รวมกลอนเพราะๆ

Poem ระเบียงกลอน => กลอนธรรมชาติ => ข้อความที่เริ่มโดย: กระบี่ใบไม้ ที่ กุมภาพันธ์ 02, 2010, 10:28:22 am

หัวข้อ: สุสานหิ่งห้อย
เริ่มหัวข้อโดย: กระบี่ใบไม้ ที่ กุมภาพันธ์ 02, 2010, 10:28:22 am
(http://img29.imageshack.us/img29/8968/200705292106151.jpg)



ไม่ใช่แสงของดวงดาวที่พราวฟ้า

แต่เปล่งจากยอดหญ้าที่พลิ้วไหว

ไม่ใช่สายของลมหวิวพลิ้วแผ่วไกว

แต่มันเต้นจากหัวใจที่คร่ำครวญ


ก่อนจะทิ้งชีพแสนสั้นกับฝันคว้าง

ล่องไปกับสายลมบางละห้อยหวน

ตราบน้ำใสที่ไหลลับไม่กลับทวน

อยากชี้ชวนดูดาวนั้นในฝันนี้


แม้เป็นแค่แสงดาวใจเหนือใบหญ้า

อาจไม่ใช่ดาวบนฟ้าเหนือถิ่นที่

แต่มันเป็นดาวในฝันที่ฉันมี

เกิดจากห้วงดวงฤดีเพียงหนึ่งดวง

 

?????????????.

 

ฝากไปกับแสงหิ้งห้อยที่ร้อยผ่าน

ก่อเป็นสายของลำธารสู่แดนสรวง

ระยิบแสงแห่งนทีสีเงินยวง

อยู่ในห้วงแห่งฝันนี้...ที่มีเรา



หัวข้อ: Re: สุสานหิ่งห้อย
เริ่มหัวข้อโดย: กระบี่ใบไม้ ที่ กุมภาพันธ์ 02, 2010, 10:34:28 am
(http://img683.imageshack.us/img683/6049/picno516133331.jpg)

ที่มาของบทกลอน

เป็นเรื่องราวความรักความสัมพันธ์ของสองพี่น้องที่อาศัยอยู่ในเมืองโกเบประเทศญี่ปุ่นเหตุการณ์เกิดระหว่างสงครามโลกครั้งที่ 2 เซตะ โยโกกาวา ลูกชายคนแรกของนายพลทหารเรือ อายุ 14 ปี กำลังขนเสบียงลงหลุมเพื่อมีอาหารเวลาสงครามสงบ และในเวลานั้นเครื่องบินกำลังบินผ่านมายังเมืองเพื่อปล่อยระเบิดครั้งรุนแรงกว่าที่ผ่านมา เซตะจึงให้แม่ของตนออกเดินทางไปยังหลุมหลบภัยก่อน เนื่องจากแม่เป็นโรคหัวใจ โดยเซตะ และ น้องสาว เซตซโกะ อายุ 4 ขวบ จะพาไปเอง ซึ่งระหว่างทางไปหลุมหลบภัย ระเบิดจากเครื่องบินของทหารอเมริกาถูกทิ้งลงมา ทำให้เซตะและเซซึโกะ พลัดหลงกับแม่ของพวกเขา ทำให้เซตะพาน้องสาวไปหลบภัยอยู่หลังเนินถนนสูงเป็นกำแพงหินริมทะเล ซึ่งภายหลังพวกเขาพบว่าบ้านของพวกเขาถูกไฟไหม้หมดทั้งหลังและรอบๆบริเวณนั้นถูกทำลายทั้งหมด

สองพี่น้องพยายามตามหาแม่ มีคนมาบอกเซตะว่าแม่ของเขาบาดเจ็บสาหัสและเสียชีวิตลงเนื่องจากถูกไฟลวก และเมื่อเวลาผ่านไปเซซึโกะถามหาแม่ของเขาแต่เซตะบ่ายเบียงไม่ยอมบอกและปกปิดน้องสาวของเขาไม่ให้รู้ว่าแม่ได้เสียชีวิตแล้ว และทั้งสองก็ได้ไปอยู่กับป้า ฮิซาโกะ ของพวกเขา ซึ่งป้าของเซตะถามถึงอาการบาดเจ็บของแม่ เซตะจึงต้องบอกความจริงไปว่าแม่ได้เสียชีวิตไปแล้ว และต่อมาพวกเขาก็ทนนิสัยป้าของเขาไม่ไหวจึงออกจากบ้านป้ามาทั้งสองคน ทั้งสองพี่น้องจึงไปอยู่ในเหมืองเก่าๆ ซึ่งในสมัยก่อนใช้เป็นที่หลบภัย ภายในเหมืองมีแสงสว่างน้อยมากทำให้เซซึโกะกลัวความมืด เมื่อเป็นเช่นนั้น เซตะพี่ชายจึงไปหาหิ่งห้อยมาปล่อยไว้มากมายทำให้มีแสงสว่างมากพอทำให้เซซึโกะไม่กลัว

หัวข้อ: Re: สุสานหิ่งห้อย
เริ่มหัวข้อโดย: กระบี่ใบไม้ ที่ กุมภาพันธ์ 02, 2010, 10:43:07 am
(http://img694.imageshack.us/img694/4553/14879587273daab387fnb7.jpg)


และเมื่อเวลาผ่านไปนาน อาหารก็เริ่มหมด และไม่มีอาหารให้แลกแล้ว และเซซึโกะก็เริ่มมีอาการเจ็บป่วยเกิดขึ้น ซึ่งเซซึโกะป่วยเป็นโรคขาดสารอาหาร และเมื่ออาหารหมด ทำให้เซตะต้องขโมยของตามบ้านเมื่อมีการทิ้งระเบิดของทหารอเมริกา ผู้คนมากมายกำลังหลบหนีระเบิดอยู่แต่เซตะกลับวิ่งฝ่าระเบิดเข้าไปตามบ้านคนที่ว่างเปล่าเพื่อเข้าไปหาของกินมาให้เซซึโกะ และนานวันเข้าอาการป่วยของเซซึโกะเริ่มมากขึ้น เซตะจึงพาน้องไปหาหมอแต่หมอก็ไม่มียารักษาให้ มีวันหนึ่งเซตะเข้าไปในตัวเมืองเพื่อไปถอนเงินก้อนสุดท้ายเพื่อเอาออกมาใช้ และเขาก็ได้ข่าวว่าญี่ปุ่นยอมแพ้สงครามแล้ว เรือทุกลำจมลงทะเลหมด จมไปพร้อมกับความหวังที่จะเห็นพ่อซึ่งเป็นทหารเรือกลับมาหาตนและน้อง

เมื่อเซตะกลับมาที่เหมือง เขาเห็นน้องสาวนอนอมลูกหินอยู่ซึ่งเซซึโกะคิดว่าป็นลูกอม เซตะจึงห้ามไม่ให้น้องสาวกินลูกหินอีก และเขาจึงไปเอาแตงโมมาป้อนให้เซซึโกะกินและปล่อยให้เซซึโกะนอนพัก เมื่อเห็นน้องสาวนอนพัก เซตะจึงไปทำอาหาร และตั้งแต่นั้นมา เซซึโกะก็ไม่ตื่นขึ้นมาอีกตลอดกาล ในคืนที่ฝนตกหนักและหนาวเย็นเซตะนอนกอดร่างไร้วิญญาณของน้องสาวเขาทั้งคืน และพอเช้าเซตะ ก็เผาร่างของเซซึโกะและนำเศษกระดูกมาใส่ในกล่องลูกอมและเซตะก็นำกล่องนั้นติดตัวไปตลอดจนกระทั่งเขาเสียชีวิตลงในวันที่ 21 กันยายน ปี 1945

?สุสานหิ่งห้อย?เป็นภาพยนตร์การ์ตูนแอนิเมชั่นของสตูดิโอจิบลิ (Studio Ghibli) ซึ่งเป็นบริษัทสร้างภาพยนตร์การ์ตูนแอนิเมชั่นชื่อดังในประเทศญี่ปุ่น หนังดัดแปลงมาจากหนังสืออัตชีวประวัติของ อะคิยูกิ โนซากะ ผู้สูญเสียน้องสาวตัวน้อยๆ ด้วยสาเหตุจากการขาดอาหารระหว่างสงคราม สุสานหิ่งห้อยออกฉายในปี ค.ศ. 1988 กำกับโดยอิซาโอะ ทาคาฮาตะ (Isao Takahata)
หัวข้อ: Re: สุสานหิ่งห้อย
เริ่มหัวข้อโดย: รอยทราย ที่ กุมภาพันธ์ 02, 2010, 11:05:10 am
(http://img29.imageshack.us/img29/8968/200705292106151.jpg)



ไม่ใช่แสงของดวงดาวที่พราวฟ้า

แต่เปล่งจากยอดหญ้าที่พลิ้วไหว

ไม่ใช่สายของลมหวิวพลิ้วแผ่วไกว

แต่มันเต้นจากหัวใจที่คร่ำครวญ


ก่อนจะทิ้งชีพแสนสั้นกับฝันคว้าง

ล่องไปกับสายลมบางละห้อยหวน

ตราบน้ำใสที่ไหลลับไม่กลับทวน

อยากชี้ชวนดูดาวนั้นในฝันนี้


แม้เป็นแค่แสงดาวใจเหนือใบหญ้า

อาจไม่ใช่ดาวบนฟ้าเหนือถิ่นที่

แต่มันเป็นดาวในฝันที่ฉันมี

เกิดจากห้วงดวงฤดีเพียงหนึ่งดวง

 

?????????????.

 

ฝากไปกับแสงหิ้งห้อยที่ร้อยผ่าน

ก่อเป็นสายของลำธารสู่แดนสรวง

ระยิบแสงแห่งนทีสีเงินยวง

อยู่ในห้วงแห่งฝันนี้...ที่มีเรา

ขอบวกหนึ่งแด่ความงามระยับ
แต่งประดับจับวางอักษรเศร้า
สร้างอารมณ์สวยงามพริ้มเพริศเพรา
ระบายเหงาสีเศร้าสวยจับใจ

 เพราะมากเลยค่ะp17