รวมกลอนเพราะๆ

Poem ห้องกิจกรรม กฏระเบียบ วิธีใช้งาน => ประกวดกลอน => ข้อความที่เริ่มโดย: v.nefertali ที่ พฤษภาคม 16, 2010, 02:32:46 am

หัวข้อ: กวีคลับร่วมรณรงค์ลดโลกร้อน"เชิญประกวดแต่งกลอนหัวข้อ-ธรรมชาติกำลังทวงคืน"
เริ่มหัวข้อโดย: v.nefertali ที่ พฤษภาคม 16, 2010, 02:32:46 am
อ้างถึง
ศัตรูตัวฉกาจและเป็นภัยอันใหญ่หลวงสำหรับธรรมชาติก็คือมนุษย์ตัวจ้อย
แต่ใหญ่โตด้วยด้วยความอวดดี..เราเหมือนเด็กอมมือที่ไร้เดียงสาหยิบระเบิดมาแกะเล่น
โดยไม่ได้รู้ถึงอันตรายที่กำลังจะตามมา

ตอนนี้ธรรมชาติอาจกำลังคบคิดกันตอบโต้เล่นงานมนุษย์..
เพื่อความอยู่รอดของธรรมชาติและโลก..

ถึงเวลาที่เราจะตระหนักว่า "ภัยโลกร้อน ไม่ใช่เรื่องไกลตัว "
"เชิญประกวดแต่งกลอนหัวข้อ-ธรรมชาติกำลังทวงคืน"

(http://www.kaweeclub.com/link/2%20(133).gif)

 


กวีคลับขอเชิญร่วมรณรงค์สร้างจิตสำนึกด้วยบทกวีที่รักษ์โลก และจะทำต่อเนื่องไปทุกๆเดือน
โดยเริ่มจากหัวข้อ - ธรรมชาติกำลังทวงคืน

กติกา
1. โคลง ฉันท์ กาพย์ กลอน ได้ทุกประเภท  และฟรีสไตล์
   รูปแบบ
   .....ตั้งชื่อเรื่อง...
   .....ชื่อผู้แต่ง.....
2. จำนวน 2 บท ขึ้นไป ไม่เกิน 5 บทต่อ 1เรื่อง
3. ส่งได้เรื่อยๆ ไม่จำกัดว่า 1คนจะส่งได้กี่เรื่อง  ไม่มีหมดเขต ไม่มีผู้ชนะ เพราะแค่ช่วยกันสร้างจิตสำนึกที่ดีด้วยกลอนรักษ์โลกคุณก็ชนะใจกรรมการแล้ว


รางวัล
1.บทกลอนที่ได้รับคัดเลือกจะผลัดเปลี่ยนขึ้นหน้าแรกของเว็บกวีคลับ เช่นเดียวกับกลอนประกวด ตามความเหมาะสม
2.ผู้เข้าร่วมส่งกลอนจะได้รับคะแนนกลอนตอบแทนทันที เรื่องละ 3 คะแนน ทุกเรื่อง
3.และเนื่องจากยังไม่มีการระบุหมดเขตการส่ง  ทันทีที่ผู้ดูแล มาอ่านกระทู้ จะบวกคะแนนกลอนให้ และแจ้งผลให้ทราบทันที
กระทู้ไหนบวกให้แล้วจะมี สัญลักษณ์พร้อมเหตุผลการให้คะแนนเล็กๆน้อยๆขึ้นดังนี้

[admin]คะแนนที่บวก...และคอมเมนท์[/admin]
 
4.บทกลอนที่ได้รับคัดเลือกให้ขึ้นหน้าแรก ผู้แต่งจะได้รับคะแนนกลอนเพิ่มอีก +10

                    ขอให้สนุกกับสิ่งดีๆที่จะเกิดขึ้นในใจนะคะ
 

(http://www.kaweeclub.com/link/2%20(52).gif)

หัวข้อ: Re: กวีคลับร่วมรณรงค์ลดโลกร้อน"เชิญประกวดแต่งกลอนหัวข้อ-ธรรมชาติกำลังทวงคืน"
เริ่มหัวข้อโดย: v.nefertali ที่ พฤษภาคม 16, 2010, 03:10:38 am

เคยไหม ที่ตกใจกับข่าว
เห็นปะการังฟอกขาว เพราะน้ำอุ่น
สังเกตุปีนี้ไหม  มันร้อนเหลือเกินคุณ
หลบแดดกันให้วุ่น เมื่อตอนกลางวัน

ปีนี้ยังขนาดนี้
ถ้าผ่านไปอีกปี  ยังนึกหวั่น
โลกจะร้อนอีกแค่ไหนกัน
เคยนึกถึงวันพรุ่งนี้ไหม

ถ้าเราไม่ช่วยกัน ใครจะช่วยเรา
ถ้าไม่แก้นิสัยเก่าๆ  จะร้องหาพระเจ้า ก็คงไม่ได้
ธรรมชาติทวงคืน นั่งสะอื้น คงไม่ช่วยอะไร
ถามตัวเองดีไหม...ควรเริ่มเอาใจใส่..โลกหรือยัง

(http://www.kaweeclub.com/link/11%20(114).gif)

เป็นแนวๆค่ะ  ไม่ได้ร่วมส่งประกวด แต่ขอเป็นส่วนหนึ่งที่ร่วมสร้างจิตสำนึก  ไม่สงวนลิขสิทธิ์แต่ประการใด
หัวข้อ: Re: กวีคลับร่วมรณรงค์ลดโลกร้อน"เชิญประกวดแต่งกลอนหัวข้อ-ธรรมชาติกำลังทวงคืน"
เริ่มหัวข้อโดย: รอยทราย ที่ พฤษภาคม 16, 2010, 12:25:22 pm
ชื่อเรื่อง รักษ์โลก
ผู้แต่ง  รอยทราย

แ ก น โ ล ก เ อี ย ง เ พิ่ ม ขึ้ น
ฝุ่นทะมึนจากภูเขา
ท้องฟ้าแซมสีเทา
แผ่นดินเศร้าสั่นสะเทือน

เ ชื้ อ โ ร ค ข ย า ย พั น ธุ์
ใครสร้างสรรค์โลกขับเคลื่อน
มนุษย์อย่าแชเชือน
ภัยย้ำเตือนอยู่ใกล้ตัว

ส ม ดุ ล จ ะ คื น ก ลั บ
พร้อมเปิดรับภัยถ้วนทั่ว
ล้างโลกอย่างเร่งรัว
ความขลาดกลัวเข้าเกาะกิน

ทั่ ว โ ล ก เ ริ่ ม สั่ น ค ล อ น
ทรัพยากรใกล้หมดสิ้น
ธรรมชาติทวงแผ่นดิน
รีบยลยินรักษ์โลกเรา

(http://img232.imageshack.us/img232/1274/984096nn22n8rwjt.gif)



[admin]+3 จ้า ทุกวันนี้โรคภัยแปลกๆ   คนตายเพราะร้อนตายก็มี *-*[/admin]
หัวข้อ: สวรรค์บันดาล
เริ่มหัวข้อโดย: ดินหญ้ากาช้ำ ที่ พฤษภาคม 16, 2010, 12:43:35 pm
ชื่อเรื่อง :  สวรรค์บันดาล
แต่งโดย : ดินหญ้ากาช้ำ
(แต่งไว้นานมากแล้วจ้า เอามาให้อ่านกัน)
----------------------------------
เจ้าทำผิด...ใดหนา...ธิดาน้อย
จึงหลุดลอย...ร่วงลิบ...ทิพย์สรรค์
ถูกผู้ใด...ใส่ร้าย...หมายชีวัน
จึงถลัน...ผันร่วง...จากสรวงดาว

ต้องระเห่...เร่ร่อน...นอนในป่า

อยู่กับหญ้า...หนานุ่ม...ชุ่มฉ่ำหนาว
ต้องสวมใส่...สิ่งที่...มีแต่คาว
สิ้นสกาว...พราวแสง...แห่งเสรี

ต้องลำบาก...ตรากตรำ...ไม่สิ้นสุด
อยู่ในชุด...สุดหม่น...ทนบัดสี
เจ้าทำผิด...มากนัก...หรือนารี
หรือความดี...ที่ทำ...ไม่นำพา

ข้าดีใจ...ได้พบ...ประสบเจ้า
แต่ความเขลา...คงเกิด...กับตัวข้า
เมื่อได้เห็น...เด่นชัด...ถนัดตา
เจ้าร่่วงจาก...นภา...มาเพราะใคร

หรือเพราะว่า...ข้านี้...คือต้นเหตุ
แห่งอาเพท...เหตุช้ำ...นั่นใช่ไหม
ข้าทำเจ้า...เคล้าคลุก...ทุกข์อันใด
จงแจ้งให้...เข้าใจ...เทพธิดา

ท่านมิได้...ทำให้...ใครเคืองโกรธ
จะมีโทษ...ที่ไหน...ทำร้ายข้า
ชาวสวรรค์...นั้นมี...แต่เมตตา
ผิดเพียงว่า...ข้านี้...มีแต่กรรม

เพราะต้องการ...ช่วยเหลือ...โลกมนุษย์
สร้างอาวุธ...หยุดการ...รังแกซ้ำ
จนบัดนี้...ฟ้ามี...แต่สีดำ
เพราะข้าทำ...ให้เขา...นั้นเคยตัว

มีสมอง...สองมือ...ที่ทื่อนัก
ข้าจึงผลัก...พลัง...สั่งใส่หัว
โลกจึงร้อน...ผ่อนผัน...หวั่นหวาดกลัว
ต้องหมองมัว...หม่นมืด...ชืดความดี

ข้าเป็นเทพ...แห่งการ...สร้างเสกสรรค์
ผิดมหันต์...สรรค์สร้าง...ทางบัดสี
มิได้ร่วง...หล่นจาก...บารมี
แต่ถิ่นที่...มีอยู่...ถูกทำลาย

เพราะไอเสีย...ปล่องควัน...อันเป็นพิษ
มันมีฤทธิ์...แทรกซึม...ลืมความหมาย
ว่าสมอง...ที่ให้...ไว้คู่กาย
จะทำร้าย...เราได้...ไม่ปราณี

แค่มันคืน...สู่ข้า...เอามาได้
คงจะไม่...ชอกช้ำ...อย่างวันนี้
ข้าจึงต้อง...มองหา...แม่นารี
และเมฆี...แห่งฝน...ดลบันดาล

ให้เกิดวัน...ที่มนุษย์...ได้หยุดคิด

ถึงความผิด...ที่ทำ...ไม่ฉ่ำหวาน
หมดสิ้นวัน...เปรอะเปื้อน...เกลื่อนตำนาน
กลับมาคลาน...สี่เท้า...อย่างเก่าเคย

ข้าจะได้...กลับยัง...บัลลังก์เมฆ
ได้สรรค์เสก...สิ่งที่...มีเฉลย
จับมนุษย์...สุดชั่ว...เป็นเชลย
ให้อ้างเอ่ย...เผยสิ่ง...ที่กระทำ

แต่มนุษย์...ที่ดี...ยังมีมาก
เจ้าจะพราก...พวกเขา...ให้เก่าช้ำ
เขาไม่ผิด...ไยต้อง...หมองระกำ
โปรดฟังคำ...คนดี...ที่มากมาย

เสียเวลา...มากแล้ว...อย่าขวางข้า
โอ้ธิดา...นารี...มีความหมาย
ถึงอย่างไร...ไม่พ้น...คนต้องตาย
ครั้งสุดท้าย...ได้โปรด...จงปราณี

มนุษย์มี...ตำนาน...ที่ผ่านช่วง
ไม่ผิดสรวง...สวรรค์...รัศมี
เจ้าเจ็บเดียว...ไม่พอ...คิดต่อตี
ไยเจ้ามี...แต่จิต...คิดทำลาย

ถ้าเจ้าหมาย...สมอง...นี้คืนกลับ
ก็เชิญรับ...ดับมัน...หวั่นคงหาย
อย่าสั่งเมฆ...เสกฟ้า...มาฆ่ากาย
มันโหดร้าย...เกิดกว่า...ฟ้าจะทำ

ข้าจะล้าง...โลกนี้...ให้สะอาด
พิษพิฆาต...บาดเมือง...ให้เชื่องช้ำ
จะไม่มี...มนุษย์...สุดใจดำ
ที่เพ้อพร่ำ...แต่คำ...ว่าร่ำรวย

ลืมสิ่งที่...เคยดี...พลีทุกอย่าง
ไม่เคยอ้าง...ขอสิทธิ์...ไม่หยิบฉวย
มีแต่ให้...เท่านั้น...ถึงวันซวย
มีแต่ม้วย...ลงทุก...วินาที

บนแผ่นดิน...ที่เจ้า...ยังย่างเหยียบ
ยังเอาเปรียบ...ไม่พอ...ต่อถึงที่
สูงสุดฟ้า...ต่ำสุดท้อง...ของนที
ยังอวดดี...มีแต่...รังแกเรา

ถึงเวลา...ที่ข้า...ขอทวงกลับ
ยังไม่รับ...หาว่า...ข้ารวบเหมา
โอ้มนุษย์...สุดโง่...ไม่ดูเงา
ช่างขลาดเขลา...เฝ้าแต่...เห็นแก่ตัว

น้ำจะท่วม...โลกา...เร็ว-เร็วนี้

เจ้าไม่มี...สิทธิ์โต้...อย่าโงหัว
ตกใจตื่น...จากฝัน...หวั่นหวาดกลัว
ประกาศทั่ว...มนุษย์โลก...จะโศกใจ

ถ้าไม่เร่ง...แก้ไข...ในตอนนี้

อาจไม่มี...ทางกลับ...มาแก้ไข
น้ำจะท่วม...ถึงฟ้า...สุราลัย
อย่าช้าไย...รีบก่อ...ขอขมา

ช่วยกันสร้าง...ช่วยกันปลูก...ที่ถูกพราก

เป็นของฝาก...จากมนุษย์...ที่สุดหา
เราจะช่วย...กันทำ...ไม่นำพา
ความโศกา...มาสู่...หมู่ฟ้าดิน


[admin]+3 ให้พี่ดินด้วย   มาเป็นเรื่องเชียว  ...ถึงเวลาเอาคืน !! *-*[/admin]
หัวข้อ: Re: กวีคลับร่วมรณรงค์ลดโลกร้อน"เชิญประกวดแต่งกลอนหัวข้อ-ธรรมชาติกำลังทวงคืน"
เริ่มหัวข้อโดย: รอยทราย ที่ พฤษภาคม 20, 2010, 09:51:03 am
[bg=http://img269.imageshack.us/img269/3661/fieldlove.jpg]




ชื่อเรื่อง   ท้องฟ้าอาจเปลี่ยนไป
ชื่อผู้แต่ง   รอยทราย

ท้ อ ง ฟ้ า สี ค ร า ม
มองไปตามทุ่งดอกหญ้า
สีสันแห่งโลกา
ไม่รักษา..อาจหายไป


ท้ อ ง ฟ้ า ดำ ส นิ ท
มลพิษ..ยากทนไหว
ดอกหญ้าป่วยหัวใจ
เมฆขาวใส..กลายสีเทา






[/bg]

[admin]  p6 +3 จ้า[/admin]
หัวข้อ: Re: กวีคลับร่วมรณรงค์ลดโลกร้อน"เชิญประกวดแต่งกลอนหัวข้อ-ธรรมชาติกำลังทวงคืน"
เริ่มหัวข้อโดย: แค่คนคนนึง ที่ พฤษภาคม 25, 2010, 04:40:09 pm
ชื่อเรื่อง : คืนสู่...ธรรมชาติ
แต่งโดย : แค่คนคนนึง


พระเจ้าสร้างโลกให้สมดุล
อุณหภูมิอบอุ่น ไม่หนาวร้อน
มีผืนหญ้านุ่ม - นุ่มเป็นเตียงนอน
ธ ร ร ม ช า ติ แ ส น อ า ท ร . . . เ ส ม อ ม า


ห า ก แ ต่ . . . ม นุ ษ ย์  ไ ม่ เ ค ย พ อ
กลับยิ่งร้องขอ และเข่นฆ่า
จนธรรมชาติสิ้นศรัทธา
อนิจจา...เหล่ามนุษย์ผู้ทำลาย


จากห่วงโซ่ชีวิตที่เคยมีอยู่
ไร้การฟื้นฟู จนขาดหาย
ธรรมชาติ....จึงสร้างภัยอันตราย
บอกเป็นลางร้าย.....
ธ ร ร ม ช า ติ กํ า ลั ง ท ว ง คื น


หากมนุษย์ใส่ใจในการกระทำ
ลองย้อนความทรงจำ ที่คิดตื้น - ตื้น
ส่ ง ค ว า ม รั ก ใ ห้ ธ ร ร ม ช า ติ ก ลั บ คื น
คงไม่สายเกินรื้อฟื้น.........
.......ร่ ว ม รั ก ษ์ ผื น โ ล ก ที่ เ ร า เ กิ ด ม า



ลป.แอดมินที่เห็นกลอนนี้แล้วทนสีไม่ได้ แก้ให้หนึ่งด้วยยย T^T ไม่รู้จะใช้สีไหนแล้วง่ะ (หัวไม่ศิลป์)
หัวข้อ: Re: กวีคลับร่วมรณรงค์ลดโลกร้อน"เชิญประกวดแต่งกลอนหัวข้อ-ธรรมชาติกำลังทวงคืน"
เริ่มหัวข้อโดย: ปลาทองหัวจุก ที่ มิถุนายน 04, 2010, 12:57:50 pm
ชื่อเรื่อง...ลดใช้ส่งคืนให้ธรรมชาติ
ผู้แต่ง...ปลาทองหัวจุก
ได้แต่ใช้เรื่อยไปไม่สิ้นสุด
มิหย่อนหยุดล้างผลาญปานนิสัย
เกินพอดีมากล้นจนหมดไป
แล้วอะไรจะเหลือไว้ให้คิดครวญ

โลกใบนี้เป็นของเราทุกคน
ประพฤติตนลดใช้ให้คืนหวน
สู่ธรรมชาติแดนดินกลิ่นไออวล
อย่ารอจวนเจียนใกล้ใช่ทันการณ์

อย่ารอให้ธรรมชาติมาทวงคืน
โปรดหยิบยื่นจ่ายกลับสู่วันวาน
เคยฟุ่มเฟือยหลงใช้ไม่ประมาณ
ช่วยเจือจานผ่อนหนักให้บางเบา

ปลูกต้นไม้ทดแทนสู่ผืนป่า
ขันอาสารณรงค์ประหยัดเข้า
ลดใช้น้ำปิดไฟให้ทุเลา
ความร้อนเผาโลกจนแทบละลาย

โปรดร่วมแรงร่วมใจพิทักษ์ไว้
เพื่อโลกในอนาคตยังสดใส
ตราบชั่วลูกสืบหลานสำราญใจ
รักษาให้โลกทั้งใบยังงดงาม...

 
 
 
 



 
 
หัวข้อ: Re: กวีคลับร่วมรณรงค์ลดโลกร้อน"เชิญประกวดแต่งกลอนหัวข้อ-ธรรมชาติกำลังทวงคืน"
เริ่มหัวข้อโดย: ป.อินทนิล ที่ กันยายน 13, 2010, 04:54:32 pm
จดหมายถึงผืนดิน
ผู้แต่ง : ป.อินทนิล
โอ้อนาถใจ      เหล่าเพศภัย    ใยมากนัก
ฝนตกหนัก     ดินถล่ม          บ้านจมหาย
ถึงคราวเเล้ง    น้ำไม่พอ       หล่อเลี้ยงกาย
ส่งจดหมาย      ขยายความ     ถามผืนดิน
ถึงผืนดิน        ถิ่นพำนัก       พักอาศัย
เพราะเหตุได   จึงสร้างภัย    ไปทุกถิ่น
หรือไม่รัก        มนุษย์แล้ว    หรือผืนดิน
เราเคยกิน        เคยอยู่         คู่กันมา
เพราะพวกเรา   ในตัวท่าน    ในบางที่
จึงดูดี              เเสนสวยงาม  เป็นสง่า
เพราะพวกเรา   ท่านจึงดู       มีราคา
ท่านจึงน่า        จะคุ้มครอง     ผองพวกเรา
ผืนพสุธา         ครั้นได้อ่าน   สารดังกล่าว
แสนโกรธกร้าว    ร้อนใจ        ดั่งไฟเผา
เมดูดู๋              เจ้าพวกนี้       นี่ไม่เบา         
ทวงคุณเรา       ผู้เป็นเจ้า       แห่งโลกา
เพราะพวกเจ้า    นั่นทำเอง       ไม่ใช่เรอะ
ยังสะเออะ         มาโทษ           ฟ้าดินเขา
ตัดต้นไม้         สร้างตึก          บังร่มเงา
บุกรุกเขา         ป่าต้นน้ำ         แหล่งชีวัน
ความก้าวหน้า   เจ้ารับมา        โดยไม่คิด
ถึงชีวิต            ของเจ้าเอง       ในภายหลัง
ผลาญสินทรัพย์   ผืนแผ่นดิน     สิ้นสูญพลัน
แล้วมาลั่น          วาจา             โทษฟ้าดิน
มนุษย์เอ๋ย        เราทำเรา         เองหรือนี่
ผลาญสิ่งดี        ที่เรามี             แทบหมดสิ้น
ถึงเวลา           คืนคุณค่า         ให้ผืนดิน
คืนชีวิน          ให้ผืนป่า          พนาดง
มาเถิดมา         ร่วมกันฟื้น       คืนสมดุล
ให้เป็นทุน        เกื้อหนุน          อานิสงค์
เพื่อปกปักษ์      เผ่าพันธุ์เรา      ให้ยืนยง       
ป่ายังคง           ดินยังดี            ชีวายืน...

(http://www.oceansmile.com/N/Nan/picnan1/NA30-009.jpg)
หัวข้อ: Re: กวีคลับร่วมรณรงค์ลดโลกร้อน"เชิญประกวดแต่งกลอนหัวข้อ-ธรรมชาติกำลังทวงคืน"
เริ่มหัวข้อโดย: เสี้ยวสิตางศุ์~ ที่ กันยายน 13, 2010, 07:14:35 pm


เรื่อง....หยุดเถิด...มนุษย์เอ่ย

ผู้แต่ง... [`เสี้ยวสิตางศุ์`]~( ??? )


ฟ้า-ดิน...สิ้นศรัทธาในมนุษย์

ผู้ถือตัวประเสริฐสุดในโลกหล้า

มุ่งแสวงเบียดบังทั้งโลกา

ธรรมชาติจึงพาย่อยยับไป


(http://t0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcT_H4dij1woSAhKPD9_yHHAmdfEXpqZOY3OU6nxSSFj87E6vJ8&t=1&h=135&w=275&usg=__nIxX6hwPt5vy1QXd3HzSw3wrGOk=)


หยุด...กันในวันนี้

อาจพอหลงเหลือที่ให้ยืนได้

ดูแลธรรมชาติสักนิดอย่าคิดทำลาย

ธรรมชาติตาย-คนสิ้น-แผ่นดินระทม
หัวข้อ: Re: กวีคลับร่วมรณรงค์ลดโลกร้อน"เชิญประกวดแต่งกลอนหัวข้อ-ธรรมชาติกำลังทวงคืน"
เริ่มหัวข้อโดย: Num-Aun ที่ กันยายน 30, 2010, 04:12:03 pm
ชื่อเรื่อง แพ้ภัยตน
ผู้แต่ง Num-Aun

ฟ้าทะมึน มืดครึ้มดั่ง ปีศาจร้าย
นิมิตหมาย แห่งกาล โลกดับสูญ
มลพิืษ หมื่นแสน ยังเพิ่มพูน
มนุษย์เรา มิอาดูล จะเหลียวแล

สัตว์น้อยใหญ่ ล้มตาย กันกลาดเกลื่อน
ดั่งเป็นการ ย้ำเตือนให้ ไขแก้
หากมนุษย์ ไม่ใคร่ใส่ ใจดูแล
คงย่ำแย่ แพ้ภัย เพราะใจตน

เสียงคลื่นใหญ่ กระทบฝั่ง ดังหวิวหวีด
ผู้คนกรีด ร้องหนีตาย ทุกแห่งหน
ก่อนเวลา ธรรมชาติ ทวงคืนตน
ขอปวงชน เร่งแก้ไข ให้เร็วพลัน
หัวข้อ: Re: กวีคลับร่วมรณรงค์ลดโลกร้อน"เชิญประกวดแต่งกลอนหัวข้อ-ธรรมชาติกำลังทวงคืน"
เริ่มหัวข้อโดย: น้ำค้างบนใบหญ้า ที่ ตุลาคม 15, 2010, 04:29:09 pm
    ชื่อเรื่อง...โลกยามวิบัติ
    ผู้แต่ง...น้ำค้างบนใบหญ้า
   
    กราบเรียนคุณปู่ย่า
โลกเข้ามายุคสลาย
น้ำป่าไหลเป็นสาย
มาทำลายบ้านเมืองไทย
    เมื่อสึนามิมา
มันได้คร่าชีวิตคน
แผ่นดินแยกเป็นผล 
ถนนขาดบ้านเรือนพัง
    แต่ได้สองมือน้อย
ประคองคอยเป็นพลัง
อำนาจเหมือนมนต์ขลัง
ฟื้นป่าดังมีเวทมนต์
หัวข้อ: Re: กวีคลับร่วมรณรงค์ลดโลกร้อน"เชิญประกวดแต่งกลอนหัวข้อ-ธรรมชาติกำลังทวงคืน"
เริ่มหัวข้อโดย: นกฮูก สีฟ้า ที่ มิถุนายน 21, 2011, 09:30:55 pm
 ชื่อเรื่อง ผลตอบแทน
ผู้แต่ง    น้องโรจน์

ก้อนหินทรายเรียงรายใต้สมุทร
กลับโผ่ผุดขึ้นพ้นล้นทั่วหล้า
เมฆหมอกลอยปลายฝนลมพัดพา
ไม้ใบหญ้าตายแห้งแล้งร้างไกล

ดินเคยยิ้มให้ฟ้าเป็นเนืองนิจ
ซึ่งผูกติดเกิดขึ้นเป็นนิสัย
แววตาดาวมองดินสิ้นในใจ
ทุกแห่งหนหมองไหม้เปลี่ยนเป็นเทา

สรรพสิ่งทั่วหล้าร่วงสลาย
ลมซ่อนทรายกลายเห็นเป็นภูเขา
ไร้ต้นไม้ปกคลุมเมฆทอดเงา
ตัวพวกเจ้าชีวาจะวางวาย

ผลตอบแทนที่มนุษย์เป็นผู้สร้าง
โลกจะล้างน้ำจะล้นคนจมหาย
หยุดเสียเถิดสิ่งที่ผิดคิดทำลาย
ธรรมชาติกลับกลายมาทวงคืน

 
หัวข้อ: -ธรรมชาติกำลังทวงเอาคืนไป"
เริ่มหัวข้อโดย: โจต้าผิง ที่ มิถุนายน 23, 2011, 03:34:35 pm
ธรรม ชาติทำคนไห้หวาดหวั่น
ชาติ พันธ์กำลังจะสลาย
กำ เนิดยุควิบัติอีกไม่ไกล
ลัง ความหวังลอยไปในสายลม
ทวง สติมนุษย์ไห้คืนกลับ
เอา เภทภัยต่างๆมาถังถม
คืน ความเจ็บปวดร้าวไห้กับคน
ไป จนกว่าผู้คนจะรู้ตัว
หัวข้อ: Re: กวีคลับร่วมรณรงค์ลดโลกร้อน"เชิญประกวดแต่งกลอนหัวข้อ-ธรรมชาติกำลังทวงคืน"
เริ่มหัวข้อโดย: ยาจกพเนจร ที่ พฤษภาคม 11, 2012, 10:20:51 am
ชื่อเรื่อง  หายนะที่มากับโลกร้อน
ผู้แต่ง  ยาจกพเนจร
  แผ่นดินแยกแตกเป็นเสี่ยงเยี่ยงแก้วร้าว
อุทกพรั่งพุ่งราวผีพุ่งใต้
ทำลายล้างผืนพิภพกลบชีพวาย
ล้วนสร้างหายนะหนักทุกครา
     อยู่ดีดีหิมะมาถล่ม
คลุมทับถมเหล่าทหารอนาถหนา
แผ่นดินไหวครืนครั่นบรรจบมา 
หรือถึงคราธรรมชาติมาขอคืน
     รู้ทั้งรู้ว่ามนุษย์คือผู้ผิด
ก็ยังคิดตั้งหน้าจะฝ่าฝืน
ช่วยกันหน่อยลดโลกร้อนให้ยั่งยืน
จะได้เหลือแผ่นดินยืนหยัดต่อไป