รวมกลอนเพราะๆ

Poem ระเบียงกลอน => กลอนอารมณ์เพลง => ข้อความที่เริ่มโดย: แมงปอปีกบาง ที่ มกราคม 09, 2010, 12:06:51 pm

หัวข้อ: หุ่นกระบอก
เริ่มหัวข้อโดย: แมงปอปีกบาง ที่ มกราคม 09, 2010, 12:06:51 pm
เกิดมาจากกองเศษไม้  ถูกเธอระบายแต้มสี ถูกร้อยด้วยเชือกดูดี มีชีวิต
เคลื่อนไหวไปตามใจเธอ ชักใยตามใจเธอคิด เกิดมาชีวิตก็มีแต่เธอ
ก็เลยรักรักเธอหมดใจ เศษไม้ที่หลงละเมอ แต่ว่าเธอซึ้งใจหรือเปล่า
สั่งมาให้ฉันร้องเพลง สั่งฉันให้ร้องไห้ ให้เหงาให้เดียวดายก็ดึงเชือกเอา
เกิดมาเป็นแค่ของเล่น ให้เธอไว้คลายความเหงา เธอรักฉันบ้างหรือเปล่าก็ไม่รู้เลย
ก็กลัวถ้าเธอเบื่อกัน ปล่อยฉันผูกพันไร้ค่า เศษไม้คงไร้ราคาไม่น่าดู
ฉันยอมให้เธอทุกอย่าง ขอเพียงให้เธอได้รู้ ไม่รักก็สงสารกัน นะเธอ
ก็เลยรักรักเธอหมดใจ เศษไม้ที่หลงละเมอ แต่ว่าเธอซึ้งใจหรือเปล่า
สั่งมาให้ฉันร้องเพลง สั่งฉันให้ร้องไห้ ให้เหงาให้เดียวดายก็ดึงเชือกเอา
เกิดมาเป็นแค่ของเล่น ให้เธอไว้คลายความเหงา เธอรักฉันบ้างหรือเปล่าก็ไม่รู้เลย
เจ้าหุ่นกระบอกตัวนี้ ก็มีหัวใจ
หัวข้อ: Re: หุ่นกระบอก
เริ่มหัวข้อโดย: แมงปอปีกบาง ที่ มกราคม 10, 2010, 05:04:49 pm
โดดเดี่ยวเดียวดาย
ข้างกายไม่เหลือ..แม้ใคร
ยังคงอยู่เพียงหนึ่งหัวใจ..ที่ไร้วิญญาณ

แมงปอปีกบาง..บาง
หยุดกางปีกเพื่อพัก..ใจ
แม้หากบินร่อนเรื่อยไป
ปีกบาง บาง นั้นไศร้..คงหมดเรี่ยวแรง

อยากให้อภัย..กับหัวใจ..ที่ไม่รักดี
ที่ยังคงรักและคิดถึงเขาคนนี้
คนที่แม้ไม่เคยใยดี
กับหัวใจเน่าเน่า..ของเราเลย
....เหนื่อยใจเหลือเกิน......
หัวข้อ: Re: หุ่นกระบอก
เริ่มหัวข้อโดย: รอยทราย ที่ มกราคม 13, 2010, 06:26:47 pm
เกิดมาจากกองเศษไม้  ถูกเธอระบายแต้มสี ถูกร้อยด้วยเชือกดูดี มีชีวิต
เคลื่อนไหวไปตามใจเธอ ชักใยตามใจเธอคิด เกิดมาชีวิตก็มีแต่เธอ
ก็เลยรักรักเธอหมดใจ เศษไม้ที่หลงละเมอ แต่ว่าเธอซึ้งใจหรือเปล่า
สั่งมาให้ฉันร้องเพลง สั่งฉันให้ร้องไห้ ให้เหงาให้เดียวดายก็ดึงเชือกเอา
เกิดมาเป็นแค่ของเล่น ให้เธอไว้คลายความเหงา เธอรักฉันบ้างหรือเปล่าก็ไม่รู้เลย
ก็กลัวถ้าเธอเบื่อกัน ปล่อยฉันผูกพันไร้ค่า เศษไม้คงไร้ราคาไม่น่าดู
ฉันยอมให้เธอทุกอย่าง ขอเพียงให้เธอได้รู้ ไม่รักก็สงสารกัน นะเธอ
ก็เลยรักรักเธอหมดใจ เศษไม้ที่หลงละเมอ แต่ว่าเธอซึ้งใจหรือเปล่า
สั่งมาให้ฉันร้องเพลง สั่งฉันให้ร้องไห้ ให้เหงาให้เดียวดายก็ดึงเชือกเอา
เกิดมาเป็นแค่ของเล่น ให้เธอไว้คลายความเหงา เธอรักฉันบ้างหรือเปล่าก็ไม่รู้เลย
เจ้าหุ่นกระบอกตัวนี้ ก็มีหัวใจ

(http://img686.imageshack.us/img686/594/692602.png)

หุ่นกระบอกเจ้าช่างน่าสงสาร
ต้องพบพานเรื่องราวที่หมองไหม้
ช้ำหนักด้วยความเศร้าเข้ากรีดใจ
เขาจากไป...แต่ใจเจ้าอยู่ที่เดิม

"ไม่เป็นไร"...หุ่นเอ๋ยเจ้ามีฉัน
ร้าวพอกันหุ่นเพื่อนใหม่มาอยู่เพิ่ม
ซับน้ำตาร้าวรานพากันเดิน
เพื่อเผชิญความจริงสู้ด้วยกัน
หัวข้อ: Re: หุ่นกระบอก
เริ่มหัวข้อโดย: แมงปอปีกบาง ที่ มกราคม 14, 2010, 05:43:58 pm
หุ่นกระบอกตัวนี้   มีชีวิตได้   เพราะใจเธอสั่ง
ก้าวเดินข้างหน้า   หรือหกล้ม   ผิดหวัง
มีแค่เธอชักใย   ตามใจสั่ง   อยากให้เป็น
หากวางทิ้งไว้   ไม่ชักใย   ของขีวิต
ห่นกระบอก   ทำด้วยไม้   ตัวน้อยนิดนี้   คงสิ้นหวัง
เป็นแค่เศษไม้   ที่โดนทิ้งไว้   ให้ผุพัง
คงหมดสิ้นแล้วพลัง   จะก้าวเดิน