ผู้เขียน หัวข้อ: มนุษย์หมาป่า...ลานาง  (อ่าน 8521 ครั้ง)

Poem Tags:

0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้

ออฟไลน์ ดินหญ้ากาช้ำ

  • รักนักกลอนกวีคลับทุกคนจ้า
  • ผู้ดูแลกวีคลับดอทคอม

  • *
  • กระทู้: 6,855
  • กดถูกใจ: 122 ครั้ง
  • คะแนนกลอน 183
  • เพศ: หญิง
    • https://web.facebook.com/dinya.kachum
มนุษย์หมาป่า...ลานาง
« เมื่อ: มกราคม 19, 2009, 03:26:24 pm »

บุรุษหนึ่ง...ในชุด...กำมะหยี่
ถือคัมภีร์...กุหลาบ...สะอื้นไห้
ถูกคำสาป...สุสาน...สะท้านใจ
จำต้องไกล...จากนาง...กลางฝนพรำ

วางคัมภีร์...คืนให้...จอมใจเจ้า
กุหลาบเฉา...ช่อนี้...พลีรักพร่ำ
ช็อกโกแลต...ฤทัย...ยังใฝ่จำ
โอ้งามขำ...พี่จำลา...ค่าไม่พอ

พี่จะต้อง...ล่องไป...ในแม่น้ำ
หนีความดำ...อำมหิต...ที่ติดต่อ
คำสาปร้าย...หมาป่า...อ้าแขนรอ
พระจันทร์เต็ม...ท่านก็ขอ...ให้พี่ไกล

ถ้าพี่อยู่...พวกเจ้า...จะลำบาก
พี่ขอพราก...จากน้อง...อย่าหมองไหม้
หากพี่เป็น...หมาป่า...เมื่อคราใด
กี่หยดเลือด...เล่าจะไหล...ในแผ่นดิน



ออฟไลน์ ดินหญ้ากาช้ำ

  • รักนักกลอนกวีคลับทุกคนจ้า
  • ผู้ดูแลกวีคลับดอทคอม

  • *
  • กระทู้: 6,855
  • กดถูกใจ: 122 ครั้ง
  • คะแนนกลอน 183
  • เพศ: หญิง
    • https://web.facebook.com/dinya.kachum
มนุษย์หมาป่า...ลานาง ตอน คำรัก..บนหลักทอง
« ตอบกลับ #1 เมื่อ: มกราคม 19, 2009, 03:31:43 pm »

โอ้นวลน้อง...ฟังคำ...พี่พร่ำหน่อย
พี่บุญน้อย...นี่ฝัง...สิ่งหนึ่งให้
อยู่ริมฝั่ง...นที...ที่ต้นไทร
จงตามกิ่ง...นี้ไป...ที่ไทรดำ

ก่อนวิญญาณ...จะดับ...ลับลาร่าง
เมื่อสิ้นแสง...สว่าง...เวลาค่ำ
กิ่งไม้นี้...นี่แหละ...จะแนะนำ
ให้งามขำ...พบมัน...นั้นก่อนใคร

เมื่อความมืด...ปกคลุม...มนุษย์หมา
ก็หมดสิ้น...คำลา...น้ำตาไหล
ดับสิ้นแล้ว...ธาตุดิน...น้ำลมไฟ
เหลือเพียงใจ...ลอยเด่น...เป็นพยาน

หัวใจรัก...เข้าเกาะ...ยังกิ่งไม้
นำนางไป...ได้ถึง...ซึ่งถิ่นฐาน
พบจารึก...ศิลาทอง...ต้องร้าวราน
ทรมาน...กับคำรัก...บนหลักทอง



ออฟไลน์ ดินหญ้ากาช้ำ

  • รักนักกลอนกวีคลับทุกคนจ้า
  • ผู้ดูแลกวีคลับดอทคอม

  • *
  • กระทู้: 6,855
  • กดถูกใจ: 122 ครั้ง
  • คะแนนกลอน 183
  • เพศ: หญิง
    • https://web.facebook.com/dinya.kachum
มนุษย์หมาป่า...ลานาง ตอน ดวงใจจนวันตาย
« ตอบกลับ #2 เมื่อ: พฤษภาคม 09, 2009, 09:36:30 pm »

น้ำตาพราก...ครวญคร่ำ...เฝ้าร่ำไห้
โอ้ไฉน...ไยรัก...ต้องผลิกผัน
เราสองเคย...เคียงคู่...อยู่ด้วยกัน
แต่สวรรค์...ท่านแกล้ง...ลงอาญา

ให้พี่ต้อง...รับเคราะห์...มาถูกสาป
มีกายหยาบ...อาบทุกข์...มนุษย์หมา
ด้วยจิตดี...ห่วงน้อง...ห่วงประชา
จึงจากลา...น้องมา...ด้วยอาลัย

แต่ไม่พ้น...ต้องตาย...วายชีวิต
เพราะทุกคน...เขาคิด...แต่ขับไล่
ทั้ง-ทั้งที่...พี่ดี...กว่าบางใคร
โอ้ไฉน...ต้องไกล...ไปจากกัน

ทิ้งไว้เพียง...คำรัก...บนหลักทอง
เพื่อสนอง...ว่ารัก...พี่คงมั่น
กิ่งไม้นี้...นี่แหละ..ที่สำคัญ
คือดวงใจ...น้องนั้น...จนวันตาย

Poem Tags:
 

Sitemap 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 




กลอน | เมนูอร่อย | สูตรอาหารเจ | ชูการ์ไกรเดอร์ | | ดาวน์โหลดเกมส์ฟรี | | อาหารสุขภาพ | เครื่องมือการเกษตร | ทศชาติชาดก | แบบเหล็กนั่งร้าน | วัสดุก่อสร้าง | รวม โน๊ตขลุ่ย | อาหารต้านมะเร็ง |

 

ติดต่อหรือแจ้งปัญหาได้ที่ กล่องข้อความ Facebook

POEM FLUTE MATERIAL KAMKOM SUGAR MENU CANCER HEALTH VEGETARIAN