ผู้เขียน หัวข้อ: ดอกไม้จะร่วง  (อ่าน 4560 ครั้ง)

Poem Tags:

0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้

ออฟไลน์ น้ำตาลขม

  • กินนรอัครกวี

  • *
  • กระทู้: 404
  • กดถูกใจ: 4 ครั้ง
  • คะแนนกลอน 25
  • เพศ: หญิง
ดอกไม้จะร่วง
« เมื่อ: ธันวาคม 26, 2011, 09:29:21 pm »

]

ดอกไม้จะร่วง
งามแสนงาม  เจ้างาม สะพรั่งจิต
พี่เพ่งพิศ เนื้อตัวกาย น้องนางเอ๋ย
ดั่งดอกไม้  แรกแย้มสวย  กลิ่นหอมเชย
ดอกไม้เอย  อย่าหลงเลย รูปกลิ่นไอ

ดอกไม้สวย  ย่อมเชิดชู  คู่เคียงต้น
ใครหมายยล  เด็ดเอื้อมดม  คงจางได้
พี่หวงห่วง  ไม่อยากให้  โรยร่วงไป
ความงามนั้น  จะอยู่ไซร์  หากไร้ดอก

เจ้าน้องนาง  สดับฟัง    พี่สักนิด
ให้ตรองคิด   สิ่งรอบข้าง  ล้วนหลอนหลอก
กายมายา  ใช่เที่ยงแท้  แค่เปลือกนอก
หากสิ้นหวาน  ความขมครอก  พี่บอกไว้

ดอกไม้เอ๋ย  เจ้าจะร่วง  ร่วงตามกาล
ขอเจ้างาม   คู่เคียงต้น   ประดับใบ
อยู่หลอกล่อ  เหล่าแมลง  ให้ฝันใฝ่
ความงามไซร้  ใครก็หมาย  มาอิงเอย


พบความจริงที่แสนเจ็บ...ดีกว่าเก็บคำโกหกไว้หลอกตัว
 

ออฟไลน์ น้ำตาลขม

  • กินนรอัครกวี

  • *
  • กระทู้: 404
  • กดถูกใจ: 4 ครั้ง
  • คะแนนกลอน 25
  • เพศ: หญิง
Re: ดอกไม้จะร่วง
« ตอบกลับ #1 เมื่อ: ธันวาคม 27, 2011, 10:12:33 pm »

มาวันนี้  น้องนางบอก ต้องตาชาย
พี่ละอาย  สตรีไหน  เค้าพูดกัน
น้องเจ้าเอ๋ย  คำพี่บอก สอนเจ้านั้น
ใยไม่จำ   กะไรเลย  หรืออย่างไร

พูดมาได้  ไม่อายฤา  เราน่ะหญิง
ควรเย่อหยิ่ง  สงวนตัว  เอาเชิงไว้
ใจคิดอย่าง  ก็อย่าพร่ำ  อายหรือไม่
ถึงเป็นพี่  ก็ละอาย  ไม่สมควร

ชีวิตเจ้า  ยังต้องก้าว  อีกยาวไกล
แค่ผู้ชาย   มาพันผูก  อย่าผลีผวน
ใจแน่วแน่  สิน้องนาง  อย่าเรรวน
สิ่งไหนควร  ควรจำไว้  อย่าเชือนแช

ยุคสมัย  หรืออะไร  ให้เปลี่ยนไป
แต่ดอกไม้   จะร่วงลา  เมื่อกาลแปร
เจ้าจะริ   ร่วงโรยลา   ไม่ใช่แน่
ความอ่อนแอ  อย่าเกิดมี  ฟังพี่ไว้

หมั่นเล่าเรียน  เพียรศึกษา   เพื่อตัวเจ้า
พ่อแม่เรา  ก็แก่เฒ่า  รอวันไป
เจ้าจะอยู่  ได้อย่างไร หากสิ้นไร้
เล่าเรียนไป  ไว้เชิดชู  ประดับตน
พบความจริงที่แสนเจ็บ...ดีกว่าเก็บคำโกหกไว้หลอกตัว
 

ออฟไลน์ น้ำตาลขม

  • กินนรอัครกวี

  • *
  • กระทู้: 404
  • กดถูกใจ: 4 ครั้ง
  • คะแนนกลอน 25
  • เพศ: หญิง
Re: ดอกไม้จะร่วง
« ตอบกลับ #2 เมื่อ: ธันวาคม 27, 2011, 10:18:04 pm »

เจ้าเห็นไหม  ดอกไม้งาม  ดอกดอกนั้น
แต่ละวัน  เจ้าไม้งาม ร่วมชูช่อ
ริ้วพลิ้วไหว   ออกดอกงาม ยามตะวันทอ
รู้ไหมหนอ  ว่าพี่เปรย  เอ่ยสิ่งได

อันหญิงสาว  บริสุจน์  ดุจผ้าขาว
ความสดใส   ช่างแพรพราว  น่ายลใกล้
ยิ้มฉอเลาะ   ประกายตา  พาหลงใหล
กริยา   งอนงามได้   น่าชื่นชม

หากว่ามี   สิ่งอื่นได  มาเคลือบมิด
ขาวสนิด  เป็นดำหมาย  กลายขื่นขม
เมื่อถูกใคร  เอื้อมเด็ดไว้  มาหมายดม
เมื่อใคร่สม  กลับกลายเป็น  ดอกไม้รา

ไม่เหลือแล้ว  แห่งความงาม  นามดอกไม้
สิ้นกลิ่นหอม  รัญจวนไป   ไม่หมายตา
กลับกลายเป็น แค่ดอกไม้   ที่ไร้ค่า
สิ้นเหน่ห์หา  ก็กลับกลาย ตามยถา
พบความจริงที่แสนเจ็บ...ดีกว่าเก็บคำโกหกไว้หลอกตัว
 

Poem Tags:
 

Sitemap 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 




กลอน | เมนูอร่อย | สูตรอาหารเจ | ชูการ์ไกรเดอร์ | | ดาวน์โหลดเกมส์ฟรี | คำคม | อาหารสุขภาพ | เครื่องมือการเกษตร | ทศชาติชาดก | แบบเหล็กนั่งร้าน | วัสดุก่อสร้าง | รวม โน๊ตขลุ่ย | อาหารต้านมะเร็ง |

 

ติดต่อหรือแจ้งปัญหาได้ที่ กล่องข้อความ Facebook

POEM FLUTE MATERIAL KAMKOM SUGAR MENU CANCER HEALTH VEGETARIAN