รวมกลอนเพราะๆ

Poem ระเบียงกลอน => กลอนธรรมชาติ => ข้อความที่เริ่มโดย: JATANIN ที่ พฤษภาคม 21, 2010, 12:26:03 am

หัวข้อ: ** ระบำไพร ไผ่หลงกอ **
เริ่มหัวข้อโดย: JATANIN ที่ พฤษภาคม 21, 2010, 12:26:03 am
๐ ผืนดินร้าง...หว่างผา...ในป่าใหญ่
มีธารใส?ไหลผ่าน?ลานหินโล่ง
ไม้หลายหลาก?มากมาย?ระยายโยง
มองเห็นโพรง?โป่งดิน?ใต้หินทราย

๐ มีเนินภู?อยู่ไกล?ในเบื้องหน้า
หมู่เมฆา?คณานับ?จับเป็นสาย
ทิวป่าไผ่?ไหวเอียง?อยู่เรียงราย
ยืนท้าทาย?สายลม?อย่างกลมเกลียว

๐ ตรงโขดหิน?ดินดาน?บนลานกว้าง
ต้นไผ่คว้าง?กลางโขด?อย่างโดดเดี่ยว
เป็นไผ่หลง?พงษ์หมู่?อยู่ต้นเดียว
อวดใบเขียว?เรียวงาม?ช่างหวามจินต์

๐ ไผ่หลงกอ...หน่อไผ่...ไม่ย่นย่อ
ยังแทงช่อ...หน่อผุด...มิหยุดสิ้น
ต้นแตกหน่อ...ต่อก้าน...พ้นลานดิน
คล้ายถวิล...ถิ่นฟ้า...นภางาม

๐ หน่อเป็นลำ...ค้ำก้าน...แตกฐานราก
เป็นหลายหลาก...จากหนึ่ง...จึงสองสาม
ทุกคืนวัน...ฟันฝ่า...พยายาม
จนลุกลาม...ท่ามดง...แม้หลงกอ

๐ ถึงมองไป...ไร้หวัง...ก็ยังขืน
คงหยัดยืน...ฝืนไป...ไม่ย่นย่อ
ขอลองดู...สู้ชะตา...มิรารอ
จนมีหน่อ...ต่อต้น...จนเป็นลำ

๐ ไผ่หลงกอ...ต่อพงษ์?กลางดงป่า
สู้ฟันฝ่า...พาต้น...พ้นพื้นต่ำ
กิ่งใบก้าน...สานสยาย...คล้ายร่ายรำ
สานลำนำ...ระบำไพร...ใต้ฟ้าคราม