ผู้เขียน หัวข้อ: ดินคือดินไม่ใช่ดาว  (อ่าน 23502 ครั้ง)

Poem Tags:

0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้

ออฟไลน์ ดาราอรุณ

  • นานแค่ไหนถึงได้พบกัน...
  • อัปสรสีหกวี

  • *
  • กระทู้: 1,497
  • กดถูกใจ: 4 ครั้ง
  • คะแนนกลอน 135
  • เพศ: หญิง
  • เพียงรอยยิ้มเธอ...
Re: ดินคือดินไม่ใช่ดาว
« ตอบกลับ #36 เมื่อ: มกราคม 26, 2010, 09:05:37 pm »

ดาวพราวฟ้า นภาสูง จูงใจจ้อง
ใครก็มอง เผลอไผล ไปคิดถึง
แต่ดาวสูง จูงใจ สุดจะดึง
เอื้อมไม่ถึง เจ้าดาวใจ ไกลเกินมือ

ดินดอนด่าง กระจ่างหรือ...คงไม่ได้
แต่ดินไม่ แสนไกล ยังพอถือ
ดินดอนอุ่น กรุ่นรัก ที่ในมือ
อยากหารือ ข้างดิน ถิ่นอาทร

ดาวสว่าง กระจ่างใส ที่ปลายฟ้า
จันทร์จะมา จันทร์จะไป ก็ช่างก่อน
ในเมื่อดิน เดินเคียง มิตัดรอน
จะขอนอน กอดดิน จนสิ้นใจ


ดารายามอรุณ...คงเหมือนฝุ่นใครจักสน
แสงแดดแผดร้อนรน...สว่างจนดารากลืน
 

ออฟไลน์ ดินหญ้ากาช้ำ

  • รักนักกลอนกวีคลับทุกคนจ้า
  • ผู้ดูแลกวีคลับดอทคอม

  • *
  • กระทู้: 6,728
  • กดถูกใจ: 112 ครั้ง
  • คะแนนกลอน 183
  • เพศ: หญิง
Re: ดินคือดินไม่ใช่ดาว
« ตอบกลับ #37 เมื่อ: กุมภาพันธ์ 08, 2010, 10:35:09 pm »

ดาวพราวฟ้า นภาสูง จูงใจจ้อง
ใครก็มอง เผลอไผล ไปคิดถึง
แต่ดาวสูง จูงใจ สุดจะดึง
เอื้อมไม่ถึง เจ้าดาวใจ ไกลเกินมือ

ดินดอนด่าง กระจ่างหรือ...คงไม่ได้
แต่ดินไม่ แสนไกล ยังพอถือ
ดินดอนอุ่น กรุ่นรัก ที่ในมือ
อยากหารือ ข้างดิน ถิ่นอาทร

ดาวสว่าง กระจ่างใส ที่ปลายฟ้า
จันทร์จะมา จันทร์จะไป ก็ช่างก่อน
ในเมื่อดิน เดินเคียง มิตัดรอน
จะขอนอน กอดดิน จนสิ้นใจ

เพียงใกล้มือ...เคียงกาย...อยู่ตลอด
จึงหมายกอด...ดินนั้น...ซิใช่ไหม
ด้วยสุดเอื้อม...คว้าดาว...มาเคียงใจ
จึงหันกลับ...มาอาลัย...ห่วงใยดิน

หากดาวร่วง...ลงมา...เจ้าคงปล่อย

ให้ดินถอย...ตีจาก...ทิ้งรักสิ้น
ด้วยรู้อยู่...ว่าเจ้า...ไม่ยลยิน
รักข้าดิน...จากส่วนลึก...ของหัวใจ

เพียงผิวเผิน...เท่านั้น...ที่พลีมอบ
คือคำตอบ...สิ้นท่า...จึงมาใกล้
ถึงดินต่ำ...ก็ไม่ยอม...ถนอมใย
ที่ปั้นแต่ง...มาให้...จากใจลวง

ออฟไลน์ ดาราอรุณ

  • นานแค่ไหนถึงได้พบกัน...
  • อัปสรสีหกวี

  • *
  • กระทู้: 1,497
  • กดถูกใจ: 4 ครั้ง
  • คะแนนกลอน 135
  • เพศ: หญิง
  • เพียงรอยยิ้มเธอ...
Re: ดินคือดินไม่ใช่ดาว
« ตอบกลับ #38 เมื่อ: กุมภาพันธ์ 09, 2010, 09:00:44 pm »

เพียงใกล้มือ...เคียงกาย...อยู่ตลอด
จึงหมายกอด...ดินนั้น...ซิใช่ไหม
ด้วยสุดเอื้อม...คว้าดาว...มาเคียงใจ
จึงหันกลับ...มาอาลัย...ห่วงใยดิน

หากดาวร่วง...ลงมา...เจ้าคงปล่อย

ให้ดินถอย...ตีจาก...ทิ้งรักสิ้น
ด้วยรู้อยู่...ว่าเจ้า...ไม่ยลยิน
รักข้าดิน...จากส่วนลึก...ของหัวใจ

เพียงผิวเผิน...เท่านั้น...ที่พลีมอบ
คือคำตอบ...สิ้นท่า...จึงมาใกล้
ถึงดินต่ำ...ก็ไม่ยอม...ถนอมใย
ที่ปั้นแต่ง...มาให้...จากใจลวง

ทำอย่างไร ให้ใจดิน ได้เชื่อมั่น
อย่างไรกัน ดินนั้น ไม่กล่าวถ่วง
ในเมื่อใจ เอ่ยตามใจ ใช่หลอกลวง
คำทั้งปวง คือความจริง ไม่ทิ้งไป

หากไม่เชื่อ ก็ยินดี จะพิสูจน์
ตามคำพูด ที่ดินว่า ถลาไหล
มากล่าวหา ว่าเรา เพียงเหงาใจ
แต่หาไม่ ใจนี้ รักมั่นคง

เพราะมีดิน โอบอุ้ม เอื้อใจไว้
ไม่ใช่ใคร คนอื่น...ไม่ประสงค์
จะดาวจันทร์ พันดวง ไม่ลวงลง
จะตกลง ปลงใจ เพียงแค่ดิน
ดารายามอรุณ...คงเหมือนฝุ่นใครจักสน
แสงแดดแผดร้อนรน...สว่างจนดารากลืน
 

Poem Tags:
 

Sitemap 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 




กลอน | เมนูอร่อย | สูตรอาหารเจ | ชูการ์ไกรเดอร์ | | ดาวน์โหลดเกมส์ฟรี | คำคม | อาหารสุขภาพ | เครื่องมือการเกษตร | ทศชาติชาดก | แบบเหล็กนั่งร้าน | วัสดุก่อสร้าง | รวม โน๊ตขลุ่ย | อาหารต้านมะเร็ง |

 

ติดต่อหรือแจ้งปัญหาได้ที่ กล่องข้อความ Facebook

POEM FLUTE MATERIAL KAMKOM SUGAR MENU CANCER HEALTH VEGETARIAN