รวมกลอนเพราะๆ

Poem ระเบียงกลอน => กลอนอารมณ์เพลง => ข้อความที่เริ่มโดย: คนผิงดาว ที่ ธันวาคม 06, 2008, 06:20:03 pm

หัวข้อ: ...วันที่ฟ้าไร้แสงแห่งดวงตะวัน หิ่งห้อยอย่างฉันคงมีความหมายต่อเธอ.....
เริ่มหัวข้อโดย: คนผิงดาว ที่ ธันวาคม 06, 2008, 06:20:03 pm
ราตรีกาลยามนี้ยาวไกลนัก

อยากหยุดพักใต้แสงจันทร์ที่อร่าม

แหงนมองดาวบนฟ้าช่างงดงาม

ลมพัดผ่านอยากเอนกาย...นั่งผิงดาว

.....................................................
เส้นทางสายเปลี่ยวของความฝัน

คืนและวันผ่านไปไร้จุดหมาย

มีเพียงตัวเราเองแสนเปลี่ยวกาย

ไม่มีใครเดินเคียงข้างสร้างฝัน...ของสองเรา

.......................................................
เห็นพระจันทรืเคียงคู่มวลหมู่ดาว

ส่องแสงแพรวพราวกลางนภาไร้ความเหงา

แต่รู้ไหมหนอจันทร์กับดวงดาว

คนที่ยืนมองดูเจ้า.....เขาเศร้าจัง

.......................................................
             เพียงแค่แสงหิ่งห้อย
หัวข้อ: Re: ...วันที่ฟ้าไร้แสงแห่งดวงตะวัน หิ่งห้อยอย่างฉันคงมีความหมายต่อเธอ.....
เริ่มหัวข้อโดย: คนผิงดาว ที่ ธันวาคม 06, 2008, 06:20:38 pm
ทุกราตรีของค่ำคืนยืนมองฟ้า

มีเพียงจันทร์และดาราคอยเป็นเพื่อน

นั่งผิงดาวด้วยความเหงาที่มาเยือน

อยากลบเลือนความหลังที่ฝังใจ

.......................................................
ใต้แสงดาวและน้ำตาที่รินไหล

ด้วยหัวใจคิดถึงเธอมากนักหนา

อยากบอกธอฝากข้ามผ่านวันเวลา

ให้รู้ว่ายังรักเธอ...เท่าวันวาน

..........................................................

หัวข้อ: Re: ...วันที่ฟ้าไร้แสงแห่งดวงตะวัน หิ่งห้อยอย่างฉันคงมีความหมายต่อเธอ.....
เริ่มหัวข้อโดย: คนผิงดาว ที่ ธันวาคม 06, 2008, 06:21:16 pm
ไม่ได้มาทักทายเสียนาน

คนร้าวรานดั่งแสงหิ่งห้อย

แม้แสงเรืองรองเพียงเล็กน้อย

ก็ยังรอคอยในการกลับมา

.................................................
อาศัยเพียงแรงกายที่มีอยู่

ให้เธอรับรู้ว่าใจหวั่นไหว

แม้วันนี้ฉันสิ้นลมหายใจ

ของฝากและคิดถึงไว้...ดั่งแสงหิ่งห้อย

........................................................

หัวข้อ: Re: ...วันที่ฟ้าไร้แสงแห่งดวงตะวัน หิ่งห้อยอย่างฉันคงมีความหมายต่อเธอ.....
เริ่มหัวข้อโดย: คนผิงดาว ที่ ธันวาคม 06, 2008, 06:22:17 pm
วันนี้ยังคงมีแสงดวงตะวันเฉิดฉาย

จรัสแสงเปล่งประกายอยู่กลางเวหา

ฉันคนนี้ดั่งแสงหิ่งห้อยต้องคอยหลบตลอดมา

ไม่อาจเอื้อมตัวมาท้าทายแสงตะวัน

............................................................
ด้วยความรักและคิดถึง

แม้ไม่ลึกซึ้งและตรึงใจเธอนักหนา

ฉันมาเยือนและเขียนกลอนฝากไว้แล้วนะแก้วตา

ให้รู้ว่ายามนิทราฉันจะร้องเพลงกล่อมเธอ

............................................................
ให้สายฝนเป็นเสียงเพลงประสานกล่อม

ยามเธอนอนจะได้เย็นสบายและหลับฝัน

เสียงร้องจากหริ่งเรไรดังไกลและกังวาล

ผสมผสานเรียงร้อยกลอนก่อนนิทรา...ยามราตรี

.................................................................
คนผิงดาว...คนเศร้าอยู่ไกลเธออีกฟากฟ้า

ยามนิทราจะเข้ามาเยี่ยมยามและถามไถ่

เขียนบทกวีร้อยกลองฝากดาวบนฟ้าไกล

ว่ารักและคิดถึงเธอมากมาย.....นะคนดี

.............................................................
   
             แด่รักจากดวงใจทุกๆดวง
หัวข้อ: Re: ...วันที่ฟ้าไร้แสงแห่งดวงตะวัน หิ่งห้อยอย่างฉันคงมีความหมายต่อเธอ.....
เริ่มหัวข้อโดย: คนผิงดาว ที่ ธันวาคม 06, 2008, 06:23:20 pm
มิอาจเทียบแสงตะวันได้

เราเป็นแค่แสงรำไรกลางคืนหนาว

ล่องลอยไปตามสายลมพัดไปไร้เงา

ไม่มีแรงคอยต้านสิ่งเร้าที่รุมใจ

                       แสงหิ่งห้อยน้อยนิดในคืนเหงา

                      นำชี้ทางคนเศร้าไปตามฝันและจุดหมาย

                     แม้คืนนี้คนเศร้าต้องระทมและเดียวดาย

                     ขอเพียงแสงหิ่งห้อยนำทางไป...ไม่หวั่นเลย

ช่วยนำทางคนๆนี้ไปยังจุดหมายของปลายฝัน

จากคืนวันอันเหน็บหนาวปวดร้าวเพียงใหน

บางคืนยืนเรียกร้องหาเธอแทบขาดใจ

หวังเพียงดาวศรัทธานำทางไปบอกกับเธอ

                            แต่คืนนี้ไร้ดาวบนฟากฟ้า

                           ฉันจึงมาขออาศัยแสงหิ่งห้อยตัวน้อยนี้

                           ช่วยนำพาความคิดถึงจากหัวใจฉันไปให้เธอที

                            คงไม่มีสิ่งใดฝากไปนอกจากใจที่รักเธอ

หากคืนใหนเจ้าบินไปผ่านเส้นทางนั้น

ฝากความรักความผูกพันถึงเธอด้วยได้ไหม

เส้นทางรักฉันกับเธอแม้ขาดจากกันไกล

แต่ทุกวันนี้ยังคงไม่มีใจ...ให้ใครนอกจากเธอ

                            แสงหิ่งห้อย

                           อยากร้อยเรียงเจ้าไว้

                          ให้รวมแสงกันมากมาย

                          คนเศร้าใจ..คงมีแรงฝันต่อไป

.....................................................

                 ฉันคิดถึงเธอ.......
หัวข้อ: Re: ...วันที่ฟ้าไร้แสงแห่งดวงตะวัน หิ่งห้อยอย่างฉันคงมีความหมายต่อเธอ.....
เริ่มหัวข้อโดย: คนผิงดาว ที่ ธันวาคม 06, 2008, 06:24:06 pm
ในคืนสลัวลางกลางสายฝน

คนหนึ่งคนยังมืดมนบนทางฝัน

แม้คืนนี้นี้ไร้แสงดวงดาวและพระจันทร์

ของเพียงแสงหิ่งห้อยนั้นนำทางไป

                        ฝนปรายพร่างพรมลงมาไม่ขาดสาย

                       ยืนหลบฝนที่เป็นสายใต้คืนหนาว

                       ฟ้าร้องระงมดังแว่วในคืนไร้ดวงดาว

                       ฉันยืนหนาวเคล้าน้ำตา...หาที่ไป


เห็นแสงริบหรี่น้อยๆลอยล่องมาแต่ไกล

ขออาศัยแสงนำทางไปสักหน่อยจะได้ไหม

บินนำหน้าพาฉันก้าวไปสู่ทิสทางของหัวใจ

ฝ่าสายฝนที่โปรยปรายไปด้วยกัน

             
                       ผ่านคืนนี้ไปใจที่เหงาและเหน็บหนาว

                      ที่พร่างพราวด้วยสายฝนไม่ขาดสาย

                      ไม่ลืมเลยนะแสงหิ่งห้อยตัวน้อยนำฉันไป

                       เหมือนมีแรงก้าวต่อไป....แม้วันนี้เศร้าใจเหลือเกิน

...

                       คืนที่ฟ้าไร้แสงแห่งดวงดารา  หิ่งห้อยส่องแสงมาช่างมีความหมาย
หัวข้อ: Re: ...วันที่ฟ้าไร้แสงแห่งดวงตะวัน หิ่งห้อยอย่างฉันคงมีความหมายต่อเธอ.....
เริ่มหัวข้อโดย: คนผิงดาว ที่ ธันวาคม 06, 2008, 06:24:46 pm
อยากบอกเธอให้รู้ไว้

หิ่งห้อยอย่างฉันจะไม่บินไปใหน

ยามตะวันลับขอบฟ้าคืนนี้ไม่มีดาวบนฟ้าไกล

ฉันจะขออยู่เป็นเพื่อนใจ...ไปกับเธอ


                                     แม้คืนนี้เธอไร้คนเคียงข้าง

                                     หิ่งห้อยอย่างฉันจะไม่ไปใหน

                                      ขอแสงริบหรี่ช่วยให้อุ่นไอ

                                       และขอเป็นแรงใจให้ก้าวเดิน


ยามนี้เธอมองหาหนทางก้าวไปไม่เห็น

เพราะอาจมีเหตุจำเป็นบนทางฝัน

หิ่งห้อยตัวน้อยรอแค่แสงแห่งดวงตะวัน

ลับปลายฝันไม่มี....หิ่งห้อยอย่างฉันนี้จะมาแทน

............................................................................
หัวข้อ: Re: ...วันที่ฟ้าไร้แสงแห่งดวงตะวัน หิ่งห้อยอย่างฉันคงมีความหมายต่อเธอ.....
เริ่มหัวข้อโดย: คนผิงดาว ที่ ธันวาคม 06, 2008, 06:25:20 pm
ไม่มีสิทธิ์ที่จะรั้งเธอคืนกลับมา

แต่ก็มีสิทธิ์ที่คิดถึงเธอยิ่งกว่าเขาได้

ดูซิเธอแม้เวลาผ่านมาเนิ่นนานเพียงใด

คนที่เธอบอกว่าไร้หัวใจ...เขาเป็นอย่างไรในตอนนี้


                  เสียงอ้อนวอนของคนเศร้าๆ

               ไม่มีเงาของเธอดั่งวันก่อน

               เหลือเพียงใจคนเศร้าที่อาวรณ์

             นั่งนึกย้อนวันเวลา...ที่เราได้รักกัน

หัวข้อ: Re: ...วันที่ฟ้าไร้แสงแห่งดวงตะวัน หิ่งห้อยอย่างฉันคงมีความหมายต่อเธอ.....
เริ่มหัวข้อโดย: คนผิงดาว ที่ ธันวาคม 06, 2008, 06:26:14 pm
ดวงตะวันสาดแสงดูเฉิดฉาย

เป็นประกายในท้องฟ้าเวลานี้

เมฆก้อนน้อยลอยบดบังดูเข้าที

แต่มิอาจบดบังแสงรังสีดวงตะวัน

                       
                           มองออกไปบนฟากฟ้าริมหน้าต่าง

                          ยามอ้างว้างเคยขีดเขียนเส้นทางฝัน

                          ฝากหัวใจดวงน้องวางไว้บนก้อนเมฆนั้น

                           ให้พัดพาความฝันจากฉันไปถึงเธอ

บางครั้งยืนมองไปไกลสุดฟ้า

นึกขึ้นมาอยากจะพับแผ่นมามาใกล้

เพราะตอนนี้ยืนคิดถึงเธอหมดหัวใจ

จึงอยากพับแผ่นฟ้าไว้ใกล้ๆกัน


                             วันนี้แสงตะวันยังไม่ไร้จากฟากฟ้า

                             คนเหว่ว้าเปรียบหิ่งห้อยคอยความหวัง

                              คงไม่มีอีกแล้ววันที่ฟ้าไร้ดวงตะวัน

                              หิ่งห้อยอย่างฉันจึงไม่มีความหมาย....ในสายตาเธอ


ฉันยังรอและคอยวันคืนกลับ

แม้เนิ่นนานลาลับทั้งความหวัง

แต่หัวใจคนคนนี้ยังรักและคิดถึงทุกคืนวัน

เพียงเท่านี้....ก็มีค่าสำหรับฉันที่ได้รักเธอ

...........................................................................
หัวข้อ: Re: ...วันที่ฟ้าไร้แสงแห่งดวงตะวัน หิ่งห้อยอย่างฉันคงมีความหมายต่อเธอ.....
เริ่มหัวข้อโดย: คนผิงดาว ที่ ธันวาคม 06, 2008, 06:26:56 pm
คืนนี้ไม่มีดาวที่พร่างพราวบนฟากฟ้า               
               
คืนนี้จันทรืและดาราเงียบหายไปในความฝัน               
               
คืนนี้เปรียบประหนึ่งคืนเศร้าที่เหงาจัง               
               
ไม่มีเธอไม่มีฉันแม้ฝันของสองเรา               
               
...............................................               
               
เคยวาดฝันด้วยกันว่าวันหนึ่ง               
               
ที่เคยซึ่งตราตรึงและเพรียกหา               
               
สายใยรักสองเราเชื่อมโยงตลอดมา               
               
เป็นสัญญารักมั่นของฉันและเธอ               
               
.................................................               
               
คืนนี้ไม่มีดาวให้เราผิง               
               
ไม่มีแม้ไออุ่นให้อิงยามเปลี่ยวเหงา               
               
มีเพียงแค่น้ำตาไหลมาเบาๆ               
               
คิดถึงเขาคนนั้นที่ลาจากไป               
               
.....................................               
               
ฝากสายฝนที่โปรยปรายในราตรีนี้               
               
ฝากไปถึงเธอคนดีที่สุดคิดถึง               
               
ฝากบอกเธอว่าคนไกลนั่งรำพึง               
               
เพราะว่ารักและคิดถึงนั้นมีเพียงเธอ               
               
........................................               
               
เคยแอบอิงเพียงเราสองในคืนที่ดาวเต็มฟ้า               
               
เคยอยากพับแผ่นฟ้ามาอยู่ใกล้ใกล้               
               
เพราะว่าเธอกับฉันนั้นอยู่ไกลแสนไกล               
               
แต่มิอาจพับแผ่นฟ้าได้แต่ใจเราก็ผูกพัน               
               
............................................               
ลืมแล้วหรือคำอ้อนวอนที่ฝากไว้               
               
ยามที่เธอเหงาวันใหนโทรมาหา               
               
ออดอ้อนก่อนนอนด้วยกันทุกเวลา               
               
เพียงกระซิบบอกเธอก่อนนอนว่า...รักและคิดถึงจัง               
หัวข้อ: Re: ...วันที่ฟ้าไร้แสงแห่งดวงตะวัน หิ่งห้อยอย่างฉันคงมีความหมายต่อเธอ.....
เริ่มหัวข้อโดย: คนผิงดาว ที่ ธันวาคม 06, 2008, 06:28:02 pm
นานเหลือเกินแล้วใจที่รอคอยเธอตอนนี้           
กับชีวิตคนที่ไม่มีจุดหมายปลายทางแห่งฝัน           
เหมือนคนหมดสิ้นแล้วพลังลงทุกวัน           
เพียงเพราะฝันของฉันในตอนนี้ไม่มีเธอเคียงข้าง           
*****************************         
วันวานที่สองเราเคยรักและเคียงชิดใกล้           
อยากให้เธอรับรุ้ไว้ว่ายังคงอยู่ในใจฉัน           
ยังคิดถึงถึงเพียงเธออยู่ทุกๆคืนและวัน           
และในใจของฉันจะไม่ผันเปลี่ยนไปรักใคร           
************************       
ในอ้อมกอดที่มีเธออยู่นั้น           
ไม่มีวันเปลี่ยนไปกอดใครได้           
เพราะหน้าที่ความรักไม่เคยให้ใคร           
นอกจากใจของฉันที่มั่นคงต่อเธอ           
*********************     
เคยวาดฝันกันไว้ไม่เป็นอื่น           
ทุกวันคืนเคยฝากรักกันเอาไว้           
ว่าจะรักและมั่นคงกันตลอดไป           
ในหัวใจไม่มีใครนอกจากเธอ           
หัวข้อ: Re: ...วันที่ฟ้าไร้แสงแห่งดวงตะวัน หิ่งห้อยอย่างฉันคงมีความหมายต่อเธอ.....
เริ่มหัวข้อโดย: คนผิงดาว ที่ ธันวาคม 06, 2008, 06:28:42 pm
ดั่งคืนนี้ที่ไร้แสงแห่งดวงดาว

หิ่งห้อยนำแสงแพรวพราวบินถลาฝ่าสายฝน

เจ็บปวดบ้างไหมเจ้าหิ่งห้อยต้องลมบน

เหมือนดั่งคนยืนเศร้าใกล้เจียนตาย


                    หิ่งห้อยเจ้าตัวน้อยล่องลอยผ่านคืนเศร้า

                    ช่วยเป็นเพื่อนหยอกเย้าเคล้าน้ำตาหน่อยได้ไหม

                     ฝากความรักที่ฉันมีติดบิกส่งแสงกระพริบแล้วบินไป

                      แล้วช่วยส่งให้คนใจร้ายที่อยู่ไกลไกล....ให้ฉันสักที


คืนนี้ยืนคนเหงาไร้หนทางที่ก้าวย่าง

อยากข้ามผ่านความเจ็บช้ำของวันเก่า

จะมีใครบ้างไหมหนอเห้นใจคนเศร้าๆ

ช่วยฉุดรั้งให้พ้นความว่างเปล่า...และปวดร้าวได้ไหม?สักคน
หัวข้อ: Re: ...วันที่ฟ้าไร้แสงแห่งดวงตะวัน หิ่งห้อยอย่างฉันคงมีความหมายต่อเธอ.....
เริ่มหัวข้อโดย: คนผิงดาว ที่ ธันวาคม 06, 2008, 06:29:20 pm
หิ่งห้อยน้อยล่องลอยตามสายลม

แสนขื่นขมในหัวใจเป็นหนักหนา

ความคิดถึงฝากส่งผ่านไปตามกาลเวลา

คงไม่ถึงใจเธอแล้วซินะถึงลาจากกันไปไกล


วันนี้เส้นทางเดินช่างแสนริบหรี่

อาศัยแสงหิ่งห้อยในคืนนี้นำทางฝันได้ไหม

อยากเดินทางตามหาฝันและหัวใจ

ที่ฝากเธอไว้แสนไกล...อยากไปพบเจอ


คืนนี้ไร้แสงดวงดาวและแสงจันทร์

คนเศร้าที่เฝ้าฝันถึงเธอดูไร้ความหมาย

ไม่อาจฝากความคิดถึงให้ดาวช่วยส่งข่าวไป

วันนี้ดูเหมือนเธอไร้หัวใจ....จริงๆนะคนดี



เหม่อมองไปในหนทางที่มืดมิด

หมดหนทางคิดฝันเธอคืนมาได้

ในตอนนี้เธอคงมอบหัวใจให้เขาไป

หิ่งห้อยอย่างฉันคงไร้ความหมาย...แล้วนะเธอ


..........................................................................

  ด้วยรักและคิดถึง....เธอคนนั้นอยู่เสมอ

                    คนผิงดาวที่สาวลืม
หัวข้อ: Re: ...วันที่ฟ้าไร้แสงแห่งดวงตะวัน หิ่งห้อยอย่างฉันคงมีความหมายต่อเธอ.....
เริ่มหัวข้อโดย: คนผิงดาว ที่ ธันวาคม 06, 2008, 06:30:45 pm
ฝากกลอนเศร้าๆของผู้ชายคนนี้

ด้วยบทกวีที่ขีดเขียนจากหัวใจอันเศร้าหมอง

กลั่นออกมาด้วยน้ำตาที่ไหลนอง

ทุกข์ระทมหม่นหมองร้องไห้บางเวลา


อาจจะเป็นความอ่อนแอของชายที่ไร้รัก

โดนเธอสลัดรักช้ำใจเป็นหนักหนา

เคยออดอ้อนพร่ำรักกันทุกวันเวลา

มาจากลาทิ้งรักร้างแยกทางเดิน


กี่วันคืนกี่เวลากี่ปีแล้ว

ก็ไม่แคล้วให้ใจลืมเธอลงได้

เขียนบทกลอนออกจากความจริงของหัวใจ

ปนน้ำตาที่รินไหลของใครบางคน


ลืมแล้วหรือป่านฉะนี้คงลืมหมดแล้ว

ไม่มีแล้วแม้เยื่อใยรักเราทั้งสอง

ฉันโง่เง่าเฝ้ารำพันนั่งน้ำตานอง

เกิดเป็นชายต้องเศร้าหมองเพราะใครทำ


คืนนี้ไร้จันทร์นั่งรำพันและบ่นเพ้อ

จนละเมอนอนไม่หลับกระสับกระส่าย

เจ้าหิ่งห้อยตัวน้อยล่องลอยมาแต่ไกล

ว่ารักและคิดถึงด้วยหัวใจ...ถึงเธอคนไกลกันให้ฉันที



ยามค่ำคืนยืนเฝ้ามองจันทร์และดาวบนฟากฟ้า

ยามเช้ามายืนมองตะวันอันเฉิดฉาย

อยากเขียนคำซึ้งๆฝากก้อนเมฆช่วยลอยไป

ถามหัวใจเธอคนนั้น...ว่ารักและคิดถึงกันบ้างไหมคนดี


...
ฝากกวีคนเศร้าจากใจพี่ชายคนนี้

ฝากขอบคุณสาวเมืองน่านที่มีไมตรีดีนักหนา

แม้นว่าเราสองคนอยู่ไกลกันตลอดมา

แต่ก็ส่งวาจาฝากความห่วงใยถึงกันและกัน


ขอบคุณที่ห่วงใยพี่ชายเจ้าคนนี้

เป็นกวีคนเศร้าเพราะผิดหวัง

แม้เนิ่นนานผ่านไปนานแค่ใหนรักยังจีรัง

ฝากและหวังว่าสักวัน....คงได้รักกลับมา


เสียงบทเพลงจากคนเศร้าที่ขับกล่อม

อยากให้เธอนัน้นอนและหลับฝัน

เธอคงเหงาคงเศร้าอยู่เหมือนกัน

อย่าลืมนะก่อนหลับฝัน...นั่งผิงดาวด้วยกันเราสองคน


ฉันจะเป็นดั่งหิ่งห้อยไม่อับแสง

จะเป็นแรงใจให้เธอก้าวไปยังฝัน

จะอยู่ตรงนี้เป็นเพื่อนเธอทุกคืนวัน

คืนนี้ถ้าเธอหนาวร่วมผิงดาวด้วยกัน...นะคนดี


..................................................................................

หัวข้อ: Re: ...วันที่ฟ้าไร้แสงแห่งดวงตะวัน หิ่งห้อยอย่างฉันคงมีความหมายต่อเธอ.....
เริ่มหัวข้อโดย: คนผิงดาว ที่ ธันวาคม 06, 2008, 06:31:17 pm
แม้จะห้ามใจไม่ให้คิดถึงเธอไม่ได้

ฉันต้องขอโทษอย่างมากมายที่ไม่เป็นอย่างเธอหวัง

เพราะว่ารักมีเพียงเธอหนึ่งเดียวเท่านั้น

ให้ฉันตายก่อนแล้วกัน....ค่อยให้ฉันลืมเธอ
หัวข้อ: Re: ...วันที่ฟ้าไร้แสงแห่งดวงตะวัน หิ่งห้อยอย่างฉันคงมีความหมายต่อเธอ.....
เริ่มหัวข้อโดย: คนผิงดาว ที่ ธันวาคม 06, 2008, 06:32:06 pm
คืนนี้ไร้ใจเหมือนฉันไร้เธอ

เข้ามาเจอะเจอไม่มีใครชวนวาดฝัน

เห็นเธอกับเขาเย้าแหย่หลอกล้อกัน

คนผ่านทางอย่างฉันขอลาแล้วจากไป


จะขอคิดถึงเธอยู่เสมอเป็นอย่างนี้

จะมีเพียงบทกวีคนเศร้าและผิดหวัง

จารักไว้ด้วยหัวใจที่พ่ายพัง

กับความหลังลืมไม่ลง...ยังคงรักเธอ


กี่ปีแล้วที่สองเราต้องไกลห่าง

ระยะทางของเวลาเริ่มห่างหาย

ในใจเธอไม่มีชื่อฉันแล้วนะทรามวัย

จึงไม่มีเยื่อใยส่งถึงกัน

..............................................................
ชื่อที่แปลว่าดอกไม้ป่าที่งดงาม

ยังคงพลิ้วตามสายลมที่อ่อนไหว

เหรียบเหมือนเธอที่ยังงดงามในหัวใจ

ของผู้ชายที่แทบสิ้นใจ...เพราะรักเธอ

..........................................................................

กลอนคนเศร้าปนน้ำตาในราตรีนี้

ฝากผ่านสายฝนโปรยปรายในตอนนี้ถึงเธอคนนั้น

หิ่งห้อยน้อยเจ้าล่องลอยไปถึงใหนกัน

ฝากจดหมายจ่าหน้าซองถึงคนรักฉัน....ส่งให้เขาที


ไม่อยากอ้อนวอนใครให้สงสาร

กับความทุกข์ทรมานในหลายปีนี้

ขอซื่อสัตย์ต่อรักเธอนะคนดี

เธอจะโกรธและไม่ใยดี.....ก็ไม่ว่าอะไร

.....................................................................................

                 คนผิงดาวหนาวน้ำตาในราตรี
หัวข้อ: Re: ...วันที่ฟ้าไร้แสงแห่งดวงตะวัน หิ่งห้อยอย่างฉันคงมีความหมายต่อเธอ.....
เริ่มหัวข้อโดย: คนผิงดาว ที่ ธันวาคม 06, 2008, 07:14:21 pm
คืนนี้ไร้ดาวเจ้าอยู่หนใหน         
         
คนอยู่ไกลพร่ำเพ้อคร่ำครวญหา         
         
ทั้งเสียงเพรียกบ่นถึงเธอตลอดเวลา         
         
นานแล้วหนาที่สองเราไกลห่างกัน         
         
         
คืนนี้ท้องฟ้าดูมืดมิด         
         
มีคนนั่งคิดฝันละเมอหา         
         
เจ้าคนดีอยู่หนใดหนอกานดา         
         
คิดถึงเจ้าใต้ท้องฟ้าที่มืดมน     
         
         
หยดน้ำตาเริ่มไหลรินอีกครั้งแล้ว         
         
ให้ใจแป้วสั่นสะท้านรู้บ้างไหม         
         
เธอหนอเธอมาทิ้งร้างห่างกันไกล         
         
คนที่แทบจะสิ้นใจเพราะทนไม่ไหว...ฉันรักและคิดถึงเธอ     
 
หัวข้อ: Re: ...วันที่ฟ้าไร้แสงแห่งดวงตะวัน หิ่งห้อยอย่างฉันคงมีความหมายต่อเธอ.....
เริ่มหัวข้อโดย: คนผิงดาว ที่ ธันวาคม 06, 2008, 07:15:00 pm
...คงมีเพียงแค่แสงดาวอยู่เป็นเพื่อน

...ใจยังไม่เคยลืมเลือนเธอลงได้

...นั่งเขียนคำว่ารักบนขอบฟ้าไกล

...จากรึกไว้เผื่อใครบางคน..ได้พบเจอ


..ดั่งใจรอนแรมหาที่พัก

...ฝ่าฟันปัญหามากมายเหลือหลาย

...ยืนให้สายลมหนาวพัดพาหัวใจ

...โบกโบยไปตามสายลมพัดพา


..ยังคร่ำครวญพร่ำเพ้อละเมอหา

...อยากย้อนวันเวลากลับมาได้

..แม้วันนี้ไม่มีค่าอะไร

..ก็มีสิทธิ์แค่ได้เพียงเฝ้ารอ

หัวข้อ: Re: ...วันที่ฟ้าไร้แสงแห่งดวงตะวัน หิ่งห้อยอย่างฉันคงมีความหมายต่อเธอ.....
เริ่มหัวข้อโดย: คนผิงดาว ที่ ธันวาคม 06, 2008, 07:15:37 pm
..เริ่มขับขานเขียนกลอนที่ห้องน้อย

..เหมือนดั่งคนรอคอยด้วยความหวัง

..แหงนมองฟ้าคืนนี้ดูเศร้าจัง

..เหมือนตัวฉันยืนอ้างว้างเพียงลำพัง


...ซ่อนกายใจที่เหน็บหนาว

..กลางแสงดาวคืนเดือนหงาย

..หลบมาซบไออุ่นให้กับหัวใจ

...ที่น้ำตารินไหลจากใครบางคน

หัวข้อ: Re: ...วันที่ฟ้าไร้แสงแห่งดวงตะวัน หิ่งห้อยอย่างฉันคงมีความหมายต่อเธอ.....
เริ่มหัวข้อโดย: คนผิงดาว ที่ ธันวาคม 06, 2008, 07:16:50 pm
ขอเริ่มกลอนคนเศร้าในยามราตรีนี้

มาเยี่ยมเยือนด้วยไมตรีที่คิดถึง

เห็นเพื่อนพ้องอยู่เต็มห้องน่าตราตรึง

ฝากบอกถึงเพื่อนนักกลอนทุกๆคน

..............................................
ดวงตะวันลับขอบฟ้าลาไปแล้ว

คงไม่แคล้วความมืดมิดมาเยือนถึงที่

คนเศร้านั่งขีดเขียนบทกวี

ในคืนที่ไม่มีดาวที่พราวพราย


                              สายลมเย็นโชยพัดผ่านท่ามกลางความมืดมิด

                              นั่งเหม่อลอยด้วยความคิดไปถึงใครคนนั้น

                              ฝากสายลมพัดพาความคิดถึงของคนไกลฝากไปด้วยแล้วกัน

                              ช่วยส่งผ่านหัวใจคนนั้นให้ฉันคนนี้ได้ไหมสายลม


หรือว่าใจของเธอนั้นมันโหดร้าย

ไม่เคยมองว่าหัวใจใครมีความหมายแล้วใช่ไหม

หรือว่าคำกล่าวว่ารักและคิดถึงบ่นเพ้อไปวันวัน

เพื่อหลอกใครให้ช้ำใจไปเพียงวันๆเท่านั้นเอง

หัวข้อ: Re: ...วันที่ฟ้าไร้แสงแห่งดวงตะวัน หิ่งห้อยอย่างฉันคงมีความหมายต่อเธอ.....
เริ่มหัวข้อโดย: คนผิงดาว ที่ ธันวาคม 06, 2008, 07:17:47 pm
ไร้แสงดาวไร้แสงจันทร์

ไร้แม้ฝันไร้แม้เธออยู่เคียงข้าง

ไร้ความฝันไร้จุดหมายและปลายทาง

ตั้งแต่รักสองเราร้างแล้วห่างกัน


คืนไร้ดาวพราวฟ้าราตรีนี้

คนผิงดาวเขียนกวีด้วยใจเหงา

ฝากบทกลอนอ้อนรักฝากดวงดาว

ไปบอกกล่าวเล่าความคิดถึง...ส่งให้เธอ


ฝากดวงดาวฝากทั้งเจ้าหิ่งห้อย

ที่ล่องลอยไปกับสายลมที่พัดผ่าน

เขียนจดหมายฝากรักถึงพระจันทร์

ยังเขียนรักฝากพระจันทร์ส่งถึงเธอ


อยากเขียนคำว่ารักด้วยดวงดาว

คำว่ารักคงพร่างพราวอบู่บนฟ้า

หากคืนนี้เธอยืนเหงามองดาวและจันทรา

คงเห็นคำว่ารักจากปลายฟ้า.....ที่เขียนไว้ให้กับเธอ


ดึกแล้วนะที่รัก

ความความรักและห่วงหา

ให้สายลมพัดผ่านไปตามกาลเวลา

อยากบอกให้รับรู้ว่า.....ชายคนนี้ยังรอคอยเพียงเธอ

.............................................................

                      แด่ใครสักคน.....
หัวข้อ: Re: ...วันที่ฟ้าไร้แสงแห่งดวงตะวัน หิ่งห้อยอย่างฉันคงมีความหมายต่อเธอ.....
เริ่มหัวข้อโดย: คนผิงดาว ที่ พฤษภาคม 21, 2009, 08:48:42 pm
หิ่งห้อยอย่างฉันที่ไร้ความหมาย

รอคอยด้วยหัวใจและห่วงหาอยู่เสมอ

วันนี้ฝนตกทั่วฟากฟ้าไร้แสงดาวแล้วซิเออ

คงไม่มีทางที่หิ่งห้อยน้อยจะได้พบเจอกับแสงดวงจันทร์


คงไม่มีทิศทางบินไปได้ในคืนนี้

ฝนตกกระหน่ำซ้ำเติมใจดวงนี้หนักหนา

หิ่งห้อยน้อยไร้ทิศทางที่จะบินไปตามกาลเวลา

ขอหลบพักรักษาปีกบางๆที่อ่อนล้าแล้วค่อยไป


วันนี้ฟ้าไร้ดาวบนฟากฟ้า

ดวงจันทรามืดมิดและเงียบหาย

หิ่งห้อยอย่างฉันบินล่องลอยไป

กลับพบเจอฝนไม่เป็นใจ..แล้วจะบินไปใหนหนอเจ้าเอย
หัวข้อ: Re: ...วันที่ฟ้าไร้แสงแห่งดวงตะวัน หิ่งห้อยอย่างฉันคงมีความหมายต่อเธอ.....
เริ่มหัวข้อโดย: น้ำตาฟ้า ที่ พฤษภาคม 22, 2009, 07:58:51 am
เป็นแค่เพียงหิ่งห้อยที่น้อยแสง

เรี่ยวแรงที่โบยบินก็อ่อนล้า

ซ้ำยังมีเมฆฝนมาบังตา

ดวงดาราก็จางหายในราตรี


คืนนี้ฝนโปรยปรายวุ่นวายนัก

ทั้งความรักเคยมีมาก็จากหนี

คงต้องหลับทั้งน้ำตาอีกแล้วคืนนี้

เมื่อไหร่หนอจะมีสักคนที่เข้าใจ


ก็แค่หิ่งห้อยแสงอ่อน-อ่อน

ไม่มีฤทธิรอนต่อกรกับใครที่ไหน

แค่หิ่งห้อยปีกบางทั้งอ้างว้างและหนาวใจ

คงไม่มีความหมายอะไรให้เธอจำจด
หัวข้อ: Re: ...วันที่ฟ้าไร้แสงแห่งดวงตะวัน หิ่งห้อยอย่างฉันคงมีความหมายต่อเธอ.....
เริ่มหัวข้อโดย: น้ำค้างบนพื้นทราย ที่ พฤษภาคม 26, 2009, 02:49:46 am
ท่ามกลางค่ำคืนที่อ้างว้าง
ความเวิ้งว้างว่างเปล่าไร้เหตุผล
ความเจ็บปวดในใจเริ่มสุดทน
ฉันจะทนอีกนานเท่าไหร่กัน

ใต้ท้องฟ้าในคืนที่ไร้ดาว
เหมือนเรื่องราวของเราเป็นแค่ฝัน
มองเห็นภาพเธอคนเดิมที่ผูกพันธ์
แม้วินาทีนั้นมันอาจจะไม่จริง

ถึงแม้เธอเป็นมโนภาพในสายตา
แต่ก็มีค่ามากกว่าทุกๆสิ่ง
เพราะใจฉันให้เธอหมดแล้วคือเรื่องจริง
รักไม่หยุดนิ่งไม่ต้องการอะไรมากมาย

เหมือนหิ่งห้อยที่ทอแสง
ยามมีแรงก็มีค่ามีความหมาย
พอสิ้นแรงก็หมดค่าเพราะต้องตาย
เหลือทิ้งไว้เพียงร่างกายที่ถมดิน

ถึงแม้ตัวฉันเป็นแค่หิ่งห้อย
ที่รอคอยเธอคนเดิมผู้ทอดทิ้ง
เขาเป็นดวงตะวันเหนือกว่าทุกๆสิ่ง
เธอคงรักเขามากยิ่งกว่าสิ่งใด

โปรดจำเอาไว้นะคนดี
กี่เดือนปีฉันก็ยังรักเธอคนที่ใช่
ถ้าหากดวงตะกวันอย่างเขาลับขอบฟ้าไป
หวังว่าหิ่งห้อยอย่างฉันที่ห่างไกลคงมีค่ามากพอนะคนดี
หัวข้อ: Re: ...วันที่ฟ้าไร้แสงแห่งดวงตะวัน หิ่งห้อยอย่างฉันคงมีความหมายต่อเธอ.....
เริ่มหัวข้อโดย: คนผิงดาว ที่ มิถุนายน 06, 2009, 12:40:34 pm
ตะวันทอแสงอร่ามในยามนี้

แสงตะวันยังคงมีให้เห็นอยู่ทุกเช้า

เป็นวันใหม่ให้เริ่มต้นในทุกๆเรื่องราว

แม้จะเศร้าเปลี่ยวเหงา...ก็ก้าวไป