ผู้เขียน หัวข้อ: น้ำใจลูก..น้ำตาแม่  (อ่าน 20241 ครั้ง)

0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้

ออฟไลน์ ย่านาง

  • วารีกุญชรกลอนสรร

  • *
  • กระทู้: 719
  • กดถูกใจ: 1 ครั้ง
  • คะแนนกลอน 113
Re: น้ำใจลูก..น้ำตาแม่
« ตอบกลับ #3 เมื่อ: มกราคม 11, 2009, 06:30:37 pm »



บ้านพักคนชรา


มาถึงบ้าน คนชรา น่าสงสาร
ไร้ลูกหลาน เยี่ยมเยือน เหมือนไม่เห็น
แม่และแม่ ปวดร้าว เช้าจดเย็น
แอบซ่อนเร้น ร้องไห้ ลูกไม่มา

มองสองมือ เคยถือไว้ กายลูกเจ้า
จะร้อนหนาว คอยโอบอุ้ม คลุมเกศา
คอยขจัด เหลือบริ้นไร ภัยนานา
กลัวแก้วตา ของแม่นี้ มีหมองมัว

แต่วันนี้ ลูกโตใหญ่ ไปกันหมด
แม่รันทด ลูกจากไป ไม่เห็นหัว
หมดทั้งเงิน หมดทั้งรถ แม่หมดตัว
ลูกก็กลัว เป็นภาระ จะรุงรัง

บอกแม่ว่า จะพาไป อยู่ใกล้เพื่อน
แม่ยิ้มเยือน ลูกทำดี อย่างที่หวัง
ถึงที่หมาย บ้านบางแค แม่จังงัง
เดินเซซัง นั่งร้องไห้ ใจร้าวราน

ลูกคนใด เลี้ยงดู อุ้มชูแม่
ผลบุญแผ่ เกื้อหนุน รุ่นลูกหลาน
ลูกคนใด เห็นแม่ แค่ขอทาน
วิบัติผลาญ ให้รันทด จนหมดตัว


ออฟไลน์ ย่านาง

  • วารีกุญชรกลอนสรร

  • *
  • กระทู้: 719
  • กดถูกใจ: 1 ครั้ง
  • คะแนนกลอน 113
Re: น้ำใจลูก..น้ำตาแม่
« ตอบกลับ #4 เมื่อ: มกราคม 11, 2009, 06:40:21 pm »




ค่าน้ำนม


เพียงน้ำนม หนึ่งหยด รดปลายลิ้น
เราได้กิน เลือดที่ตก จากอกแม่
ค่าน้ำนม คงมั่น ไม่ผันแปร
พระคุณแผ่ ไกลยิ่ง กว่าสิ่งใด

ที่สิบสอง สิงหา เข้ามาถึง
ลูกควรพึง ทำกิจ เป็นนิจสัย
เก็บมะลิ ดอกน้อย ร้อยมาลัย
แทนคุณใจ กราบแม่ อย่าแลเลย

อย่าเพียงวาง มะลิไว้ ให้กับแม่
จงดูแล อย่าทิ้งขว้าง ทำห่างเฉย
แม่เรียกร้อง สิ่งใด ก็ไม่เคย
อย่าเฉยเมย ช่วยดูแล แม่ของเรา

ชีวิตแม่ จะอยู่ผ่าน อีกนานไหม
ตอบว่าไม่ ชีวิตใกล้ โดนไฟเผา
มัวเกี่ยงวัน เกี่ยงเวลา จะช้าเอา
จะต้องเศร้า ตอนเหลือแม่ แค่บนเมรุ

ชีวิตแม่ ยังมีอยู่ รู้รักษา
ให้เวลา ให้น้ำใจ แม่ได้เห็น
พรจากแม่ ช่วยให้ ไม่ลำเค็ญ
ที่ทุกข์เข็ญ จะห่างหาย กลายเป็นดี



ออฟไลน์ ดินหญ้ากาช้ำ

  • รักนักกลอนกวีคลับทุกคนจ้า
  • ผู้ดูแลกวีคลับดอทคอม

  • *
  • กระทู้: 6,728
  • กดถูกใจ: 112 ครั้ง
  • คะแนนกลอน 183
  • เพศ: หญิง
Re: น้ำใจลูก..น้ำตาแม่
« ตอบกลับ #5 เมื่อ: สิงหาคม 12, 2013, 11:16:53 am »

กลอน-แม่ยังรอ แต่งโดย ดินหญ้ากาช้ำ
-----------------------------------------
วันเกิดลูก...แม่แทบ...จะแดดิ้น
ลูกกับหมิ่น...น้ำใจ...ทำไม่สน
แม่ตักเตือน...เฉือนจิต...ผิดลูกคน
มิน่าฝน...ยาให้...ยามเจ้าซม

เมื่อตอนที่...ตีนเจ้า...เท่าฝาหอย
ใครเล่าคอย...ประคบ...และประหงม
ยามลูกอึ...ร้องจ๋า...ตามอารมณ์
แม่ต้องข่ม...ความหิว...ดั่งปลิวมา

เพื่อให้ลูก...ผูกจิตร...ติดอบาย

จนลืมสาย...สัมพันธ์...อันสูงค่า
เนรคุณ...น้ำนม...บ่มอุรา
ไม่คิดแทน...ยังด่า...ผู้อาทร

จะเจริญ...ได้หรือ...ลูกใจสัตว์
มาแว้งกัด...แม่นี้...ที่เคยอ้อน
นรกคง...รอเจ้า...เข้าตัดรอน
รู้ไหมแม่...อาวรณ์...สะท้อนทรวง

เพราะรักจาก...อกแม่...มันแท้ยิ่ง
เป็นเพียงหญิง...คนหนึ่ง...ซึ่งแหนหวง
คอยปัดเป่า...โพยภัย...ไม่คิดลวง
เฝ้าวอนกรรม...อย่าท้วง...ทวงผลกรรม

จะรอวัน...ลูกรู้...อยู่ว่ารัก
ที่แน่นหนัก...ไม่แปร...ไม่ยีย่ำ
จะเตรียมตัก...ให้หนุน...อุ่นประจำ
แม้ลูกเลว...ระยำ...แม่ย้ำรอ

 

Sitemap 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 




กลอน | เมนูอร่อย | สูตรอาหารเจ | ชูการ์ไกรเดอร์ | | ดาวน์โหลดเกมส์ฟรี | คำคม | อาหารสุขภาพ | เครื่องมือการเกษตร | ทศชาติชาดก | แบบเหล็กนั่งร้าน | วัสดุก่อสร้าง | รวม โน๊ตขลุ่ย | อาหารต้านมะเร็ง |

 

ติดต่อหรือแจ้งปัญหาได้ที่ กล่องข้อความ Facebook

POEM FLUTE MATERIAL KAMKOM SUGAR MENU CANCER HEALTH VEGETARIAN