รวมกลอนเพราะๆ

Poem ระเบียงกลอน => กลอนวันสำคัญ => ข้อความที่เริ่มโดย: ชะเอม ที่ มกราคม 13, 2009, 12:33:08 am

หัวข้อ: กลอนครูฝากถึงศิษย์ (อย่างเจ็บ...)
เริ่มหัวข้อโดย: ชะเอม ที่ มกราคม 13, 2009, 12:33:08 am

ฝากถึงศิษย์ที่กำลังผยองหลงลำพองตัว
โดย   เพียงดิน

(http://i31.piczo.com/view/1/x/e/y/u/8/t/t/m/9/j/d/img/i318579843_28662_5.gif)

สอนพวกสัตว์ขัดใจไร้ประโยชน์
สอนคนโฉดชั่วเห็นไม่เป็นผล
สอนบัณฑิตผิดหมายให้อายคน
สอนใจตนนั่นแหละเลิศประเสริฐการ

(http://i31.piczo.com/view/1/x/e/y/u/8/t/t/m/9/j/d/img/i318579843_28662_5.gif)

แล้วจะซึ้งถึงธาตุแท้แก่นมนุษย์
มันลึกสุดหยั่งค่ามหาศาล
โอ้ศิษย์รักก่อนนั้นเมื่อวันวาน
ได้ก้าวผ่านแกร่งกล้าวิชาไกล

(http://i31.piczo.com/view/1/x/e/y/u/8/t/t/m/9/j/d/img/i318579843_28662_5.gif)

สุดจะช้ำระกำทรวงเพราะห่วงเขา
แต่กลับเอาความขมขื่นมายื่นให้
ชี้นำค่าศิษย์กลับด่าระอาใจ
ดวงฤทัยของครูเล่าแสนเศร้าตรม

(http://i31.piczo.com/view/1/x/e/y/u/8/t/t/m/9/j/d/img/i318579843_28662_5.gif)

วาจาเหน็บให้เจ็บซ้ำย้ำในจิต
จนต้องคิดตรองตรึกนึกแล้วสม(น้ำหน้า)
มิควรเลยเจรจาถ้อยคารม
สุดขื่นขมด้วยคำศิษย์คิดกร้าวกราน

(http://i31.piczo.com/view/1/x/e/y/u/8/t/t/m/9/j/d/img/i318579843_28662_5.gif)

แม้นชาติหน้าฉันใดอย่าได้พบ
อย่าประสบคนลืมกำ(พืด)ตามสถาน
ณ ที่ใดในโลกหล้าจักรวาล
อย่าพบพานเจอะเจอกันให้หวั่นใจ

(http://i31.piczo.com/view/1/x/e/y/u/8/t/t/m/9/j/d/img/i318579843_28662_5.gif)

เพียรสั่งสอนเหตุผลให้ค้นคิด
แต่กลับจิตเสื่อมถอยเถลไถล
อกุศลดลให้เกิดเตลิดไป
จิตต่ำใต้ใจดิ่งลึกมหานที

(http://i31.piczo.com/view/1/x/e/y/u/8/t/t/m/9/j/d/img/i318579843_28662_5.gif)

คงยากแล้วที่จะรั้งหวังให้กลับ
ผยองนับว่าตัวเก่งเบ่งเต็มที่
รู้เกินครูหรือกว่าใครในปฐพี
คนฉะนี้อกตัญญุตาคน

(http://i31.piczo.com/view/1/x/e/y/u/8/t/t/m/9/j/d/img/i318579843_28662_5.gif)

ถ้อยคำใดในวาจาครูบานั้น
เป็นสิ่งสรรค์ควรค่าประดับหู
ฟังให้ถ้วนกระบวนถ้อยแล้วจะรู้
ว่าคำครูนั้นเป็นจริงทุกสิ่งเอย...

(http://i31.piczo.com/view/1/x/e/y/u/8/t/t/m/9/j/d/img/i318579843_28662_5.gif)

เพียงเศษดินหินทรายที่ชายเขา 12 ธันวา 51
ที่มา (http://poem.meemodel.com/teacher/)