รวมกลอนเพราะๆ

Poem ระเบียงกลอน => กลอนธรรมชาติ => ข้อความที่เริ่มโดย: รอยทราย ที่ ธันวาคม 14, 2010, 09:47:12 pm

หัวข้อ: กลอนบทละคร เรื่อง คู่กัดสะท้านภพ ตอน ซานต้าจำเป็น
เริ่มหัวข้อโดย: รอยทราย ที่ ธันวาคม 14, 2010, 09:47:12 pm
แนะนำตัวละครหลัก
ไป๋อวี้ถัง(พระเอก)-ฉายาหนูขนทอง,จอมยุทธเจ้าสำราญ  
องค์หญิงหมิงจู(นางเอก)-องค์หญิงเจ็ด แห่งราชวงศ์จู (พระเอกมักเรียกนางว่า หมิงเอ๋อร์)

บทนำเรื่อง

หนูขนทองไป๋อวี้ถังกับองค์หญิงหมิงจูแต่งงานกันมาได้เกือบครึ่งปีแล้ว วันเวลาอันแสนสุกๆ ดิบๆ ผ่านไปจนกระทั่งถึงปลายปี
วันหนึ่งหญิงสาวได้รับจดหมายจากท่านหญิงหานชิง (ญาติผู้พี่ซึ่งแต่งงานเชื่อมสัมพันธไมตรีไปอยู่อังกฤษกับเจ้าชายราฟาเอล)  



1
ชี วิ ต คู่ สุ ด ฮ า ส ะ ท้ า น ภ พ
ทั้ ง จิ ก ต บ จู บ กั ด ไ ม่ เ ลื อ ก ที่
ข อ เ ส น อ เ รื่ อ ง ร า ว ส่ ง ท้ า ย ปี
ใ ห้ น้ อ ง พี่ ทั่ ว โ ล ก ทั ศ น า
2
ตำ ห นั ก น้ อ ย ข้ า ง วั ง ห ล ว ง เ มื อ ง ไ ค ฟ ง
มี โ ฉ ม ย ง กั บ ช า ย ห นุ่ ม สุ ด ลั ล ล้ า
ค ร อ ง คู่ เ ป็ น ส า มี ภ ร ร ย า
ก ว น...แ ส บ...ซ่ า... ใ ส่ กั น มิ เ ห นื่ อ ย ใ จ


***************************
3
วันนี้มีของขวัญจากท่านหญิง
ญาติผู้พี่หานชิงส่งมาให้
นางแต่งงานไปยุโรปอยู่แดนไกล
ใกล้ปีใหม่...ของกำนัลจึงมากมาย
4
พลางคลี่อ่านจดหมายจากหานชิง
?เรียนองค์หญิงหมิงจู...ยัยตัวร้าย
ตั้งแต่แต่งไปยุโรปกับเจ้าชาย
พบเจอสิ่งหลากหลายน่าสนใจ
5
นับเวลาที่เมืองจีนเทียบทางนี้
หนึ่งอาทิตย์พอดีมีงานใหญ่
เทศกาลของชาวคริสต์เฉลิมชัย
ประดับไฟต้นสนอลังการ
6
เพื่อระลึกนึกถึงพระเยซู
ผู้กอบกู้ไถ่บาปอย่างกล้าหาญ
ก่อเกิดศาสนามาเนิ่นนาน
กลายเป็นเทศกาลคริสตชน
7
น่าสนุกคือเรื่องราวซานตาคลอส
มาแอบดอดลงปล่องไฟทุกแห่งหน
ไปเยี่ยมเยือนเด็กน้อยทั่วสกล
หอบถุงขนของขวัญในราตรี
8
ข้ารู้ว่าเจ้าชอบของขวัญ
จึงแบ่งปันเรื่องราวความสุขนี้
ลองแขวนถุงเท้าดูสักปี
เผื่อจะมีซานต้ามากำนัล
9
ฝากความชังให้กับน้องเขยด้วย
หนูหน้าป่วยตัวนั้นคงสุขสันต์
มีเจ้าเฝ้าพะนอทุกคืนวัน
ข้าละหมั่นไส้มันจริงจริงเลย!"
10
หมิงจูอ่านข้อความพลันหลุดขำ
หานชิงยำหนูขนทองเจ้าน้องเขย
ชายหนุ่มพลันโผล่มารั้งร่างทรามเชย
กระซิบเอ่ยริมหูคู่ชีวา
11
?เจ้าหัวเราะเรื่องอะไรบอกข้าบ้าง?
พลางเกยคางบนเรือนผมหอมนุ่มหนา
?พี่หานชิงส่งของขวัญกำนัลมา
นางชวนข้ารอซานต้าจากแดนไกล?
12
?เอ๊ะ! ขนมอะไรนี่น่าอร่อย?
นางค่อยค่อยแกะห่อสีสดใส
กลิ่นเนยนมหอมโชยยวนยั่วใจ
?ท่านพี่ลองชิมไหม...อร่อยดี?


หัวข้อ: Re: กลอนบทละคร เรื่อง คู่กัดสะท้านภพ ตอน ซานต้าจำเป็น
เริ่มหัวข้อโดย: ทูตซ้ายพรรคจรัส ที่ ธันวาคม 14, 2010, 10:16:51 pm
13
" โตป่านนี้ยังจะเชื่อเรื่องเหลวไหล
แขวนทำไมถุงเท้า...ช่างน่าขัน
ส่วนคุ้กกี้หากไปวางไว้ตรงนั้น
ข้าว่ามันคงถูกหนูคาบไปกิน "
14
" ท่านหญิงชิงโง่คนเดียวยังไม่พอ
นี่เจ้าก็หลงเชื่อนางจนหมดสิ้น
เรื่องแบบนี้ข้าไม่เห็นเคยได้ยิน
ว่าแต่กลิ่นคุ้กกี้ที่นางส่งมา "
15
" เหม็นชะมัดอยากอ้วก...นี่น้องหญิง
เจ้าจะเอามันไปทิ้งหรือให้ข้า
ซัดออกนอกหน้าต่างเล่ากานดา ?! "
" พูดบ้าบ้า...เสียน้ำใจท่านหญิงชิง "
16
" ไยต้องทำในสิ่งที่ข้าไม่ชอบ !! "
ร่างบางลอบค้อนขวับพลางนั่งนิ่ง
" ไม่ตอบคำ...เห็นทีต้องเอาจริง "
หมิงเอ๋อร์ยิ่งกอดคุ้กกี้ไว้กับตัว
17
" ขอแค่นี้ทำให้กันไม่ได้หรือ
ข้าขี้เกียจจะแย่งยื้อให้ปวดหัว
มายามนี้ชักเริ่มจะไม่ชัวร์
ว่าระหว่างคุ้กกี้ถั่วกับสามี "
18
" เจ้าจะเลือกข้างไหนจงตอบมา ?! "
" ท่านพี่อย่าบังคับกันเยี่ยงนี้ "
" นั่นสินะ...ข้าน่าจะรู้ตัวดี
ว่ายาหยีหมดรักแล้วไม่แคร์กัน "
19
" โตจนหมาเลียก้นไม่ถึงแล้ว
ยังมิแคล้วงอนเป็นเด็กโข่งซะงั้น "
" ก็เออสิ...หนักหัวเจ้ารึไงกัน "
" ถ้าเช่นนั้นเราต่างคนต่างอยู่เลย !! "
20
ราตรีนั้นอวี้ถังนอนตากน้ำค้าง
พลิกตัวพลางคิดทวนคำที่นางเอ่ย
/นี่ขนาด คุ้กกี้ถั่วอบเนย
ยังสำคัญกว่าตนเลย...น่าเศร้าใจ/
21
ตัดฉากกลับมาที่วังเฟยหลง
ที่ยังคงครึกครื้นเป็นการใหญ่
เตรียมจุดพลุบรรณาการจากเมืองไทย
ชื่อของมันนั้นไซร้ฟังเข้าที
22
นามมังกรผยองเดชทะยานฟ้า
ออกแบบมาโดยยึดทิศทั้งสี่
เป็นโครงร่างตามหลักทฤษฏี
สร้าง body จนถึงหัวมังกร
23
" ฟังดูแล้วเจิ้นชักรอชมไม่ไหว "
ฮ่องเต้ชิงตรัสออกไปด้วยใจร้อน
/เราอุตส่าห์อดตาหลับขับตานอน
ยอมผัดผ่อนเลื่อนประชุมเช้าออกไป/
24
ขันทีน้อยวิ่งไปจุดพลุมังกร ฯ
ไอความร้อนจากชนวนส่งกลิ่นไหม้
ตัวพลุพลันขึ้นสู่ฟ้าลับตาไป
หามีภาพปรากฏใดในสายตา
25
" กุ้ยกงกงไหนล่ะตัวมังกร ?! "
ฮ่องเต้พลันถามย้อนชักสีหน้า
ผินพระพักตร์ลุกจากที่ไม่รอช้า
" เสียเวลาเจิ้นเล่นเกมส์ online !! "
26
พลันสะบัดพระที่นั่งกลับตำหนัก
" เคืองยิ่งนักกว่าจะ clear level ได้
พลาดโอกาสฆ่าบอสตัวสุดท้าย "
ก่อนเอนกายบ่น " เซ็งเป็ด !! " แล้วบรรทม
27
มาจะกล่าวถึงพลุเจ้าปัญหา
หลังถูกยิงขึ้นฟ้าช่างเหมาะสม
บังเอิญชนเข้ากับวัตถุกลม
ละลิ่วลมจากรถเลื่อนตกลงมา
28
ไป๋อวี้ถังกำลังเคลิ้มสบาย
รู้สึกคล้าย something พุ่งเข้าหา
หยัดกายขึ้นเห็นตาแก่เต็มสองตา
ตกลงมาด้วยน้ำหนักหลายสิบปอนด์
29
ทับร่างตนแทบแบนติดหลังคา
" ตาแก่บ้าอย่าเพิ่งตายลุกขึ้นก่อน
ขะข้าหายใจมะออก " ร่างสูงวอน
พลางเอื้อมถอนเคราอีกฝ่ายสุดกำลัง
30
" Ouchhh..it's hurt !! ครายมาดึงเคราของ I ?! "
" เรื่องนั้นช่วยเก็บไว้เคลียร์ทีหลัง
เจ้าทับข้าเครื่องในจวนเจียนพัง "
พลันได้ฟังชายชุดแดงเกททันใด  
31
" I'm sorry ซออู้ and ซอด้วง "
" อย่ามัวห่วงแต่ขอโทษจะได้ไหม
ออกไปเซ่แล้วข้าจะอภัยให้ "
อีกฝ่ายฟังคำไซร้ลุกทันที
32
ครั้นร่างสูงได้เป็นอิสระ
หันไปฉะอีกฝ่ายด้วย angry
" ข้านอนหลับของข้าอยู่ดีดี
คงอยากซี้ใช่ไหมกล้ารบกวน !! "
33
" I ก็ขับรถเลื่อนอยู่ดีดี
ปรากฏมี something พุ่งมาสวน
สอยร่าง I ลอยละลิ่วจากขบวน "
" ตาแก่อ้วนเจ้าบินได้หรือไงกัน ?! "
34
ชายชุดแดงยิ้มให้พลันเอ่ยว่า
" I เป็นเทพยดาจากสวรรค์
ลงมาทำภารกิจอันสำคัญ
แจกของขวัญให้กับ children ทุกคน "
35
" My name is Mr.Santa Claus "
" พระเจ้าจอร์จ !! เจ้าทำข้าสับสน
เจ้ามีเลือดมีเนื้อมีตัวตน
แถมตอนหล่นน้ำหนักก็ไม่เบา "
36
" ไม่ใช่คนแล้วเจ้าเป็นอะไร ?! "
" ก็ซานตาคลอสไง...พ่อคนเขลา "
ร่างสูงพลันนึกเนื้อความได้เลาเลา
ในจดหมายท่านหญิงเล่าบรรยายมา  
37
/สวมชุดแดงพุงพลุ้ยหนวดเคราขาว
ดูคร่าวคร่าวก็ตรงตามในเนื้อหา/
" แล้ว purpose ของเจ้าที่แวะมา
เยือน China มันเพราะอะไรกัน ?! "
38
" because มีคนชื่อไป๋...ซักอย่าง
ทำให้ทาง north pole I คลอนสั่น
เดือดร้อนจนต้องประชุมสมาพันธ์
รุนแรงขั้นเมืองหิมะอาจละลาย "
39
" พูดอะไรโอเว่อร์ขนาดนั้น
โกหกกันไม่เนียนเลยสหาย "
" หากความเชื่อพวกเด็กถูกทำลาย
เทพนิยายทุกเรื่องราวก็เอวัง !! "
40
" เจ้าก็แค่ตาแก่อ้วนลงพุง
ทำคุยฟุ้งว่าตนเองมีมนต์ขลัง
โอ๊ยทำไม ขะข้าปวดท้องจัง !! "
ทันใดนั้นพุงอวี้ถังป่องขึ้นมา
41
" ตาแก่บ้าเล่นคุณไสยอะไรกัน ?! "
ร่างสูงพลันเสือกกระบี่ไปตรงหน้า
" you kill I ไม่ได้หรอกเสียเวลา "
" นี่เรื่องบ้าบอคอแตกอะไรกัน ?! "
42
" แค่ลงโทษคนหัวรั้นที่ไม่เชื่อ
I จะเหลือโอกาสให้ you นั้น
ทำงานไถ่ความผิดก็แล้วกัน
เป็นซานตาคลอสหนึ่งวันแทนตัว I "
43
" กำหนดงานนับจากนี้อีกเจ็ดวัน
ท้อง you นั้นจะเริ่มขยายใหญ่ "
" ครบอาทิตย์หุ่นข้าจะเป็นยังไง ?! "
" ก็พุงพลุ้ยเหมือน I พร้อมทำงาน "
44
" เจ้าให้ข้าหนูขนทองไป๋อวี้ถัง
แบกหน้าทั้งพุงกะทิไปตามบ้าน
แจกของขวัญแล้วกินคุกกี้ในจาน ?! "
" เอ้อ you นี่ก็แตกฉานดีเหมือนกัน "
45
" กฏซานต้า ฯ ยังมีอีกหนึ่งข้อ
ระหว่างรอภารกิจเสร็จสิ้นนั้น
หากใครเห็นความลับอันสำคัญ
อย่าคิดฝันได้ ซิกแพค คืนกลับมา "
46
" ทำไมต้องเก็บไว้เป็นความลับ ?! "
" ไม่ทราบครับ I รู้แค่เพียงว่า
มันเป็นกฏที่ทำกันมานานช้า "
" ถ้าหากข้า say no จะเป็นไง ?! "
47
" ก็เลือกเอาจะท้องโตแค่เจ็ดวัน
หรือจะให้พุง you นั้นพลุ้ย all life "
" เออก็ได้...ข้าตกลง เริ่มเมื่อใด ?! "
" รุ่งอรุณของวันใหม่...I ขอตัว "
48
ทันใดนั้นชายชุดแดงพลันหายวับ
ไป๋อวี้ถังกุมขมับนั่งปวดหัว
" ถ้าไม่เพราะข้ายึดติดความคิดตัว
เผลอลบหลู่คุ้กกี้ถั่วจนเจอดี "
49
" คงได้นอนกอดน้องหญิงอยู่บนเตียง
ซบเนินอกอันผ่องเกลี้ยงของยาหยี
สูดกลิ่นกายหอมจรุงข้ามราตรี
และไม่ต้อง unlucky อย่างที่เป็น "
50
พลันลงจากหลังคาย่องเข้าห้อง
สองตาจ้องจับร่างบางมิวายเว้น
คว้าผ้าแพรมาห่มให้กันลมเย็น
" เปิดหวอเล่น โชว์สามีหรือยังไง "
51
" พักนี้อากาศเปลี่ยนแปลงออกจะบ่อย
เดี๋ยวน้องสาวก็พลอยหวัดติดไข้ "
พูดจบพลันฟุบขอบเตียงผลอยหลับไป
ยินเสียงไก่ เอ้อ อี้ เอ้ก ดังแว่วมา
หัวข้อ: Re: กลอนบทละคร เรื่อง คู่กัดสะท้านภพ ตอน ซานต้าจำเป็น
เริ่มหัวข้อโดย: รอยทราย ที่ ธันวาคม 15, 2010, 09:19:54 pm
52
แสงอรุณสาดส่องลอดผ้าม่าน
มือนงคราญซุกซนเริ่มคว้าไขว่
ลูบเบาเบาบนใบหน้ายอดดวงใจ
สัมผัสไรผมดำอย่างเย้ายวน
53
ร่างใหญ่ตรงหน้าพลิกขยับ
เป็นกดทับสาวน้อยพลางยิ้มสรวล
บรรยากาศรอบกายคล้ายเชิญชวน
แสนรัญจวนรสรักสลักใจ
54
มือเรียวบางลูบผ่านแผ่นอกแกร่ง
ร่างกำยำแข็งแรงมิหวั่นไหว
ส่งผ่านความรู้สึกแลกอุ่นไอ
สองมือน้อยละไล้เคลื่อนต่ำลง
55
/เอ๋! กล้ามท้องหกมัดหายไปไหน!?
นี่อะไร...ไยนุ่มนิ่มพิศวง
แต่ช่างเถอะยังมิสนเรื่องทรวดทรง/
พลางบรรจงเบียดร่างสานสัมพันธ์
56
ภารกิจเสร็จสิ้นอย่างเรียบร้อย
หมิงเอ๋อร์คอยพัดวีช่วยจัดสรร
ตรวจตราเครื่องแต่งกายให้แก่กัน
ช่างเป็นวันที่แช่มชื่นรื่นหัวใจ
57
จูงมือเดิน...ไปศาลาฤดูร้อน
รับแดดอ่อนยามเช้าอุ่นหวานไหว
อาหารพร้อมทานในสวนสราญใจ
รับวันใหม่แสนสุขเริงฤดี
58
กับข้าวมื้อเช้ามีสามอย่าง
หอยกาบย่าง,หมูหยอง,เต้าหู้ยี้
ทานคู่ข้าวต้มรสชาติดี
เพียงเท่านี้ก็อิ่มท้องได้สบาย
59
/แต่ไย...ท่านพี่ทานเก่งขึ้น
ทำหน้ามึนเติมข้าวต้มอย่างผึ่งผาย
ปกติกินชามเดียวด้วยไว้ลาย
เพื่อหุ่นชายงามที่สุดในแผ่นดิน/
60
ชามที่สองสามสี่ลงสู่ท้อง
สาวน้อยจ้องแล้วพลางคีบลูกชิ้น
นางกำลังอ้าปากจะงับกิน
?ดูท่าทางอร่อยลิ้น...ขอแล้วกัน!?
61
ไป๋อวี้ถังยื่นหน้ามายื้อแย่ง
พลันยิ้มแฉ่งให้นางกะทันหัน
/แปลกจริงของกินเล่นอยู่ทุกวัน
แต่ทำกันเหมือนไม่เคยได้ลองทาน/
62
ถึงมื้อเที่ยงกับข้าววางพรักพร้อม
นางกำนัลคำนับน้อมอย่างอ่อนหวาน
ไป๋อวี้ถังกลับเดินเลยคล้ายลนลาน
มุ่งไปโต๊ะอาหารในทันที
63
ร่างสูงเติมข้าวสวยตั้งสามชาม
กุ้งก้ามกรามกินไปตัวที่สิบสี่
องค์หญิงมองพุงพลุ้ยของสามี
/ไยท่านพี่....ไม่กลัวอ้วนแล้วหรือไร/
64
เมื่อมื้อเย็นมาถึงจึงตระหนัก
/เราควรทักเขาหน่อยจะดีไหม?/
ปูม้านึ่งตัวที่เก้าเพิ่งหมดไป
ซาลาเปาหกลูกใหญ่กำลังมา
65
?ดูท่าต้องตัดเสื้อให้ท่านใหม่
สายรัดเอวสั้นไปแล้วข้าว่า
ช่วงนี้รสอาหารคงโอชา
ท่านพี่ของข้า...จึงลงพุง?  
หัวข้อ: Re: กลอนบทละคร เรื่อง คู่กัดสะท้านภพ ตอน ซานต้าจำเป็น
เริ่มหัวข้อโดย: ทูตซ้ายพรรคจรัส ที่ ธันวาคม 15, 2010, 09:23:05 pm

66
" นี่น้องหญิงข้าชักจะเหลืออด
จะประชดเรื่องกินถึงเมื่อไหร่ ?!
มารยาทผู้ดีก็สอนไว้
ระหว่างรับประทานให้สำรวมตัว "
67
" กินให้เงียบที่สุดทำได้ไหม
เคี้ยวข้าวไปยังอุตส่าห์เบรคแซวผัว
จะบอกให้ถึงข้าฟาดกับหมดครัว
It's not your business จงเข้าใจ !! "
68
พูดจบพลันกระแทกชามลงอย่างแรง
เสร็จแล้วแสร้งโมโหเป็นการใหญ่
ก่อนสะบัดก้นกลับห้องนอนไป
หมิงเอ๋อร์ไซร้นั่งตาปริบค้างตะลึง  
69
" ท่านพี่ไป๋ไยเปลี่ยนไปมากเพียงนี้
ตอบข้ามาแต่ละทีทำเอาอึ้ง
ข้าอุตส่าห์ห่วงใยทั้งพรั่นพรึง
กลัวพี่ถึงคราวเคราะห์เป็นโรคภัย "
70
ฝ่ายอวี้ถังนั่งเครียดเรื่องเมื่อครู่
เม้งโฉมตรูจนนางน้ำตาไหล
ถึงไม่เห็นภาพนั้นแต่ตนไซร้
มีหรือที่ไม่รู้ใจภรรยา
71
พลันก้มลงไปมองหน้าท้องตน
" เรื่องให้ทนพุงป่องยังพอว่า
แต่ให้กินล้น limit เกินอัตรา
ตาแก่บ้า ในสัญญามันไม่มี !! "
72
ทันใดนั้นร่างบางเดินเข้ามา
อวี้ถังแสร้งหลับตากรนครอกฟี้
พลันล้มตัวนอนข้างเขาทันที
กระซิบถาม " ท่านพี่โกรธหรือไร ?! "
73
อีกฝ่ายแสร้งละเมอ..." อืม ไม่โกรธ "
~แต่หิวโคตรน้ำย่อยทำงานใหญ่~
" ข้าลืมมันหมดแล้วอย่าใส่ใจ
ดึกแล้วไซร้นอนซะนะคนดี "
74
ครั้นร่างบางผลอยหลับอย่างเคลิบเคลิ้ม
อวี้ถังเริ่มหยัดกายเตรียมจะหนี
ปัญหาคือตนเองนอนผิดที่
ขยับลุกแต่ละทีระทึกใจ
75
~ก่อนนั้นหุ่นมัน smart เลยคล่องตัว
ใช้วิชาหนีได้ชัวร์แถมพลิ้วไหว
มายามนี้ติดพุงอนาถใจ
ทำยังไงน้องหญิงก็รู้อยู่ดี~
76
พลันพลิกตัวคร่อมนางกระซิบว่า
" ไปห้องน้ำเดี๋ยวมานะยาหยี "
เดินไม่ทันจะพ้นประตูที
ท้องเจ้ากรรมนะสิร้องซะดัง
77
ส่งเสียง จ๊อก !! ลั่นห้องไม่ไว้หน้า
หมิงเอ๋อร์พลันตื่นมา " ถ้าทีหลัง
ท่านพี่หิวก็อย่าดันทุรัง
บอกอิ่มทั้งที่ยังอยากจะกิน "
78
" ใครว่าข้าหิวกันไม่ซักหน่อย
แค่มื้อเย็นไม่อร่อยระคายลิ้น
เลยอยากหากับแกล้มสุรากิน
เสียงเมื่อครู่ที่ได้ยินจงลืมไป "
79
" ตาข้าฝาดหรือเปล่าคะหน้าท้องพี่
มันใหญ่กว่าเมื่อคืนนี้เป็นไหนไหน "
" ปั๊ดโถ่เว่ย แล้วจะทักหาอะไร
เจ้าทำไมชอบทำตัวน่ารำคาญ !! "
80
" ถ้าอยากหาข้ออ้างหย่าบอกกันได้
ข้าไม่ mind แถมพร้อมจะเขียนสาส์น
สินสมรสข้าก็ไม่ต้องการ
จะยึดบ้านหลังนี้ก็เอาไป !! "
81
พูดจบพลันก้าวออกนอกประตู
ก่อนปิดโครมใส่โฉมตรูดังปังใหญ่
หมิงเอ๋อร์พลันหลั่งน้ำตาที่กลั้นไว้
" ท่านพี่ไป๋เอ่ยคำว่า ห ย่ า กับเรา "
82
ฝ่ายอวี้ถังก็ไม่ได้จากไปไหน
เอนพิงกรอบประตูไซร้นั่งกอดเข่า
คำสาบานคราวิวาห์ตามเป็นเงา
~ว่าสองเราไม่มีทางแยกจากกัน~
83
~ตราบชั่วฟ้าสิ้นดินสลาย
จะอยู่เคียงข้างกายมิแปรผัน
อุปสรรคมากเพียงใดพร้อมฝ่าฟัน
แต่ข้าเองกลับสะบั้นสัญญาใจ~
84
~เมื่อไหร่ฝันร้ายนี้จะจบลง
หรือต้องปลงให้นางไปมีใหม่
หากแสร้งหลบหนีหน้าทุกวันไซร้
นางคงลืมข้าไปจากใจเอง~
85
เสียงดัง จ๊ อ ก ร้องท้วงมาอีกครา
ทำให้เขาต้องหาทางรีบเร่ง
ยัดข้าวปลาใส่กระเพาะจนตัวเอง
เผลอทำจานแตก เ พ ล้ ง..." ซวยแล้วไง "
86
พลันพลิ้วกายขึ้นเสาเตรียมจะหลบ
แต่กลับพบตนเองเหาะไม่ไหว
~โชคดีทันคว้าหลักก่อนร่วงไป
ไม่งั้นไซร้ก้นจ้ำเบ้าน่าอับอาย~
87
~ภาวนาอย่ามีใครมาพบเข้า~
พลันเห็นเงาร่างบาง " ซวยฉิ_หาย "
~เอาล่ะสินิ้วมือมันเริ่มคลาย~
กัดฟันป่ายฉุดร่างตนพ้นขึ้นมา
88
ในยามนี้หนูขนทองเข้าตาจน
ต้องหลบคนซ่อนร่างพลางเปรยว่า
" ไม่นึกเลยข้าต้องหลับบนขื่อคา
แต่น้องยากลับได้นอนเตียงสบาย "
89
" มิสู้พรุ่งนี้เช้าเช่าโรงเตี๊ยม
หลบหน้าเรียมพักผ่อนพอตอนสาย
จะกินดื่มกี่ชามมันก็ง่าย
แถมไม่มี ยั ย ตั ว ร้ า ย ทักเรื่องพุง "
หัวข้อ: Re: กลอนบทละคร เรื่อง คู่กัดสะท้านภพ ตอน ซานต้าจำเป็น
เริ่มหัวข้อโดย: รอยทราย ที่ ธันวาคม 16, 2010, 11:57:35 pm
90
รุ่งเช้าตำหนักน้อยดูเงียบเหงา
หมิงจูนั่งเศร้าบนเตียงใหญ่
เหลียวมองรอบกายมิเห็นใคร
ผ้าห่มไหมเย็นเฉียบอยู่ข้างกาย
91
/ท่านพี่ได้มานอนหรือเปล่านี่
แซวแค่นี้...ทำโวยใส่เสียใจหาย
เรื่องลงพุงปกติในเพศชาย
จะวุ่นวายงอนสะบัดไปทำไม?/
92
สาวน้อยหงุดหงิดร้อนใจนัก
/คำว่ารักของข้ามันยิ่งใหญ่
แม้ท่านพี่จะอวบอ้วนมากเท่าใด
ไม่สำคัญตรงไหนเลยนี่นา!/
93
หมิงจูตัดพ้ออย่างห่อเหี่ยว
ด้วยเจอฤทธิ์ฉุนเฉียวจากชายบ้า
อีกต้องไปเข้าเฝ้าหวางอาหม่า
จำลากขาขึ้นเกี้ยว...ละเหี่ยใจ
94
"กราบถวายบังคม...เสด็จพ่อ"
ร่างบางย่อตัวก้มคำนับไหว้
?เขยสุดแสบ...ไม่ได้มาหรืออย่างไร??
?ทะ..ท่านพี่ไม่สบายเลยมิมา...?
95
ฮ่องเต้สังเกตเห็นรอยพิรุธ
ที่สาวน้อยเผลอหลุดทางสีหน้า
ความหมองใจยังคุกรุ่นในแววตา
?บอกพ่อมา...มีเรื่องอันใดกัน!?
96
?มะ..ไม่มีเรื่องใดใดเกิดขึ้นเลย?
หมิงจูเอ่ยวาจาเสียงเครือสั่น
?อย่าให้พ่อต้องสืบเองก็แล้วกัน
มิเช่นนั้นโทษฑัณฑ์เพิ่มเท่าตัว?
97
?เรียนท่านพ่อ...เป็นข้าเองที่คิดมาก
ท่านมิควรลำบากเรื่องมั่วซั่ว?

?เล่ามาเดี๋ยวนี้เลยอย่าขลาดกลัว
หนูกะจั๊วะมันทำเรื่องอะไร!?
98
สาวน้อยถูกบีบบังคับจับให้พูด
มิอาจรูดซิปปากปกปิดได้
?เรียนท่านพ่อฟังแล้วอย่าได้โกรธไป
มันช่างไร้สาระในประเด็น
99
เมื่อวานซืนได้จดหมายจากหานชิง
เล่าบางสิ่งที่ฟังแล้วน่าตื่นเต้น
แต่ท่านพี่กลับตั้งมั่นไม่โอนเอน
ไม่ให้เล่นตามพี่ชิงแนะนำมา
100
คิดจะแย่งคุ้กกี้ถั่วไปปาทิ้ง
ใจร้ายจริงเขาว่าเหม็นแทบเป็นบ้า
อารมณ์เหวี่ยงขึ้นลงแล้วดุด่า
ใช้วาจาทำร้ายใจอยู่หลายที
101
เมื่อคืนคงไม่ได้กลับมานอน
มิรู้อ้อนโฉมสะคราญ..คนไหนนี่
แต่งงานกันยังไม่ทันจะถึงปี
ก็เร่งรี่เอ่ยเรื่องหย่าให้ช้ำทรวง?

102
เห็นสายน้ำคลอหน่วยในดวงตา
มองลูกยาสาวน้อยแสนห่วงหวง
?ต้องเรียกตัวมาไต่สวนเรื่องทั้งปวง
ท่านข้าหลวง! เตรียมออกราชโองการ
103
สั่งให้เจ้าหนูบ้ามาเข้าเฝ้า
เอาม้าเร็วของเราไปส่งสาส์น
หากมันไม่ยอมมาหรือทัดทาน
ก็จับมันลากประจานมาได้เลย!?
หัวข้อ: Re: กลอนบทละคร เรื่อง คู่กัดสะท้านภพ ตอน ซานต้าจำเป็น
เริ่มหัวข้อโดย: ทูตซ้ายพรรคจรัส ที่ ธันวาคม 17, 2010, 12:04:17 am

104
บ่ายนั้นไป๋อวี้ถังหนูขนทอง
แบกหน้าท้องลงมาสั่งเสี่ยวเอ้อร์ว่า
" ข้าจะเหมาติ๋มซำแกล้มสุรา
ไล่ลูกค้า ปิดทำการเลยครึ่งวัน !! "
105
หลังจากนั้นจึงพาเอาร่างอุ้ยอ้าย
ไปทรุดกายตรงเก้าอี้ยัดนุ่นนั้น
คว้าตะเกียบบนโต๊ะมาถือพลัน
ก่อนจิบชาดอกโบตั๋นเตรียมล้างคอ
106
ไม่นานนักติ๋มซำมาหลายสิบเข่ง
ชายหนุ่มเร่ง speed กินไม่ย่นย่อ
ฟาดทีเดียวเรียบวุธมิรั้งรอ
" เดี๋ยวข้าขออีกเรื่อยเรื่อยรีบจัดมา !! "
107
ระหว่างรออาหารทยอยเสร็จ
พลันคีบเป็ดน้ำแดงอย่างเชื่องช้า
ใส่ปากเคี้ยวตุ้ยตุ้ยฆ่าเวลา
ซดเหมาไถอีกหนึ่งกาเพิ่มพลัง
108
ทันใดนั้นเงาสามสายพุ่งเข้ามา
สกัดหน้าพร้อมโอบล้อมด้านหลัง
" เราไม่อยากทำร้ายเจ้าจงเชื่อฟัง
ยอมให้จับตัวกลับวังแต่โดยดี !! "
109
" เรื่องอะไรข้าจะถูกจับให้โง่ !! "
ชายหนุ่มเริ่มมีน้ำโห...คว้ากระบี่
" บังอาจขัดเวลากินข้าคนนี้
พวกเจ้ามันรนหาที่สมควรตาย !! "
110
มือเรียวพลันตวัดร่ายเพลงกระบี่
แผ่รังสีดุดันข่มอีกฝ่าย
อีกมือจุดระเบิดควันอำพรางกาย
ก่อนพาร่างอ้วนอุ้ยอ้ายหนีออกมา
111
" หอบแฮกแฮก อยู่ก็ตายเรื่องอะไร
ข้าหาใช่จะพาซื่อมิรู้สา
เป็นเมื่อก่อนสามรุมหนึ่งยังพอว่า
ยามนี้หนา one b y one ยังหนักใจ "
112
วิ่งหนีพลางนัยน์ตาคมเหลือบไปเห็น
ประกาศจับคนเป็นชักสงสัย
พลันชะลอฝีเท้าเข้าไปใกล้
" คนในภาพดูยังไงก็คล้ายเรา "
113
ใต้ภาพเขียน ~จับได้ให้พันตำลึง~
ชายหนุ่มอึ้ง " หน่อยแน่ฮ่องเต้เฒ่า
ค่าตัวของหนูขนทองผู้หล่อเหลา
ไหงดูมันน้อยนักเล่า ข้าไม่ยอม !! "
114
" นี่พ่อหนุ่มชื่อไป๋อวี้ถังหรือ ?! "
" ใช่ข้าคือ "... " มันจริงด้วยพวกเราล้อม !! "
" เดี๋ยวก่อนเซ่ คนในภาพรูปร่างผอม "
อวี้ถังรีบเอ่ยเกลี้ยกล่อมชาวบ้านพลัน
115
" ดูข้าสิอ้วนลงพุงขนาดนี้
หากว่ามีบุญเกิดมาเป็นหมอนั่น
พวกเจ้าคงจับไม่ได้ไล่ไม่ทัน
แค่คนมันหน้าคล้ายกันอย่าใส่ใจ "
116
~ไม่นึกเลยตัวข้าในยามนี้
เอ่ยนามที่อดีตนั้นเคยยิ่งใหญ่
กับชาวบ้านว่าตนเองคือใคร
ไม่ได้ไซร้...เพราะฮ่องเต้เฒ่าคนเดียว~
117
อวี้ถังพลันเดินคอตกหมดอาลัย
แว่วได้ยินเสียงหวานใสเรียกคนเที่ยว
" โปรโมชั่นดีเยี่ยงนี้มีคืนเดียว
ร้อยตำลึงแข่งกันเกี้ยวบุปผางาม !! "
118
~ยามนี้ข้ากลับโรงเตี๊ยมไม่ได้แล้ว
คงมิแคล้วจ่ายเงินชมความหวิวหวาม
หากชนะการแข่งขันเกี้ยวนงราม
คงได้นางกล่อมตนข้ามพ้นราตรี~
119
~ถึงหุ่นข้าจะลงพุงไปซักหน่อย
แต่เรื่องถ้อยคารมเกี้ยวมารศรี
ไม่เป็นรองผู้ใดในปฐพี
ก็คนมัน born to be กว่าใครใคร~
120
ได้เวลาการแข่งขัน ณ บัดนาว
แว่วเสียงสาวหนึ่งนางกังวานใส
ม่านไข่มุกเปิดออกในทันใด  
" ข้าน้อยไซร้มีนามว่าหลี่ปิงปิง "
121
" เป็นรางวัลแด่ท่านค่ำคืนนี้
ขอเชิญชายชาตรีผู้ใจสิงห์
ร่ายวจีแข่งกันอย่าประวิง
หากว่ากริ่งดังจะปรับ foul ทุกคน "
122
" ไยสาวงามนางนี้ชื่อคุ้นหู "
พลันพิศดูหัวใจแทบร่วงหล่น
~เอาล่ะสิงานเข้าหนีไม่พ้น
น้องหน้ามนกิ๊กเก่าคราเยาว์วัย~
123
สองเท้าพลันถอยหลังเตรียมชิ่งหนี
" ไป๋อวี้ถังพ่อตัวดีจะไปไหน ?!
เอ้าเร็วเข้ารีบจับกุมตัวเขาไว้ !!
รู้หรือไม่ข้าตามหาท่านตั้งนาน "
124
อวี้ถังพลันถูกจับมัดมือมัดเท้า
" ท่านมอมเหล้าตัวข้าหลังอาหาร
ทิ้งให้เหน็บหนาวในหอสำราญ
บัญชีนี้จะจัดการเคลียร์ยังไง ?! "
125
" ใครใช้เจ้าคอยตามตื้อข้าอยู่นั่น
เราจบกันตั้งแต่เจ้าไปมีใหม่
คิดว่าคนอย่างข้าเป็นอะไร
พอถูกทิ้งแจ้นมาให้ข้าช่วยดาม !! "
126
ร่างบางเริ่มขยี้เท้าอย่างโมโห
พลันเหลือบเห็นท้องที่โตจึงเอ่ยถาม
" หลายปีนี้ไยท่านสวาปาม
ตะกละตะกลามจนพุงพลุ้ยขึ้นมา ?!
"
127
" จะสะสางบัญชีก็ทำไป
เรื่องอะไรมายุ่งกับพุงข้า ?! "
" ข้ารักท่านหาใช่เพียงหน้าตา "
" นี่ยัยบ้ามาลูบพุงข้าทำไม ?! "
128
" เสียวหรือคะถ้างั้นจัดให้หนัก
แล้วของรักของหวงท่านอยู่ไหน ?!
อุ๊ยต๊ายหดเหลือแค่นี้ได้ยังไง !!
จับแล้วไซร้นึกว่าหนอนในใบชา "
129
อวี้ถังพลันจุกในอกแทบกระอัก
" ข้าขอร้องอย่าทักได้มั้ยหา !! "
" อะไรกันหนูขนทองผู้ปรีชา
ยอมลดตัวอ้อนวอนข้าน่าขันจริง "
130
" ตาแก่บ้า !! " ชายหนุ่มแผดเสียงลั่น
" สุดอัดอั้นแล้วเฟ่ยกับทุกสิ่ง
หากพบเจอเจ้าเมื่อไหร่จะฆ่าทิ้ง
ส่งผีสาวจาก the ring ไปบีบคอ !! "
131
" ไป๋อวี้ถังนี่ท่านเป็นอะไร ?!
แหกปากไซร้รบกวนคนในหอ ฯ
ดูสิเนี่ยเส้นเอ็นข้างลำคอ
ปูดจนท่อลำเลียงเลือดเห็นชัดเจน "
132
" รีบปล่อยข้าเดี๋ยวนี้ได้ยินไหม
ปิงปิงไซร้ข้าไม่ได้ล้อเจ้าเล่น
หากข้าคลายมัดออกได้เจ้าจะเห็น
คราบตอนเป็นปีศาจร้าย...จงตรองดู !! "
133
" ใจคอท่านทำร้ายข้าลงหรือไง ?! "
ร่างบางไซร้พลันกระซิบชิดริมหู
พลางยั่วเย้าแก่นกายเขาจนชันชู
" ยามนี้สู้ข้าได้หรือไงกัน ?! "
134
ชายหนุ่มพลันสะกดกลั้นอารมณ์หวิว
โชคยังดีที่ความหิวในยามนั้น
พุ่งมาเบรคราคะร้อนไว้ได้ทัน
" ท่านนี่มันช่างไม่รู้จักของดี !! "
135
" เสียงท้องท่านทำข้าหมดอารมณ์ร่วม
จงรีบหิ้วร่างอ้วนท้วมชายผู้นี้
เอาไปขังในห้องใต้ดินที !! "
" Baby please, set me free นะทรามวัย "
136
อวี้ถังเอ่ยเสียงแหบพร่าเจือเซ็กซี่
บดขยี้ใจนารีจนหลงใหล
" ท่านขอมามีหรือข้าไม่ทำให้ "
ร่างบางไซร้ช่วยแก้มัดเขาทันที
หัวข้อ: Re: กลอนบทละคร เรื่อง คู่กัดสะท้านภพ ตอน ซานต้าจำเป็น
เริ่มหัวข้อโดย: รอยทราย ที่ ธันวาคม 17, 2010, 10:12:24 pm
137
สามทหารผู้เชี่ยวชาญชำนาญยุทธ
ต่างรีบรุดไปรายงานความคืบหน้า
ภารกิจที่พวกเขาได้รับมา
กลับล่าช้าเพราะอวี้ถังหนีรอดไป
138
ฮ่องเต้รับรายงานความล้มเหลว
?ทหารเลว...ฝีมือไม่เอาไหน
แค่คนเดียวจับไม่ได้หรืออย่างไร
รีบไสหัวออกไป...ตามล่ามัน!?
139
สิ้นคำสั่งสามทหารกราบทูลลา
รุดออกจากวังหน้าอย่างหวาดหวั่น
ใจหนึ่งขยาดกลัวโทษฑัณฑ์
อีกใจนั้นก็กลัวหนูมหันตภัย
140
หมิงจูยืนดักรอสามทหาร
ที่กำลังงุ่นง่านเครียดงานใหญ่
?พวกเจ้าได้ข่าวมาว่าอย่างไร?
คุณชายไป๋อยู่ที่ใด...รีบบอกมา?

141
?คะ คือ..คือว่าองค์หญิงเจ็ด?
?อย่าหมกเม็ด...โทษฑัณฑ์ยิ่งหนักหนา?
หมิงจูข่มขู่ด้วยแววตา
?ไป๋ฟู่หม่าค้างแรมกับหญิงงามเมือง
142
นางเป็นอันดับหนึ่งในตอนนี้
อาศัยที่หอว่านฮวาชื่อลือเลื่อง
มีนามว่า หลี่ปิงปิง ผิวรองเรือง
คนทั่วเมืองต่างรู้จักยกย่องนาง?
143
?ขอบใจมาก...พวกเจ้าไปได้แล้ว?
เสียงเบาแผ่วเลื่อนลอยออกจากร่าง
สามทหารจึงรีบกล่าวทูลลานาง
องค์หญิงพลางโบกมือไล่ออกไป
144
หมิงจูแข็งใจพาร่างขึ้นเกี้ยว
เมื่อเดินเลี้ยวพ้นจากตำหนักใหญ่
หยดน้ำตาที่นองไหลท่วมดวงใจ
บัดนี้ไซร้เปียกปอนแม้แพขนตา
145
/ความเจ้าชู้คงติดอยู่ในสันดาน
รักเราคงหมดลาน...ใช่ไหมหนา
เก่าต้องไปใหม่กว่าเดินเข้ามา
แทนตัวข้าผู้ที่...ไม่สำคัญ/
146
ณ ตอนนี้อวี้ถังอยู่ในตลาด
กำลังกินไม่ขาดปากอย่างสุขสันต์
แวะร้านนี้เข้าร้านโน้นแสนเมามันส์
ร่างกายยิ่งอ้วนตันทุกส่วนไป
147
ทันใดนั้นเหลือบเห็นซาลาเปา
ช่างยวนเย้าแก่สายตาคุณชายไป๋
พลันสืบเท้าก้าวมั่นอย่างย่ามใจ
ซาลาเปาลูกใหญ่ต้องได้กิน
148
แต่แล้วร่างตุ้ยนุ้ยหยุดชะงัก
ซาลาเปาที่รักไส้ลูกชิ้น
กลับถูกมือดีหยิบไปกิน
ทำลายสิ้นอารมณ์สุนทรีย์
149
?เห้ย ซาลาเปามันของข้า
ไอ้ชั่วช้ามาแย่งกันเลยรึนี่??
ชายผู้นั้นจึงเงยหน้าโต้วาที
?แล้วแกมีปัญหาบ้าอะไร??
150
ชายตรงหน้ากลับเป็นท่านพี่สี่
?โอ้ว..ท่านพี่ข้าน้องห้า...จำได้ไหม??
/ไอ้อ้วนนี่รู้จักเราได้อย่างไร
เลอะเทอะใหญ่..หุ่นน้องห้าออกจะดี/
151
?เจ้าคืออวี้ถังจริงๆหรือ??
ร่างกลมทำตาซื่อมองพี่สี่
?แล้วทำไมเจ้าอะ..อวบดูอ้วนพี??
?เพราะมันมีเหตุจำเป็น...แค่ชั่วคราว
152
แต่ข้ายังบอกสาเหตุให้ไม่ได้
หากพูดไป..ใจข้าคงปวดร้าว
เรื่องสั้นสั้นอาจกลายเป็นปัญหายาว
เอิ่ม..ข้าหิวข้าวอีกแล้วล่ะ...แย่จริงจริง?
153
หนูบาดาลมองอวี้ถังอย่างสงสาร
?คืนนี้ไปจัดงานเคล้าผู้หญิง
ค้างกับข้าสักคืนเถอะ...อย่าท้วงติง
มาดำดิ่งอิงสุราสังสรรค์กัน?
หัวข้อ: Re: กลอนบทละคร เรื่อง คู่กัดสะท้านภพ ตอน ซานต้าจำเป็น
เริ่มหัวข้อโดย: ทูตซ้ายพรรคจรัส ที่ ธันวาคม 17, 2010, 10:27:29 pm

154
" วันพรุ่งนี้เจ้าคิดทำเช่นไร ?!
จะกลับไปพักโรงเตี๊ยมอีกหรือนี่
หากทางการมาพบเข้าคงไม่ดี "
" แล้วพี่สี่มีทางช่วยข้าหรือไง ?! "
155
" วางใจได้พี่สี่เจ้านั้นฉลาด
ข้าสามารถเสกเจ้าเป็นสาวรุ่นใหญ่
ด้วยวิชาแปลงโฉมร้อยใบหน้าไง
ปลอมเป็นพี่อวี้หลันมั้ยพิมพ์เดียวกัน "
156
" จริงด้วยสิ...ข้าไม่เคยนึกมาก่อน
อรชรแฝดผู้พี่หุ่นอวบอั๋น
หากแสร้งบอกน้องหญิงว่าข้าตั้งครรภ์
ปัญหาเรื่องท้องโตนั้นพลันหมดไป "
157
" ที่ต้องทำก็คือเสริมหน้าอกเจ้า
ให้คัพ E สองเต้าเกิดขึ้นใหม่
ยามแต่งองค์ทรงเครื่องจงจำไว้
ยัดสองแผ่นนี่เข้าไปในยกทรง "
158
" ของสิ่งนั้นคืออะไรหรือพี่สี่ ?! "
" อ๋อ item อิสตรีช่วยเสริมส่ง
ให้เนินอกของพวกนางน่าใหลหลง
ชื่อโดยตรงมันก็คือ ซิ ลิ โ ค น "
159
" จะปลอมได้เนียนแค่ไหนอยู่ที่เจ้า
หากยังเฝ้าใช้ท่าร่างที่ผาดโผน
หลุดนิสัยเดิมละก็เจ้าอาจโดน..."
"...ไอติมโคนของพี่สี่รับเอาไป "
160
" นี่มันใช่เวลากินไหมน้องห้า !!
ตรูจะบ้าอุตส่าห์ช่วยคิดแผนให้ "
" ก็กระเพาะมันเรียกร้องข้าจนใจ
เดี๋ยวหม้อไฟ MK จะตามมา "
161
" สรุปคือเจ้าห้ามหลุดนิสัยเก่า
คำพูดเจ้าต้องลงท้ายด้วยคะขา
ดัดจริตมันทุกถ้อยทุกวาจา
คิดซะว่าเจ้าเป็นตุ๊ดก็แล้วกัน "
162
อวี้ถังพลันสำลักไอติมพรวด
" ข้าชักปวดขมับแล้ว...ไม่นึกฝัน
หนูขนทองสุดหล่อต้องกลายพันธุ์... "
" กองไว้นั่นสมญานามที่ค้ำคอ "
163
" ไหนเจ้าลองทดสอบบทดูหน่อยซิ "
" คริคริคริ...ได๋คร่าตามคำขอ
พี่สี่คะหากไม่รังเกียจละก็
น้องอวี้หลันจะรอท่านเปิดซิง "
164
พลันเอื้อมมือไปลูบไล้ร่างอีกฝ่าย
" อกผึ่งผายแบบนี้แหละถูกใจยิ่ง "
ก่อนลากนิ้วผ่านสะดือหยุดอ้อยอิ่ง
ทำเจียงผิงสะดุ้งโหยงขึ้นทันใด
165
" ข้าไม่ได้คิดหมายจะให้เจ้า
เลียนแบบเหล่าคณิกาเยี่ยงหอไหน
แค่เรียบร้อยตามฉบับสาวทั่วไป
จะบ้าตาย !!...น้องห้าไยช่างโง่งม "
166
" เอาล่ะตอนนี้มาถึง course สุดท้าย
เวลาเดินจงกรีดกรายพอเหมาะสม
สะโพกควรส่ายไหวพอน่าภิรมย์
ยามเจ้าก้มอย่าโชว์หวิวมากเกินไป "
167
" มีโฟร์โมสต์เอาไว้โชว์มิถูกหรือ ?! "
" ไอ้น้องบื้อข้ากลัวนมปลอมเจ้าไหล
หากถูกนางจับพิรุธได้เมื่อไร
อย่าลาก I ไปเกี่ยวด้วยก็แล้วกัน "
168
" ว่าแต่ข้าก็ยังไม่เข้าใจ
เจ้าทำไมต้องปกปิดถึงเพียงนั้น
ใช่ว่านางจะตัดขาดความสัมพันธ์
เพราะหุ่นชายคนรักมันอ้วนลงพุง "
169
ครั้นได้ยินถ้อยวจีแสลงหู
พลันพูดขู่ทั้งที่ปากยังคาบกุ้ง
" ข้าขอเตือนห้ามพี่สี่เอ่ยถึงพุง
หรือทักเรื่องข้าท้องตุงก็ห้ามทำ !! "
170
" มิเช่นนั้นพี่จะเป็นคนสุดท้าย
ที่จะได้เห็นน้องชายโหดระห่ำ
ชำแหละเนื้อหนูบาดาลเอามายำ
ขอเตือนซ้ำ...ข้าทำจริงดั่งวาจา !! "
171
" เชิญน้องห้ารับประทานให้สบาย
ข้าขอบายชิ่งนอนหลับก่อนดีกว่า "
~เจ้าจะมีความลับใดปิดบังข้า
ในไม่ช้าเดี๋ยวก็เปิดเผยอยู่ดี~
172
อวี้ถังพลันเอนกายลงนอนแผ่หลา
~ชีวิตข้าทำไมต้องเจอแบบนี้
เห็นตัวเองในกระจกเงาทุกที
มัน ugly สุดจะหาคำบรรยาย~
173
~ดูท่าต้องโละป้ายทิ้งเสียแล้ว
ข้ามิแคล้วร่ายกระบี่ยังไม่ได้
แค่กระบวนเดียวถึงกับตาพร่าลาย
แบกพุงนี่สู้เหล่าร้าย...ตายแน่ตรู~
174
" โอ๊ยข้าเจ็บ...พี่สี่ทำอะไร ?! "
" ลอกหน้าไงอุตส่าห์เลือกใช้แบรนด์หรู  
เดี๋ยวจะลงโลชั่นให้กระชับรู
ใบหน้าเจ้าจะได้ดูเปล่งประกาย "
175
" ที่เหลือแค่สวมชุดคลุมท้องนั่น "
อวี้ถังพลันขมวดคิ้ว " ทำไม่ได้
จะให้ข้าใส่กระโปรงจีบระบาย
ตลกร้ายแล้วพี่สี่ข้าไม่ทำ !! "
176
" เจ้ากันคิ้วแต่งหน้าเซทผมแล้ว
ยังมิแคล้วต้องให้ข้าเอ่ยซ้ำ
หรือจะปล่อยพุงกะทิออกมานำ
หากนางจำเจ้าได้จะว่าไง ?! "
177
" อุ๊บ...เผลอหลุดคำแสลงหูน้องห้า "
" เมื่อคืนข้าเตือนอะไรจำได้ไหม
อยากถูกหั่นเป็นศพหมกซีเมนต์มั้ย
หากพี่หลุดอีกเมื่อไหร่...เตรียมตัวตาย !! "
178
" ยิ่งหงุดหงิดมื้อเช้ากินไม่อิ่ม
ไม่ทันลิ้มรสหมูย่างสามสหาย
ก็ต้องแบกพุงพลุ้ยเดินอุ้ยอ้าย
มานั่งให้พี่ชาย...ปู้ยี่ปู้ยำ "
179
อวี้ถังพลันตัดสินใจสวมชุดคลุม
เดินดุ่มดุ่ม...เจียงผิงเห็นแล้วขำ
" เป็นพี่สี่เองนะให้ข้าทำ
ยังมีหน้าหัวเราะซ้ำ...อายนะตัว "
180
" นี่น้องห้าวิญญาณตุ๊ดสิงหรือไง
ใส่ชุดนั่นไม่ทันไรไหงเจ้ารั่ว ?! "
" แค่ซักซ้อมท่าทางเพื่อความชัวร์ "
" แต่ข้ากลัวนางเห็นแล้วจะลี้ไกล "
181
" ถึงหน้าเจ้ากับอวี้หลันจะเหมือนกัน
แต่ความสูงดูแล้วมันไม่เคียงใกล้
ยิ่งนางรำร่างบอบบางแถมพลิ้วไหว
อย่างเจ้ามันนับว่าไซส์ กระเทยควาย !! "
182
" พี่สี่ท่านจะล้อข้าอีกนานไหม
หากไม่รีบเดินทางไปเดี๋ยวจะสาย "
" ก็ตัวเจ้าเองนั่นแหละที่วุ่นวาย
เห็นแผงลอยเป็นไม่ได้ต้องแวะกิน "
หัวข้อ: Re: กลอนบทละคร เรื่อง คู่กัดสะท้านภพ ตอน ซานต้าจำเป็น
เริ่มหัวข้อโดย: รอยทราย ที่ ธันวาคม 18, 2010, 10:43:23 pm
183
ไป๋อวี้ถังค้างแรมที่โรงเตี๊ยม
เพื่อตระเตรียมแผนการกลับไปบ้าน
อีกด้านหนึ่งหมิงจูโฉมสะคราญ
รอคนรักอยู่หน้าลานตำหนักใน
184
?องค์หญิงเพคะ...น้ำค้างแรง
พระองค์แกล้งหม่อมฉันอยู่ใช่ไหม?
หากทรงเจ็บไข้ในคราใด
ศีรษะไซร้คงไม่อยู่บนบ่าคอ?
185
หมิงจูทอดถอนใจกลับตำหนัก
/น่าตายนัก!..คนหลายใจไหลตัวพ่อ/
พลันเอนตัวลงบนเตียงด้วยทดท้อ
น้ำตาคลอสองเนตรพริ้มหลับไป
186
ครั้นรุ่งขึ้นไม่เห็นแม้เงาท่านพี่
ความโกรธเพิ่มทวีกระพือไหม้
จนกระทั่งถึงช่วงบ่ายยิ่งร้อนใจ
?จะไปตายคาอกใคร...ก็ช่างมัน!?
187
ไม่นานนักนางกำนัลมารายงาน
เจียงผิงหนูบาดาล..และอวี้หลัน
เดินทางมาขอพบหมิงจูกัน
อ้างว่าพวกเขานั้น...มาทักทาย
188
เมื่อสาวน้อยไปถึงโถงรับรองแขก
รู้สึกแปลกสะดุดใจอยู่ไม่หาย
/ใบหน้าพี่อวี้หลันแสนละม้าย
ดูคลึงคล้ายอวี้ถัง...พ่อตัวดี!/
189
?คารวะพี่เจียงผิง,พี่อวี้หลัน
ไม่นึกฝันว่าจะพบกับพวกพี่
หมิงจูเป็นสะใภ้ที่ไม่ดี
จนป่านนี้ยังไม่เคยไปพบกัน?

190
?ช่างเถอะ...น้องสะใภ้ที่น่ารัก
ขอยลพักตร์ให้ชื่นใจได้ไหมนั่น??

อวี้หลันขยับร่างมาเร็วพลัน
ด้วยหมายมั่นอยากหอมแก้มภรรยา
191
แต่แล้วเมื่อโน้มตัวเข้าไปใกล้
ดันติดพุงกลมใหญ่ยื่นขวางหน้า
ขยับซ้ายขยับขวา...หาแก้วตา
พลันหน้าชาเมื่อเห็นนางจ้องมองพุง
192
?อวี้หลันตั้งครรภ์อยู่น่ะหมิงจู?
?อ้อ..หน้าท้องจึงดูใหญ่ราวยัดถุง?
หนูบาดาลกล่าวแก้เรื่องท้องตุง
ปัญหายุ่งก็ผ่านไปในแผนการ
193
?พวกพี่พักที่นี่เถิดนะคะ
รอพบปะพี่อวี้ถังกลับมาบ้าน
เพราะเขาคงมาถึงในไม่นาน?

โฉมสะคราญชักชวนอย่างจริงใจ
194
?ให้พี่อวี้หลันนอนกับข้า?
สาวน้อยยิ้มขยิบตาส่งไปให้
อวี้หลันปราดมากอดยอดดวงใจ
แถมซุกไซร้เรือนผมนุ่มอันคุ้นเคย
195
?อะแฮ่มๆ...ข้าจะไปทำธุระ
คงกลับมาทันพบปะเจ้าหน้าเห่ย
พวกเจ้าก็...อยู่กันไปสองทรามเชย?
หนูบาดาลเอื้อนเอ่ยแล้วจากไป
196
เหลือเพียงสองสาวในห้องโถง
คนขี้โกงกำลังเพลินยืนซุกไซร้
ทั้งกอดหอมหมิงจูยอดหทัย
แนบหน้าท้องชิดใกล้เบียดร่างบาง
197
?กรี๊ดดด...พี่อวี้หลันโปรดระวังเด็กในครรภ์
เราใกล้กันมากไปแล้ว...ระวังบ้าง
เด็กในท้องอาจอึดอัดในท่าทาง
แล้วอีกอย่างจะกอดหอมข้าทำไม??

198
?แหมๆๆ..ก็หมิงจูร่างหอมกรุ่น
แถมเนื้ออุ่นข้าก็ยิ่งอยากอยู่ใกล้
เอาน่า..คนท้องไส้โปรดเข้าใจ
ถ้าไม่ว่าอะไร...ขอกอดที?
199
เมื่อสองสาวทานมื้อเย็นที่หลังสวน
มีไก่รวนน้ำมันงาและสุกี้
อีกผัดผักรวมมิตรรสชาติดี
สาวอ้วนพีพุ้ยข้าวสวยไม่หยุดมือ
200
?กำลังท้องกำลังไส้กินให้เยอะ
เม็ดข้าวเปรอะตรงแก้มซ้าย...ไม่รู้หรือ?

มือบางพลางเอื้อมเช็ดอย่างใสซื่อ
กิริยาโหมกระพือไฟรัญจวน
201
อวี้หลันตัวปลอมกลั้นหายใจ
แทบต้านทานไม่ไหวแสนปั่นป่วน
?ข้าอิ่มแล้ว...ไปนอนกันแม่เนื้อนวล!?
พูดแล้วพาร่างอ้วนลุกนำไป
202
อวี้หลันตบเตียงเชิงคำสั่ง
ให้สาวน้อยมานั่งอยู่ใกล้ใกล้
หมิงจูคนดีก็ตามใจ
/คนกำลังท้องไส้...ควรผ่อนตาม/
203
ทันใดนั้นอวี้หลันเริ่มถอดเสื้อผ้า
แถมปรายตากลืนกินอย่างหื่นห่าม
สาวน้อยนั่งนิ่งไม่รู้ความ
สถานกามเร้าเร่งสะท้านใจ
204
?พี่อวี้หลันกินอิ่มๆ คงจะร้อน?
อรชรเอาน้ำเย็นสาดเพลิงไหม้
อวี้หลันตัวปลอมพลันหมดไฟ
พลันหยุดใช้สองมือทึ้งอาภรณ์
205
?มามะ...เดี๋ยวข้าช่วยถอดออกให้
พี่จะได้สบายตัวคลายความร้อน?

เมื่อช่วยถอดเหลือเอี๊ยมบางผ้าสีอ่อน
อรชรจึงล้มตัวนอนหลับไป

โอ้โห ยาวจังเลย ข้าเลียนแบบท่านพี่ได้แล้ว อิอิ
หัวข้อ: Re: กลอนบทละคร เรื่อง คู่กัดสะท้านภพ ตอน ซานต้าจำเป็น
เริ่มหัวข้อโดย: ทูตซ้ายพรรคจรัส ที่ ธันวาคม 19, 2010, 12:31:22 am

206
ครานั้นองค์หญิงตื่นขึ้นมา
รู้สึกคล้ายดวงหน้าถูกจับจ้อง
พลันลืมตาเห็นร่างผู้ที่มอง
นอนตะแคงหันท้องมาทางตน
207
~คนตรงหน้าเราคือพี่สะใภ้
เหตุไฉนภายในใจช่างสับสน
คล้ายภาพซ้อนขึ้นมาเพิ่มอีกคน
เหมือนตัวตนสามีเราอยู่ร่ำไป~
208
~ถึงใบหน้าจะแต่งแต้มด้วยสีสัน
ไยแววตาที่มองนั่นแสนหวั่นไหว
คล้ายจะสื่อให้เรารู้ถึงความนัย
ภายนอกไซร้กลับทำตัวเป็นญาติกัน~
209
~ยังไงซะข้าต้องรู้ให้จงได้
ว่าผู้ที่จำแลงกายตรงหน้านั้น
แฝงเข้ามามีแผนชั่วอะไรกัน~
หมิงจูพลันแย้มยิ้มเอ่ยทักทาย
210
" พี่อวี้หลันตื่นเช้าจังนะคะ "
" สายแล้วจ้ะนี่มันใกล้จะบ่าย
พอดีข้าเห็นเจ้าหลับสบาย
เลยไม่อยากไปทำลายความรื่นรมย์ "
211
" พี่อวี้หลัน นะ..นมท่านกำลังไหล "
" หมิงเอ๋อร์เจ้าว่าอะไร..อ๋อหน่มน้ม
บรารุ่นนี้กำลังเป็นที่นิยม
มันเหมาะสมกับเต้าเราตอนทิ้งตัว "
212
" เจ้าก็รู้เนินอกข้าคัพมันใหญ่
ไม่ดันไว้เนื้อก็ไหลไปถ้วนทั่ว
พอโกยมาใส่ในบราก็อยู่ตัว
ไม่ต้องกลัวเพราะมันเป็นกันทุกคน "
213
~ตายล่ะข้าเผลอหลุดเรียกชื่อนาง
แต่ร่างบางยามนี้ดูสับสน
skill แถคงช่วยข้าให้ผ่านพ้น
เพราะวาจามีเหตุผลน่าคล้อยตาม~
214
สองมือพลันรีบจัดเต้าให้เข้าที่
~ไยนางรำตรงหน้านี้มีมัดกล้าม
เท่าที่รู้ concept ของนงราม
มันคือความงดงามและนิ่มนวล~
215
~อีกอย่างนางเผลอเรียกชื่อเล่นเรา
หากคิดใช้มุขเก่าไปถามป่วน
หญิงผู้นี้คงตอบกลับอย่างตีรวน
เรื่องนมไหลยังชี้ชวนเป็นอื่นไป~
216
~ดูคล้ายนางไม่ไยดีครรภ์ตัวเอง
ร่างบางเพ่งมองหน้าท้องที่นูนใหญ่
หากในนั้นมีเด็กทารกไซร้
ไยปล่อยให้พุงนางไปต้องลม~
217
~ยามราตรีก็สวมใส่เพียงเอี๊ยมแดง
เห็นชัดแจ้งกิริยาไร้การบ่ม
ยิ่งท่านอนนางเห็นแล้วจะเป็นลม
หุ่นอ้วนกลมฉีกแข้งขาน่าไม่อาย~
218
" หน้าของข้ามีอะไรติดหรือเปล่า  
ไฉนเจ้าจ้องมองมันอยู่ได้ ?! "
" ข้ากำลังคิดว่าน่าเสียดาย
ใจจริงหมายอยากให้พี่สอนข้ารำ "
219
" เพื่อจะได้โชว์ให้อวี้ถังดู
ให้เขารู้ข้าหาใช่เพียงเลิศล้ำ
ทางกาพย์กลอนขับกล่อมร่ายลำนำ
เขาจะได้ไม่ถลำนอกลู่ทาง "
220
" ไปเริงรื่นอยู่กับหญิงงามเมือง "
" ใครมันกล้ากุเรื่องไร้หัวหาง ?!
เห็นหรือว่า ขะ..อวี้ถังล่วงล้ำนาง ?!
ข้อเท็จจริงมันแตกต่าง...สมควรตาย !! "
221
" หน่อยแน่พวกองครักษ์ปากปีจอ
ไม่เห็นโลงศพล่ะก็ซ่าไม่หาย !! "
" ไยพี่ต้องแก้ตัวแทนคนใจร้าย ?! "
" เรื่องมากมายที่เจ้าด่วนสรุปไป "
222
อวี้ถังพลันรู้สึกตนเผลอพิรุธ
จึงยื้อยุดร่างบางเข้ามาใกล้
" ข้าขอโทษคงเพราะสื่อกันด้วยใจ
น้องข้าไซร้หาใช่ชายใจโลเล "
223
" ก็ได้ค่ะข้าจะลองเชื่ออีกครั้ง
หากลับหลังข้าพบว่าเขาใช้เล่ห์
หลอกว่ารักแต่ทีแท้แค่โมเม
ข้าจะ say..อุ๊บ ".." อย่าพูดต่ออีกเลย "
224
" ข้าหิวแล้วเราไปทานมื้อบ่ายกัน "
" ค่ะถ้างั้นข้าจะบอกให้เสี่ยวเม่ย
เตรียมสำรับไว้ที่ศาลาเลย
พี่สาวเคยทานบ้างไหม ลิ่วปี้จวี ?! "
225
มือเรียวพลันถอนออกจากกลีบปากบาง
" ก็คงเคยได้ยินบ้าง...อร่อยนี่ "
~ลิ่วปี้จวี...คงน้องน้องกะหล่ำปลี
เอ๋..หรือว่าคือ ฉู่ฉี่ปลามังกร~
226
~ช่างมันเถอะแค่รู้ว่าเป็นอาหาร
มันจะแปลกพิสดาร...อิ่มไว้ก่อน~
" รีบไปเถอะห้องนี้ชักจะเริ่มร้อน "
อรชรถูกอีกฝ่ายลากออกไป
227
อวี้ถังรีบมุ่งไปยังโต๊ะอาหาร
แทบทุกจานมีแต่ผักดองหมักใหม่
แถมสีสันเห็นแล้วน่าอนาถใจ
จึงหันไปเอ่ยถามอีกฝ่ายพลัน
228
" นี่นะหรือ ลิ่วปี้จวี ที่เจ้าว่า ?! "
" ลองชิมก่อนถึงหน้าตาไม่ชวนฝัน
แต่รสชาติเปรี้ยวเค็มผสานกัน
ข้าว่ามันออกมากำลังดี "
229
พลันคีบผักไปจ่อปากของอีกฝ่าย
อวี้ถังคล้ายเบ้หน้าปิดตาปี๋
" ทำไมคะพี่อวี้หลัน..ลองหน่อยสิ "
" ก็กลิ่นมันชวน dizzy ฉุนจะตาย "
230
~พี่อวี้หลันตั้งครรภ์จริงหรือนี่
ข้าไม่ดีผิดเองสร้างแผนร้าย~
ทันใดนั้นมือเรียวของอีกฝ่าย
กุมมือซ้ายของนางพลางป้อนเอง
231
" สุโค่ยยยยเลย..อร่อยมากอย่างเจ้าว่า "
อวี้ถังคว้าตะเกียบคู่อย่างรีบเร่ง
คีบผักดองทุกชนิดใส่ชามเอง
กินอิ่มท้องนอนหงายเก๋งในศาลา
232
องค์หญิงพลันกุมขมับ...~ข้านึกแล้ว
ตอนแรกทำเราใจแป้ว...ว่าบาปหนา
ไปกลั่นแกล้งหญิงมีครรภ์...ฟ้ามีตา
สรุปคือคนตรงหน้าแสร้งท้องจริง~

ป.ล.เจ้าเลียนแบบข้าได้ก็จริงอยู่ แต่ความยาวของบทกลอนยังห่างอีกหลายขุมนะน้องหญิง หึหึ
หัวข้อ: Re: กลอนบทละคร เรื่อง คู่กัดสะท้านภพ ตอน ซานต้าจำเป็น
เริ่มหัวข้อโดย: ทูตซ้ายพรรคจรัส ที่ ธันวาคม 20, 2010, 11:11:36 am

233
พลันได้ยินเสียงกรนของอวี้หลัน
องค์หญิงพลันตรัสสั่งเสี่ยวเม่ยว่า
" รีบไปเชิญตัวท่านหมอหลวงมา
ในไม่ช้าเราคงได้รู้กัน "
234
" โชคดีที่วางยาสลบไว้
ยังผลให้ร่างกลมตรงหน้านั่น
หมดสติ..รอการพิสูจน์ครรภ์ "
ทันใดนั้นเจียงผิงกลับมาพอดี
235
~ที่แท้นางสงสัยตัวน้องห้า
จึงวางยาสลบเขา..ฉลาดนี่~
ร่างบางพลันล้มลงในทันที
ราวกับมีใครกระแทกตรงท้ายทอย
236
ฝ่ายอวี้ถังกำลังตกในภวังค์
กินไม่ยั้งรังนกแสนอร่อย
เป๋าฮื้อตุ๋นหูฉลามไม่ต้องคอย
นางกำนัลค่อยทยอยเสิร์ฟออกมา
237
ทันใดนั้นภาพทุกอย่างพลันหายแว๊บ
แถมรู้สึกถึงความแสบบนผิวหน้า
" ตื่นเร็วเข้าพวกเราไม่มีเวลา
ต้องรีบหาทางหนี..เอ้าให้ไว !! "
238
" ไยพี่สี่ต้องตบหน้าข้าด้วยเนี่ย ?!
หากมันเสียโฉมขึ้นมา ".." คุณชายไป๋ "
" เชิญย้ายก้นระเห็จหนีโดยเร็วไว
ก่อนถูกจับคาหนังไซร้ตั้งครรภ์ปลอม "
239
" แล้วทำไมต้องทำร้ายน้องหญิงข้า ?! "
" หรือเจ้าอยากเสียเวลาไปตะล่อม
ทูลองค์หญิงคือว่าพวกกระหม่อม
ยืมตัวท่านมาซักซ้อมจำอวดโชว์ !! "
240
" แก้ตัวไปน้ำโคตรขุ่นนางคงเชื่อ "
" ไยต้องเอ่ยให้คลุมเครือเล่าปัดโธ่ !!
หรือว่านางรู้แล้วข้าท้องเบนโล ?! "
" let us go ด่วนไอ้น้องเรื่องมันยาว "
241
" เอิ่ม..ขอข้าคิดดูก่อน "
" หรืออยากให้อรชรมาสืบสาว ?! "
" คือยามนี้พิศดูหุ่นข้าคร่าวคร่าว  
ให้เหาะเหิน ณ บัดนาวเกรงติดพุง " = =*
242
" ไม่ต้องห่วงข้ามีแผนสำรองให้ "
ความคิดหนูบาดาลไซร้พลันฉีดพุ่ง
พลางชี้ไปข้างกำแพง..." เตรียมพยุง
พาท้องตุงเจ้ามุดเข้า dog hole เลย "
243
" ไม่จริงน่า..ท่านล้อข้าเล่นใช่ไหม ?! "
" พุงตั้งใหญ่ ".." อย่าห่วงน่าน้องห้าเอ๋ย "
" ไหนจะศักดิ์ศรีจอมยุทธ ".." หยุดบ่นเลย
หากไม่เคยลองจะรู้รสหรือไง "
244
" รสกับแกล้มแถมสุราเคล้านารี
เจ้าล้วนมี experience แล้วใช่ไหม
ส่วนรสขมก็อยู่ตรงหน้านี่ไง
ลองหน่อยไซร้ถือซะว่าเป็นยาดี "
245
" ขุนเขาอยู่ไยกลัวไร้ฟืนเผา
ข้าถามเจ้าความทะนงหยิ่งศักดิ์ศรี
มันช่วย save your life ไหม..นาทีนี้ ?!
สรุปแล้วหากไม่หนี..งั้นข้าไป !! "
246
อวี้ถังพลันมุดเข้ารู.." เดี๋ยวพี่สี่
please, help me มันติดพุงไปไม่ไหว "
" มาข้าช่วย "..เจียงผิงออกแรงสุดใจ
ส่งลูกถีบดันก้นใหญ่พ้นออกมา
247
" ก้นคนนะใช่หมอนข้างอัดซะจุก
แถมทำข้ากลิ้งไปคลุกกองขี้หมา !! "
" คนเขาอุตส่าห์ช่วยยังจะด่า
เฮ่ยหนูบ้ามาเช็ดเสื้อข้าทำไม ?! "
248
" ได้ยินว่าก้อนขี้คือก้อนทอง
นี่เพราะเห็นเป็นพี่น้องเลยแบ่งให้
เหลืองอร่ามกลิ่นมาดามห๊อมชื่นใจ "
อวี้ถังไซร้ได้ทีแกล้งหนูบาดาล
249
" ไม่เล่นแล้วรีบไปล้างหน้าเร็วเข้า
ข้าคิดว่าพวกเราควรทิ้งสาส์น
**มีเรื่องด่วนจำต้องลา** ให้นงคราญ  
ตั้งไว้บนโต๊ะอาหารท่าจะดี "
250
" แหมพี่สี่ท่านช่างรอบคอบชะมัด "
อวี้ถังผลัดเปลี่ยนเสื้อผ้าพลางล้างขี้
บนหน้าออก..ก่อนพากันจรลี
ส่วนร่างบางฟื้นอีกทีไม่พบใคร...
หัวข้อ: Re: กลอนบทละคร เรื่อง คู่กัดสะท้านภพ ตอน ซานต้าจำเป็น
เริ่มหัวข้อโดย: รอยทราย ที่ ธันวาคม 20, 2010, 10:29:06 pm
251
สาวน้อยเอามือจับตรงท้ายทอย
คล้ายมีรอยบวมปูดอยู่ด้านหลัง
/ซี้ดดดดอูยย...ทำไมข้าเจ็บหัวจัง/
พลางหยัดกายลุกนั่งนึกเหตุการณ์
252
พลันเหลือบเห็นจดหมายฉบับหนึ่ง
รีบหยิบขึ้นฉีกดึงพินิจสาส์น
?มีเรื่องด่วนจำต้องลา?  ครั้นตรวจทาน
จึงพบพานข้อสงสัยในความลวง
253
ทันใดนั้นนางกำนัลกรูเข้ามา
?มาแล้วค่า..มาแล้วค่า...ท่านหมอหลวง?
?องค์หญิงเจ็ดป่วยหรือไรใคร่ถามทวง?
?ท่านหมอห่วง...ข้าแบบนี้ยิ่งตื้นตัน?
254
สาวน้อยโกหกพลิกเหตุการณ์
แต่ในใจเดือดพล่านจนมือสั่น
นงคราญกลับยิ้มหวานส่งให้กัน
?ข้าป่วนปั่นท้องไส้ไม่สู้ดี?
255
เมื่อหมอหลวงตรวจสอบชีพจร
อรชรนึกย้อนเรื่องท่านพี่
/ต้องลงมือสืบเองดูสักที
ให้คราวนี้ได้เปิดโปงทุกสิ่งไป!
256
เริ่มแรกต้องไปพบหญิงงามเมือง
ดูว่าเรื่องค้างคืนจริงแค่ไหน/
?เรียบร้อยแล้วกระหม่อม...มิเป็นไร
แค่ฝืนกายหนักไปเท่านั้นเอง"
257
ครั้นลาส่งหมอหลวงจนเสร็จสิ้น
จึงถอดปิ่นเปลี่ยนเสื้อผ้าอย่างรีบเร่ง
ปลอมเป็นชายด้วยใจมั่นมิหวั่นเกรง
สืบเรื่องด้วยตนเองกับปิงปิง
258
สาวน้อยอยู่ในชุดบุรุษ
จึงปกปิดพิรุธได้ดียิ่ง
?คืนนี้ข้าจองหลี่ปิงปิง?
ผู้ดูแลรีบชิ่งมาต้อนรับนาง
259
เพราะตั๋วเงินปึกใหญ่อยู่ในมือ
จึงมีสาวตามตื๊อล้อมไม่ห่าง
โปรยเสน่ห์เชิญชวนหนุ่มร่างบาง
?ระดับล่างอย่างพวกเจ้า..ไสหัวไป!?
260
หลี่ปิงปิงนวยนาดเดินเฉิดฉาย
ยิ้มหวานให้คุณชายเป็นการใหญ่
รินสุราใส่แก้วบางหวังมัดใจ
ยกไปใกล้กลีบปากหนุ่มผู้ดี
261
?ขอให้จอกนี้สานสัมพันธ์
มาทอฝันกับข้าน๊าคุณพี่
ลาดไหล่ท่านดูละมุนยั่วใจดี
น่าซบเหลือที่...เกินบรรยาย?
262
?แม่นางหลี่โฉมงามบาดใจเหลือ
จอกนี้เพื่อสัมพันธ์มั่นมิห่างหาย?

พลางตวัดคล้องแขนเบียดร่างกาย
ขยิบตาพริ้มพรายให้แก่กัน
263
ร่วมจิบสุราคล้องเกี่ยวแขน
บรรยากาศสุดแสนชวนสุขสันต์
?เรียกข้าว่าปิงปิงก็แล้วกัน?
สาวงามเฉิดฉันทำเอียงอาย
264
?ปิงปิง...เจ้าอ่อนหวานยิ่งนัก
ดูน่ารักประทับใจชายทั้งหลาย?

รอยยิ้มในแววตาที่เลื่อมพราย
กลับมีแววมาดร้าย...ซ่อนภายใน
265
สาวงามรีบกลั้นเก็บความรู้สึก
ที่ซ่อนลึกอยู่ในจิตอันหวั่นไหว
หมิงจูได้ทีพลันรุกไล่
?ไม่มีใครปฏิเสธเจ้าได้เลย
266
แต่ทำไมเจ้าทำตาเยี่ยงนั้น
เรื่องใดกัน...ที่ขุ่นข้องใคร่เฉลย?

มือเรียวบางช้อนคางแม่ทรามเชย
พลางเอื้อนเอ่ยวาจากระตุ้นใจ
267
?มีใครบ้างไม่ต้องการหลี่ปิงปิง
ผู้งามเหนือเหล่าหญิง...ว่าจริงไหม??
?จริงที่สุด...ตัวข้าเองยังมีใจ?
?แม้พี่ไป๋เจ้าสำราญยังเยี่ยมเยียน?
268
?จริงรึ..ปิงปิงเจ้าสุดยอด?
ความโกรธมิเล็ดลอดยิ้มไม่เปลี่ยน
หมิงจูยกยออย่างแนบเนียน
แม้นอยากตบเกรียน...ใครสักคน
269
?ขนาดเขารั้งตำแหน่งเป็นฟู่หม่า
ยังดอดมาหาสู่ข้า สามวันหน
ไม่นานนี้ก็ค้างแรมตามใจตน
เพราะเบื่อคนที่บ้าน...ชวนระอา
270
ไม่รู้ว่าดูแลกันยังไง
ท่านพี่ไป๋ถึงหนีมาซบอกข้า?

หมิงจูหัวเราะร่วนพลางยกกา
ซดสุรารวดเดียวหมดเกลี้ยงไป
271
ดื่มเหล้ากับนงคราญจนเหนื่อยอ่อน
บุรุษร่างอรชรเริ่มไม่ไหว
จึงจูบแก้มนวลนางฝากรอยใจ
สัญญาไว้ว่างเมื่อไหร่จะกลับมา
272
เมื่อกลับถึงตำหนักช่วงพลบค่ำ
สาวน้อยนั่งทวนย้ำข้อกล่าวหา
ทั้งหมดที่ปิงปิงได้พูดมา
ทำเอาแทบบ้าจนช้ำใน
273
หมิงจูเตรียมอาวุธไว้รอเชือด
/ข้าเอาเลือดหัวท่านออกแน่พี่ไป๋
คอยดูนะหากกลับถึงบ้านเมื่อไร
ช้างน้อยของท่านไซร้ขาดแน่นอน!/
หัวข้อ: Re: กลอนบทละคร เรื่อง คู่กัดสะท้านภพ ตอน ซานต้าจำเป็น
เริ่มหัวข้อโดย: ทูตซ้ายพรรคจรัส ที่ ธันวาคม 21, 2010, 01:34:15 pm

274
หลังจากที่พากันหนีมาได้
อวี้ถังคล้ายไม่สนว่ามื้อไหน
สั่งอาหารมากินอยู่ร่ำไป
ท้องเจ้ากรรมพองใหญ่ตามอัตรา
275
หนูบาดาลเห็นแล้วจะเป็นลม
จึงปลีกตัวไปเที่ยวชมดูร้านค้า
ทันใดนั้นให้บังเอิญสะดุดตา
อรชรตรงหน้าหาใช่ใคร
276
~น้องสะใภ้นี่นาข้าจำได้
ไยปลอมตัวเป็นชายชักสงสัย
เดินออกมาจากหอว่านฮวาด้วยไซร้
งานเข้าใหญ่อีกแล้วน้องห้าตรู~
277
~ครานี้พ่อตาเจ้าคงเอาจริง
นับวันยิ่งเพิ่มค่าหัวคล้ายคำขู่
**ต่อต้านเราเท่ากับเจ้าสร้างศัตรู
พนันดูใครจะยอมแพ้ก่อนกัน**
278
" อะไรเนี่ยผู้เป็นพี่เครียดแทบตาย
ส่วนน้องชายนอนพุงป่องอิ่มซะงั้น "
เจียงผิงเห็นร่างกลมหลับ..ฉุกคิดพลัน
~ต้องจัดการก่อนที่มันสายเกินไป~
279
พลันขึงร่างอวี้ถังไว้กับเสา
ทั้งยังเฝ้าสังเกตความเคลื่อนไหว
" ปล่อยข้าเซ่..พี่สี่ท่านทำไม
ต้องมัดมือเท้าข้าไว้..ช่วยตอบที ?! "
280
" เกิดเรื่องใหญ่ขึ้นแล้ว..เจ้ารู้ไหม
ตัวข้าได้พบใครเมื่อครู่นี้ ?!  
เจ้ามัวแต่ห่วงกินจนอ้วนพี
หารู้ไม่ family ใกล้เอวัง !! "
281
" บอกให้ปล่อย..ข้าหิวได้ยินมั้ย !! "
" เจ้าบ้าไซร้ตื่นซักทีสิอวี้ถัง
น้องหญิงเจ้ากล้าบุกไปถึงรัง
หลี่ปิงปิงทั้งยังสืบสาวความ "
282
" นางอาจแค่ไปธุระละแวกนั่น "
" ถ้าเช่นนั้นละก็ข้าขอถาม
ไยนางไปในคราบหนุ่มรูปงาม
หรือนงรามชมชอบอิสตรี ?! "
283
" ไยนางต้องเจาะจงหลี่ปิงปิง
everything ก็สรุปได้แล้วนี่
คงไปเพื่อ ".." หยุดเล่าเถอะพี่สี่
ข้าทราบดีว่านางไปทำไม "
284
" ข้าผิดเองคิดใช้หอว่านฮวา
เป็นชายคาชั่วคราวพักอาศัย
เพราะประกาศของฮ่องเต้เฒ่าไง
บังคับให้ข้าไร้ที่หลับนอน "
285
" แถมโชคร้ายไปเจอกับโจทก์เก่า
ข้ามันเขลาที่ตกหลุมพรางก่อน
ถูกจับมัดบังคับฟังนางยอกย้อน
เป็นฉากตอน..แล้วค่อยทรมาน "
286
" เล่าจบแล้ว..ปล่อยข้าเถอะพี่สี่ "
" I'm sorry คำขอเจ้านั้นไม่ผ่าน
หากดื้อรั้นไม่ยอมรักษาอาการ
อีกไม่นานต้องเป็นโรคกินเรื้อรัง "
287
" หนูขนทองที่อดีตเคยหล่อเหลา
มีนงเยาว์ตามคลั่งไคล้เป็นบ้าหลัง
กลับกลายเป็นหนูพุงพลุ้ยดูน่าชัง.."
พอได้ฟังคำพูดที่แสลงใจ
288
อวี้ถังพลันกระชากเชือกกะให้ขาด
ปรากฏมีสีแดงชาดรินหลั่งไหล
ย้อมข้อมือทั้งสองข้าง..เจียงผิงไซร้
พลันตกใจการกระทำของน้องชาย
289
" เจ้าอยากกินมากเพียงนี้เชียวหรือ ?!
เอ็นข้อมือก็ยังยอมสละได้
รู้ไหมนั่นว่ามันอันตราย
ผลสุดท้ายแขนทั้งสองอาจพิการ !! "
290
" ข้าย่อมรู้..แต่เดี๋ยวนะพี่สี่
ในยามนี้ความหิวอยากอาหาร
ไม่มีแล้วคล้ายมันอันตรธาน
ข้าขอวานพี่สี่ช่วยอีกครา "
291
" อาการข้าดูไปคล้ายคนติดฝิ่น
ต่างกันตรงระบบกินมีปัญหา
ลองลงแส้ฟาดข้าดูสามเวลา
ความปวดปร่าอาจบรรเทาความหิวไป "
292
" ทำเช่นนี้คิดว่ามันคุ้มกันหรือ ?! "
" หากนี่คือทางออกเดียวข้าทนไหว
จัดให้หนัก..ลงแส้เลยช้าอยู่ไย !! "
เจียงผิงไซร้จำใจต้องลงมือ
293
อวี้ถังพลันขบกรามเตรียมรับแส้
ทั้งเนื้อตัวแตกเป็นแผลแต่ยังดื้อ
สั่งเฆี่ยนตนสามสิบครั้งต่อหนึ่งมื้อ
ผลลัพธ์คือร่างบอบช้ำเต็มประดา
294
เห็นดังนั้นเจียงผิงเลยแก้มัดให้
ด้วยเห็นในความตั้งใจของน้องห้า
ใช่เขาอยากกินไม่หยุดสามเวลา
แต่ปัญหาไม่รู้เกิดจากอะไร
295
ตนเคยลองเค้นถามมาหลายครา
**เจ้าพบว่าพุงเริ่มพลุ้ยเอาตอนไหน**
แต่คำตอบก็เหมือนเดิมทุกทีไป
**พี่สี่ไซร้มันเป็นแค่ชั่วคราว**
296
ในยามนี้น้องห้าสลบอยู่
~ข้าควรไปหาโฉมตรูเพื่อแจ้งข่าว
สารภาพผิดที่ก่อทุกเรื่องราว
ช่วยสมานรอยรักร้าวให้น้องชาย~
297
พลันพลิกตัวขึ้นหลังอาชาสีนิล
~นัดตัดสินวันนี้คือยามสาย
ต้องทำ mission สำเร็จให้จงได้~
พลางหวดแส้ใส่บั้นท้ายก่อนควบไป

ป.ล.เอิ่ม..น้องหญิง พี่สี่ข้าฝากบอกมาว่า เขาแค่ใช้สันมือกระแทกท้ายทอยเจ้าเพียงเบา ๆ เท่านั้น ไหงบรรยายซะเหมือนเขาลงมือรุนแรงกับน้องสะใภ้ ทำเฉียพิกเจอร์หมดเลย
หัวข้อ: Re: กลอนบทละคร เรื่อง คู่กัดสะท้านภพ ตอน ซานต้าจำเป็น
เริ่มหัวข้อโดย: รอยทราย ที่ ธันวาคม 21, 2010, 11:38:49 pm
298
อาชาสีนิลหอบหายใจ
หยุดตรงประตูใหญ่หน้าตำหนัก
หนูบาดาลทิ้งบังเหียนหวังพบพักตร์
ให้ยอดรักของน้องชายคลายกังวล
299
เมื่อได้พบน้องสะใภ้จึงรีบเอ่ย
?ขอเฉลยเรื่องราวอันสับสน
ไป๋อวี้ถังมิได้สัปดน
คิดปีนบนต้นงิ้วให้เจ็บใจ?
300
?พี่สี่มาเพื่อพูดเรื่องแค่นี้
ไม่เห็นมีอะไรดีขึ้นตรงไหน
แล้วท่านรู้หรือเรื่องจริงเป็นอย่างไร
ใช้สิทธิ์ใด..มาแก้ต่างให้น้องชาย??

301
หมิงจูกล่าววาจาอย่างเย็นเยียบ
?คิดหรือเหยียบขึ้นหัวข้าได้ง่ายๆ
ท้ายสุดแล้วสันดานของผู้ชาย
ก็มิอาจโยกย้ายให้เปลี่ยนไป?

302
?เจ้าเข้าใจผิดแล้วล่ะ...หมิงจู
เขาไม่ได้เจ้าชู้กับสาวไหน
กับปิงปิงเขาก็บริสุทธิ์ใจ
เจ้าไปฟังมาจากใคร...จึงโกรธา
303
ตอนนี้สามีเจ้าน่ะแย่แล้ว
มันนอนแกร่วอยู่เตียง...ข้าเจียนบ้า
สารพัดอาหารสรรหามา
ทำเอาข้าจำต้องมัดแขนขามัน
304
นึกอย่างไรข้าเองก็ไม่รู้
เพราะจู่ๆ ขออะไรไม่คาดฝัน
บอกให้โบยทุบตีที่ตัวมัน
เผื่อว่านั่นอาจลดความหิวไป
305
ที่น้องห้าไม่กล้ากลับมาหาเจ้า
ข้าว่ามันขลาดเขลาเกินไปไหม
อายรูปร่างที่เปลี่ยนสภาพไป
อาจทำเจ้าหมดใจไม่รักกัน!?
306
สาวน้อยครุ่นคิดคำของพี่สี่
/เรื่องยัยหลี่พักไว้ก่อนก็ไม่หวั่น
คิดบัญชีย้อนหลังก็ทบทัน
แต่ว่าเรื่องพุงนั้น...เป็นอย่างไร/
307
?เขาบอกไหมว่าทำไมจึงพุงพลุ้ย??
?ข้าถามลุยไปกี่รอบก็แถใหญ่
มิยอมเปิดปากเล่าบอกเรื่องใด
จนข้าเหนื่อยใจขึ้นทุกที?
308
?..ตอนนี้เขาซ่อนตัวอยู่ที่ไหน
โปรดช่วยพาข้าไปพบท่านพี่
เผื่อว่าเรื่องร้ายกลายเป็นดี
แม้ว่าเขาอ้วนพี...ไม่สำคัญ?

309
เมื่อหมิงจูได้พบกับท่านพี่
นางรีบปรี่วิ่งไปหาอย่างหวาดหวั่น
มือบางแตะรอยแส้แผลฟาดฟัน
บางจุดนั้นเลือดยังซึมเปื้อนอาภรณ์
310
?ท่านพี่เป็น MASOCHISM หรืออย่างไร?
ไม่คิดถึงใจใครที่ทุกข์ร้อน?

พลางเอื้อมมือไล้เรือนผมด้วยอาทร
ใจไหวคลอนคราเห็นแผลบนผิวกาย
311
สาวน้อยเช็ดตัวทำแผลให้
แม้พุงใหญ่เกะกะบ้าง.../มิเลวร้าย
ตุ้ยนุ้ยดีข้าชอบออก...พ่อยอดชาย
แต่ท่านก็มิวายปิดบังกัน/
312
?ข้ารักท่านมากแค่ไหนคงไม่รู้
มิได้ดูแต่ภายนอก...ไยพรึงพรั่น
เกือบปีที่พวกเราอยู่ใกล้กัน
รู้ไหมนั่น..หัวใจข้าเป็นของใคร
313
เรื่องใหญ่เพียงนี้กลับไม่ยอมบอก
ให้ข้ารู้จากคนนอกใช้ได้ไหม
เอาเถอะข้า...ไร้ความสำคัญใด
กายอยู่ใกล้ใจยิ่งไกลกันทุกที?

314
คำตัดพ้อพรั่งพรูจากสาวน้อย
น้ำตาปรอยไหลรินแทบป่นปี้
เมื่อนางทำแผลเสร็จพอดี
ตรวจดูแผลทุกที่จึงเอ่ยลา
315
ไป๋อวี้ถังนอนนิ่งไม่ได้สติ
?ดูหลับสิ...คล้ายเด็กดิ้นถีบผ้า?
หมิงจูจึงคลี่ผ้าห่มกายา
?หากตื่นมา...ไม่พบข้าคงจะดี?
316
พลันเห็นแพขนตาเริ่มขยับ
นางจึงจับจัดผ้าห่มให้เข้าที่
ผินกายเดินออกไปในทันที
เมื่อคนดีของนางตื่นขึ้นมา

ถึงพระเอก: ตอนที่ท่านกำลังหลับอยู่ ท่านไม่เห็นหรอกว่าพี่สี่ทำแรงแค่ไหน
ผู้หญิงบอบบางกว่าผู้ชายนะคะ ชิ!
หัวข้อ: Re: กลอนบทละคร เรื่อง คู่กัดสะท้านภพ ตอน ซานต้าจำเป็น
เริ่มหัวข้อโดย: ทูตซ้ายพรรคจรัส ที่ ธันวาคม 23, 2010, 12:57:58 am

317
แพขนตาดกดำเริ่มขยับ
พลางสูดรับกลิ่นหอมที่อวลอยู่
ทราบทันทีถึงการมาของโฉมตรู
จึงฮึดสู้พยายามฝืนร่างกาย
318
นึกว่านางฟุบหลับอยู่ข้างเตียง
พลันพลิกเบี่ยงร่างตนด้วยมุ่งหมาย
คว้ามือเรียวมากุม..กระซิบพราย
" ข้ารักเจ้ามากมายนะคนดี "
319
ก่อนประคองขึ้นมาแล้วแนบจูบ
ทั้งไล้ลูบพลางสบตา.." เห้ยพี่สี่ !!  
" ใช่ข้าเอง..คงตกใจมากล่ะซี่ "
" แน่นอนสิ..เป็นท่านได้ยังไง ?! "
320
" เอิ่ม..น้องห้าช่วยปล่อยมือข้าก่อน
เจ้าทำข้าอกสะท้อนรู้บ้างไหม
ขนลุกซู่ทั้งตัวแล้ว..เห็นนี่มั้ย
ข้ามิใคร่ชมชอบกินถั่วดำ "
321
" ทำไมพวงแก้มพี่มันเริ่มแดง ?!
อย่าเสแสร้งข้ารู้ท่านใจระส่ำ "
" หยุดพูดเล่นได้แล้ว..ข้าไม่ขำ !! "
~มันเป็นกรรมของตรูหรือยังไง
322
ดันคว้าเอาหนูลามกมาเป็นน้อง~
" เดี๋ยวปั๊ดถองให้พุงยุบเลยดีไหม ?! "
" ข้าเลิกแกล้งก็ได้..พี่สี่ไซร้
หมิงเอ๋อร์เล่าอยู่ไหนตอบข้าที ?! "
323
" ฟื้นมาปุ๊บก็เรียกหาน้องสะใภ้
รู้บ้างไหมที่เหนื่อยคือข้านี่
อุตส่าห์ถ่อสังขารไปพล่ามวจี
ให้นางนี้เข้าใจทุกเรื่องราว "
324
" นางยังโกรธเรื่องที่เรากุขึ้นไหม ?!
นางยังเคืองอยู่มั้ยเรื่องข่าวฉาว ?!
นางยัง ".. " พอแล้วถามซะยาว
ข้าจะเล่าคร่าวคร่าวให้เจ้าฟัง "
325
" ครั้นพบเจ้านอนเดี้ยงเจ็บสาหัส
ข้าเห็นชัดหมิงเอ๋อร์น้ำตาหลั่ง
มือเรียวบางต้องบาดแผลอย่างระวัง
เพราะกลัวพลั้งออกแรงมากเกินไป "
326
" ไม่รังเกียจความตุ้ยนุ้ยของเจ้าเลย
แถมทรามเชยยังคอยเอาใจใส่
วัดส่วนสัดบอกจะเตรียมตัดชุดให้
พอกลับไปเจ้าจะได้สวมใส่มัน "
327
" จะมีสาวน้อยเช่นนางสักกี่คน
รับตัวตนสามีได้มิไหวหวั่น
แต่เจ้าสิกลับทำลายความสัมพันธ์
เพราะความลับบ้าบอนั่น..ไม่เข้าใจ "
328
" ยังไงซะข้าขอสั่งให้เจ้า
กลับไปหานงเยาว์แล้วเริ่มใหม่ "
" ข้าทำตามมิได้..ขออภัย "
" มีโอกาสแล้วไยไม่คว้ามา "
329
" ความผึ่งผายเจ้าหายไปไหนหมด ?!
ไยหัวหดเป็นเต่าไม่เข้าท่า
ขี้เกียจยุ่งด้วยแล้วเสียเวลา
เชิญทำตัวไร้ค่าตามสบาย !! "
330
" คนอย่างเจ้าจับกระบี่ยังขี้คร้าน
เป็นขอทานถือกะลาถึงจะได้
หากยังทำตัวเยี่ยงนี้พ่อยอดชาย
เงินติดกายคงหมดลงเข้าสักวัน "
331
" ไหนจะพวกศัตรูที่เจ้าสร้าง
มาตามล้างแค้นจนต้องหวาดหวั่น
กระเตงพุงหนีตายพัลวัน
ถึงตอนนั้นข้าจะสมน้ำหน้าตาม "
332
" เรื่องความลับก็เครียดพออยู่แล้ว
ยังมิแคล้วต้องทนฟังพี่สี่หยาม
นี่เสี่ยวเอ้อร์..ขอเกี๊ยวน้ำสามสิบชาม !!
It's time to e a t อีกแล้วไง "
333
ครั้นรุ่งเช้าวันสุดท้ายก็มาถึง
ร่างกลมพึ่งตื่นจากการหลับใหล
" HO HO HO !! You จำ I ได้มั้ย ?! "
อวี้ถังไซร้ปรี๊ดแตกเอ่ยสวนพลัน
334
" ข้า..อุ๊บ" " Shut up ฟัง I ก่อน
อย่าใจร้อน..โอ้โหพุง you นั่น
บะละฮึ่มมากเกิน I คาดฝัน
ดีเหมือนกัน..มันเข้า concept เลย "
335
" นี่ red clothes พอเหมาะกับหุ่น you
รอสักครู่..หลังจากสิ้นเสียงเอ่ย
Oh my god..I สะเพร่าจริงจริงเลย "
" ซานต้าเห่ยเจ้าลืมเอาอะไรมา ?! "
336
" เครากับหนวด..but don't be serious "
พูดจบพลางยัดเยียดผ้าคลุมหน้า
" เอาไปใช้แทนละกันของ ninja
ส่วนเวลาแจกของขวัญตอนกลางคืน "
337
" มันจะยาวนานพอให้ you นั้น
ทำ mission complete ก่อนเด็กตื่น "
ชายชุดแดงพลันชะงักก่อนหยิบยื่น
รายชื่อที่ตนต้องฝืนเอ่ยออกไป
338
" I'm sorry but she is Ming Zhu
ขึ้นกับ you ว่าจะทำวิธีไหน "
" ตาแก่บ้า..ทำเช่นนี้คล้ายจงใจ
ให้ข้าไซร้ต้อง ugly ตลอดกาล !! "
339
" May the force be with you..I ไปล่ะ "
" อะไรฟระ..ชิ่งหนีไปหน้าด้านด้าน
อยากจะแปลงเป็น E.T. หนีขึ้นยาน
ไม่พบพานหมิงเอ๋อร์ตลอดไป "
340
" อย่างมากแค่ปรับตัวกับสิ่งแวดล้อม
อาจต้องยอมจำนนบ้างกับเพื่อนใหม่
ตัวประหลาดมีพุงพลุ้ยไม่เป็นไร
จากนี้ไซร้ไม่มีแล้วหนูขนทอง "
341
" ยามนี้ข้ารู้สำนึกว่าผิดแล้ว
คงไม่แคล้วต้องเป็นกรรมตามสนอง
ต่อจากนี้จะคุ้กกี้ถั่วกี่ซอง
ตนรับรองจะไม่เขวี้ยงทิ้งอีกเลย "
หัวข้อ: Re: กลอนบทละคร เรื่อง คู่กัดสะท้านภพ ตอน ซานต้าจำเป็น
เริ่มหัวข้อโดย: รอยทราย ที่ ธันวาคม 23, 2010, 01:05:02 am
342
เมื่อหมิงจูเดินออกไปจากห้อง
นางแอบมองยอดรักผ่านฉากกั้น
หนูบาดาลเดินเข้ามาเห็นภาพนั้น
จึงเอ่ยคำสัญญามั่นให้กับนาง
343
?ข้าจะกล่อมให้มันยอมกลับตำหนัก
เจ้าอย่าคิดมากนัก...พักเสียบ้าง
ด้วยพวกเจ้าเป็นดั่งนกยวนยาง*
มิอาจห่างแยกใจให้ไกลกัน?
344
หมิงจูได้ฟังคำพี่สี่
?ขอบคุณที่เมตตาให้คำมั่น
แต่บาดแผลของเขา...ข้ายังหวั่น
พี่สี่หมั่นล้างแผลให้เขาที?

345
ครั้นสาวน้อยเดินทางกลับถึงตำหนัก
นางมิได้หยุดพักเลยวันนี้
กลับเข้าครัวเตรียมอาหารรอสามี
คาดหวังตามพี่สี่ให้สัญญา
346
เมื่อองค์หญิงจอมซุ่มซ่ามเริ่มลงมือ
นางค้นรื้อวัตถุดิบวางตรงหน้า
พลันเหลือบอ่านวิธีทำในตำรา
แล้วจำมาปฏิบัติในทันที
347
?เอ...หมักหมูห่อเกี๊ยว...ทำยังไง?
ต้องใส่อะไรบ้างล่ะนี่
เอ๊ะ! น้ำตาล หรือเกลือ ดูให้ดี
เต้าหู้ยี้...ซ่อนอยู่ไหนรีบออกมา?

348
นางเงอะงะเดินหาของวุ่นไปทั่ว
แถมป่วนครัวของเสี่ยวเม่ยเละหนักหนา
เมื่อสาวใช้ตัวน้อยวิ่งเข้ามา
?องค์หญิงค้า...ระเบิดลงหรืออย่างไร
349
ทำไมถึงเละเทะขนาดนี้
ดูสินี่เกลื่อนกลาดทั้งหม้อไห
ระเนระนาด...เกินคำใด
จะสรรหามาใช้อธิบาย?
350
?ข้าแค่อยากทำกับข้าวให้ท่านพี่
ลองดูสักที...ไม่เสียหาย
เขากลับมาอาจหิวข้าวจนตาลาย?

เสี่ยวเม่ยปรายตามองดูรอบตัว
351
?งั้นองค์หญิงมาช่วยข้าทำอาหาร
มีไก่หวานน้ำแดงและผัดถั่ว
ปลากะพงต้มยำอร่อยชัวร์
ไข่เจียวหอมยวนยั่ว...เลิศแน่นอน?
352
สองสาววิ่งวุ่นอยู่ไม่นาน
แต่ละจานหอมหวลกรุ่นไอร้อน
รอยยิ้มผุดบนหน้านวลอรชร
แสงยามเย็นไหวอ่อนตะวันลา
353
นางจัดโต๊ะรอคอยไป๋อวี้ถัง
หิ้วท้องนั่งชะเง้อมองประตูหน้า
จนอาหารเย็นชืดลงกับตา
จึงเรียกหาสาวใช้มาเก็บไป
354
/คนหัวรั้นไยไม่ยอมกลับมาบ้าน
เตรียมอาหารรออยู่..รู้หรือไม่
มากลับถือทิฐิตั้งในใจ
แค่พุงพลุ้ยกลมใหญ่...ไม่น่าอาย!/
355
หมิงจูน้อยใจสามีนัก
หยดน้ำตาเปื้อนพักตร์ไหลเป็นสาย
กลั้นสะอื้นเดินกลับห้องเหนื่อยใจกาย
คิดถึงชายอวบอ้วนยอดฤทัย

*นกยวนยางหรือเป็ดแมนดาริน มีถิ่นกำเนิดในจีน มีนิสัยชอบอยู่กันเป็นคู่
จึงกลายเป็นสัญลักษณ์ของคู่ชีวิตและความรักมั่นคง
หัวข้อ: Re: กลอนบทละคร เรื่อง คู่กัดสะท้านภพ ตอน ซานต้าจำเป็น
เริ่มหัวข้อโดย: ทูตซ้ายพรรคจรัส ที่ ธันวาคม 24, 2010, 06:25:13 pm

356
อวี้ถังพลันสวมใส่ชุดซานต้า
หยิบ iPad ออกมาจากอกเสื้อ
touch screen ดูรายชื่อคนเป็นเบือ
ทั้งในเครือคริสเตียน and คริสตัง
357
หันไปมองถุงของขวัญมหึมา
ส่วนมากเป็นตุ๊กตากับรถถัง
~นี่ข้าต้องแบกถุงพะรุงพะรัง
ขึ้นบนหลังตระเวนไปในราตรี
358
เข้าบ้านนู้นโผล่บ้านนั้นแจกของขวัญ
กินของพรรค์ที่ฝรั่งเรียกคุ้กกี้
หากเปลี่ยนเป็นเซาปิ่งได้ก็ดี
mission นี้คง easy กว่าที่เป็น~
359
ครั้นไปเยือนบ้านน้อยอยู่หลังหนึ่ง
พลันตะลึงกับสิ่งที่ได้เห็น
ท่าทางที่บ่งบอกว่าตื่นเต้น
ยามเด็กน้อยได้ของเล่นชิ้นถูกใจ
360
มันทำให้ตนเองรู้สึกแช่มชื่น
คราแรกฝืนทำเพื่อแก้คุณไสย
ที่แท้แล้วการลองเป็นผู้ให้
มันเหมือนได้ความสุขใจกลับคืนมา
361
ตระเวนแจกของขวัญค่อนราตรี
บ้านสุดท้ายหลังที่ตนไม่กล้า
แม้จะย่างกรายเข้าใกล้ชายคา
หรือสบตาเจ้าของชื่อสักที
362
หันไปมองตุ๊กตาหมูกระต่าย
ชิ้นสุดท้าย..สำหรับค่ำคืนนี่
" ข้าจะทำเช่นไรกับเจ้าดี
ให้นางนี้ได้รับตัวเจ้าไป "
363
" ตีสองแล้วไยน้องหญิงไม่ยอมนอน
แถมอาภรณ์ที่สวมยังบางใส
หนาวขึ้นมาประเดี๋ยวก็จับไข้
เจ้าทำไมต้องให้ข้าห่วงทุกที "
364
ร่างบางพลันก้าวออกนอกประตูไป
อวี้ถังไซร้แอบเข้ามาอย่างเร็วรี่
วางตุ๊กตาบนเตียงไม่เสร็จที
เห็นเงาคนกระชั้นถี่ใกล้เข้ามา
365
พลันเร้นกายแอบซ่อนหลังผ้าม่าน
เหลือคุ้กกี้อีกหนึ่งจานที่ลืมคว้า
~ซวยละสิ..นางกำลังเดินตรงมา~
ฉับพลันผ้าม่านถูกเลิกออกทันใด
366
" โย่ว !! วอทแซ่บ MERRY CHRISTMAS
I เป็นซานต้าตก class สอบซ่อมใหม่
ของขวัญเจ้าอยู่บนเตียงแล้วนั่นไง "
ร่างบางไซร้กรีดร้องในทันที
367
" กรี๊ดดด..!! " " Hey girl หุบปากเซ่ !!
เจ้าไม่เกท what I say หรือเบบี๋ ?!
กลับไปนอนกอดตุ๊กตานะคนดี
ส่วน I นี้กินคุ้กกี้แล้วจะไป "
368
" ก็ตัวข้าซ่อนร่างมิดชิดแล้วนี่
ไหงนางยังเห็นอยู่ดีชักสงสัย "
" หน้าท้องท่านนูนพ้นผ้าออกมาไง "
" พระเจ้าจอร์จ I ลืมไปว่ามีพุง "
369
" ดูท่านไม่คล้ายซานต้าสักเท่าไหร่ "
" I นึกแล้วรับจ๊อบใหม่คงไม่รุ่ง
แต่ก็ดีกว่าวันวันนั่งตบยุง
เจ้าอย่ายุ่งเรื่อง I เลย..รีบไปนอน "
370
" สำเนียงพูดของท่านไยคุ้นหู ?! "
" I ไม่รู้..ขอตัวลาไปก่อน "
" อย่าเพิ่งไป..ได้โปรด " นางอ้อนวอน
อรชรพลันโถมกายรั้งร่างกลม
371
" ช่วยอยู่เป็นเพื่อนต่อจะได้ไหม ?!
เมื่อคืนไซร้ข้าพยายามหลับตาข่ม.."
อวี้ถังพลันสังเกตเห็นรอยระบม
ที่เศร้าตรมจากการหลั่งน้ำตา
372
จึงไล้มือสัมผัสรอยช้ำนั่น
ก่อนเชยคางนางหัน..เบียดเข้าหา
ประทับจูบตรงหว่างคิ้วอย่างเชื่องช้า
เอ่ยวาจา " I will be here with you "
373
~สัมผัสนี้ไยจึงคุ้นยิ่งนัก
กรุ่นไอรักเต็มเปี่ยม..พ่อยอดชู้~
คำตอบนั้นชัดแจ้งแก่โฉมตรู
" I จะอยู่ใกล้รุ่งสางก่อนค่อยไป "
374
" ไป๋อวี้ถัง..ท่านมันคนใจร้าย
คิดแปลงกายมาหลอกข้าอีกใช่ไหม ?!
ข้าอุตส่าห์เข้าครัวทุ่มสุดใจ
รอท่านไซร้กลับบ้านมาชิมมัน "
375
" เรื่องปิงปิงข้าก็ไม่สนแล้ว
แต่ตัวท่านยังไม่แคล้วไปถือมั่น
ท่านเห็นข้าเป็นคนเช่นไรกัน
ท่านนี่มัน..น่าตายที่สุดเลย !! "
376
ร่างกลมพลันสูดหายใจก่อนปลดผ้า
" นี่ไงความลับที่ข้า..มิกล้าเผย "
แต่ยามนี้ตนยินยอมบอกทรามเชย
ให้นางรู้หมดเปลือกเลย.." ฟังให้ดี "
377
" ข้าถูกสาปทำงานเป็นซานต้า
ส่วนพุงข้าที่พลุ้ยขึ้นอย่าง ugly
ครบเจ็ดวัน..ก็เพื่อ mission นี้
แต่มันมีข้อห้ามอยู่อย่างนึง "
378
" ห้ามเปิดเผยบอกว่าตนคือใคร
หากบอกไป..หุ่นข้าจะก้ำกึ่ง
โอ่งมังกร..ไม่ใช่ก็คล้ายคลึง
ยิ่งนึกถึง..โอ๊ยมันเจ็บปวดใจ "
379
" ยามนี้ข้ายอมรับสภาพแล้ว
คงมิแคล้วต้องสาปของคุณไสย
อยู่ในร่างอ้วนเช่นนี้ตลอดไป
น้องหญิงไซร้อย่าคิดถึงข้าอีกเลย "
380
อวี้ถังพลันกล่าวอำลาเตรียมจากไป
ร่างบางรั้งแขนเขาไว้พลางเอื้อนเอ่ย
" ท่านพี่..ได้โปรดอย่าไปเลย
ข้ามิเคยสนหุ่นท่านเป็นเช่นไร "
381
" ข้ารักท่านหาใช่เพราะหุ่นดี
ข้ารักท่านไม่ใช่ที่ความหล่อใส
ข้ารักท่านเพราะรักที่จิตใจ
แต่ท่านไย..ยังยึดมั่นในตัวตน "
382
ร่างกลมพลันชะงักเท้าหันกลับมา
หมิงจูรีบโผเข้าหา.." ขออีกหน
พาข้าหวนถึงความหลังอันสุขล้น
ที่พวกเราสองคนมีให้กัน "
383
อวี้ถังโน้มร่างบางกระชับกอด
หอมแก้มบางเพียงฟอด.. " แต่ข้านั้น
อับอายเกินจะอยู่ใกล้เจ้าทุกวัน "
" ข้าไม่สนเรื่องพุงนั่น..ยอดดวงใจ "
384
สิ้นคำพูดร่างกลมโน้มใบหน้า
พลางสบตาสาวน้อย " รู้หรือไม่
ข้ารักเจ้ามากเกินเอ่ยคำใด "
พลันมอบ kiss แทนใจให้กับนาง
385
ทันใดนั้นรอบกายเกิดแสงเจิดจ้า
จึงรั้งร่างคนรักมาหลบอีกข้าง
ก่อนยินดีรับคำสาปเต็มสรรพางค์
บังร่างนางทั้งหมดไว้ด้วยกายตน
386
หลังจากที่แสงสว่างหายลับไป
อวี้ถังไซร้ได้ซิกแพคคืนอีกหน
มือเรียวรีบลูบคลำหน้าท้องตน
สุขเหลือล้นกลับมาหล่อเท่ห์อีกครา
387
" HO HO HO เป็นไง funny มั้ย ?! "
" ตาแก่..อุ๊บไม่ใช่..ลุงซานต้า
ข้าจะถือว่าเป็นความกรุณา
ที่ cancel สาปมนตราไม่ติดใจ "
388
" เอาความข้า..หนูขนร่วงตัวนี้ "
" ขอบคุณค่ะ..ผู้ใจดีที่ช่วยให้
ท่านพี่ข้าลดความหยิ่งทะนงไป
ไม่ถือตนว่ายิ่งใหญ่จนลืมตัว "
389
" หนูขนร่วง..คริคริ..ดูพูดเข้า "
" เจ้านะเจ้า..ยังมีหน้ามาเอ่ยยั่ว
ฝากไว้ก่อนข้าเอาคืนทั้งหมดชัวร์
ไฟสลัว ณ ยามดึกเราเจอกัน !! "
หัวข้อ: Re: กลอนบทละคร เรื่อง คู่กัดสะท้านภพ ตอน ซานต้าจำเป็น
เริ่มหัวข้อโดย: รอยทราย ที่ ธันวาคม 24, 2010, 06:27:41 pm

390
เมื่อเห็นคู่รักต่างแช่มชื่น
"ใกล้พ้นคืนคริสต์มาสต์แล้วหรือนั่น
I ต้องกลับไปขั้วโลกเหนือให้ทัน!"

ลุงซานต้าตะโกนลั่นวิ่งออกไป
391
หนูขนทองโอบร่างภรรยา
กระโดดขึ้นหลังคาอย่างพลิ้วไหว
ยืนส่งลุงซานต้าจากแดนไกล
มองรถเลื่อนเคลื่อนไปในราตรี
392
ร่างบางเอนอิงซบอกแกร่ง
เชยชมแสงดาราใกล้ริบหรี่
จันทร์เคลื่อนคล้อยลอยปริ่มขอบนที
สองฤดีอุ่นหวานประสานใจ
393
แสงทองทาทับจับปลายฟ้า
ก้มลงมองแก้วตาอย่างหวามไหว
หมิงจูกระชับกอดแบ่งอุ่นไอ
อ้อมแขนใหญ่รวบตัวนางอุ้มขึ้นมา
394
?บทซานต้าจำเป็นจบลงแล้ว
คงมิแคล้วเหลืออีกด่านต้องฟันฝ่า?

?ด่านอะไรหรือคะ...โปรดบอกมา
เผื่อจะหาวิธีช่วยรวมหัวกัน?

395
?แน่นอน...ว่าเจ้าต้องเข้าร่วมด้วย?
พลางฉกฉวยชิมรสหวานกลีบปากนั้น
สาวน้อยในอ้อมแขนคล้ายรู้ทัน
นางโต้ตอบกลับพลันอย่างเข้าใจ

*************************************
396
ทั้ ง ส อ ง ร่ า ง ลั บ ห า ย จ า ก ห ลั ง ค า . . .
ฉ า ก ต่ อ ม า แ ต่ ง บ ร ร ย า ย ค ง ไ ม่ ไ ห ว
จึ ง ข อ ล ะ ไ ว้ ใ น ฐ า น ที่ เ ข้ า ใ จ
พ บ กั น ใ ห ม่ กั บ ต อ น ห น้ า . . . ส วั ส ดี   ^__^

***************************************


ขอขอบคุณผู้อ่านที่ติดตามผลงาน และคอยให้กำลังใจพวกเรานะคะ

ขอบคุณแอดมินทุกท่าน ที่ยอมให้พวกเราป่วนบอร์ด อิอิ

และคนสำคัญที่สุดในกลอนนี้ ขอบคุณท่านพี่  ที่คอยรับฉากยากๆ ไปแต่งให้ค่ะ^ ^
หัวข้อ: Re: กลอนบทละคร เรื่อง คู่กัดสะท้านภพ ตอน ซานต้าจำเป็น
เริ่มหัวข้อโดย: กระบี่ใบไม้ ที่ มกราคม 01, 2011, 08:55:38 pm
แวะมาอ่านจ้า....
เก่งมากๆเลย ทำไมพี่ใบไม้แต่งเป็นเรื่องเป็นราวไม่ได้มากขนาดนี้หนอ  loves
หัวข้อ: Re: กลอนบทละคร เรื่อง คู่กัดสะท้านภพ ตอน ซานต้าจำเป็น
เริ่มหัวข้อโดย: ดาราอรุณ ที่ มกราคม 16, 2011, 11:28:59 am
แวะมาอ่านแล้วนะคะกลอนสุดรั่ว
ท่องไปทั่วจนถึงลุงซานต้า
หมูกระต่ายหรือก็มีโผล่เข้ามา
พี่สี่หนามีบทด่าสุดได้ใจ  e044

มานั่งอ่านป่านนี้น้ำไม่อาบ (บอกทำไมเนี่ย e037)
งานขนาบติดหลังเริ่มไหว
แวะอ่านกลอนเพิ่มพลังสะสมไป
หายหัวไปได้แวะมาวันฤกษ์ดี  e016

อิอิ สนุกมากเลยค่ะ พี่ๆยังกัดกันสนุกเหมือนเคย อ่านรวดเดียวจบเลยด้วยรอบนี้ ^^ ขอบคุณที่ชวนมาอ่านนะคะ มีอีกอย่าลืมชวนอีกล่ะ เค้ามาช้าแต่เค้าก็มานะ >_<