รวมกลอนเพราะๆ

Poem ระเบียงกลอน => กลอนธรรมชาติ => ข้อความที่เริ่มโดย: PJ. น้องจ๋า ที่ พฤษภาคม 03, 2011, 09:51:42 am

หัวข้อ: อ า ทิ ต ย์ อั ส ด ง
เริ่มหัวข้อโดย: PJ. น้องจ๋า ที่ พฤษภาคม 03, 2011, 09:51:42 am
(http://upic.me/i/a3/izl36.gif) (http://upic.me/show/286875)

(http://upic.me/i/6r/0q992.jpg) (http://upic.me/show/23750344)


อาทิตย์หย่อน  แสงล้า  ลาลับล่วง
ลดละช่วง  เหนี่ยวรั้ง  อย่างห่วงหา
สาดส่องลำ  สุดท้าย   คล้ายร่ำลา
สีเจิดจ้า   ทาบที่    ฤดีดวง
.
..ยามลมโบก  โชยกิ่ง   ระวิงไหว
ทั่วกิ่งใบ  บอบบาง  บ้างยังห่วง
ถึงเวลา  โรยลับ  ระยับทรวง
ก็ปลิดบ่วง   โรยรา  ระลงดิน
...
.นกบินกลับ รวงรัง  ระเริงรื่น
ปลุกฟ้าตื่น  คืนความสวย   ด้วยปักษิน
กู่ก้องร้อง   รองรับ   ระรวยริน
โบกโบยบิน    เป็นขบวน   เย้ายวนตา
.
..เสียงกอไผ่  สั่นไหวหวิว  ปลิวย้ายโยก
ยามลมโกรก   กรีดกราย  คล้ายเริงร่า
รำเม็ดฝน  หล่นกระเซ็น   เยือกเย็นมา
จากฟากฟ้า   สู่ฟากฝัน   เฝ้ารัญจวน..

.แสงสุดท้าย    ลาลับ  ละล่วงโลก
เสียงวิโยค  ระส่ำสันต์  สั่นผันผวน
ยินหัวใจ   ใครเรียกร่ำ   ร้องคร่ำครวญ
สายชลหวน    ทวนทานหลั่ง     ระรวยริน

................น้องจ๋า ค่ะ

(http://upic.me/i/uc/i163013964_77119_3.gif) (http://upic.me/show/845656)