ผู้เขียน หัวข้อ: จากดอกไม้ถึงปลายรุ้ง  (อ่าน 2989 ครั้ง)

Poem Tags:

0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้

ออฟไลน์ ซากุระสีดำ

  • อัปสรสีหกวี

  • *
  • กระทู้: 1,307
  • กดถูกใจ: 13 ครั้ง
  • คะแนนกลอน 91
  • เพศ: ชาย
  • เฮยอิง
จากดอกไม้ถึงปลายรุ้ง
« เมื่อ: กรกฎาคม 14, 2012, 12:50:20 pm »

ฉันคือดอกไม้ดอกเก่า

ที่ยังสะท้อนภาพเงาของความฝัน

ภายใต้ฟากฟ้าที่ฉาบทาด้วยแสงตะวัน

ดอกไม้ยังคงมั่น. . .ที่จะก้าวข้ามคืนวันแห่งความจริง

เธอคือเรียวรุ้งงาม

ยังทอแสงทุกโมงยามไม่หยุดนิ่ง

ดอกไม้ยังคงเห็นชัด  ยามสายลมพัดมาแอบอิง

เพื่อยืนยันว่าเรายังมีจริง และทุกสิ่งยังสวยงาม

ตอบคำถามด้วยความห่วงหา

ในวันที่โลกโรยล้าจนไหวหวาม

ดอกไม้ดอกเก่ายังเก็บทุกแผ่นเงาของโมงยาม

รู้ไว้นะเรียวรุ้งงาม. . .ไม่ว่าเมื่อไหร่ก็ตาม. . .ยังคิดถึงเธอ





"ไม่ต้องรู้หรอกว่าคนแต่งชื่ออะไร  แค่รู้ว่ามาจากใจก็พอ"
 

ออฟไลน์ แค่คนคนนึง

  • #ตัดกระดาษใช้..กรรไกร~แต่ตัดใจใช้..เวลา#
  • วายุพักตร์รำพันกลอน

  • *
  • กระทู้: 4,138
  • กดถูกใจ: 18 ครั้ง
  • คะแนนกลอน 917
  • เพศ: ชาย
  • เมื่อพบต้องมีพราก แต่เมื่อจากต้องได้เจอ
Re: จากดอกไม้ถึงปลายรุ้ง
« ตอบกลับ #1 เมื่อ: กรกฎาคม 16, 2012, 01:08:23 am »



ความรักของเธอสวยงาม...
ไม่ว่าอะไรก็ตาม ไม่อาจเทียบเท่า
หากแต่ความรักของเธอแผ่วเบา
และทิ้งไว้เพียงความว่างปล่า... เ ธ อ ห า ย ไ ป


ความรักกับเรียวรุ้งสีงาม..
ช่างแสนตรงข้าม เจ้าดอกไม้
ที่รอยคอย ก า ร ก ลั บ ม า ข อ ง ค น ที่ จ า ก ไ ป
รอจนผลิดอกออกใบ.. แ ล ะ โ ร ย ร า


สายฝนแห่งความเหงา....
สะท้อนเข้า กับแสงตะวัน ณ ปลายฟ้า
อี ก ค รั้ ง . . . ที่ ส า ย รุ้ ง เ กิ ด ขึ้ น ม า
ทว่า.... ส า ย เ กิ น ไ ป


ดอกไม้อย่างฉัน..บนแผ่นพื้น
ทนแรงสะอื้น และฝืนยืนต่อไปไม่ไหว
สายลมแห่งความเศร้า ราวกับพายุกระชากหัวใจ
คนคนนี้ไม่อาจรักใคร......
.........แม้แต่ความรักที่จากไป ก็ ไ ม่ ต้ อ ง ก า ร !
เป็น..แค่คนคนนึง.. ที่ซึ่งรักเธออยู่ ความรักอัดแน่นไปทุกอณู แต่เธอคงไม่รู้..ความในใจ
. ..แค่คนธรรมดา.. . ที่อยู่ใต้นภาอย่างอ่อนไหว ใช้..สายลม..เป็นอุ่นไอ และใช้หัวใจ..เพื่อ รั ก เ ธ อ..

 

ออฟไลน์ เรียวรุ้ง

  • คมกวีราชสิงห์

  • *
  • กระทู้: 165
  • กดถูกใจ: 4 ครั้ง
  • คะแนนกลอน 13
Re: จากดอกไม้ถึงปลายรุ้ง
« ตอบกลับ #2 เมื่อ: กรกฎาคม 21, 2012, 03:46:31 am »

ฉันคือดอกไม้ดอกเก่า

ที่ยังสะท้อนภาพเงาของความฝัน

ภายใต้ฟากฟ้าที่ฉาบทาด้วยแสงตะวัน

ดอกไม้ยังคงมั่น. . .ที่จะก้าวข้ามคืนวันแห่งความจริง

เธอคือเรียวรุ้งงาม

ยังทอแสงทุกโมงยามไม่หยุดนิ่ง

ดอกไม้ยังคงเห็นชัด  ยามสายลมพัดมาแอบอิง

เพื่อยืนยันว่าเรายังมีจริง และทุกสิ่งยังสวยงาม

ตอบคำถามด้วยความห่วงหา

ในวันที่โลกโรยล้าจนไหวหวาม

ดอกไม้ดอกเก่ายังเก็บทุกแผ่นเงาของโมงยาม

รู้ไว้นะเรียวรุ้งงาม. . .ไม่ว่าเมื่อไหร่ก็ตาม. . .ยังคิดถึงเธอ



                                                          ฉันเองก็คิดถึง

                                                       ดอกไม้หนึ่งที่อีกฝั่งขอบฟ้า

                                                       หวาดกลัวเหลือเกินกลัวดอกไม้จะโรยรา

                                                       กลัวจะหายไปกับช่วงเวลาที่ผ่านเลย


                                                       ฉันยังอยู่ตรงนี้

                                                       หลากหลายถ้อยวจีมิอาจเอื้อนเอ่ย

                                                       ด้วยคิดถึงเสียมากมายดอกไม้เจ้าเอย

                                                       รอดอกไม้ที่คุ้นเคยกลับมาเบ่งบาน


แกว่งเสียมากมายก่ายกอง

ไว้จะมาแต่งใหม่ละกาน อิอิ   

                                                       
จะโลกความจริงหรือโลกออนไลน์ก็เดียวดายไม่ต่างกัน
 

Poem Tags:
 

Sitemap 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 




กลอน | เมนูอร่อย | สูตรอาหารเจ | ชูการ์ไกรเดอร์ | | ดาวน์โหลดเกมส์ฟรี | คำคม | อาหารสุขภาพ | เครื่องมือการเกษตร | ทศชาติชาดก | แบบเหล็กนั่งร้าน | วัสดุก่อสร้าง | รวม โน๊ตขลุ่ย | อาหารต้านมะเร็ง |

 

ติดต่อหรือแจ้งปัญหาได้ที่ กล่องข้อความ Facebook

POEM FLUTE MATERIAL KAMKOM SUGAR MENU CANCER HEALTH VEGETARIAN