ผู้เขียน หัวข้อ: ดินคือดินไม่ใช่ดาว  (อ่าน 23305 ครั้ง)

Poem Tags:

0 สมาชิก และ 2 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้

ออฟไลน์ ดินหญ้ากาช้ำ

  • รักนักกลอนกวีคลับทุกคนจ้า
  • ผู้ดูแลกวีคลับดอทคอม

  • *
  • กระทู้: 6,728
  • กดถูกใจ: 112 ครั้ง
  • คะแนนกลอน 183
  • เพศ: หญิง
Re: ดินคือดินไม่ใช่ดาว
« ตอบกลับ #15 เมื่อ: กุมภาพันธ์ 26, 2009, 10:53:24 pm »

ต่อให้โลกหยุดหมุน...เวลาหยุดเดิน
สิ่งที่ยังดำเนิน...ก็คือความแตกต่าง
ดาวจ๋าดาว...ดินนี้ไม่มีทาง
ที่จะอยู่เคียงข้าง...ดาวได้เลย

เพราะว่า...ฉันคือดิน
ที่ไม่อาจละถิ่น..แล้วทำเป็นชาเฉย

ต่อชาติกำเนิดของฉัน...ที่คุ้นเคย
มิได้เฉยเมยต่อรัก...จากดวงดาว

กลับไปเถิด...ดาวจ๋า
ไม่ต้องเวทนาดินหรอก...แม้จะเหน็บหนาว
เพราะดินอย่างฉันแข็งแกร่ง...และทนต่อเรื่องราว
อีกหน่อยความปวดร้าว...ก็จะจางหายไปเอง

ออฟไลน์ konbannokjingnna

  • น้ำใจนั้นมีค่า ทุกเวลาให้แบ่งปัน
  • วารีกุญชรกลอนสรร

  • *
  • กระทู้: 668
  • กดถูกใจ: 2 ครั้ง
  • คะแนนกลอน 118
  • เพศ: ชาย
Re: ดินคือดินไม่ใช่ดาว
« ตอบกลับ #16 เมื่อ: กุมภาพันธ์ 27, 2009, 11:32:38 am »

                                         ฉันเป็นดินชินชากับความเหงา

                                   เธอคือดาวพราวแสงทุกแห่งหน

                                   รอบตัวเธอแวดล้อมด้วยผู้คน

                                   ทนหมองหม่นก็คือดินกินน้ำตา

                                   ไปเถอะดาวพราวไปในฟ้ากว้าง

                                   ส่องกระจ่างสวยใสไปทั่วหล้า

                                   ดินตรงนี้เจียมตนปนน้ำตา

                                   สำนึกว่าด้อยหนักหนาค่าเพียงดิน

ออฟไลน์ แค่คนคนนึง

  • #ตัดกระดาษใช้..กรรไกร~แต่ตัดใจใช้..เวลา#
  • วายุพักตร์รำพันกลอน

  • *
  • กระทู้: 4,139
  • กดถูกใจ: 17 ครั้ง
  • คะแนนกลอน 917
  • เพศ: ชาย
  • เมื่อพบต้องมีพราก แต่เมื่อจากต้องได้เจอ
Re: ดินคือดินไม่ใช่ดาว
« ตอบกลับ #17 เมื่อ: กุมภาพันธ์ 27, 2009, 03:46:10 pm »

ดินคือดิน ไม่อาจเทียบ เปรียบกับดาว
ที่สกาว พราวบนฟ้า น่าพิศมัย
ฉันคือดิน ที่ไม่อาจ เปรียบกับใคร
ยิ่งเธอไซร้ ฉันไม่อาจ จะเทียบเลย

ดินคือดิน คงไม่มี วันสูงค่า
คงต่ำต้อย ด้อยราคา แค่ผ่านเฉย
แค่ธุลี ที่เธอย่ำ ก้าวผ่านเลย
และไม่เคย มองมาหา เลยสักที

ฉันเข้าใจ ว่าฉัน นั้นเป็นดิน
จำต้องทน น้ำตาริน ผินหน้าหนี
เพราะไม่อาจ เอื้อมถึง ดาวซะที
แค่ธุลี คงไม่อาจ เทียบกับดาว
เป็น..แค่คนคนนึง.. ที่ซึ่งรักเธออยู่ ความรักอัดแน่นไปทุกอณู แต่เธอคงไม่รู้..ความในใจ
. ..แค่คนธรรมดา.. . ที่อยู่ใต้นภาอย่างอ่อนไหว ใช้..สายลม..เป็นอุ่นไอ และใช้หัวใจ..เพื่อ รั ก เ ธ อ..

 

Poem Tags:
 

Sitemap 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 




กลอน | เมนูอร่อย | สูตรอาหารเจ | ชูการ์ไกรเดอร์ | | ดาวน์โหลดเกมส์ฟรี | คำคม | อาหารสุขภาพ | เครื่องมือการเกษตร | ทศชาติชาดก | แบบเหล็กนั่งร้าน | วัสดุก่อสร้าง | รวม โน๊ตขลุ่ย | อาหารต้านมะเร็ง |

 

ติดต่อหรือแจ้งปัญหาได้ที่ กล่องข้อความ Facebook

POEM FLUTE MATERIAL KAMKOM SUGAR MENU CANCER HEALTH VEGETARIAN