเจ้าสำราญ [ที่ตอนจบตกม้าตาย] 555+
เริ่มหัวข้อโดย: ทูตซ้ายพรรคจรัส ที่ พฤษภาคม 05, 2010, 11:08:58 pm
ข้าดีดดิ้นร้องเบาๆ เสียงแว่วหวาน
เก็บอาการเสียหน่อยท่านพี่ไป๋
เห็นอยู่ท่านกลบเกลื่อนความในใจ
ทำเยาะใส่บอกข้าว่าท่านปรานี

แม่ตัวดีอมยิ้มอยู่มุมห้อง
" อย่าขุ่นข้องน้องหญิงเลยท่านพี่-
แหย่เพียงนิดก็ชื่นใจแล้วคนดี-
วันพรุ่งนี้เสร็จงานแต่งค่อยว่ากัน "
ป.ล. เค้ารักนวลสงวนตัวนะ  p20

"เชิญอมยิ้มอยู่มุมห้องซะให้พอ
ข้าไม่ง้อซะให้ยากอย่าคิดฝัน
ส่วนเตียงเจ้าข้ายึดเลยก็แล้วกัน
นอนอยู่นั่นระวังยุงจะหามเอา"

ไม่นานนักอวี้ถังเลิกม่านออกดู
เห็นโฉมตรูหนาวสะท้านนั่งกอดเข่า
"เลิกเล่นตัวแล้วขึ้นเตียงมาเร็วเข้า"
ร่างสูงตบเบาะเบา ๆ เรียกนางมา

"ข้ารักเจ้าเกินจะทำเรื่องผิดผี
common girl นอนซะทีง่วงแล้วน้า
เรื่อง make love ไม่ทำหรอกข้าสัญญา"
ใ ห้ ฟ้ า ผ่ า หั ว ห ม า เ ล ย ถ้ า คื น ค ำ !!
หัวข้อ: Re: วิถีจอมยุทธเจ้าสำราญ [ที่ตอนจบตกม้าตาย] 555+
เริ่มหัวข้อโดย: รอยทราย ที่ พฤษภาคม 05, 2010, 11:38:36 pm
เชิญอมยิ้มอยู่มุมห้องซะให้พอ
ข้าไม่ง้อซะให้ยากอย่าคิดฝัน
ส่วนเตียงเจ้าข้ายึดเลยก็แล้วกัน
นอนอยู่นั่นระวังยุงจะหามเอา

ไม่นานนักอวี้ถังเลิกผ้าห่มดู
เห็นโฉมตรูหนาวสะท้านนั่งกอดเข่า
เลิกเล่นตัวแล้วขึ้นเตียงมาเร็วเข้า
ร่างสูงตบเบาะเบา ๆ เรียกนางมา

ข้ารักเจ้าเกินจะทำเรื่องผิดผี
common girl นอนซะทีง่วงแล้วน้า
เรื่อง make love ไม่ทำหรอกข้าสัญญา
ให้ฟ้าผ่าหัวหมาเลยถ้าคืนคำ!!!

คนบ้านี่บ้านข้า..นั่นเตียงข้า
ยังจะมาแย่งยึดขอแอบขำ
สมชื่อหนูสุดหล่อแหม!! น่ายำ
จึงหน้าง้ำพลางคลานขึ้นบนเตียง

บ้านตัวเองก็มีไม่ยอมนอน
อรชรบ่นอุบไร้ซุ่มเสียง
แผนต่อไปคิดได้พลันไม่เรียบเรียง
ทำคอเอียงหันหน้าซุกแผงอกชาย

คร่อกกกกกฟี้ (หึหึ เสียงรบกวน)
แกล้งยียวนกรนให้ลั่นสะใจหลาย
คืนนี้อย่าได้นอนสบายกาย
ยัยตัวร้ายหมายมั่นกวนทั้งคืน
หัวข้อ: Re: วิถีจอมยุทธเจ้าสำราญ [ที่ตอนจบตกม้าตาย] 555+
เริ่มหัวข้อโดย: ทูตซ้ายพรรคจรัส ที่ พฤษภาคม 06, 2010, 12:18:01 am
คนบ้านี่บ้านข้า..นั่นเตียงข้า
ยังจะมาแย่งยึดขอแอบขำ
สมชื่อหนูสุดหล่อแหม!! น่ายำ
จึงหน้าง้ำพลางคลานขึ้นบนเตียง

บ้านตัวเองก็มีไม่ยอมนอน
อรชรบ่นอุบไร้ซุ่มเสียง
แผนต่อไปคิดได้พลันไม่เรียบเรียง
ทำคอเอียงหันหน้าซุกแผงอกชาย

คร่อกกกกกฟี้ (หึหึ เสียงรบกวน)
แกล้งยียวนกรนให้ลั่นสะใจหลาย
คืนนี้อย่าได้นอนสบายกาย
ยัยตัวร้ายหมายมั่นกวนทั้งคืน


"อยากลองดีกับข้ามากนักใช่ไหม ?"
"งั้นได้เลยข้าจัดให้ตามที่ขอ"
มือใหญ่พลันจี้จุดนางไม่รีรอ
"งั้นเจ้าก็นอนอ้าปากดูสักที"

ไอ๋อี้อั๋งอายอุดอ้าเอี๋ยวอี๊อ๊ะ !!
(ไป๋อวี้ถังคลายจุดข้าเดี๋ยวนี้นะ)
"พูดไรจ๊ะฟังไม่ออกเลยยาหยี
เช้าเมื่อไหร่จุดจะคลายออกทันที
อาจจะมีคนกรามค้างไปทั้งวัน"

"แต่ถ้าเจ้าจะขอร้องข้าดี ๆ
บอกท่านพี่ข้ายอมแพ้เลิกดื้อรั้น
ส่วนตัวข้าแล้วแต่พี่จะลงทัณฑ์
ถ้าเช่นนั้นข้าจะลองคิดตรองดู"

น้ำใส ๆ เริ่มรินไหลอาบนองหน้า
"ใจของข้าไฉนเจ้าจึงไม่รู้"
มือใหญ่เลื่อนปาดน้ำตาให้โฉมตรู
เพียงชั่วครู่คลายจุดให้นางโดยพลัน

/ไป๋อวี้ถังไยใจอ่อนถึงเพียงนี้
หลงว่าที่ศรีภรรยาตัวซะงั้น
ชั้นเชิงชายหายไปอยู่ที่ใดกัน
เมื่อก่อนนั้นไม่เคยเป็นเยี่ยงนี้เลย/
หัวข้อ: Re: วิถีจอมยุทธเจ้าสำราญ [ที่ตอนจบตกม้าตาย] 555+
เริ่มหัวข้อโดย: รอยทราย ที่ พฤษภาคม 06, 2010, 12:45:48 am
อยากลองดีกับข้ามากนักใช่ไหม
งั้นได้เลยข้าจัดให้ตามที่ขอ
มือใหญ่พลันจี้จุดนางไม่รีรอ
งั้นเจ้าก็นอนอ้าปากดูสักที

ไออี้อั๋งอายอุดอ้าเอี๋ยวอี๊อ๊ะ
(ไป๋อวี้ถังคลายจุดข้าเดี๋ยวนี้นะ)
พูดไรจ๊ะฟังไม่ออกเลยยาหยี
เช้าเมื่อไหร่จุดจะคลายออกทันที
อาจจะมีคนกรามค้างไปทั้งวัน

แต่ถ้าเจ้าจะขอร้องข้าดี ๆ
บอกท่านพี่ข้ายอมแพ้เลิกดื้อรั้น
ส่วนตัวข้าแล้วแต่พี่จะลงทัณฑ์
หากเช่นนั้นข้าจะลองคิดตรองดู

น้ำใส ๆ เริ่มรินไหลอาบนองหน้า
ใจของข้าไฉนเจ้าจึงไม่รู้
มือใหญ่เลื่อนปาดน้ำตาให้โฉมตรู
เพียงชั่วครู่คลายจุดให้นางโดยพลัน

ไป๋อวี้ถังไยใจอ่อนถึงเพียงนี้
หลงว่าที่ศรีภรรยาตัวซะงั้น
ชั้นเชิงชายหายไปอยู่ที่ไหนกัน
เมื่อก่อนนั้นไม่เห็นเป็นอย่างนี้เลย

หมิงเอ๋อร์เหลือบมองสายตาแกร่ง
ใจอ่อนแรงความดื้อดึงถือโทสา
โยนทิ้งไปเพื่อท่านพี่ได้ทุกครา
พลันซุกหน้าเช็ดน้ำตากับอกชาย

"  ข้ า รั ก ท่ า น  " เสียงหวานใสกระซิบบอก
หากข้าหยอกแผลงฤทธิ์ยัยตัวร้าย
ขอชดใช้เป็นหมอนข้างอยู่เคียงกาย
รั้นหมดลายซบอกกว้างสู่นิทรา
หัวข้อ: Re: วิถีจอมยุทธเจ้าสำราญ [ที่ตอนจบตกม้าตาย] 555+
เริ่มหัวข้อโดย: ทูตซ้ายพรรคจรัส ที่ พฤษภาคม 06, 2010, 10:05:52 am
จ่าหน้าถึง จอมยุทธหญิงเจียงหนิง (สาวพันปี)

อยากกลับไปหาท่านแม่ตามวันนัด
แต่ข้าจัดให้ไม่ได้ ง า น มั น เ ข้ า
บรรดาพี่ร่วมสาบานต่างรบเร้า
ข้าก็อยากคืนสู่เหย้าแทบขาดใจ

ท่านแม่ครับเร็ว ๆ นี้ข้าจะหมั้น
ที่ท่านฝันจิบน้ำชาลูกสะใภ้
ตอนนี้ท่านใกล้จะได้สมดั่งใจ
คนนี้ไซร้ข้าเลือกเฟ้นเป็นอย่างดี

แม้นางจะดูปากร้ายไปสักหน่อย
แถมแน่งน้อยค่อนข้างรั้นด้วยนะนี่
ดี ด ก ร ะ โ ห ล ก แ ก่ น แ ส บ เ ซี้ ย ว ซ ะ ไ ม่ มี
แต่ข้านี้รักตรงที่นางเป็นนาง

จ่าหน้าถึง หนูขนร่วง ไป๋อวี้ถัง (เจ้าลูกตัวแสบ)

ลูกตัวดีไม่มีเรื่องไม่ติดต่อ
ข้านั้นอยากจะหัวร่อแกมถากถาง
ใช้ มุ ข ค ว า ย อันไหนเล่าไปจีบนาง
หรือเจ้าสร้างเรื่องจนนางเผลอหลงกล

เรื่องทำงานเจ้าไม่เคยจะเอาอ่าว
พอเรื่องสาวทีอย่างนี้ทำเป็นสน
ผ่านพิธีก็เป็นเรื่องคนสองคน
ที่ต้องครองคู่กันจนถึงวันตาย

ข้าขอเตือนให้เจ้าคิดดี ๆ ก่อน
เดี๋ยวจะย้อนมาเสียใจภายหลังได้
คาสโนว่ากลับต้องมาไร้สิ้นลาย
จะหวนคืนก็คงสายลูกเมียมี

จ่าหน้าถึง จอมยุทธหญิงเจียงหนิง (สุดสวย)

ไม่รู้แหละถึงวันหมั้นท่านต้องมา
ไม่ต้องห่วงเรื่องจัดหาสถานที่
ข้ายืมลานศาลไคฟงทำพิธี
ข อ ป.ล.ไ ว้ เ ท่ า นี้ แ ล้ ว พ บ กั น ;P

จ่าหน้าถึง หนูขนร่วง ไป๋อวี้ถัง (ลูกตัวแสบ)

ลูกตัวดีมัดมือชกข้าจนได้
งั้นข้าจะไปทำลายพิธีหมั้น
หากเจ้ายังไม่กลับบ้านคิดดื้อรั้น
อ ย่ า คิ ด ฝั น จ ะ มี ศ รี ภ ร ร ย า

กินดีเสือหรือดีหมีมาจากไหน
ทำอะไรไม่เคยคิดจะปรึกษา
หากเจ้าชอบพอนางจริงดั่งวาจา
งั้นจงพาตัวนางมาให้ข้าดู
หัวข้อ: Re: วิถีจอมยุทธเจ้าสำราญ [ที่ตอนจบตกม้าตาย] 555+
เริ่มหัวข้อโดย: รอยทราย ที่ พฤษภาคม 06, 2010, 09:34:15 pm
และแล้วถึงวันพบกับท่านแม่
พี่ไป๋แกดุนหลังให้เข้าหา
ร่างบางเดินนอบน้อมค้อมกายา
ยืนตรงหน้าจอมยุทธหญิงสาวพันปี

" จูหมิงเอ๋อร์คารวะแม่เฒ่าเจียง "
เอ่ยสำเนียงอ่อนหวานชัดสดศรี
แม่เฒ่าเจียงเพ่งโหงวเฮ้งเข้าท่าดี
เด็กคนนี้ตาใสซื่อไร้พิษภัย

" ลูกข้ามันเจ้าชู้รับได้หรือ ? "
" ข้าไม่ถือเรื่องนี้เป็นเรื่องใหญ่ "
" หากเขาหมดรักเจ้าในวันใด ? "
" ข้าก็ทิ้งเขาไปได้เหมือนกัน "

นึกในใจเด็กนี่มันร้ายนี่หว่า
แค่ดูหน้าไม่รู้ใจว่าแสบสันต์
วันข้างหน้ามันส์แน่นอนวางเดิมพัน
" พวกเจ้านั้นแต่งกันได้อย่ารอรี "

กระซิบซาบสองว่าที่แม่และลูก
" ไป๋เลือกถูกได้เมียสาวแสบแบบนี้ "
ยัยตัวร้ายยิ้มร่าพลันได้ที
หันไปตีหน้าเศร้าเล่าความลวง

" พี่ไป๋คะ เราต้องห่างกันสักพัก
การพรอดรักต้องเว้นไว้เรื่องใหญ่หลวง
ประเพณีท่านแม่พี่ที่ดูดวง
ต้องลาล่วงห้ามพบหน้าถึงวันงาน "

" ใช่แล้ว!! หนูขนร่วงจงฟังข้า
ไอ้ลูกบ้าอยากได้เมียเพิ่มลูกหลาน
ให้หมิงเอ๋อร์อยู่กับข้ายันวันงาน
เจ้าจงคลานกลับบ้านไปตัวคนเดียว "
ป.ล. เสร็จแน่!! p20
หัวข้อ: Re: วิถีจอมยุทธเจ้าสำราญ [ที่ตอนจบตกม้าตาย] 555+
เริ่มหัวข้อโดย: ทูตซ้ายพรรคจรัส ที่ พฤษภาคม 06, 2010, 11:24:37 pm
"ได้สิจ๊ะเจ้าว่าไงข้าว่างั้น
ดีเหมือนกันที่ท่านแม่ชมชอบเจ้า"
/จะว่าไปทั้งสองคนก็มีเค้า
คอทองแดงในวงเหล้าเหมือน ๆ กัน/

"อันตัวข้าจะลาไปสละโสด
ได้ลิงโลดคลอเคลียหญิงดั่งใจฝัน
สาว ๆ จ๋าตัวข้าฟรีกว่าจะหมั้น
อีกหลายวันสนุกกันเต็มที่เลย!"

ป.ล.ที่ข้าทำแบบนี้ก็เพื่อเจ้าจะได้ตามติดอยู่ข้างกายข้างไม่ห่างไปไหน ข้าแทบไม่อยากห่างเจ้าแม้เพียงเสี้ยววินาทีเลยน้องหญิง ^ ^
หัวข้อ: Re: วิถีจอมยุทธเจ้าสำราญ [ที่ตอนจบตกม้าตาย] 555+
เริ่มหัวข้อโดย: รอยทราย ที่ พฤษภาคม 06, 2010, 11:37:23 pm
ได้สิจ๊ะเจ้าว่าไงข้าว่างั้น
ดีเหมือนกันที่ท่านแม่ชมชอบเจ้า
จะว่าไปเจ้ากับแม่ก็มีเค้า
คอทองแดงในวงเหล้าเหมือน ๆ กัน

อันตัวข้าจะลาไปสละโสด
ได้ลิงโลดคลอเคลียสาวดั่งใจฝัน
สาว ๆ จ๋าตัวข้าฟรีกว่าจะหมั้น
อีกหลายวันมาสนุกยันรุ่งเลย

ป.ล.ที่ข้าทำแบบนี้ก็เพื่อเจ้าจะได้ตามติดอยู่ข้างกายข้างไม่ห่างไปไหน ข้าแทบไม่อยากห่างเจ้าแม้เพียงเสี้ยววินาทีเลยน้องหญิง ^ ^

ตามสบายค่ะท่านพี่ไม่ต้องรีบ
คิดอยากจีบหว่านเสน่ห์ครั้งสุดท้าย
ทำเสียเถิดก่อนที่ท่านถึงคราวตาย
แล้วอย่าหมายได้พบข้าอีกต่อไป

ข้าบอกท่านไปเป็นชาติเรื่องหึงหวง
ละเมิดล่วงเมื่อใดอย่าเนียนไหล
ทิ้งท่านแน่แม้วันแต่งอยู่ไม่ไกล
ข้าไม่ไล่ตามจิกท่านให้เปลืองแรง
ป.ล. อยากให้ข้าอยู่ใกล้นั่นไม่ใช่ประเด็น รู้เช่นเห็นชาติท่านน่า  p15
หัวข้อ: Re: วิถีจอมยุทธเจ้าสำราญ [ที่ตอนจบตกม้าตาย] 555+
เริ่มหัวข้อโดย: ทูตซ้ายพรรคจรัส ที่ พฤษภาคม 06, 2010, 11:43:41 pm
ตามสบายค่ะท่านพี่ไม่ต้องรีบ
คิดอยากจีบหว่านเสน่ห์ครั้งสุดท้าย
ทำเสียเถิดก่อนที่ท่านถึงคราวตาย
แล้วอย่าหมายได้พบข้าอีกต่อไป

ข้าบอกท่านไปเป็นชาติเรื่องหึงหวง
ละเมิดล่วงเมื่อใดอย่าเนียนไหล
ทิ้งท่านแน่แม้วันแต่งอยู่ไม่ไกล
ข้าไม่ไล่ตามจิกท่านให้เปลืองแรง
ป.ล. อยากให้ข้าอยู่ใกล้นั่นไม่ใช่ประเด็น รู้เช่นเห็นชาติท่านน่า  p15

" ข้าอุตส่าห์ป.ล.ไว้ตัวเบ้อเร่อ
ไม่แหกตาดูบ้างเหรอจ๊ะยาหยี
หากมีเจ้าอยู่ข้างกายข้าแบบนี้
ข้าจะมีวันเหลวไหลได้ไงกัน "
หัวข้อ: Re: วิถีจอมยุทธเจ้าสำราญ [ที่ตอนจบตกม้าตาย] 555+
เริ่มหัวข้อโดย: รอยทราย ที่ พฤษภาคม 06, 2010, 11:49:52 pm
ข้าอุตส่าห์ป.ล.ไว้ตัวเบ้อเร่อ
ไม่แหกตาดูบ้างเหรอจ๊ะยาหยี
หากมีเจ้าอยู่ข้างกายข้าแบบนี้
ข้าจะมีวันเหลวไหลได้ไงกัน

พอเลยแหกตาอ่านเห็นลิ้นไก่
โธ่พี่ไป๋ข้ารู้ฤทธิ์เจ้าชู้นั่น
ไม่เป็นไรข้ามีบ้างอย่าว่ากัน
แค่เรื่องนั้นผลัดกันทำไม่แปลกเลย
หัวข้อ: Re: วิถีจอมยุทธเจ้าสำราญ [ที่ตอนจบตกม้าตาย] 555+
เริ่มหัวข้อโดย: ทูตซ้ายพรรคจรัส ที่ พฤษภาคม 07, 2010, 12:23:06 am
พอเลยแหกตาอ่านเห็นลิ้นไก่
โธ่พี่ไป๋ข้ารู้ฤทธิ์เจ้าชู้นั่น
ไม่เป็นไรข้ามีบ้างอย่าว่ากัน
แค่เรื่องนั้นผลัดกันทำไม่แปลกเลย

"ข้ายอมรับอดีตนั้นเคยเจ้าชู้
แต่โฉมตรูลองดูข้าในตอนนี้
ละทิ้งลายคาสโนว่าไม่ไยดี
ตั้งใจแล้วว่าจะมีเจ้าคนเดียว"

"ส่วนเรื่องเจ้าคิดมีกิ๊กข้าไม่ว่า
รอเวลาบางทีเจ้าอาจแห้งเหี่ยว
ระหว่างทางข้าสัญญาจะไม่เบี้ยว
ไม่ยุ่งเกี่ยวมองสาว แ ค่ อ า ห า ร ต า"

"จนกว่าที่พวกเราจะพบกันใหม่
ข้าจะเคลียร์ตัวเองในทุกข้อหา
สาวกี่รายข้าจะบอกนางไปว่า
เจ้ากับข้าไม่ได้เกิดมาคู่กัน"

"หลังจากนั้นใบหน้าข้าอาจมีสี
ถูกพวกนางรุมตบตีจนหน้าหัน
โดนซะบ้างก็สมควรแล้วเหมือนกัน
เพื่อยืนยันว่าข้าเลิกแล้วจริง ๆ"
หัวข้อ: Re: วิถีจอมยุทธเจ้าสำราญ [ที่ตอนจบตกม้าตาย] 555+
เริ่มหัวข้อโดย: รอยทราย ที่ พฤษภาคม 07, 2010, 08:53:45 am
ข้ายอมรับอดีตนั้นเคยเจ้าชู้
แต่โฉมตรูลองดูข้าในตอนนี้
ละทิ้งลายคาสโนว่าไม่ไยดี
ตั้งใจแล้วว่าจะมีเจ้าคนเดียว

ส่วนเรื่องเจ้าคิดมีกิ๊กข้าไม่ว่า
รอเวลาบางทีเจ้าอาจแห้งเหี่ยว
ระหว่างทางข้าสัญญาจะไม่เบี้ยว
ไม่ยุ่งเกี่ยวมองสาวแค่อาหารตา

จนกว่าที่พวกเราจะพบกันใหม่
ข้าจะเคลียร์ตัวเองในทุกข้อหา
สาวกี่รายข้าจะบอกนางไปว่า
เจ้ากับข้าไม่ได้เกิดมาคู่กัน

หลังจากนั้นใบหน้าข้าอาจมีสี
ถูกพวกนางรุมตบตีจนหน้าหัน
โดนซะบ้างก็สมควรแล้วเหมือนกัน
เพื่อยืนยันว่าข้าเลิกแล้วจริง ๆ

กลับตัวเป็นคนดีกะทันหัน
เสียอย่างนั้นสุดที่รักของหมิงเอ๋อร์
ระหว่างรอห้ามเกี้ยวสาวเชียวนะเออ
ข้าไม่เซ่ออย่างที่เห็นเพียงด้านเดียว

ข้าไม่มีกิ๊กหรอกเชื่อใจได้
ไม่ง่ายดายนอกใจแค่แอบเหลียว
อาหารตาคงมีบ้างแต่นิดเดียว
ข้าไม่เลี้ยวเปลี่ยนใจยกให้ใคร

เดี๋ยวท่านแม่กับหมิงเอ๋อร์ไปขัดตัว
เท้ายันหัวเข้าสปาหมักผิวใส
สวยวันสวยคืนรอท่านไง
แต่งเมื่อไหร่ไม่ผิดหวังรับประกัน
 p20
หัวข้อ: Re: วิถีจอมยุทธเจ้าสำราญ [ที่ตอนจบตกม้าตาย] 555+
เริ่มหัวข้อโดย: ทูตซ้ายพรรคจรัส ที่ พฤษภาคม 07, 2010, 10:13:17 am
โชคร้ายมาเยือนอวี้ถังแล้วงานนี้
เพราะหนึ่งในอิสตรียังหมายมั่น
เจ็บแค้นที่สมยอมเขาในครานั้น
ผสมพิษลงน้ำจัณฑ์แล้วเชิญชวน

"พี่ไป๋คะดื่มเป็นเพื่อนข้าอีกครั้ง"
"เหล้าแรงจังหัวข้าชักเริ่มปั่นป่วน"
เรียวปากบางแย้มยิ้มอย่างยียวน
ร่างสูงพลันเซซวนล้มทั้งยืน

"นี่เจ้าวางยาอะไรลงในเหล้า"!
"ท่านนี่น้าช่างโง่เขลาสมองตื้น
เป็นจอมยุทธไยไม่รู้เรื่องพื้น ๆ
อย่าได้ฝืนเดินลมปราณข้าขอเตือน"

"ยิ่งท่านเดินพลังพิษยิ่งกระจาย"
"เจ้ามันร้ายข้าอุตส่าห์คบเป็นเพื่อน
แต่เจ้ากลับคำพูดคิดบิดเบือน"
"ข้ า จ ะ เ ฉื อ น น้ อ ง ช า ย ท่ า น ใ ห้ เ ป็ ด กิ น"!

ร่างสูงพลันเกร็งกำลังเฮือกสุดท้าย
ขยับกายที่แข็งใกล้เป็นหิน
โจนทะยานหนีรวดเร็วราวเหินบิน
/เกือบสูญสิ้นทายาทซะแล้วเรา/

ยาพิษนั้นไม่ได้ทำอันตราย
เพียงแต่กลายสภาพย่อส่วนเขา
เล็กลงเหมือนเด็กห้าขวบสู่วัยเยาว์
แต่สมองสติเล่ายังเหมือนเดิม

/แล้วจะกลับเกาะเสี้ยนคงยังไงนี่
ข้าเห็นทีคงต้องพึ่งกำลังเสริม
โชคดีจังที่เราหยิบพลุมาเพิ่ม/
อวี้ถังใช้วิธีเดิมส่งสัญญาณ

พลุห้าหนูกระจ่างชัดเต็มท้องฟ้า
/รีบมาหาข้าเร็วน้าอยากกลับบ้าน
ตั้งแต่หลบหนีมาจนถึงเมื่อวาน
ข้าวสักจานยังไม่ตกถึงท้องเลย/TT^TT

ป.ล.ทำไมน้า หนูขนทองสุดหล่อจะแต่งงานทั้งที อุปสรรคมากมายเหลือเกิน
หัวข้อ: Re: วิถีจอมยุทธเจ้าสำราญ [ที่ตอนจบตกม้าตาย] 555+
เริ่มหัวข้อโดย: รอยทราย ที่ พฤษภาคม 07, 2010, 11:10:45 am
หมิงเอ๋อร์เหลือบเห็นพลุเรียกช่วยเหลือ
" ข้าละเบื่อ!! เรื่องอะไรนะพี่ไป๋ "
รีบรุดไปเห็นเด็กน้อยพลันตกใจ
" ไยลดวัยไปเป็นเด็กห้าขวบกัน "

" สมน้ำหน้าอยู่แบบนี้ก็ดีแล้ว "
น้องไป๋แป้วตาละห้อยมองหาหัน
" พี่น้องข้าเขาไปอยู่ที่ไหนกัน
แล้วเจ้านั้นมาทำไมไม่ได้เชิญ!! "

" ว่าที่เมียมาช่วยเหลือทำเป็นบ่น
ยังแอบก่นกัดข้าบังความเขิน
Don't shy Babe !! พ่อจำเริญ
หรือท่านเมินยาถอนพิษที่ข้ามี "
ป.ล. ข้ามียาถอนพิษนะ เด็กน้อย p20
หัวข้อ: Re: วิถีจอมยุทธเจ้าสำราญ [ที่ตอนจบตกม้าตาย] 555+
เริ่มหัวข้อโดย: ทูตซ้ายพรรคจรัส ที่ พฤษภาคม 07, 2010, 12:44:16 pm
"ไม่ได้เขินข้ากำลังจะบ้าตาย
ที่เจ้ามาหากคิดหมายจะช่วยเหลือ
ยาถอนพิษเอามาสิอย่ายืดเยื้อ
ถ้ า ม า เ พื่ อ ถ า ก ถ า ง ข้ า เ ชิ ญ ก ลั บ ไ ป"!

"พี่หลูฟางทำไมท่านไม่มาเอง
ไยส่งนางมาข่มเหงชักเอาใหญ่
หรือทั้งหมดเป็นแผนการพี่ใช่มั้ย?
จับข้ามาดัดนิสัยก่อนแต่งงาน"

"ข้ารู้นะพวกพี่หลบอยู่ตรงนั้น
ตั้งใจมาเพื่อเย้ยหยันข้าทั้งบ้าน
แต่ไว้ก่อนตอนนี้ขอข้าวสักจาน
ส่วนเรื่องสานต่อความแค้นค่อยว่ากัน"

ป.ล.ฮิ้ว หิวง่ะ TT^TT
หัวข้อ: Re: วิถีจอมยุทธเจ้าสำราญ [ที่ตอนจบตกม้าตาย] 555+
เริ่มหัวข้อโดย: 张龙 天 [แด่คนช่างฝัน(เฟื่อง)] ที่ พฤษภาคม 07, 2010, 12:54:24 pm
ข้านี้นามหย่งโจวแสนฉลาด
แต่ที่ขาดคือนางที่น่าหลงใหล
เดินมาเห็นสองคนทำอะไร
สาวน้อยกับเด็กชายยืนด่ากัน

มีเหล่าพี่น้องคอยแอบดูอยู่
คงรอดูอะไรสักอย่างนั้น
หายงงงวยเดินเข้าไปถามพลัน
ว่าท่านนั้นกำลังเถียงอะไร

พอเดินเห็นหน้าจึงได้รู้
ว่าที่ดูเด็กคนนี้คือจอมยุทธ์ไป๋
เกิด'ไรขึ้นกลายเป็นเด็กได้ไง
ทำอะไรมาละนั่นช่วยบอกที
หัวข้อ: Re: วิถีจอมยุทธเจ้าสำราญ [ที่ตอนจบตกม้าตาย] 555+
เริ่มหัวข้อโดย: รอยทราย ที่ พฤษภาคม 07, 2010, 01:43:13 pm
ไม่ได้เขินข้ากำลังจะบ้าตาย
ที่เจ้ามาหากคิดหมายจะช่วยเหลือ
ยาถอนพิษเอามาสิอย่ายืดเยื้อ
ถ้ามาเพื่อถากถางข้าเชิญกลับไป

พี่หลูฟางทำไมท่านไม่มาเอง
ไยส่งนางมาข่มเหงชักเอาใหญ่
หรือทั้งหมดเป็นแผนการพี่ใช่มั้ย
จับข้ามาดัดนิสัยก่อนแต่งงาน

ข้ารู้นะพวกพี่หลบอยู่ตรงนั้น
ตั้งใจมาเพื่อเย้ยหยันข้าทั้งบ้าน
แต่ไว้ก่อนตอนนี้ขอข้าวสักจาน
ส่วนเรื่องสานต่อความแค้นค่อยว่ากัน

ป.ล.ฮิ้ว หิวง่ะ TT^TT

เด็กชายไป๋รับห่อข้าวรีบนั่งจ้วง
เสร็จถามทวงยาถอนพิษอยู่ที่ไหน
ยัยตัวร้ายส่งขวดยาให้เขาไป
เสียงในใจ " เสร็จข้าแน่ ขอเอาคืน "

เด็กน้อยกระดกยารวดเดียวหมด
รีบๆ ซดหวังคืนร่างใจเริ่มชื้น
บัดนั้นเกิดอาการล้มทั้งยืน
ตาเบิกตื่นถามหมิงเอ๋อร์ " ยาอะไร "

" ยาเปลี่ยนเพศไงล่ะคะคนเจ้าชู้
ชื่อโฉมตรูร่ายรำแปลงเพศใหม่
เคยเป็นชายกลายเป็นหญิงแสนสะใจ
กลัวไปไยชอบใช่มั้ยอิสตรี "
ป.ล. นี่แน่ะ ชอบผู้หญิงนักใช่มั้ย ก็กลายเป็นผู้หญิงไปซะเลย p20  

หัวข้อ: Re: วิถีจอมยุทธเจ้าสำราญ [ที่ตอนจบตกม้าตาย] 555+
เริ่มหัวข้อโดย: 张龙 天 [แด่คนช่างฝัน(เฟื่อง)] ที่ พฤษภาคม 07, 2010, 03:14:23 pm
เด็กชายไป๋รับห่อข้าวรีบนั่งจ้วง
เสร็จถามทวงยาถอนพิษอยู่ที่ไหน
ยัยตัวร้ายส่งขวดยาให้เขาไป
เสียงในใจ " เสร็จข้าแน่ ขอเอาคืน "

เด็กน้อยกระดกยารวดเดียวหมด
รีบๆ ซดหวังคืนร่างใจเริ่มชื้น
บัดนั้นเกิดอาการล้มทั้งยืน
ตาเบิกตื่นถามหมิงเอ๋อร์ " ยาอะไร "

" ยาเปลี่ยนเพศไงล่ะคะคนเจ้าชู้
ชื่อโฉมตรูร่ายรำแปลงเพศใหม่
เคยเป็นชายกลายเป็นหญิงแสนสะใจ
กลัวไปไยชอบใช่มั้ยอิสตรี "
ป.ล. นี่แน่ะ ชอบผู้หญิงนักใช่มั้ย ก็กลายเป็นผู้หญิงไปซะเลย p20  


โถเด็กน้อยไป๋อวี้ถังโดนฤทธิ์ยา
สตินี้แทบลาจากกันได้
โดนแม่นางหมิงเอ๋อกลั่นแกล้งไป
ข้าเห็นใจรีบกลับไปปรุงยา

ส่วนผสมอยากบอกว่าสยดสยอง
แค่ได้มองลมงี้แทบถามหา
เป็นการรวมพิษร้ายทั่วโลกา
เพื่อนำมาแก้พิษให้สลายไป

ถ้าอยากรู้ข้านี้จะกล่าวถึง
โปรดคำนึงส่วนผสมที่ต้องใช้
มีน้ำตาลสามสิบช้อนโต๊ะไง
อีกหนูตายสามสิบตัวพอรู้กัน

เพิ่มเมล็ดข้าวมีพิษอีกสามร้อย
ต้องค่อยค่อยเคี่ยวไปสักสามวัน
แล้วใส่แมลงสาบ(เขียนถูกป่าว)สามสิบนั้น
เร่งไฟพลันแล้วใส่นก(เป็นไข้หวัดนกตาย)สามสิบตัว

แล้วจงรีบลดไฟให้เบาลง
แล้วจงปลงเพราะมันต้องเทราดหัว
อาบยานี้ให้ทั่วหมดทั้งตัว
ขอแค่ไม่หวาดกลัวพิษจะหายไป

หลังจากนั้นต้องดื่มยาลูกกลอน
แล้วไปนอนสักสิบชั่วโมงได้
ตื่นขึ้นมาถ้าพิษยังไม่หายไป
ก็จงตายเสียเถิดนะไป๋เอย

ที่ข้าว่าให้ไปตายเพราะยานี้
เป็นยาดีไม่มีใครสามารถเฉลย
ยานี้เป็นยาลับอีกตามเคย
ที่ข้าเอ่ยยังมีต่อฟังต่อไป

หรือหากท่านยอมเสี่ยงยาพิษนี้
จะทำให้ท่านหายดีดังเดิมได้
แต่พิษนี้อาจทำท่านถึงตาย
จะลองเสี่ยงหรือไม่ล่ะ
หัวข้อ: Re: วิถีจอมยุทธเจ้าสำราญ [ที่ตอนจบตกม้าตาย] 555+
เริ่มหัวข้อโดย: ทูตซ้ายพรรคจรัส ที่ พฤษภาคม 07, 2010, 04:31:45 pm
เด็กชายไป๋รับห่อข้าวรีบนั่งจ้วง
เสร็จถามทวงยาถอนพิษอยู่ที่ไหน
ยัยตัวร้ายส่งขวดยาให้เขาไป
เสียงในใจ " เสร็จข้าแน่ ขอเอาคืน "

เด็กน้อยกระดกยารวดเดียวหมด
รีบๆ ซดหวังคืนร่างใจเริ่มชื้น
บัดนั้นเกิดอาการล้มทั้งยืน
ตาเบิกตื่นถามหมิงเอ๋อร์ " ยาอะไร "

" ยาเปลี่ยนเพศไงล่ะคะคนเจ้าชู้
ชื่อโฉมตรูร่ายรำแปลงเพศใหม่
เคยเป็นชายกลายเป็นหญิงแสนสะใจ
กลัวไปไยชอบใช่มั้ยอิสตรี "
ป.ล. นี่แน่ะ ชอบผู้หญิงนักใช่มั้ย ก็กลายเป็นผู้หญิงไปซะเลย p20  



"อะไรเนี่ยหน้าอกข้าไหงมันพอง ?
เนินขาวอวบทั้งสองตั้งสง่า
เป็นไงล่ะคัฟอีที่เจ้าใฝ่หา
กลับตกมาเป็นของข้าอย่างง่ายดาย

ว่าไปแล้วเป็นสตรีก็ดีนะ
ไปจิ๊จ๊ะกับแม่นางน้อยใหญ่ได้
ไม่ต้องเสียเวลาอำพรางกาย
เลิกเป็นชายสักระยะดีเหมือนกัน" ^o^

ร่างบางได้ฟังดังนั้นแทบกระอัก
เหลี่ยมถูกหักไม่เป็นเหมือนดังใจฝัน
"คิดว่าข้าต้องง้อเจ้ารึไงกัน
ทำเช่นนั้นข้าก็เสียชั้นเชิงชาย!"
หัวข้อ: Re: วิถีจอมยุทธเจ้าสำราญ [ที่ตอนจบตกม้าตาย] 555+
เริ่มหัวข้อโดย: ทูตซ้ายพรรคจรัส ที่ พฤษภาคม 07, 2010, 04:57:06 pm
โถเด็กน้อยไป๋อวี้ถังโดนฤทธิ์ยา
สตินี้แทบลาจากกันได้
โดนแม่นางหมิงเอ๋อกลั่นแกล้งไป
ข้าเห็นใจรีบกลับไปปรุงยา

ส่วนผสมอยากบอกว่าสยดสยอง
แค่ได้มองลมงี้แทบถามหา
เป็นการรวมพิษร้ายทั่วโลกา
เพื่อนำมาแก้พิษให้สลายไป

ถ้าอยากรู้ข้านี้จะกล่าวถึง
โปรดคำนึงส่วนผสมที่ต้องใช้
มีน้ำตาลสามสิบช้อนโต๊ะไง
อีกหนูตายสามสิบตัวพอรู้กัน

เพิ่มเมล็ดข้าวมีพิษอีกสามร้อย
ต้องค่อยค่อยเคี่ยวไปสักสามวัน
แล้วใส่แมลงสาบ(เขียนถูกป่าว)สามสิบนั้น
เร่งไฟพลันแล้วใส่นก(เป็นไข้หวัดนกตาย)สามสิบตัว

แล้วจงรีบลดไฟให้เบาลง
แล้วจงปลงเพราะมันต้องเทราดหัว
อาบยานี้ให้ทั่วหมดทั้งตัว
ขอแค่ไม่หวาดกลัวพิษจะหายไป

หลังจากนั้นต้องดื่มยาลูกกลอน
แล้วไปนอนสักสิบชั่วโมงได้
ตื่นขึ้นมาถ้าพิษยังไม่หายไป
ก็จงตายเสียเถิดนะไป๋เอย

ที่ข้าว่าให้ไปตายเพราะยานี้
เป็นยาดีไม่มีใครสามารถเฉลย
ยานี้เป็นยาลับอีกตามเคย
ที่ข้าเอ่ยยังมีต่อฟังต่อไป

หรือหากท่านยอมเสี่ยงยาพิษนี้
จะทำให้ท่านหายดีดังเดิมได้
แต่พิษนี้อาจทำท่านถึงตาย
จะลองเสี่ยงหรือไม่ล่ะ


"ข้าขอบใจศิษย์น้องจางที่ช่วยเหลือ
ช่างเอื้อเฟื้อกรุณาถึงเพียงนี้
อุตส่าห์ไปค้นตำราหายาดี
แต่เห็นทีตัวข้าคง กิ น ไ ม่ ล ง -*-

แค่ได้ยินส่วนผสมที่เจ้าเอ่ย
ศิษย์น้องเอ๋ยต่อให้บดยาเป็นผง
จับกรอกปากข้าก็คงกลืนไม่ลง
ข้าขอเลือกเป็นโฉมยงก่อนชั่วคราว" ^o^
หัวข้อ: Re: วิถีจอมยุทธเจ้าสำราญ [ที่ตอนจบตกม้าตาย] 555+
เริ่มหัวข้อโดย: 张龙 天 [แด่คนช่างฝัน(เฟื่อง)] ที่ พฤษภาคม 07, 2010, 05:14:07 pm
ข้าขอบใจศิษย์น้องจางที่ช่วยเหลือ
ช่างเอื้อเฟื้อกรุณาถึงเพียงนี้
อุตส่าห์ไปค้นตำราหายาดี
แต่ข้านี้เห็นทีคงกินไม่ลง

แค่ได้ยินส่วนผสมที่เจ้าเอ่ย
ศิษย์น้องเอ๋ยต่อให้บดยาเป็นผง
จับกรอกปากข้าก็คงกลืนไม่ลง
งั้นขอเลือกเป็นโฉมยงก่อนชั่วคราว
สงสัยยานี้ไม่เหมาะกับท่าน
งั้นเอาใหม่ละกันเดี๋ยวหาให้
ยาดีดีกินง่ายหายป่วยไว
จะทำไปส่งให้พี่ไป๋กิน

เริ่มจากส่วนผสมที่มีอยู่
มีเต้าหู้พันปีและผักกระฐิน
ใบยี่เหล็กต้นฉำฉาไม่น่ากิน
อย่าใส่ไปทั้งมีดินกินไม่ดี

งั้นเปลี่ยนเอาใบคะน้าสักร้อยกล่อง
เอามามองไม่ได้กินนะอันนี้{(แล้วบอกทำไมเนี่ย)(ล้อเล่นนะ  อ่านต่อก่อนดิ)}
ล้อเล่นนะมันต้องสับให้มันถี่
แล้วเอาดอกจำปีใส่รวมไป

แล้วสับต่อให้ละเอียดแทบเป็นผง
แล้วเอาลงหม้อดินแล้วเร่งไฟ
ปิดฝาหม้อด้วยนะอย่าลืมไป
ไม่งั้นได้ลงนรกกันหมดเลย

ตอนเริ่มต้มถ้าไม่ปิดฝาไว้
กลิ่นโชยไปคนเป็นลมเสียเฉยเฉย
ตอนตอมนี้กลิ่นแรงมากบอกได้เลย
ว่าพี่เอ๋ยปิดจมูกก่อนให้ดี

เมื่อเริ่มเดือดได้ที่ลดไฟหน่อย
แล้วค่อยค่อยเทใส่ถ้วยดินนี้
เทให้หมดดื่มรวดเดียวนะคนดี
เพื่อโรคที่พี่เป็นจะหายไป

ไม่ต้องห่วงเรื่องรสชาติข้าประกัน
ว่าสุขสันต์แน่นอนนะพี่ไป๋
รสหวานนิดเปรี้ยวหน่อยจะเป็นไร
ไม่มีใครปฏิเสธได้สักคนเดียว
หัวข้อ: Re: วิถีจอมยุทธเจ้าสำราญ [ที่ตอนจบตกม้าตาย] 555+
เริ่มหัวข้อโดย: 张龙 天 [แด่คนช่างฝัน(เฟื่อง)] ที่ พฤษภาคม 07, 2010, 05:25:05 pm
หรือพี่ไป๋จะเลือกยาสูตรใหม่
ที่ผมได้คิดค้นมาเพื่อการณ์นี้
เป็นยาแก้หยินหยางชั้นดี
เป็นยาที่อาจแก้ได้ถ้าท่านลอง

ก่อนอื่นนั้นนำยาพิษมาใส่หม้อดิน
แล้วต่อไปให้กากินเพื่อลองของ
ถ้ากาตายต้องนำกวางมาลอง
เพื่อได้ยามาต้องยอมอดทน

พิษของพี่นั้นปรับธาติหยาง
ต้องเอาเล็บของกวางมานั่งฝน
แล้วใส่หม้อต้มเรื่อยเรื่อยโปรดคอยทน
โปรดอย่ายอมจำนนต้มต่อไป

พอมันเดือดแล้วใส่หอมใหญ่เพิ่ม
ค่อยค่อยเติมกระเทียมหัวใหญ่ใหญ่
แล้วฝานดอกแคนาใส่ลงไป
ต้มต่อไปแล้วเติมพิษ(ที่ท่านโดนอ่ะแหละ)ลงหม้อเลย

ยาเสร็จแล้วทานได้ไม่มีขม
แต่อย่าทำแค่ดซะเฉยเฉย
กินให้หมดอย่าเบี้ยวให้ยากเลย
ไม่งั้นล่ะพี่เอ๋ยเตรียมตัวตายยยยยยยยยยยยยยยยย

หัวข้อ: Re: วิถีจอมยุทธเจ้าสำราญ [ที่ตอนจบตกม้าตาย] 555+
เริ่มหัวข้อโดย: แค่คนคนนึง ที่ พฤษภาคม 07, 2010, 06:01:28 pm
เป็นจอมยุทธเร่ร่อนไร้ฐานถิ่น
ยังเอิญผ่านมาได้ยินท่านทั้งหลาย
แสนสุขสันต์มารยาหญิงชั้นเชิงชาย
ข้าจึงมาร่วมท้าทาย...ด้วยอีกคน

ได้ข่าวว่าจอมยุทธไป๋ผู้ลือนาม
ตอนนี้กลับเป็นหญิงงามช่างน่าสน
ร่างอ้อนแอ้นอรชร น่าชื่นชม
สัดส่วนนั้นก็เหมาะสม...น่าลิ้มลอง

ถึงเคยเป็นชายมาก่อนก็ไม่ว่า
เมื่อตอนนี้เจ้านั้นหนาน่าสนอง
เคยทำหญิงร้องไห้ น้ำตานอง
คราวนี้คง...ถูกลิ้มลอง เสียเชิงชาย

หึๆๆ

ลป.มาช่วยถล่มท่านไป่ เอิกส์ๆ
หัวข้อ: Re: วิถีจอมยุทธเจ้าสำราญ [ที่ตอนจบตกม้าตาย] 555+
เริ่มหัวข้อโดย: รอยทราย ที่ พฤษภาคม 07, 2010, 06:10:56 pm
อะไรเนี่ยหน้าอกข้าไหงมันพอง
เนินขาวอวบทั้งสองตั้งสง่า
เป็นไงล่ะคัฟอีที่เจ้าใฝ่หา
กลับตกมาเป็นของข้าอย่างง่ายดาย

ว่าไปแล้วเป็นสตรีก็ดีนะ
ไปจิ๊จ๊ะกับแม่นางน้อยใหญ่ได้
ไม่ต้องเสียเวลาอำพรางกาย
เลิกเป็นชายสักระยะดีเหมือนกัน

ร่างบางได้ฟังดังนั้นแทบกระอัก
เหลี่ยมถูกหักไม่เป็นเหมือนดังใจฝัน
คิดว่าข้าต้องง้อเจ้ารึไงกัน
ทำเช่นนั้นข้าก็เสียชั้นเชิงชาย

ยัยหมิงเอ๋อร์รู้แกวตั้งแต่ต้น
ยอมอดทนดูผลงานนางสาวไป๋
แล้วกระดกยาเปลี่ยนเพศกลืนลงไป
กลายร่างใหญ่กำยำเป็นชาติชาย (ย้าโฮ้ววววว)

พลันดึงร่างอกคัฟอีเข้ามากอด
แล้วฟัดฟอดให้ชื่นใจหวานล้ำหลาย
" เปลี่ยนหน้าที่มันส์พิลึกเนอะยอดชาย
มีร่างกายสลับกันดีเสียจริง "

" ข้าจะปล้ำเจ้าก่อนแม่นางไป๋
แล้วค่อยไปลองของใหม่เรื่องผู้หญิง "
บดขยี้จูบร้อนแรงร่างบางติง
" ยัยผู้หญิงโหดร้ายไม่ปรานี ! !  "

" เพราะท่านแหละไป๋อวี้ถังที่สอนข้า
ทุกวิชาความเหี้ยมทั้งหมดนี้
ข้าขอยกให้ท่านหมดทุกความดี
เป็นของข้าเสียทีเถิดแม่นาง "

ร่างบางคัฟอีหน้าซีดเผือด
' จะโดนเชือดในร่างหญิงงามสล้าง
เฮงแล้วไงแม่เสือมันไม่ปล่อยวาง
กลับกลายร่างเป็นผู้ชายมาย่ำยี '
ท่านแม่..แม่...แม่(เสียง echo) ช่วยยข้าด้วยย อ๊าาาาาาาาาา

(ฉากต่อไปขอเซ็นเซอร์ออกอากาศ
มันอุจาดไม่เหมาะสมแก่น้องพี่
จินตภาพสร้างกันเองหลังเวที
รู้แค่นี้ว่าไป๋ไป๋เสียท่าเอย)
 p20




หัวข้อ: Re: วิถีจอมยุทธเจ้าสำราญ [ที่ตอนจบตกม้าตาย] 555+
เริ่มหัวข้อโดย: แค่คนคนนึง ที่ พฤษภาคม 07, 2010, 06:36:33 pm
ยัยหมิงเอ๋อร์รู้แกวตั้งแต่ต้น
ยอมอดทนดูผลงานนางสาวไป๋
แล้วกระดกยาเปลี่ยนเพศกลืนลงไป
กลายร่างใหญ่กำยำเป็นชาติชาย (ย้าโฮ้ววววว)

พลันดึงร่างอกคัฟอีเข้ามากอด
แล้วฟัดฟอดให้ชื่นใจหวานล้ำหลาย
" เปลี่ยนหน้าที่มันส์พิลึกเนอะยอดชาย
มีร่างกายสลับกันดีเสียจริง "

" ข้าจะปล้ำเจ้าก่อนแม่นางไป๋
แล้วค่อยไปลองของใหม่เรื่องผู้หญิง "
บดขยี้จูบร้อนแรงร่างบางติง
" ยัยผู้หญิงโหดร้ายไม่ปรานี ! !  "

" เพราะท่านแหละไป๋อวี้ถังที่สอนข้า
ทุกวิชาความเหี้ยมทั้งหมดนี้
ข้าขอยกให้ท่านหมดทุกความดี
เป็นของข้าเสียทีเถิดแม่นาง "

ร่างบางคัฟอีหน้าซีดเผือด
' จะโดนเชือดในร่างหญิงงามสล้าง
เฮงแล้วไงแม่เสือมันไม่ปล่อยวาง
กลับกลายร่างเป็นผู้ชายมาย่ำยี '
ท่านแม่..แม่...แม่(เสียง echo) ช่วยยข้าด้วยย อ๊าาาาาาาาาา

(ฉากต่อไปขอเซ็นเซอร์ออกอากาศ
มันอุจาดไม่เหมาะสมแก่น้องพี่
จินตภาพสร้างกันเองหลังเวที
รู้แค่นี้ว่าไป๋ไป๋เสียท่าเอย)
 p20




โอ้ช้าก่อนท่านชายนายหมิงเอ๋อร์
อย่าทำให้ข้ามาเก้อนะท่านเอ๋ย
ข้ามาเพื่อกดท่านไป๋พ่อทรามเชย
อย่าริอาจ...มาล่วงเลยไปก่อนกัน

ขอวกฝั่งเข้าข้างท่านนางไป๋
เพราะข้าไซร้ไม่ยอมปล่อยให้สุขสันต์
หากท่านไป๋จะพ่ายแพ้เสียกำนัล
ต้องเป็นเพราะข้าเท่านั้น...หาใช่ใคร!

ว่าแล้วก็จาบจ้วงและช่วงชิง
ร่างท่านหญิงอวี้ถังจากมือใหญ่
ยิ้มเจ้าเล่ให้ท่านชายหมิงเอ๋อร์ไป
แลบลิ้นใส่อย่างวอนทีนไม่มีกลัว


กร๊ากกกก กลับฝั่งอย่างรวดเร็ว หุๆ
หัวข้อ: Re: วิถีจอมยุทธเจ้าสำราญ [ที่ตอนจบตกม้าตาย] 555+
เริ่มหัวข้อโดย: รอยทราย ที่ พฤษภาคม 07, 2010, 07:22:57 pm

โอ้ช้าก่อนท่านชายนายหมิงเอ๋อร์
อย่าทำให้ข้ามาเก้อนะท่านเอ๋ย
ข้ามาเพื่อกดท่านไป๋พ่อทรามเชย
อย่าริอาจ...มาล่วงเลยไปก่อนกัน

ขอวกฝั่งเข้าข้างท่านนางไป๋
เพราะข้าไซร้ไม่ยอมปล่อยให้สุขสันต์
หากท่านไป๋จะพ่ายแพ้เสียกำนัล
ต้องเป็นเพราะข้าเท่านั้น...หาใช่ใคร!

ว่าแล้วก็จาบจ้วงและช่วงชิง
ร่างท่านหญิงอวี้ถังจากมือใหญ่
ยิ้มเจ้าเล่ให้ท่านชายหมิงเอ๋อร์ไป
แลบลิ้นใส่อย่างวอนทีนไม่มีกลัว


กร๊ากกกก กลับฝั่งอย่างรวดเร็ว หุๆ

" น้ำใจข้าลูกผู้ชายแมนหล๊ายหลาย
ข้านี่ได้หล่อนเรียบร้อยเชิญเจ้าต่อ
อยากได้นักคนแบบนี้ที่เฝ้ารอ
เชิญเลยหนอ คนแบบนี้ ไม่ต้องการ ! ! "

'หมิงเอ๋อร์กลั้นสะอื้นซ่อนในอก
มันน่าชกท่านเหลือเกินคนใจหลาย
แอบไปจิ้นเล่นวิชาชายเหนือชาย
จำจนตายพวกเสือไบคนเฮงซวย ! ! '

" จากนี้ไปเริงเล่นเสือผู้หญิง
สวิงกิ้งสาวงามสคราญสวย
อรชรทุกอนงค์รูปสำรวย
ต้องมอดม้วยเสน่ห์ข้าตลอดไป "

หมิงเอ๋อร์ในร่างชายงอนสะบัด
กลับทางลัดมุ่งตรงไปเขาง๊อไบ๊
รีบหายาคืนร่างโดยเร็วไว
แล้วตั้งใจจะออกบวชเป็นแม่ชี
ป.ล. ไม่ต่ง ไม่แต่งมันแล้ว พอกันที ชิ  p31


หัวข้อ: Re: วิถีจอมยุทธเจ้าสำราญ [ที่ตอนจบตกม้าตาย] 555+
เริ่มหัวข้อโดย: 张龙 天 [แด่คนช่างฝัน(เฟื่อง)] ที่ พฤษภาคม 07, 2010, 08:28:24 pm
" น้ำใจข้าลูกผู้ชายแมนหล๊ายหลาย
ข้านี่ได้หล่อนเรียบร้อยเชิญเจ้าต่อ
อยากได้นักคนแบบนี้ที่เฝ้ารอ
เชิญเลยหนอ คนแบบนี้ ไม่ต้องการ ! ! "

'หมิงเอ๋อร์กลั้นสะอื้นซ่อนในอก
มันน่าชกท่านเหลือเกินคนใจหลาย
แอบไปจิ้นเล่นวิชาชายเหนือชาย
จำจนตายพวกเสือไบคนเฮงซวย ! ! '

" จากนี้ไปเริงเล่นเสือผู้หญิง
สวิงกิ้งสาวงามสคราญสวย
อรชรทุกอนงค์รูปสำรวย
ต้องมอดม้วยเสน่ห์ข้าตลอดไป "

หมิงเอ๋อร์ในร่างชายงอนสะบัด
กลับทางลัดมุ่งตรงไปเขาง๊อไบ๊
รีบหายาคืนร่างโดยเร็วไว
แล้วตั้งใจจะออกบวชเป็นแม่ชี
ป.ล. ไม่ต่ง ไม่แต่งมันแล้ว พอกันที ชิ  p31
โถท่านพี่หายาก็ไม่บอกก่อน
ผมจะตักให้สักช้อนดีหรือไม่
ข้ามียารักษาจะเอาไหม
ปรุงไวเผื่อจะได้มาใช้กัน(ยังไงต้องตามไปอ่าน)

เผื่อมีใครถูกยาแล้วข้าเจอเข้า
พิษจากหนักเป็นเบาแก้ได้ทัน
เพื่อไม่ให้ข้ายุ่งพัลวัน
เหนื่อยนะนั้นกว่าจะต้มสักหม้อนึง

ป.ล.   กว่าจะต้มนี่มันเหนื่อยนะเฟร้ยยยยยยยยยยยยยยยย
อย่ากินหมดในคำเดียวนะ     ไม่งั้นไปต้มยานี้กันเองด้วยยยยย
หัวข้อ: Re: วิถีจอมยุทธเจ้าสำราญ [ที่ตอนจบตกม้าตาย] 555+
เริ่มหัวข้อโดย: กันและกัน ที่ พฤษภาคม 07, 2010, 09:14:25 pm
เหตุใดท่านไม่ใช่พิษล้างพิษ
บัดนี้ท่านมาติดพิษสุดร้าย
ใช่หนามยอกเอาหนามบ่งเลยเป็นไร
พิษจักได้สลายในทันตา
หัวข้อ: Re: วิถีจอมยุทธเจ้าสำราญ [ที่ตอนจบตกม้าตาย] 555+
เริ่มหัวข้อโดย: 张龙 天 [แด่คนช่างฝัน(เฟื่อง)] ที่ พฤษภาคม 07, 2010, 10:09:16 pm

โอ้ช้าก่อนท่านชายนายหมิงเอ๋อร์
อย่าทำให้ข้ามาเก้อนะท่านเอ๋ย
ข้ามาเพื่อกดท่านไป๋พ่อทรามเชย
อย่าริอาจ...มาล่วงเลยไปก่อนกัน

ขอวกฝั่งเข้าข้างท่านนางไป๋
เพราะข้าไซร้ไม่ยอมปล่อยให้สุขสันต์
หากท่านไป๋จะพ่ายแพ้เสียกำนัล
ต้องเป็นเพราะข้าเท่านั้น...หาใช่ใคร!

ว่าแล้วก็จาบจ้วงและช่วงชิง
ร่างท่านหญิงอวี้ถังจากมือใหญ่
ยิ้มเจ้าเล่ให้ท่านชายหมิงเอ๋อร์ไป
แลบลิ้นใส่อย่างวอนทีนไม่มีกลัว


กร๊ากกกก กลับฝั่งอย่างรวดเร็ว หุๆ

เอาศิษย์พี่ข้าคืนมาท่านจอมยุทธ์
อย่าให้ข้าต้องฉุดนำตัวไป๋
ข้าไม่อยากใช้กำลังโปรดเข้าใจ
ข้าไม่อยากฆ่าใครอีกแล้วเอย
หัวข้อ: Re: วิถีจอมยุทธเจ้าสำราญ [ที่ตอนจบตกม้าตาย] 555+
เริ่มหัวข้อโดย: รอยทราย ที่ พฤษภาคม 07, 2010, 10:22:23 pm
หมิงเอ๋อร์จอมเดือดกินยาหมด
กระดกซดหมดเกลี้ยงไม่มีเหลือ
" เป็นแม่หญิงต่อไปเถอะ แม่กาวเครือ ! !"
เกินจะเชื่อหมิงเอ๋อร์ทิ้งขวดยา
ป.ล.ไม่มียาเหลือแล้ว เชิญเป็นสาวคัฟอีให้สะใจ p20
หัวข้อ: Re: วิถีจอมยุทธเจ้าสำราญ [ที่ตอนจบตกม้าตาย] 555+
เริ่มหัวข้อโดย: 张龙 天 [แด่คนช่างฝัน(เฟื่อง)] ที่ พฤษภาคม 07, 2010, 10:30:09 pm
หมิงเอ๋อร์จอมเดือดกินยาหมด
กระดกซดหมดเกลี้ยงไม่มีเหลือ
" เป็นแม่หญิงต่อไปเถอะ แม่กาวเครือ ! !"
เกินจะเชื่อหมิงเอ๋อร์ทิ้งขวดยา
ป.ล.ไม่มียาเหลือแล้ว เชิญเป็นสาวคัฟอีให้สะใจ p20

ข้าลืมบอกท่านไปว่าข้าแบ่งไว้
เผื่อมีใครเคราะห์ร้ายโดนพิษเข้า
สงสัยจะบอกช้าไปซะมั้งเรา
งานแล้วเอ้าซวยจริงจริงไอโหย่งโจว
หัวข้อ: Re: วิถีจอมยุทธเจ้าสำราญ [ที่ตอนจบตกม้าตาย] 555+
เริ่มหัวข้อโดย: กันและกัน ที่ พฤษภาคม 07, 2010, 10:41:24 pm
ไม่เป็นไรจอกสุดท้ายอยู่ที่ข้า
นี่คือยาถอนพิษสูตรปอยฝ้าย(มันต้องถอน)
แก้ทุกโรคหายขาดได้ดั่งใจ
ใครอยากได้ก็เชิญรีบมาเอา

ยาถอนพิษของจริงอยู่นี่  ใครมาขอก่อนก็ได้ไปนะ  อิอิ
หัวข้อ: Re: วิถีจอมยุทธเจ้าสำราญ [ที่ตอนจบตกม้าตาย] 555+
เริ่มหัวข้อโดย: ทูตซ้ายพรรคจรัส ที่ พฤษภาคม 08, 2010, 12:10:59 am
คงเป็นกรรมตามสนองข้าจริง ๆ
ยาหม้อนึงถูกเททิ้งไปต่อหน้า
ยาอีกหม้อที่ศิษย์น้องต้มให้มา
ก็ถูกน้องหญิงของข้าดื่มซะเอง

ตอนนี้เรื่องหายาแก้พักไว้ก่อน
เวลานอนไร้ยกทรงมันโหรงเหรง
พอจะใส่ข้าก็ทุเรศตัวเอง
/งั้นก็นอนโทงเทงไปละกัน/

"อะไรเนี่ยช่วงล่างข้ามีเลือดออก
เห้ย..อย่าบอกนะเมนส์มาเอาซะงั้น
ต้องใช้วิธีใดเล่าเพื่อหยุดมัน
ไม่นึกฝันเป็นเพศหญิงวุ่นวายจัง

ทำไมข้ารู้สึกปวดตรงท้องน้อย
ข้าศึกคอยทะลวงด่านออกอยู่มั้ง
ไม่ใช่สิความรู้สึกมันประดัง
โอ๊ย..ปวดจังใครก็ได้ช่วยข้าที

น้องหญิงจ๋าข้าเพิ่งรู้เจ้าลำบาก
วันมามากเจ้าคงปวดท้องเยี่ยงนี้
แต่ข้ากลับนึกว่าเจ้าปวดท้องขี้
ยังทู่ซี้ชวนเจ้าออกไปกินลม"

"อ้าวอวี้ถังไยมานั่งแหมะอยู่นี่?"
"ท่านพี่สี่พอดีข้าลื่นหกล้ม
ยังไม่ค่อยชินกับการประคองนม" -*-
นัยน์ตาคมค้อนขวับสวนกลับไป

"ท่านไม่ลองมาเป็นข้าดูบ้างเล่า
หนูขนทองผู้หล่อเหลาสาวหลงใหล
มาวันนี้ดูข้าสิเป็นอะไร
ชายไม่ใช่หญิงไม่เชิงจะบ้าตาย!"

"เดี๋ยวน้องห้าอย่าเพิ่งโกรธใจเย็นก่อน
คืนนี้เจ้ากลับไปนอนคิดก็ได้
ร่างเป็นหญิงแค่นี้คงไม่ถึงตาย
แค่ต้องทนให้ผู้ชายมาดูแล"

เห็นอวี้ถังเศร้าพี่สี่เลยใจอ่อน
"คิดว่าตอนแรกจะไม่มาแยแส
เอาไปสิรีบกินนะนี่ยาแก้
ส่วนเรื่องรักก็สุดแท้แต่ชะตา"

อวี้ถังพลันรับยามาแล้วรีบกลืน
"หลับสักตื่นเช้าแล้วเจ้าจะพบว่า
ความเป็นชายเจ้าจะได้กลับคืนมา
คัฟอีจ๋าจะยุบหายในทันใด"

ราตรีกาลล่วงลับไปอรุณส่อง
มือทั้งสองของอวี้ถังพลางลูบไล้
หน้าอกยุบคลำช่วงล่างพบน้องไป๋
เฮ่อโล่งใจข้ากลับคืนสู่ร่างเดิม
หัวข้อ: Re: วิถีจอมยุทธเจ้าสำราญ [ที่ตอนจบตกม้าตาย] 555+
เริ่มหัวข้อโดย: 张龙 天 [แด่คนช่างฝัน(เฟื่อง)] ที่ พฤษภาคม 08, 2010, 11:30:54 am
ข้าโล่งใจศิษย์พี่ไป๋นั้นหายดี
งั้นข้านี้คงต้องลาไปก่อน
จะรอดูพี่อยู่ทุกทุกตอน
รอฟังคำสั่งสอนพี่เรื่อยมา

ป.ล.   ไม่เป็นไรนะศิษย์พี่ไป๋   หายดีก็ดีแล้ว  มีอะไรข้าจะมาช่วยท่านละกัน
หัวข้อ: Re: วิถีจอมยุทธเจ้าสำราญ [ที่ตอนจบตกม้าตาย] 555+
เริ่มหัวข้อโดย: ทูตซ้ายพรรคจรัส ที่ พฤษภาคม 08, 2010, 01:12:33 pm
หลังจากที่ไป๋อวี้ถังคืนสภาพ
กระชับดาบพัดคู่กายเหน็บสีข้าง
เดินทางไปสมทบกับศิษย์น้องจาง
รวมหัววางแผนเอาคืนดรุณี

[บทหลังจากนี้จะเป็นความลับ หากน้องหญิงมาอ่านช่วยแสร้งทำเป็นไม่รู้ด้วยนะ เหอ ๆ]

ขณะที่หมิงเอ๋อร์ยังไม่ล่วงรู้
เจ้าจงบอกโฉมตรูไปแบบนี้
อาซ้อโปรดกลับไปดูศิษย์พี่ที
เห็นว่าดื่มยาแล้วมีผลข้างเคียง

ตาศิษย์พี่ยามนี้มืดบอดแล้ว
คงไม่แคล้วสิ้นฤทธิ์รอขึ้นเขียง
ขนาดตอนกำลังลุกลงจากเตียง
ยังพลาดตกขาเกือบเดี้ยงหวิดหักไป

ยามนี้ใจศิษย์พี่ว้าวุ่นนัก
จะอกหักช้ำรักใช่เรื่องใหญ่
แต่พอตาสองข้างมืดบอดไป
ก็เหมือนไร้ชีวิตจิตวิญญาณ

[จบท่อนความลับ]

ศิษย์พี่พูดกับข้าประโยคนึง
ฟังแล้วอึ้งจึงรีบมาส่งสาส์น
"ข้าไม่อยากให้น้องหญิงคิดเจือจาน
ยิ่งตอนนี้ตาพิการยากทำใจ"
หัวข้อ: Re: วิถีจอมยุทธเจ้าสำราญ [ที่ตอนจบตกม้าตาย] 555+
เริ่มหัวข้อโดย: 张龙 天 [แด่คนช่างฝัน(เฟื่อง)] ที่ พฤษภาคม 08, 2010, 01:16:46 pm
หลังจากที่ไป๋อวี้ถังคืนสภาพ
กระชับดาบพัดคู่กายเหน็บสีข้าง
เดินทางไปสมทบกับศิษย์น้องจาง
รวมหัววางแผนเอาคืนดรุณี

ขณะที่หมิงเอ๋อร์ยังไม่ล่วงรู้
เจ้าจงบอกโฉมตรูไปแบบนี้
อาซ้อท่านช่วยกลับไปดูศิษย์พี่
เห็นว่าดื่มยาแล้วมีผลข้างเคียง

ตาศิษย์พี่ตอนนี้มืดบอดแล้ว
คงไม่แคล้วสิ้นฤทธิ์รอขึ้นเขียง
ขนาดตอนกำลังลุกลงจากเตียง
ยังพลาดตกขาเกือบเดี้ยงหวิดหักไป

ตอนนี้ใจศิษย์พี่ว้าวุ่นนัก
จะอกหักช้ำรักใช่เรื่องใหญ่
แต่พอตาสองข้างมืดบอดไป
ก็เหมือนไร้ชีวิตจิตวิญญาณ

ศิษย์พี่พูดกับข้าประโยคนึง
ฟังแล้วอึ้งดูท่าไม่ได้การณ์
"ข้าไม่อยากให้น้องหญิงนึกสงสาร
ยิ่งตอนนี้ตาพิการยากทำใจ"
แย่ล่ะสิพี่ไป๋ดันตาบอด
แล้วจะรอดมั้ยนั่นน่าสงสัย
งั้นคงต้องรีบออกเดินทางโดยทันใด
เพื่อรีบไปดูแลพี่ไป๋....นะ

"พี่ไป๋   ข้าจะรีบไปหาท่านเดี๋ยวนี้แหละะะะะะ"
หัวข้อ: Re: วิถีจอมยุทธเจ้าสำราญ [ที่ตอนจบตกม้าตาย] 555+
เริ่มหัวข้อโดย: กันและกัน ที่ พฤษภาคม 08, 2010, 01:34:25 pm
หลังจากที่ไป๋อวี้ถังคืนสภาพ
กระชับดาบพัดคู่กายเหน็บสีข้าง
เดินทางไปสมทบกับศิษย์น้องจาง
รวมหัววางแผนเอาคืนดรุณี

ขณะที่หมิงเอ๋อร์ยังไม่ล่วงรู้
เจ้าจงบอกโฉมตรูไปแบบนี้
อาซ้อท่านช่วยกลับไปดูศิษย์พี่
เห็นว่าดื่มยาแล้วมีผลข้างเคียง

ตาศิษย์พี่ตอนนี้มืดบอดแล้ว
คงไม่แคล้วสิ้นฤทธิ์รอขึ้นเขียง
ขนาดตอนกำลังลุกลงจากเตียง
ยังพลาดตกขาเกือบเดี้ยงหวิดหักไป

ตอนนี้ใจศิษย์พี่ว้าวุ่นนัก
จะอกหักช้ำรักใช่เรื่องใหญ่
แต่พอตาสองข้างมืดบอดไป
ก็เหมือนไร้ชีวิตจิตวิญญาณ

ศิษย์พี่พูดกับข้าประโยคนึง
ฟังแล้วอึ้งดูท่าไม่ได้การ
"ข้าไม่อยากให้น้องหญิงนึกสงสาร
ยิ่งตอนนี้ตาพิการยากทำใจ"

ท่านจงไปที่ตีนเขาเหลียงซาน
เพราะที่นั้นมีแอ่งน้ำศักดิ์สิทธิ์
จงล้างตาด้วยน้ำอันทรงฤทธิ์
ที่บอดมิดจะเห็นได้ในทันที
หัวข้อ: Re: วิถีจอมยุทธเจ้าสำราญ [ที่ตอนจบตกม้าตาย] 555+
เริ่มหัวข้อโดย: กันและกัน ที่ พฤษภาคม 08, 2010, 01:34:54 pm
สู้ๆครับ
หัวข้อ: Re: วิถีจอมยุทธเจ้าสำราญ [ที่ตอนจบตกม้าตาย] 555+
เริ่มหัวข้อโดย: 张龙 天 [แด่คนช่างฝัน(เฟื่อง)] ที่ พฤษภาคม 08, 2010, 01:39:25 pm
ท่านจงไปที่ที่ตีนเขาเหลียงซาน
เพราะที่นั้นมีแอ่งน้ำศักดิ์สิทธิ์
จงล้างตาด้วยน้ำอันทรงฤทธิ์
ที่บอดมิดจะเห็นได้ในทันที

แล้วพี่ไป๋จะไปยังไงเล่า(ห้วย!)
หรือจะให้ขึ้นเขาทั้งอย่างนี้
ต้องหาคนช่วยพาขึ้นไปซี
มันต้องมีคนมาพาขึ้นไป

อาซ้อท่านโปรดเห็นใจพี่ไป๋ด้วย
ไว้วานช่วยดูเขาแทนข้าได้ไหม
พวกท่านเคยเป็นแฟนกันคงรู้ใจ
โปรดดูแลพี่ไป๋ให้ข้าที

ป.ล.  อาซ้อหมิงเอ๋อ   มาไวๆนะ

ป.ล.2   ขอให้มาแบบแรงเยอะๆนะ  อิอิ
หัวข้อ: Re: วิถีจอมยุทธเจ้าสำราญ [ที่ตอนจบตกม้าตาย] 555+
เริ่มหัวข้อโดย: กันและกัน ที่ พฤษภาคม 08, 2010, 01:53:21 pm

แล้วพี่ไป๋จะไปยังไงเล่า(ห้วย!)
หรือจะให้ขึ้นเขาทั้งอย่างนี้
ต้องหาคนช่วยพาขึ้นไปซี
มันต้องมีคนมาพาขึ้นไป

อาซ้อท่านโปรดเห็นใจพี่ไป๋ด้วย
ไว้วานช่วยดูเขาแทนข้าได้ไหม
พวกท่านเคยเป็นแฟนกันคงรู้ใจ
โปรดดูแลพี่ไป๋ให้ข้าที

ป.ล.  อาซ้อหมิงเอ๋อ   มาไวๆนะ

ป.ล.2   ขอให้มาแบบแรงเยอะๆนะ  อิอิ



แกก็พาเขาไปสิ ห้วย!!  โง่หรืvโง่เนี้ย   ห้วย!!!!!!!!!
หัวข้อ: Re: วิถีจอมยุทธเจ้าสำราญ [ที่ตอนจบตกม้าตาย] 555+
เริ่มหัวข้อโดย: ทูตซ้ายพรรคจรัส ที่ พฤษภาคม 08, 2010, 02:22:27 pm
ตอนตื่นอยู่พี่บอกข้าว่าอย่างนั้น
ไหงตอนหลับกลับเพ้อฝันแต่นางนี้
การกระทำไยไม่ตรงกับวจี
ข้าไม่รู้ใจศิษย์พี่คิดเช่นไร

จอมยุทธเผิงบอกมีทางรักษาตา
แต่มันยากตรงที่ว่าศิษย์พี่ไป๋
ขาดอาซ้อมาคอยให้กำลังใจ
ข้าพาไปคงไม่ถึงเขาเหลียงซาน
หัวข้อ: Re: วิถีจอมยุทธเจ้าสำราญ [ที่ตอนจบตกม้าตาย] 555+
เริ่มหัวข้อโดย: กันและกัน ที่ พฤษภาคม 08, 2010, 02:41:46 pm
ตอนตื่นอยู่พี่บอกข้าว่าอย่างนั้น
ไหงตอนหลับกลับเพ้อฝันแต่นางนี้
การกระทำไยไม่ตรงกับวจี
ข้าไม่รู้ใจศิษย์พี่คิดเช่นไร

จอมยุทธเผิงบอกมีทางรักษาตา
แต่มันยากตรงที่ว่าศิษย์พี่ไป๋
ขาดอาซ้อมาคอยให้กำลังใจ
ข้าพาไปคงไม่ถึงเขาเหลียงซาน

แม้ว่าตาของท่านนั้นบอดมิด
แต่ดวงจิตของท่านหาบอดไม่
รักแม่นางหมิงเอ๋ออย่างจริงใจ
ข้าจะนำน้ำมาให้ตัวท่านเอง

พอดีข้าจะผ่านไปทางนั้น
อย่าได้หวั่นว่ารักท่านต้องเจ๊ง
โปรดจงชิลรอนั่งมาฟังเพลง
กล่อมบรรเลงรอยาจากข้าเอย
หัวข้อ: Re: วิถีจอมยุทธเจ้าสำราญ [ที่ตอนจบตกม้าตาย] 555+
เริ่มหัวข้อโดย: ทูตซ้ายพรรคจรัส ที่ พฤษภาคม 08, 2010, 03:04:30 pm
แม้ว่าตาของท่านนั้นบอดมิด
แต่ดวงจิตของท่านหาบอดไม่
รักแม่นางหมิงเอ๋ออย่างจริงใจ
ข้าจะนำน้ำมาให้ตัวท่านเอง

พอดีข้าจะผ่านไปทางนั้น
อย่าได้หวั่นว่ารักท่านต้องเจ๊ง
โปรดจงชิลรอนั่งมาฟังเพลง
กล่อมบรรเลงรอยาจากข้าเอย

ข้าขอบใจความหวังดีของตัวท่าน
แต่กระนั้นขอไม่รบกวนดีกว่า
ศิษย์พี่ไป๋ฝากให้ข้ามาบอกว่า
เรื่องรักษาปล่อยไปตามบุญและกรรม
หัวข้อ: Re: วิถีจอมยุทธเจ้าสำราญ [ที่ตอนจบตกม้าตาย] 555+
เริ่มหัวข้อโดย: กันและกัน ที่ พฤษภาคม 08, 2010, 03:33:20 pm
ข้าขอบใจความหวังดีของตัวท่าน
แต่กระนั้นขอไม่รบกวนดีกว่า
ศิษย์พี่ไป๋ฝากให้ข้ามาบอกว่า
เรื่องรักษาปล่อยไปตามบุญและกรรม

ข้าเสียดายช่วยท่านได้ไม่มากนัก
ท่านคงแทบกระอักเป็นโลหิต
มิใช่เพราะบาดเจ็บเพียงถูกพิษ
แต่เพราะคิดถึงหมิงเอ๋อยอดยาใจ

เมื่อไหร่หนอพี่หมิงเอ๋อจะกลับมา
เพื่อเยียวยานัยน์ตาของท่านไป๋
ตาของท่านมืดบอดมัวลงไป
คงไม่หายหากพี่ท่านไม่กลับมา
หัวข้อ: Re: วิถีจอมยุทธเจ้าสำราญ [ที่ตอนจบตกม้าตาย] 555+
เริ่มหัวข้อโดย: ดาราอรุณ ที่ พฤษภาคม 08, 2010, 03:46:44 pm
จอมยุทธหลิวร่อนเร่ไร้จุดหมาย
เที่ยงเริงร่ายบรรเลงขลุ่ยเดินพลางผิว
ล่องละเลงตามเสียงลมใบไม้ปลิว
เสียงหวีดหวิวจู่ๆหายคล้ายต้องมนตร์

ร่างปราดเปรียวเลาะเลี้ยวตามแมกไม้
/เจ้าเป็นหญิงหรือเทพใดน่าสับสน
นัยน์ตาหยาดฉุดความขลาดอย่างชอบกล
เจ้าคือคนแน่หรืองดงามจริง/

"นี่แม่นางมาแต่ใดไยแลเศร้า
นัยน์ตาเหงาเคล้าความโศกสลดยิ่ง
นั่งเดียวดายไร้ชายเคียงให้แอบอิง
มานั่งนิ่งทำใจเพื่อสิ่งใด"

"ไปให้พ้นอย่ามายุ่งกับตัวข้า
ชายต่ำช้าอย่างพวกท่านทำข้าได้
แรกคิดฝากทั้งกายาและห้องใจ
ยามนี้ไม่ข้าลี้ภัยจะบวชชี"

ได้ฟังคำแม่นางว่าแล้วยิ้มแย้ม
"นางแฉล้มอกหักเลยคิดหนี
ตลกนักจะทำใจด้วยบวชชี
คงสิ้นดีให้คนเขาได้ศรัทธา"

"ชายอย่างท่านจะไปรู้อะไรเล่า"
"ชายและหญิงล้วนโง่เขลาเจ้าปัญหา"
"ชายอย่างท่านเพียงหลอกลวงเจรจา"
"ถ้าหากว่าเป็นเช่นนั้นไยต่อความ"

แม่นางน้อยนิ่งเงียบสิ้นบทพูด
ราวสายตาที่ดึงดูดให้หยุดพล่าม
ชายร่างเพรียวหน้าเกลี้ยงเกลาไร้เคราคราม
"โปรดแจ้งนามตัวท่านคือผู้ใด?"

"นามข้าคือหลิวชิงหยุนผู้เร่ร่อน
แล้วงามงอนนามอะไรบอกได้ไหม"
"ข้าหมิงเอ๋อร์คนโง่เง่าผู้เศร้าใจ"
"เศร้าสิ่งใดลองเล่ามาให้หมดความ"

ปล. อ๊ายยยย คิดไม่ออก หยอดไว้แค่นี้นะคะ  e023
หัวข้อ: Re: วิถีจอมยุทธเจ้าสำราญ [ที่ตอนจบตกม้าตาย] 555+
เริ่มหัวข้อโดย: รอยทราย ที่ พฤษภาคม 08, 2010, 10:39:41 pm
" เรื่องมันยาวเล่ายังไงก็ไม่หมด
ชายคิดคดชิงคนรักข้าพาหนี
ส่วนคนรักของข้านั้นคงเห็นดี
เพราะไม่เห็นมีท่าทีขัดขืนมัน

จะออกมาตามข้าหน่อยก็ไร้แวว
ไม่เอาแล้วพอกันทีกับงานหมั้น
ตอนแรกตั้งใจจะบวชชีเหมือนกัน
แต่ให้ละกิเลสนั้นยากเหลือเกิน

ใจนึงข้ายังอยากกลับไปพบเขา
อีกใจเราก็รู้สึกว่าขัดเขิน
ตอนแรกนั้นข้าเสแสร้งทำเป็นเมิน
สะบัดก้นเร่งเดินตีจากมา "

เล่าพลางน้ำคลอเต็มสองหน่วย
' หาใครช่วยไม่มีเลยเจ็บหนักหนา
เกิดมาไม่เคยมีแม้น้ำตา
โอ้ใจข้าเป็นเช่นใดยากเข้าใจ '
หัวข้อ: Re: วิถีจอมยุทธเจ้าสำราญ [ที่ตอนจบตกม้าตาย] 555+
เริ่มหัวข้อโดย: ดาราอรุณ ที่ พฤษภาคม 08, 2010, 11:03:56 pm
นั่งฟังนางเงียบงันพลันนึกเศร้า
ไม่น่าเย้าให้นางเล่าถึงเพียงนี้
ความเศร้าโศกปนน้อยใจที่นางมี
เพียงเท่านี้ก็มากพอให้หงอยตาม

"หากเจ้าเศร้าก็ร้องไปไม่ต้องพูด
อยากจะสูดน้ำมูกมีผ้าสาม
ผ้าเหล่านี้ยกให้ไม่ต้องตาม
เชิญคนงามร้องไห้เสียให้พอ"

หมิงเอ๋อร์ฉวยผ้าทั้งสามไปซับตา
กริยายังคงไว้ไม่สึกหรอ
จอมยุทธหลิวเหลียวมองให้เห็นพอ
ทำไมหนอไป๋อวี้ถังช่างใจดำ

ไหนว่าเป็นชายเจ้าชู้แสนรู้มาก
วาจาถากยังยอมปลิวโดนเขาปล้ำ
ปล่อยเจ้าสาวน้อยใจเนื้อนาต่ำ
มานั่งร่ำจะบวชชีไปพลีกาย

คนเจ้าชู้ไยไม่รู้ใจผู้หญิง
แถมไม่ง้อปล่อยนางทิ้งมาง่ายๆ
แล้วยามนี้ตัวเราทำอย่างไร
ปล่อยทูตซ้ายฯไปพลางๆชวนนางคุย

"คิดจะกลับไปดูใจแฟนท่านไหม"
"ไปทำไมคนพรรค์นั้นคงหลับปุ๋ย"
"ก็ปลุกเสียจะเป็นไรเรียกมาคุย
ไยไม่ลุยมารับท่านไปเสียที"

"ข้าไม่สนท่านจะสนไปทำไม"
"หามิได้เพียงแต่รักยากจะหนี
ข้าเคยลองมาแล้วทุกวิธี
ไม่พ้นบ่วงมันเสียทีนะนวลนาง"

จอมยุทธหลิวเหลียวมองรอบกายา
เหลือบสายตามองยอดหญิงผู้ไม่ห่าง
หยิบเอาขลุ่ยที่พึ่งจะจับวาง
ดำเนินทางเสียงเพลงบรรเลงลม

ใบไม้พลิ้วลอยวนรอบๆกาย
แสงยามสายมวลพระพรายปรายมาห่ม
ธรรมชาติฉาบบทเพลงช่างน่าชม
บรรยากาศค่อยบ่มให้คลายใจ

"แดดเริ่มแรง เจ้าหิวแล้วหรือยัง?"
เพลงหยุดยั้งพร้อมคำถามน่าสงสัย
"หากว่าหิวท่านจะเลี้ยงข้าหรือไร"
"ก็ตามใจแล้วแต่เจ้าจะเห็นดี"

ปล. อา...แล้วเราก็แถจริงๆ  e044
หัวข้อ: Re: วิถีจอมยุทธเจ้าสำราญ [ที่ตอนจบตกม้าตาย] 555+
เริ่มหัวข้อโดย: รอยทราย ที่ พฤษภาคม 09, 2010, 12:02:31 am
ถึงโรงเตี๊ยมสั่งอาหารมาไม่น้อย
นั่งตาปรอยทั้งหมดนี้กินหมดไหม
จอมยุทธหลิวเห็นหมิงเอ๋อร์สลดใจ
จึงยิ้มให้ " เจ้าก็ทานแค่อิ่มพอ "

" ไม่ล่ะ ข้าไม่ได้อยากอาหาร
ห่วงอาการคนบ้าเป็นไงหนอ
ป่านนี้ใครดูแล.. "  น้ำตาคลอ
ท่านหลิวท้อนางยิ่งเศร้าขึ้นทุกที

" เอาแบบนี้ เดี๋ยวข้าไปเป็นเพื่อนเจ้า
เดินทางเข้าเมืองฉางอันจุดหมายที่
พบท่านไป๋บ้านศิษย์น้องอย่ารอรี
หาท่านพี่ของเจ้าไง ลุยเข้าไป !! "

หมิงเอ๋อร์ได้แรงใจจากท่านหลิว
รีบเลาะลิ่วควบม้าเข้าเมืองใหญ่
จอมยุทธน้อยไม่รอช้าออกตามไป
ไม่เท่าไหร่ถึงหน้าบ้านศิษย์น้องจาง

" ข้ารอเจ้าอยู่หน้าบ้านก็แล้วกัน "
ร่างบางหันไปขอบคุณที่เคียงข้าง
ไป๋อวี้ถังรู้การมาของนวลนาง
จึงแอบข้างขอบรั้วมาดักรอ

พลันตกใจ ' ใครวะ!! ไอ้หน้าอ่อน
มายืนอ้อนว่าที่เมีย ไอ้ลิงจ๋อ '
หึงจนบ้าไป๋อวี้ถังทำหน้างอ
แล้วตัดพ้อสะบัดก้นไม่อยากดู !!
หัวข้อ: Re: วิถีจอมยุทธเจ้าสำราญ [ที่ตอนจบตกม้าตาย] 555+
เริ่มหัวข้อโดย: ทูตซ้ายพรรคจรัส ที่ พฤษภาคม 09, 2010, 01:19:49 am
ร่างสูงพลันดีดตัวขึ้นบนเตียง
เงี่ยหูรอฟังเสียงประตูเปิด
/แผนตาบอดออเซาะหญิงข้าต้องเลิศ
แสร้งเศร้าซึมให้นางเกิดความเห็นใจ

ตื่นเต้นจังน้องหญิงข้าเข้ามาแล้ว
หวังว่าคงไม่มีแววให้สงสัย
ข้าซะอย่างเนียนขั้นเทพกลัวอะไร/
"เจ้าเป็นใครเหตุใดจึงบุกเข้ามา"

ร่างสูงแสร้งลุกขึ้นคว้าจับกระบี่
แล้วเสือกตรงไปผิดที่ให้เห็นว่า
เขาตาบอดจริง ๆ นะใช่มารยา
/โอ้โหข้าน่าจะได้ตุ๊กตาทอง/

ผู้มาดีไม่ควรปิดบังชื่อแซ่
ร่างบางขำก๊ากจะแย่สองตาจ้อง
หัวเราะข้าเรื่องอะไรหรืออยากลอง
โดนเชือดตายแบบสยองดูสักที!!

โธ่พี่ไป๋..ยอดพธูดวงใจข้า
ทำไมน้าต้องมารับกรรมเช่นนี้
คงทิ้งสาวมาหลายรายไม่ไยดี
บอกข้าซิ..ตาท่านบอดได้ยังไง

ร่างสูงพลันลดกระบี่ลงข้างตัว
ในอดีตข้าเคยชั่วและเหลวไหล
เที่ยวเสเพลเจ้าชู้มากรักหลายใจ
เพราะยังหาคนที่ใช่ไม่ได้เลย

แต่เดี๋ยวนะน้ำเสียงเจ้าช่างคุ้นหู
ใช่โฉมตรูหมิงเอ๋อร์มั้ยช่วยเฉลย
ได้โปรดตอบคำข้าหน่อยนะทรามเชย
ร่างสูงเอ่ยด้วยซุ่มเสียงที่สั่นเครือ

ถ้าใช่ข้าแล้วยังไงเล่าพี่ไป๋
สั่งศิษย์น้องให้รุดไปหาข้าเพื่อ?
ข้าไม่เคยต้องการใครมาจุนเจือ
เก็บไปเถอะความเอื้อเฟื้อไม่ต้องการ

ด้วยความหึงอวี้ถังพลั้งปากออกไป
/แย่แล้วไงรอยรักร้าวที่จะสาน
กลับทำมันพังหมดแล้วไม่ได้การ
ข้าควบคุมจิตฝ่ายมารไม่ได้เลย/

ร่างสูงแสร้งเดินชนโต๊ะป่ายเก้าอี้
ตาบอดยังรนหาที่ไม่อยู่เฉย
เจ็บไหมเล่าชนไปได้ไม่ไหวเลย
แม่ทรามเชย..ข้าไม่เจ็บหรอกคนดี

ร่างบางโผตัวเข้าไปรับอวี้ถัง
จะว่าไปก็เจ็บจังทั้งตัวนี่
เมื่อวานข้าเกือบขาหักซะด้วยสิ
แผลฟกช้ำนั้นมากมีตามร่างกาย

ข้านี่มันไม่ไหวเอาซะเลย
ไยพี่เอ่ยตำหนิตัวเองอยู่ได้
บ่นเป็นหมีกินผึ้งซะมากมาย
พี่เป็นชายแท้จริงหรือข้าชักกลัว
หัวข้อ: Re: วิถีจอมยุทธเจ้าสำราญ [ที่ตอนจบตกม้าตาย] 555+
เริ่มหัวข้อโดย: รอยทราย ที่ พฤษภาคม 09, 2010, 01:44:50 am
ไป๋อวี้ถังสบโอกาสกอดร่างบาง
ตาเบิกค้าง " ปล่อยข้านะ!! ท่านพี่ไป๋ "
" อย่าใจร้ายกับข้าเลยแม่ทรามวัย
ขอชื่นใจหายคิดถึงหอมสักที "

หมิงเอ๋อร์ผลักร่างใหญ่ให้พ้นตัว
" อย่ามามั่ว!! ที่ข้ามาในวันนี้
เพื่อยุติเรื่องบ้าบอนี่เสียที
เราเลิกกันเถิดท่านพี่ ข้าขอตัว!! "

' ปากแน่งน้องช่างไม่ตรงกับหัวใจ
พูดออกไปแต่ร้องไห้เยี่ยงเขื่อนรั่ว '
ตาบอดเทียมแสร้งอ้อนวอนด้วยหวาดกลัว
" ว่าที่ผัวนั้นรักเจ้าสุดดวงใจ "

หมิงเอ๋อร์ร้องไห้หนักขึ้นไปอีก
เบี่ยงร่างหลีกคนตาบอดที่เข้าใกล้
" ข้าไม่อยากเจ็บอีกแล้ว ขออภัย
เราไม่ใช่คู่แท้กันแน่นอน "
หัวข้อ: Re: วิถีจอมยุทธเจ้าสำราญ [ที่ตอนจบตกม้าตาย] 555+
เริ่มหัวข้อโดย: ทูตซ้ายพรรคจรัส ที่ พฤษภาคม 09, 2010, 08:06:25 am
พูดมาได้ "ไม่ใช่คู่แท้แน่นอน"
เจ้ามันวอนหาเรื่องให้โดนข้า KISS
ร่างสูงพลันโน้มหน้าลงแนบสนิท
สูดหายใจก่อนจุมพิตลงโทษนาง

เดี๋ยวก่อนนะพี่จูบข้าถูกได้ไง
หมิงเอ๋อร์พลันนึกสงสัยขึ้นมาบ้าง
QUESTION MARK ผุดขึ้นมาเต็มหัวนาง
พี่ไป๋สร้างเรื่องโกหกข้าทำไม!!!

/ตายละหว่าน้องหญิงจับไต๋ข้าติด
คิดสิคิดจะไฉเฉไปทางไหน
SKILL แถข้าไม่เก่งอย่างใคร ๆ
คงต้องใช้ SKILL ไหลให้รอดตัว/

โดยพื้นฐานผู้เรียนยุทธควรฝึกไว้
ทักษะจับการเคลื่อนไหวต้องไม่มั่ว
ข้าตาบอดจึงหมั่นฝึกจนเคยตัว
ของมัน SURE จูบปากเจ้าง่ายจะตาย

ขอโทษค่ะที่ข้านึกระแวงพี่
/โธ่ยาหยีเมื่อครู่ทำข้าใจหาย
แต่ยังไงตอนนี้ข้าก็รอดตาย/
ข้าจะถือโกรธเจ้าได้เยี่ยงไรกัน

น้องหญิงข้าอยากจะขออธิบาย
เรื่องผู้ชายที่มาฉุดในวันนั้น
บอกตามตรงข้ายังไม่โดนเขาฟัน ><
ศิษย์น้องทันตามไปช่วยข้าออกมา

เรื่องอดีตของข้ากับจอมยุทธหนึ่ง
ไม่เคยมีสัมพันธ์ซึ้งเสน่หา
ลูกแมวน้อยอย่างอนข้าอีกเลยน้า
เรื่องงานหมั้นเอาเป็นว่ากำหนดเดิม ^ ^
หัวข้อ: Re: วิถีจอมยุทธเจ้าสำราญ [ที่ตอนจบตกม้าตาย] 555+
เริ่มหัวข้อโดย: รอยทราย ที่ พฤษภาคม 09, 2010, 05:45:17 pm
" เรื่องงานหมั้นพักไว้ก่อนข้าไม่พร้อม
ความตรมตรอมคงคุกรุ่นในใจนี้
เราห่างกันสักพักเถิดข้าว่าดี
ให้วารีเวลารักษาใจ

ข้าไปก่อนนะท่านพี่ไป๋อวี้ถัง
ไม่ขอฟังเรื่องใดๆ พาลหมองไหม้
ข้างนอกนั้นมีอีกคนที่เข้าใจ
ขอตัวไปหาเขาก่อน แล้วเจอกัน!! "

หมิงเอ๋อร์ทิ้งไป๋อวี้ถังไว้กลางห้อง
ร่างใหญ่จ้องหญิงคนรักแล้วผลุนผลัน
ก้าวเท้าตามรั้งร่างบางล้มลงพลัน
" อย่าได้ฝัน !! ข้างนอกนั้นมันเป็นใคร "

" จอมยุทธพเนจรหลิว ชิง หยุน
เค้าอบอุ่นกว่าท่านเป็นไหนไหน
คนแปลกหน้ายังห่วงข้าสุดหัวใจ
ท่านเป็นใครรักข้ามั้ยไม่รู้เลย !! "

ไม่ขาดคำไป๋อวี้ถังกระตุกร่าง
ปิดปากบางด้วยจุมพิตชิงกลีบเหมย
คนร่างเล็กสั่นสะท้าน ' โถ ทรามเชย
ไม่น่าทำให้โกรธเลยเด็กปากดี '

" หมิงเอ๋อร์คนดีเห็นใจข้า
สองนัยน์ตาบอดสนิทไร้แสงสี
ดูแลข้า..ดูแลใจ..นะคนดี "
พร่ำวจีคำหวานใส่หูนาง

" ไหนท่านบอกวรยุทธฝึกทักษะ
ห้าผัสสะใช้การได้ อย่ามาอ้าง !!
ปลดปล่อยข้าให้ได้เดินไปตามทาง
เห็นมุมต่างยุทธภพคงจะดี "

" ขาดเจ้าเหมือนไร้แสงนำทางใจ
อยู่อย่างไรถ้าขาดหญิงเช่นเจ้านี้
ได้โปรดเถิดอย่าจากไปแม้นาที "
ยินคำนี้หญิงสาวยิ้มสาใจ

" เอาล่ะ !! เช่นนั้นข้าอยู่ต่อ
แต่ข้าขอหนึ่งเรื่องได้ใช่ไหม ?
จอมยุทธน้อยหน้าบ้านรอนแรมไกล
หวังว่าท่านคงไม่รังเกียจกัน

ให้เขาพักอยู่บ้านนี้จนหายเหนื่อย
คลายความเมื่อยจากหนทางลำบากนั่น "
หันไปสั่งคนรับใช้โดยเร็วพลัน
แล้วผลุนผลันรีบไปรับเขาเข้ามา
ป.ล.เป็นไงๆ ยัยตัวแสบเอาหนุ่มหน้ามนเข้ามาพักถึงในบ้านเลยนะคะ  p20


หัวข้อ: Re: วิถีจอมยุทธเจ้าสำราญ [ที่ตอนจบตกม้าตาย] 555+
เริ่มหัวข้อโดย: ดาราอรุณ ที่ พฤษภาคม 09, 2010, 08:24:41 pm
หลิวชิงหยุนยืนรออยู่หน้าบ้าน
ถูกระรานด้วยแสงแดดที่แผดกล้า
เหงื่อเม็ดใหญ่หยาดไหลจนเข้าตา
ในไม่ช้าก็มีคนมาเชื้อเชิญ

จอมยุทธเร่เดินเตร่เข้าข้างใน
ตามหลังสาวรับใช้ใจเคอะเขิน
ไม่ได้เข้าในบ้านมานานเกิน
มันนานเนิ่นอยู่นอกเมืองมาเสียนาน

เห็นหมิงเอ๋อร์นั่งเคียงข้างคนตาบอด
นางยิ้มหยอดแล้วเอ่ยด้วยเสียงหวาน
"ขออภัยให้รออยู่เป็นนาน"
"ขอบคุณท่านมากกว่าที่รับรอง"

จอมยุทธหนุ่มเห็นใบหน้าของคนป่วย
อวี้ถังเผลอมองตอบด้วยใจขัดข้อง
แต่พักเดียวก็เมินไปเหมือนไม่มอง
รอยยิ้มผ่องจึงปรากฏบนหน้ามน

"ท่านคงเป็นไป๋อวี้ถังผู้ลือล่ำ
โดนเคราะห์ซ้ำให้มืดบอดน่าขัดสน
จากที่ท่านปรนเปรอทุกผู้คน
ช่างชอบกลที่โดนกรรมกระทำไป"

/ไอ้หนุ่มนี่มันเป็นใครกล้ามาด่า
ต่อให้ข้าทำจริงๆพูดไม่ได้
รอยยิ้มเหยียดอย่างนั้นมันอะไร
มันเป็นใครกล้ามาหยอกไม่น่าฟัง!/

"ข้ามันคนบาปหนามานานปี
ถึงตอนนี้ใกล้สุขสมดันโดนขัง
อยู่ในโลกมืดบอดช่างน่าชัง
หมดปัญญาจะรั้งนางในใจ

หมิงเอ๋อร์ได้เพื่อนดีข้าก็ชอบ
เจ้าคงปลอบนางกลับมานั้นใช่ไหม
ขอบคุณมากขอบคุณเจ้าจากหัวใจ
ข้าถึงได้เมียข้านั้นกลับมา"

/รางวัลตุ๊กตาทองข้ายกให้
ช่างได้ใจตีกระจายช่างหน้าหนา
เป็นผู้ชายพายเรือบีบน้ำตา
แกล้งให้ท่าหลอกนางว่ามืดมน/

"หมิงเอ๋อร์นางงามล้ำเกินได้พบ
ข้าประสบนึกว่าเทพในป่าสน
แววตาเศร้าโศกสันต์บันดาลดล
ปะทะใจข้าจนนึกสนใจ

ข้าพอรู้ว่านางนั้นหมั้นไปแล้ว
ใจก็แป้วเกินกว่าจะหาไหน
ถึงอย่างนั้นยินดีช่วยปรับความเข้าใจ
ก็อยากให้นางได้ชายที่ดูแล"

ไป๋อวี้ถังเผลอสบตาไม่มีหลบ
/นึกอยากต่อยให้เลือดกลบปากสุดแหย่
กล้ามาบอกว่าสนใจแม่ดวงแด
เจ้ามันแค่ไอ้หนุ่มคนปากดี/

"ถึงอย่างไรคงต้องขอรบกวนหน่อย"
หนุ่มรีบสอยโอกาสอย่างเต็มที่
"ข้าขอพักสักระยะคงจะดี
หวังที่นี้จะต้อนรับข้าคนจร"

หนูขนทองมองไปด้วยโทสะ
นึกอยากฉะสักครั้งอยากสั่งสอน
"เอาเลยสิศิษย์น้องข้ายอมแน่นอน
หากบอกก่อนว่าข้านั้นเชื้อเชิญ"

จอมยุทธไป๋จำต้องเอ่ยเชื้อเชิญไว้
รู้แก่ใจว่าแผนนี้เริ่มตื้นเขิน
เจ้าหนุ่มน้อยดันรู้มากเหลือเกิน
คงต้องเชิญเข้ามาก่อนกลัวเสียการ
หัวข้อ: Re: วิถีจอมยุทธเจ้าสำราญ [ที่ตอนจบตกม้าตาย] 555+
เริ่มหัวข้อโดย: 张龙 天 [แด่คนช่างฝัน(เฟื่อง)] ที่ พฤษภาคม 09, 2010, 08:31:55 pm
พอข้านี้กลับมางงยิ่งนัก
นี่ใครชักเหิมเกริมกับตัวข้านี้
สงสัยว่าท่านจะมาลองดี
งั้นข้ามีอะไรจะกล่าวไป

ท่านเป็นใครมาอยู่ในบ้านข้า
มีปัญหาอยากตายนักใช่ไหม
เข้ามาอยู่ในบ้านข้ามีอะไร
บอกมาซิทำไมมาที่นี่

พอพูดจบยกดาบเล่มใหญ่ขึ้นมา
ด้วยกำลังวังชาที่ข้ามี
บอกชื่อแซ่ท่านมาซะดีดี
ไม่เช่นนั้นจะตีเสียให้ตาย

หัวข้อ: Re: วิถีจอมยุทธเจ้าสำราญ [ที่ตอนจบตกม้าตาย] 555+
เริ่มหัวข้อโดย: ดาราอรุณ ที่ พฤษภาคม 09, 2010, 08:46:10 pm
ขลุ่ยเนื้อเหล็กยกมาเบรกเพลงดาบ
"ได้โปรดทราบเดี๋ยวเป็นท่านที่หน้าหงาย
ข้าเข้ามาด้วยคำเชิญของทูตซ้ายฯ
ใช่มักง่ายเดินเข้ามาไม่ถามความ"

"ถ้าเช่นนั้นชื่อแซ่เจ้าว่าอย่างไร"
"หลิวชิงหยุน นั่นไง ตอบที่ถาม
วางดาบเสียเป็นจอมยุทธอย่าบุ่มบ่าม
อย่าวางก้ามมาเกะกะระรานใคร"

"เจ้าปากดีว่ามาระคายหู
ทำสู่รู้ตัวเท่านี้สอนใครได้
ศิษย์พี่ข้าเชิญเจ้าได้อย่างไร"
รอยยิ้มใสแย้มตอบยามดาบวาง

"ข้าเดินทางมาเป็นเพื่อนท่านหมิงเอ๋อร์
ด้วยข้าเจอนางจะบวชเลยเข้าขวาง
พักดื่มกินกันมาระหว่างทาง
จึงไม่ต่างจากสหายยามอับจน

แล้วตัวท่านจะไม่บอกข้าบ้างหรือ
ชื่อแซ่คือสิ่งใดข้าใคร่สน
อยากรู้จักเจ้าของดาบไวและวน
คนที่บ่นบุ่มบ่ามจนหน้างอ"

ปล. ขยายขนาดอักษรหน่อยค่ะ เบิ่งบ่เห็นเลยเน่อ
หัวข้อ: Re: วิถีจอมยุทธเจ้าสำราญ [ที่ตอนจบตกม้าตาย] 555+
เริ่มหัวข้อโดย: 张龙 天 [แด่คนช่างฝัน(เฟื่อง)] ที่ พฤษภาคม 09, 2010, 09:09:58 pm
ขออภัยที่ฟ้อน"มองไม่เห็น"นะครับ  มันตีกลับเองอ่ะ
แก้ให้แล้วครับ  งั้น.........มาต่อกลอนดีกว่าเนอะ

ขออภัยหลิวชิงหยุนที่บุ่มบ่าม
เหตุที่ข้าวู่วามแบบนี้ได้
เพราะว่าตอนนี้มีพี่ไป๋
ขออภัยที่ข้าได้บุ่มบ่ามไป

จางหย่งโจวได้ยินดังนั้นก็ได้ลดดาบลงแล้วเดินมาหาศิษย์พี่ไป๋  เรื่องราวต่อไปเป็นอย่างไรขอให้พี่ไป๋มาเล่านะ
หัวข้อ: Re: วิถีจอมยุทธเจ้าสำราญ [ที่ตอนจบตกม้าตาย] 555+
เริ่มหัวข้อโดย: กันและกัน ที่ พฤษภาคม 09, 2010, 09:40:16 pm
คารวะจอมยุทธหลิวชิงหยุน
ด้านบู๊บุ๋นของท่านนั้นชาญยุทธ
อันตัวข้า"เผิงหลงไห่"จ้าวสมุทร
เป็นจอมยุทธไร้ชื่อมานมนาน

พอดีข้าได้ยินเสียงขลุ่ยหยก
ดังเสียงนกไพเราะเหมาะขับขาน
เหตุที่นี่ร้างผู้คนมาแสนนาน
ตอนนี้ท่านกำลังไปที่ไหนลือ



หัวข้อ: Re: วิถีจอมยุทธเจ้าสำราญ [ที่ตอนจบตกม้าตาย] 555+
เริ่มหัวข้อโดย: ดาราอรุณ ที่ พฤษภาคม 09, 2010, 09:59:45 pm
หลิวชิงหยุนเหลียวมองหน้าชายที่ทัก
เขาตระหนักว่าเดินมาไกลแล้วหรือ
หลังจากที่จางหย่งโจวหลบหารือ
เขาก็ถือโอกาสมาเที่ยวเดิน

เก็บขลุ่ยเหล็กหยิบขลุ่ยหยกขึ้นมาเป่า
ดันไปเข้าหูใครที่เดินเหิน
เผิงหลงไห่เจ้าสมุทรจะทำเมิน
ก็คงเกินมารยาทที่ดีงาม

"ข้าเดินเล่นมาเสียไกลที่ไหนนี่
แล้วท่านนี้รู้ชื่อข้าหรืออยากถาม
ข้าไม่ใช่จอมยุทธผู้เรืองนาม
จึงไม่รู้ท่านจำมาแต่ใด

เสียงขลุ่ยข้าเป่าไปตามอารมณ์
ได้ยินคำชื่นชมจะหาไหน
คนทุกผู้มักเพียงฟังแล้วจากไป
ไม่มีใครทักเหมือนท่านเลยสักคน"
หัวข้อ: Re: วิถีจอมยุทธเจ้าสำราญ [ที่ตอนจบตกม้าตาย] 555+
เริ่มหัวข้อโดย: กันและกัน ที่ พฤษภาคม 09, 2010, 10:11:59 pm
ที่ท่านตอบจางหย่งโจวอย่างไรเล่า
ข้ารู้เข้าจึงทักตามวิสัย
อันเพลงขลุ่ยของท่านนั้นต้องใจ
มันแอบแฝงความนัยใต้บทเพลง


หัวข้อ: Re: วิถีจอมยุทธเจ้าสำราญ [ที่ตอนจบตกม้าตาย] 555+
เริ่มหัวข้อโดย: ดาราอรุณ ที่ พฤษภาคม 09, 2010, 10:25:37 pm
หลิวชิงหยุนชะงักคำทักนั่น
"สิ่งใดนั้นคือความในที่บรรเลง
อะไรหรือที่ข้าซ่อนในบทเพลง
ตัวข้าเองยังไม่เคยเข้าใจมัน"

ต่างฝ่ายต่างลองเชิงจ้องใบหน้า
สายลมพาใบไม้พลิ้วปลิวพาดผัน
เจ้าของขลุ่ยค่อยยิ้มแย้มจนเห็นฟัน
"ช่างเถิดท่านเห็นว่าข้าต้องขอตัว"
หัวข้อ: Re: วิถีจอมยุทธเจ้าสำราญ [ที่ตอนจบตกม้าตาย] 555+
เริ่มหัวข้อโดย: กันและกัน ที่ พฤษภาคม 10, 2010, 08:23:05 am
ก่อนจอมยุทธหลิวจากไปจึงได้ทัก
ท่านมีรักหนึ่งหญิงอยู่ใช่หรือไม่
บทเพลงท่านมันช่างหวานจับใจ
ราวกับท่านอยากได้นางเป็นเป็นคู่ครอง

น่าเสียดายหญิงนั้นมีคู่เสีย
เสียงจึงเปลี้ยสะดุดขัดทำนอง
ครั้นอยากได้นางเป็นเคียงคู่อยู่แค่สอง
เสียงทำนองจึงแหลมเสียแทบบาดใจ
หัวข้อ: Re: วิถีจอมยุทธเจ้าสำราญ [ที่ตอนจบตกม้าตาย] 555+
เริ่มหัวข้อโดย: ทูตซ้ายพรรคจรัส ที่ พฤษภาคม 10, 2010, 11:17:07 am

จอมยุทธไป๋จำต้องเอ่ยเชื้อเชิญไว้
รู้แก่ใจว่าแผนนี้เริ่มตื้นเขิน
เจ้าหนุ่มน้อยดันรู้มากเหลือเกิน
คงต้องเชิญเข้ามาก่อนกลัวเสียการ

/หากไม่ติดว่าข้าต้องแสร้งตาบอด
จะกกกอดหมิงเอ๋อร์ให้เห็นต่อหน้า/
"ข้าเห็นด้วยกับว่าที่ภรรยา
น้องหญิงจ๋าเจ้าว่าไงว่าตามกัน"

ไป๋อวี้ถังรวบเอวบางมาชิดใกล้
บอกเป็นนัยว่าอีกฝ่ายอย่าคิดฝัน
จะเข้ามาแทรกระหว่างความสัมพันธ์
"ถ้าเช่นนั้นเชิญท่านหลิวพักหนึ่งคืน"

หลิวชิงหยุนเห็นท่าทีไป๋อวี้ถัง
ตอนที่รั้งร่างเอวร่างบางช่างชื่นมื่น
"เช่นนั้นข้าขอรบกวนค้างสักคืน
หลับเต็มตื่นแล้วข้าค่อยพานางไป"

จบคำพูดชิงหยุนขอปลีกตัวมา
รู้สึกว่าต้องประเมินอวี้ถังใหม่
"ข้าชิงหยุนขอสาบานจากนี้ไป
จะคอยเป็นก้างชิ้นใหญ่ขวางเจ้าเอง"

"เมื่อครู่นี้มันหมายความว่ายังไง"
"โธ่พี่ไป๋ไยจะต้องไปคร่ำเคร่ง
หลิวชิงหยุนเพียงพูดเล่นเท่านั้นเอง
พี่เคยฟังเขาบรรเลงขลุ่ยรึยัง"

"บทเพลงขลุ่ยหรือจะสู้บทเพลงรัก
ข้าชอบนักยามเจ้าร้องครวญแกมสั่ง"
"เรื่องแบบนี้พูดมาได้น่าอายจัง"
"นี่เจ้ายังไม่คุ้นเคยอีกรึไง"

หลิวชิงหยุนได้ฟังคำถึงกับอึ้ง
/นี่นางถึงกับแก้ตัวเป็นการใหญ่
ไหนเจ้าบอกมาเพื่อขอเลิกยังไง
ใจนางไซร้ยากหยั่งถึงเกินคาดเดา

สรุปแล้วข้ามาเป็นตัวอะไร
กขค.ใช่หรือไม่ช่างโง่เขลา/
หลิวชิงหยุนพลันก้าวเท้าย่องเบา ๆ
ไม่อยากให้รู้ว่าเขาแอบได้ยิน

"เจ้าเป็นใครกล้าบุกรุกมาที่นี่"
ศิษย์น้องจางชักกระบี่เมฆาผิน
พุ่งทะยานเข้ามาราวจะเหินบิน
"หากไม่อยากคอขาดวิ่นจงตอบมา"

ชิงหยุนพลันใช้ขลุ่ยตนรับกระบี่
"หยุดก่อนสิข้ากำลังจะตอบว่า"
"ศิษย์น้องจางข้าไม่รู้เจ้ากลับมา
ลดกระบี่แล้วตามข้าเข้าข้างใน"

ชายหนุ่มตามช่วยประคองไป๋อวี้ถัง
"เจ้าจงฟังแล้วอย่าได้คิดสงสัย
ชิงหยุนเป็นเพื่อนข้าเองใช่อื่นไกล
ดั้นด้นช่วยพายาใจข้ากลับมา"

"ถ้าเข้าใจแล้วข้าน้อยขอตัวก่อน"
ลางสังหรณ์ของตนเองคล้ายบอกว่า
เพลานี้สมควรปลีกตัวออกมา
ใช้เวลาเพื่อขบคิดแผนชิงนาง

หลังจากที่ทั้งสามเข้าประตูไป
ชิงหยุนพุ่งเข้าป่าใหญ่ด้วยท่าร่าง
เพื่อสงบจิตใจและปล่อยวาง
อารมณ์หึงที่ยังค้างอยู่ในใจ

พลันหยิบขลุ่ยหยกขึ้นผิวเป็นทำนอง
/ป่านนี้คงอยู่ในห้องจู๋จี๋ใหญ่
คิดขึ้นมาก็รู้สึกปวดหัวใจ/
บทเพลงไซร้มีกลิ่นไอเศร้าปะปน

ระหว่างนั้นเผิงหลงไห่ผ่านทางมา
ได้ยินเสียงขลุ่ยแว่วว่ากลางป่าสน
ผู้บรรเลงยังคงอยู่ในวังวน
รักสามเศร้ายากเสียจนจะถอนตัว
หัวข้อ: Re: วิถีจอมยุทธเจ้าสำราญ [ที่ตอนจบตกม้าตาย] 555+
เริ่มหัวข้อโดย: 张龙 天 [แด่คนช่างฝัน(เฟื่อง)] ที่ พฤษภาคม 10, 2010, 03:11:20 pm
ข้าได้ยินดังนั้นจึงรู้ว่า
ข้าได้ด่าเพื่อนของศิษย์พี่ไป๋
หน้าแตกยับเสียนี่กระไร
ข้าเสียใจในครั้งนี้ที่ที่เผลอพลั้ง

หลังจากที่หลิวชิงหยุนกลับไป
มีโจรได้เข้ามาจากข้างหลัง
ข้าจึงวิ่งไปหาอาวุธในคลัง
"อยากมานักเจอจังจังหน่อยเป็นไง

อยากจะตายด้วยทวนหรือกระบี่
หรือเอานี่มีดสั้นลองดูไหม
หรือลูกตุ้มสนับมือดีหรือไม่
หรือให้ใช้ดาบซามุไรมาฆ่าเจ้า

หรืออยากโดนปืนไฟกระบอกนี้
มีดนินจาเล่มนี้ดีไม่เบา
หรือให้ใช้อาวุธลับมาฆ่าเจ้า
จงเลือกเอาว่าจะตายด้วยอะไร"
หัวข้อ: Re: วิถีจอมยุทธเจ้าสำราญ [ที่ตอนจบตกม้าตาย] 555+
เริ่มหัวข้อโดย: ดาราอรุณ ที่ พฤษภาคม 10, 2010, 03:38:55 pm
หลังจากหลิวชิงหยุนผละมาจากเผิงหลงไห่ ไม่ได้รับรู้เรื่องราวอะไรทางด้านบ้านศิษย์น้องของไป๋อวี้ถังแม้แต่น้อยเพราะตอนนี้กำลังสับสนตนเองเหลือใจว่าจะทำอย่างไรต่อไปดี

/รักสามเส้า รักสามเส้า รักสามเส้า
นี่ตัวเราคิดอะไรน่าปวดหัว
ความคิดคดช่างน่าเกลียดน่ากลัว
ความคิดชั่วติดตัวทำอย่างไร

ขนาดเสียงขลุ่ยเรายังป่าวร้อง
ชาวบ้านช่องเขายังฟังกันออกได้
แล้วเช่นนี้จะหลอกลวงกับผู้ใด
น่าช้ำใจตรงที่ไม่อยากยอม

ท่านหมิงเอ๋อร์ไยต้องเจอชายเจ้าเล่ห์
ชอบทำเท่โอ้อวดและหว่านล้อม
ไปอวี้ถังเจ้ามารยาหญิงยังยอม
ทำเป็นกล่อมแกล้งตาบอดยวนสิ้นดี

ผู้ชายมากเล่ห์เช่นนี้ควรโดนบ้าง
ท่าโฉ่งฉ่างแกล้งโลมนางคนขี้หลี
ให้ข้าเห็นแล้วคิดหรือหลิวผู้นี้
จะหลบลี้จากไปเหมือนจำนน

ให้ข้าอยู่ได้แค่เพียงวันเดียว
จะได้เกี้ยวท่านหมิงเอ๋อร์ให้สับสน
ข้ารู้หรอกว่าอย่างไรต้องจำนน
แต่ขอป่นท่านทูตซ้ายฯดูสักตา!

แผนการร้ายเริ่มเลาะเลียดเจียดในหัว
จะเจ็บตัวเกินเหตุไปไหมหนา
แต่เอาเถอะนานๆได้ทำเรื่องบ้า
ก็ต้องกล้าให้ได้พอๆกัน

จัดกระบวนนิ้วมือจนแปลกใหม่
บีบบดไปจนผิดรูปกระดูกหัน
เป็นวิธีแบบไม่เจ็บสืบทอดกัน
ใช้เวลาเพียงสั้นๆไม่มากมาย

ตอนนี้ก็ตีหน้าเจ็บเดินกลับที่
เอื้อนวจีว่าโดนปล้นของหาย
แถมยังโดนกลุ่มโจรนั้นทำร้าย
ยังไม่ตายแต่ที่ทางไม่มีเดิน

หนูขนทองคงไม่กล้าจะไล่ข้า
ถ้าหากว่าไล่ซะคงขัดเขิน
มือข้าเจ็บคงใจร้ายมากเหลือเกิน
หากปล่อยข้าตามทางเดินเพียงลำพัง!/
หัวข้อ: Re: วิถีจอมยุทธเจ้าสำราญ [ที่ตอนจบตกม้าตาย] 555+
เริ่มหัวข้อโดย: ทูตซ้ายพรรคจรัส ที่ พฤษภาคม 10, 2010, 05:17:03 pm
"นี่ก็นานมากแล้วนะคะพี่ไป๋
ข้าอยากขอตามเขาไปเพื่อดูหน่อย
อาหารเที่ยงกินเลยนะไม่ต้องคอย"
"รอบ่ายคล้อยแดดร่มแล้วไปด้วยกัน"

"หากเจ้าไปแล้วใครเล่าจะป้อนข้า"
/สมน้ำหน้าชิงหยุนเอ๋ยอย่าคิดฝัน
ขอให้เจ้าหลงในป่าปีศาจนั้น
อยู่หลายวันออกมาไม่ได้ยิ่งดี/

"แต่เขาอุตส่าห์รอนแรมเป็นเพื่อนข้า
พาข้ามาส่งคืนถึงมือท่านนี้
ข้าก็ควรแสดงออกถึงไมตรี
นะท่านพี่ขอข้าไปดูสักครา"

/เซ็งชะมัดพวกไม่รู้มารยาท
แต่ข้าคงต้องวางมาดไม่ถือสา/
"งั้นก็ได้เจ้ารีบไปรีบกลับน้า"
/เอ๊ะตัวข้าชักรู้สึกสังหรณ์ใจ

ตาข้างขวาเริ่มกระตุกพอเป็นลาง
หรือนวลนางจะแปรพักตร์รักคนใหม่
ไป๋อวี้ถังเจ้ากำลังคิดอะไร
หรือสงสัยความสัมพันธ์เขากับนาง

จะว่าไปเรื่องแบบนี้ก็น่าคิด
ชักหงุดหงิดคนทั้งคู่ขึ้นมาบ้าง
พิศดูแล้วหลิวชิงหยุนก็สำอางค์
แม้เรือนร่างจะบอบบางไปนิดนึง/

ร่างสูงพลันครุ่นคิดจิตใจลอย
ระหว่างคอยศิษย์น้องได้มาถึง
กระชากเขาออกมาจากห้วงคำนึง
อวี้ถังจึงเอ่ยปากถามออกไป

"ศิษย์น้องจางมีเรื่องด่วนอะไรหรือ"
"ก็โจรที่ถูกล่ำลือว่ายิ่งใหญ่
อดีตคือคู่อริของท่านไง
ข้าเห็นหลังมันไว ๆ ก่อนเข้ามา"

"ช่างกล้ามากบุกมาหาข้าถึงนี่
สววรค์มีทางเลือกให้ไม่คิดหา
นรกไม่เปิดต้อนรับยังจะมา
คราวนี้ข้าจะไม่ไว้ชีวิตมัน"

"ศิษย์พี่ไป๋ข้าพอมีศาสตราวุธ"
จางหย่งโจวความคิดผุดขึ้นตอนนั้น
ในบ้านเขาพอมีอาวุธเหมือนกัน
"ขอร่วมวงซัดกับมันดูสักครา"

ว่าแล้วหย่งโจววิ่งเข้าหลังบ้านไป
"อยากจะตายข้าจัดให้ไม่ต้องหา
จะปืนไฟสนับมือมีดนินจา
เอ๊ะหรือว่าจะใช้อาวุธลับดี"

ป.ล.ต่อจากบทนี้ หมิงเอ๋อร์ไปหาชิงหยุนในป่า เขาเลยตัดสินใจบอกความจริงว่าอวี้ถังแกล้งตาบอด หมิงเอ๋อร์ไม่เชื่อ ชิงหยุนคิดในใจโดยวิสัยใจร้อนวู่วามของอวี้ถังสักวันคงทำแผนแตกเอง เขาจึงไม่ต่อปากกับหมิงเอ๋อร์และตามนางกลับบ้านไปโดยดี
หัวข้อ: Re: วิถีจอมยุทธเจ้าสำราญ [ที่ตอนจบตกม้าตาย] 555+
เริ่มหัวข้อโดย: กันและกัน ที่ พฤษภาคม 10, 2010, 05:36:14 pm
ข้าได้ยินดังนั้นจึงรู้ว่า
ข้าได้ด่าเพื่อนของศิษย์พี่ไป๋
หน้าแตกยับเสียนี่กระไร
ข้าเสียใจในครั้งนี้ที่ที่เผลอพลั้ง

หลังจากที่หลิวชิงหยุนกลับไป
มีโจรได้เข้ามาจากข้างหลัง
ข้าจึงวิ่งไปหาอาวุธในคลัง
"อยากมานักเจอจังจังหน่อยเป็นไง

อยากจะตายด้วยทวนหรือกระบี่
หรือเอานี่มีดสั้นลองดูไหม
หรือลูกตุ้มสนับมือดีหรือไม่
หรือให้ใช้ดาบซามุไรมาฆ่าเจ้า

หรืออยากโดนปืนไฟกระบอกนี้
มีดนินจาเล่มนี้ดีไม่เบา
หรือให้ใช้อาวุธลับมาฆ่าเจ้า
จงเลือกเอาว่าจะตายด้วยอะไร"



ไอ้โก๊ปเอ๊ย  คิดอาวุธเองไม่เป็นหรือฟร่ะ  เล่นขนมาทั้งคลังกระบี่ ผีเสี้อ ดาวตก(เกมส์)เลยนะแกอ่ะ ดีน่ะไม่มีดาบใหญ่กะจานเหล็กด้วย
หัวข้อ: Re: วิถีจอมยุทธเจ้าสำราญ [ที่ตอนจบตกม้าตาย] 555+
เริ่มหัวข้อโดย: กันและกัน ที่ พฤษภาคม 10, 2010, 06:04:26 pm
หลงไห่เห็นท่านพี่ไป๋และน้องจาง
เข้าขวางทางโจรร้ายแห่งขุนเขา
นั่งชิลเสพสุราในน้ำเต้า
ชมพวกเขาสู้กันเพลินบนเนินศิลา

ชิลเหลือเกินตู   ไม่มีบท  กลัวลงไปแจมด้วยแล้วผิดคิว  อิอิ
หัวข้อ: Re: วิถีจอมยุทธเจ้าสำราญ [ที่ตอนจบตกม้าตาย] 555+
เริ่มหัวข้อโดย: กันและกัน ที่ พฤษภาคม 10, 2010, 06:48:39 pm
ขอขยายความคาร์แร็กเตอร์ของเผิงหลงไห่หน่อยนะครับ

เผิงหลงไห่เป็นจอมยุทธที่มีเชื้อสายเทพมังกรจ้าวสมุทธ  จึงได้ชื่อว่าหลงไห่
นิสัยไม่แน่ไม่นอน  โหดบางเวลา  ซ่าบางโอกาส  ฉลาดเป็นพักๆ  แต่บางครั้งก็เงียบหนักจนคนใบ้ยังอาย(คือคนใบ้ยังมี แบะ แบะ บ้าง แต่พี่แกเงียบจนน่ากลัว)
บางครั้งก็เยือกเย็น  สุขุม 
ด้วยความที่ได้เชื้อเทพมังกรจ้าวสมุทธมา  ทำให้สามารถบังคับลมฝนได้ตามอำเภอใจ และสามารถรักษาผู้คนด้วยการทำน้ำธรรมดาให้เป็นน้ำทิพย์  รักษาทุกโรคให้หายขาดได้  โดยไม่ต้องพึ่งบัตร  30  บาท(ดังที่เคยอาสารักษาอาการตาบอดของไป๋อวี้ถัง)  และสามารถสู้ชนะทุกคนได้เมื่ออยู่ในน้ำ  เพราะพลังเทพมังกรจะสำแดงเดชได้อย่างไร้ขีดจำกัด  แต่หากสู้บนพื้นดิน  แทบสู้ใครไม่ได้  ต้องพึ่งสุราจากขวดน้ำเต้าที่พกมาตลอด  การต่อสู้จะออกแนวกัปตันแจ๊ค  สแปร์โร่ว์ คือสู้ปัดๆเป๋ๆ  แต่ชนะเฉยเลย

นับถือไป๋อวี้ถังและหมิงเอ๋อเหมือนพี่  และนับถือจางหย่งโจวเหมือนน้อง
หัวข้อ: Re: วิถีจอมยุทธเจ้าสำราญ [ที่ตอนจบตกม้าตาย] 555+
เริ่มหัวข้อโดย: ดาราอรุณ ที่ พฤษภาคม 10, 2010, 08:30:39 pm
ข้างฝ่ายหลิวชิงหยุนกำลังเดินกลับบ้านของจางหย่งโจวก็พบกับหมิงเอ๋อร์ที่ออกมาตาม

"อ้าวท่านหญิงวิ่งออกมาทำไมหรือ"
"ทำหน้าบื้อก็ตามท่านอย่างไรเล่า
ใกล้ค่ำแล้วรีบกลับไปกินข้าว
เป็นอะไรหรือเปล่า! ทำไมดูช่างยับเยิน?"

"ข้าเดินเล่นอยู่เพลินโดนโจรบุก
จู่ๆรุกข้าไม่รู้เรื่องตื้นเขิน
ปล้นเงินไปแถมเหยียบมือข้าเสียเบิน
เศร้าเหลือเกินคงเป่าขลุ่ยไม่ได้อีกนาน"

"โถเอ๋ยท่าน เป็นจอมยุทธไยใจลอย"
"ใจข้าคอยคิดถึงอื่นจะคิดอ่าน"
ว่าไปพลางก็สบตานางนานๆ
"จนเสียการหมดตัวทั้งเจ็บใจ"

"แย่จริงเชียวข้าจะขอกับท่านพี่
ให้ท่านนี้ได้พักต่อรักษาให้"
"อย่าดีกว่าข้านั้นควรจะเกรงใจ"
"ได้อย่างไร พี่ไป๋ใช่จะใจดำ"

ความอบอุ่นของแม่นางทำจอมยุทธ
ได้แต่ผุดรอยยิ้มที่แก้มช้ำ
"ถ้าเช่นนั้นกลับบ้านเถิดเดี๋ยวจะค่ำ
เชิญท่านนำไปเลยนะแม่นาง"

ลมยามเย็นเป็นใจให้ใกล้ชิด
แนบสนิทไออุ่นกรุ่นมิห่าง
หลิวชิงหยุนทนไม่ได้ระหว่างทาง
จึงเริ่มกางวาจาแฉทูตฯจอมลวง

"ท่านหมิงเอ๋อร์ข้ามีเรื่องจะบอกท่าน
เมื่อกลางวันข้าเห็นตาแสนหึงหวง
ข้าคิดว่าอวี้ถังสร้างกลลวง
และข้าห่วงว่าท่านจะหลงกล"

"ท่านจะหมายถึงสิ่งใดที่ลวงหลอก"
สายตานางบ่งบอกความสับสน
"ท่านจะว่าพี่ไป๋ข้านั้นสร้างกล
มาฉ้อฉลโกหกข้าว่าเสียตา?"

หลิวชิงหยุนถอนใจไม่ยั้งคิด
คงสะกิดเข้าต่อมโทสโทสา
"ขออภัยสิ่งที่ข้านั้นพูดมา
ก็เพียงข้ารู้สึกมันไปเอง"

ดวงตาหวานของหญิงสาวดูแคลงใจ
"จะว่าไปลืมเสียเถิดข้าไม่เก่ง
เรื่องแยกแยะคำโกหกนั้นข้าเซ็ง
ข้าไม่เจ๋งพอจะบอกว่าไม่จริง

แต่ขอท่านอย่ากล่าวหาข้าแง่ร้าย
ใช่ข้าอยากเบี่ยงบ่ายแม่ยอดหญิง
จากสักคนที่นิสัยกลับกลอกกลิ้ง
ข้าเกรงกริ่งว่าสิ่งนั้นช่างเลวทราม"

จอมยุทธหลิวควานหยิบขลุ่ยกะแก้เครียด
ความทุกข์เบียดเมื่อมือไม้เหมือนโดนล่าม
เก็บขลุ่ยพลันเห็นสายตานางมองตาม
ส่งยิ้มห้ามแววสงสารนั้นจากนาง

ต่างคนต่างเดินกลับบ้านด้วยความเงียบ
แต่ก็เปรียบบ้านถูกสิงด้วยผีสาง
เสียงโอดโอยดังลอดมาพร้อมเสียงคราง
นี่มันลางอันตรายชัดๆเลย!

จอมยุทธหลิวขมวดคิ้วแล้วฉุกคิด
เมื่อเห็นศิษย์ไป๋อวี้ถังกำลังเสย
เตะสูงโด่งใส่ใครๆจนนอนเกย
พ่อทรามเชยที่ตาบอดยังโรมรัน!

/ทุกท่วงท่าที่สื่อมานั่นน่ะหรือ
ที่ได้ชื่อว่าตาบอดกระทันหัน
ไป๋อวี้ถังตกม้าตายใช่ไหมนั่น
น้องนางท่านมองบทบู๊ตาลุกโชน!/
หัวข้อ: Re: วิถีจอมยุทธเจ้าสำราญ [ที่ตอนจบตกม้าตาย] 555+
เริ่มหัวข้อโดย: ทูตซ้ายพรรคจรัส ที่ พฤษภาคม 11, 2010, 12:30:27 am
จางหย่งโจวหยิบอาวุธลับขึ้นมา
รอคอยท่าจะซัดออกไปตอนไหน
แต่ตัวเขามือไม่เที่ยงจึงพลาดไป
"ศิษย์พี่ไป๋ใครใช้ให้ท่านเข้ามา"

"ข้ากำลังต้อนโจรร้ายอยู่มือแล้ว
เจ้าไม่แคล้วดูเหมือนช่วยสร้างปัญหา
ซัดมาได้เฉียดจะโดนลูกกะตา
โชคดีข้าใช้กระบี่ปัดป้องทัน"

จางหย่งโจวยังคงไม่ยอมแพ้
"ข้าขอแก้มืออีกครั้งได้ไหมนั่น
ยิงปืนไฟดักทางหนีทีไล่มัน"
"เรื่องแค่นั้นไยต้องรบกวนปืนไฟ"

ไป๋อวี้ถังใช้ท่าร่างราวเหาะเหิน
ชั่วพริบตาเข้าเผชิญกับร่างใหญ่
"ไหนเจ้าบอกจะมาฆ่าข้ายังไง
เข้ามาเลยจะท่าไหนพร้อมรับมือ"

"ไป๋อวี้ถังไหนข่าวว่าตาพิการ"
ศิษย์น้องพาลช่วยตอบอย่างพาซื่อ
"ไม่รู้รึศิษย์พี่ไป๋นั้นเลื่องลือ
เรื่องแผนการเขาได้ชื่อว่าแนบเนียน"

"เรื่องเพลงยุทธเจ้ากับข้าคนละชั้น
คงโกรธข้ามากสินั่นที่โดนเจี๋ยน
เลิกได้แล้วไอ้นิสัยที่เกรียน ๆ
ยังพากเพียรชำระแค้นไม่เลิกรา"

"ข้าจะให้โอกาสเจ้าครั้งสุดท้าย
ไม่อยากตายจงรีบคำนับข้า
คุกเข่าลงไปด้วยอย่ารอช้า
คมกระบี่อยู่ตรงหน้าคิดให้ดี"

ประตูเปิดร่างสูงพลันหันไปมอง
สี่ตาจ้องจนไม่ทันได้หลบหนี
เจ้าโจรร้ายสบโอกาสจึงได้ที
เสือกกระบี่อาบยาพิษสวนขึ้นไป

อึ่กกก...อวี้ถังพลันกระอักเลือด
ตวัดคมกระบี่เชือดคอร่างใหญ่
เสร็จแล้วปักปลายทิ่มพื้นยันร่างไว้
/ซวยแล้วไงแผนการแตกซะแล้วเรา/

"ไป๋อวี้ถังคนสัปปรับข้าเกลียดท่าน"
ร่างบางพลันโทษตัวว่าโง่เขลา
หลิวชิงหยุนโอบเอวบางประโลมเล้า
"ข้าว่าเขาคงทำเพราะเหตุจำเป็น"

"จะมีเหตุจำเป็นใดนักหนา
ข้าคิดว่าจากเรื่องราวเท่าที่เห็น
พี่ไป๋แค่คิดว่าข้านั้นคงเป็น
เพียงของเล่นไร้สมองไร้จิตใจ"

"ตอนที่ข้ารู้ข่าวว่าท่านตาบอด
ข้าแทบกอดตัวเองนอนร้องไห้
คร่ำครวญโทษตัวเองเสียมากมาย
ผลสุดท้ายกลับเป็นควายให้ท่านลวง"

ใบหน้าคมของร่างสูงแปรเผือดสี
/เอาล่ะสิน้องนางสุดห่วงหวง
เข้าใจผิดว่าข้านั้นคิดหลอกลวง
แต่ตอนนี้เจ็บในทรวงยากเอ่ยไป

แย่แล้วสิกระบี่มันอาบยาพิษ
ข้าไม่ทันฉุกคิดมันจะใช้
ไป๋อวี้ถังงานเข้าเจ้าแล้วไง
นวลนางไซร้ครานี้คงไม่ไยดี/

ร่างสูงพลันเซซวนคล้ายจะล้ม
"ไม่แก้ปมที่ผูกไว้ยังคิดหนี
เรื่องเสแสร้งแกล้งบาดเจ็บพอเสียที
ข้าไม่มีวันจะกลับไปหลงกล"

"ไม่ใช่นะหมิงเอ๋อร์ครั้งนี้ข้า
พลาดเสียท่าถูกพิษจิตสับสน
ข้ายอมรับเรื่องตาบอดมันเป็นกล
เพื่องอนง้อตัวเจ้าจนเริ่มอ่อนใจ"

ร่างสูงพลันคุกเข่าลงสารภาพ
"ข้ารู้บาปที่หลอกเจ้าเป็นเรื่องใหญ่
ขอร้องเถอะอย่าทิ้งข้าไปได้มั้ย
ข้ายอมหมดขอเพียงให้ได้เจ้าคืน"

หมิงเอ๋อร์พลันสุดจะกลั้นต่อมน้ำตา
ตอบไปว่า"ข้าเกลียดท่านสุดจะฝืน
แม้ได้เห็นใบหน้าท่านยังกล้ำกลืน
เรื่องจะคืนดีกันคงไม่มีวัน"
หัวข้อ: Re: วิถีจอมยุทธเจ้าสำราญ [ที่ตอนจบตกม้าตาย] 555+
เริ่มหัวข้อโดย: ดาราอรุณ ที่ พฤษภาคม 11, 2010, 07:27:59 pm
หลิวชิงหยุนมองดูภาพตรงหน้า
ด้วยสายตาสังเวชแกมเหยียดหยัน
คนจอมโกงคงเจ็บกว่าโดนดาบฟัน
แต่ก็นั่นสมควรแล้วกับผลกรรม

"ท่านจงหยุดเรื่องโกหกเท่านี้เถิด
มันเตลิดเกินกว่าความเจ็บช้ำ
รักที่มีเพราะใช้กลสื่อกระทำ
มันมืดดำเกินกว่าจะอภัย

ท่านทูตซ้ายฯไป๋อวี้ถังเจ้าสำราญ
อย่าเบิกบานกับน้ำตาที่รินไหล
ท่านก็รู้นางรักท่านสุดหัวใจ
แค่ง้อนางทำไมใช้กลลวง

หัวใจหญิงต้องการเพียงความสัตย์
คนเหลี่ยมจัดทำแค่เพียงล่อลงบ่วง
รักเช่นนี้มีแต่รอยด่างดวง
คำว่าห่วงท่านนำมันมาล้อเลียน"

"พอเถิดท่านข้าจะจบมันเท่านี้"
น้ำตาที่รินไหลพาคลื่นเหียน
เสียงสะอื้นกลืนสะอึกใช้ความเพียร
กว่าจะเปลี่ยนเสียงในคอเป็นถ้อยคำ

"จงจำไว้ว่าใจข้าเกลียดท่าน
ต่อให้จันทร์จะลอยลงมาห้าม
ก็หมดแล้วความรักดีที่ติดตาม
ข้าจะล่ามใจตนในตัวเอง

ท่านนำใจห่วงใยไปล้อเล่น
รักข้ากลายเป็นเดนท่านข่มเหง
พอเสียทีความกะล่อนน่ากริ่งเกรง
ตัวข้าเองจะไม่อยู่ให้ช้ำใจ"

นางว่าจบก็พลิ้วตัวลี้หลบหน้า
หลิวสบตามองสบจอมยุทธไป๋
"จงสำนึกกับสิ่งที่ทำไป
ท่านนั้นไซร้ไม่คู่ควรดูแลนาง"

หนูขนทองมองตอบด้วยหน้าซีด
อยากจะพูดอย่างที่คิดออกไปบ้าง
แต่ด้วยพิษในกายนั้นอำพราง
ไม่อาจสางส่งคำตอบตามแต่ใจ

"ข้าจะดูแลนางระหว่างนี้
จะแลดูให้ดีกว่าท่านให้
นางเจ็บปวดไม่ว่าฝีมือใคร
สาบานได้ว่าพวกมันต้องเจอดี!"

ร่างเพรียวปลีกหลีกเลี่ยงออกมาพบ
ไปประสบหมิงเอ๋อร์แล้วเร่งรี่
เดินตามไปเงียบๆไร้วจี
ด้วยรู้ดีว่านางงดเอ่ยคำ

เมื่อนางหยุดเขาก็หยุดอยู่ข้างๆ
รอยน้ำตาจางๆยังแดงก่ำ
"ท่านหมิงเอ๋อร์หาที่พักเถิดก่อนค่ำ
ท่านจะร่ำมากกว่านี้ค่อยว่ากัน"

มือข้างดีของหนุ่มน้อยเอื้อมตบบ่า
เสียงแหบพร่าเอ่ยไปใช้ใจกลั้น
"ข้ารู้ท่านลืมไม่ได้ในเร็ววัน
แต่ข้านั้นยินดีจะปลอบโยน

ข้าเคารพในความกล้าที่ท่านมี
ข้ายกยอความดีที่ผาดโผน
ข้าไม่ได้อยากให้ท่านนั้นเอนโอน
เพียงจะตามแม้ไกลโพ้นด้วยห่วงใย"

ปล. แวะมาต่อบทค่ะ ละเอียดอย่างนี้ไม่มีผิดคิวแล้วมั้ง อิอิ
หัวข้อ: Re: วิถีจอมยุทธเจ้าสำราญ [ที่ตอนจบตกม้าตาย] 555+
เริ่มหัวข้อโดย: 张龙 天 [แด่คนช่างฝัน(เฟื่อง)] ที่ พฤษภาคม 11, 2010, 08:28:55 pm
ไหนๆก็มาต่อให้ตั้งเยอะแล้ว  แต่ดันลืมบอกคาร์แร็กเตอร์ของจางหย่งโจวได้ไงหว่า
งั้น....  มาบอกก่อนเลยล่ะกัน

จางหย่งโจว  เป็นคนฮาๆ   หนักแน่นมั่นคง  อารมณ์ดี แต่ยามโมโหนี่ร้ายสุดๆ
(ขอเตือนว่าท่านอย่าทำให้เขาโมโหเด็ดขาด  ไม่งั้นมันอาจจะเป็นสิ่งสุดท้ายที่ท่านจะได้ทำ)
ซุ่มซ่ามบ้างบางครั้ง    และมีความละเอียดอ่อนยิ่งกว่าสตรีท่านใดๆในโลก
เขามีความเมตตากรุณาต่อสัตว์และพืชทุกชนิด มีพลังยุทธ์ล้ำเลิศ  ปรุงยาได้ทุกชนิด(ถ้ามีส่วนผสม)
เป็นคนที่เกิดมามีเชื้อสายของเทพผู้ปกปักรักษาผืนป่า  และสามารถสู้ชนะทุกคนได้เมื่ออยู่ในป่า
เพราะพลังแห่งเจ้าป่าสามารถสำแดงได้เต็มที่  หย่งโจวสามารถเสกต้นไม้ได้ทุกชนิดตามใจสั่ง  เพราะฉะนั้น
เขาจึงเป็นคนที่ท่านๆอย่าได้ไปท้ารบด้วยเชียว  เพราะท่านจะแพ้กลับมาทุกรอบ 
หย่งโจวเป็นศิษย์น้องของไป๋อวี้ถัง  และเขาห่วง(หวง)พี่ไป๋ของเขามาก  แบบว่าอย่าได้เกิดอะไรกับพี่ไป๋เชียว
อาวุธที่เขาเชี่ยวชาญคือ  อาวุธทุกชนิดในคลังของเขา  (ตามอ่านเอาเองนะครับ  เพราะคงพิมตรงนี้ไม่ไหว)


หัวข้อ: Re: วิถีจอมยุทธเจ้าสำราญ [ที่ตอนจบตกม้าตาย] 555+
เริ่มหัวข้อโดย: 张龙 天 [แด่คนช่างฝัน(เฟื่อง)] ที่ พฤษภาคม 11, 2010, 08:42:44 pm
พี่ไป๋โดนพิษจากกระบี่นี้
หาต้องหาวิธีรักษาให้
หนังสือยาข้ามันหายไปไหน
พี่หลงไห่มาช่วยข้าหาที

ช่างหัวมันข้าจำตัวยาได้
มันมีไข่มุกมังกรดำของท่านนี้
กับตัวยาร้อยตัวที่ข้ามี
พี่หลงไห่ขอมุกที่ใช้ปรุงยา

หากไม่มีมุกนี้นะพี่ไป๋
คงต้องใช้น้ำทิพย์ร้อยจอกหนา
แล้วจะปรุงยังไงล่ะพี่ยา
คงต้องมาค้นหาตำราใหม่

พี่หลงไห่มาช่วยข้าหาที
ข้าขอพี่มาช่วยข้าได้ไหม
ช่วยข้าปรุงยาให้พี่ไป๋
เพื่อรักษาชีพไว้อีกหนึ่งคน

ป.ล.    ต่อจากนี้พี่กันก็มาบอกว่า  หาเจอแล้ว  แต่มันบอกว่า   ต้องมีคนมาดื่มด้วยกันคนละครึ่ง
แล้วให้ข้ามาช่วยดื่ม  ไม่งั้นก็ต้องใช้สูตรเดิมคือ  ใช้ไข่มุกมังกรดำ มาปรุงยารักษาพี่ไป๋
ป.ล. 2  ส่วนพี่ไป๋นั้น  จะดื่มยาสูตรใหม่หรือสูตรเก่าก็ตามใจพี่ละกัน
หัวข้อ: Re: วิถีจอมยุทธเจ้าสำราญ [ที่ตอนจบตกม้าตาย] 555+
เริ่มหัวข้อโดย: รอยทราย ที่ พฤษภาคม 11, 2010, 09:25:40 pm
/สามเดือนผ่านไปใจเงียบเหงา
ไยยังเศร้าตัวข้าตอบได้ไหม
หนูขนร่วงป่านนี้เป็นเช่นไร
โถหัวใจร้องร่ำทุกค่ำคืน

กลางวันเที่ยวเตร่ชมดอกไม้
เพื่อนข้างกายชิงหยุนยิ้มระรื่น
เรายิ้มตอบกลับไปอย่างกล้ำกลืน
ไยจึงฝืนเช่นนี้..ไม่เข้าใจ ?/

ร่างบางสั่นสะท้านด้วยลมหนาว
น้ำตาพราวเพรียกหาท่านพี่ไป๋
/ไม่นะ!! เค้าหลอกเรา..ซ่อนความนัย
ความเป็นไปของเขาไม่สำคัญ/

เสียงสะอื้นคลอเคล้าตามสายลม
ชิงหยุนตรมเห็นนางเศร้าสุดโศกศัลย์
/หมิงเอ๋อร์มีใจเดียวจึงจาบัลย์
ไม่เหมือนมัน!! ไป๋อวี้ถังคนหลายใจ

อยู่ใกล้นางมาสามเดือนเอาแต่เงียบ
เคยละเลียบถามไถ่เรื่องเจ้าไป๋
ไม่มีแม้เสียงเอ่ยพูดอันใด
โถ หัวใจของนางแปลกเกินคน/

ป.ล. ชิงหยุนจัดการต่อเลย ง้อข้าให้อ้าปากพูดให้ได้ (โยนงานให้น้อง อิอิ)





หัวข้อ: Re: วิถีจอมยุทธเจ้าสำราญ [ที่ตอนจบตกม้าตาย] 555+
เริ่มหัวข้อโดย: ดาราอรุณ ที่ พฤษภาคม 11, 2010, 10:46:16 pm
งานเข้าแล้วไงเรา เหอะๆ


เวลาวารีที่ผันผ่าน
มันเนิ่นนานแต่ไม่อาจคลายสับสน
ผู้รักมั่นยังถูกรักบันดาลดล
เหลือเพียงคนที่คอยมองอย่างเศร้าใจ

/นางเป็นหญิงที่งามเลิศทั้งในนอก
ต้องช้ำชอกเพราะคนรักแสนเหลวไหล
เกลียดเหลือเกินชายเช่นนั้นทำอย่างไร
ในเมื่อใจนางยังติดไม่เปลี่ยนแปร/

"ท่านหมิงเอ๋อร์ดูสิ มือของข้า
ท่านรักษาจนหายหลังจากแย่
มาเถิดมาจะผิวขลุ่ยจากดวงแด
ท่านชอบแน่ข้าขอรับประกัน"

ร่างเพรียวนั่งลงข้างร่างนวยแน่ง
เริ่มต้นแต่งบทเพลงบรรเลงสรรค์
หลังจากที่ตามดูแลนางทุกวัน
ก็ไม่อาจดึงดันนางอยู่ดี

~เสียงขลุ่ยผิวลอยเลื่อนด้วยแววเศร้า
อารมณ์เหงาแปรไปตามวิถี
กระแสความน้อยใจเต็มฤดี
และอาจมีบางครั้งที่งงงัน

ความเคารพบรรจบในคลื่นเสียง
ก่อนจะเบี่ยงเป็นสงสารและโศกสันต์
ความเปลี่ยวเหงาที่ไม่อาจจะแบ่งปัน
ทุกอย่างนั้นอัดแน่นอยู่ข้างใน~

ร่างเพรียววางขลุ่ยลงข้างๆตัว
นึกหวาดกลัวเมื่อนางยังร่ำไห้
ข้าวปลาก็ไม่กินนานเกินไป
นั่งร้องไห้แต่ในห้องเป็นวันๆ

/ทำอย่างไรนะให้ท่านนั้นยอมพูด/
คิดพลางสูดลมหายไปแล้วผลุนผลัน
/เช่นนั้นทำให้หิวก่อนแล้วกัน
ข้าวปลานั้นไม่กินเสียจะหมดแรง/

คิดดังนั้นก็มุ่งหน้าสู่ห้องครัว
ไม่ใช่มั่วแต่รสมือไม่แสลง
ร่างเพรียวสวมผ้ากันเปื้อนแล้วจัดแจง
เตรียมน้ำแกงและเมนูเลิศรสดี

หนึ่งที่มีต้องเป็นเต้าหู้เหม็น
ทั้งกลิ่นรสสุดเด่นเพลานี้
เตรียมหม้อต้มมาหุงข้าวให้สุกดี
และต้องมีผักสดเป็นเครื่องเคียง

หูเงี่ยฟังยินเสียงเท้าสาวเข้าใกล้
ตักข้าวต้มเตรียมไว้ทำสุ่มเสียง
"เอ...อยู่ไหน นะซีอิ๋ว เคยวางเรียง"
"มันตั้งเอียงอยู่ใกล้ถ้วยนั้นอย่างไร"

"ว่าอย่างไรหิวหรือยังมานั่งเถิด"
ยอดหญิงเกิดอาการหยิ่งเข้าไว้
"ท่านน่ะทำกลิ่นรบกวนข้านั่นไง
ข้าถึงได้ออกมาดูเผื่อเสียการ"

"ไม่มีอะไรน่าเป็นห่วง
สิ่งทั้งปวงนั้นล้วนเป็นอาหาร
กินได้จริงอร่อยนะอย่าปล่อยนาน
ลองสิท่านเดี๋ยวเย็นนะจะเสียใจ"

นวลหน้านางแดงเรื่อขึ้นมานิด
/ช่างน่าคิดชายอะไรทำกับได้
น่ากินจริงเสียด้วยจะเอาไง
ช่างประไรเก็บเศร้าก่อนกินให้พอ/

"ถ้วยเดียวก่อนถ้าไม่พอข้าต้มเพิ่ม
ท่านจะเติมข้าวอีกก็เอ่ยขอ
เอ้ากินสิ ไม่ต้อง ไม่ต้องรอ
ข้าเพียงขอให้ท่านอิ่มเป็นพอใจ"

จากหนึ่งถ้วยนางคนสวยก็กินเรียบ
ความหิวนำได้เปรียบความเศร้าได้
เมื่ออาหารรสชาติยวนตับไต
กระเพาะนั้นไซร้ยิ่งได้ยิ่งดี

"อารมณ์ดีหรือยังเล่านายหญิงข้า
เจรจาเถียงมายืนยันซี่
ข้าล่ะกลัวท่านเป็นใบ้ทุกนาที
ตอบหน่อยสิรสอาหารเป็นเช่นไร"

คำหยอกเย้าทำร่างบางขยับยิ้ม
แรกกะชิมสุดท้ายตักและใส่
จนเต็มท้องก็อุ่นหวามขึ้นข้างใน
"รู้บ้างไหมท่านเหมือนคนในครอบครัว"

"คงเช่นนั้นท่านก็เปรียบเหมือนญาติข้า
เราเดินทางกันมาออกก้อยหัว
ก็ไม่รู้แต่ข้าใช่เห็นแก่ตัว
ข้านั้นกลัวเพียงจะทำท่านข้องใจ"

หลิวชิงหยุนสบตามองอย่างคงมั่น
"รู้ไหมนั่นข้าห่วงท่านมากแค่ไหน
ยอมพูดจากับข้าหน่อยเถิดดวงใจ
อย่างน้อยให้ข้ามีประโยชน์บ้างก็ดี"

"พูดอะไรเหมือนกับท่านนั้นไร้ค่า"
"จริงนี่นาเหมือนข้าเป็นตุ๊กตาหมี
แต่ถ้าเป็นตุ๊กตาหมีคงจะดี
อย่างน้อยท่านคงมีใจจะระบาย"



เอ้า โยนคืนค่ะพี่ เหอะๆ
หัวข้อ: Re: วิถีจอมยุทธเจ้าสำราญ [ที่ตอนจบตกม้าตาย] 555+
เริ่มหัวข้อโดย: รอยทราย ที่ พฤษภาคม 11, 2010, 11:42:46 pm
รอยยิ้มกลับคืนสู่ใบหน้า
คราบน้ำตาถูกชิงหยุนซับออกให้
หมิงเอ๋อร์คนเศร้าซึ้งน้ำใจ
ตบหัวไหล่หยอกเย้ายิ้มออกมา

"  ขอแต่งตั้งมอบตำแหน่งหมีน้อยให้
เอาใจใส่ข้าเสมอยามอ่อนล้า "
หลิวชิงหยุนมองนางสบสายตา
" ข้าสัญญารับตำแหน่งชั่วนิรันดร์ "

" ขอบใจท่านที่ช่วยเหลือหญิงอาภัพ
พาใจยับดวงนี้พ้นโศกศัลย์
เวลาผ่านไปสามเดือนเกินตามทัน
คืนและวันทำให้ข้าได้เข้าใจ

ข้ารักเค้าไป๋อวี้ถังคนบ้านั่น
หัวใจมันไร้เหตุผลเรื่องพี่ไป๋
แอบไปหาพบเขาหน่อยเป็นอย่างไร
ข้าตัดใจไม่ได้เลยพูดตามตรง "

" ถ้าเช่นนั้นอีกอาทิตย์ค่อยเดินทาง
ขอข้าสางภารกิจเรื่องขี้ผง
ไม่นานนักก่อนเข้าเมืองผ่านป่าพง "
ชิงหยุนยิ้มก้มลงสบตานาง

" ท่านว่าไรก็ตามนั้นเลยท่านหลิว "
หัวใจลิ่วลอยไกลไปเคียงข้าง
ชิงหยุนเห็นจึงรีบเรียกแคลงระคาง
" ชิมขนมของข้าบ้างดูเป็นไร "

ร่างสูงกว่าตักขนมรอเพื่อป้อน
หมิงเอ๋อร์ค้อนแล้วอมยิ้มอย่างซื่อใส
เอนตัวเข้าหาร่างชิดเข้าไป
เพื่อไม่ให้ขนมหวานหกลงมา

" อร่อยมั้ย? งั้นอีกคำดีไหมเจ้า "
เสียงเร่งเร้าอยากป้อนใส่กลีบบุปผา
" หลายหลายคำก็ได้รีบป้อนมา "
นางยิ้มร่าหัวเราะคิกอย่างซุกซน

" คืนนี้จันทรางามยิ่งนัก
เต็มดวงพักตร์ต้องตาทุกแห่งหน "
" งั้นเราไปชมเดือนดาวดาษสกล
ร่วมยินยลสรรพเสียงร่ำสุรา "

เสียงขลุ่ยหวานคลอหรีดหริ่งเรไรร้อง
ต่างสอดคล้องท่วงทำนองแห่งผืนป่า
หมิงเอ๋อร์กระดกเหล้าฤทธิ์อาชา
แล้วหันมาป้อนชิงหยุนนักกวี

ไหที่หนึ่งหมดไปขลุ่ยเสียงแปร่ง
ไหที่สองนวยแน่งเริ่มขี้หลี
ไหที่สามมึนอย่างยิ่งนักดนตรี
ไหที่สี่หมิงเอ๋อร์ซ่าส์สุดใจ

" นี่ชิงหยุนขอข้ากอดหน่อยเถอะเจ้า
ม่ายด้ายเมาจริงๆ น๊า ซิบอกให้ "
" ได้เล้ยย หมิงเอ๋อร์ช้าอยู่ไย
ไป ไป ไป เรามานอนกอดด้วยกัน "

หมิงเอ๋อร์เดินอาดๆ เข้าไปหา
สะดุดขาตัวเองเสียอย่างนั้น
ชิงหยุนวิ่งโผเข้ามารับไว้ทัน
/อะไรนั่น ? นิ่มจัง หน้าอกใคร ? /

สองขี้เมาพากอดคอพยุงเดิน
ไม่มีเขินแถมหัวเราะร่วนยกใหญ่
" พากันแถเข้าห้องนอนของผู้ใด "
" ช่างมันไป เรามานอนกกกอดกัน "

หมิงเอ๋อร์ซุกอกหลิวชิงหยุน
อกละมุนนุ่มนิ่มพาสุขสันต์
/จะเป็นหญิงหรือชายไม่สำคัญ
เพียงเจ้านั้นดูแลข้าก็ซึ้งใจ/

ป.ล. น้องดาวแต่งตอนรุ่งเช้าเลยค่ะ ที่หมิงเอ๋อร์กับชิงหยุนผ่านค่ำคืนสุดระทึกมาด้วยกัน(เมาปลิ้น) ตอนนี้หมิงเอ๋อร์รู้แล้วว่าชิงหยุนเป็นผู้หญิง แต่นางเก็บเงียบเอาไว้ รอวันชิงหยุนบอกเอง
(แต่ชิงหยุนอย่าเพิ่งแสดงตนว่าเป็นหญิงนะ รอแกล้งพี่ไป๋อีกนิด)



หัวข้อ: Re: วิถีจอมยุทธเจ้าสำราญ [ที่ตอนจบตกม้าตาย] 555+
เริ่มหัวข้อโดย: กันและกัน ที่ พฤษภาคม 12, 2010, 07:28:29 am
พี่ไป๋โดนพิษจากกระบี่นี้
หาต้องหาวิธีรักษาให้
หนังสือยาข้ามันหายไปไหน
พี่หลงไห่มาช่วยข้าหาที

ช่างหัวมันข้าจำตัวยาได้
มันมีไข่มุกมังกรดำของท่านนี้
กับตัวยาร้อยตัวที่ข้ามี
พี่หลงไห่ขอมุกที่ใช้ปรุงยา

หากไม่มีมุกนี้นะพี่ไป๋
คงต้องใช้น้ำทิพย์ร้อยจอกหนา
แล้วจะปรุงยังไงล่ะพี่ยา
คงต้องมาค้นหาตำราใหม่

พี่หลงไห่มาช่วยข้าหาที
ข้าขอพี่มาช่วยข้าได้ไหม
ช่วยข้าปรุงยาให้พี่ไป๋
เพื่อรักษาชีพไว้อีกหนึ่งคน

ป.ล.    ต่อจากนี้พี่กันก็มาบอกว่า  หาเจอแล้ว  แต่มันบอกว่า   ต้องมีคนมาดื่มด้วยกันคนละครึ่ง
แล้วให้ข้ามาช่วยดื่ม  ไม่งั้นก็ต้องใช้สูตรเดิมคือ  ใช้ไข่มุกมังกรดำ มาปรุงยารักษาพี่ไป๋
ป.ล. 2  ส่วนพี่ไป๋นั้น  จะดื่มยาสูตรใหม่หรือสูตรเก่าก็ตามใจพี่ละกัน


จะเรียกทำไมตอนนี้  พี่ยังนั่งชิลบนโขดหินอยู่เลย
หัวข้อ: Re: วิถีจอมยุทธเจ้าสำราญ [ที่ตอนจบตกม้าตาย] 555+
เริ่มหัวข้อโดย: กันและกัน ที่ พฤษภาคม 12, 2010, 08:21:33 am
เผิงหลงไห่เห็นท่านไป๋โดนยาพิษ
สะดุ้งจิตรีบโดนลงจากโขดหิน
เมื่อสองขาลงมาถึงพื้นดิน
ก็ได้ยินหย่งโจวพร่ำถึงตัวยา

เลยบอกถึงน้ำทิพย์มีร้อยจอก
อยู่ในดอกบัวหิมะบนยอดผา
ในหมื่นปีจะแรกแย้มขึ้นมา
น้ำที่ว่าอยู่ในดอกของมัน

แต่ไข่มุกมังกรดำที่เจ้าว่า
สำคัญกว่าชีวิตข้าเสียนะนั่น
แต่ชีวิตท่านพี่ไป๋ก็สำคัญ
ถึงกระนั้นข้ายอมให้เจ้าไปปรุงยา

ถึงอย่างไรเจ้าต้องลงไปใต้นที
ที่นั้นมีไข่มุกดำในวังข้า
มุกเม็ดนี้จงอมไว้อย่าคายมา
เจ้าจะดำในคงคาเช่นปลาเทียว

ว่าแล้วลาท่านไป๋และทุกคน
ข้ามไปบนหุบเขามังกรเขียว
หย่งโจวใช้วิชาพฤกษาเกี่ยว
ไขว้กันเกลียวเป็นสะพานข้าเขาไป

ค่อยมาต่อตอนหน้าครับ  คิดไม่ออกแล้ว


หัวข้อ: Re: วิถีจอมยุทธเจ้าสำราญ [ที่ตอนจบตกม้าตาย] 555+
เริ่มหัวข้อโดย: ทูตซ้ายพรรคจรัส ที่ พฤษภาคม 12, 2010, 08:22:41 am
หลังจากที่ชิงหยุนพาหมิงเอ๋อร์ไป
ร่างสูงไซร้วัน ๆ จมอยู่กับเหล้า
พิษในกายพอผสมฤทธิ์น้ำเมา
นานวันเข้าวรยุทธที่เคยมี

ถูกบั่นทอนพลังลดลงไปมาก
เช่นเมื่อวานเกิดฮึดอยากฝึกกระบี่
แค่กระชับเรี่ยวแรงยังจะไม่มี
ฉายาที่เคยโด่งดังว่าเกรียงไกร

ต่อจากนี้คงโละมันลงได้แล้ว
ไร้วี่แววจะผงาดขึ้นมาใหม่
หนูขนทองจะไม่มีอีกต่อไป
จากนี้ไซร้ขอล้างมือในอ่างทอง

"ข้าตอนนี้แม้ไม่ตายเหมือนพิการ
ทรมานเพราะความคิดถึงนวลน้อง
วรยุทธครั้งอดีตเคยช่ำชอง
แค่ปกป้องตัวเองยังไม่ได้เลย"

ร่างสูงพลันแหงนหน้าขึ้นมองผืนฟ้า
"โอ้จันทราข้าวอนขอท่านเอื้อนเอ่ย
ตอบข้าหน่อยในยามนี้แม่ทรามเชย
ช่วยเฉลยนางอยู่ดีหรืออย่างไร"

"ในยามนี้เพื่อนที่มีก็คือเจ้า"
ไป๋อวี้ถังหยิบขวดเหล้ามาใกล้ ๆ
ยกขึ้นซดกะจะเมาให้หนำใจ
"เจ้าทำไมทิ้งข้าไปไม่เหลียวแล"

พลันเขวี้ยงขวดเปล่าลงกับพื้น
ลุกขึ้นยืนมองมันอย่างไม่แยแส
"ขนาดเพื่อนอย่างเจ้ายังคิดรังแก
ขอเพียงแค่เหล้าสักหยดยังไม่มี"

จางหย่งโจวเลิกจาก PUB เพิ่งกลับมา
ปรากฏว่าบนเตียงไม่เห็นศิษย์พี่
"โธ่พี่ไป๋ร่างกายท่านแย่เช่นนี้
ยังทู่ซี้ออกข้างนอกไปคนเดียว"

"ยาบำรุงเตรียมไว้ให้ก็ไม่พร่อง
น้ำใจน้องไม่หลับนอนอุตส่าห์เคี่ยว
ต้มทั้งคืนออกมาได้แค่ถ้วยเดียว
ยังไม่เหลียวแบบนี้หมายความว่าไง"

"ว่าแต่ดึกดื่นค่ำคืนมืดแบบนี้
แล้วศิษย์พี่หายไปอยู่ซะที่ไหน
ถูกรุมซ้อมตัวคนเดียวจะทำไง
หรือพลัดหลงตกคูไป"...ไม่ได้การ !!

ไป๋อวี้ถังเดินโซเซมาพอดี
"มาศิษย์พี่ข้าจะแบกท่านกลับบ้าน
ข้าไม่น่าแด๊นซ์กระจายหลังเลิกงาน
หากท่านเจออันธพาลจะทำไง"

"ดูสภาพหนูขนทองในยามนี้
ไม่น่ามีเรี่ยวแรงพอต่อกรไหว"
"เจ้าจะพูดถึงอดีตอีกทำไม
ปล่อยมันให้ลบเลือนไปกับเวลา"

"ช่วยดูแลตัวเองหน่อยจะได้มั้ย"
"หุบปากไปข้าจะเมาก็เรื่องข้า"
"แล้วพิษร้ายในตัวท่านเล่าพี่ยา
ไม่รักษาเดี๋ยวจะช้าสายเกินการ"

ร่างสูงพลันพิษกำเริบสลบไป
เอาแล้วไงหย่งโจวพลางบ่นงุ่นง่าน
"ปล่อยศิษย์พี่ไว้เช่นนี้ไม่ได้การ
ดูเหมือนงานจะเข้าข้าอีกแล้วไง"

หลังจากที่วางร่างสูงลงบนเตียง
หลบเข้าห้องจุดตะเกียงครุ่นคิดใหญ่
/พิษร้ายนี้หากสะสมนานเกินไป
ศิษย์พี่ไป๋คงไม่รอดพ้นความตาย/

นิ้วมือเรียวพลางกรีดเปิดตำรา
/ข้าต้องหาทางช่วยศิษย์พี่ให้ได้
แต่ตัวยาที่สำคัญแก้พิษร้าย
คงมิวายต้องปรึกษาเพื่อนคนดี

เผิงหลงไห่เจ้าไปอยู่ซะที่ไหน
ตอนนี้ไซร้คงไปชิลอยู่บาหลี
พลังเทพในตัวข้าสำแดงที
ส่งกระแสจิตยังที่หลงไห่ไป/

~ตอนที่เจ้าหนีไปชิลอยู่บาหลี
ด้านศิษย์พี่ไป๋กำลังเกิดเรื่องใหญ่
โจรร้ายบุกทำแผนการที่วางไว้
พังลงไปแถมพี่ไป๋ยังเจอดี~

~ใครไปรู้กระบี่มันอาบยาพิษ
กระแสจิตของข้าแรงพอมั้ยนี่
เผิงหลงไห่ได้รับแล้วช่วยตอบที
รีบกลับมาช่วยศิษย์พี่โดยเร็วไว~

~ขอโทษด้วยสัญญาณเจ้ามันขัดข้อง
ข้าจะลองปรับกระแสรับดูใหม่
แล้วตอนนี้ทางศิษย์พี่เป็นยังไง
อาการไซร้หนักขั้นไหนบอกข้าที~

~ก็หนักเข้าขั้นทวินถึงแพคคู่
หลิวชิงหยุนพาโฉมตรูศิษย์พี่หนี
แค่เรื่องนั้นก็ปวดร้าวในฤดี
แล้วศิษย์พี่มาโดนพิษอีกดอกนึง~

~เรื่องอกหักช้ำรักข้ารู้ดี
ของแบบนี้เจอเข้าทีเดียวซึ้ง
รอก่อนนะชิลเสร็จแล้วจะรีบบึ่ง
พอไปถึงข้าจะช่วยเจ้าละกัน~

เผิงหลงไห่ร่ำลาสาวที่บาหลี
ร่ายวจีท่องมนต์ตั้งใจมั่น
เมฆวิเศษแล่นมาจอดตรงหน้าพลัน
"มาถึงวันข้าได้ออกโรงเสียที"

หลังจากที่หลงไห่มาถึงที่หมาย
บอก"บ๊ายบายเมฆวิเศษขอบคุณที่
อุตส่าห์พาข้ามาส่งทันท่วงที"
"ไม่ได้ฟรีนะจ่ายมาค่าธรรมเนียม"

"ถึงท่านเป็นลูกครึ่งเทพจ้าวสมุทร
พลังยุทธจัดเข้าขั้นว่าดีเยี่ยม
เทพทุกชั้นก็มีเรื่องที่เท่าเทียม
ค่าธรรมเนียมจงอย่าเบี้ยวรีบจ่ายมา"

จางหย่งโจวได้ยินเสียงออกมาดู
เห็นหลงไห่โดนเมฆขู่จึงพูดว่า
"แค่ร้อยเดียวรีบ ๆ จ่ายไปเถอะน้า"
"เสียเวลาข้าจะทำมาหากิน"

เผิงหลงไห่รีบควักแบงค์สีม่วงให้
น่าเจ็บใจเมฆหน้าเลือดมันดูหมิ่น
"เงินทอนข้าให้เจ้าไว้ซื้อหนมกิน
รับตังค์แล้วจงรีบบินไสหัวไป"

"เจ็บใจนักข้าเป็นถึงเทพมังกร
กลับมาโดนเมฆน้อยสอนเสียยกใหญ่"
"เอาเหอะน่าเรื่องจบแล้วปล่อยมันไป
เข้าข้างในแล้วไปดูศิษย์พี่กัน"

"ใบหน้าคมดูซีดเผือดลงไปมาก
นี่ถ้าหากข้าอยู่ด้วยในวันนั้น
คงยื่นมือเข้าไปช่วยไว้ได้ทัน"
หย่งโจวพลันพูดสวนโต้กลับไป

"ในวันนั้นตัวข้าเองก็อยู่ด้วย
แถมยังช่วยขุดอาวุธมาชุดใหญ่"
หลงไห่เพ่งกระแสจิตหลับตาไป
สักครู่ไซร้พลันหัวเราะร่าออกมา

"ยิ่งเจ้าช่วยก็มีแต่จะยิ่งยุ่ง"
"ก็ศิษย์พี่สะเออะพุ่งตัดหน้าข้า
ในการศึกทุกอาวุธล้วนไร้ตา"
"เจ้านี่น้ามือไม่แม่นเอาซะเลย"

ป.ล.ข้าอุตส่าห์จัดให้พวกเจ้าได้ใช้พลังเทพในตัวส่งกระแสจิตถึงกันด้วยน้า 555+ หลังจากนี้ กัน กะ โกลฟก็ฉะกันซักหนึ่งยก พอหายเหนื่อยแล้วค่อยช่วยกันหาวิธีช่วยข้าก็แล้วกัน ส่วนตัวข้านอนชิล ๆ รออย่างสบายใจเฉิบ (ตรงไหนกันฟระ) สุดท้ายแต่ไม่ท้ายสุด ดูเหมือนว่าช่วงนี้ข้ากะชิงหยุนคล้ายจะร่ายยาวแข่งกันเนอะ

ผู้อ่าน :: ไอ้สองคนนี้มันจะแข่งร่ายยาวโอลิมปิครึไงฟระ ห้า ๆๆๆ
หัวข้อ: Re: วิถีจอมยุทธเจ้าสำราญ [ที่ตอนจบตกม้าตาย] 555+
เริ่มหัวข้อโดย: ดาราอรุณ ที่ พฤษภาคม 12, 2010, 07:46:39 pm
มาๆ มาร่ายยาวกันต่อ อิอิ




หลิวชิงหยุนตื่นมาในยามสาย
มองรอบกายไม่เห็นแม่กลีบเหมย
เอาแล้วไงหายไปไหนแม่ทรามเชย
หน้ามนเงยมองหน้าต่างสลัดมึน

/ปวดหัวจังเจ้าสุราช่างเลิศรส
ปลาหมึกสดก็อร่อยแกล้มไก่กึ๋น
แต่ให้ตายมันกี่โมงยังคงมึน/
ว่าแล้วค่อยลุกขึ้นอย่างงงงัน

"อ้าวไงท่านตื่นแล้วหรือเป็นไงบ้าง"
แม่นวลนางเรียกจอมยุทธให้มองหัน
"ก็มึนๆไม่ไหวเลยข้านี่มัน
ไม่น่าดันซดเป็นไหจนหลับไป"

"เอาเถอะน่าท่านก็ซดเป็นเพื่อนข้า"
"ท่านนี่น้าคอแข็งกว่าข้าได้"
"คนมันเก่งเรื่องอย่างนี้ให้ทำไง"
"มันไม่ใช่เรื่องที่น่าจะชื่นชม"

"โธ่ท่านก็อย่าหยอกล้อให้มากความ
ข้ามาตามกินข้าวเที่ยงเหลือข้าวต้ม"
"เที่ยงแล้วหรือ!"  ร่างเพรียวว่าพลางพับผ้าห่ม
เกือบจะล้มแต่เพียงเซตามนางไป

"วันนี้เราพักสักวันด้วยเที่ยงแล้ว
อย่าใจแป้วใช่ข้าถ่วงเวลาไว้
มันจะค่ำก่อนจะถึงเสียอย่างไร
อันตรายเกินไปมันไม่ดี"

หมิงเอ๋อร์ยิ้มยามฟังคำเขาพูด
"ท่านนี่ Good จริงๆตุ๊กตาหมี"
"ไม่ต้องยอข้ารู้หรอกวิธีนี้
ได้ผลดีเวลาต้องการอะไร"

"รู้อย่างนั้นเคยใช้มาก่อนหรือท่าน"
"ก็คงงั้นทุกๆคนก็เคยใช้
บอกมาเถิดว่าอยากได้อะไร
ข้าจัดให้หากทำได้ไม่ยากเย็น"

"ตามแต่ใจท่านดีกว่าข้าไม่ขัด
เหล้าทำให้ความจริงชัดกว่าที่เห็น
แต่ทุกอย่างขึ้นกับใจและจำเป็น
สิ่งซ่อนเร้นจะเปิดเผยเมื่อต้องการ"

รอยยิ้มนางมีความลับพอจับได้
/เมื่อคืนเมามากไปจนอาจหาญ
ทำอะไรลงไปไม่ได้การ
ไปแพ้พาลหรือเปล่าหนาคิดแล้วปลง

ความลับนี้ในจิตใจไม่คิดคด
ไม่อยากปดแต่ทำไงเมื่อมันหลง
เหมือนเดินทางขึ้นที่สูงเกินโดดลง
หากแต่คงจะบอกนางเมื่อถึงกาล/

หมิงเอ๋อร์ลอบมองดวงหน้านั้นแล้วยิ้ม
ความรู้สึกปริ่มๆใคร่จะสาน
อยากจะรู้จะหลอกลวงได้อีกนาน
หรือจะขานเอ่ยคำบอกเสียที

เมื่อคืนนั้นมันสุดเหวี่ยงจนความลับ
ขั้นแตกยับเมื่อเหล้าทำเธอขี้หลี
กอดเข้าไปเต็มอ้อมแขนแบบเต็มที่
รู้ทันทีอะไรซ่อนอยู่ด้านใน

/อย่างน้อยหลิวก็ไม่เคยคิดเล้าโลม
อาจชมโฉมพอประมาณให้เขินได้
แต่กว่านั้นไม่มีเลยที่ทำไป
ล้วนเป็นใจที่เคารพและผูกพัน

จะนึกโกรธก็ไม่รู้จะอย่างไร
เขาทำไปให้แต่เพียงหวังดีเท่านั้น
หรือ ผู้ ห ญิ ง ถึง ผู้ ห ญิ ง ถึงรู้กัน
จะโกรธนั้นทำไม่ลงเพียงแค่รอ

จะยามไหนนางออกปากเอ่ยยอมรับ
ก็คงจับตัวนางมานั่งจ้อ
คุยให้ฟุ้งอย่างพี่น้องกันให้พอ
อาจจะขอเหล้าสักไหมาดื่มกิน/

"ข้าระบายไปหลายเรื่องท่านยอมรับ
อยากสดับความทุกข์เข็ญที่สุดหิน
มีบ้างไหมเจ้าเรื่องทุกข์ในดวงจินต์
หรือโผบินไปแล้วมาไม่คิดจำ"

คำถามนั้นคล้ายว่านางกำลังแกล้ง
อยากจะแย้งแต่กลัวหลงกลถลำ
"ข้าขี้ลืมทำอะไรไม่ค่อยจำ
เรื่องช้ำๆมีบ้างก็ทำลืม

มีหลายสิ่งที่ข้าอยากเอ่ยกับท่าน
แต่ถึงวันคงได้พูด" /เช่นข้าปลื้ม
ท่านนั้นเหมือนพี่สาวผู้ด่ำดื่ม
ไม่อาจลืมความรู้สึกนั้นได้เลย/

"แต่ข้ายังไม่รู้จะเริ่มอย่างไร
เป็นว่าพบท่านไป๋ค่อยเฉลย
มันเป็นเรื่องละเอียดอ่อนมากๆเลย
ข้าทำได้เพียงเปรยให้ท่านฟัง"

"ยิ่งเปรยมาข้าก็ยิ่งอยากรู้
อยากลองดูเป็นตุ๊กตาของท่านมั่ง"
"แน่ใจหรือแม่ยอดหญิงโปรดระวัง
หมาท่านั่งน่ะตัวโปรดของข้าเลย"




เง้อ จบงี้ได้ไงหว่า แหะๆ
เอาล่ะ ไม่มีบทจะให้ค่ะ ต่อมาโลด >.<
หัวข้อ: Re: วิถีจอมยุทธเจ้าสำราญ [ที่ตอนจบตกม้าตาย] 555+
เริ่มหัวข้อโดย: 张龙 天 [แด่คนช่างฝัน(เฟื่อง)] ที่ พฤษภาคม 12, 2010, 08:50:01 pm
พี่หลงไห่ไปนานข้าเป็นห่วงนัก
นี่มันชักสองยามผ่านไปแล้วหนอ
พี่หลงไห่ก็บอกว่าให้รอ
พี่ไป๋ก็เจียนตายมากพอกัน

พอมาถึงริมทะเลที่บอกไว้
ข้าก็ได้เห็นพี่เผิงวิ่งหน้าหัน
"ตามมาสิ วิ่งไวไว  ตามให้ทัน"
ส่วนข้านั้นยังงงว่ามันเป็นไร

กระแสจิตส่งไปอย่างเร็วรี่
"นี่พี่นี้วิ่งมาจะไปไหน"
ทันใดนั้นเสียงจากพี่หลงไห่
"มาช่วยข้าไวไวหน่อยเร็วเร็วซี"

ป.ล.  ต่อจากตรงที่เป็นกลอนนะครับ   พี่กันวิ่งหนีอาของเขามาจากเมืองบาดาล 
โดยล่อให้หย่งโจวซึ่งเชี่ยวชาญในป่าได้เสกป่าโกงกางขึ้นมาตรงน้ำที่ไม่ลึกมากนัก
ซึ่งพลังของหลงไห่และหย่งโจวสามารถสำแดงได้เต็มที่  แล้วต่อตอนรบให้นานๆหน่อยนะ
(พี่ไป๋ฝากขอมา)  ต่อไปฝากพี่กันมาต่อให้ผมหน่อยนะ
หัวข้อ: Re: วิถีจอมยุทธเจ้าสำราญ [ที่ตอนจบตกม้าตาย] 555+
เริ่มหัวข้อโดย: กระบี่ใบไม้ ที่ พฤษภาคม 12, 2010, 09:41:28 pm
แวะมาเยี่ยมเสี่ยวไป๋ถึงในนี้

มาแอบสีหญิงใดให้ไหลหลง

สมสมญาจอมยุทธไป๋ผู้ยืนยง

มือกระบี่ที่มั่นคงกว่าผู้ใด


เพลงกระบี่พลิกฟ้าวายุคลั่ง

หรือจะสู้พลังของเสี่ยวไป๋

ชื่อวิชาทอดสะพานผลาญหัวใจ

จากจอมยุทธผู้ยิ่งใหญ่แห่งเหลียงซาน


ยิ่งวิชาขโมยจูบอสรพิษ

จอมยุทธไป๋ใช้เป็นนิจและแตกฉาน

ท่องยุทธภพแกร่งกล้าท้าหมู่มาร

ไม่เคยมีผู้แผ้วพานให้ช้ำใจ


แต่แล้วเรื่องเศร้าก็มาให้ปรากฏ

ก่อตำนานสุดรันทดแสนแสบไส้

ฟ้าส่งข้าเกิดมาแล้วทำไม

ส่งหญิงที่คิดหลีไว้...เป็นกระเทย



ปล.ไม่ใช่กระเทยธรรมดา ปลอมตัวมาด้วยนะ55555555 ขอบอก  p6
หัวข้อ: Re: วิถีจอมยุทธเจ้าสำราญ [ที่ตอนจบตกม้าตาย] 555+
เริ่มหัวข้อโดย: รอยทราย ที่ พฤษภาคม 12, 2010, 10:06:41 pm
ยามบ่ายลมโชยละลิ่วอ่อน
อรชรร่างบางมาเดินเล่น
ชมแมกไม้ทิวป่าจนถึงเย็น
พลางเหลือบเห็นกระต่ายน้อย " น่ารักจัง !! "

/ขออุ้มหน่อยเถิดนะเจ้าตัวน้อย
ตัวเล็กจ้อยสีขาวโดดดึ๋งดั๋ง/
นางวิ่งตามเจ้ากระต่ายไม่ระวัง
ดันพลาดพลั้งไปเหยียบหางเจ้างู

งูเห่าตัวร้ายหันมาฉก
ในป่ารกหมิงเอ๋อร์หมดแรงสู้
สองเขี้ยวฝังข้อเท้าของโฉมตรู
หมิงเอ๋อร์ดูสังขารสลดใจ

/โอย ท่านพี่..ข้าต้องตายแล้วหรือนี่
ในวันนี้ยังไม่ได้พบพี่ไป๋
ยังไม่ทันได้บอกความในใจ
ว่ารักท่านเพียงใด..เลยคนดี/

ฝ่ายชิงหยุนร้องตะโกนตามหานาง
กลัวเยื้องย่างมีภัยจนป่นปี้
" หมิงเอ๋อร์..หมิงเอ๋อร์..ตอบข้าที
ตอนนี้เจ้าอยู่ไหนรีบตอบมา "

" ชิงหยุน..ข้าอยู่นี่..ช่วยข้าด้วย "
/เสียงระทวยทดท้อจากไหนหนา/
หันไปเห็นร่างเล็กนอนทอดกายา
คนตรงหน้าไร้สติร่างซีดเซียว

เหลือบไปเห็นรอยเขี้ยวมัจจุราช
ชิงหยุนหวาดกลัวนางตายใจเฉลียว
ฉีกชายผ้าขันชะเนาะบนน่องเรียว
พลันร่างเพรียวจรดปากดูดพิษมา

จนกระทั่งหมิงเอ๋อร์ไข้เริ่มลด
นางนอนขดหนาวสั่นใจวุ่นว้า
รีบพานางกลับกระท่อมไปต้มยา
/อย่าเป็นไรนะ..ยั ย บ้ า ! ! / น้ำตาคลอ

ป.ล. ถัดจากกระทู้นี้เป็นบทของพี่ไป๋ก่อนนะคะ  แล้วน้องดาวค่อยต่อตอน ที่เห็นหมิงเอ๋อร์พยาบาลดูแลไป๋อวี้ถังจึงออกมาสารภาพว่าตนเป็นหญิง นะคะ
หัวข้อ: Re: วิถีจอมยุทธเจ้าสำราญ [ที่ตอนจบตกม้าตาย] 555+
เริ่มหัวข้อโดย: กันและกัน ที่ พฤษภาคม 13, 2010, 08:19:20 am
ครั้นดำดิ่งลงไปใต้สมุทธ
ก็ตกใจไปหยุดถึงชะงัก
เหตุไฉนวังข้ากลายเป็นปรัก
เป็นซากหักผุพังวังของเรา

เจอทหารประจำวังจึงถามไป
เหตุอันใดวังจึงเป็นเช่นนี้เล่า
เหลยเหลาหู่อาของท่านบุกวังเรา
แถมยังเอาไข่มุกดำของเราไป

สะเทือนทรวงอกในใจยิ่งนัก
อาที่รักบังอาจทำเช่นนี้ได้
หันไปถามว่าอาเราอยู่ที่ไหน
อาของท่านคงกลับไปวังบาดาล

วังบาดาลมันอยู่ทางด่านใต้
เผิงหลงไห่จึงคิดจิตสังหาร
ใช้วิชามังกรร่อนทะยาน(วิชามังกรร่อนทะยานเป็นวิชาที่สามารถทำให้เคลื่อนที่ในน้ำได้เร็ว  เหมือนวิชาตัวเบาบนบกนั้นแหละ  ผู้มีเชื่อสายมังกรเท่านั้นที่สามารถทำได้)
จนถึงวังบาดาลถิ่นศัตรู

พอก่อน  ตอนหน้าจะมาถล่มวังบาดาลให้ราบเลย  อิอิ








หัวข้อ: Re: วิถีจอมยุทธเจ้าสำราญ [ที่ตอนจบตกม้าตาย] 555+
เริ่มหัวข้อโดย: ทูตซ้ายพรรคจรัส ที่ พฤษภาคม 13, 2010, 11:39:05 am
ความเดิมตอนที่แล้ว :: หลังจากที่หลงไห่มาหาอวี้ถัง และได้เห็นสภาพร่อแร่จะตายไม่ตายแหล่ของเขา หลงไห่จึงตัดสินใจร่วมกับหย่งโจวบุกวังมังกรหนานไห่เพื่อชิงไข่มุกมังกรดำ พอไป๋อวี้ถังทราบเรื่องเข้าจึงห้ามปราม แต่ด้วยกำลังวังชาที่เหลือเพียงน้อยนิด นอกจากจะไม่สามารถหยุดยั้งศิษย์น้องได้ แถมยังโดนหลงไห่สกัดจุดเข้าไปอีก

"ศิษย์พี่ไป๋ท่านดูสิใครมาหา"
ร่างสูงพลันขยี้ตาหาวหวอดใหญ่
"ศิษย์น้องเผิงเจ้ามานี่ได้ยังไง"
"หย่งโจวไซร้โทรจิตเรียกข้ามา"

"อาการท่านดีขึ้นบ้างไหมศิษย์พี่"
"ข้าว่าเจ้าเปลี่ยนวิธีถามดีกว่า"
เป็นพี่ไป๋ทำไมดื้อไม่กินยา
เจ้าคงได้คำตอบว่า มันขมไป"

"ข้าจะกินหรือไม่กินมันเรื่องข้า
ไยเจ้าต้องกล่าววาจาประชดใส่
เห็นข้าเป็นเด็กเล็ก ๆ รึยังไง
ต้องผสมน้ำผึ้งใส่ในชามยา"

"ยาบำรุงถึงกินไปก็เท่านั้น
จับกระบี่มือยังสั่นแถมกายข้า
พิษซึมลึกถึงกระดูกเกินเยียวยา
เพราะฉะนั้นเลิกรักษาข้าเสียที"

"เราทั้งสองตกลงใจเอาไว้ว่า
จะขโมยมุกดำมาแล้วรีบหนี
นำมาป่นเป็นยาแก้พิษชั้นดี
สถานที่ต้องไปคือวังมังกร"

"เจ้าทั้งสองจะพากันไปขึ้นเขียง
ทำเรื่องเสี่ยงไยไม่ปรึกษากันก่อน
หยุดพูดเลยห้ามเถียงข้าห้ามยอกย้อน
สรุปแล้วข้าจะนอนรอความตาย"

ทั้งสองแสร้งทำสลดก้มหน้ารับ
พอศิษย์พี่หันหลังกลับพลันคิดได้
หลงไห่รวมลมปราณเข้านิ้วชี้ซ้าย
รีบสกัดจุดพี่ชายในทันที

"ศิษย์พี่ไป๋เราสองคนขอโทษด้วย"
"เพราะข้าป่วยเลยเสียท่าให้เยี่ยงนี้"
"หยุดพูดแล้วหลับพักผ่อนเถอะศิษย์พี่
นอนตีพุงรอข่าวดีไปละกัน"

หลังจากที่เจ้าตัวแสบทั้งสองไป
ร่างสูงพลันหอบหายใจถี่กระชั้น
เกร็งลมปราณในกายเข้าไว้ด้วยกัน
แขนขาสั่นพยายามสุดหัวใจ

ใบหน้าคมพลันซีดหนักกระอักเลือด
อุณหภูมิร่างกายเดือดราวจับไข้
เม็ดเหงื่อผุดขึ้นเล็กน้อยหยาดไหลไป
อวี้ถังไซร้คล้ายวิญญาณแทบหลุดลอย

เวลาล่วงเลยไปแล้วเกือบสี่ยาม
ฟ้าสีครามดวงตะวันพลันเคลื่อนคล้อย
จวนจะใกล้ถึงเพลาที่รอคอย
"เรื่องคลายจุดไม่จิ๊บจ๊อยเอาซะเลย"

ไป๋อวี้ถังหอบหายใจอย่างหนักหน่วง
ทุกสิ่งปวงไม่ล่วงไปดั่งเฉลย
"เจ็บชะมัดให้ดิ้นตายปัดโถ่เว้ย"
ไม่ทันถึงชั่วยามเลยจุดคลายเอง

ร่างสูงพลันเริ่มขยับแขนขาได้
ยังมิวายหลงคิดว่าตัวเองเจ๋ง
แค่จะลุกขึ้นจากเตียงเท่านั้นเอง
ยังต้องเกร็งลมปราณแทบขาดใจ

ไป๋อวี้ถังในยามนี้หมดสภาพ
ไม่เหลือคราบของจอมยุทธผู้ยิ่งใหญ่
ทั้งเสื้อผ้าหน้าผมอีกช่างกระไร
เห็นแล้วไซร้นั่นขอทานชัด ๆ เลย

/มันช่างน่าอนาถตัวเองชะมัด
แต่ก่อนใครต่างรวบรัดเอาเป็นเขย
มาตอนนี้คงตัดหางปล่อยวัดเลย
ไม่ยืนเฉยแถมยังไล่ไปไกล ๆ/

ร่างสูงพลันเดินพลางซดไหสุรา
ไปตัดหน้าชนเข้ากับนักเลงใหญ่
"ชุดข้าเลอะเจ้าจะชดใช้ยังไง"
"เจ้าก็ควักตังค์ซื้อใหม่อีกสักที"

"วาจายียวนเช่นนี้หาใช่ใคร
จอมยุทธไป๋ลมอะไรหอบมานี่"
พวกนักเลงต่อหน้าแสร้งทำพูดดี
ลับหลังนี้คิดวิธีจะเอาคืน

"หนูขนทองคราวนี้เจ้าต้องชดใช้
ข้าจะให้เจ้าหลับนอนจนเต็มตื่น"
นักเลงใหญ่ยิ้มเจ้าเล่ห์หน้าระรื่น
"ตกกลางคืนจะได้รวบเจ้าทีเดียว"

มาม่าซัง!! สองนางโลมส่งเสียงร้อง
"หนูขนทองไม่มีตังค์คิดจะเบี้ยว
ไป๋อวี้ถังเจ้ามันเลวจริง ๆ เชียว"
ช้าก่อน!! "เดี๋ยวเจ้าหมายความว่ายังไง"

"ข้าจำได้ไม่เคยเหยียบมาที่นี่
หรือมันจะเป็นวิธีแก้แค้นใหม่
ก่อนอื่นนั้นทำให้ข้าสลบไป
แล้วร่วมใจกับแม่เล้าหอนางโลม"

"นำร่างข้ามาวางลงบนเตียง
สั่งสองนางเร่งส่งเสียงกระพือโหม
ให้ทุกคนมายินยลข้าเสื่อมโทรม
บ่จี๊ยังคิดชมโฉมแม่สาวงาม"

"มาคิดได้ป่านนี้ก็สายเสียแล้ว
เจ้านั้นแคล้วไม่พ้นโทษต้องถูกล่าม
ทั้งแขนขาตรึงขึงด้วยโซ่เส้นงาม
พรุ่งนี้เช้าตั้งประนามกลางฝูงชน"

"จะทนแดดแผดเผาได้สักกี่น้ำ
ใบหน้าครามคงดึงดูดให้คนสน
นี่นะหรือหนูขนทองของผองชน
ระลึกตนตั้งมั่นในคุณธรรม"

"ใช้ฉายาตนอวดอ้างกินไม่จ่าย
ยอดบุรุษลูกผู้ชายช่างน่าขำ
เที่ยวซ่องแล้วชอบชักดาบเป็นประจำ"
ไอ้ระยำ!! "ไยไม่ฆ่าข้าให้ตาย"

"เจ้าคงลืมแค้นแย่งชิงผู้หญิงข้า
คิดรึว่าข้าจะปล่อยเจ้าง่าย ๆ
สู้ขุดคุ้ยชื่อเสียงเจ้ามาทำลาย
อย่างนี้มันสะใจหลายสาสมดี"

"นอกซะจากเจ้ายอมคุกเข่าให้ข้า
ลอดหว่างขาขอขมาพูดเช่นนี้
ว่าข้าน้อยสมควรตาย...ร่ายวจี
ขอชีวี...หากตัวข้าพึงพอใจ"

"อาจยอมปล่อยตัวเจ้าเป็นอิสระ
แต่เจ้าจะต้องเปลี่ยนชื่อเรียกเสียใหม่
หนูขนร่วงฉายานี้เป็นยังไง
ข้าจะให้เวลาเจ้าไปตรองดู"

ข้าไม่รับ!! "นี่คือคำตอบสุดท้าย"
"ใกล้จะตายรอมร่อยังคิดสู้
ไม่เห็นโลงศพน้ำตาไม่พรั่งพรู
งั้นคอยดูบทลงทัณฑ์ขั้นต่อไป"

"นอกจากโดนชาวบ้านปาไข่ใส่แล้ว
คงไม่แคล้วโดนแส้ข้าเฆี่ยนชุดใหญ่
หลังจากนั้นเทน้ำเกลือราดลงไป
บาดแผลไซร้คงจะแสบพิลึกดี"

"หากมันเจ็บเจ้าก็แค่ร้องออกมา
หลั่งน้ำตาอย่าไปแคร์เรื่องศักดิ์ศรี
เพราะยังไงตัวของเจ้าเวลานี้
ชายชาตรีมันก็ยังไม่คู่ควร"

ไป๋อวี้ถังอดข้าวน้ำมาหลายวัน
ร่างสูงพลันคิดย้อนกลับไปนึกหวน
/ที่ผ่านมาใจของข้ามันเรรวน
มีนางนวลที่ดีพร้อมอยู่ข้างกาย

แค่ขอโทษง้อนางหน่อยก็ไม่กล้า
พอเวลานางจากไปมันก็สาย
ยังไงซะชีวิตข้าไม่พ้นตาย
ให้นางได้กับชิงหยุนมันก็ดี/

ป.ล.คราวนี้ 32 บท ทำไปได้ - -* เหอ ๆ ร่ายยาวโอลิมปิคชิงยาหม่องตราถ้วยทอง 555+
หัวข้อ: Re: วิถีจอมยุทธเจ้าสำราญ [ที่ตอนจบตกม้าตาย] 555+
เริ่มหัวข้อโดย: 张龙 天 [แด่คนช่างฝัน(เฟื่อง)] ที่ พฤษภาคม 13, 2010, 12:05:15 pm
เผิงหลงไห่ไม่ขึ้นมาซักที
ตัวข้านี้ชักจะเริ่มเป็นห่วง
ตัวข้านั้นชักเริ่มจะหวั่นทรวง
เป็นกลลวงหรือว่าเป็น'ไรไป

รอท่านพี่หลงไห่ขึ้นจากน้ำ
ข้าจะตามท่านไม่ห่างไปไหน
เพื่อนำยามารักษาพี่ไป๋
ข้าจะตามท่านไปเอามุกมา
หัวข้อ: Re: วิถีจอมยุทธเจ้าสำราญ [ที่ตอนจบตกม้าตาย] 555+
เริ่มหัวข้อโดย: กันและกัน ที่ พฤษภาคม 13, 2010, 01:10:50 pm
ครั้นถึงวังบาดาลย่านคนถ่อย
มีทหารนับร้อยเข้ามาขวาง
คิดว่ามันเป็นใครไยขวางทาง
เจอมังกรฟาดหางหน่อยเป็นไร

ยิ่งฮึดสู้มันยิ่งมีมาเพิ่ม
มีกำลังมาเสริมเสียยกใหญ่
แต่อย่างข้ามีหรือจะเกรงใคร
ตะลุยไปดังเช่นโทนี่จา

ทั้งหมัดเท้าเข่าศอกไปตอกกลับ
ปอดไม่ยับก็ลองดูสิท่า
ไม่อยากตายก็ตามนายของเจ้ามา
เพราะว่าข้ามีธุระจะได้เคลีย

ไข่มุกดำของข้านั้นอยู่ไหน
ใครเอาไปจงเอามาคืนเสีย
เหลยเหลาหู่อยู่ที่ใดเร่งมาเคลีย
ก่อนจะเสียวังบาดาลของเจ้าไป

เหลือบไปเห็นหนึ่งชายอยู่ปลายเสา
ว่าไงเจ้าหลานข้ากล้ามาได้
มาแก้แค้นแทนพ่อเจ้ารึไง
นับประสาอะไรเด็กอมมือ

เจ้ามาเพียงโดดเดี่ยวและเดียวดาย
มือก็ไร้อาวุธที่จะถือ
พลังยุทธก็เหมือนเพิ่งฝึกปรือ
ให้เสียชื่อชาติมังกรพวกเราจริง

เผิงหลงไห่ได้ยินก็ฉุนโกรธ
ยุทธมังกรพิโรธเริ่มลงสิง
รวบลมปราณไม่สะท้านไม่ไหวติง
สงบนิ่งรวบรวมจรภายใน

แล้วเปล่งเสียงสุรสีห์กัมปนาท
เพ่งตวาดระเบิดปราณเข้าให้
ลมปราณที่อัดแน่นอยู่ภายใน
ก็กระจายออกไปทั่วทุกทาง

ส่งสิ่งอย่างโดยรอบเป็นซากพัง
ทั้งหน้าหลังซ้ายขวาที่มาขวาง
วังบาดาลพินาศไปทุกทิศทาง
สิ่งก่อสร้างเหลือเพียงซากหักพัง

เหลยเหลาหู่ได้เห็นจึงโกรธกริ้ว
บังอาจซิ้ววังข้าเสียก่อนลาสั่ง
พ่อของเจ้าที่ว่าเก่งยังพลาดพลั้ง
ข้าจะล้างให้ไม่ทันจะสั่งลา

เหลยเหลาหู่จึงพุ่งทุ้งเข้าใส่
เผิงหลงไห่แทบกระเด็นไม่เป็นท่า
โดนลมปราณตีโต้กลับทุกครา
จนวังชาเริ่มสูญเสียตามตามกัน

ก็นึกคิดขึ้นได้ในทันที
มังกรนี้หากสู้ในน้ำนั้น
มีฤทธิ์มากจนยากจะโรมรัน
ต้องล่อมันขึ้นไปบนพื่นดิน

แล้วต้องให้หย่งโจวนั้นสานต่อ
ฤทธิ์มังกรตัวพ่อคงหมดสิ้น
คงจับเป็นมันได้บนพื้นดิน
ไม่ได้กินฝีมือของน้องเรา

คิดแล้วก็เสเเสร้งทำเป็นหนี
ขึ้นนทีสู่แผ่นดินถิ่นคนเก๋า
หย่งโจวเอ๋ยจงช่วยจับมันเอา
จับไอ้เจ้าเหลยเหลาหู่อาผู้พาล

หัวข้อ: Re: วิถีจอมยุทธเจ้าสำราญ [ที่ตอนจบตกม้าตาย] 555+
เริ่มหัวข้อโดย: 张龙 天 [แด่คนช่างฝัน(เฟื่อง)] ที่ พฤษภาคม 13, 2010, 01:55:52 pm
พี่หลงไห่วิ่งหน้าตั้งหนีอามา
บอกให้ข้าจัดการจับอาเขาไว้
ข้าตอนนี้หายงงอย่างเร็วไว
พุ่งเข้าใส่พร้อมอาวุธครบมือ

"เหตุอันใดท่านชิงไข่มุกมา
เห็นแล้วหน้าอายนักไม่อยากนับถือ
ท่านคงต้องลิ้มลองในฝีมือ
ที่ฝึกปรือมานานเป็นอย่างดี

อยากจะตายด้วยอะไรเชิญว่ามา
แต่ขอว่าท่านนั้นอย่าหลบหนี
ไม่งั้นข้าจะตามล้างชีวี
ทุกหนที่ท่านอยู่จะลุกเป็นไฟ

ที่ท่านทำเห็นแล้วมันน่าอายนัก
สุดที่จักจะยอมรับไหวได้
พี่หลงไห่โปรดดักข้างหลังไว้
เพื่อไม่ให้อาท่านหนีไปอีกครา"

เหลยเหลาหู่ได้ยินดังนั้นจึงโมโหมาก  แต่บัดนี้เขาอยู่ริมทะเลซึ่งน้ำลึกแค่เอว  กำลังของเขาไม่สามารถสำแดงได้เต็มที่
ซึ่งต่างจากหลงไห่ ที่อยู่ด้านหลังในน้ำที่ลึกกว่า และหย่งโจวที่กำลังเสกป่าโกงกางออกมา ซึ่งพลังของเหลยเหลาหู่
นั้นด้อยกว่ามากในยามนี้  (หลังจากนี้พี่กันมาต่อให้หน่อยนะ)
หัวข้อ: Re: วิถีจอมยุทธเจ้าสำราญ [ที่ตอนจบตกม้าตาย] 555+
เริ่มหัวข้อโดย: กันและกัน ที่ พฤษภาคม 13, 2010, 07:06:09 pm
เห็นเหลาหู่อยู่ในน้ำระดัวเอว
ซัมเมอร์เซลล์ลดแหลกแจกกระหน่ำ
ใช้วิชานาคาร่อนร่ายรำ
เกิดเป็นน้ำวนใหญ่ในสาคร

เหลยเหลาหู่เห็นจึงตั้งท่ารับ
ใช้มังกรตีกลับให้ย้อนศร
แต่พลังลดถอยด้อยมาก่อน
จึงกระดอนเข้าป่าโกงกางไป

บอกให้จางหย่งโจวรับหน้าไปก่อน
ข้าจะร่อนไปเอาไข่มุกดำใหม่
หากชนะอย่าพึ่งเอาถึงตาย
ให้ข้าได้ฆ่ามันด้วยมือข้าเอง

จากนี้ เผิงหลงไห่ก็ให้จางหย่งโจวรับหน้าไปก่อนเพราะเชื่อมือ  ส่วนตนก็จะดำกลับไปเพื่อเอาไข่มุกดำว่ารักษาไป๋อวี้ถัง
หัวข้อ: Re: วิถีจอมยุทธเจ้าสำราญ [ที่ตอนจบตกม้าตาย] 555+
เริ่มหัวข้อโดย: ดาราอรุณ ที่ พฤษภาคม 13, 2010, 09:24:29 pm
ความเดิมตอนที่แล้ว : ฝ่ายหมิงเอ๋อร์โดนงูกัด ชิงหยุนดูดพิษออกให้บ้างแล้วแต่อาการยังร่อแร่


/นางยังนอนระทวยทดด้วยพิษไข้
ทำยังไงข้าเองไม่ใช่หมอ
ทำเป็นแค่เป่าขลุ่ยให้เสียงคลอ
เรื่องยาหม้อไม่รู้เรื่องมากอะไร

แต่ก่อนมาหากท่านพ่อยอมอ่อนบ้าง
ไม่ซ่อนสูตรตารางเตรียมยาไห
ตัวข้าเองคงสามารถจะทำได้
นี่อะไรปล่อยนางตาย...ได้ไงกัน!

คิดๆแล้วหัวสมองเริ่มเบลอมัว
โอยงูชั่ว ถ้าเจออีกข้าจะหั่น
ใช้ปากดูดลืมคิดว่าแผลในนั้น
ซึมพิษมั่นทำยังไงแย่แล้วเรา!/

มือไม้สั่นกัดฟันหยิบขลุ่ยอันเล็ก
/ของเล่นเด็กที่แสนจะโง่เขลา
ไม่เหลือแล้วหนทางสำหรับเรา
ยอมเรียกเขามาช่วย...มาช่วยนาง!/

ขลุ่ยที่เป่านั้นหามีเสียงไม่
คนเป่าไปเป่าจนแก้มเริ่มแดงปลั่ง
จับหมิงเอ๋อร์ที่มือแล้วเป่าพลาง
/อะไรก็ช่าง! ตอนนี้นางต้องปลอดภัย/

แล้วพักหนึ่งชายชุดดำก็ปรากฏ
ร่างนั้นลดยอบตัวเพื่อเข้าใกล้
"คุณหนูยอมเรียกข้าแล้วใช่ไหม
แล้วนี่ท่านเป็นอะไรหน้าซีดเซียว!"

คนที่เป็นคุณหนูสบดวงตา
มองใบหน้าร่างสูงที่แลเหลียว
ใบหน้านั้นมีหน้ากากคลุมมิดเชียว
แต่ดวงตาเด็ดเดี่ยวยังคุ้นเคย

"หลี่เหลยเซิงมาแล้วหรือช่วยนางด้วย
ข้าต้องช่วยนางให้ได้อย่าอยู่เฉย
ตัวข้ามันไม่เอาไหนเอาซะเลย
โปรดเถอะเหลยเซิงโปรดช่วยนางที"

หลี่เหลยเซิงมองคุณหนูของตนแล้ว
มีวี่แววจะไม่รอดซะแล้วนี่
"ท่านก็โดนพิษเช่นกันทำไงดี"
"เจ้าเร่งรี่พานางไปก่อนข้าเลย"

"ได้อย่างไรตัวท่านเป็นนายข้า"
"ก็รีบมาเร็วเข้าสิอย่ามัวเฉย
เจ้ามันเร็วที่สุดแล้วอย่ามัวเปรย
หรือให้ข้าตายเสียเลยได้จบไป

เจ้าเองก็จะได้ทำงานอื่น
จะได้ยื่นของานใหม่พ่อข้าได้
ข้ารู้เจ้านั้นดูข้านานเกินไป
เบื่อใช่ไหมจะได้ตายให้เจ้าดู"

หลี่เหลยเซิงผวาตัวทำตามสั่ง
/เอาแต่ใจอย่างจริงจังนะคุณหนู
ข้านั้นมีหน้าที่จะแลดู
ท่านก็ปูทางหนีลี้ข้าไป

หากไม่ตกว่าแม่นางบนเตียงนั่น
นอนตัวสั่นติดพิษจนเป็นไข้
ขลุ่ยเรียกข้าคงไม่เป่าเรียกข้าไซร้
น่าเจ็บใจคุณหนูข้าไม่ห่วงตน/

ชายชุดดำรีบเร่งเคลื่อนย้ายร่าง
ทั้งนวลนางบนเตียงนั้นไม่ขัดสน
ก่อนรีบเร่งมาเคลื่อนย้ายนายแห่งตน
/ช่างชอบกลผอมลงมากเลยทรามวัย/

ร่างชุดดำนำทั้งสองไปโรงหมอ
ไม่รีรอติดต่อกับนายใหญ่
...นายท่าน ข้าเหลยเซิงพบแล้วไง
คุณหนูไซร้ตอนนี้ข้าอยู่กับนาง...

จดหมายมีใจความกะทัดรัด
...ด้วยความสัตย์ข้าจะตามนางไม่ห่าง
อย่าห่วงไปยามนี้คนตัวบาง
ไม่มีทางหนีข้าได้อีกแน่นอน...

นกพิราบตัวหนึ่งบินเข้าหา
เกาะบนบ่าให้เจ้านายผูกอักษร
ให้จดหมายมีใจความถึงนายก่อน
ค่อยคิดกันนำบังอรกลับเช่นไร

/คุณหนูนั้นปลอมเป็นชายมิน่าเล่า
ข้าคอยเฝ้าถึงได้จับนางไม่ได้
ยังแสบสันต์เหมือนเดิมนะทรามวัย
ไม่เปลี่ยนไปแม้จะสาวขึ้นกว่าเดิม/

"ท่านหมอ นางทั้งสองเป็นไงบ้าง"
ท่านหมอวางแว่นตาแล้วก็เริ่ม
"ข้าขจัดพิษหมดแล้วทั้งยังเติม
ใส่บำรุงช่วยเสริมเรื่องกำลัง"

"ค่อยโล่งไปต้องรบกวนท่านหน่อยนะ"
/ข้าควรจะอยู่ที่นี่รอคำสั่ง
คุณหนูข้ายังแสบนักต้องระวัง/
คิดแล้วนั่งลงระหว่างทั้งสองเตียง

นางที่อยู่กับคุณหนูดูคุ้นๆ
คิ้วเข้มมุ่น /หรือว่านางมีชื่อเสียง/
คิดแล้วพลางหันมองดูอีกเตียง
/ต้องไล่เรียงถามให้มั่นคั้นให้ตาย!/



เอาล่ะ เราไม่มีปัญญา โยนหาตัวใหม่เลยละกัน 555+ เดี๋ยวขอไปพักหายใจก่อนค่ะ ค้างไว้อย่างนี้พี่ทรายต่อได้ไหมเนี่ย ^^; แหะๆ นอกบทไปแล้วด้วยว่าแถไม่ออก ขอโทษด้วยคร้าบ~
หัวข้อ: Re: วิถีจอมยุทธเจ้าสำราญ [ที่ตอนจบตกม้าตาย] 555+
เริ่มหัวข้อโดย: ดาราอรุณ ที่ พฤษภาคม 13, 2010, 10:49:13 pm
ต่อๆ เดี๋ยวพี่สาวงง แหะๆ



เจ้าเปลือกตาบอบบางค่อยขยับ
มันสลับกับหยุกหยิกอย่างมาดหมาย
สุดท้ายเจ้าแววตาเปล่งประกาย
ก็ปรือปรายมองไปรอบๆตัว

แสงแยงตาไม่เจิดจ้ากว่ายามเย็น
แต่ยากเข็ญจะปรับตาแสงสลัว
เห็นหน้าใครสักคนแบบมัวๆ
สะดุ้งขึ้นสุดตัวด้วยตกใจ

"เหลยเซิงเจ้า..."
คำที่เข้าหูมาฟังอ่อนใส
คนรู้ตัวว่าหลุดบทความเป็นชาย
ค่อยหยัดกายนั่งตัวตรงแล้วกระแอม

"ขอบคุณนะที่มาช่วยข้าไว้
หากไม่ได้เจ้านั้นข้าเสร็จแหงม"
เสียงหวานเอ่ยบอกอย่างกล้อมแกล้ม
แล้วจึงแย้มเปิดยิ้มสู้แววตา

"ข้ารู้หรอกจะดุข้าอีกล่ะสิ
แต่ตอนนี้ข้ายังป่วยอยู่เลยน้า
ไม่ต้องมาว่าข้าด้วยสายตา
รู้หรอกน่าโกรธข้ามากหรืออย่างไร"

"ข้าต้องโกรธท่านอยู่แล้วนะคุณหนู
ท่านก็รู้อย่ามาทำเป็นเฉไฉ
ท่านหนีข้าอย่างนี้ได้อย่างไร
มาทำตัวเป็นชายไม่ได้การ

แถมไปหิ้วหญิงที่ไหนมาไม่รู้
ไยไม่ดูสภาพที่ทางบ้าน
ข้าก็รู้ท่านไม่อยากจะแต่งงาน
เลยงุ่นง่านผลุนผลันหนีออกมา

แต่อย่างนั้นมันก็ไม่ควรจะ
ตัดข้าน่ะท่านคิดดีแล้วหรือหา
ท่านมีคนดูแลตลอดมา
แต่ดันบ้าจะท่องภพเพียงลำพัง"

"ข้าก็รอดของข้าผ่านมาได้
แล้วยังไงยังไม่ตายก็ยังนั่ง
อยู่ตรงนี้ตรงหน้าท่านยังค่อยฟัง
พอหรือยังเล่าคำว่าที่ด่าทอ"

"ใช่ข้าด่าเพียงข้านั้นเป็นห่วง"
"หากท่านห่วงไยไม่ถ่วงคำท่านพ่อ
ท่านก็รู้ว่าข้าเกลียดเจ้าคนสอพลอ
ที่มาขอให้ข้าไปแต่งงาน!"

"ข้าเป็นบ่าวไยจะกล้าไปขัดนาย"
"ท่านเป็นชายไยไม่มีความอาจหาญ
ท่านช่วยข้าก็ช่วยข้าให้นานๆ
หรือว่าข้าก็แค่งานที่ท่านเอือม!"

เสียงตวาดอย่างฉุนเฉียวของเด็กสาว
ทำเอาบ่าวตะลึงงันกับตาเชื่อม
"ใช่ว่าข้านั้นเริ่มเบื่อหรือคิดเอือม
มิอาจเอื้อมไปต่อว่าผู้เป็นนาย"

"ไม่อาจเอื้อมต่อว่าอย่างนั้นหรอ
ที่ด่าทอข้าตั้งนานจนเสียหาย
นั่นหรือมิอาจเอื้อมผู้เป็นนาย
โถยอดชายข้าอยากซัดท่านสักที!"

เสียงทะเลาะโหวกเหวกกระแทกหู
แม่โฉมตรูที่นอนอยู่ด้วยกันนี้
ลืมตาโพลงมาแอบฟังในทันที
/หญิงคนนี้มีอะไรข้างในใจ

แก้มแดงก่ำของนางยามสบมอง
ดวงตาหมองที่ตัดพ้อมิผ่องใส
โอ้ชิงหยุนพ่อหนุ่มนั่นน่ะคือใคร
เจ้านั้นไซร้คือใครอยากรู้นา

แล้วพ่อหนุ่มชุดดำผู้พรางโฉม
คงจะหล่อเข้มคมไปทั้งหน้า
นี่ขนาดข้าเห็นแค่ดวงตา
จริงๆน้าหน้าตาดีอย่างแน่นอน/

"ข้าขอความช่วยเหลือท่านเท่านี้
ถึงนาทีที่ท่านควรกลับไปก่อน
ไปเสียทีข้าก็อยากจะพักผ่อน"
"กลับบ้านเถิดขอวอนอย่าดื้อดึง"

"ก็รู้นี่ว่าข้าดื้อเป็นนิสัย
ทำยังไงก็ไม่แก้จะโกรธขึง
ไปให้พ้นท่านนั่นล่ะอย่าดื้อดึง"
"ข้าจะตรึงท่านติดตัวหากมัวยวน"

"อย่ามาขู่ข้านั้นเสียให้ยาก"
"ไม่ลำบากนักหรอกหากคิดหวน
มาเถิดหนาแม่นางเซี่ยอย่ามัวยวน
อย่าได้กวนข้าด้วยคำพูดเลย"

"ข้ามีนามว่าชิงหยุนและแซ่หลิว
คงผิดคิวแล้วล่ะทักผิดเฉย
ข้าไม่รู้จักคุณหนูเซี่ยของท่านเลย"
แม่ทรามเชยทำสุ่มเสียงเยี่ยงเป็นชาย

ดวงตาคมวาววับระยับแสง
/ต้องเห็นดำเห็นแดงแม้เสียหาย/
"อย่าได้ดื้ออีกเลยนะท่านชาย
ข้าจะทำให้ท่านคายความจริงมา"

"บอกแล้วไงอย่ามาท้าให้ข้าโกรธ"
"จะพิโรธมากมายก็ไม่ว่า
ได้โปรดเถอะซิ่วจูอย่ามากท่า
เจรจามากความกันทำไม"

เซี่ยซิ่วจูโกรธปรี๊ดได้ยินชื่อ
"ท่านนั้นถือจะให้ข้าแต่งงานให้ได้
เบื่อล่ะสิกับคุณหนูเอาแต่ใจ
แล้วทำไมไม่ทิ้งข้าไว้ลำพัง

ข้าก็เบื่อทนให้ท่านมาคอยตาม
มาเที่ยวถาม บอกให้ลุก เดี๋ยวก็นั่ง
พอเสียทีเหลยเซิงข้าไม่ฟัง
อย่ามารั้งตัวข้ามากนักเลย"

ร่างหมิงเอ๋อร์เผลอปัดแก้วยาตก
ซิ่วจูยกตัวเหลียวมองเปิดเผย
/โอ้ให้ตาย คุยกันยาวแน่ๆเลย/
แม่ทรามเชยแหยหน้ายิ้มสู้พลัน

"ท่านหมิงเอ๋อร์ตื่นนานแล้วน่ะหรือ"
"ก็พอจะได้ยินชื่อจริงของท่าน
ที่แท้ก็มุกเม็ดงามเขาลือกัน
ว่าหนีหมั้นเศรษฐีโฉดโกรธเป็นไฟ"

"ท่านนั้นคือหมิงเอ๋อร์อย่างนั้นหรือ"
เหลยเซิงได้ฟังชื่อระลึกได้
"ที่ว่าเป็นคู่หมั้นจอมยุทธไป๋
ผู้นั้นไซร้โดนพิษร้ายจนไร้แรง"

"ท่านรู้ข่าวพี่ไป๋นั้นใช่ไหม?!"
"ไม่ว่าใครก็รู้ไม่ต้องแจ้ง"
"นั่นอย่างไรเหลยเซิงข้าอยากแจง
ข้าต้องแบ่งเวลามาช่วยนาง"

เซี่ยซิ่วจูยกเรื่องเป็นการใหญ่
ถึงอย่างไรเขาก็คงต้องลงบ้าง
หากกลับบ้านตอนนี้เป็นวายวาง
/ข้าต้องอ้างเอาให้รอดเลยคอยดู!/

"ข้ากำลังช่วยหมิงเอ๋อร์กลับไปหา
เจ้าหนูบ้าลามกนั่นที่หดหู่
ข้าช่วยนางมานานเนิ่นเกินหยุดดู
ขอข้าอยู่ที่นี่ต่อเถอะเหลยเซิง"

ผู้เป็นบ่าวมองคุณหนูดวงตาหรี่
/เอาล่ะซี่แม่ตัวแสบทำตาเบิ่ง
งัดไม้นี้มาอ้อนข้าแล้วเหลยเซิง
นางคงเริงระบำหากข้ายอม/

"เรื่องของเขาไยท่านต้องไปยุ่ง"
"เพราะข้ามุ่งจะช่วยเขาใช่อ้อมค้อม
ข้าตั้งมั่นจริงๆนะใช่หว่านล้อม
ข้าพูดจริงไม่เคยปลอมเจ้าวาจา"

ดวงตาแป๋วมองอ้อนจนต้องหลบ
/ข้าต้องพบดวงตานั้นอีกแล้วหนา
ใครที่ไหนคิดว่านางไร้มารยา
อันตัวข้าจะเถียงให้สุดใจ!/

"ท่านหมิงเอ๋อร์ช่วยข้ากล่อมเขาหน่อยสิ
ข้าคนนี้จะได้หนีงานแต่งได้
ข้าจะช่วยท่านแก้เกมจนสมใจ
ท่านจะใช้อะไรข้าล่ะได้เลย!"

คุณหนูเซี่ยกระซิบบอกกับพี่สาว
หวังยืดยาวอยู่นอกบ้านจึงจำเอ่ย
/ก็พอรู้ว่านางงอนไม่หายเลย
ให้ทรามเชยใช้งานก็ไม่เลว/



ปล. โยนแล้วค่ะ พี่ทรายจัดไป ทำไงก็ได้ให้เหลยเซิงยอม เหอะๆ สลับกัน  p17
ปล.2 ยาวมากเลยอะ จะร่ายยาวไปถึงไหนเนี่ย  p30
หัวข้อ: Re: วิถีจอมยุทธเจ้าสำราญ [ที่ตอนจบตกม้าตาย] 555+
เริ่มหัวข้อโดย: รอยทราย ที่ พฤษภาคม 14, 2010, 12:10:20 am
ต่อจากตอนที่จอมยุทธน้อยหลิวชิงหยุน หรือคุณหนูเซี่ยซิ่วจูอ้อนวอนผู้ดูแลเหลยเซิงด้วยว่าไม่อยากกลับบ้าน ทำอย่างไรผู้ดูแลใจแข็งก็ไม่ยอมอ่อนข้อให้
จึงหันไปขอร้องหมิงเอ๋อร์ ให้ช่วยพูดขอร้องให้นางได้อยู่ต่อ

" ข้าหมิงเอ๋อร์คู่หมั้นไป๋อวี้ถัง
ได้พลาดพลั้งมอบดวงใจให้กับเขา
น้องซิ่วจูเห็นข้าทุกข์ช่วยแบ่งเบา
ความขลาดเขลาแห่งใจให้หมดไป

เพื่อนร่วมทาง..น้องร่วมทุกข์..จอมยุทธน้อย
อย่าได้พลอยเดือดร้อนเรื่องท่านไป๋
ข้ากลับเองได้สบายไม่เป็นไร "
" ได้อย่างไร!! ร่างกายท่านยังอ่อนแอ "

" หาใช่เรื่องที่พวกท่านควรเดือดร้อน ? "
อรชรซีดเซียวอาการแย่
ลมปราณร่างบางกลับผันแปร
ทั้งกระแสพิษงูยังไม่จาง

ล้มวูบหมดสติในบัดดล
ซิ่วจูลน " หมิงเอ๋อร์!! เป็นไงบ้าง ? "
เหลยเซิงเห็นสายสัมพันธ์แอบระคาง
พลันเยื้องย่างเดินเข้าใกล้ช่วยพยุง

" ไยคุณหนูถึงห่วงใยแม่นางนี้ "
" ข้าไม่มีพี่น้องให้สิงสุง
พอพบนางถูกชะตาจิตจรุง
หาแต่งปรุงปั้นภาพเหมือนใครใคร "

เหลยเซิงลอบเห็นประกายเศร้า
แววตาเหงาของคุณหนูก่อนสดใส
" การเดินทางครั้งสุดท้ายจะเป็นไร
ช่วยนางไว้ก็ต้องช่วยให้สุดแรง "

ชายหนุ่มยินยอมตอบตกลง
" หวังว่าท่านทำตามพูดอย่าพลิกแผลง "
หมิงเอ๋อร์นอนอมยิ้มการแสดง
แอบดัดแปลงมารยาได้ผลดี

สองสาวออกเดินทางในตอนเช้า
โดยมีเงาเพิ่มอีกหนึ่งไม่ห่างหนี
ข้อตกลงเหลยเซิงหนึ่งวจี
ต้องให้ชายผู้นี้เดินร่วมทาง








หัวข้อ: Re: วิถีจอมยุทธเจ้าสำราญ [ที่ตอนจบตกม้าตาย] 555+
เริ่มหัวข้อโดย: ทูตซ้ายพรรคจรัส ที่ พฤษภาคม 14, 2010, 12:52:23 am
ความเดิมตอนที่แล้ว :: ตั้งแต่โดนจับมา ช่วงเช้าไป๋อวี้ถังถูกขึงประจานพอตกเย็นก็โดนหวดด้วยแส้ แถมให้อดข้าวอดน้ำอีก (หากเป็นเรื่องจริงคงตายไปนานแระ เหอ ๆ ผกก.เรื่องนี้ข้าทุ่มสุดตัวเลยนะ เพิ่มค่าตัวให้หน่อยละกัน)

วันที่ห้าของการถูกประจาน
น้ำอาหารยังไม่ได้ตกถึงท้อง
ไม่เพียงแค่ถูกผู้คนถลึงมอง
แต่ยังถูกปาสิ่งของเน่าเหม็นมา

ไข่ไก่เน่าลอยปะทะใบหน้าคม
" ช่างสาสมใจข้านักคนหน้าหนา
เอ้าเร็วเข้าทุก ๆ คนรีบเข้ามา
ร่วมประนามอย่ารอช้า " รุมมันเลย !!

ไป๋อวี้ถังแหงนหน้าขึ้นมองผืนฟ้า
" อดีตข้าเคยสง่าและผ่าเผย
มาตอนนี้รับสภาพไม่ได้เลย
ขออย่าให้แม่ทรามเชยล่วงผ่านมา "

หลังจากที่ไป๋อวี้ถังเพิ่งพูดจบ
คนที่ไม่อยากให้พบประสบหน้า
กำลังเดินฝ่าฝูงชนตรงเข้ามา
คราบน้ำตาเต็มดวงหน้าหญิงสาวพลัน

" ใช่ตัวท่านจริง ๆ หรือท่านพี่ไป๋ "
" ขอโทษด้วยข้าหาใช่คน ๆ นั้น
เป็นเพียงนักหลอกต้มตุ๋นไปวัน ๆ
ขอแม่นางอย่าสำคัญข้าผิดไป "

เหลยเซิงเห็นดังนั้นจึงพูดขึ้นว่า
" เจ้าฉายาหนูขนทองผู้แซ่ไป๋
จะกระทำเรื่องน่าอายได้เยี่ยงไร
เจ้านั้นไซร้คงแอบอ้างปลอมตัวมา "

ชายชุดดำพูดจบพลางชักกระบี่
ตั้งใจฟันลงไปที่โซ่ตรงหน้า
" จงไปซะแล้วต่อไปห้ามเจ้ามา
อ้างฉายาหนูขนทองหลอกผู้คน "

" ข้าผู้น้อยขอขอบคุณท่านจอมยุทธ
พระคุณท่านหาที่สุดเป็นล้นพ้น
ต่อไปนี้ข้าตั้งใจจะกลับตน
ประพฤติตนไม่แอบอ้างเที่ยวหลอกใคร "

ร่างสูงเดินไม่กี่ก้าวพลันล้มทรุด
หมิงเอ๋อร์โผเข้ายื้อยุดโอบกอดไว้
" ข้าไม่น่าจากท่านพี่มานานไป "
" แม่นางไซร้อิสตรีควรไว้ตัว "

" ปล่อยข้าไปตามทางข้าดีกว่า
แม้หนทางวันข้างหน้ามืดสลัว
ส่วนเจ้าเองก็ควรเลิกเมามัว
รีบกลับตัวกลับใจรับความจริง "

" หลิวชิงหยุนเป็นคนดีเหมาะกับเจ้า
เพราะตัวเขานั้นรู้ซึ้งถึงใจหญิง
ช่างเป็นคู่ที่เหมาะสมมากจริง ๆ
อย่าประวิงรอเวลาอีกต่อไป "

ไป๋อวี้ถังยังไม่ทันจะพูดจบ
" ข้าไม่เคยคิดคบใครคนใหม่
ใจของข้าเป็นของพี่ตลอดไป "
ร่างสูงไซร้ลืมตัวเผลอกอดนาง

" จอมยุทธไป๋จะกกกอดกับแฟนสาว
ค่อยไปยาวต่อในห้อง...ดูซะบ้าง
เดี๋ยวจะถูกนินทาได้ว่าไร้ยาง "
" แล้วไอ้กร่างชุดดำนี่มันเป็นใคร "

" พี่ไป๋คะอย่าได้เสียมารยาท
ละทิ้งมาดเดิมสักครู่ได้หรือไม่
หลี่เหลยเซิงช่วยชิงหยุนกับข้าไว้
ตอนเจอภัยพิษงูร้ายในป่าดง "

" ถ้าเช่นนั้นข้าก็คงต้องกล่าวว่า "
ไป๋อวี้ถังเอ่ยขึ้นมาอย่างส่ง ๆ
" ขอบคุณนะ แต่ข้าขอถามตรง ๆ
เจ้าไปหลงติดในป่าด้วยรึไง "

ได้ฟังคำชิงหยุนเอ่ยแทรกขึ้นมา
" เหลยเซิงเป็นคนของข้าอย่าสงสัย
ข้าแค่วานเขามาช่วยรับสาส์นไป
ตอนเจอภัยเขาจึงอยู่ด้วยพอดี "

" ข้าก็แค่ถามไปเพราะความเป็นห่วง
หากข้าล่วงเกินอะไรคุณชายนี้
น้องหญิงข้าสวยปานนางฟ้าเทพี
เกรงจะมีคนแถวนี้แอบสนใจ "

/โคตรหมั่นไส้หนูขนร่วงนี่ชะมัด
อยากจะซัดลงไปกอง...ชักสงสัย
มันชนะใจหมิงเอ๋อร์ได้ยังไง
ปากกรรไกรแบบนี้น่าโดนเลาะฟัน/

" ว่าแต่พวกเจ้าไม่หิวกันบ้างหรือ
แบบว่าคือตอนโดนจับมาครานั้น
ข้าวและน้ำไม่ถึงท้องเลยสักวัน
หัวมุมนั่นมีบะหมี่เป็ดเจ้านึง "

" ตั้งแต่โดนขึงประจานจนวันนี้
ในที่สุดฤกษ์กินหมี่ก็มาถึง
ท่านลุงขอ เล็กไม่งอก มาชามนึง "
ระหว่างรอคีบเกี๊ยวนึ่งเข้าปากไป

" นี่นะหรืออาการคนถูกพิษร้าย
ดูไม่คล้ายจะปางตายสักเท่าไหร่ "
" ก็ข้าหิวจนจวนเจียนจะขาดใจ "
พิษกำเริบช่างปะไร I don't care !! "

ระหว่างที่อวี้ถังโซ้ยบะหมี่ไป
ร่างบางไซร้ลูบคลำตามรอยแผล
สะเทือนใจชายที่รักโดนรังแก
" หิวจะแย่อย่าเพิ่งมาปลุกอารมณ์ "

" อีตาบ้าข้าไม่ได้คิดอะไร
ปากกรรไกรโดนหวดแส้มันก็สม "
รอยยิ้มแย้มแต้มระบายบนหน้าคม
" ก็อยากชมแม่เสือสาวร้อนลีลา ^ ^ "

/คู่หมิงเอ๋อร์กัดกันหวานขนาดนี้
แล้วคู่เรามันจะมีบ้างมั้ยหนา
หลี่เหลยเซิงแม้ผิวเผินดูเย็นชา
แต่ทว่าอยู่ใกล้แล้วอบอุ่นใจ

ได้เพียงเก็บความอัดอั้นอยู่ในนี้
ฐานะที่กั้นระหว่างเราเอาไว้
หากข้าเอ่ยคำรักก่อนจะเป็นไร
เรื่องคาใจจะได้จบสิ้นเสียที/
หัวข้อ: Re: วิถีจอมยุทธเจ้าสำราญ [ที่ตอนจบตกม้าตาย] 555+
เริ่มหัวข้อโดย: 张龙 天 [แด่คนช่างฝัน(เฟื่อง)] ที่ พฤษภาคม 14, 2010, 08:35:01 pm
ขอตัดมาฉากทะเลที่ข้ากับพี่หลงไห่กำลังอยู่ก่อนนะครับ

พี่หลงไห่ท่านโปรดดักไว้ก่อน
ข้านี้จะราญรอนกับอาท่าน
ดักไว้ก่อนอย่าให้หนีได้ละกัน
เพราะอาของท่านนั้นคงเก่งไม่เบา

ข้าเริ่มด้วยพุ่งทวนไปหาก่อน
แล้วราญรอนกระบวนท่าด้วยหมัดเมา
ตามติดด้วยมีดสั้นมากไม่เบา
แล้วเร่งเอากระบี่ซัดให้ซวนเซ

แปรเปลี่ยนท่าไปมาดั่งสายฟ้าฟาด
อาวุธฟาดฟันกันไม่หันเห
เร่งจังหวะจนเหลาหู่นั้นรวนเร
แล้วจัดดาบเรียงเร่พุ่งเข้าใส่

พุ่งเข้าซัดกันแบบไม่มียั้ง
จนพลังเหลยเหลาหู่จวนหมดไป
แปรเปลี่ยนท่าสลับมันต่อไป
เพื่อเร่งให้เหลาหู่แพ้พ่ายไร้กำลัง
หัวข้อ: Re: วิถีจอมยุทธเจ้าสำราญ [ที่ตอนจบตกม้าตาย] 555+
เริ่มหัวข้อโดย: ทูตซ้ายพรรคจรัส ที่ พฤษภาคม 15, 2010, 08:59:54 am
ความเดิมตอนที่แล้ว :: หลังจากช่วยอวี้ถังมาได้ ทั้งหมดก็แวะไปนั่งทานบะหมี่เป็ดในร้านที่เขาแนะนำ ด้วยความคันไม้คันมืออยากจะรู้โฉมหน้าแท้ที่จริงของเหลยเซิงจึงเกิดศึกย่อย ๆ ในร้านบะหมี่ 555+

"หลี่เหลยเซิงข้าขอสั่งให้เจ้ามา
นั่งร่วมโต๊ะเดียวกับข้าห้ามไปไหน"
ชายชุดดำลุกขึ้นพลันด้วยจำใจ
ออกจากโต๊ะตัวเดิมไปนั่งข้างนาง

"นี่เซิงเหลยเจ้าจะกินหมี่ยังไง
คลุมหน้าไว้ไยไม่ปลดผ้าลงบ้าง
หรือหน้าเจ้ามีแผลเป็นยาวถึงคาง
กลัวจะสร้างความตกใจให้ผู้คน"

"ไม่เช่นนั้นเจ้าจะปิดหน้าทำไม"
"โธ่พี่ไป๋เรื่องของเขาไยต้องสน"
"จะน่า้เกลียดสักแค่ไหนข้าอยากยล"
ไป๋มือซนคิดกระชากผ้าออกมา

แต่ความไวหลี่เหลยเซิงนั้นเป็นต่อ
ไม่รั้งรอให้อวี้ถังกระชากผ้า
คว้าแขนได้บิดตรงข้อไม่รอช้า
/สมน้ำหน้าอยากหาเรื่องเขาทำไม/

/ลืมไปเลยพลังข้าถูกพิษกร่อน
อารมณ์ร้อนไม่ทันเก็บความสงสัย
จะร้องเจ็บก็ไม่ได้ต้องเก๊กไว้
ทำยังไงให้มันปล่อยมือข้าดี/

"ขอโทษด้วยข้ารับรักเจ้าไม่ได้"
/ชายรักชายเอาเป็นว่าใช้แผนนี้/
"เพราะฉะนั้นปล่อยข้อมือข้าเสียที
เห็นมั้ยนี่โต๊ะข้าง ๆ กำลังมอง"

อวี้ถังแสร้งส่งสายตาหวานเชื่อมให้
เหลยเซิงไซร้พลันรู้สึกนึกสยอง
อีกสายตาทั้งสองนางกำลังมอง
มันกดดันให้เขาต้องคลายมือพลัน

/หนูขนทองเรื่องเล่ห์เหลี่ยมเยี่ยมสมชื่อ
แถดื้อ ๆ ทำเอาข้าไม่นึกฝัน
เบี่ยงประเด็นให้ดูเหมือนชายจิ้นกัน
ตัวข้านั้นประเมินเจ้าต่ำเกินไป

สภาพเจ้าเมื่อครู่ตกเป็นรองข้า
ยังสามารถพลิกกลับมาชนะใส
คนผู้นี้สงสัยต้องระวังไว้
คุณหนูเซี่ยคิดเยี่ยงไรไปคบมัน/

"เจ้าไม่กินเช่นนั้นข้าไม่เกรงใจ"
อวี้ถังยื่นตะเกียบไปตรงชามนั้น
คีบเนื้อเป็ดชิ้นใหญ่ขึ้นมาพลัน
แล้วส่งมันเข้าปากในทันที

/กวนดีนักขอให้เป็ดติดคอมัน/
ไม่นึกฝันก่อนอวี้ถังจะอิ่มหมี
ใบหน้าคมพลันแดงก่ำขึ้นทันที
"น้องหญิงช่วยข้าด้วยสิ" เป็ดติดคอ !!

ร่างสูงพลันทุบอกตนแทบกระอัก
จะสำลักชิ้นเป็ดอยู่รอมร่อ
"บอกให้ช่วยทุบแผ่นหลังไม่ใช่คอ
หยุดเลยพอข้าจะขอช่วยตัวเอง"

ปล้ำอยู่นานกว่าชิ้นเป็ดจะลงไป
"คนอะไร้ไหน PROUD นักว่าตนเก่ง
แค่กินเป็ดยังจะติดคอตัวเอง
คิดบรรเลงเพลงรบไปสู้ใคร"

"โบราณว่าคนล้มอย่าไปซ้ำ
จะตอกย้ำให้ข้าอายไปถึงไหน
แต่เอาเถอะข้าเป็นคนมีน้ำใจ"
/หากเจ้าเพลี่ยงพล้ำเมื่อไหร่ขอเอาคืน/
หัวข้อ: Re: วิถีจอมยุทธเจ้าสำราญ [ที่ตอนจบตกม้าตาย] 555+
เริ่มหัวข้อโดย: กันและกัน ที่ พฤษภาคม 15, 2010, 11:25:02 am
ครั้นให้เจอไข่มุกน้ำดำสนิท
ไม่ต่างจากลูกนิมิตซักเท่าไหร่
จึงรีบแกะส่วนหนึ่งของมันไป
เพื่อรักษาท่านพี่ไป๋ให้ทันการ

ขึ้นมาเห็นเหลาหู่หมดสภาพ
โดนกำราบเสียอยู่หมัดน่าสงสาร
แต่ต้องรักษาพี่ไป๋ให้ทันการ
ก่อนกลับมาสังหารปิดบัญชี

แล้วหย่งโจวก็ได้ไข่มุกมาเป็นตัวยาสำคัญในการรักษาไป๋อวี้ถังจนหาย   โดยหารู้ไม่ว่าเหลยเหลาหู่ที่คิดว่าหมดสภาพนั้นได้หนีกลับไปวังบาดาลแล้ว...

(เหอะๆ  ยืดเรื่องไปอีก)

หัวข้อ: Re: วิถีจอมยุทธเจ้าสำราญ [ที่ตอนจบตกม้าตา$
เริ่มหัวข้อโดย: แค่คนคนนึง ที่ พฤษภาคม 15, 2010, 04:47:58 pm
[ย้อนกลับไปอีกฝั่งที่ไกลโพ้น]
ชายหนึ่งคนเดินทางอย่างมุ่งมั่น
ความกังวลสับสนเป็นร้อยพัน
สุมรุมอกให้ไหวสั่นห่วงพี่ชาย

มีนามว่า"ไป๋ ยวิ๋นเฟย"น้อง"อวี้ถัง"
เกิดหลังเพียงสองนาทีมิได้สาย
เป็นฝาแฝดหน้าเหมือนไม่ต่างกาย
หากนิสัยกลับห่างไกลไม่เหมือนกัน

ท่านพี่ไป๋เป็นชายหนุ่มมาดเจ้าชู้
ส่วนยวิ๋นเฟยไม่อาจสู้ ในเรื่องนั้น
เป็นบุรุษสุภาพชนที่เงียบงัน
ไม่ชอบงานสังสรรค์สักเท่าไร

สอบจองหงวนก็ติดได้โดยง่าย
แต่ไม่ชอบอยู่สบายในวังใหญ่
จึงเดินทางไปเรื่อยไม่ใส่ใจ
เพราะรักในธรรมชาติอันงดงาม

ไม่ติดต่อกับพี่ชายมากมายนัก
ใช่ไม่รักแต่ขี้เกียจจะไต่ถาม
เราเป็นแฝดจึงสื่อกันได้ทุกยาม
ไม่จำเป็นต้องคอยตามถามข่าวค(ร)าว

จนวันนี้ยามหลับใหลในผืนป่า
กลับฝันว่าไป๋อวี้ถังซวยเพราะสาว
รู้สึกปวดแถบหน้าอกเป็นทางยาว
จึงต้องรีบมาตามข่าวหาพี่ชาย

ลป.ข้ามาตามบทของท่านผู้กินกับ ฮ่าๆๆๆ เดินทางตามหาพี่ชาย(ท่านไป๋) และจะเป็นไงต่อก็แล้วแต่ผกก.ท่านนี้ละกัน 5555
หัวข้อ: Re: วิถีจอมยุทธเจ้าสำราญ [ที่ตอนจบตกม้าตาย] 555+
เริ่มหัวข้อโดย: รอยทราย ที่ พฤษภาคม 15, 2010, 05:02:30 pm
กลับถึงบ้านไป๋อวี้ถังทำออเซาะ
มาแกะเกาะหมิงเอ๋อร์ไม่ยอมห่าง
" นี่ท่านพี่!! แขกเต็มบ้าน "  พูดแล้วพลาง
เดินเยื้องย่างแวดระวังคนบางคน

" หมิงเอ๋อร์ช่วยข้าอาบน้ำหน่อย "
ทำตาปรอยโปรยมาหมายหวังผล
เพื่อนร่วมทางกระอักกระอ่วนทั้งสองคน
ด้วยพิกลทันเกมส์เจ้าขี้เมา

" งั้นพวกท่านเชิญพักตามสบาย
วันพรุ่งนี้ตอนสายข้าเลี้ยงเหล้า
ตัวข้ายืนไม่ไหวแล้วนงเยาว์ "
กระซิบเบาใส่หูว่าที่เมีย

แขกทั้งสองแยกย้ายไปห้องพัก
ความคึกคักเข้าสู่ร่าง /มีได้เสีย/
" ท่านพี่คะ..ข้าว่าท่านคงอ่อนเพลีย
ความอ่อนเปลี้ยจะหมดไปด้วยยาดี "

มือบางค่อยปลดสายคาดเอวออก
กระซิบบอกเสียงหวานว่า " ท่านพี่
นอนในอ่างสระผมให้นะคนดี "
สิ้นวจีเสียงพร่าหวามในทรวง

น้ำอุ่นราดรดจรดปลายเส้นผม
ใบหน้าคมพริ้มตาเตลิดล่วง
นิ้วเรียวเล็กขยับเบาคล้ายถามทวง
ส่งความห่วงจากใจผ่านนิ้วมือ

" ข้าขอนวดจุดไท่หยางนะท่านพี่ "
คลึงจุดนี้เพียงบางเบาบ้างหยุดยื้อ
" สบายไหม ? "  คนฟังนอนตาปรือ
" อย่าหยุดมือ..ยอดรักทำต่อไป "

" ท่านโดนพิษหนักไหมเจ็บหรือเปล่า ? "
" ข้าเจ็บปวดแทบกลายเถ้าเจ้ารู้ไหม
คนรักหนีหายไปกับใคร
แล้วหัวใจรักข้าไหมโปรดตอบมา "

ตาคมสบความหวานที่สั่นไหว
หลบตาไปหน้าแดงพลันพูดว่า
" เพราะว่ารักหาตัดใจจึงกลับมา "
สองนัยน์ตาระรื้นน้ำเอ่อคลอ

" เอ่อ ท่านพี่นอกประเด็นกันสักครู่
ผ้าที่อยู่บนตัวท่านอยู่ไหนหนอ
รีบเอามาปกปิดร่างมิดชิดพอ
ท่านชอบล้อข้าเล่นเรื่อยเพลินหรือไง "

ว่าแล้วไป๋อวี้ถังกระตุกร่าง
ให้เอวบางร่วมอาบในอ่างใหญ่
" ผลัดกันอาบให้กันจะเป็นไร
ลองดูไหมหมิงเอ๋อร์ยอดพธู "

" กรี๊ดดด ท่านพี่ผีทะเลมาแกล้งข้า "
แล้วตั้งท่าทุบอกเตรียมจะสู้
พลันเปลี่ยนแผนรับมือจู้ฮุกกรู
รั้งคอคู่ต่อสู้โน้มลงมา

จุมพิตเพียงแผ่วนางรุกก่อน
อรชรทำชาติชายหน้าเหลอหลา
" ข้ารอท่านที่ห้องนอนนะพี่ยา
จะพบข้าอยู่บนเตียงของพวกเรา "

พูดจบหมิงเอ๋อร์ลุกขึ้นจากอ่าง
แล้วเยื้องย่างหนีหายลับตาเขา
/โกยแล้วค่า เดี๋ยวเสียหายเสียตัวเรา/
" อย่าอาบนานจนเช้าขี้เกียจรอ!! "

สิ้นเสียงนางไป๋อวี้ถังชำระร่าง
คิดไปพลางเผด็จศึกคืนนี้หนอ
กลับตาค้างว่าที่เมียไม่มารอ
/หลับให้พอฟ้าสว่าง  เ ร า เ จ อ กั น ! ! /




















หัวข้อ: Re: วิถีจอมยุทธเจ้าสำราญ [ที่ตอนจบตกม้าตาย] 555+
เริ่มหัวข้อโดย: 张龙 天 [แด่คนช่างฝัน(เฟื่อง)] ที่ พฤษภาคม 15, 2010, 06:46:37 pm
มาจะกล่าวบทไปถึงเหลยเหลาหู่
เจ้านั้นดูสมเพชจริงจริงหนอ
พอสู้จบก็ยืนหัวเราะร่อ
ไหนว่าพ่อหลงไห่ยังยอมแพ้

ข้าหย่งโจวพอได้ไข่มุกมา
รีบจ้ำไปเบื้องหน้าอย่างแน่วแน่
ห่วงพี่ไป๋จะมีใครดูแล
เป็นห่วงแม่นางหมิงเอ๋อจะเป็นไร

พอกลับมาในบ้านไม่มีใครอยู่
เลยเดินดูรอบบ้านสักรอบใหญ่
ได้ยินเสียงใครอยู่ในห้องน้ำไง
เลยเดินไปตามติดหวังแอบดู

เห็นท่านพี่หมิงเอ๋อเดินออกมา
จะทักว่าในห้องนั้นมีใครอยู่
เห็นท่านพี่ตัวเปียกมากน่าดู
ไม่ยอมอยู่รีบเข้าไปในห้องเลย

เห็นพี่ไป๋นอนแช่น้ำสบายใจอยู่
พี่ไป๋ดูเหมือนว่าหลับหน้าตาเฉย
ข้านี้รีบลากพี่ออกมาเลย
หนักนะเฟร้ย! พี่ไป๋กินไรมา

ลากมาถึงหน้าห้องเห็นพี่หมิงเอ๋อ
รออยู่เก้อในห้องนอนนั้นหนา
เคาะประตูแล้วรีบลากพี่ไป๋มา
แล้วบอกว่า"พี่ไป๋หลับช่วยดูที

ตัวข้านี้จะไปปรุงยาก่อน
ให้พี่ไป๋นั้นนอนอยู่ตรงนี้
ให้นิ่งนิ่งเอาไว้ได้ยิ่งดี
เพราะข้านี้จะนำยามาป้อนไป๋"

พี่หมิงเอ๋อรับทราบและกล่าวว่า
"ไม่ต้องห่วงเดี๋ยวข้าดูแลให้
ข้ากะว่าจะแกล้งพี่ไป๋
เดี๋ยวดูให้ไม่รีบไปปรุงยาที"

ตัวข้านี้พอได้ยินดังนั้น
เร่งรีบพลันปรุงยาตัวนี้
ทำไว้ได้สองหม้อพอดิบพอดี
เอายาที่ปรุงเสร็จให้พี่ไป

แต่ข้านี้ลืมไปเสียอย่างหนึ่ง
เปิดตำราแล้วพึ่งเจอซวยแล้วไง
มันต้องกินเป็นคู่กับอีกคนไซร้
แล้วนี่ใครจะกินเป็นเพื่อนกัน

งั้นข้าเองก็ได้ฟระพี่ไป๋เอ๋ย
ข้าไม่เคยกินยานี้ด้วยละนั่น
เอาแล้วไงหย่งโจวงานงานเข้ามัน
กินด้วยกันก็ได้ฟระพี่ไป๋เอย
หัวข้อ: Re: วิถีจอมยุทธเจ้าสำราญ [ที่ตอนจบตกม้าตาย] 555+
เริ่มหัวข้อโดย: กันและกัน ที่ พฤษภาคม 15, 2010, 08:40:52 pm
หลงไห่เห็นอวี้ถังรอดก็โล่งใจ
งั้นขอไปปิดบัญชีเหลยเหลาหู่
พอไปถึงหาดทรายจึงได้รู้
เหลยเหลาหู่มันรอดและหนีไป

เราคงจะรีบร้อนใจไปหน่อย
ก็เลยปล่อยให้มันหนีไปได้
สุดเจ็บแค้นอัดแน่นอยู่ในใจ
เลยตามไปเรียบฝั่งวังบาดาล

เห็นเหลาหู่่หัวร่ออยู่ในวัง
บนบัลลังก์ที่ล้อมรอบด้วยทหาร
ข้ารอเจ้ามาหาอย่างช้านาน
หวังจะรานโรมรันที่บรรลัย


มันคงกลืนไข่มุกดำนั้นเสียแล้ว
ก็เลยแคล้วอยู่รอดต่อไปได้
แถมพลังยุทธมันเพิ่มเพียงอึดใจ
ฟื้นพลังตนได้ชั่วพริบตา

แต่ตัวเราผ่านมาอย่างสาหัส
อยากขจักความเหนื่อยและเมื่อยล้า
ก็ตั้งแต่ไปเอาไข่มุกมา
ตัวของข้าทันมิได้หยุดพักเลย

เหลาหู่เห็นเราอ่อนแอจึงหมาหมู่
ส่วนตนเองมองดูอยู่เฉยเฉย
สั่งทหารจับเป็นข้าเสียเลย
ไม่ทันเอ่ยก็โดนพันธนาการ

ที่จริงข้าจะฆ่าเจ้าเสียก็ได้
แต่เดี๋ยวไม่สนุกก่อนสังหาร
อยากเห็นเจ้าได้ทุกข์ทรมาน
ก่อนประหารด้วยมือของข้าเอง











หัวข้อ: Re: วิถีจอมยุทธเจ้าสำราญ [ที่ตอนจบตกม้าตาย] 555+
เริ่มหัวข้อโดย: กันและกัน ที่ พฤษภาคม 15, 2010, 09:20:25 pm
หลังจากเผิงหลงไห่ถูกจับ  ก็โดนทรมานต่างๆนานา  ที่เหลยเหลาหู่ทำเช่นนี้  เพื่อต้องการให้หลงไห่ตายอย่างช้าๆ เจ็บปวดจนถึงที่สุด และตายไปเอง


ล่ามสองมือด้วยโซ่เหล็กสเป็กใหญ่
แขนขวาซ้ายขึงง้างเป็นกางเขน
ผูกกับเสาเอาไว้มิให้เอน
แล้วก็เกณฑ์ไพร่พลราชฑัณฑ์

ถูกตะบองเหล็กใหญ่มาไล่ฟาด
จนผิวหนังแทบขาดร่างแทบหัน
กระดูกแขนขาแทบหักออกจากกัน
ทั้งโดนสันหอกทุ้งถลุงกาย

โดนเรียวแส้ใส่ฝังจนหนังแหลก
กล้ามเนื้อแตกกระดูกแทบสลาย
เหมือนกระดูกโดนป่นจนร่างกาย
จะสลายแตกหักออกจากกัน

จนบัดนี่ร่างกายโซมด้วยเลือด
สลบเมือดอยู่คากางเขนนั้น
แผลเหวอะหวะปริแตกแยกจากกัน
โลหิตนั้นฉาบร่างดุจชุดแดง

ปางตายพอมั๊ย  อิอิ
หัวข้อ: Re: วิถีจอมยุทธเจ้าสำราญ [ที่ตอนจบตกม้าตาย] 555+
เริ่มหัวข้อโดย: 张龙 天 [แด่คนช่างฝัน(เฟื่อง)] ที่ พฤษภาคม 15, 2010, 09:34:06 pm
ทันใดนั้นได้ยินเสียงหลงไห่
ที่เขาได้ร้องเรียกให้ข้าไปช่วย
ส่งทางจิตมาว่าช่วยด้วยยยยยยยยยยยย
ไอเฮงซวยมาไวไวกันหน่อยซี

ข้าจึงรีบฝากพี่ไป๋กับอาซ้อ(หมิงเอ๋อ)
แล้วข้าก็รีบออกไปอย่างเร็วรี่
ด้วยพลังลมปราณที่ข้ามี
พุ่งดิ่งไปเร็วจี๋ถึงโดยไว

รีบดิ่งลงน้ำตามหาพี่
คงอยู่ในท้องนทีที่ตรงไหน(สักแห่ง)
ลงไปถึงเมืองบาดาลเห็นนั่นไง
พี่หลงไห่ถูกจับมัดบอกช่วยที

หลังจากนี้ให้พี่ทราย(หรือพี่ไป๋ก็ได้)มาต่อประมาณว่า หมิงเอ๋อรักษาพี่ไป๋เรียบร้อยแล้ว  และพี่ไป๋อยากจะไป
ช่วยพี่หลงไห่   พี่หมิงเอ๋อห้ามก็ไม่ฟัง ดันทุรังออกมาแล้วพี่ไป๋ก็รีบลงมาเมืองบาดาล
หัวข้อ: Re: วิถีจอมยุทธเจ้าสำราญ [ที่ตอนจบตกม้าตาย] 555+
เริ่มหัวข้อโดย: กันและกัน ที่ พฤษภาคม 15, 2010, 09:47:52 pm
ทันใดนั้นได้ยินเสียงหลงไห่
ที่เขาได้ร้องเรียกให้ข้าไปช่วย
ส่งทางจิตมาว่าช่วยด้วยยยยยยยยยยยย
ไอเฮงซวยมาไวไวกันหน่อยซี

ข้าจึงรีบฝากพี่ไป๋กับอาซ้อ(หมิงเอ๋อ)
แล้วข้าก็รีบออกไปอย่างเร็วรี่
ด้วยพลังลมปราณที่ข้ามี
พุ่งดิ่งไปเร็วจี๋ถึงโดยไว

รีบดิ่งลงน้ำตามหาพี่
คงอยู่ในท้องนทีที่ตรงไหน(สักแห่ง)
ลงไปถึงเมืองบาดาลเห็นนั่นไง
พี่หลงไห่ถูกจับมัดบอกช่วยที

หลังจากนี้ให้พี่ทราย(หรือพี่ไป๋ก็ได้)มาต่อประมาณว่า หมิงเอ๋อรักษาพี่ไป๋เรียบร้อยแล้ว  และพี่ไป๋อยากจะไป
ช่วยพี่หลงไห่   พี่หมิงเอ๋อห้ามก็ไม่ฟัง ดันทุรังออกมาแล้วพี่ไป๋ก็รีบลงมาเมืองบาดาล


กระแสจิตบ้านป้าแกดิ  ขนาดเรี่ยวแรงตูยังไม่มีเลย   จะใช้จิตที่ไหนส่งหาแกฟ่ะ  แก้บทหน่อย  เป็น เห็นหลงไห่ไปนานเลยเป็นห่วง  เลยตามหา  ถึงเมืองบาดาล
หัวข้อ: Re: วิถีจอมยุทธเจ้าสำราญ [ที่ตอนจบตกม้าตาย] 555+
เริ่มหัวข้อโดย: รอยทราย ที่ พฤษภาคม 15, 2010, 10:12:55 pm
ต่อความเดิมจากตอนที่ศิษย์น้องจางและจอมยุทธเผิงไปนำ " ไข่มุกดำ " มาทำยาแก้พิษให้กับศิษย์พี่ไป๋ได้

ได้ยามาแต่แปลกใจกับเงื่อนไข
เพราะอะไรทำไมต้องกินคู่
หมิงเอ๋อร์กุมขมับ /แย่แล้วตู
ไยอยู่อยู่เอายาแก้ให้ข้ากิน ? ?

วิธีการไม่ได้บอกมาเสียด้วย
พระเจ้ากล้วย!! มันจะหายหรือจะสิ้น/
" นี่น้องหญิงคิดเสียงดังจนได้ยิน
จงรีบรินใส่แก้วแล้วเดินมา!! "

ร่างเล็กถือประคองแก้วยาไว้
แล้วยื่นให้คนรักเอ่ยถามว่า
" รู้วิธีกินหรือไรให้ยกมา ? "
สบสายตาคนเจ้าเล่ห์รับยาไป

ยกดื่มรวดเดียวจนหมดแก้ว
เสียงเล็กแหววโดนรวบตัวแนบชิดใกล้
ร่างสูงกว่าประทับจูบกดลงไป
แลกอุ่นไอรับรสยาในทันที

" ไงหมิงเอ๋อร์เงื่อนไขยาไม่เห็นยาก "
" ต้องใช้ปากป้อนหรือไรคะท่านพี่ "
" งอนทำไมเจ้าชอบหรอก..ข้ารู้ดี
ว่าแล้วมีใครกันน้าเอ่ยสัญญา

ในห้องน้ำรับวาจาเป็นมั่นเหมาะ "
เสียงหัวเราะล้ำลึกชวนประหม่า
หมิงเอ๋อร์ตัวน้อยหลบสายตา
แม้กายาถูกร่างใหญ่กอดตระกอง

" ดื่มยาแล้วเข้านอนเถิดท่านพี่ไป๋ "
" อย่าเฉไฉ !! "  /แหม  วาจาช่างจองหอง
กวนแบบนี้แผนมารยางัดมาลอง/
มือทั้งสองโอบรอบคอโน้มลงมา

" งั้นเรามาเล่นไล่จับกันดีไหม ?
จับข้าได้ตามใจพี่หมดเลยน้า
แต่ถ้าท่านพ่ายแพ้ข้าขึ้นมา
ไม่มีการจ๊ะจ๋านอกลู่ทาง "

" เอาตามนั้น..ข้าต่อให้ครึ่งชั่วยาม "
/ต่อมแห่งกามท่านแตกแน่ต้องหนีห่าง/
หมิงเอ๋อร์วิ่งหนีไปคิดไปพลาง
ลงชั้นล่างวิ่งเข้าห้องน้องซิ่วจู

" พี่หมิงเอ๋อร์..."  "(ชู่ว ชู่ว อย่าส่งเสียง)
เขาหูเอียงฟังตำแหน่งข้าแอบอยู่
คืนนี้นอนด้วยคนนะซิ่วจู "
ยอดพธูหัวใสรีบขึ้นเตียง

/ หาจนเกือบรุ่งสางแล้วนะเรา
แม้แต่เงาก็ไม่เห็นหายไปไหน ?
ยัยตัวแสบซ่อนตัวด้วยวิธีใด
เจ๊ากันไปคืนส่งตัวล่ะ น่ า ดู ! !/
ป.ล. อดกินขนมหวานเลยไป๋อวี้ถังของข้า   p20






หัวข้อ: Re: วิถีจอมยุทธเจ้าสำราญ [ที่ตอนจบตกม้าตาย] 555+
เริ่มหัวข้อโดย: กันและกัน ที่ พฤษภาคม 15, 2010, 11:26:22 pm
ครั้นฟื้นมาอยู่ในเครื่องจองจำ
เสาเหล็กค้ำคอไว้ไม่ให้หนี
กำลังกายถดถอยลงทุกที
ใจแต่นี้อยากหนีไปให้ไกลตา

จึงรวบรวมกำลังครั้งสุดท้าย
สะเดาะได้เสาเหล็กทีค้ำคอข้า
เหลือโซ่ตรวนที่ตรึงข้อมือมา
ยาวเป็นวาลากพื้นเดินออกไป

ทั้งร่ายกายบอบช้ำไม่ดำเขียว
มีสีเดียวคือสีแดงเลือดดูไม่ได้
ถึงเขตน้ำจึงลอยคอขึ้นไป
ด้วยสลบไสลไม่ไหวติง (แรงหมดของจริงแล้ว)



หัวข้อ: Re: วิถีจอมยุทธเจ้าสำราญ [ที่ตอนจบตกม้าตาย] 555+
เริ่มหัวข้อโดย: ทูตซ้ายพรรคจรัส ที่ พฤษภาคม 15, 2010, 11:32:58 pm
อิงไฉ่เอ๋อร์นางเป็นเพียงสาวชาวบ้าน
เช้าทำงานเย็นเตรียมข้าวให้พ่อแม่
สุขภาพนางค่อนข้างจะอ่อนแอ
ที่แน่ ๆ นางใจดีมีเมตตา

เช้าวันหนึ่งไปซักผ้าอยู่ริมน้ำ
ทิวทัศน์งามธรรมชาติไพรพฤกษา
ปล่อยใจลอยมองเพลินไปสะดุดตา
"ใครกันน้านอนสลบข้างริมธาร"

อิงไฉ่เอ๋อร์เยื้องย่างกรายเข้าไปดู
ทำใจสู้ยื่นมือไปอย่างห้าวหาญ
เกลี่ยผมที่ปรกหน้าออกอย่างชำนาญ
ไม่ได้การ !! " ข้าจะช่วยเขาเช่นไร "

คิดได้พลันรีบหาแคร่มาผูกเชือก
ร่างบางเสือกตัวพยุงหลงไห่ไว้
ก่อนวางเขาลงบนแคร่ที่เตรียมไป
ทุ่มสุดใจออกแรงลากเขากลับมา

/คอยดูแลเช็ดตัวสามวันสามคืน
ไม่ยอมฟื้นนอนตัวแข็งราวหินผา
แต่เมื่อวานขยับกายแล้วนี่นา
หรือตัวยาที่ให้กินไม่ดีพอ/

" น้ำ น้ำ น้ำ...ขอน้ำข้าดื่มหน่อย "
ร่างที่ผลอยหลับได้ยินสิ่งที่ขอ
ลุกขึ้นไปเทน้ำชาไม่รีรอ
เสร็จแล้วก็พยุงตัวเขาขึ้นมา

เรียวปากบางจรดแตะกับขอบถ้วย
"ร้อนหน่อยนะข้าจะช่วยลดองศา"
กลีบบางปากค่อย ๆ เป่าอย่างเชื่องช้า
ก่อนประคองถ้วยน้ำชาส่งให้พลัน
หัวข้อ: Re: วิถีจอมยุทธเจ้าสำราญ [ที่ตอนจบตกม้าตาย] 555+
เริ่มหัวข้อโดย: ทูตซ้ายพรรคจรัส ที่ พฤษภาคม 16, 2010, 10:19:09 am


" งั้นเรามาเล่นไล่จับกันดีไหม ?
จับข้าได้ตามใจพี่หมดเลยน้า
แต่ถ้าท่านพ่ายแพ้ข้าขึ้นมา
ไม่มีการจ๊ะจ๋านอกลู่ทาง "

" เอาตามนั้น..ข้าต่อให้ครึ่งชั่วยาม "
/ต่อมแห่งกามท่านแตกแน่ต้องหนีห่าง/
หมิงเอ๋อร์วิ่งหนีไปคิดไปพลาง
ลงชั้นล่างวิ่งเข้าห้องน้องซิ่วจู

" พี่หมิงเอ๋อร์..."  "(ชู่ว ชู่ว อย่าส่งเสียง)
เขาหูเอียงฟังตำแหน่งข้าแอบอยู่
คืนนี้นอนด้วยคนนะซิ่วจู "
ยอดพธูหัวใสรีบขึ้นเตียง

/ หาจนเกือบรุ่งสางแล้วนะเรา
แม้แต่เงาก็ไม่เห็นหายไปไหน ?
ยัยตัวแสบซ่อนตัวด้วยวิธีใด
เจ๊ากันไปคืนส่งตัวล่ะ น่ า ดู ! !/
ป.ล. อดกินขนมหวานเลยไป๋อวี้ถังของข้า   p20

ความเดิมตอนที่แล้ว :: หย่งโจวนำไขมุกกลับมาช่วยอวี้ถังแล้วขอตัวลาไปสมทบกับหลงไห่ อวี้ถังได้ยาถอนพิษแล้วก็จริงแต่วิธีการใช้มันแปลกพิสดารมาก ในตำราระบุไว้ว่าต้องทานคู่กับคนที่มีธาตุหยิน หลังจากที่หมิงเอ๋อร์ช่วยเขาถอนพิษเสร็จก็คิดว่าอวี้ถังต้องเตรียมแผนการจะเผด็จศึกนางแน่จึงออกอุบายชวนเขาเล่นไล่จับ อาศัยช่วงที่อวี้ถังออมมือให้หนีลงไปนอนกับเซี่ยซิ่วจู ทำให้เขาหาไม่พบ

/ไหน ๆ คืนนี้ก็คึกไม่ง่วงแล้ว/
ร่างสูงแคล้วคิดทบทวนเพลงกระบี่
ร่ายกระบวนฟาดฟันได้ไม่กี่ที
มือไม้สั่นด้ามกระบี่ร่วงหล่นไป

"แม้ยาแก้จะถอนพิษโจรร้ายได้
ไยร่างกายรู้สึกเหมือนจะคลื่นไส้
ทรมานจวนเจียนจะขาดใจ
หรือจะเป็นพิษภัยจากสุรา"

"ข้าตกเป็นทาสน้ำเมาแล้วรึนี่"
ร่างสูงปรี่เข้าห้องครัวไปค้นหา
/ไป๋อวี้ถังเจ้าใคร่ครวญแล้วรึว่า
ตกเป็นทาสของสุรามันจะดี

ตอนนี้ข้าไม่อยากรับรู้อะไร
ขอเพียงให้ปากท้องข้าอิ่มหมี
ได้ลิ้มรสนารีแดงเหล้าชั้นดี
วรยุทธถึงไม่มีข้าไม่แคร์/

ร่างสูงคว้าไหสุรายกขึ้นซด
ปลายลิ้นอุ่นแตะเพียงหยดชื่นใจแท้
"หากไม่ได้ดื่มทุกวันข้าแย่แน่
จะแก้ตัวกับดวงแดเยี่ยงไรดี"


ร่างสูงนอนกอดไหเหล้าจนรุ่งสาง
"ฟ้าสว่างตื่นได้แล้วนะท่านพี่"
"เจ้ากลับมาตอนไหนบอกข้าที"
"เพิ่งเมื่อกี๊ แล้วนี่มันอะไร"

"ถามมาได้ไหสุรายังไงเล่า
ว่าแต่เจ้าเมื่อคืนหายไปไหน
ข้านึกว่าจะโดนทิ้งอีกแล้วไง
เลยมาจมอยู่กับไหเมาสุรา"

"ลุกขึ้นมาเร็วสิคะท่านพี่ไป๋
ลืมรึไงไหนสัญญากับข้าว่า
จะเป็นเพื่อนชมตลาดดูร้านค้า
แล้วจะพาข้าไปกินติ่มซำไง"

"ชมตลาด ดูร้านค้า กินติ่มซำ
ช่างน่าขำข้าเคยพูดซะเมื่อไหร่
ขนาดเจ้าเคยสัญญาอะไรไว้
ยังหาเรื่องหลุดรอดไปได้ทุกที"

"นี่ยังคงเมาไม่สร่างล่ะสิท่า
เอาเป็นว่าข้าจะหยุดพูดเรื่องนี้
อาบน้ำเสร็จมาพบข้าข้างล่างนี่
รอท่านพี่สติดีค่อยคุยกัน"

/ตายล่ะหว่าเมื่อครู่พูดอะไรผิด/
ราดตัวไปพลางครุ่นคิดถ้อยคำนั้น
/ซวยแล้วข้าไหสุราพาจาบัลย์/
ร่างสูงพลันรีบอาบน้ำตามลงไป

"ขอโทษด้วยน้องหญิงตอนนั้นข้า"
"หุบปากเลยจะบอกว่าเมาใช่ไหม
ไม่ต้องคิดมุขงอนง้อข้าเข้าใจ"
"น้องหญิงไซร้เราจะไปกันรึยัง"

ระหว่างที่ร่างสูงเดินชมตลาด
/คิดถึงมาดสาว ๆ เห็นยังเหลียวหลัง
มายามนี้ใบหน้าข้าดูโทรมจัง
ข้าไม่น่าดันทุรังดื่มสุรา/

ไม่นานนักอาการพลันกำเริบอีก
/จะขอปลีกตัวยังไงเอาเป็นว่า/
"เมื่อครู่เห็นสหายเก่าทักทายมา
น้องหญิงจ๋าข้าขอตัวสิบนาที"

เสี่ยวเอ้อร์ !! "ขอเหล้าให้ข้าสักสามไห"
"ครับนายท่านจะจัดให้อย่างเร็วรี่"
"ข้าอยู่ดื่มได้ไม่เกินสิบนาที
ขอลัดคิวได้มั้ยนี่จะรีบไป"


"คงไม่ได้เพราะทางร้านมีกฏว่า"
ใครมาช้าก็ต้องรอคิวตามไห"
คอสุราเดียวกันควรมีน้ำใจ"
"พล่ามไปไยเรื่องเช่นนี้ข้ารู้ดี"

ระหว่างที่ไป๋อวี้ถังดื่มสุรา
คนแปลกหน้าคล้ายจะมองมาทางนี้
/ชักหวั่น ๆ เหตุการณ์ไม่สู้ดี/
ร่างสูงพลันคว้ากระบี่มาแนบกาย

ลุกพรวดขึ้นแต่ก็คล้ายยืนไม่อยู่
"ปัญญาเจ้ารึจะสู้กับข้าได้
วางใจเถอะข้าไม่ฆ่าเจ้าให้ตาย
แค่จะขอยืมร่างกายทำกำไร"


/ในยามนี้ข้าตกต่ำถึงขีดสุด
วรยุทธก็ฝึกไม่เอาไหน
ที่ต้องมาเป็นเช่นนี้จะโทษใคร
ถ้าไม่ใช่เพราะตัวข้าหาเรื่องเอง/

"ครึ่งชั่วโมงแล้วนะท่านพี่ไป๋"
ร่างบางไซร้บ่นอุบอิบตีหน้าเคร่ง
"หลบมายืนชมภาพเขียนมุมนี้เอง"
แม่นาง !! "เกรงเจ้าคงทักผิดคนไป"

"แค่เปลี่ยนชุดไยว่าข้าทักผิดเล่า"
"แม่นางเจ้าคิดหาเรื่องข้าใช่ไหม?"
"โกรธแล้วนะท่านจะไปไหนก็ไป"
"แล้วให้ข้าไปที่ไหนรึแม่นาง?"

"แม่นางน้อยเจ้าคิดไปที่ใดหรือ?"
"อย่าแสร้งถามตีหน้าซื่อถอยให้ห่าง"
จะตามข้ามาทำไมคนไร้ยาง !!
พูดจบพลางน้ำใสเอ่อล้นสองตา

ไป๋อวี้ถังท่านมันคนไร้หัวใจ !!
"แม่นางไซร้ไยเจ้าต่อว่าพี่ข้า?"
"จะเล่นมุขแกล้งข้าอีกรู้ทันน่า"
"สงสัยว่าต้องบอกเล่าให้เข้าใจ"

"ข้ายวิ๋นเฟยแฝดผู้น้องพี่อวี้ถัง
เจ้ากำลังหาพี่ข้าอยู่ใช่ไหม
เป็นแฟนเขาเพื่อนสาวหรืออย่างไร
ดูท่าทางลึกซึ้งในความสัมพันธ์"

"ใบหน้าท่านช่างเหมือนเขาราวพิมพ์เดียว"
"แต่สาวมองแล้วไม่เหลียวเหมือนพี่ท่าน
แฝดอย่างเราสามารถสื่อจิตสัมพันธ์
ช่วงนี้ฝันว่าท่านพี่จะมีภัย"

ป.ล.พักนี้มีหลังไมค์เข้ามาหาผู้กินกับเยอะมาก บอกอยากเห็นหนึ่งในนักแสดงหลัก รับบท สาวชาวบ้านผู้อ่อนหวาน อ่อนแอ แถมกำชับมาด้วยว่าต้องเล่นเป็นแฟนของเผิงหลงไห่นะ เอาล่ะ ในเมื่อ FC เรียกร้องกันเข้ามาขนาดนี้แล้ว มีหรือผู้กินกับ เอ้ย ผกก.ไป๋็จะไม่จัดให้ รอดูบทแสนหวานของ อิงไฉ่เอ๋อร์ กันได้เลยนะคร้าบ p20
หัวข้อ: Re: วิถีจอมยุทธเจ้าสำราญ [ที่ตอนจบตกม้าตาย] 555+
เริ่มหัวข้อโดย: กันและกัน ที่ พฤษภาคม 16, 2010, 03:13:12 pm
ครั้นหลงไห่ได้ตื่นฟื้นขึ้นมา
กายอ่อนล้าชอกช้ำตั้งแต่หัว
เหมือนกระดูกโดนป่นไปทั้งตัว
ตาพร่ามัวด้วยอ่อนกำลังไป

ครั้งเหลือบไปก็เห็นแม่นางน้อย
ที่อยู่คอยปรนนิบัติรักษาให้
ก็จึงถามแม่นางนั้นเป็นใคร
ขอขอบใจที่ช่วยชีวิตเรา

ว่าแต่ว่าที่นี่คือที่ไหน
พอมองไปเจอแต่ป่ากับขุนเขา
เผิงหลงไห่ก็คือชื่อของเรา
ขอบใจเจ้าแม่นางน้อยก็ทราบนาม

หัวข้อ: Re: วิถีจอมยุทธเจ้าสำราญ [ที่ตอนจบตกม้าตาย] 555+
เริ่มหัวข้อโดย: ทูตซ้ายพรรคจรัส ที่ พฤษภาคม 16, 2010, 05:30:47 pm
ครั้นหลงไห่ได้ตื่นฟื้นขึ้นมา
กายอ่อนล้าชอกช้ำตั้งแต่หัว
เหมือนกระดูกโดนป่นไปทั้งตัว
ตาพร่ามัวด้วยอ่อนกำลังไป

ครั้งเหลือบไปก็เห็นแม่นางน้อย
ที่อยู่คอยปรนนิบัติรักษาให้
ก็จึงถามแม่นางนั้นเป็นใคร
ขอขอบใจที่ช่วยชีวิตเรา

ว่าแต่ว่าที่นี่คือที่ไหน
พอมองไปเจอแต่ป่ากับขุนเขา
เผิงหลงไห่ก็คือชื่อของเรา
ขอบใจเจ้าแม่นางน้อยขอทราบนาม

"ข้าแซ่อิงมีชื่อว่าไฉ่เอ๋อร์ค่ะ
ท่านละคะไปบาดเจ็บมาจากไหน
พลัดหลงมาแถวริมธารได้เยี่ยงไร
แผลท่านไซร้ข้าเกรงว่าหนักเอาการ

ถ้ายังไงขอเชิญพักบ้านข้าก่อน
ส่วนเสื้อผ้าที่หลับนอนพร้อมอาหาร
ที่แถวนี้มันค่อนข้างจะกันดาร
ของพื้นบ้านเกรงท่านจะไม่ถูกใจ"
หัวข้อ: Re: วิถีจอมยุทธเจ้าสำราญ [ที่ตอนจบตกม้าตาย] 555+
เริ่มหัวข้อโดย: กวีพเนจร ที่ พฤษภาคม 16, 2010, 06:39:32 pm

โอ๊ย...ข้าเมา...เหล้าหมด...ที่ซดมา
เซถลา...หน้าขมำ...ยังค้ำได้
อยู่ไหนนะ...เจ้าศิษย์รัก...มักหายไป
ออกมาให้...ข้าเห็นหน้า...หาอาจารย์

เจ้าอึ๊งย้ง...คงจะหลับ...พับคาเตียง
ก๊วยเจ๋งเอียง...คอพับ...น่าสงสาร
เฮ้ย..ผิดเรื่อง...เคืองไหมนะ...เจ้าของผลงาน
อั้งชิกง...เพียงเดินผ่าน...ผิดเวลา
หุๆ...แวะมาแซวนะจ๊ะ p20 p20 p20 p18 p18 p18
หัวข้อ: Re: วิถีจอมยุทธเจ้าสำราญ [ที่ตอนจบตกม้าตาย] 555+
เริ่มหัวข้อโดย: รอยทราย ที่ พฤษภาคม 16, 2010, 07:44:54 pm
ความเดิมจากตอนที่แล้ว: ไป๋อวี้ถังมีอาการแอลกอฮอลิสซึม จึงแยกกับหมิงเอ๋อร์แอบไปซื้อเหล้ากินที่ตลาด เรื่องไม่คาดฝันได้เกิดขึ้นไปอวี้ถังถูกลักพาตัวไปจากร้านเหล้า
ทางด้านหมิงเอ๋อร์ ได้พบกับน้องชายฝาแฝดของไป๋อวี้ถังชื่อ ยวิ๋นเฟย  แต่กลับเข้าใจผิดว่าเป็นไป๋อวี้ถังแกล้งนาง จึงมีการถกเถียงกันเล็กน้อย

" ยินดีที่ได้พบพี่ยวิ๋นเฟย
ลมใดเอยพัดพามาถึงนี่ "
" ข้าร้อนใจแฝดผู้พี่ข้าน่ะซี
เรื่องไม่ดีต้องเกิดขึ้นอย่างแน่นอน "

หมิงเอ๋อร์ใจเสียวิ่งตามหา
/ใครลักพาตัวท่านลองนึกย้อน
อดีตเขาผุดขึ้นมาเป็นฉากตอน
อรชรเกือบค่อนเมืองเคยผ่านมือ

หรือเศรษฐีโฉดชั่วเอาท่านไป
โธ่ !! พี่ไป๋อยู่ที่ใดไยยากยื้อ
ลิขิตฟ้าวาสนาไร้ตาฤา/
" หญิงจอมดื้อ ! ! พักก่อนเถิดเดี๋ยวเป็นลม "

" ไม่พักหรอก!! อย่ามายุ่งเรื่องของข้า "
สองนัยน์ตาชุ่มน้ำความขื่นขม
ทรุดลงนั่งหมดแรงใจระทม
ใบหน้าคมเลื่อนประชิดติดหน้านาง

" หยุดร้องก่อนคนดีพี่วอนขอ
เจ้าจงรอคนของข้าสืบข่าวบ้าง
เบาะแสมีแน่นอนฟ้าเป็นกลาง
และเข้าข้างคนถูกเสมอไป "

สองมือใหญ่หยุดชะงักไม่แตะต้อง
เสียงใจร้องมองหมิงเอ๋อร์นั่งห่อไหล่
ชักมือกลับวางที่เดิมของมันไป
/ดีหรือไม่แค่อยากกอดปลอบประโลม/

สามวันหลังเกิดเหตุจึงทราบข่าว
สายเหยี่ยวขาวบอกข้อมูลดั่งฟ้าโถม
ผู้บงการคือสนมจ้องรุมโทรม
อยากชมโฉมจึงฉุดคร่าเอาตัวไป

จอมยุทธหลิว..เหลยเซิง..และยวิ๋นเฟย
ต่างนิ่งเฉยเก็บความจริงนั้นเอาไว้
คู่หมั้นไป๋อวี้ถังร้อนดั่งไฟ
คงบุกไปถึงวังแน่อาจเสียการ

ณ ศาลากลางน้ำท่ามหิ่งห้อย
พระจันทร์ย้อยแสงนวลยวนขับขาน
ดอกไม้หอมส่งกลิ่นรัตติกาล
ใจหนึ่งพล่านสลดเศร้าแสนโศกา

" สรรพสิ่งต้องพานพบอุปสรรค
มีขลุกขลักตามหนทางบ้างหนักหนา "
" เพราะเหตุใดข้าประสบอยู่เรื่อยมา
หรือเพราะฟ้ารังเกียจข้าไม่เข้าใจ ? "

ร่างบางสั่นสะท้านไหวเล็กน้อย
น้ำตาปรอยหยาดหยดก้อนกลมใส
กลิ้งลงมาจากพวงแก้มช่างบาดใจ
คนร่างใหญ่ขยับใกล้ชิดเข้ามา

สองมือคล้ายชั่งใจควรไม่ควร
เริ่มเรรวนนั่งข้างนางดั่งหินผา
" สุดแท้แล้วแต่โชคชะตา "
สองมือหนายื่นมารับซับแก้มบาง

" เพิ่งเจอกันไยท่านจึงอาทรข้า ? "
" อาจเพราะว่า.. "  ไร้เสียงตอบคนเคียงข้าง
ความเงียบงัน..เสียงสะอื้น..กลิ่นกายนาง
ดาวพรายพร่าง..เดือนตอบรับ..ฟ้าราตรี

ทั้งสองเงามองจันทร์เคลื่อนนภา
สุดขอบฟ้าอาทิตย์แรงรัศมี
/สิ่งใดบีบกลางใจตอบข้าที
เรื่องเช่นนี้ความรู้สึกไยเปลี่ยนไป

ฤาคลับคล้ายจันทราเวลานี้
รัศมีหาสู้อาทิตย์ได้
สุริยาสาดแสงมาคราใด
ต้องลาไกลไปอีกฟากด้วยหมดแรง/
หัวข้อ: Re: วิถีจอมยุทธเจ้าสำราญ [ที่ตอนจบตกม้าตาย] 555+
เริ่มหัวข้อโดย: ทูตซ้ายพรรคจรัส ที่ พฤษภาคม 17, 2010, 01:03:00 am
ความเดิมตอนที่แล้ว :: อวี้ถังโดนวางยาสลบแล้วจับตัวมาขายให้กับพระสนมตง นางคิดจะรั้งเขาไว้ข้างกายแต่อวี้ถังไม่ยอม สนมตงรู้อยู่แล้วว่าหนูขนทองใช่จะยอมใครง่าย ๆ จึงเตรียมแผนรับมือเขาโดยการผสมผงฝิ่นลงให้เหล้าไหสุดท้ายที่เขาดื่ม ก่อนจะให้ฟ่านหลีซื่อจับตัวมาให้

"นี่นะหรือหนูขนทองที่เขาว่า
รีบบอกมาเจ้าจะเอาสักเท่าไหร่"
"หมื่นตำลึงทองเกรงว่ายังน้อยไป"
"ช่างเข้าใจขูดรีดข้า สนมตง"

"หามิได้สินค้าดีเช่นท่านไป๋
ไม่ว่าใครหากพบเห็นเป็นต้องหลง
พระสนมข้าอยากขอเอ่ยตามตรง
มีเท่าไหร่เป็นข้าคงทุ่มหมดตัว"

สนมตงพิศดูร่างที่หลับใหล
เรียวปากบางหนุ่มน้อยไซร้ช่างยวนยั่ว
/ใบหน้าคมทำใจข้าเต้นระรัว
อยากเนียนัวไม่ห่างกายสักนาที/

หากไม่มีคำสั่งข้า ห้ามเข้ามา!!!
"จงไปบอกฮ่องเต้ว่าในยามนี้
ข้าออกไปวัดจินกั๋วร่วมพิธี
สร้างบุญญาบารมีให้พระองค์"

มือเรียวลูบไล้ไปตามใบหน้าหล่อ
เฝ้าพะนอคลอเคลียใกล้ด้วยใจหลง
ร่างสูงพลันรู้สึกตัวแบบมึนงง
/นี่ข้าคงดื่มสุรามากเกินไป

ไม่ใช่สิข้าถูกพิษกร่อนกำลัง
จึงพลาดพลั้งถูกจับกุมตัวเอาไว้
หลังจากนี้เรื่องราวมันเป็นยังไง
ข้าทำไมจำอะไรไม่ได้เลย/

"แม่นางน้อยไม่ทราบว่าเจ้าเป็นใคร
บอกได้มั้ยข้าอยู่ไหนช่วยเฉลย"
"ห้องข้าเอง เจ้าอย่าได้กังวลเลย"
"แล้วทรามเชยน้องหญิงข้าอยู่ไหนกัน"

ข้าขอสั่งห้ามให้เจ้าเอ่ยถึงนาง!!!
"ด้วยเรือนร่างอันเซ็กซี่และชวนฝัน
ลิ้มลองข้าเจ้าจะลืมนางโดยพลัน"
ไม่มีวัน เรื่องอะไรข้าจะยอม!!!

"กว่าที่ข้าจะจูนกับน้องหญิงได้
ผ่านความตายจึงรู้ค่าควรถนอม
ไม่มีทางให้นางกลับไปตรมตรอม"
ขอตอบอย่างไม่อ้อมค้อม ข้าไม่ทำ!!!

ไป๋อวี้ถังคิดขัดขืนข้ารึไง!!!
"ยามนี้ไซร้เจ้าไร้เรี่ยวแรงด้วยซ้ำ
ว่าง่าย ๆ สั่งอะไรจงรีบทำ"
ถ้าไม่อยากโดนยีย่ำจนช้ำใน!!!

"นิสัยข้าไม่ชมชอบไม่คิดทำ
และขอย้ำข้าไม่คิดแลหญิงไหน
ใจของข้าให้น้องหญิงไม่ปันใคร
คนเดียวไซร้ตราบชีวันข้ามลาย"

"ข้าโอนอ่อนใช่ว่าข้าต้องยอมให้
หนุ่มน้อยไซร้ถอนคำพูดยังไม่สาย
จะให้ข้าบังคับเจ้านั้นง่ายดาย"
อวี้ถังคล้ายมือไม้สั่นขึ้นอีกครา

"สิ่งที่เจ้าต้องการคือ นี่ใช่ไหม?"
ร่างสูงไซร้กัดฟันกรอดเลือดขึ้นหน้า
"เป็นไงเล่าฤทธิ์น้ำเมาผสมยา"
"รีบบอกมา เจ้าให้ข้าดื่มอะไร?"

"มันก็แค่นารีแดงผสมฝิ่น
ฤทธิ์ของมันหากได้กินเพียงนิดไซร้
จะทุรนทุรายจนแทบขาดใจ"
"เป็นยังไงรู้พิษสงมันรึยัง?"

ไป๋อวี้ถังข่มความอยากยาเอาไว้
"ถึงต้องตายก็ไม่ให้เจ้าสมหวัง"
"พ่อหนุ่มน้อยดื้อเกินไปก็น่าชัง
ข้าจะขังเจ้าสักสามวันสามคืน"

"ให้อดข้าวอดน้ำและอดยา
ร่างกายเจ้าจะปวดปร่าทั้งหลับตื่น
ทรมานเช่นนี้ไปทุกคืน
แม้เรี่ยวแรงจะยืนยังไม่มี"
หัวข้อ: Re: วิถีจอมยุทธเจ้าสำราญ [ที่ตอนจบตกม้าตาย] 555+
เริ่มหัวข้อโดย: กันและกัน ที่ พฤษภาคม 17, 2010, 08:56:46 am
"ข้าแซ่อิงมีชื่อว่าไฉ่เอ๋อร์ค่ะ
ท่านละคะไปบาดเจ็บมาจากไหน
พลัดหลงมาแถวริมธารได้เยี่ยงไร
แผลท่านไซร้ข้าเกรงว่าหนักเอาการ

ถ้ายังไงขอเชิญพักบ้านข้าก่อน
ส่วนเสื้อผ้าที่หลับนอนพร้อมอาหาร
ที่แถวนี้มันค่อนข้างจะกันดาร
ของพื้นบ้านเกรงท่านจะไม่ถูกใจ"

ครั้นหลงไห่ได้ความจึงถามต่อ
ว่าแม่พ่อของเจ้าเล่าไปไหน
เจ้าอยู่ตัวคนเดียวนั้นหรือไร
คนเดียวมันอันตรายนะแม่นาง

กลางป่านี้มันมีทั้งเสือสิง
ยังไม่รวมหลินปิงและลิงค่าง
ที่ทักไปเพราะเป็นห่วงแม่นาง
หญิงคนเดียวก็ไม่ต่างจากกวางน้อย

อยู่กลางป่าก็ท่ามกลางดงเสือร้าย
โดนขบตายกินกันไม่ทันย่อย
โดนกัดกินเหลือกระดูกเป็นร่องรอย
แม่นางน้อยนั้นอยู่ได้อย่างไร




หัวข้อ: Re: วิถีจอมยุทธเจ้าสำราญ [ที่ตอนจบตกม้าตาย] 555+
เริ่มหัวข้อโดย: 张龙 天 [แด่คนช่างฝัน(เฟื่อง)] ที่ พฤษภาคม 17, 2010, 04:28:29 pm
ทั้งตัวพี่หลงไห่และพี่ไป๋
หายไปไหนกันหมดล่ะนี่
ทำอย่างกับว่าเป็นผี
ยังเห็นอยู่ดีดีหายไปเฉย

สงสัยข้าต้องออกตามหาพี่
อยู่ดีดีเจอพี่หมิงก็ถามเลย
เห็นพี่ไป๋พี่หลงไผ่บ้างไหมเอย
ท่านว่าที่พี่เขยตอบข้าที

พอหมิงเอ๋อได้ยินดังนั้น
ก็บอกพลันว่าตัวพี่ไป๋นี้
ถูกคนจับตัวไปสามวันดี
ตัวข้านี้เป็นห่วงจะตามไป

เมื่อจางหย่งโจวรู้ข่าวว่าพี่ไป๋ของเขานั้นถูกสนมจับตัวไปก็รีบมุ่งหน้าไปช่วยทันที โดยฝากให้พี่หมิงเอ๋อ
ช่วยตามหาพี่เผิงหลงไห่แทนเขาในช่วงที่เขาไปตามพี่ไป๋กลับมา
หัวข้อ: Re: วิถีจอมยุทธเจ้าสำราญ [ที่ตอนจบตกม้าตาย] 555+
เริ่มหัวข้อโดย: 张龙 天 [แด่คนช่างฝัน(เฟื่อง)] ที่ พฤษภาคม 17, 2010, 10:09:15 pm
จางหย่งฟาง น้องหย่งโจว มาตามพี่
ตามถึงบ้าน อยู่ที่ ในป่าเขา
เพื่อจะมา บอกเล่า ถึงข่าวคราว
เป็นเรื่องราว ที่ผ่านมา และผ่านไป

จางหย่งฟาง ออกเดินทาง ตามหาพี่
พี่คนดี ท่านนี้ อยู่ที่ไหน
ได้โปรดมา รับข้า  จะได้ไหม
ขอท่านได้ รีบมา อย่างเร็วพลัน

จางหย่งฟาง เดินมาถึง ริมตลาด
นางไม่คาด ได้คิด ไม่ใฝ่ฝัน
ว่าจะ มาถึง อย่างเร็วพลัน
ในเวลา สามวัน ที่ผ่านไป

พอมาถึง นางหมิงเอ๋อ ได้ไปทัก(ผิด)
ว่าไยเจ้า(หย่งโจว) มาช้านัก หายไปไหน
ที่หายไป นี่ไป ทำอะไร
บอกได้ไหม หย่งโจว เจ้าตัวแสบ

จางหย่งฟาง น้องสาวของหย่งโจว  ออกเดินทางมาตามหาพี่ชาย  เพื่อบอกข่าวคราวที่บ้านให้พี่ได้รู้
พอมาถึงในเมือง พี่หมิงเอ๋อที่เห็นหย่งฟางก็ทักหย่งฟางผิดคิดว่าเป็นหย่งโจว เหตุเพราะหน้าตาเหมือนกันมาก 
หย่งฟางได้บอกว่านางคือหย่งฟาง แต่หมิงเอ๋อไม่เชื่อ 
ป.ล.  ต่อจากนี้พี่ทรายมาตอบหน่อยนะ
หัวข้อ: Re: วิถีจอมยุทธเจ้าสำราญ [ที่ตอนจบตกม้าตาย] 555+
เริ่มหัวข้อโดย: รอยทราย ที่ พฤษภาคม 18, 2010, 07:53:08 am

เมื่อจางหย่งโจวรู้ข่าวว่าพี่ไป๋ของเขานั้นถูกสนมจับตัวไปก็รีบมุ่งหน้าไปช่วยทันที โดยฝากให้พี่หมิงเอ๋อ
ช่วยตามหาพี่เผิงหลงไห่แทนเขาในช่วงที่เขาไปตามพี่ไป๋กลับมา

ต่อจากตอนที่ ศิษย์น้องจางหุนหันจะไปช่วยไป๋อวี้ถัง และให้หมิงเอ๋อร์ไปตามหาเผิงหลงไห่ผู้เป็นเพื่อนของศิษย์น้องจาง

" พี่หมิงเอ๋อร์ช่วยออกตามหาเพื่อนข้า"
" เจ้าเป็นบ้าหรือไรไอ้ศิษย์น้อง ?
เผิงหลงไห่หาใช่แฟนจงคิดตรอง
อย่าทำบ๊องให้ข้านั้นออกไปตาม
"

" ข้าเป็นห่วงศิษย์พี่ของข้านี่ "
" เค้าเป็นว่าที่สามี เจ้าอย่าพล่าม!!
ข้าไปเองหาสนมจอมลามปาม
อย่ายุ่งย่าม!! ไปตามเพื่อนของเจ้าไป "

ศิษย์น้องจางได้คำสั่งอันเฉียบขาด
เอามือปาดเหงื่อบนหัวที่เริ่มไหล
" ฝากไปบอกทุกคนด้วย..ไม่เป็นไร
ข้าจะไปทวงคนรักของข้าคืน
"
ป.ล. โปรดรอผู้กินกับมาพิจารณาคิวต่อไป นักแสดงท่านใดโพสโดยไม่ผ่านผู้กินกับ
ขอให้ไร้แฟน นกกระจอกไม่ทันกินน้ำ  นกเขาไม่ขัน เป็นหมัน ติดอหิวาต์  สิ้นใจด้วยไทฟรอยด์  หึหึ
ส่วนท่านผู้ชมหากอยากติชมโพสได้ตามสบายเลยค่ะ และถ้าคุณอยากร่วมแสดงรอติดต่อผู้กินกับหนูขนทองสุดหล่อนนะคะ  
หัวข้อ: Re: วิถีจอมยุทธเจ้าสำราญ [ที่ตอนจบตกม้าตาย] 555+
เริ่มหัวข้อโดย: กันและกัน ที่ พฤษภาคม 18, 2010, 08:44:26 am

[
ป.ล. โปรดรอผู้กินกับมาพิจารณาคิวต่อไป นักแสดงท่านใดโพสโดยไม่ผ่านผู้กินกับ
ขอให้ไร้แฟน นกกระจอกไม่ทันกินน้ำ  นกเขาไม่ขัน เป็นหมัน ติดอหิวาต์  สิ้นใจด้วยไทฟรอยด์  หึหึ
ส่วนท่านผู้ชมหากอยากติชมโพสได้ตามสบายเลยค่ะ และถ้าคุณอยากร่วมแสดงรอติดต่อผู้กินกับหนูขนทองสุดหล่อนนะคะ  



โห พี่หมิงเอ๋อแช่งขนาด  ไปโดดตึกตายสบายกว่ามั๊ย  อิอิ
หัวข้อ: Re: วิถีจอมยุทธเจ้าสำราญ [ที่ตอนจบตกม้าตาย] 555+
เริ่มหัวข้อโดย: กันและกัน ที่ พฤษภาคม 18, 2010, 01:10:49 pm
ขี้เกียจถามสาระทุกข์สุขดิบน้องไฉ่เอ๋อแล้ว  เข้าเรื่องการรักษาตัวก่อนดีกว่า  เดี๋ยวคิวผมไม่เดิน 

จนบัดนี้ร่างของข้าแหลกเป็นผง
จะขยับขึ้นลงก็ไม่ได้
เพราะกระดูกแตกหักทั่วร่างกาย
วานเจ้าหน่อยได้มั๊ยแม่นางอิง

ช่วยไปเก็บว่านจันทร์แดงบนภูเขา
และช่วยเอาว่านตะเภาบนน้ำนิ่ง(ลอยเหมือนผักตบชวา)
และช่วยเอาต้นไพลแห่งต้าชิง
ของสามสิ่งช่วยสมานกระดูกกัน

แล้วจงต้มน้ำในถังให้เดือดซะ
ส่วนข้าจะลงแช่ในน้ำนั้น
เอาเนื้อว่านสามสิ่งลงไปพลัน
แล้วสามวันข้าจะค่อยหายดี

จงไปช่วยทำตามที่ข้าบอก
เรื่องในนอกค่อยบอกเจ้าหลังจากนี้
รอเสียก่อนรอข้ารอข้าจนหายดี
ข้าจะมีเรื่องเล่าให้เจ้าฟัง

ปล. ว่านจันทร์แดง กับ ต้นไพล มีอยู่จริงนะครับ  ส่วนว่านตะเภาผมคิดขึ้นมาเอง

หัวข้อ: Re: วิถีจอมยุทธเจ้าสำราญ [ที่ตอนจบตกม้าตาย] 555+
เริ่มหัวข้อโดย: แค่คนคนนึง ที่ พฤษภาคม 18, 2010, 04:40:50 pm
และแล้ว ยวิ๋นเฟย(จอมมาๆหายๆ)ก็ได้บทจากผกก. 5555


ในขณะเดียวกันทางหมิงเอ๋อ
คิดจะไปพบเจอนางสนม
กล้ามากที่จับท่านไป๋ไปดอมดม
มาลูบคมคนอย่างข้า...ต้องเจอดี!!

มือเรียวบางคว้ากระบี่มาชิดแนบ
ก่อนจะแอบออกไปอย่างเร้นลี้
อำพรางตัวกับผู้คนเป็นอย่างดี
แต่ไม่พ้นยวิ๋นเฟยนี้ไหวตัวทัน

ร่างสูงใหญ่แกล้งเดินไปดักหน้า
เอ่ยวาจาว่ากล่าวเพียงสั้น - สั้น
"ท่านคิดดีพอแล้วหรือไงกัน?"
ส่วนหมิงเอ๋อก็เงียบงันไม่ตอบไป

"หากเป็นคนธรรมดาว่าไปอย่าง
จะบุ่มบ่ามฆ่าล้าง ใช่เรื่อใหญ่
แต่คราวนี้มันมิได้ง่ายอย่างใจ
หากแหวกหญ้าดังเกินไปจะเสียการณ์"

หมิงเอ๋อเงียบไม่ตอบไม่ถกเถียง
มีแต่เสียงสะอื้นไห้ดังขึ้นผ่าน
"ก็ข้ากลัวเสียท่านไป๋ตลอดกาล
ยิ่งช้านานข้าก็ยิ่งปวดหัวใจ"

ยวิ๋นเฟยมองหญิงสาวอย่างเจ็บปวด
ไยรู้สึกร้าวรวด ยากทนไหว...
ราวกับว่า...ไม่อยากรู้นางรักใคร
เหมือนหัวใจรักนางขึ้นทุกที


ด้วยความที่ ผกก.ให้บทมาแค่นี้ ข้าก็ไม่รู้จะไปทางไหน (เดี๋ยวผิดคิวแล้วจะ "ไร้แฟน นกกระจอกไม่ทันกินน้ำ  นกเขาไม่ขัน เป็นหมัน ติดอหิวาต์  สิ้นใจด้วยไทฟรอยด์" (คำใครไม่รู้~)) อิอิ
ผกก.บอกให้โยนให้แม่นางหมิงเอ๋อ ข้าก็โยนเลยละกันนะ อิอิ^^

ฝากด้วยล่ะ แม่นาง
หัวข้อ: Re: วิถีจอมยุทธเจ้าสำราญ [ที่ตอนจบตกม้าตาย] 555+
เริ่มหัวข้อโดย: รอยทราย ที่ พฤษภาคม 18, 2010, 09:05:42 pm
ต่อความเดิมตอนที่แล้ว ไป๋ยวิ๋นเฟยจับพิรุธของหมิงเอ๋อร์ได้จึงทักท้วงห้ามนางไปบุกชิงตัวไป๋อวี้ถัง  

" งั้นข้าขอไปไหว้พระทำใจหน่อย "
ดวงหน้าน้อยส่งสายตาแสนอ่อนหวาน
ไป๋ยวิ๋นเฟยเกินห้ามใจเอ่ยต้านทาน
โฉมสะคราญเดินลับตาจากเขาไป

ณ กลางป่าจักรพรรดิออกล่าสัตว์
เวรยามผลัดเฝ้าแน่นหนาขบวนใหญ่
ร่างบางในชุดดำซ่อนไม่ไกล
จ้องบ่าวไพร่..นับทหาร..นางกำนัล

สบโอกาสนางได้ใช้ยุทธตัวเบา
สกัดเฝ้าฮ่องเต้เกินคาดฝัน
อาวุธทุกชนิดเข้าโรมรัน
คอขาวนั้นปลายมีดวาวจ้องเล่นงาน

" คารวะเสด็จพ่อ..ข้าหมิงเอ๋อร์ "
น้ำตาเอ่อมองฝ่าบาทเอ่ยเรียกขาน
" ไงลูกรัก..ไม่เห็นหน้าเจ้าเสียนาน
ไปคลุกคลานอยู่ที่ใดจงเล่ามา "

ศาตราวุธทุกประเภทถูกชักกลับ
ก้มคำนับขออภัยโทษกล่าวหา
" ข้าไม่โกรธหาคิดถือเอาอาญา
เจ้าอุตส่าห์ทำหน้าที่ข้าดีใจ "

" กราบทูลเสด็จพ่อที่เคารพ
ลูกได้พบดวงใจ คือ ท่านไป๋
แต่สนมของท่านกลับชิงไป
ควรหรือไม่ท่านลองคิดตัดสินความ "

จักรพรรดิบนอาชานิ่งสงบ
" ลูกที่พบชายคนรักพ่อขอถาม
เจ้าหนีไปจากรั้ววังไร้เงาตาม
การกระทำช่างห่ามเกินคำใด

บัดนี้เจ้าอยู่ต่อหน้าพ่อ
มาทูลขอทวงคนรักนั่นใช่ไหม
คุ้นอยู่ว่าจอมเจ้าชู้เกินผู้ใด
ไยเจ้าไปหลงคารมสงสัยจริง "

" เสด็จพ่อโปรดอภัยความโง่เขลา
เรื่องพ่อลูกของเราวางบนหิ้ง
ขอจัดการบั่นสนมน่าชังชิง!!
สำคัญยิ่งคือ ท่านไป๋ อยู่กับนาง

วันนี้ลูกมาขออนุญาต
ขอชี้ขาดความผิดชั่วต้องสะสาง "
" ตามใจเจ้า " ฝ่าบาทตรัสแล้วพลาง
มองร่างบางลูกคนเล็กเอาแต่ใจ

" ขอบพระทัยเสด็จพ่อยุติธรรม "
ร่างชุดดำลับหายกิ่งไม้ไหว
" เปิดทางให้นางเข้าวังไป
ดูหนังใหญ่กันเถิดท่านนายพล "

วังสนมทหารหายตามคำสั่ง
ฟ้าดำคลั่งผ่าเปรี้ยงปร้างท่ามห่าฝน
พระสนมมากตัณหายิ่งร้อนรน
อยากได้คน..เล่นโลกีย์..แทบขาดใจ

เหลือบตามองร่างกำยำนอนแผ่หลา
เดินไปหาไป๋อวี้ถังล่ามแขนไว้
ใช้มือบางลูบแผงอกร้อนดั่งไฟ
จูบลงไปตรงดวงใจพอดิบพอดี

เสียงดังโครม!! ประตูไม้กระเด็นไกล
" มันผู้ใด!! กล้าบังอาจมาที่นี่ "
" ...."  ไม่มีเสียงผู้ใดตอบกลับเสียที
ใจป่นปี้สู่ตาตุ่มหวาดในทรวง

เพี๊ยะ เพี๊ยะ เพี๊ยะ !!! เสียงแส้ยาวสะบัดว่อน
นางล้มนอนเจ็บปวดแผล " ใครกล้าล่วง ? "
สนมตงผู้ยิ่งใหญ่พรั่นหวั่นทรวง
 " สมองกลวง..สวยแต่รูป..สมควรตาย!! "

ด้านอวี้ถังนอนสลบไม่รู้เรื่อง
เสียงแส้เขื่องฟาดไม่ยั้งหาขาดสาย
สนมตงแน่นิ่งแทบวางวาย
ร่างบางกรายเดินมาใกล้กระซิบไป

" จงรอทัณฑ์จากฮ่องเต้อย่าเพิ่งตาย!! "
" เจ้าผู้ร้ายแกคือใครบอกได้ไหม ? "
" รู้ชื่อแซ่แล้วเจ้าจะทำอะไร
คิดบัญชีข้าได้ไหมโง่จริงจริง!! "

" องค์หญิงเจ็ดพอแค่นี้เถิดขอรับ "
บวิวารก้มคำนับท่านองค์หญิง
" จงแก้มัดชายบนเตียง "  แล้วนั่งพิง
จิบน้ำขิงแก้เหนื่อยเมื่อยอารมณ์

ป.ล. โยนบทมาให้ข้างั้นรึ หึหึ










หัวข้อ: Re: วิถีจอมยุทธเจ้าสำราญ [ที่ตอนจบตกม้าตาย] 555+
เริ่มหัวข้อโดย: ทูตซ้ายพรรคจรัส ที่ พฤษภาคม 19, 2010, 11:15:46 am
ความเดิมตอนที่แล้ว :: หลังจากที่ไป๋อวี้ถังหายตัวไปหลายวัน ทางด้านหมิงเอ๋อร์ก็ร้อนใจออกตามหา ยิ่งพอได้รู้ว่าชายคนรักโดนสนมตงจับตัวไป ทำให้นางจำเป็นต้องเปิดเผยฐานะที่แท้จริงไปหาหวางอาหม่า (เสด็จพ่อฮ่องเต้) เพื่อทวงหนูขนทองคืน แต่สิ่งที่หมิงเอ๋อร์ยังไม่รู้ก็คือ ผู้อยู่เบื้องหลังละครอันวุ่นวายฉากนี้คือ เสด็จพ่อของตัวเอง

หมดเรื่องแล้วเจ้าทุกคนออกไปได้ !!
"พ่อยอดชายข้าเป็นห่วงท่านรู้ไหม
โชคยังดีที่คนร้ายใช่อื่นไกล
นางนั้นไซร้เป็นสนมพ่อข้าเอง"

มือเรียวลูบไล้ไปตามใบหน้าคม
"คิดแล้วสมน้ำหน้านักอยากอวดเก่ง
หากไม่เป็นเพราะตัวข้าออกโรงเอง"
ป่านนี้เจ๊งแล้วฉายาหนูขนทอง !!

ไป๋อวี้ถังที่แสร้งหลับสุดจะกลั้น
ปากคอร้ายแบบนี้มันต้องสนอง !!
รั้งเอวบางมาแนบชิดก่อนประคอง
สอดมือสองช้อนตัวนางวางบนเตียง

ตามทาบทับรวบมือนางขึ้นเหนือหัว
"หากเจ้ากลัวข้าจะปล้ำ อย่าส่งเสียง
คืนนี้แหละเจ้าและข้าจะร่วมเรียง"
ถ้าอยากเดี้ยงเป็นศพ ก็ลองดู !!

"ฐานะข้าคือองค์หญิงแห่งต้าถัง"
"โอ๊ยกลัวจังแต่ข้าไม่สนคำขู่
อันดับแรกควรต้องลงกลอนประตู"
หากเข้ามาข้าขอสู้จนตัวตาย !!

"ทูลฝ่าบาทละครชักไปกันใหญ่"
"ไม่เป็นไรไป๋อวี้ถังไว้ใจได้
ลูกหญิงข้าดีดกระโหลกดื้อจะตาย
ตอนเลือกคู่ก็เบี่ยงบ่ายทุกทีไป"

"คราข้าหนุ่มก็หัวรั้นเยี่ยงนางนี้
ลูกตัวดีถอดแบบข้าอย่าสงสัย
ละเว้นนางไว้สักคนจะเป็นไร"
"หรืออยากให้นางอยู่กวนป่วนในวัง?"

"ทูลฝ่าบาทหม่อมฉันพอจำได้
ตอนองค์ชายอี้เสด็จเยือนวังหลัง
องค์หญิงเจ็ดชวนงัดข้อแข่งพลัง
องค์ชายพลั้งถูกสอยดั้งหวิดหักไป"

"ส่วนอวี้ถังเท่าที่ได้ทดสอบดู
PART โฉมตรูเย้ากิเลสยั่วความใคร่
ตอบได้ดี มีรักเดียวไม่ปันใคร
PART อื่นไซร้ก็สอบผ่านผลงานดี"

"จะเหลือก็มีแต่ PART GENTLEMEN
มันแสบแสนเกินบรรยายใน PART นี้
ลูกหญิงข้ายังไม่ทันเข้าพิธี
ก็มาโดนหนูขี้หลีมันลวนลาม"

"ต้องโทษที่ลูกเจ็ดไปหลงรักมัน
มิเช่นนั้นใจนางคงไม่ถูกล่าม
พบหน้าข้ากล้าทวงคนไม่ครั่นคร้าม
ทั้งวู่วามบุกเข้าช่วยไม่กลัวภัย"

"ได้ยินว่าเขายังมีแฝดผู้น้อง
เคยได้ครองตำแหน่งจอหงวนใหม่
แต่มาขอสละสิทธิ์ก่อนใคร ๆ
นามนั้นไซร้คือบัณฑิตไป๋ยวิ๋นเฟย"

วกกลับมาช่วงเลิฟซีนที่ PAUSE ไว้
ไป๋ได้ใจแกล้งองค์หญิงหน้าตาเฉย
ฉากแบบนี้ท่านผู้ชมคงคุ้นเคย
แม้ไม่เอ่ยก็รู้ลงเอยเยี่ยงไร

สรุปแล้วผู้บงการเรื่องทั้งหมด
มีพระยศเจ้าแผ่นดินผู้ยิ่งใหญ่
หวางอาหม่าองค์หญิงเจ็ดหาใช่ใคร
สั่งลงไปให้หาฤกษ์งามยามดี

"อัญเชิญองค์หญิงหมิงจูลงจากคาน
ไหว้ฟ้าดินเป็นพยานในวันนี้
แล้วพร้อมใจคำนับบุพการี
ก่อนฟูชีจะตุ้ยไป้กันและกัน"


"ข้าฟู่หม่า ไป๋อวี้ถัง ให้สัจจา
ต่อจากนี้สาบานว่าจะรักมั่น
สุขและทุกข์พร้อมเคียงข้างดูแลกัน
กาลเปลี่ยนผันไม่มีวันแปรเปลี่ยนใจ"


ป.ล.วันนี้ผู้กินกับจะสอนคำศัพท์จีนวันละหลายคำ ??? หวางอาหม่า แปลว่า เสด็จพ่อฮ่องเต้
? ฟู แปลว่า สามี ? ชี แปลว่า ภริยา ? ตุ้ย แปลว่า กัน ? ไป้ แปลว่า ไหว้ รวมแล้วคือ ???? ฟูชีตุ้ยไป้ แปลว่า สามีภริยาคำนับกันและกัน ส่วนคำสุดท้าย ?? ฟู่หม่า แปลว่า ราชบุตรเขย
หัวข้อ: Re: วิถีจอมยุทธเจ้าสำราญ [ที่ตอนจบตกม้าตาย] 555+
เริ่มหัวข้อโดย: 张龙 天 [แด่คนช่างฝัน(เฟื่อง)] ที่ พฤษภาคม 19, 2010, 02:36:58 pm
จางหย่งฟางสงสัยใคร่อยากรู้
เหตุใดดูพี่พี่เป็นไรไป
แล้วท่านพี่ของข้าหายไปไหน
พี่หย่งโจวหลบหนใดออกมาเลย

ออกเดินทางตามหาพี่ข้านี้
โอ้!คนดี ท่านนี้อย่าเมินเฉย
ท่านหายไปข้าเป็นห่วงจังเลย
ออกมาเถอะพี่เอ๋ย..........นะ
หัวข้อ: Re: วิถีจอมยุทธเจ้าสำราญ [ที่ตอนจบตกม้าตาย] 555+
เริ่มหัวข้อโดย: กันและกัน ที่ พฤษภาคม 19, 2010, 02:37:27 pm
เผิงเสี่ยวหลงน้องของเผิงหลงไห่
เป็นน้องชายแสนซื่อที่ห่วงเขา
เห็นหลงไห่ไปนานจึงก็เศร้า
พี่ชายเราหายไปไร้ร่องรอย

ข้าเหงาใจที่ไร้ท่านเป็นเพื่อนเล่น
แต่เช้าเย็นจนเอ็นจะเป็นฝอย
ท่านพี่กลับหายไปไร้ร่องรอย
ได้แต่นั่งเศร้าสร้อยไปหลายวัน

ข้าจะออกตามหาพี่หลงไห่
คงจะได้พบเจอตัวพี่ท่าน
คงได้เล่นสนุกกันทุกวัน
มาว่าพลันก็ดำผุดขึ้นพื้นทราย

เดินทางไปพบบ้านอยู่หลังหนึ่ง
ครั้นไปถึงก็จึงเข้าถามไถ่
เมื่อเห็นคนบนเตียงก็ตกใจ
นั้นท่านพี่หลงไห่ของข้านี่

เหตุใดท่านถึงนอนตัวแน่นิ่ง
ไม่ไหวติงเหตุใดเป็นเช่นนี้
โอ้แม่นางท่านช่วยบอกข้าที
ว่าท่านพี่ของข้าเป็นอะไร





หัวข้อ: Re: วิถีจอมยุทธเจ้าสำราญ [ที่ตอนจบตกม้าตาย] 555+
เริ่มหัวข้อโดย: กันและกัน ที่ พฤษภาคม 22, 2010, 09:33:15 am
เมื่อเผิงเสี่ยวหลงทราบความเป็นไปของเผิงหลงไห่ จากอิงไฉ่เอ๋อ  ก็อาสาหาตัวยามารักษาพี่ชายตน


เที่ยวดั้นด้นค้นตัวยาจนหมดสิ้น
แทบจะพลิกฟ้าดินออกมาหา
เมื่อได้ว่านทั้งสามสิ่งนั้นมา
ก็ถลาเร่งไปบ้านแม่นางอิง

แล้วจัดแจงต้มน้ำในบ่อใหญ่
แล้วจึงใส่ตัวยาทั้งสามสิ่ง
เคี่ยวตัวยาช้าช้าอย่างระวิง
แม่นางอิงช่วยพาพี่ข้ามาที

ส่วนไฉ่เอ๋อใช้แคร่ลากหลงไห่
เสี่ยวหลงช่วยแบกไปใส่ในบ่อนี้
รอซักห้าชั่วยามกำลังดี
ตัวยานี้จะแทรกซึมเข้าร่างกาย


ตอนต่อไป เผิงหลงไห่่จะรีเทิร์น  อิอิ 
หัวข้อ: Re: วิถีจอมยุทธเจ้าสำราญ [ที่ตอนจบตกม้าตาย] 555+
เริ่มหัวข้อโดย: ทูตซ้ายพรรคจรัส ที่ พฤษภาคม 22, 2010, 10:59:27 am
ความเดิมตอนที่แล้ว :: หลังจากเสร็จพิธีกราบไหว้ฟ้าดิน นางกำนัลก็พาองค์หญิงหมิงจูเข้าไปรอในห้องหอ ส่วนอวี้ถังพอได้รับราชโองการจากจูฉางโซ่ว (ชื่อจริงของฮ่องเต้) ก็โกรธเป็นฟืนเป็นไฟ โดยวิสัยของเขาก็ไม่ชอบกฏเกณฑ์ และการถูกล้อมกรอบอยู่แล้ว ยิ่งโดนฮ่องเต้ส่งราชโองการมาหยามหน้า ยิ่งอยากออกจากวังไปให้เร็วที่สุด ตอนแรกอวี้ถังคิดจะพาหมิงจูหนีแต่ก็กลัวภายภาคหน้านางจะลำบากต้องคอยอยู่อย่างหลบ ๆ ซ่อน ๆ ไปตลอดชีวิต อีกอย่างนางเพิ่งได้พบหน้าบิดาอีกครั้งหลังจากที่ไม่ได้พบกันมานาน คนที่กำพร้าทั้งบิดามารดาอย่างเขามีหรือจะไม่เข้าใจความรู้สึกนี้ อวี้ถังจึงวางแผนจะยกหมิงจูให้กับยวิ๋นเฟยแฝดผู้น้องของตัวเอง เพราะคิดว่านางควรมีคู่สมรสที่เพรียบพร้อมและประวัติดี มากกว่าคาสโนว่าจอมเข้าชู้อย่างเขา

ไป๋ฟู่หม่ารับราชโองการ !!
กงกงอ่านสาส์นด้วยเสียงกังวาลใส
"ทรงตรัสว่านับตั้งแต่วันนี้ไป
จงตั้งใจศึกษากฏในเวียงวัง

ราชรถมาเกยเจ้าก็จริงอยู่
ควรตรองดูไม่ว่าจะยืนหรือนั่ง
ขยับตัวทำอะไรให้ระวัง
หากพลาดพลั้งจะมีโทษ blah blah blah !!

"กฏร้อยเจ็ดข้อควรท่องจนขึ้นใจ
พบปะใครอย่าให้เสื่อมเสียถึงข้า
ว่าฟู่หม่าที่องค์หญิงทรงเลือกมา
กิริยาไร้สมบัติของผู้ดี"

"จูฉางโซ่วเบื้องหน้าแสร้งยอมรับข้า
ลับหลังกลับส่งสาส์นมาคล้ายเสียดสี
ว่าตัวข้าไร้สมบัติของผู้ดี"
ยศฐานี้ข้าไม่เคยต้องการมัน !!

"ไม่สั่งสอนเจ้าก็บุญเท่าไหร่แล้ว
ยังไม่แคล้วไม่สำนึกความผิดนั่น

เห็นท่านห้าอย่างข้าเป็นอะไรกัน
คิดปลุกปั่นหัวข้าตามอำเภอใจ"

/ครั้นจะให้ลักพาตัวหมิงจูหนี
ก็ใช่ที่พ่อลูกเพิ่งพบกันใหม่
จะพรากนางไปยามนี้ได้เยี่ยงไร
มันหาใช่วิสัยข้าควรกระทำ

อีกอย่างนางมีศักดิ์เป็นถึงองค์หญิง
ไม่ใช่หมิงเอ๋อร์คนเดิมแล้วด้วยซ้ำ
ในยามนี้สิ่งที่ข้าพึงกระทำ
คือปล่อยนางให้ดื่มด่ำความสุขไป

นางควรได้คู่สมรสที่ดีพร้อม
ยามนางเศร้าพูดเกลี้ยกล่อมให้สดใส
ทุกข์หรือสุขเคียงข้างนางไม่ร้างไกล
Profile ต้องสะอาด White ไร้ราคี

เท่าที่ดูน้องยวิ๋นเฟยเข้าแก๊บสุด
หากข้าฉุดเขามาพูดคุยเรื่องนี้
ก็เกรงว่าตัวเขาคงไม่เห็นดี
ทางเลือกที่เหลืออยู่คือพึ่งตัวเอง/

อวี้ถังครุ่นคิดแผนการสักพักใหญ่
สีหน้าไซร้แสดงชัดว่าคร่ำเคร่ง
จับคู่เมียให้แฝดน้องของตัวเอง
แผนโครตเจ๋งไม่รู้คิดได้ยังไง

/ก่อนอื่นต้องแสร้งทำเป็นลืมเวลา
ร่ำสุรากับขุนนางชั้นน้อยใหญ่
ปล่อยหมิงจูนั่งรอเก้อเซ็งเป็ดไป
จากนั้นไซร้เรียกยวิ๋นเฟยให้เข้ามา/

'บอกคืนนี้ข้ามีเรื่องจะคุยด้วย
ให้เจ้าช่วยชมจันทร์พลางอยู่รอข้า
หน้าห้องหอตรงริมน้ำมีศาลา
จิบน้ำชาชมจันทราให้เพลินใจ'

/ส่วนหมิงจูข้าน่ะรู้นิสัยดี
นั่งติดที่เคยได้นานซะเมื่อไหร่
คงออกมายืดเส้นสาย...โช๊ะเข้าให้ !!
หันกายไปก็จะเห็นในศาลา/

/หนุ่มหน้าหล่อจิบน้ำชาพลางชมจันทร์
ได้มองพลันนางจะต้องนึกถึงข้า
คงจะชวนเขาเข้าห้องหอสักครา
นั่งเป็นเพื่อนฆ่าเวลาคุยกันไป/

/ส่วนข้าก็กะจังหวะไปพบเข้า
แสร้งทำเมาตัดพ้อนางซะยกใหญ่/
'ยามนี้ข้ารู้ซึ้งแล้วเจ้าเลือกใคร
เจ้าไม่อาจเก็บเราไว้ทั้งสองคน

ข้าเป็นพี่ย่อมสละได้เพื่อน้อง'

พลางเหลือบมองดูหมิงจูที่สับสน
ก่อนอาศัยโอกาสอันดีของตน
ประกาศว่า 'ขอเป็นคนเดินจากไป'

/ทำเช่นนี้ใช่ว่าข้าไม่รัก
ปวดใจนักเห็นน้องหญิงมีคนใหม่
แต่ตัวข้าคงต้องขออำลาไป
ดามหัวใจที่สลายกลับคืนมา

อาจต้องใช้ช่วงเวลาทั้งชีวิต
หากลิขิตของสวรรค์สั่งให้ข้า
ช้ำเพราะรักชดใช้กรรมที่ทำมา
ข้านั้นพร้อมจะก้มหน้ายอมรับมัน/

'ไป๋อวี้ถังรักหมิงจูเพียงคนเดียว
ไม่ขอเกี่ยวแม่นางน้อยใหญ่ทั้งนั้น
ข้าคนนี้จะอวยพรเจ้าทุกวัน
ให้รักมั่นอยู่คู่กันตลอดไป'


ป.ล.blah blah blah แปลว่า เยอะจนไม่สามารถอธิบายได้หมด
หัวข้อ: Re: วิถีจอมยุทธเจ้าสำราญ [ที่ตอนจบตกม้าตาย] 555+
เริ่มหัวข้อโดย: ดาราอรุณ ที่ พฤษภาคม 22, 2010, 12:29:42 pm
แวะมาอ่านบู๊รักดะเหล่าจอมยุทธ
เศร้าที่สุดเวลามีไม่พอได้
จะรับบทคงหายหัวนานเกินไป
ขอแค่ได้นั่งอ่านไปพลางๆ

ปั่นเข้าเหล่าผองพี่ที่น่ารัก
น้องนี้จักนั่งอ่านตามห่างๆ
โอ้ตัวข้าหายไปไหนหนอความว่าง
คงต้องวางเท่านี้ก่อนไว้พบกัน e037

อิอิ กำลังมันส์ ไว้แวะมาอ่านใหม่นะคะตอนนี้คงต้องวางบทไว้ในมือผู้กำกับ (ดีหรือร้ายนี่ เหอๆ) โอกาสดีๆเดี๋ยวมาใหม่  by
หัวข้อ: Re: วิถีจอมยุทธเจ้าสำราญ [ที่ตอนจบตกม้าตาย] 555+
เริ่มหัวข้อโดย: ดาราอรุณ ที่ พฤษภาคม 22, 2010, 03:05:40 pm
ความเดิมตอนที่แล้ว : ไป๋อวี้ถังกำลังฟุ้งซ่านกับความจริงที่ว่าคนรักกลายเป็นเจ้าหญิงแถมตัวเองก็ทำรายการความดี๊ดีไว้เสียเยอะจึงนั่งคิดแผนการส่งนางไปกับคนดีๆ  และสำหรับตอนนี้...ผกก. เห็นชิงหยุนหายไปนานเลยหาบทให้ระหว่างว่าง >.<

ข้างฝ่ายคุณหนูซิ่วจูได้รับข่าว
เป็นเรื่องราวเรียงร้อยจากนายหลี่
เหลยเซิงเล่าถ้อยความพอพิธี
ซิ่วจูนี้รับฟังแล้วถอนใจ

"ที่แท้นางนั้นเป็นถึงองค์หญิง
ข้าประวิงยิ่งนักหากแต่งกับไป๋
หนูขนร่วงตัวนั้นมีดีอะไร
ถึงได้ใจองค์หญิงเจ็ดไปครอบครอง"

"ในเมื่อรักมันหาเหตุผลมิได้
ก็อย่าไปสืบสาวความให้เศร้าหมอง
เรื่องของเขาเราไม่เกี่ยวตามครรลอง
อย่าเที่ยวต้องไปยุ่งยากลำบากเลย"

คุณหนูเซี่ยฟังคำเตือนแล้วตาขวาง
"อย่ามาวางมาดรู้ดีเที่ยวมาเอ่ย
รู้จักรักสักนิดไม่ใช่เลย
อย่ามาเปรยสั่งสอนข้าน่ารำคาญ!"

"ก็แล้วท่านจะเอายังไงเล่า
นายใหญ่เฝ้ารอท่าท่านกลับบ้าน"
"เรื่องของพ่อช่างพ่อไม่ได้การ
เรื่องที่บ้านช่างก่อนจะเป็นไร

ตอนนี้ข้าอยากพบพี่หมิงเอ๋อร์
ไปขอเจอกับตัวก็คงได้
ชุดนินจามหาเวทของท่านไง
ยืมได้ไหมเรื่องด่วนเดี๋ยวมาคืน?

 ?ก็แล้วถ้าตัวข้านั้นไม่ให้?
 ?ข้าก็จะด้านเดินเข้าไปไม่คิดฝืน
ทหารเต็มวังคงมายืน
ล้อมจับข้าจนตื่นอยู่ในกรง?

หลี่เหลยเซิงไม่เคยเลยจะชนะ
นางนี่นะหาเรื่องทุกประสงค์
ดื้อรั้นเกินขนาดไม่ยอมลง
 /ชักเริ่มปลงที่ตัวข้าต้องดูแล/

ท้ายที่สุดซิ่วจูลอบเข้าวัง
เหลยเซิงช่วยระวังหลังคอยตามแก้
 /ยังไงซะตัวข้าต้องคอยแล
หากนางแย่ขึ้นมาข้าก็ซวย/

 ?ท่านหมิงเอ๋อร์อยู่ไหมตอบข้าหน่อย?
แม่แน่งน้อยส่งเสียงกระซิบด้วย
เจ้าของชื่อฟังเสียงคุ้นก็นาดนวย
 ?ท่านจริงด้วย เจ้าหญิงข้า ขอเฝ้าองค์?

 ?เดี๋ยวสิเดี๋ยวลุกขึ้นก่อนมาอย่างไร?
 ?เคล็ดนินจาใช้ได้ตามประสงค์?
 ?ก็ไม่ควรเสี่ยงตายมาในดง
เข้าห้องกรงแถวนี้อันตราย?

คุณหนูเซี่ยสบมองดวงหน้างาม
นึกจะถามหยุดเรียบเรียงตามความหมาย
 ?พี่หมิงเอ๋อร์จะแต่งงานกับหนูตาย
ท่านแน่ใจหรือว่าคิดแล้วจริงๆ?

หมิงเอ๋อร์เงียบเมื่อฟังคำของน้องสาว
ดวงตากร้าวที่ทอดมาราวไฟวิ่ง
คำที่กล่าวด้วยเนื้อหามาท้วงติง
ทำให้นิ่งมิอาจตอบให้พอใจ

 ?ท่านนั้นเป็นเจ้าหญิงผู้สูงส่ง
ผู้คนคงสรรหาพาเสียได้
หากท่านนั้นแต่งงานกับท่านไป๋
ไม่ว่าใครมีแต่ติฉินนินทา

หากเป็นแฝดผู้น้องคนๆนั้น
ดวงตามั่นของเขาดูดีกว่า
สุภาพบุรุษยวิ๋นเฟยผ่านเข้ามา
เจรจาเพียงนิดดูจริงใจ

หนูขนร่วงมันเคยห่วงพี่น่ะหรือ
เขาทำดื้อแกล้งตาบอดทำฤทธิ์ใส่
เคยรู้ไหมว่าพี่เจ็บช้ำทั้งใจ
มีบ้างไหมที่หันเหมาดูแล

ไป๋อวี้ถังมีแต่รั้งให้เศร้าโศก
วิปโยคกรีดใจพี่เป็นแผล
มั่นใจหรือจะให้เขานั้นดูแล
ท่านจะแก้ความเจ็บช้ำไม่รู้จำ?

คนโดนท้วงได้แต่เชิญนางมานั่ง
รินน้ำชาอย่างระวังปิดตาช้ำ
ซิ่วจูมองความรู้สึกที่เก็บงำ
จึงเอ่ยคำแผ่วเบายิ่งกว่าเดิม

 ?ท่านพี่รู้ใช่ไหมความหมายข้า
ยวิ๋นเฟนมาดูแลและส่งเสริม
อวี้ถังมักนำโศกมาเต็มเติม
ใช่เหิมเกริมแต่อยากให้ตรองลองคิดดู?  

ปล. ใจจริงสงสารอวี้ถังจัง อิอิ
หัวข้อ: Re: วิถีจอมยุทธเจ้าสำราญ [ที่ตอนจบตกม้าตาย] 555+
เริ่มหัวข้อโดย: กันและกัน ที่ พฤษภาคม 22, 2010, 04:58:51 pm
ตอนนี้เผิงหลงไห่ฟื้นแล้ว  เห็นนักเลง 3 คนมาทำร้ายเผิงเสี่ยวหลงจนสลบ และหมายจะปลุกปล้ำอิงไฉ่เอ๋ออีก ด้วยโทสะจึงเข้าลุยกับพวกโจรจนกระเจิง

ฟื้นขึ้นมาร่างกายแสนปวดร้าว
กายร้อนผ่าวโลดแล่นทั่วแขนขา
เห็นร่างกายจมอยู่ในบ่อยา
จึงโผล่หน้าขึ้นมาเพื่อหายใจ

ลากโซ่ตรวนขึ้นมาจากปากบ่อ(อย่าลืม โซ่ตรวนยังไม่ได้เอาออก)
ปวดไขข้อกล้ามเนื้อพึ่งประสานใหม่
ยังรู้สึกมีอาการเหมือนช้ำใน
แถมร่างกายเต็มไปด้วยแผลยาว

เห็นชายหนุ่มนอนสลบตรงตอไม้
นั้นมันใช่เผิงเสี่ยวหลงใช่มั๊ยเล่า
ใครมันกล้าทำเช่นนี้กับน้องเรา
ทำงานเข้าตัวเองแล้วหรือไร

ครั้งได้ยินเสียงสาวร้องครวญคราง
เสียงแม่นางอิงไฉ่เอ๋อใช่หรือไม่
เหลือบไปมองทางต้นเสียงอย่างเร็วไว
เห็นโจรร้ายปล้ำไฉ่เอ๋อหมายทำเมีย

อันโซ่ตรวนที่ผูกมือไม่อยู่นิ่ง
ตีสวิงไปหนึ่งโจรที่หัวเสีย
โจรทั้งสามหันมามองทำหน้าเฮีย(?)
เดี๋ยวมีเคลียกับข้าเอ็งคอยดู

แล้วตวัดโซ่เหล็กพันข้อมือ
ประหนึ่งคืออาวุธเป็นแพ็คคู่
เตรียมตะลุยต่อตีที่ศัตรู
เดี๋ยวได้รู้โทนี่จาเล่นยังไง




หัวข้อ: Re: วิถีจอมยุทธเจ้าสำราญ [ที่ตอนจบตกม้าตาย] 555+
เริ่มหัวข้อโดย: 张龙 天 [แด่คนช่างฝัน(เฟื่อง)] ที่ พฤษภาคม 22, 2010, 05:29:31 pm
จางหย่งฟางเดินมาถึงบ้านในป่า
เห็นเจ้าโจรชั่วช้าปล้ำผู้หญิง
"ไอ้โจรบ้าพวกแกกล้าจริงๆ
อย่ามัวนิ่งไปซะเสียดีดี

ไม่อย่างนั้นข้านี้จะจัดการ
ไอ้พวกมารสังคมอย่างเจ้านี้
ไปให้ไกลจากบ้านเขาเสียดีดี
ไม่งั้นนี่(สากกระเบือ)เข้าหัวเจ้าแน่เอาไหม"

พอพวกโจรออกไปจากที่นั่น
นางเห็นพลันไปช่วยคนมาได้(เสี่ยวหลง ที่อยู่ตรงตอไม้)
เห็นสภาพแล้วดูแย่มากไปไหม(ไม่กล้ามองไปที่ตัว)
อยากมองไปแต่ไม่กล้าจะมอง......นะ

ต่อไป  ตามคิวนะพี่กัน  มาด้วยยยย
หัวข้อ: Re: วิถีจอมยุทธเจ้าสำราญ [ที่ตอนจบตกม้าตาย] 555+
เริ่มหัวข้อโดย: รอยทราย ที่ พฤษภาคม 22, 2010, 09:07:16 pm
ต่อความเดิมจากตอนที่แล้ว: ไป๋อวี้ถังยังติดอยู่ในงานเลี้ยงฉลอง ส่วนองค์หญิงหมิงจูได้ถูกส่งตัวเข้าหอไปแล้ว แต่ด้วยความที่องค์หญิงหมิงจูนั่งเฉยนานๆ ไม่เป็น จึงออกมาเดินเล่นยืดเส้นยืดสายในสวนหลังวัง

หมู่ดาวเดือนเคลื่อนขับจับท้องฟ้า
แสงดาราห่อห่มพรมเรือนร่าง
ดั่งภาพเขียนจิตรกรรมนำจัดวาง
ยามเยื้องย่างคล้ายร่ายรำกลืนดาวเดือน

หมิงเอ๋อร์ตกตะลึงความงามนั้น
ฤาภาพฝันหากเข้าใกล้กลัวลอยเลื่อน
คราเอื้อมแขนภาพนั้นคงลางเลือน
มิรู้ตนยามเคลื่อนกายเข้าไป

" ท่านพี่ไป๋..ขอโทษค่ะ..พี่ยวิ๋นเฟย "
หันมาเห็นทรามเชยทำตาใส
งามกว่าแสงจันทราดาวหม่นไกล
เทียบไม่ได้มุกล้ำค่าชวนชื่นตา

" องค์หญิงหมิงจูจงกลับหอ
โปรดนั่งรอคืนส่งตัวจากพี่ข้า "
" ไม่เอาล่ะ!!ข้าเบื่อห้องนั่นนี่นา "
" อย่าให้ข้าต้องบังคับท่านกลับไป!! "

ยัยตัวร้ายถลึงตาใส่ชายหนุ่ม
เพลิงเริ่มสุมกลุ่มโทสะตั้งเค้าใหญ่
" ถ้าเช่นนั้นอยู่เป็นเพื่อนหน่อยเป็นไร "
ยักคิ้วให้ร่างสูงเดินตามมา

" นี่องค์หญิง!! "  . . . " จงเรียกข้าว่าหมิงเอ๋อร์
ทำหน้าเหวอแบบนี้ไม่ดีหนา
ท่านไม่ให้ข้าเดินเล่นไปมา
ข้าก็หาเพื่อนคุยอยู่นี่ไง "

เดินมาถึงห้องหอของบ่าวสาว
สองขายาวหยุดชะงักพลันสงสัย
" อย่าคิดมาก..มานี่เถิดก้าวต่อไป "
เสียงหัวใจร้องสั่งอย่าตามนาง

" คนละจอกค่ะพี่..เอ้า เชิญดื่ม "
ยวิ๋นเฟยลืมเสียงหัวใจเริ่มไกลห่าง
เหล้ามงคลจรดริมฝีปากบาง
ลิ้มแล้วพลางชมเจ้าสาวในชุดแดง

เพียงจอกเดียวยวิ๋นเฟยเริ่มคออ่อน
อรชรเห็นดังนี้ยิ่งอยากแกล้ง
ยัดเยียดอีกหลายจอกรินจัดแจง
ชายหนุ่มแย้งปฏิเสธขอกลับไป

ครั้นยันตัวโอนเอนใกล้ล้มหงาย
สุราพ่ายร่างสูงทิ้งตัวใส่
หมิงเอ๋อร์ก้าวมารับกลับล้มไป
ถูกทาบทับไว้ใต้ร่างกำยำ





หัวข้อ: Re: วิถีจอมยุทธเจ้าสำราญ [ที่ตอนจบตกม้าตาย] 555+
เริ่มหัวข้อโดย: ทูตซ้ายพรรคจรัส ที่ พฤษภาคม 22, 2010, 11:42:25 pm
ความเดิมตอนที่แล้ว :: หนูขนทองยืดเวลาเข้าหอมานานสมควร จึงขอตัวเหล่าขุนนางกลับไปเพื่อชมผลงานของตัวเอง พอเปิดประตูเข้าไปภาพที่เห็นมันชวนให้ปรอทแตก จึงถลาเข้าไปสั่งสอนน้องชายเพียงเบาะ ๆ คาดไม่ถึงว่าหมิงจูจะเอาตัวเข้ามาขวางไว้ เขาจึงอดใจไม่ได้ที่จะจากไปและเริ่มรุกนางอีกครั้ง แต่สติสัมปชัญญะพลันกลับคืนมาหลังจากที่โดนฝ่ามือพิฆาตตบเข้าไปฉาดหนึ่ง ในเมื่อหมิงจูก็คล้ายมีใจชอบแฝดผู้น้องอยู่แล้ว แผนคราวนี้คงสำเร็จง่ายขึ้น และหวังว่าเขาจะออกไปทันก่อนที่หมิงจูจะได้เห็นน้ำตาลูกผู้ชายที่กำลังเอ่อคลอสองนัยน์ตา

/เอาล่ะนี่ก็สมควรแก่เวลา
แผนการข้าคงบรรลุไปอีกขั้น
เหลือเพียงแค่ตอนปรากฏตัวเท่านั้น
ต้องแสร้งปั้นหน้าโกรธเป็นฟืนไฟ/

"ข้าก็อยู่ดื่มฉลองมานานแล้ว
คงไม่แคล้วกลับไปโดนนางค้อนใส่
หากนางหลับปุ๋ยก่อนข้าก็ดีไป
ทุกท่านไซร้ถ้าเช่นนั้นข้าขอตัว"

อะแฮ่ม Test 1 2 3 4 5 !!
สูดหายใจลึกปรายตามองจนทั่ว
/ตรงศาลาเสียงเงียบกริบไร้คนชัวร์/
เสร็จแล้วพลันสำรวจตัวก่อนเข้าไป

เปิดประตูเอาล่ะนะเริ่ม Action !!
/ไม่นึกฝันภาพตรงหน้ามัน Inside
ทั้งสองร่างทาบทับกันช่างงามไส้
ชำเลืองไปเหล้ามงคลไม่เหลือเลย/

"ไม่ต้องเดาเรื่องทั้งหมดช่างน่าขำ
การกระทำของพวกเจ้านั้นเฉลย
คำถามที่ข้าเก็บไว้และไม่เคย
คิดเอื้อนเอ่ยประโยคนั้นแม้สักครา"

"ท่านพี่ไป๋ได้โปรดฟังข้าก่อน"
อวี้ถังพุ่งเข้าสั่งสอนร่างตรงหน้า
คว้าคอเสื้อของน้องชายตัวขึ้นมา
เสยปลายคางด้วยท่วงท่า โ ช ริ ว เ ค น !!

ไป๋ยวิ๋นเฟยกระอักเลือดมาคราหนึ่ง
หมิงจูอึ้งกับสิ่งที่นางเห็น
อารมณ์หึงของอวี้ถังที่ซ่อนเร้น
ได้ยลเป็นบุญตาวันนี้เอง

หมิงจูรีบสะอึกกายเข้าขัดขวาง
ไป๋อวี้ถังมองร่างบางจ้องเขม็ง
รั้งเอวนางโดยไม่พูดพร่ำทำเพลง
"หากเจ้าเก่งก็หาทางหลุดออกไป"

ร่างสูงซุกใบหน้าลงซอกคอขาว
หมิงจูก้าวถอยหลังทันรุกเข้าใส่
ด้วยฝ่ามือพิฆาตชายไร้หัวใจ
"เห็นมั้ยท่านทำอะไรกับน้องชาย"

อวี้ถังพลันชะงักค้างกลางอากาศ
น้องหญิงวาดวงสวิงตบมาได้
เจ็บชะมัดหน้ามันเริ่มชากลาย ๆ
/แต่แบบนี้มันก็ง่ายไม่เหนื่อยดี

ไม่ต้องรอจนยวิ๋นเฟยได้ใจนาง
มันเข้าทางแผนของข้าเลยนะนี่
ขอโทษด้วยยวิ๋นเฟยน้องคนดี
เพราะคราวนี้พี่ลงมือหนักเกินไป/

"ใครใช้ให้บรรเลงรักบนเตียงข้า
ในสายตายังเห็นข้าเป็นพี่ไหม?
รอข้าไปมันยากเย็นนักรึไง
ไม่นานไซร้เจ้าก็ได้เป็นคู่กัน"


มือใหญ่ถอดหมวกสีแดงโยนทิ้งไป
ก่อนถอดชุดเจ้าบ่าวไซร้กองตรงนั้น
เร่งสืบเท้าก้าวยาวออกประตูพลัน
หวังนางนั้นคงไม่ทันเห็นน้ำตา
หัวข้อ: Re: วิถีจอมยุทธเจ้าสำราญ [ที่ตอนจบตกม้าตา$
เริ่มหัวข้อโดย: แค่คนคนนึง ที่ พฤษภาคม 23, 2010, 02:03:03 pm
หลังจากที่ไป๋อวี้หนีจากห้อง
ชายผู้น้องคิดจะตามไปหักห้าม
อธิบายให้เข้าใจอย่าวู่วาม
ว่ามิได้เป็นตามที่คิดไป

แต่ร่างกายกลับแย่กว่าที่คิด
ความเจ็บปวดไม่อาจปิดให้มิดได้
หมิงเอ๋อร์เห็นดังนั้นจึงกลั้นใจ
ล๊อคร่างกายสูงใหญ่ อย่างชำนาญ

ไป๋ยวิ๋นเฟยหันมองยังหมิงเอ๋อร์
ก่อนจะเหวอถูกดึงล้มบนเตียงสาน
"ข้าจะไปอธิบายเพียงไม่นาน
เพื่อพวกท่านจะได้เข้าใจกัน"

"จะเข้าใจผิด - ผิดไปก็ช่าง
เล่นไม่ฟังคำแก้ตัวแม้สั้น - สั้น"
พอพูดจบก็แถมค้อนอีกหนึ่งอัน
ยวิ๋นเฟยนั้นทำได้แต่ถอนหายใจ

หมิงเอ๋อร์มองดูแผลตรงปลายคาง
ก่อนจัดแจงชำระล้างประคบให้
มือเรียวบางแตะดูอย่างเสียใจ
เพราะอะไร? ไป๋อวี้ถังไม่ยอมฟัง?

ขณะที่ร่างบางนั้นครุ่นคิด
ใบหน้าหวานเริ่มใกล้ชิดน้องอวี๋ถัง
สายตาสวยปะทะกันเข้าอย่างจัง
เสียงหัวใจเริ่มเต้นดัง...อยู่ภายใน

มือใหญ่หนายกกุมมือหมิงเอ๋อร์
ก่อนจะเผลอพูดสิ่งที่คิดไว้
"เจ้าช่างดีเหลือเกิน...จอมยาใจ"
เท่านั้นไซร้ใจสองใจต่างปรวนแปร

ภายใต้แสงจันทราสีนวลส่อง
สองสายตาจับจ้องไม่ยอมแพ้
ระยะห่างเริ่มประชิดติดดวงแด
อาการใจเริ่มจะแย่แพ้อารมณ์

เปลือกตาบางค่อย - ค่อยหลับลงช้า - ช้า
ลมหายใจใกล้ใบหน้าผสานผสม
กายร้อนรุ่มเหมือนถูกปลุกระดม
จมูกคมใกล้ชิดจนแตะกัน

ระยะห่างลดลงที่ละน้อย
ริมฝีปากที่รอคอยในความฝัน
อยู่ใกล้เพียงไม่กี่มิลใต้แสงจันทร์
ยากเย็นเกินห้ามใจทัน..ซะแล้วเรา

กลีบปากบางถูกประกบอย่างอ่อนโยน
ความรู้สึกเริ่มเอนโอนตามความเหงา
หลังจากที่แตะกันเพียงเบา - เบา
ก็เริ่มถูกผสานเข้า เป็นหนึ่งเดียว

สองริมปากแนบสนิทอย่างลึกซึ้ง
รับรสจูบครั้งหนึ่งอย่างขับเคี่ยว
สติเริ่มเลือนรางและซีดเซียว
จนเหลือเพียงอารมณ์เดียว..คือ "ต้องการ"

เรียวปากบางเผยอขึ้นนิดหน่อย
เมื่ออากาศเหลือน้อย ในจูบหวาน
แต่กลับเป็นลิ้นร้อนแสนชำนาญ
ที่แหวกผ่านสู่โพรงปากอย่างนิ่มนวล

ลิ้นอุ่นร้อนตวัดไล้ในโพรงปาก
เริ่มซุกซนอย่างมากจนยากสวน
ระบบคุมร่างกายเริ่มระรวน
จนคนกวนรั้งเอวบางมาแนบกาย

หมิงเอ๋อร์โอบคล้องรอบคอระหง
ก่อนบรรจงจูบตอบไม่ห่างหาย
ลิ้นกระหวัดเกี่ยวพันไม่มีคลาย
ปล่อยไปตามความกระหายที่ได้มี


ลป.ผกก. อย่าลืมค่าตัวข้านะ มาแสดงให้เนี่ย อิอิ
หัวข้อ: Re: วิถีจอมยุทธเจ้าสำราญ [ที่ตอนจบตกม้าตาย] 555+
เริ่มหัวข้อโดย: ดาราอรุณ ที่ พฤษภาคม 23, 2010, 03:52:25 pm
ความเดิมตอนที่แล้ว : หลังจากซิ่วจูกลับจากไปหาหมิงเอ๋อร์ พอออกจากเขตวังมาเหลยเซิงจึงเริ่มภารกิจพาคุณหนูกลับบ้านอีกครั้ง

 ?คุณหนูเซี่ยถึงตอนนี้ควรพอแล้ว
ไยต้องแกร่วรอไปอยู่แถวนี้
ท่านน่าจะกลับบ้านเสียดีๆ
ตัวข้านี้จะได้ไม่เหนื่อยใจ?

ซิ่วจูฟังคำว่านั้นถลึงจ้อง
/อยากจะบ้องหูสักทีหากทำได้/
 ?ข้าไม่อยากกลับบ้านจะทำไม
ข้าไม่ไปหรอกแต่งงานช่างบ้าบอ!?

 ?แต่นายท่านยังรออยู่ทุกเมื่อ
คุณหนูเบื่อแต่หน้าที่ก็มีหนอ
กลับบ้านเถิดนายท่านท่านยังรอ
ข้าไม่ง้อนานหรอกนะตอบมาเร็ว?

 ?ข้าไม่สนท่านนั้นจะง้อหรือไม่
ข้าไม่ไปปล่อยงานท่านให้มันเหลว?
ดวงตาหวานลุกวาวดังไฟเปลว
/ให้ตกเหวดีกว่ายอมไปแต่งงาน!/

 ?ถ้าเช่นนั้นข้าคงต้องลากท่านกลับ
ข้าจะนับหนึ่งถึงสามโปรดกลับบ้าน
ไม่เช่นนั้นข้าจะลากด้วยเป็นงาน
อย่าหาว่าระรานท่านดื้อเอง!?

 ?แน่จริงก็เข้ามาข้าไม่กลัว?
ใจเริ่มรัวแม่ยังทำเป็นปากเก่ง
 ?เข้ามาเลยคนอย่างข้าไม่กลัวเกรง
ถึงท่านเก่งข้าก็วิ่งได้เหมือนกัน!?

 ?สาม!? ร่างสูงว่าพลางตะครุบ
ร่างบางผลุบหลุบหลบหายหาหลักมั่น
 ?ใครสอนท่านมิทราบนับอย่างนั้น
ขี้โกงกันมันหน้าอายชายชาตรี!?

คำด่าว่าสะดุดไปด้วยเสียงร้อง
หญิงสาวถ่องศอกเข้าไปพลิ้วกายหนี
ความน้อยเนื้อต่ำใจเต็มฤดี
/ตัวท่านนี้อยากส่งข้าไปไกลๆ!/

ร่างบางเซถลาหลบเข้าในป่า
รู้อยู่ว่าหนีอย่างไรไม่พ้นได้
ซอกแซกตามต้นไม้ใหญ่อย่างว่องไว
/แต่อย่างไรเขาก็เร็วกว่าอยู่ดี/

เหลยเซิงตามเพียงไม่นานก็เป็นต่อ
/ในเมื่อขอกันแล้วเอาแต่หนี
ข้าก็หมดหนทางกลวิธี
ตัวข้านี้ไม่อยากทำร้ายท่านเลย/

มือหนาฉุดเข้าที่แขนบางเสลา
ก็เล่นเอาอรอนงค์ลงนั่งเฉย
นางบิดแขนพลางพลิ้วหนีเหมือนอย่างเคย
แม่ทราบเชยไม่หมดฤทธิ์แม้เท้าแพลง

หลี่เหลยเซิงช้อนเอาร่างของแน่งน้อย
แล้วโดนต่อยเข้าตรงที่คางแกร่ง
หมัดน้อยๆยังถือว่าแข็งแรง
ร่างบางแย่งมีดพกไปจากที่ตัว

 ?คุณหนูหยุดอย่าทำอย่างนั้น?
 ?ข้าจะกลั้นใจเชือดคอหากท่านยั่ว
ยังคิดอยากจะพาข้ากลับเรือนครัว
ทั้งที่ตัวข้านั้นไม่อยากไป?

ชายหนุ่มได้แต่แน่นิ่งไม่ขยับ
ตาไม่ลับจากดวงหน้าแสนหวานใส
ใจเริ่มกรุ่นกับความคิดบ้าเหลือใจ
ทำได้ไงนะคุณหนูมีดจ่อคอ

เขาค่อยดีดพลังดัชนีโผเข้าหา
มีดเหล็กกล้าร่วงหล่นจากที่จ่อ
ร่างบางดิ้นขลุกขลักยามเคลียคลอ
ปากแงงอ ?คนบ้า ปล่อยข้าไป!?

 ?นี่คุณหนูท่านจะบ้าไปแล้วหรือ
นี่หรือคือหนทางที่คิดไว้
จะฆ่าตัวเพื่อหนีปัญหาไป
ทำได้ไงไม่คิดถึงคนที่มอง?

 ?ใครล่ะมองตัวข้าหาไม่พบ?
ดวงตาหวานช้อนขึ้นสบด้วยเศร้าหมอง
หยาดน้ำตาเริ่มไหลบ่าคลอในคลอง
ชายหนุ่มจ้องอย่างงงงันไม่เข้าใจ

 ?ไม่ใช่ท่านแน่ๆที่มองข้า?
 ?หากไม่มองข้าจะตามหาท่านไหม?
 ?ที่ท่านตามหาข้าใช่หัวใจ
ท่านนั้นไซร้ทำไปเพราะบุญคุณ

ท่านพ่อข้ารับเลี้ยงท่านมาแต่เด็ก
ตั้งแต่เล็กที่ท่านเฝ้าเกื้อหนุน
ใช่ไหมเล่าสิ่งที่ท่านมาเจือจุน
ต้องมาวุ่นเพราะข้าเพราะพ่อไง

ถึงตอนนี้ใจท่านก็ไม่เปลี่ยน
ข้ายังเพียรจะบอกท่านนะรู้ไหม?
นางทุบตีดิ้นรนและร่ำไห้
 ?ทั้งหัวใจข้าให้ท่านช่างโง่จริง?

หลี่เหลยเซิงนิ่งค้างกับคำนั้น
/อะไรกันคำบอกรักจากปากหญิง
ไม่คิดเลยว่าสิ่งนี้นั้นมีจริง/
ร่างสูงนิ่งด้วยหัวใจที่พองโต

/ตั้งแต่เด็กที่ดูแลนางไม่ห่าง
เพียงคำอ้างว่าหน้าที่มีเป็นโหล
ยิ่งนานวันที่เรานั้นได้เติบโต
ยังอยากโผไปกอดนางอยู่ทุกวัน

แต่ก็เพราะนางนั้นเป็นเจ้านาย
ลูกผู้ชายรู้บุญคุณจึงโศกศัลย์
คิดเสมอความรักที่มีให้นั้น
ไม่มีวันที่นางจะมีใจ

เพราะนางเองก็ว่าแต่เบื่อขี้หน้า
จะไปหน้าก็ชอบหนีและขับไล่
ใครจะรู้นางปากแข็งหญิงกว่าใคร
ได้รู้ใจแล้วมันเกินจะต้านทาน/

ฝ่ามือหนากระชับร่างในอ้อมกอด
นางกระงอดกระเง้าแลงุ่นง่าน
นิ้วมือแกร่งเกลี่ยน้ำตาอยู่เนิ่นนาน
ก่อนระรานแตะแก้มใสอย่างเอ็นดู

 ?ปล่อยข้านะอย่ามาแตะต้องตัวข้า?
ยามนางว่าหน้าก็แดงไปถึงหู
มือเล็กๆดันตัวห่างทำหน้ามู่
แต่ก็รู้ว่าแรงตนแทบไม่มี

นิ้วมือแกร่งดึงหน้ากากของตนออก
ขยับบอกว่า  ?พอเถิดโปรดอย่าหนี
รู้ไหมท่านน่ะทำข้าเหนื่อยทุกที
แต่ยามนี้ข้าน่ะมีรางวัลความจริงใจ?

 ?ไม่เอาหรอกปล่อยข้านะ เจ้าคนบ้า?
 ?รักคนบ้าแล้วอย่าคิดมาผลักไส?
 ?ใครว่ารัก? เสียงหวานว่าหลบหน้าไป
 ?ข้านี่ไง มองตาข้า อย่าหลบกัน?

เซี่ยซิ่วจูไม่กล้าจะมองสบ
ไม่เคยพบยามที่เขาถอดหน้ากากนั้น
แม้รางเลือนในความมืดใต้แสงจันทร์
แต่ว่ามันก็ทำใจให้เต้นแรง

ใบหน้านวลถูกนิ้วเรียวเชยไปหา
ไร้วาจาเอ่ยคำนำแถลง
ริมปากเข้มโน้มหามาจัดแจง
ฉกฉวยแย่งความอุ่นหวานอย่างเอาใจ

จมูกเข้มคลอเคลียเพิ่มไออุ่น
ลิ้นดันดุนเกี่ยวคล้องลิ้นอ่อนใส
ปากบางเผลอเผยอรับไม่ตั้งใจ
สองมือไล้ร่างใหญ่เหมือนละเมอ

เขาถอดถอนรสจูบอย่างอ้อยอิ่ง
ก่อนจะทิ้งประกบเม้มลงเหมือนเผลอ
ความอ่อนหวานกลีบปากนี้ทำมัวเบลอ
ร่างสูงเผลอกระชับนางมาแอบอิง

 ?...เหลยเซิง ข้า พอเถิด พอได้แล้ว?
เสียงผะแผ่วแว่วดังยามเขายิ่ง
เกลี่ยรสจูบหวานหวามตามเนื้อจริง
แถมยังทิ้งเป็นร่องรอยจนระทวย

 ?กลับบ้านนะคุณหนูข้าสัญญา
ว่าตัวข้าจะขัดขวางงานหมั้นด้วย
ใครมันกล้ามาแย่งท่านมันต้องซวย
ไม่ร่ำรวยหากแต่ข้าจะขอจับจอง

จะไปบอกนายท่านให้เขารู้
ข้าอยากคู่เคียงข้างท่านไม่มีสอง
บอกกับท่านว่าเรานั้นได้ปรองดอง
เราจะลองร่วมชีวิตด้วยใจจริง?

ดวงตาหวานเบิกกว้างแล้วยิ้มแย้ม
กลีบปากแต้มข้างแก้มสากที่หยุดนิ่ง
 ?ห้ามหลอกข้าพอกลับบ้านแล้วก็ทิ้ง?
 ?ข้าพูดจริงขอให้ท่านโปรดวางใจ?

ปล. หัดหื่น เอ๊ย โรแมนติก เหอๆ ยาวไปนิดอย่าว่ากันค่ะ
หัวข้อ: Re: วิถีจอมยุทธเจ้าสำราญ [ที่ตอนจบตกม้าตาย] 555+
เริ่มหัวข้อโดย: กันและกัน ที่ พฤษภาคม 23, 2010, 04:02:19 pm
หลังจากเผิงหลงไห่ไล่นักเลงหมดแล้ว ก็เห็นจางหย่งฟางซึ่งมีหน้าตาคล้ายจางหย่งโจว การสนทนาจึงเิกิดขึ้น

เหลือบไปเห็นสีหน้าของหย่งฟาง
ทั้งโครงร่างหน้าตาและนิสัย
คล้ายหย่งโจวผู้พี่ที่จากไกล
เลยถามไถ่หมายทราบถึงข่าวคราว

หน้าของเจ้าคล้ายคับกับน้องข้า
หรือเพราะว่า่เจ้าเป็นน้องหย่งโจวเล่า
จะขอทราบนามก่อนถามข่าว
ส่วนตัวเรา"เผิงหลงไห่"พี่(ร่วมสาบาน)หย่งโจว

ข้าหย่งฟางน้องหย่งโจวคำนับท่าน
เรื่องข่าวนั้นจนใจไม่เห็นโผล่
ตามหาพี่หลายลี้กับสี่(กิ)โล
จางหย่งโจวพี่ข้าหาไม่เจอ

หลงไห่ทราบก็บอกให้อยู่ก่อน
มาพักผ่อนเสียก่อนค่อยเสนอ
ตอนนี้กายแต่ละคนชักจะเบลอ
ยากจะหาให้เจอในทันที

พอพูดเสร็จเหลือบเห็นเผิงเสี่ยวหลง
สลบตรงตอไม้เสียคาที่
หย่งฟางเจ้าดูอาการน้องข้าที
ตัวข้านี่จะไปดูแม่นางอิง
หัวข้อ: Re: วิถีจอมยุทธเจ้าสำราญ [ที่ตอนจบตกม้าตาย] 555+
เริ่มหัวข้อโดย: ทูตซ้ายพรรคจรัส ที่ พฤษภาคม 23, 2010, 10:58:15 pm
ความเดิมตอนที่แล้ว :: หลังจากที่ไป๋อวี้ถังออกจากวังมา ก็ไปเช่าโรงเตี๊ยมอยู่ถาวร สั่งเสี่ยวเอ้อร์ว่าในร้านมีสุรากี่ไหขนมาให้หมด จะเมาตายคาห้องนี้ไปเลย เวลาผ่านไปครึ่งเดือนก็ไม่เห็นมันจะตายซักที เลยตัดสินใจจะฆ่าตัวตายแทน แต่บังเอิญเสี่ยวเอ้อร์มาขัดจังหวะซะก่อน

เดือนกว่าแล้วร่างสูงเอาแต่เมา
จมไหเหล้าไม่เหลือเค้าความสง่า
ฉายาหนูขนทองที่ได้มา
ในยามนี้ไม่มีค่าอะไรเลย

มือใหญ่คว้าฝักกระบี่หยกคู่กาย
ชักออกหมายจบอดีตที่ผ่าเผย
ด้วยการเชือดคอตัวเองเพื่อทรามเชย
จะได้อยู่คู่ยวิ๋นเฟยตลอดไป

ก๊อก ก๊อก ก๊อก !! เสียงเสี่ยวเอ้อร์เคาะประตู
"มันไม่รู้จักเวลาเลยใช่ไหม
คนจะตายอยู่แล้วเสือกมากวนใจ"
"เรียนท่านไป๋ ขอรบกวนสักครู่นึง

ชั้นล่างมีแขกสองคนรอพบท่าน"
"โธ่สวรรค์นาทีตายข้ามาถึง
ท่านยังส่งอุปสรรคมารั้งดึง"
ร่างสูงคลึงสองขมับพลางตอบไป

เสร็จธุระข้าจะลงไปพบ !!
ไป๋อวี้ถังพักสงบจิตครู่ใหญ่
ก่อนจะสอดกระบี่เก็บเข้าฝักไป
สูดหายใจเข้าเต็มปอดอีกหนึ่งครา

ทันทีที่ร่างสูงลงไปถึง
พลันได้อึ้งภาพชายหญิงที่ตรงหน้า
มันตอกย้ำความเจ็บปวดขึ้นอีกครา
"มาหาข้าพวกเจ้ามีเรื่องอันใด?"

"ท่านจากไปทิ้งข้าไว้กับยวิ๋นเฟย"
"เรื่องผ่านเลยไยต้องเอ่ยพอได้ไหม"
"ข้าต้องการฟังความจริงจากหัวใจ
ท่านยังรักข้าอยู่มั้ยช่วยตอบที"

"จะต้องให้ข้าตอบอีกกี่พันครั้ง
ว่าข้ายังคงยืนยันคำตอบนี้
ลมหายใจที่เข้าออกทุกนาที
ไม่ได้มีเจ้าอยู่อีกต่อไป"


ไป๋อวี้ถังพูดจบพลันเบือนหน้า
ไม่ให้เห็นน้ำในตาที่เอ่อไหล
"ปั๊ดโถ่เว่ยหลั่งมาตอนนี้ทำไม
เดี๋ยวนางรู้ทั้งหมดไม่เป็นความจริง"

มือใหญ่รีบปาดน้ำตาก่อนเอ่ยถาม
"ได้รู้ความทั้งหมดแล้วยังยืนนิ่ง
มีเรื่องอื่นอีกไหมเล่าชักช้าจริง
ถ้าหมดแล้วข้ามีสิ่งอื่นต้องทำ"

"ข้าไม่เชื่อจนกว่าได้พิสูจน์ก่อน"
"แม่งามงอนหรือต้องให้ข้าพูดย้ำ"
"ไม่ต้องพูดข้ามีเรื่องให้ท่านทำ"
ได้ฟังคำร่างสูงพลันนิ่งเงียบไป

"เช่นนั้นได้ทำอะไรจงว่ามา"
"จดหมายหย่าท่านคงเขียนได้ใช่ไหม"
อวี้ถังข่มความเจ็บปวดก่อนเอ่ยไป
It's alright ข้าเขียนให้เดี๋ยวนี้เลย !!

ร่างสูงรีบเข้าห้องปิดประตู
ได้ฟังคำโฉมตรูเหมือนโดนเสย
ก่อนจะล่วงลงสู่พื้น Knock out เลย
ถูกทรามเชยตอกกลับล้มทั้งยืน

จรดปลายพู่กันเขียนไม่ทันไร
อวี้ถังไซร้กระอักเลือดแต่ยังฝืน
บนกระดาษรอยโลหิตแดงเป็นปื้น
"หากข้าขืนเขียนบนแผ่นนี้ต่อไป

แล้วน้องหญิงได้เห็นคงไม่ดีแน่
มันก็แค่ขยำทิ้งแล้วเขียนใหม่
จดหมายหย่ามันจะไปยากอะไร
ที่ยากคือยังทำใจไม่ได้เลย"


ในที่สุดร่างสูงก็เขียนเสร็จ
รีบเปลี่ยนชุดพลางเช็ดรอยที่เผย
ให้เห็นคราบโลหิตออกหมดเลย
ก่อนเอื้อนเอ่ยให้เสี่ยวเอ้อร์นั้นเข้ามา

จงรับไปแล้วส่งให้ถึงมือนาง !!
"ก่อนอื่นนั้นรีบสะสางบัญชีข้า
Check out เลยแล้วรีบเอาใบเสร็จมา
เพราะเวลาที่เหลืออยู่น้อยเต็มที"

อวี้ถังรีบชำระเงินไม่ทันคิด
เหลือร่องรอยโลหิตก่อนเขาหนี
กองขยะเปื้อนเลือดสดช่างดูดี
"ข้าเห็นทีโดนเถ้าแก่ด่าแน่เลย"

"เสี่ยวเอ้อร์จ๊ะไป๋อวี้ถังพักห้องไหน
ช้าอยู่ไยรีบบอกมา...แน่ะยังเฉย"
"เพิ่งสวนกับข้าออกไปเมื่อกี๊เลย"
"แล้วเขาไม่ได้พูดเปรยบ้างรึไง"

"มีสิครับขอแม่นางรอสักครู่"
เสี่ยวเอ้อร์รีบปิดประตูก่อนทำท่า
ล้วงจดหมายในสาบเสื้อยื่นส่งมา
"ท่านไป๋ว่าต้องฝากให้ท่านกับมือ"

มือเรียวยื่นรับจดหมายในทันที
แสร้งทู่ซี้เดินเข้าห้องอย่างพาซื่อ
"เสี่ยวเอ๋อร์จ๊ะบอกข้าหน่อยในกล่องคือ?"
"อ๋อนี่หรือแค่ขยะอย่าสนใจ"

"ข้ากำลังจะมาขนมันไปทิ้ง"
"ของพี่ไป๋งั้นข้ายิ่งสนใจใหญ่"
"ไปทำงานของเจ้าเถอะอย่าใส่ใจ"
นางกับข้านั้นไซร้อยู่ไม่นาน"

มือเรียวพลันหยิบกระดาษคลี่อ่านดู
ต่อมน้ำตาพร่างพรูร้องเรียกขาน
เสียงแหบแห้งทำคนฟังใจสะท้าน
ร่างนงคราญทรุดฮวบลงทันใด

ยวิ๋นเฟยรีบถลันกายมาประคอง
"เราทั้งสองรีบไปตามเขาดีไหม
คำนวนแล้วเขายังคงไปไม่ไกล
ถ้ายังไงรีบตามไปก็คงทัน"
หัวข้อ: Re: วิถีจอมยุทธเจ้าสำราญ [ที่ตอนจบตกม้าตาย] 555+
เริ่มหัวข้อโดย: รอยทราย ที่ พฤษภาคม 23, 2010, 11:49:28 pm
ต่อจากความเดิมตอนที่แล้ว : หมิงเอ๋อร์ออกไปตามหาไป๋อวี้ถังด้วยความเป็นห่วง กลับไม่พบแม้เงา หัวใจดวงเล็กๆ ของหมิงเอ๋อร์ เกินต้านทานความเจ็บปวดจึงร้องไห้คร่ำครวญเป็นอย่างมาก น่าเวทนายิ่งนัก

หมิงเอ๋อร์ออกตามหาไป๋อวี้ถัง
ใจเจ็บคั่งร้อนรนห่วงพี่ไป๋
/กระอักเลือดมามากมายเป็นเช่นไร
หายไปไหนนะท่านพี่ยอดพธู/

ยวิ๋นเฟยออกกำลังยั้งร่างบาง
" ห่วงตัวบ้างเถิดหมิงเอ๋อร์เจ้ารู้อยู่
พี่ชายข้ามันหัวรั้นเสียน่าดู
เจ้าเรียกร้องต่อสู้ก็ป่วยการ "

ดวงตาหวานเศร้าสลดสุดหดหู่
" เขาไม่รู้..หรืออย่างไร..จึงหักหาญ
กฏในวัง..ไม่ชอบใจ..ไยระราน
ไม่สงสาร..ข้าเลย..คนใจดำ "

หมิงเอ๋อร์เดินเรื่อยเปื่อยสะอื้นไห้
เสียงหัวใจโอดครวญแผลเจ็บย้ำ
จึงคิดไปไหว้พระพึ่งดวงธรรม
หวังน้อมนำหัวใจคืนกลับมา

นอกเมืองพบวัดร้างอยู่แห่งหนึ่ง
" ลูกขอพึ่งความร่มเย็นหน่อยเถิดหนา "
สาวน้อยก้าวเข้าวัดซับน้ำตา
เดินเข้าหาพระประธานก้มกราบไป

" ปวดใจเหลือเกินพระคุณเจ้า
ลูกรักเขา..เขาไม่รักลูกใช่ไหม ?
สื่อไม่ถึงจึงทิ้งลูก..ทิ้งหัวใจ
วิญญาณไหม้มอดสิ้นไม่เหลือดี

ได้โปรดดลใจเขาให้รับรู้
รักมีอยู่..ไม่เปลี่ยนแปลง..หรือหน่ายหนี
ลูกยอมทิ้ง..ฐานันดร..ที่ลูกมี
ของแบบนี้..ลูกไม่เคยคิดต้องการ !! "

ร่างบางสั่นสะท้านร่ำสะอื้น
น้ำตารื้นนองหน้าไฟรักผลาญ
ล้มลงซบฐานพระประธาน
ยวิ๋นเฟยพล่านวิ่งมารับอุ้มกลับวัง

เบื้องหลังพุทธรูปมีร่างหนึ่ง
ที่ยืนอึ้งแข็งเป็นหินทิ้งตัวนั่ง
/เพราะเหตุใดชีวิตรักต้องแหลกพัง/
น้ำตาหลั่งจ่อมจมความทุกข์ตรม



หัวข้อ: Re: วิถีจอมยุทธเจ้าสำราญ [ที่ตอนจบตกม้าตาย] 555+
เริ่มหัวข้อโดย: กันและกัน ที่ พฤษภาคม 24, 2010, 09:22:21 am
หลังจากเผิงเสี่ยวหลงฟื้นแล้ว  ก็อยากให้หลงไห่ฝึกวิชา "มังกรฟ้าดิน"  สุดยอดวิชาขั้นสูงของจ้าวสมุทธ


นี่ก็คือคัมภีร์ ?เทียนตี้หลง?
ที่ดำรงสืบทอดมาหนึ่งปีแสน(1แสนนะแหละ)
คัมภีร์นี่สยบทุกดินแดน
ทั่วทุกแคว้นยากหามาต้านทาน

คัมภีร์นี่หากท่านพี่ฝึกสำเร็จ
จะอัพเกรดจนไร้ผู้ใดต้าน
มี8ท่าฝ่ามือสยบมาร
ทั้งเหนือใต้ไร้ต้านไปทุกทิศ

มีมังกรร่อนทะยาน (มังกร)ดำสมุทธ
มังกรยุดธรณี(มังกร)ผยองฤทธิ์
มังกรกรีดนภา(มังกร)ฝ่าสิบทิศ
มังกรสำรอกพิษ(มังกร)พิโรธร้าย

8วิชาหากบรรลุขั้นสูงสุด
ทั่วทั้งยุทธภพสยบได้
ขอให้ท่านฝึกใจและร่างกาย
ท่านจะได้แข็งแกร่งเป็นยอดคน


ปล.อักษรสีแดงคือ ชื่อท่า 8 ท่าของวิชามังกรฟ้าดินนะครับ

หัวข้อ: Re: วิถีจอมยุทธเจ้าสำราญ [ที่ตอนจบตกม้าตาย] 555+
เริ่มหัวข้อโดย: ทูตซ้ายพรรคจรัส ที่ พฤษภาคม 24, 2010, 09:40:36 am
ความเดิมตอนที่แล้ว :: ไป๋อวี้ถังได้ยินความในใจของหมิงจู ยิ่งรู้สึกเสียใจกับการกระทำของตัวเอง จึงสองจิตสองใจว่าจะกลับไปหานางดีรึไม่ ระหว่างที่ซดเหล้านั่งขบคิดอยู่นั้น พลันได้ยินเสียงชาวยุทธคุยกันถึงเรื่องลอบสังหารจูฉางโซ่ว (ฮ่องเต้องค์ปัจจุบัน) เขาจึงเร่งเดินทางลอบเข้าวังหลวงไปสืบข่าว และอีกด้านคอยคุ้มกันพระวรกายฮ่องเต้อยู่ห่าง ๆ

"น้องหญิงไยเจ้าจึงโง่งมนัก
มาหลงรักคนเลว ๆ เช่นข้านี้
ข้างกายเจ้ามีผู้ชายที่แสนดี
มอบชีวีให้เพียงเจ้าไม่ปันใคร"

อวี้ถังคว้าไหสุราขึ้นมาซด
"นางจะทำตัวรันทดไปถึงไหน
เห็นแล้วข้าก็ยิ่งไม่สบายใจ
หรือข้าควรกลับไปหานางดี"

ระหว่างที่ร่างสูงพลางครุ่นคิด
โสตประสาท Connect ติดคลื่นร้อยสี่
"จูฉ่างโซ่วมันต้องไม่ตายดี
มะรืนนี้นักฆ่าเราจะลงมือ"

อวี้ถังพลันพุ่งทะยานด้วยท่าร่าง
ที่เคยสร้างเสริมเขาจนมีชื่อ
วิชาตัวเบาขั้นเทพอันเลื่องลือ
เว้าซื่อ ๆ คือก้าวย่างพันลี้ไกล

อาจไม่รวดเร็วปาน Superman
ไม่เหมือนแม้น Turbo Jet แต่เคียงใกล้
พริบตาเดียวถึงเมืองหลวงได้ดั่งใจ
ร่างสูงลอบเข้าวังไปสืบข่าวคราว

โสตประสาทพลัน Connect ติดอีกครั้ง
ครานี้ฟังเสียงนางกำนัลสาว
"คืนนี้ข้าเห็นทีต้องอยู่เวรยาว"
"จริงรึข่าวองค์หญิงเจ็ดทรงประชวร?"

"นางเสียใจเพราะไป๋ฟูหม่าหนี?"
"ก็เออสิ"...ร่างเล็กตอบเสียงห้วน
"ทั้งหมดที่ข้าพูดไปจริงล้วน ๆ"
/ข้าสมควรไปดูนางให้แน่ใจ/

ตกกลางคืนอวี้ถังลอบเข้าห้องนาง
ค่อย ๆ ย่างสืบเท้าเข้าชิดใกล้
ใบหน้านวลยามนี้เผือดสีไป
/ยวิ๋นเฟยเล่าอยู่ไหนไม่ดูแล

ปล่อยให้นางอาการหนักเสียเยี่ยงนี้
น้องตัวดีไยเจ้าจึงไม่แยแส
ทั้งหมดเป็นความผิดของข้าโดยแท้
ถ้าเพียงแค่ข้ายอมตามนางกลับไป/

อวี้ถังลูบศีรษะนางพลางขยับ
มืออีกข้างกุมกระชับมือนางไว้
โน้มตัวลงจูบกลีบปากบางทันใด
หวังจะให้นางรับรู้ถึงการมา

เรียวปากบางเผยอรับสัมผัสร้อน
มือใหญ่ช้อนตัวนางขึ้นอย่างเชื่องช้า
โน้มร่างนั้นมาอิงแอบแนบกายา
กอดกระชับอีกสักคราก่อนจากไป

ร่างสูงพลิ้วตัวขึ้นบนซุ้มประตู
กะซุ่มโป่งเตรียมแอบดูความเคลื่อนไหว
"นักฆ่าเอ๋ยเจ้าปรากฏตัวเมื่อไร
เมื่อนั้นไซร้เจ้าจะต้องได้เห็นดี !!"
หัวข้อ: Re: วิถีจอมยุทธเจ้าสำราญ [ที่ตอนจบตกม้าตาย] 555+
เริ่มหัวข้อโดย: กันและกัน ที่ พฤษภาคม 24, 2010, 04:42:00 pm
เผิงหลงไห่ตัดสินใจที่จะฝึกวิชามังกรฟ้าดิน  เพราะนึกถึงเหลยเหลาหู่ ที่เคยทำตนซะเจ็บแสบ(เจ็บจริงๆ) เเละเมื่อเผิงหลงไห่ฝึกสำเร็จก็เกิดปรากฏการณ์ธรรมชาติปั่นป่วนไปทั่วทุกทิศ

เผิงหลงไห่ได้ฟังก็ยินดี
จนบัดนี้แค้นเหลาหู่ยังไม่หาย
มันทำข้าเสียจนเเทบวางวาย
จนปางตายกว่าจะรอดได้ก็นาน

คิดแล้วจึงตั้งใจเริ่มการฝึก
รวมผนึกกายใจให้ประสาน
รวมกายใจให้ผนึกในลมปราณ
ดุจเพลิงผลาญลุกโชนในร่างกาย

รวมดินน้ำลมไฟให้เป็นหนึ่ง
สี่ธาตุถึงโชติช่วงยากสลาย
ควบคุมกำลังยุทธในร่างกาย
บังคับได้แม้เหล่าเซียนเทียบไม่ทัน

แม้กสิณดินฟ้านภากาศ
พสุธากัมปนาทเพราะหวาดหวั่น
มวลอาโปเตโชบรรลัยกัลป์
พฤกษาพลันหดหายในพริบตา

เผิงหลงไห่ร่ายรำด้วยฝ่ามือ
เรียงตามชื่อมังกรทั้ง8ท่า
ร่อนทะยานอยู่ได้ในนภา
จบกระบวนยุทธท่ามังกรฟ้าดิน





หัวข้อ: Re: วิถีจอมยุทธเจ้าสำราญ [ที่ตอนจบตกม้าตาย] 555+
เริ่มหัวข้อโดย: 张龙 天 [แด่คนช่างฝัน(เฟื่อง)] ที่ พฤษภาคม 24, 2010, 08:37:08 pm
จางหย่งฟางมองหาพี่ชายเธอ
ยังไม่เจอมานานเป็นไรไหม
เห็นเดินมาข้านี้เริ่มดีใจ
เพื่อว่าให้พี่รักษาเสี่ยวหลงเลย

หย่งโจวบอกแผลแค่นี้เรื่องง่ายนัก
ทำไมมักมองข้ามได้เฉยเฉย
แผลแค่นี้น้องรักษาไปได้เลย
อย่าเมินเมยจงรีบรักษาไป

หลังจากนั้นพอได้รักษา
หย่งโจวมาถามว่าน้องเหนื่อยไหม
อุตส่าห์มุ่งหน้ามาแต่ไกล
น้องเข้าไปพักเดี๋ยวดูให้พักนึง

พอหย่งฟางกำลังจะเดินเข้าไป
หย่งโจวได้ถามไถ่ความคิดถึง
หย่งฟางบอกว่าที่บ้านคอยคำนึง
เพราะที่บ้านคิดถึงสุดหัวใจ

หลังจากนั้นพอหย่งฟางเข้าไปแล้ว
ก็ไม่แคล้วไม่คลาดกันอีกได้
เหลยเหลาหู่โผล่มาในทันใด
เตรียมฉะกันเรื่อยไปในทันที

แห่กันมาเป็นร้อยมาทำไม
ข้าไม่ใช่ต้นไม้ตายอย่างเจ้านี่
ไร้ซึ่งความรู้สึกถึงชั่วดี
เพราะเจ้านี้ยุทธภพปั่นป่วนไป

หลังจากนั้นหย่งโจวกับเหลยเหลาหู่(ได้มีบทบู๊กันซะที)ก็ได้สู้กันเสียงสนั่น  หย่งโจวกำจัดทหารของเหลาหู่ได้หมด  แต่ก็พลาดท่าเสียที
ให้กับเหลาหู่ เพราะว่าตนนั้นเหน็ดเหนื่อยกับการต่อสู้กับคนมากมาย  ทันใดนั้น เผิงหลงไห่  เสี่ยวหลง และหย่งฟาง ทุกคนมาพร้อมกับ
อาวุธที่ถนัดกันทุกคน  ได้เข้ามาช่วยหย่งโจวอย่างทันท่วงที  แต่เสี่ยวหลงนั้นก็ถูกจับตัวไปวังบาดาล

ส่วนที่เหลือ ฝากพี่กันมาจัดการต่อนะ
หัวข้อ: Re: วิถีจอมยุทธเจ้าสำราญ [ที่ตอนจบตกม้าตาย] 555+
เริ่มหัวข้อโดย: รอยทราย ที่ พฤษภาคม 24, 2010, 11:57:13 pm
ความเดิมจากตอนที่แล้ว: ไป๋อวี้ถังลอบเข้าวังเพื่อขัดขวางการลอบปลงพระชนม์ฮ่องเต้ หลังจากได้ยินนางกำนัลพูดถึงหญิงคนรักจึงรีบไปดูอาการ แต่อย่างไป๋อวี้ถังน่ะหรือจะดูหน้านางอย่างเดียว ต้องมีกอดจูบหอมตามฉบับหนูมือไวแน่นอนอยู่แล้ว  

/นี่เป็นความฝันใช่หรือไม่
สัมผัสได้ว่าพี่ไป๋กอดร่างข้า/
หยดน้ำใสเริ่มปริ่มปลายหางตา
รับรู้ถึงการมาของดวงใจ

ไป๋อวี้ถังจูบอ้อยอิ่งเพียงชั่วครู่
กลับไปหลบเฝ้าดูเหตุการณ์ใหญ่
ผ่านไปครึ่งชั่วยามไม่เห็นใคร
จึงกลับไปเยี่ยมหมิงเอ๋อร์ยอดพธู

" กินยาเถิดหมิงเอ๋อร์ข้าขอร้อง "
ยวิ๋นเฟยจ้องถลึงตาหน้าย่นยู่
" ข้า..ไม่กิน..เอากลับไป..ไม่อยากดู
แล้วอย่าตู่ป้อนยาข้าด้วยปากนา "

/อะไรกัน!!สองคนนี้ไยลึกซึ้ง/
ใจรำพึงร้าวในอกเจ็บหนักหนา
ฝ่ายยวิ๋นเฟยสืบเท้าก้าวเข้ามา
รั้งดวงหน้าซีดขาวให้จ้องตน

" อ ย่ า ม า . . บั ง คั บ ข้ า " หมิงเอ๋อร์ขู่
มือทั้งคู่ยันแผงอกหวังหนีพ้น
ร่างชายหญิงยิ่งใกล้กัน..คนบางคน
กลับร้อนรนปั่นป่วนเสียสิ้นดี

ไป๋อวี้ถังในมุมมืดหายใจหอบ
พลางนั่งปลอบใจตัวเอง/อย่าเพิ่งหนี
เราเลือกเดินจากหัวใจไปเองนี่
เจ็บแบบนี้ต้องทนได้..ไม่เป็นไร/

มือบางยันหน้ายวิ๋นเฟยหงาย
แล้วรีบย้ายร่างตนหนีร่างใหญ่
" ข้าไม่อยากเห็นหน้าท่าน..โปรดออกไป
เหมือนพี่ไป๋เกินไปแล้ว..เสียสายตา!! "

พอยวิ๋นเฟยหายไปได้พักใหญ่
ดวงตาใสง่วงงุนตาเริ่มพร่า
หลับไปด้วยพิษไข้../ไม่กินยา
ยัยเด็กบ้า!! อวดดีจนได้ใจ/

เห็นหมิงเอ๋อร์หลับสนิทจึงออกมา
พิศดวงหน้า..คราบน้ำตา..ใจสั่นไหว
แล้วหันหยิบถ้วยยากระดกไป
ป้อนยาใส่ปากคนรักลดไข้นาง

ปากแดงเรื่อรับยาไปจนหมด
ร่างบางขดหนาวสั่นไข้ไม่สร่าง
ไป๋อวี้ถังจูบแก้มหอมนวลปราง
หมิงเอ๋อร์ครางรับสัมผัสขยับตัว

เบียดร่างใหญ่ไออุ่นที่คุ้นเคย
/โถทรามเชยพี่ขอโทษ..พี่มันชั่ว/
หมิงเอ๋อร์ครางหาคนรัก  " อ ย่ า..ข้ากลัว
จากแต่ตัว..ไยขโมย..หัวใจไป "

วงแขนแกร่งกอดกระชับนางไว้แน่น
อย่างหวงแหนทะนุถนอมสุดรักใคร่
ร่างกำยำไม่อาจผละจากไป
จึงหลับใหลสู่นิทราไปด้วยกัน


หัวข้อ: Re: วิถีจอมยุทธเจ้าสำราญ [ที่ตอนจบตกม้าตาย] 555+
เริ่มหัวข้อโดย: กันและกัน ที่ พฤษภาคม 25, 2010, 08:54:49 am
เผิงหลงไห่ได้ยินการต่อสู้เสียงดัง  ก็ไปดูต้นเสียง  ของเจอจางหย่งโจวกับเหลยเหลาหู่สู้กันอยู่

ได้ยินเสียงเปรี้ยงปร้างดังสนั่น
เอ๊ะ!เจ้านั่นจางหย่งโจวนี่หน่า
โอ้โหเฮะ!เหลยเหลาหู่มันก็มา
แค้นนี้ข้าขอชำระปิดบัญชี

ตวาดไปเหวยเหวยเหลยเหลาหู่
ไยมาสู้กับน้องข้าถึงที่นี่
ต้องมาสู้กับข้าอาตัวดี
ปิดบัญชีเอาไข่มุก(ดำ)ข้าคืนมา

เหลยเหลาหู่เห็นเจ้าหลานเผิงหลงไห่
ก็ตกใจมันยังอยู่อีกหรือหว่า
อีกอย่างมันยุทธมากกว่าที่ผ่านมา
คงซุ่มฝึกวิชามานั่นไง

ว่าแล้วก็ร่ายมนต์ปนคาถา
เสกเมฆาหมอกทึบให้จางหาย
แล้วลอบจับเสี่ยวหลงแล้วลงไป
ซุ่มเงียบในเทียบฝั่งวังบาดาล

ครั้นหมอกจางเลือนรางเกือบจะหาย
เผิงหลงไห่ยิ่งคิดจิตสังหาร
เหลยเหลาหู่คงหนีกลับวังบาดาล
แถมคงพาลเอาตัวน้องข้าไป

ทั้งพี่น้องสองจางจงรอก่อน
ข้าจะร่อนทะยานสู่วังใหญ่
ตัดหัวเหลยเหลาหู่มาชิงชัย
ชิงเอาไข่มุกดำกลับคืนมา

แล้วรีบดำเร่ร่อนถีบทะยาน
ไปถึงวังบาดาลศัตรูข้า
เห็นเสี่ยวหลงโดนจับมัดกายา
นั้นน้องข้าเจ้าจะทำอะไร

เหลยเหลาหู่อมยิ้มแฝงร้ายกาจ
จะพิฆาตน้องเจ้าดีหรือไม่
เพราะมันมาให้อยากแล้วจากไป
พร้อมกระชากหัวใจ(เสี่ยงหลง)ในทันที     (มาให้อยากแล้วจากไปจริงๆ  อิอิ)

หลงไห่เห็นก็ปานใจจะขาด
มันบังอาจทำน้องข้าถึงเพียงนี้
วันนี้จะไม่ได้ตายดี
ปลิดชีวีให้ตายตามน้องข้าไป

หัวข้อ: Re: วิถีจอมยุทธเจ้าสำราญ [ที่ตอนจบตกม้าตาย] 555+
เริ่มหัวข้อโดย: ทูตซ้ายพรรคจรัส ที่ พฤษภาคม 25, 2010, 11:34:12 am
ความเดิมตอนที่แล้ว :: ไป๋อวี้ถังเกิดอาการเซ็งเป็ด เลยแวะมาดูหมิงจูอีกครั้ง บังเอิญไปเห็นตอนยวิ๋นเฟยพยายามทำให้นางกินยา ร่างสูงส่ายหน้ากับความดื้อของสาวน้อย รอจนยวิ๋นเฟยไป และนางหลับแล้วค่อยลงมือจัดการด้วยตัวเอง

อรุณรุ่งไป๋อวี้ถังตื่นขึ้นมา
พลันพบว่าร่างบางหนุนแขนขวาอยู่
มือซ้ายพลางช้อนศีรษะของโฉมตรู
ก่อนสอดหมอนยวนยางคู่อย่างเบามือ

จัดร่างนางนอนในท่าที่สบาย
เตรียมหันกายลุกแต่คล้ายถูกฉุดยื้อ
"พี่ตั้งใจจะทิ้งข้าไปจริงหรือ?"
อวี้ถังมองสบตาสื่อบอกความนัย

ร่างบางนั้นไม่พูดพร่ำโผเข้าหา
กระชับกอดข้าอีกคราจะได้ไหม?
ไออุ่นท่านคือเรื่องจริงใช่ฝันไป !!
ข้าฟื้นไข้เพราะจุมพิตท่านป้อนยา?


ร่างสูงพลันเบือนหน้าหนีข่มหัวใจ
"ที่ทำไซร้มันก็เป็นเพียงเพราะว่า
มีสาวน้อยหัวดื้อไม่ยอมกินยา
ถือว่าช่วย ลูกนกกา ทำบุญไป"

"รู้สึกเหมือน ส ร้ า ง เ จ ดี ย์ ตั้ ง เ จ็ ด ชั้ น
เพราะฉะนั้นเลิกระแวงคิดสงสัย
ข้าอยู่นานไม่ได้แล้วต้องรีบไป
เดี๋ยวหวานใจเจ้ามาเห็นจะไม่ดี"

ร่างสูงรีบผลุนผลันออกประตูไป
หารู้ไม่ที่คุยกันเมื่อครู่นี้
ไป๋ยวิ๋นเฟยแอบได้ยินเข้าพอดี
ทะ ท่านพี่กับนาง...มันอะไร !!

/แอบรักสาวข้างเดียว ข้ า ว เ ห นี ย ว นึ่ ง
นางจะซึ้งสักนิดหามีไม่
ไข้สูงเพ้อก็เรียกหาแต่พี่ไป๋
เพราะอะไร ใครก็ได้ตอบข้าที !!

ท่านพี่มานางดีขึ้นทันตาเห็น
ข้าเล่าเป็นอะไรกับนางนี่
อุตส่าห์ใช้ปัญญาที่ข้ามี
พร่ำวจีโน้มน้าวนางให้กินยา

แต่ Result มันไม่เคยได้ดั่งใจ
พอพี่ไป๋มาถึงแล้วก็แบบว่า
ฉวยโอกาสจุมพิตนางพลางป้อนยา
พี่ข้าเรียนจากตำราหมวดไหนกัน?

ลงทะเบียนไม่เคยเห็น Subject นี้
สอบทุกที ข้าก็ครอง Top ของชั้น
ความภูมิใจทั้งหมดมาสลายพลัน
เพราะข้าดันป้อนยาสาวไม่เป็น

ตั้งแต่เล็ก Idol ข้าคือพี่ไป๋
เปลี่ยนนิสัยให้เหมือนเขายากใช่เล่น
แค่เกี้ยวสาวข้าก็ยังพูดไม่เป็น
สุดลำเค็ญเลยอกเดาะมันร่ำไป/

ป.ล.นกเป็ดน้ำคู่ หรือ ภาษาจีนเรียก ?? อ่านออกเสียงว่า ยวนยาง ธรรมชาติของมันจะอยู่คลอเคลียไม่ห่างกัน ดังนั้นชาวจีนส่วนใหญ่จะนิยมมอบของขวัญให้คู่บ่าวสาวเป็นของขวัญที่ปักลายยวนยางไว้เพื่อเป็นสิริมงคล เช่น ปลอกหมอน ผ้าห่ม ผ้าเช็ดหน้า เป็นต้น
หัวข้อ: Re: วิถีจอมยุทธเจ้าสำราญ [ที่ตอนจบตกม้าตาย] 555+
เริ่มหัวข้อโดย: กันและกัน ที่ พฤษภาคม 25, 2010, 02:51:48 pm
หลังจากเผิงเสี่ยวหลงโดนเหลยเหลาหู่ฆ่า  ทำให้เผิงหลงไห่แค้นมาก  ด้วยโทสะที่พุ่งถึงขีดสุด  ทำให้ร่างกายหลงไห่ลุกเป็นไฟ  เนื่องจากวิชามังกรฟ้าดิน  หากร่างกายเหนือการควบคุมด้วยโทสะ  พลังหยินหยางจะไม่สมดุล  ธาตุไฟจะเข้าแทรก  ร่างกายจะลุกเป็นไฟ  พร้อมเผาผลาญทุกอย่างให้เป็นจุน  แม้แต่ตัวเอง

ด้วยโทสะที่ร้อนรุ่มดุจสุมไฟ
ทำร่างกายมอดไหม้ไฟแผดผลาญ
เผาทุกสิ่งรอบกายให้แหลกราญ
ตัวหลงไห่พทะยานหาอาตัวดี

เสยหมัดขวาตะลุมพุกไปเข้าให้
ตรงอกซ้ายหัวใจเหลาหู่นี้
ชกรัวเร็วตอกย้ำไปหลายสิบที
เหลยเหาหู่เสียทีเกือบปางตาย

หมัดอาบไฟสวนไปหลายจังหวะ
โดนเคล้าคละจนเกราะทะลุได้(เหลาหู่ใส่เกราะอยู่นะ)
หมัดตอกซ้ำขยี้ที่หัวใจ
จนสิ้นชีพวางวายตายคามือ






หัวข้อ: Re: วิถีจอมยุทธเจ้าสำราญ [ที่ตอนจบตกม้าตาย] 555+
เริ่มหัวข้อโดย: กันและกัน ที่ พฤษภาคม 25, 2010, 03:19:18 pm
หลังจากฆ่าเหลาหู่แล้ว ก็หาไข่มุกดำทั่ววังบาดาล และได้เห็นสาสน์ลอบปลงพระชนม์ฮ่องเต้

บัดนี้ท้องทะเลได้ลุกเดือด
แทบจะเหือดหายไปในใต้หล้า
กายหลงไห่ผุดพองด้วยวิชา
ที่เผาทั้งกายาในร่างกาย

ทั้งบัดนี้บัญชีได้ถูกปิด
ก็จึงคิดหาไข่มุกดำขึ้นใหม่
ค้นทั่ววังทั้งภายนอกและภายใน
ก็เจอไข่มุกดำวางบนเตียง

เหลือบไปเห็นหนังสือราชสาสน์
เลยเปิดอ่านจากคนชื่อ"จูฉางเหลียง"(น้องฮ่องเต้)
ลองไตร่ตรองจากอักษรที่เรียบเรียง
จูฉางเหลียงคิดกบฎเป็นแน่เทียว

ไม่ได้การต้องกราบทูลถึงฮ่องเต้
จะจบเห่หากขืนช้าอีกสักเดี๋ยว
ความเป็นตายของบ้านเมืองเลยทีเดียว
ว่าแล้วเชียวต้องมีเหตุที่ร้าย

แล้วหยิบไข่มุกดำมากลืนกิน
ยามไข่มุกถูกลิ้นก็เหือดหาย
แทรกซึมเป็นพลังอันมากมาย
จนร่างกายคงกระพันไปทั้งตัว

แผลผุดพองมากมายก็หายสิ้น
ก่อนขึ้นไปเยือนถิ่นเจ้าเหนือหัว
เก็บเอาสาสน์คิดกบฏขึ้นติดตัว
แล้วตะลุยร่อนทัวร์ขึ้นนาวา





หัวข้อ: Re: วิถีจอมยุทธเจ้าสำราญ [ที่ตอนจบตกม้าตาย] 555+
เริ่มหัวข้อโดย: 张龙 天 [แด่คนช่างฝัน(เฟื่อง)] ที่ พฤษภาคม 26, 2010, 08:55:38 pm
ฝ่ายหย่งโจวเห็นพี่ไปนานนัก
ข้านี้ชักเป็นห่วงเข้าไปใหญ่
แต่ว่าน้องเจ้ากรรมดึงข้าไว้
บอกอย่าไปให้ฝึกคัมภีร์เล่มนี้

ทันใดนั้นก็นำคัมภีร์ออกมา
หย่งโจวเห็นมันว่าเล่มที่หกนี่
เจ้าน้องสาวตัวแสบบอกมาซะดีดี
แอบเข้าไปห้องข้านี้ใช่หรือไม่

หย่งฟางได้สารภาพมาตามจริง
ข้านี้วิ่งเข้าไปเล่นอยู่ข้างใน
เห็นทเตียงมีนี่อยู่ข้างใต้
เลยเห็นใจเก็บให้พี่สักหน่อยนึง

เอาเป็นว่า พ่อสั่งมา ว่าให้ฝึก
ไม่ได้นึกว่าพ่อจะคิดถึง
เห็นเล่มนี้แล้วท่านได้รำพึง
ว่าให้ดึงเอาไว้ให้พี่เจ้าไป

พี่รีบฝึกจะได้ไปช่วยพี่เขา
เพื่อไอ้เหลา(หู่)จะได้สิ้นชีพไป
แล้วจะได้กลับไปหาพี่ไป๋(ซะที)
แล้วจะได้ร่วมงานแต่ง(พอดีว่าทางนี้ตกข่าวนะครับ)กันซักที

ขอคั่นรายการซักนิดนะครับ  วิชาที่หย่งฟางเอามาให้นี่เป็นคัมภีร์ชื่อว่า "พฤกษ์พิโรธ  เล่ม 6"
{เล่มที่1-5 หย่งโจวได้ฝึกไว้ตอนเด็กๆแล้ว แต่เล่มนี้ท่านพ่อห้ามไว้ว่าอย่าเพิ่งฝึก  รอให้โตก่อน
แล้วค่อยฝึก  แต่เวลานี้ท่านพ่อเห็นว่าหย่งโจว(และหย่งฟาง)โตพอที่จะฝึกได้แล้ว ก็เลยเอามาให้
ได้ฝึกกัน}
ในคัมภีร์เล่มนี้เป็นวิชาสอนการใช้สนับมือทั้งหมด  เป็นไม้ตายลับของตระกูลเจ้าป่าที่สืบทอดกันมา
โดยเรียกกันง่ายๆว่า ยก โปะ แปะ ป้าย(เอามาจากเดี่ยว 8นะเนี่ย) ปาด ตะปบ ปั่น
ยก  = ใช้ทั้งสองมือสลับกันต่อยขึ้นข้างบนอย่างรวดเร็ว
โปะ = เอานิ้วมือตีที่หน้าของฝ่ายตรงข้าม ทำให้อีกฝ่ายมึนงง
แปะ = คล้ายๆกับ โปะ แต่ใช้ฝ่ามือตีแทนนิ้วมือ
ป้าย = ใช้สนับมือตบผ่าหน้าแรงๆ (ถ้าเอาคลิปใส่ได้จะใส่ไปแล้ว)
ปาด = ต่อยปาดหน้า
ตะปบ= กดหัว
ปั่น  = หมุนตัวต่อยไวๆติดต่อกัน

พอหย่งโจวกับหย่งฟางฝึกเสร็จหลงไห่ก็กลับขึ้นมาพร้อมข่าวร้าย  นั่นคือ เสี่ยวหลงได้ตายแล้ว
และพอหลงไห่ได้เล่าเรื่องจะมีกบฏให้สองพี่น้องฟัง ก็ได้ตัดสินใจว่าต้องรีบกลับเข้าวังในทันที

ป.ล.  ต่อจากนี้พี่กันมาต่อนะ  ผมเอาตามคิวให้แล้ว
หัวข้อ: Re: วิถีจอมยุทธเจ้าสำราญ [ที่ตอนจบตกม้าตาย] 555+
เริ่มหัวข้อโดย: ทูตซ้ายพรรคจรัส ที่ พฤษภาคม 27, 2010, 04:37:28 pm
ความเดิมตอนที่แล้ว :: หลังจากไป๋อวี้ถังปลีกตัวออกมา นักฆ่าทั้งสามก็บุกรุกเข้าวังพอดี ร่างสูงต้องรับมือกับนักฆ่าไม่พอ ยังต้องคอยคุ้มกันฮ่องเต้หัวรั้นที่ไม่ยอมหนีแต่จะอยู่ร่วมชมการประลองด้วยด้วย เฮ่ออ นึกว่าเล่นเกมส์ออนไลน์อยู่รึไงพระองค์

เสียงร้องดังทำลายความเงียบสงัด
ถ้อยความนั้นบ่งบอกชัดมีคนร้าย
"ข้าจะไล่เตะก้นเจ้าให้ได้อาย
โทษฐานหมายลักลอบคิดปลงพระชนม์"

เงาสามสายปรากฏต่อหน้าพระพักตร์
"บังอาจนักยามวิกาลท่ามห่าฝน
ยังอุกอาจบุกเข้ามาทำการปล้น
ไม่เห็นคนอย่างเจิ้นอยู่ในสายตา"

"ขอฝ่าบาททรงย้ายที่ประทับโลด"
"ฮ่องเต้โฉดมอบศีรษะมาให้ข้า"
"รีบคุ้มกันพระองค์ก่อนอย่ารอช้า
ผู้บุกรุกปล่อยให้ข้ารับมือเอง"

"หนูขนทองเจ้าอย่าแส่จะได้ไหม
ยามนี้ไซร้ไร้น้ำยายังอวดเก่ง
ข้าว่าใช้เพียงไม่กี่กระบวนเพลง
ก็ซัดเจ้านอนหงายเก๋งได้แล้วไง"

"ข้าบอกแล้วไยพระองค์ยังยืนอู้"
"ไป๋อวี้ถังเจ้าคิดขู่เจิ้นใช่ไหม
ดูชาวยุทธประลองกันน่าสนใจ"
"ท่านทำไมช่างหัวรั้นดื้อสิ้นดี"

"ฝ่าบาทช่วยตรองสักนิดจะได้ไหม
เหตุการณ์จริงมันหาใช่เกมส์ Zone 4
พลาดนิดเดียวอาจมีสิทธิ์ตายทันที
คงไม่มีเหล่าพรรคพวกมาช่วยรุม"

"ไป๋อวี้ถังเจ้าช่างสามหาวยิ่งนัก"
สามนักฆ่ามองเลิ่กลั่กมือเปียกชุ่ม
"เฮ่พวกเจ้าคือแถวนี้ยุงมันชุม
คงไม่คุ้มเป็นไข้เลือดออกกลับไป"

"งานอีกมากยังคงรอพวกข้าอยู่
เช่นนี้แล้วจะเริ่มสู้ได้เมื่อไหร่
งั้นพวกข้าเข้า Seven ซื้อ Big Bite
ทะเลาะกันจบตอนไหนค่อยมาเคลียร์"

"อยากดูความครื้นเครงนักเอาให้พอ
ข้าจะได้ไม่ต้องรอแจงสี่เบี้ย
ทอดพระเนตรเงียบ ๆ นะไม่ต้องเชียร์
เดี๋ยวข้าเสียสมาธิสู้พอดี"

"เลิกทะเลาะกันแล้วเหรอเซ็งชะมัด
ดันมาขัดเวลากิน เ กี๊ ย ว ช า ย สี่
ประลองเสร็จบะหมี่ข้าอืดพอดี"
"เอ๊ะเจ้านี่เวลาสู้ยังห่วงกิน"

"เข้ามาเลยทั้งสามหน่อข้าพร้อมรับ"
"หนูตกอับหากพวกข้าไม่แดดิ้น
อย่าหวังเลยว่าตัวเจ้าจะเข้า Win"
"หยุดพล่ามเถอะมาตัดสินให้รู้ไป"

จบประโยคประกายแสงส่องวูบวาบ
กระบี่อาบโลหิตพริ้วสะบัดไหว
หน่อแรกนั้นถูกร่างสูงสะบั้นไหล่
หน่อสองไซร้บาดเจ็บหนักไม่แพ้กัน

หน่อที่สามมือซ้ายหวิดโดนฟันขาด
ฉี่แทบราดกลัวลนลานคลานซะงั้น
ทั้งสามร้อง...ไว้ชีวิตด้วยเถอะท่าน !!
ร่างสูงพลันเก็บกระบี่เข้าฝักไป

"จงรีบวางอาวุธแล้วมอบตัวซะ"
"เบื้องบนจะตัดสินลดโทษให้"
กุดหัวพวกมันเร็วยืนบื้อทำไม"
"ทูลฝ่าบาทนักฆ่าไซร้ก็เป็นคน"

"ไม่สืบสวนผู้บงการเบื้องหลังหรือ
ว่าผู้ใดมันกล้าหือคิดหวังผล
หลังเหตุการณ์ท่านถูกลอบประพระชนม์
จะเป็นคนยึดบังลังก์ท่านไปครอง"

หน่อที่หนึ่งหัวไหล่ขาดโลหิตหลั่ง
/ไป๋อวี้ถังแค้นนี้ต้องคืนสนอง/
ระหว่างที่ร่างสูงเผลอไม่ทันมอง
ขยิบตากับหน่อสองอย่างรู้ใจ

อาศัยตอนร่างสูงหันหลังพอดี
พุ่งเข้ารัดร่างสูงที่ขาซ้ายไว้
จังหวะนี้แทงมันเร็วเข้าพี่ใหญ่ !!
"แย่แล้วไงข้าหลงกลแผนชั่วมัน"

หน่อหนึ่งเสือกดาบด้วยแขนข้างที่เหลือ
โลหิตสดอาบชุ่มเสื้อตรงจุดนั้น
ปลายดาบแทงผ่านลิ้นปี่ทะลุพลัน
ออกกลางหลัง...อย่างเจ้ามันสมควรตาย !!

ร่างสูงแทงกระบี่ลงข้างลำตัว
"นักฆ่าชั่วเกาะแกะขาข้าอยู่ได้
ลอบกัดข้านี่หรือเรียกลูกผู้ชาย"
งั้นจงตายไร้ดินกลบไปละกัน !!

หลังจากที่ไป๋อวี้ถังหลุดมาได้
กระชากกายหน่อหนึ่งมาอย่างหุนหัน
ตวัดคมกระบี่หยกโดยฉับพลัน
คอของมันลอยละลิ่วตกลงมา

"ไป๋ฟู่หม่าถูกแทงคงเจ็บสินะ"
/ลองมาโดนเองสิฟระถามบ้า ๆ/
ร่างสูงพลันทรุดฮวบลงในทันตา
ไป๋ฟู่หม่าเจ้าอย่าเพิ่งเป็นอะไร !!

ป.ล.คำว่า เจิ้น ? เป็นคำแทนตัวเองของฮ่องเต้ นะครับ
หัวข้อ: Re: วิถีจอมยุทธเจ้าสำราญ [ที่ตอนจบตกม้าตาย] 555+
เริ่มหัวข้อโดย: กันและกัน ที่ พฤษภาคม 27, 2010, 05:59:07 pm
เมื่อเผิงหลงไห่และพวกมาถึงวัง  ก็เห็นราษฎรอลหม่านหนีตายกัน  ไม่ใช่ว่าเกิดกบฏขึ้นแล้วนะ


เสียงโฉงฉางสนั่นท้ายวังหลัง
เสียงซะดังถึงนี่เสียใจหาย
ปวงประชาอลหม่านกันหนีตาย
คงไม่ใช่เกิดกบฏแล้วกระมัง

เหลียวไปพบชายหนุ่มซึ่งคุ้นหน้า
ตายละหว่า!นั้นท่านพี่ไป๋อวี้ถัง
ไยบาดเจ็บสลบลงสิ้นกำลัง
ที่อยู่ข้างคือฮ่องเต้น่ะสินา

หันไปเจอพวกลิ่วล้อวิ่งเข้าใส่
ไม่รู้จักไผเป็นไผเสียเลยหนา
พลังยุทธเหลือเฟือเหนือศาสตรา
กรูกันมาเกาให้ข้าหรืออย่างไร

ปากว่าพรางใช่มือชักกระบี่(ที่แอบแฮ๊บมาจากหย่งโจว  อิอิ)
เด็ดชีวีประดุจราวเด็ดดอกไม้
มันผู้ใดแหลมเข้ามาก็คือตาย
เดินสบายชิลชิลบิ๊วอารมณ์

มือหนึ่งจูงหวานใจแม่นางอิง
ปากหนึ่งชิงประกบปากอย่างสุขสม
อย่างดูดดื่มสบายคลายอารมณ์
มือขวาก้มแทงกระบี่ที่ศัตรู  (หวานกันไม่ดูสถานการณ์เล้ย)

ขอบใจเจ้าแม่ยอดรักของข้า
เจ้าอุตส่าห์ดูแลแม้ปลายหู
ข้ารักเจ้าโอ้แม่ยอดโฉมตรู
ข้าจะสู้เพื่อเจ้าไม่รู้คลาย

เห็นหน้าเจ้าข้ารู้ด้วยคงขวยเขิน
ปากชมเพลินเสยกระบี่ที่เป้าหมาย(โห  ยังสู้ได้อีกเนาะ)
อิงไฉ่เอ๋อหลบตาอย่าเขินอาย
กว่าถึงไป๋อวี้ถังคงอีกนาน


ขอเลิฟซีนหน่อยเหอะ  บู๊มาเกือบทุกตอนแล้ว (เลิฟซีนไม่ดูสิ่งแวดล้อมเลยแฮะ)

ปล.ต่อไปหย่งโจวกับหย่งฟางจะบู๊บ้างนะครับ  (โยนบทให้โกป)
หัวข้อ: Re: วิถีจอมยุทธเจ้าสำราญ [ที่ตอนจบตกม้าตาย] 555+
เริ่มหัวข้อโดย: 张龙 天 [แด่คนช่างฝัน(เฟื่อง)] ที่ พฤษภาคม 28, 2010, 02:18:48 pm
จางหย่งโจวจะชักกระบี่สู้
เอ๊ะนี่ตรูเอาไปลืมไว้ที่ไหน
มองออกไปก็เจอพี่หลงไห่
เฮ้ยพี่เผิงเอา(กระบี่)ไปเมื่อไรกัน

แล้วข้าจะเอาอะไรไปสู้
ดูดู๊ดูแฮ๊บเอาไปไม่ทันหัน
แล้วจะให้ข้าใช้อะไรนั่น
หันไปพลันเจอพี่ไป๋สลบลง

เลยคิดได้ต้องใช้ทวนซะแล้วเรา(เหน็บคลังแสงไว้เหรอไงฟระ)
แล้วก็ช่วยโรมรันช่วยไล่ส่ง(ลงนรก)
ทางหย่งฟางนั้นทำท่าจะปลง
เหมือนองค์ลงคว้าสนับมาทันที

มือตะปบยกโปะและแปะป้าย
ทำอันตรายหมายพิฆาตเจ้าพวกนี้
พวกลิ่วล้อหลบหายไปทันที
หัวหน้าปรี่ออกมาซะโดยไว
หัวข้อ: Re: วิถีจอมยุทธเจ้าสำราญ [ที่ตอนจบตกม้าตาย] 555+
เริ่มหัวข้อโดย: รอยทราย ที่ พฤษภาคม 29, 2010, 12:52:35 am
ความเดิมจากตอนที่แล้ว: ไป๋อวี้ถังโดนนักฆ่าหน่อหนึ่งแทงเข้าที่จุดสำคัญ เมื่อไป๋อวี้ถังตัดหัวนักฆ่านั้นเรียบร้อย พลันทรุดร่างล้มลงจมกองเลือด องค์หญิงหมิงจูเห็นเหตุการณ์มาโดยตลอด จึงรีบวิ่งเข้าไปหายอดดวงใจของตนที่นอนอยู่ท่ามกลางการต่อสู้อันดุเดือด

ร่างบางเห็นคนรักล้มต่อหน้า
พลันวิ่งฝ่าคมดาบเหล่าอสูร
น้ำตานองรวดร้าวแสนอาดูร
กลัวสิ้นสูญดวงใจไม่กลับมา

" ท่านพี่..อย่าตายนะ..ข้าขอร้อง "
ทั้งสองจ้องสบตากันใจปวดปร่า
" หมิงเอ๋อร์..ยอดรัก..อย่านำพา
เรื่องของข้า..จงลืมสิ้น..อย่าจดจำ "

" ไม่นะ..ข้าไม่ยอม..หยุดพูดเถิด
เรื่องที่เกิด..ข้าเข้าใจ..ท่านกลืนกล้ำ "
" ฐานันดรบรรดาศักดิ์ตัวกระทำ
มันตอกย้ำ..ว่าข้า..ไม่คู่ควร "

ร่างใหญ่ในอ้อมกอดกระอักเลือด
ใบหน้าเผือดแกล้งยิ้มแสร้งเสสรวล
มองร่างบาง..ความทรงจำ..ใบหน้านวล
ที่คร่ำครวญร้องไห้ราวขาดใจ

หมิงเอ๋อร์ตัดสินใจพยุงร่าง
อวี้ถังครางสะกดกลั้นบาดแผลใหญ่
เหล่าขุนนางกรูมาช่วยกันทางไป
ให้ห่างไกลคมกระบี่ตวัดวง

หมอหลวงรุดมาดูอาการ
หมิงเอ๋อร์พล่านเห็นเลือดไหลใจเป็นผง
มือเรียวบางจับมือใหญ่อย่างมั่นคง
แล้วก้มลงจูบเบาเบากลางฝ่ามือ

" แผลฉกรรจ์สาหัสมากองค์หญิง "
ร่างบางนิ่งคล้ายโลกหยุดยากฉุดยื้อ
" ฟ้ากลั่นแกล้ง..รักสองเรา..สนุกฤา
ควรเจ็บหรือ..ลิขิตฟ้า..โชคชะตา "

" กระหม่อมทำแผลเรียบร้อยแล้ว "
พลางเรียงแถวหลังเสร็จการรักษา
" ที่เหลือนั้น..ปาฏิหาริย์..นั่นคือยา "
แล้วก้มหน้าลงคำนับจากห้องไป

ร่างใหญ่นอนสลบไร้สติ
" รักเราผลิ..ดอกบาน..เคยสดใส
เป็นเพราะข้า..ยศฐา..ค้ำหัวใจ "
สะอื้นไห้ข้างเตียงพร่ำรำพัน

กลางดึกแผลอักเสบไข้ไม่ลด
หมิงเอ๋อร์จรดขอบถ้วยยาที่มีนั้น
ป้อนยาให้คนรักของตนพลัน
แต่ยานั่นกลับหกเลอะเปรอะเปื้อนไป

กรอกยาถ้วยใหม่ใส่ปากนาง
/ขมก็ช่างขอเพียงช่วยท่านพี่ไป๋/
นางก้มลงประกบริมฝีปากไป
ค่อยป้อนใส่ลงคอ เ จ้ า ข อ ง น า ง

อ้อมแขนเล็กกระชับกอดชายคนรัก
เจ็บยิ่งนักคราก้มมองแผลบนร่าง
กลั้นสะอื้นหยดน้ำตาไหลเป็นทาง
กระซิบข้างหูคนรักคำจากใจ

" ข้ารักท่าน..ยิ่งกว่า..ใครคาดคิด
หากชีวิตท่านลาลับดับหม่นไหม้
ข้าหมิงเอ๋อร์จะขอตามติดท่านไป
อยู่อย่างไร..ถ้าไม่มี..ท่านเคียงกาย

หากท่านรักข้าเช่นกันจงยังอยู่
กลับมาคู่เคียงกัน..ไม่ห่างหาย
ได้โปรดเอาชนะทูตความตาย
อย่าสลายดับร่าง..จากข้าไป "




หัวข้อ: Re: วิถีจอมยุทธเจ้าสำราญ [ที่ตอนจบตกม้าตาย] 555+
เริ่มหัวข้อโดย: ทูตซ้ายพรรคจรัส ที่ พฤษภาคม 29, 2010, 02:19:50 pm
ความเดิมตอนที่แล้ว :: หลังจากที่ได้นางอันเป็นที่รักป้อนยาแถมพร่ำรำพันบอกรักข้างหู กำลังใจเต็มถังแบบนี้มีรึพลังกายพระเอกจะไม่ฟื้นคืน แต่ติดตรงบาดแผลยังไม่หายนี่สิ เซ็งเป็ดกะบทเลิฟซีนจริงพับผ่า

ได้ฟังคำปลายนิ้วเรียวเริ่มขยับ
ก่อนเลื่อนไปกุมกระชับมือเล็กไว้
เรียวปากบางเผยอกล่าวความในใจ
"ส า ว น้ อ ย ไ ซ ร้ ข้ า ก็ รั ก เ จ้ า เ ช่ น กั น"

"นี่ข้านอนหลับไปนานแค่ไหน ?"
ร่างบางไซร้ปาดน้ำตาสุดจะกลั้น
"หากนับรวมเช้านี้ด้วยก็สิบวัน
รู้หรือไม่ว่าหากท่านไม่ฟื้นมา"

"ยาพิษนี้ข้าเตรียมไว้ตายตามท่าน"
มือใหญ่พลันเลื่อนปิดปากร่างตรงหน้า
"ถอนคำพูดเจ้าเดี๋ยวนี้เลยกานดา
มีรึข้าจะยอมปล่อยให้เจ้าตาย"

"หากเจ้าตายข้าจะอยู่ต่อเยี่ยงไร
อยู่ต่อไปชีวิตคงไร้ความหมาย"
หมิงจูได้ฟังดังนั้นพลันเขินอาย
เผลอผลักกายร่างสูงไปเบา ๆ

ร่างสูงข่มความเจ็บไว้กัดฟันกรอด
"หากครั้งนี้ข้าไม่รอดก็เพราะเจ้า
ลงมือหนักชะมัดเลยแม่นงเยาว์"
อวี้ถังเย้านางเล่นด้วยอารมณ์ดี

ร่างสูงก้มมองตัวเองก่อนพูดว่า
"ยาหยีจ๋าไหงพันข้าคล้าย Mummy
ข้าถูกดาบแทงทะลุเข้าลิ้นปี่
ไม่เปลืองผ้าก๊อตรึนี่เล่นทั้งตัว"

"เป็นหมอหลวงที่พันให้ต่างหากเล่า
ไม่รู้ยังมาว่าเค้าท่านแหละมั่ว
หมอหลวงยังกำชับอีกถ้าให้ Sure
วัดขนาดโลงตามตัวก่อนสั่งไป"

"มาใกล้ข้าเดี๋ยวนี้เลยยัยตัวร้าย"
ร่างสูงพลันพยุงกายลุกขึ้นใหม่
ดึงหมิงจูเข้าแนบอกในทันใด
"จงฟังไว้เสียงหัวใจทุกนาที"

"อุ๊ยท่านพี่ไม่เจ็บแผลแย่หรือคะ ?"
"มีจังหวะสวีทแล้วอย่าขัดซี่"
มือใหญ่เชยคางมนขึ้นจูบทันที
ก่อนพลิกตัวคร่อมนางที่ก้มเขินอาย

ใบหน้าคมซุกคอขาวระดมจูบ
เลื้อยมือลูบไล้ร่างบางก่อนจะย้าย
ผ่านแผ่นหลังปลดเอี๊ยมลงอย่างง่ายดาย
ใช้มือซ้ายข้างที่เหลือถอดอาภรณ์

เรียวลิ้นร้อนรุกจู่โจมกลีบปากบาง
หมิงจูครางอย่างสุขสมยากไถ่ถอน
"เป็นของข้า Again นะแม่งามงอน"
อรชรหน้าแดงเรื่อเขินทันที

แต่ดูเหมือนสวรรค์จะไม่เข้าข้าง
พอมาถึงระหว่างทางแผลเสียดสี
โลหิตหลั่งซึมเปื้อนแขนนางพอดี
"เลิฟซีนนี้เล่นไม่จบอีกแล้วไง"

ความเจ็บปวดเริ่มปะทุขึ้นอีกครา
"สมน้ำหน้าจริงเลยน้าท่านพี่ไป๋
อยากแอ้มข้าแต่สวรรค์ไม่เป็นใจ"
ร่างสูงไซร้ลงไปนอนกลิ้งบนเตียง

นักฆ่าชั่ว !! เลือกแทงไม่ดูเวลา
ทำเอาข้าเจ็บปวดปร่าแทบเป็นเสี่ยง
"ข้าหายเจ็บเมื่อไหร่ตาพวกเจ้าเดี้ยง
อารมณ์เหวี่ยงข้าของนั้นแรงเกินใคร"

"ข้าขอเอ่ย Disturb ท่านสักนิดนะ
ท่านพี่จะไปสะสางบัญชีไหน
พวกมันโดนพี่กุดหัวหมดแล้วไง"
"ข้าทำไมลืมซะได้ Nemo จริง"

ป.ล.คำว่า Nemo เป็นศัพท์แสลงของวัยแบ๊ว ที่เอามาใช้เรียกคนที่ออกอาการลืมสิ่งที่ตัวเองได้กระทำลงไปแบบน่ารักนะคร้าบ
หัวข้อ: Re: วิถีจอมยุทธเจ้าสำราญ [ที่ตอนจบตกม้าตาย] 555+
เริ่มหัวข้อโดย: รอยทราย ที่ พฤษภาคม 29, 2010, 07:34:55 pm
ความเดิมตอนที่แล้ว: เมื่อไป๋อวี้ถังพ้นความตายอย่างปาฏิหาริย์ องค์หญิงหมิงจูเฝ้าดูแลไม่ห่าง และ...

องค์หญิงคอยดูแลไม่มีห่าง
อยู่เคียงข้างยอดดวงใจในห้องหอ
ยามไข้ขึ้นเฝ้าเช็ดตัวพะเน้าพะนอ
ต่างเคลียคลอทดแทนกาลที่หายไป

" ได้เวลาเช็ดตัวแล้วท่านพี่
นั่งดีดี..ห้ามเกาะแกะ..อย่าเหลวไหล
เจียม Body แผลสาหัสใกล้หัวใจ
หื่นมากไป..เดี๋ยวแผลปริ..จะเจ็บนา "

ไป๋อวี้ถังถลึงตาทำดุใส่
" คิดจะขู่ข้ารึไง...อีตาบ้า "
หมิงเอ๋อร์ดึงสาบเสื้อไม่พูดจา
/หัวใจจ๋า..เต้นเบาเบา..อย่าเสียงดัง/

ร่างสูงจ้องมองสาวเขินอาย
จึงฉุดกายโฉมตรูลงมานั่ง
" จริงสิ..เราผัวเมีย..ไยปิดบัง
เจ้ามานั่งเช็ดตัวข้า..ตามสบาย "

พูดไปพลางกระตุกผ้าออกจากร่าง
แล้วมองนางสุดที่รักอย่างผึ่งผาย
ตาคู่สวยลอบสำรวจร่างยอดชาย
พลันเอียงอายก้มหน้างุดไม่กล้ามอง

" อายอะไร..หมิงเอ๋อร์เมียที่รัก "
/บ้ายิ่งนัก..คนอะไร..หยิ่งจองหอง!!
แค่เช็ดตัวหาใช่เกมส์กามประลอง
ขืนเราจ้องมากกว่านี้..คงหมดแรง/

" คือ..ท่าน..พี่..หาผ้าปิดหน่อยดีไหม "
เสียงหวานใจหายลงคอฟังแหบแห้ง
" ไม่ไหวเลยหมิงเอ๋อร์..แผลโดนแทง
แทบลงแดง..ผ้าเกะกะ..อย่าปิดเลย "

/มันเกี่ยวกันตรงไหน แผล,แก้ผ้า
ดูท่าว่าเราโดนแกล้งเสียเฉยเฉย
เช่นนั้นเราก็ปล่อยเลยตามเลย
สู้สู้เว้ย!!..แค่เช็ดตัว..ไม่เป็นไร/

มือบางหยิบผ้ามาบิดหมาด
สีเลือดฝาดอมชมพูบนหน้าใส
ค่อยวางผ้าซับดวงหน้าเจ้าของใจ
แล้วค่อยไล้ลงลำคอแกร่งเย้ายวน

บรรจงเช็ดแผงอกซับกล้ามล่ำ
แล้วขยำชุบน้ำบิดทั่วถ้วน
ร่างบางมือสั่นเริ่มเรรวน
คราเปี้ยนป้วนเช็ดซิกแพคชาติอาชา

" อ้าว!! ที่รัก หยุดมือทำไมเล่า "
/เอ่ยคำเย้าหยอกน้องหญิงมันส์เป็นบ้า/
" ท่านพี่ขา..หมิงเอ๋อร์..ขอตัวลา
เดี๋ยวไปหา..คนมาแทน..ข้าแล้วกัน "

ร่างบางทิ้งผ้าหมายวิ่งหนี
แต่ไป๋อวี้คว้าไว้ได้กะทันหัน
แล้วฉุดดึงแน่งน้อยล้มลงพลัน
นิ้วแกร่งนั้นเชยคางมนสบสายตา

" จะอวดเก่งก็ควรทำให้ตลอด
ไยเจ้าปอดเสียแล้วเล่า..แม่หงสา "
สิ้นคำพูดกลีบปากบางไม่พูดจา
โน้มใบหน้ายอดชายจูบทันที

สองมือน้อยสอดท้ายทอยทึ้งเรือนผม
ปล่อยอารมณ์ลิ้มรสหอมหวานนี้
พิษชิวหากลบเหตุผลที่เคยมี
ทุกนาที..มีเพียงเรา..สัมผัสใจ

(http://img229.imageshack.us/img229/8034/sym6.gif)










หัวข้อ: Re: วิถีจอมยุทธเจ้าสำราญ [ที่ตอนจบตกม้าตาย] 555+
เริ่มหัวข้อโดย: กันและกัน ที่ พฤษภาคม 30, 2010, 05:42:54 pm
ขณะที่เผิงหลงไห่และพี่น้องจางสู้กันอยู่นั้น จูฉางเหลียง อนุชาฮ่องเต้ก็โผล่มาพร้อมมือสังหารอีกคนหนึ่ง

เผิงหลงไห่กับพี่น้องทั้งสองจาง
แทงบนล่างราวศัตรูเป็นเลขหวย
ใครแหลมหน้าเข้ามาก็คือซวย
เพราะว่าด้วยโดนตีกลับกันทุกราย

เห็นบุรุษหน้าหยกยืนบนเชิงเทิน
ใครอัญเชิญเจ้ามาให้ฉิบหาย
จูฉางเหลียงคนโฉดหน้าไม่อาย
โทษว่าตายร้อยครั้งยังน้อยไป

มันบังอาจคิดกบฏคดฮ่องเต้
อยากมีเฮกับข้านักใช่ไหม
อยากตายเร็วถ้าขอมาก็จัดไป
ข้าหลงไห่จะปลิดเจ้าให้วายชนม์

พอว่าพลางก็ง้างลูกเกาฑัณท์
พร้อมกับลั่นที่สายหวังได้ผล
แต่ว่ามือสังหารมันเล่นกล
มือปักป้องไม่โดนซักกะที

มือสังหารมันถลำมาแทงสีข้าง
แต่แม่นางอิงมาขวางแทนเสียนี้
รู้ก็รู้ว่าแม่นางนั้นหวังดี
อย่าลืมซี๊!ข้านี้คงกระพัน

เลยรับเคราะห์แทนข้าแล้วไงละ
ด้วยโทสะพุ่งทะยานอย่างหุนหัน
ซัดกรงเล็บมังกรเข้าโรมรัน(ฝ่ามือ)
มากระชากวิญญาณจนสิ้นใจ

ปล.1เมื่อมือสังหารตาย  จูฉางเหลียงก็จะหนี  แต่หย่งโจวเข้าขวางไว้(ฝากบทโกปฆ่าจูฉางหลียงด้วย)
ปล.2อิงไฉ่เอ๋อยังไม่ตายนะ  อย่าเข้าใจผิด









หัวข้อ: Re: วิถีจอมยุทธเจ้าสำราญ [ที่ตอนจบตกม้าตาย] 555+
เริ่มหัวข้อโดย: 张龙 天 [แด่คนช่างฝัน(เฟื่อง)] ที่ พฤษภาคม 30, 2010, 10:38:13 pm

พอจูฉางเหลียงเห็นท่าไม่ดีจะหลบหนี  หย่งโจวกับหย่งฟางก็ได้มาดักไว้
"จูฉางเหลียงคนโฉดหน้าไม่อาย
เจ้าต้องตายอยู่ที่แทบเท้าข้า
อย่างเจ้านั้นหากไม่วายชีวา
ก็อายฟ้าดินนี้ไอ้จัญไร"

"ท่านพี่ข้าพูดถูกไอ้ชั่วช้า
เจ้ามันบ้าที่คิดกบฏรู้บ้างไหม
อยู่ดีไม่ว่าดีไอ้บรรลัย
เดี๋ยวจะให้วิชาสนับสักสามที

จะจัดหนักให้ตายวายชีวาต
ข้าอาฆาตมานานแล้วไอ้พวกนี้
จงยอมให้ข้าจับเสียดีดี
หรือจะพลีชีวาหาว่าไม่"

จูฉางเหลียงพอได้ยินดังนั้นก็โมโหเป็นฟืนเป็นไฟทันที

"พวกเจ้ามันเด็กเหลือขอยิ่งนัก
ทำน่าเคืองยิ่งนักรู้บ้างไหม
ว่าตัวของข้านี้คือผู้ใด"
"เพราะข้าไม่รู้ไงเลยด่าเอา".....

"ไอ้กบฏชั่วเจ้าต้องตายสถานเดียว
เพราะเจ้าดันชั่วเดี่ยวอย่างโฉดเขลา
หรือเป็นเพราะว่าเจ้านั้นหูเบา
โดนหลอกเอาง่ายง่ายหรืออย่างไร"

จูฉางเหลียงพอได้ยินดังนั้นก็โมโหมากขึ้น  พุ่งทะยานออกไปซัดกับหย่งโจวทันที

จูฉางเหลียงโปโหดั่งไฟเผา
หวังจะเอาชีบหย่งโจวเสียให้ได้
แต่หย่งโจวรู้ทันความบรรลัย
เลยส่งทวนออกไปสกัดทัน

ฝ่ายฉางเหลียงเจอทวนพุ่งออกมา
เซถลาไปด้านข้างอย่างหวิดพลัน
พอเจอเข้าอาการโมโหโทสัน(เขียนถูกป่าวหว่า)
เร่งจังหวะพัลวันจนเซไป

หย่งฟางเห็นได้จังหวะซัดหมัด
อัปเปอร์คัตเข้าเต็มเต็มที่หัวใจ
ฉางเหลียงนั้นกระอักแทบสิ้นใจไป
ล้มได้อย่างเร็วไวน่างงงวย(มันอ่อนแอไปมั้ยเนี่ย  แพ้ง่ายๆเลย)
หัวข้อ: Re: วิถีจอมยุทธเจ้าสำราญ [ที่ตอนจบตกม้าตาย] 555+
เริ่มหัวข้อโดย: 张龙 天 [แด่คนช่างฝัน(เฟื่อง)] ที่ พฤษภาคม 31, 2010, 08:32:50 pm
พอฉางเหลียงโดนเข้าไปจังๆก็เซล้มลงไปคุกเข่าอยู่ตรงหน้าฮ่องเต้

ฝ่ายฮ่องเต้เห็นน้องคิดกบฏ
"อ้ายใจคดเจ้าคิดไม่ซื่อหรือนี่
ไอ้บรรลัยจัญไรไอ้อับปรี
ข้าจะคิดบัญชีให้สมใจ

บังอาจมาคิดกบฏคิดผิดนัก
เดี๋ยวข้าจักลงโทษสถานใหญ่
เอามันไปประหาร!!!!!!!!!!ในทันใด
รีบเอาไอ้บรรลัยออกไปที"

พวกทหารพอได้รับพระบัญชาก็นำตัวฉางเหลียงออกไปประหารแล้วเสียบหัวประจาญไว้ที่กำแพงเมือง
ฝ่ายไฉ่เอ๋อที่บาดเจ็บนั้น  หย่งฟางได้พยายามรักษาแต่ก็ยังไม่เป็นผล หย่งฟางจึงเรียกหย่งโจวและหลงไห่มาช่วย

ป.ล.  ฝากพี่กันต่อด้วยนะ  กำลังจะจบแล้ว  ตอนนี้บทที่ผมต้องมาผิดคิวตอนจบก็ฝากพี่เกร่นให้หน่อยละกัน
หัวข้อ: Re: วิถีจอมยุทธเจ้าสำราญ [ที่ตอนจบตกม้าตาย] 555+
เริ่มหัวข้อโดย: กันและกัน ที่ มิถุนายน 01, 2010, 03:16:38 pm
เผิงหลงไห่ใช้กระบี่อาญาสิทธิ์ของฮ่องเต้กรีดเลือดตนเพื่อให้อิงไฉ่เอ๋อดื่ม  เพราะเลือดของตนมีไข่มุกดำอยู่  ทำให้เลือดตนไม่ต่างกับยาทิพย์  รักษาบาดแผลและโรคร้ายต่างๆได้อย่างหายขาด

เผิงหลงไห่รีบพยุงแม่นางอิง
ไยเจ้าชิงรับกระบี่นี้แทนข้า
กายข้านี้คงทนต่อศาสตรา
เจ้ามิน่ารับกระบี่แทนข้าเลย

ชีพจรของเจ้านั้นอ่อนมาก
และถ้าหากอยู่นิ่งหรือเมินเฉย
คงต้องเสียคนรักแน่แม่ทรามเชย
กระนั้นเลยข้าจะทำซักอย่างพลัน

จึงทูลของกระบี่อาญาสิทธิ์
อันทรงฤทธิ์สิ่งประทานจากสวรรค์
อันตัวข้าอยู่ยงคงกระพัน
มีกระบี่เล่มนั้นฟันข้าลง

ด้วยเลือดข้าถึงของศักดิ์สิทธิ์
ประหนึ่งน้ำอมฤตเทวาสรง
ข้าจึงทูลขอกระบี่ต่อพระองค์
มากรีดถ่ายเลือดลงบนแผลนาง

แผลนางนี้จักได้ถึงหายขาด
และยังอาจรักษาได้ไปทั่วร่าง
อันฮ่องเต้มีบัญชา(ให้ทหารที่เอากระบี่อาญาสิทธิ์มา)พร้อมว่าพราง
เรื่องแม่นางข้าจะช่วยเจ้าอีกแรง

ครั้นกระบี่(อาญาสิทธิ์)อยู่ที่มือหลงไห่
จึงกรีดไปที่ฝ่ามืออันแข็งแกร่ง
กรีดลงไปทั้งลึกและเต็มแรง
จนเลือดเเดงสีเข้มเต็มฝ่ามือ

จึงรีดเลือดแล้วก็กรอกใส่จอกหยก(เก็บจากแถวนั้นแหละ)
จนเลือดตกหยดสุดท้ายแล้วค่อยถือ
กรอกที่ปากแม่นางเองกับมือ
ประหนึ่งคือยาทิพย์รักษานาง

เมื่อกรอกเลือดแล้วไฉ่เอ๋อก็ฟื้นขึ้น
ยังมึนมึนเหมือนโลกหมุนไซด์ข้าง
สติหายคนละทิศคนละทาง
เหมือนทั้งร่างได้เกิดใหม่มาอีกที


หัวข้อ: Re: วิถีจอมยุทธเจ้าสำราญ [ที่ตอนจบตกม้าตาย] 555+
เริ่มหัวข้อโดย: 张龙 天 [แด่คนช่างฝัน(เฟื่อง)] ที่ มิถุนายน 02, 2010, 10:02:15 pm
ความเดิมจากตอนที่แล้ว  เผิงหลงไห่ได้กรีดเลือดตัวเองมารักษาไฉ่เอ๋อ

ทันใดนั้นหย่งฟางนึกขึ้นได้
โอ้พี่ไป๋!!!เป็นอะไรมั้ยเนี่ย
ตัวข้านี้ขอตัวรีบไปเชียร์
เผื่อเรื่องเนี้ยจะโด่งดังไปทั่วเลย

พอเข้าไปเห็นพี่พี่จะเลิฟซีน
เลยแอบปีนจากหลังคาซะเฉยเฉย(ออกแนวชั่วมากไปมั้ย)
เห็นพี่เขาจะเลิฟซีนกันเลย
ไม่ดูเล้ยยยว่ามีใครปีนหลังคา

พอมองไปมองมาฮ่องเต้ทัก
"อย่าแกล้งนักเดี๋ยวเจอข้าขัดขา
รีบรีบดูแล้วรีบรีบลงมา
ไม่งั้นข้าเล่นเจ้าแน่เข้าใจไหม"

พอลงมาพี่ไป๋ออกมาพอดี
แล้วนี่พี่ทำไรมาบอกได้ไหม
เหงื่อนี่เยอะมากเสียนี่กระไร
แล้วพี่ไป๋หายแล้วงั้นหรือลือ

พอฮ่องเต้เห็นดังนั้นก็ได้พาทุกคนไปห้องหนังสือ  เพื่อเขียนราชโองการให้หลงไห่กับหย่งโจว
" ... ขอแต่งตั้งให้จางหย่งโจว เป็นราชครูสอนการยุทธพื้นฐาน
ส่วนน้องสาวของเจ้าที่ชื่อ "จางหย่งฟาง" นั้น ให้มารับราชการเป็นครูหมากรุกในวังหลวงนับตั้งแต่บัดนี้ไป"[/b]

(ส่วนที่เป็นโองการของหลงไห่นั้นฝากพี่กันมาต่อเองละกันนะครับ)
หลังจากนั้น 5 ปี

"นี่...พี่หลงไห่!!  วิ่งตามมาเร็วๆหน่อยสิ" เสียงของหย่งฟางดังมาแต่ไกล
"จะไปเดี๋ยวนี้~~~แหละ..... "เสียงหลงไห่ดังมาอย่างเหนื่อยล้า
"หย่งฟาง  เร่งหลงไห่ทำไม  ลองไปวิ่งแบบนี้ในน้ำดูมั้ย" เสียงของหย่งโจวดังมาแบบดุๆ
"ที่รักจ๋าาาาา  วิ่งไวๆหน่อยสิ" ไฉ่เอ๋อล้อเลียนหลงไห่อย่างเมามันส์

"สรุปนี้เราฝึกน้องๆทหารหรือฝึกกันเองเนี่ย"หลงไห่ถามแบบอารมณ์เสียสุดๆ
"เอาน่าๆๆ หลงไห่ทำใจร้อนไปได้  เราต้องให้ทหารเก่งทั้งในน้ำและบนบกนะ"เสียงหนึ่งดังแทรกขึ้นมา
พอทุกคนหันไป ปรากฎว่า  พี่ไป๋ของพวกเขาได้แอบตามมาด้านหลังสักพักแล้ว 

ทุกคนพูดเป็นเสียงเดียวกันว่า "ว่าไงพี่ไป๋  ไม่ได้เจอกันนานเลยนะพี่"
"ใช่ๆๆ ตอนนี้ในวังวุ่นมากเลย  ข้าขอให้พวกท่านกลับไปที่วังได้ไหม"
พอพี่ไป๋เล่าเรื่องในวังให้ฟังหมดแล้ว ทุกคนก็รีบกลับไปที่วังทันที
ป.ล. ผมต่อตามบทที่ผกก.กัน เร่งมาแล้วนะ  ที่เหลือฝากพี่จัดการเองละกัน
หัวข้อ: Re: วิถีจอมยุทธเจ้าสำราญ [ที่ตอนจบตกม้าตาย] 555+
เริ่มหัวข้อโดย: รอยทราย ที่ มิถุนายน 21, 2011, 12:47:11 am
พอย้อนกลับมาอ่านหัวข้อเก่า
ปล่อยหัวเราะคละเคล้า...กลอนท่านพี่
ครารุกไล่หมายเข่นฆ่าทุกวิธี
สุดแสนแสบเหลือที่พรรณา

มาวันนี้ตัวร้าย...ไร้ Feeling   (5555...หมดแนวจะต่อกลอนกับข้าแล้วใช่มั้ย)
เหงาจริงๆ เหงาปากเป็นหนักหนา  (เรื่องจริงเลยนะ  e038)
ปากกรรไกรแบบท่านพี่...หายากนา
คิดถึงน้า...คิดถึงคำ...คิดถึงกลอน

ป.ล.   :emo9 (7):

หัวข้อ: Re: วิถีจอมยุทธเจ้าสำราญ [ที่ตอนจบตกม้าตาย] 555+
เริ่มหัวข้อโดย: กันและกัน ที่ มิถุนายน 21, 2011, 07:59:32 am
พอย้อนกลับมาอ่านหัวข้อเก่า
ปล่อยหัวเราะคละเคล้า...กลอนท่านพี่
ครารุกไล่หมายเข่นฆ่าทุกวิธี
สุดแสนแสบเหลือที่พรรณา

มาวันนี้ตัวร้าย...ไร้ Feeling   (5555...หมดแนวจะต่อกลอนกับข้าแล้วใช่มั้ย)
เหงาจริงๆ เหงาปากเป็นหนักหนา  (เรื่องจริงเลยนะ  e038)
ปากกรรไกรแบบท่านพี่...หายากนา
คิดถึงน้า...คิดถึงคำ...คิดถึงกลอน

ป.ล.   :emo9 (7):




ยังอุตส่าขุดเจอเนาะ