รวมกลอนเพราะๆ

Poem ระเบียงกลอน => กลอนธรรมชาติ => ข้อความที่เริ่มโดย: ครางแครง ที่ มิถุนายน 03, 2010, 10:55:11 pm

หัวข้อ: ราตรีที่ทุกข์ทน
เริ่มหัวข้อโดย: ครางแครง ที่ มิถุนายน 03, 2010, 10:55:11 pm
ราตรีที่มืดฟ้า  มัวดิน
ฝนฉ่ำน้ำไหลริน   เอ่อล้น
คิดถึงแม่ยุพิน     เคยแนบ  เคียงนา
เจ้าอยู่สุขท่วมท้น  ฤเศร้าเพียงใด

ราตรี  ที่มืดฟ้า
ฝนหลังมา  พาไหลริน
นั่งเศร้า  เจ้ายุพิน
อยู่เป็นสุข  หรือทุกข์ทน

ฟ้าหม่น  จนมืดมิด
นั่งเฝ้าคิด  จิตมืดมน
พาใจ  ให้สับสน
คิดถึงหน้า  น้ำตานอง

ฟ้าร้อง  มองฟากฟ้า
เสียงเรียกหา  ข้าใฝ่ปอง
เสียงนี้  ที่กึกก้อง
เสียงเรียกเจ้า  เฝ้าอาลัย

ฟ้าแลบ  ดูแปลบปลาบ
เงาวุบวาบ  ทาบไปไกล
ร่ายเรียง  เพียงไหวไหว
นึกเป็นเจ้า  นั่งเฝ้ารอ

สิ้นแสง  แปลงแปรเปลี่ยน
ใจผิดเพี้ยน  เวียนชูคอ
ชะเง้อ  เผลอตัดพ้อ
ข้าผิดใด  ไยเจ้าเมิน

หรือว่า  ข้าต่ำต้อย
ดั่งหิ่งห้อย  แสงน้อยเกิน
รักข้า  พาขวยเขิน
เพียงคนป่า  น่าอับอาย...
หัวข้อ: Re: ราตรีที่ทุกข์ทน
เริ่มหัวข้อโดย: เภตรา ที่ มิถุนายน 03, 2010, 11:19:23 pm


ราตรี ฤดีร้าว

ไร้ดวงดาว ที่พราวแสง

หม่นมัว สลัวแดง

ใจขลาดกลัว ตัวคนเดียว



ราตรี ที่เงียบเศร้า

ดูร้างร้าว  และเปล่าเปลี่ยว

รอใคร..ที่ใจเดียว

มาเกี่ยวใจ ...ให้รักจริง


(http://www.kaweeclub.com/link/2%20(68).gif)
หัวข้อ: Re: ราตรีที่ทุกข์ทน
เริ่มหัวข้อโดย: ครางแครง ที่ มิถุนายน 03, 2010, 11:35:49 pm
ใจเดียว  เกี่ยวรักอยู่
มิควรคู่  อยู่แอบอิง
หมดไป  ในทุกสิ่ง
ให้แด่เธอ  เสมอมา

เธอจาก  ยากแปรเปลี่ยน
ยังวนเวียน  เพียนมองตา
คิดถึง  คะนึงหา
แต่รักเก่า  เฝ้าภักดี
หัวข้อ: Re: ราตรีที่ทุกข์ทน
เริ่มหัวข้อโดย: วันวาน ที่ มิถุนายน 04, 2010, 12:37:34 pm
ราตรี     ที่ทุกข์ทน

รออีกคน     ที่เคียงข้าง 

เจ็บปวด     และอ้างว้าง

เพียงลำพัง     กลางแสงจันทร์


ราตรี     ที่ทนทุกข์

รอความสุข     ลางเหมือนฝัน

เงียบเหงา     เฝ้ารำพัน

ใยมีฉัน     เพียงผู้เดียว
หัวข้อ: Re: ราตรีที่ทุกข์ทน
เริ่มหัวข้อโดย: วันวาน ที่ มิถุนายน 04, 2010, 12:41:59 pm
ราตรี     มิวางวาย

ความเศร้าคล้าย  คอยกลั่นแกล้ง

ลมพัดมา     พระจันทร์แดง

เหมือนแอบแฝง     บอกความนัย


ราตรี    ที่สงัด

ภุมรินพลัด     เปลี่ยนที่หมาย

ใบหญ้าน้อย     รอเดียวดาย

ถูกทิ้งไว้     กลางราตรี
หัวข้อ: Re: ราตรีที่ทุกข์ทน
เริ่มหัวข้อโดย: ครางแครง ที่ มิถุนายน 05, 2010, 11:41:18 pm

มืดมิด  ทุกทิศา
ดั่งมนตรา  มาต่อตี
สับสน  จนเหลือที่
จะขยับ  หรือจับวาง

มองไป  ในฟากฟ้า
เหล่าดารา  พาจืดจาง
เมฆา  มาไม่สร่าง
บดบังไว้  ไร้แม้เงา...