รวมกลอนเพราะๆ

Poem ระเบียงกลอน => กลอนธรรมชาติ => ข้อความที่เริ่มโดย: กวีพเนจร ที่ กรกฎาคม 18, 2010, 07:36:53 pm

หัวข้อ: บุกสวรรค์...ค้นหาใจ
เริ่มหัวข้อโดย: กวีพเนจร ที่ กรกฎาคม 18, 2010, 07:36:53 pm

 จากคืนวันฉันเธอร่วมเคียงคู่
เราสองรู้ความรักเป็นไฉน
จะขออยู่เคียงข้างนางตลอดไป
รักยิ่งใหญ่เย้ยฟ้าหาใครมี

  แต่แล้วสวรรค์มันอิจฉา
ฉุดคนรักของข้าให้หลีกหนี
ทั้งกดขี่เหยียบหยามย่ำปฐพี
ว่าข้านี้ไร้วาสนารับสิ่งดี

   เห็นน้ำตาน้องนางหลั่งรินร่วง
พี่เห็นดวงแววตาไร้ราศี
ไอ้พวกเลวเลวชาติเทพอัปรีย์
ตัวข้านี้ขอตามตามเธอไป

   แม้สวรรค์จะสูงสักเพียงไหน
จะขอย่ำขึ้นไปให้คว้าไขว่
จะขอตามน้องนางของข้าไป
ด้วยพลังยิ่งใหญ่แห่งรักกันและกัน

   จะขอท้าสวรรค์อันแสนกว้าง
คืนน้องนางข้ามาร่วมเคียงฝัน
จะตามหาน้องนางทั้งคืนวัน
มีสิ่งใดขวางกั้นทลายไป

   แม้ทหารสวรรค์นับหมื่นแสน
ก็มิแม้นกริ่นเกรงให้หวั่นไหว
จะขอสู้เพื่อรักอันยิ่งใหญ่
รับหัวใจที่รอข้าทุกคืนวัน

   แม้ชีวิตข้าต้องดับลับจากโลก
จะไม่โบกมือลาจากสิ่งฝัน
จะขออยู่คู่นางกันและกัน
รักยึดมั่นในน้องนางกัลยา

   เธออยู่ไหนที่รักปักใจข้า
พี่ตามหาน้องนางเที่ยวตามหา
ทั้งสองขาสองแขนพี่เหนื่อยล้า
ขอน้องมาให้พี่เห็นสักนิดนะคนดี

   ยังรักมั่นในเธอมีเสื่อมหาย
แม้ห่างไกลพี่ก็มาหานวลฉวี
จะมิให้น้องหมองหม่นปนราคี
ชีวิตนี้ดับสิ้นพี่ก็มา

   เพราะความรักยิ่งใหญ่ในสามภพ
แม้แต่ฟ้ายังสยบความรักข้า
แม้จะต้องล่วงหล่นใต้โลกา
พี่จะพาน้องนางห่างโทษทัณฑ์

   เราจะอยู่เคียงข้างอย่างอดีต
แม้หนทางมืดมิดสนิทฝัน
เราจะอยู่เคียงคู่กันและกัน
ทั้งสวรรค์นรกมิอาจกั้นรักสองเรา
หัวข้อ: Re: บุกสวรรค์...ค้นหาใจ
เริ่มหัวข้อโดย: ดินหญ้ากาช้ำ ที่ กรกฎาคม 18, 2010, 07:44:51 pm
น้องถูกจับมาขังวังปีศาจ
พี่ไม่อาจช่วยเหลือเอื้อน้องได้
อีกเจ็ดวันวิญญาณน้องจะดับไป
พร้อมร่างไร้วิญญาณไม่อาจคืน

ได้แต่เห็นพี่ตามหาแต่น้อง

แต่พี่มองไม่เห็นน้องขมขื่น
อยู่ใกล้กันแท้ๆไม่อาจคืน
ต้องสะอื้นขื่นทรวงเพียงเดียวดาย

พี่บุกมาถึงแล้วกลับไม่รู้

น้องอดสูเหลือเกินเห็นพี่พ่าย
อนาคตเราสองคงต้องตาย
แต่ความรักไม่อาจคลายจากสองเรา

**********
เซพไว้เหมือนกัน  p17
หัวข้อ: Re: บุกสวรรค์...ค้นหาใจ
เริ่มหัวข้อโดย: กวีพเนจร ที่ กรกฎาคม 19, 2010, 08:44:35 am

แม้นพี่ตายความตายไม่อาจพราก
รักไม่จากเคียงคู่อย่าทุกขา
พี่ไม่ใช่เอ่ยเอื้อนเพียงวาจา
พี่จะพาน้องกลับร่วมคู่เคียง

แม้หนทางข้างหน้าจะมืดมน
ชีวิตทนต่อสู้อยู่ความเสี่ยง
แม้ชีวิตของพี่ต้องเป็นเพียง
แม้เป็นเสียงลมหายใจอันแผ่วริน

จะขอสู้จนตายวายชีวิต
ซึ่งลิขิตจากสวรรค์ก็ไม่หมิ่น
จะเคียงคู่แม้ร่างอยู่ใต้ผืนดิน
แต่ไม่สิ้นวิญญาณรักทุกชาติไป
หัวข้อ: Re: บุกสวรรค์...ค้นหาใจ
เริ่มหัวข้อโดย: ดินหญ้ากาช้ำ ที่ กรกฎาคม 19, 2010, 06:36:46 pm
เอื้อมมือไปไม่ถึงอุ่นอกพี่
ร้าวฤดีกำแพงที่แสนใส
โอ้ปีศาจขังร่างให้ร้าวใจ
กำแพงมารช่างร้ายสุดคลายมนต์

มีทางเดียวคือเลือดจากทรวงอก
ของเด็กสาวโยนกประสบผล
มาทาบทากำแพงที่แฝงกล
น้องจะพ้นออกมาได้อย่างใจ

ได้แต่มองสุดบอกหนทางแก้
อีกไม่ช้าพี่จะแย่ลงตรมไหม้
ไอปีศาจจะผลาญพี่บรรลัย
จะสู้ศึกอย่างไรยังใคร่ครวญ

หัวข้อ: Re: บุกสวรรค์...ค้นหาใจ
เริ่มหัวข้อโดย: กวีพเนจร ที่ กรกฎาคม 19, 2010, 06:59:39 pm

ใจแทบสิ้น...ดินกลบ...เมื่อพบเจ้า
มิอาจเข้า...มารกางกั้น...กันพี่ไว้
ติดกำแพง...แห่งแสง...แกร่งเกินไป
ทั้งต้องใช้...เลือดสาว...ร้าวฤดี

เจ้ามารร้าย...จ้องทำลาย...หวังเชยเจ้า
เห็นน้องเศร้า...ที่ก็ร้าว...เหลือเกินนี่
เจ้ามารร้าย...มันทำลาย...คิดย่ำยี
สุดที่พี่...จะช่วยเจ้า...ช่างร้าวใจ

พี่มันคน...ธรรมดา...หาใช่เทพ
มิได้เสพ...น้ำทิพย์...ของเทพไหน
มิได้มี...ดาบวิเศษ...ป้องกันภัย
เพียงฤทัย...ที่รักเจ้า...เข้าโจมตี

แม้ต้องตาย...กลายเป็นผี...พี่มิหวั่น
จะโรมรัน...จนโลหิต...หมดชีพนี้
จะต้องช่วย...แม้ตัวตาย...สิ้นชีวี
เพียงน้องมี...ชีพต่อ...ก็พอใจ

อย่ากังวล...ไปเลย...นะคนดี
ขอให้มี...ชีวิต...ที่สดใจ
แม้พี่สิ้น...ตรงถิ่นมาร...ไม่เป็นไร
ขอให้น้อง...ได้ออกไป...ในแดนดิน

เทวาเอ๋ย...จงเผย...ศรัทธาข้า
เจ้ามีตา...ทำมิรู้...อยู่ไหนสิ้น
หมดสวรรค์...เจ้ายันเฉย...มิเคยยิน
คนบนดิน...จะขอท้า...เหล่าเทพมาร

ข้าคนนี้...มีเพียงใจ...ใช่ผู้กล้า
มิขอรับ...ความเมตตา...มิสงสาร
เจ้าจงเมิน...ข้าขอสู้...มารสามานต์
ชนะผ่าน...จะขึ้นฟ้า...ไปฆ่าฟัน
หัวข้อ: Re: บุกสวรรค์...ค้นหาใจ
เริ่มหัวข้อโดย: เพียงปลายฟ้า ที่ สิงหาคม 12, 2010, 02:36:42 pm
 :n12: :n12: :n12:

? e044 e044 e044

แม้จะอยู่ห่างไกลเพียงฟ้ากั้น

จะไม่หวั่นอุสรรคหนักเพียงไหน

ใต้ผืนน้ำพื้นพิภพจะบุกไป

รับดวงใจของข้ากลับคืนมา

ใครจะมองรักของข้าราคาด้อย

เป็นแค่เพียงเศษฝุ่นปรอยของสายฝน

จะไม่หวั่นเพียงมีเจ้าอยู่ทั้งคน

จะฝ่าฟันสู้ทนเพื่อรักเรา

หัวข้อ: Re: บุกสวรรค์...ค้นหาใจ
เริ่มหัวข้อโดย: ทูตซ้ายพรรคจรัส ที่ สิงหาคม 14, 2010, 01:34:18 am
เอื้อมมือไปไม่ถึงอุ่นอกพี่
ร้าวฤดีกำแพงที่แสนใส
โอ้ปีศาจขังร่างให้ร้าวใจ
กำแพงมารช่างร้ายสุดคลายมนต์

มีทางเดียวคือเลือดจากทรวงอก
ของเด็กสาวโยนกประสบผล
มาทาบทากำแพงที่แฝงกล
น้องจะพ้นออกมาได้อย่างใจ

ได้แต่มองสุดบอกหนทางแก้
อีกไม่ช้าพี่จะแย่ลงตรมไหม้
ไอปีศาจจะผลาญพี่บรรลัย
จะสู้ศึกอย่างไรยังใคร่ครวญ



แม้นพี่ตายความตายไม่อาจพราก
รักไม่จากเคียงคู่อย่าทุกขา
พี่ไม่ใช่เอ่ยเอื้อนเพียงวาจา
พี่จะพาน้องกลับร่วมคู่เคียง

แม้หนทางข้างหน้าจะมืดมน
ชีวิตทนต่อสู้อยู่ความเสี่ยง
แม้ชีวิตของพี่ต้องเป็นเพียง
แม้เป็นเสียงลมหายใจอันแผ่วริน

จะขอสู้จนตายวายชีวิต
ซึ่งลิขิตจากสวรรค์ก็ไม่หมิ่น
จะเคียงคู่แม้ร่างอยู่ใต้ผืนดิน
แต่ไม่สิ้นวิญญาณรักทุกชาติไป

กำลังนอนหนุนหมอนอิงแสนสบาย
ได้ยินเสียงคนโวยวายหน้าตำหนัก
ช่างบังอาจมารบกวนเวลาพัก
ไม่รู้จักมารยาทเสียบ้างเลย

เวลาผ่านไปก็ห้านาทีแล้ว
มันมิแคล้วลดดีกรีดั่งเฉลย
ดัง 90 เดซิเบล ตลอดเลย
นึกเปรย ๆ อยากเอาผ้าอุดปากมัน

ลองใช้ตาที่สามตรวจสอบดู
ปรากฏเป็นเรื่องขี้หมูเอาซะงั้น
แฟนโดนฉุดก็ใส่ความเทพสวรรค์
รู้มั้ยนั่นถูก DEVIL เอาตัวไป

อยากจะขอเผ่นกบาลเจ้าสักรอบ
ไม่รอบคอบตามคนร้ายไม่ถูกไซร้
วิชาเจ้าร่ำเรียนจากสำนักใด ?!
รู้บ้างไหมมันเสื่อมเสียถึงอาจารย์

พูดจบพลันใช้ยุทธบาทาเหินหาว
ยิงส่งยาวตรงจากโต๊ะนั่งเขียนอ่าน
ประทับลงตรงก้นโด่งแทนยวดยาน
ส่งตัวเจ้าถึงหน้าบ้าน DEVIL เลย

ข้าให้เจ้ายืม Pok? Ball หนึ่งลูก
เดาไม่ถูกละสิท่า...อ่านเฉลย
ดูท่าเจ้าออกจะโก๊ะเป็นลุงเชย
คงไม่เคยอ่านมังงะเสียกระมัง

เริ่มแรกก็ประเดิมด้วย ประตูวิเศษ ฯ
แต่อย่า late เวลา limit ด้วยมั้ง
รีบดูดเลือดสาวโยนกเพิ่มพลัง
อย่าพลาดพลั้งจำทางกลับผิดทิศไป

ตอนบุกรังก็ใช้ ไฟฉายย่อส่วน
สมุนมารทั้งมวลจะหดไซร้
หลังจากนั้นกัดปลายนิ้วให้เลือดไหล
แตะลงไปเดี๋ยวกำแพงเลื่อนออกเอง

สำหรับเจ้า DEVIL ตัวหัวหน้า
จงใช้ ผ้าคลุมโบกพลิ้ว อย่างรีบเร่ง
มันปล่อยคลื่นพลังมาอย่าได้เกรง
สลัดกลับคืนมันเองเป็นเท่าตัว

เสร็จงานช่วยตัดหัวมันส่งให้ข้า
พร้อมคืน Pok? Ball มาอย่าคิดชั่ว
ช่วยแฟนแล้วฮุบของข้า(ไป)เป็นของตัว
หากไม่กลัวข้าเชือดเจ้าก็ลองดู !!

ป.ล. มังงะ แปลว่า การ์ตูนญี่ปุ่น

ของวิเศษจากกระเป๋าโดราเอม่อน
ประตูวิเศษ ไปที่ไหนก็ได้ เพียงแค่บอกจุดหมายที่ต้องการ เมื่อเดินผ่านประตูนี้ก็จะไปถึงจุดหมายทันที
ไฟฉายย่อส่วน เมื่อไฟฉายนี้ฉายแสงไปที่ คน สัตว์ หรือสิ่งของใดๆ จะทำให้มีขนาดเล็กลง
ผ้ากันภัย,ผ้าคลุมโบกพริ้ว เมื่อสลัดผ้านี้ ของทุกสิ่งทุกอย่าง หรือแม้แต่ลมหรือไฟฟ้า ก็จะสะท้อนกลับไป
หัวข้อ: Re: บุกสวรรค์...ค้นหาใจ
เริ่มหัวข้อโดย: konbannokjingnna ที่ สิงหาคม 19, 2010, 10:44:10 am
เรื่องทั้งหมดจบลงด้วยกระเป๋าวิเศษของ โดเรม่อนนี่เอง  อิอิ p18