ผู้เขียน หัวข้อ: ดูลิเกแล้วนำมาแต่งกลอนจ้า เรื่อง หยดเลือดชายสไบ  (อ่าน 7333 ครั้ง)

Poem Tags:

0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้

ออฟไลน์ ดินหญ้ากาช้ำ

  • รักนักกลอนกวีคลับทุกคนจ้า
  • ผู้ดูแลกวีคลับดอทคอม

  • *
  • กระทู้: 6,730
  • กดถูกใจ: 112 ครั้ง
  • คะแนนกลอน 183
  • เพศ: หญิง

พรานธเนศ...เข้ามาห้าม...แล้วกราบเฝ้า
โอ้เหนือเกล้า...เหนือเกศ...ข้าเหตุช้ำ
มาขอร้อง...ให้พระองค์...จงคืนคำ
อย่าได้นำ...ความตาย...มาถึงตัว


ธเนศเอ๋ย...ธเนศ...แม้นข้ารอด
ก็ไม่อาจ...ที่จะกอด...ยอดทูนหัว
ข้าอยู่ไป...ก็มีแต่...ความหมองมัว
ต้องร้าวรัว...หัวใจรัก...มันหักจม

พรรณราย...นางไม่เคย...จะรักข้า
ฝืนอุรา...มาแต่ง...แสร้งสุขสม
ข้าเท่านั้น...เฝ้าสนอง...ต้องระทม
กลืนแต่ขม...อมแต่ช้ำ...จำเรื่อยมา

พรานธเนศ...เห็นโลหิต...ไหลไม่หยุด
องค์กษัตริย์...ท่านก็ทรุด...ลงต่อหน้า
นำหยดเลือด...เปื้อนธนู...ไปบูชา
แทนตัวข้า...ถ้าเจ้าเห็น...ว่าสมควร


เมื่อสิ้นเสียง...อัสสาสะ...องค์จอมเจ้า
ธเนศกราบ...แทบเท้า...เฝ้ากำสรวล
พรรณราย...วิ่งถลัน...แทบสิ้นนวล
เฝ้าคร่ำครวญ...ถึงผัว...ผู้วายปราณ

นิ่งเสียเถิด...พรรณราย...มเหสี
ยอดชีวี...จอมกษัตริย์...ผู้อาจหาญ
ข้าธเนศ...เหตุปัญหา...แสนสามานย์
เป็นตัวการ...ผลาญชีวิต...กุสุมา

ก่อนจะสิ้น...พระองค์...ท่านทรงมอบ
บ้านเมืองให้...รับผิดชอบ...ต่อปัญหา
มอบยอดชู้...คู่บุญ...หนุนอุรา
ให้แด่ข้า...ธเนศ...ผู้โง่งม

ข้าบาปหนา...เกินกว่า...จะแก้ไข
ฝืนอยู่ไป...ชาวประชา...คงด่าขรม
พรานธเนศ...แย่งเมียจ้าว...ไปชื่นชม
ยังไม่สม...ถมทับ...จนอับปาง

ธนูดำ...ฝากไว้...ให้แก่พี่
เก็บรักษา...ให้ดี...อย่าหนีห่าง
ส่วนพระแสง...แห่งกษัตริย์...แต่เดิมบาง
ขอถวาย...ให้แม่นาง...ครองแผ่นดิน


พรรณราย...เชิญพระศพ...กลับกรุงศรี
ร้าวฤดี...มีแต่...ความถวิล
ชาวประชา...ว่าชั่ว...มั่วราคิน
ก็ไม่ผิน...หน้าหนี...ไปที่ใด

จัดพิธี...ศพอย่าง...สมพระเกียรติ
ถูกส่อเสียด...แช่งด่า...หากลัวไม่
ชีวิตนี้...ขออยู่...คู่ทรงชัย
ยามเมื่อไฟ...ไหม้พระศพ...คงพบกัน
*****************
ยังๆไม่จบจ้า  e016

ออฟไลน์ ดินหญ้ากาช้ำ

  • รักนักกลอนกวีคลับทุกคนจ้า
  • ผู้ดูแลกวีคลับดอทคอม

  • *
  • กระทู้: 6,730
  • กดถูกใจ: 112 ครั้ง
  • คะแนนกลอน 183
  • เพศ: หญิง

เสียงดนตรี...เพลงโอด...เศร้าหนักหนา
ธเนศถึง...ภูผา...ช่างอาถรรพ์
พรรณราย...ชอกช้ำ...สุดจาบัลย์
ชาวประชา...โศกศัลย์...ทั้งแผ่นดิน
   
ข้าธเนศ...เติบโต...มาจากป่า
หากชีวา...ของข้า...ต้องมาสิ้น
ก็ขอให้...องค์พระแม่...ธรณิน
ได้ชีวิน...สิ้นค่า...ไปลงทัณฑ์

โอ้เจ้าป่า...เจ้าเขา...ข้าบาปหนา
สุดปัญญา...แก้ไข...ในคับขัน
ขืนอยู่ไป...ไฟนรก...คงโรมรัน
ต้องอาสัญ...ทั้งเป็น...จนสิ้นใจ

สมควรแล้ว...ชีวิต...อุทิศมอบ
รับผิดชอบ...ความชั่ว...หากลัวไม่
โดดหน้าผา...กั้นแดน...แห่งกรุงไกร
ชีพบรรลัย...ตายลับ...ไม่กลับคืน


องค์พระแม่...ธรณิน...ได้ชีวิต
ที่ธเนศ...อุทิศ...ไม่คิดฝืน
จึงตอบแทน...ความดี...ที่ยั่งยืน
เสกราชา...ให้ฟื้น...คืนพระกร


กุสุมา...ธิราช...ผู้อาภัพ
จึงคืนกลับ...สมสุข...สโมสร
ชาวประชา...สุขสันต์...ทั่วนคร
แม่งามงอน...พรรณราย...ก็ยินดี

แล้วกราบลา...ภัสดา...ฟ้าลิขิต
ด้วยชีวิต...น้องอาบ...ความบัดสี
น้องไม่อาจ...อยู่เป็นกา-...ลกิณี
ขอบวชชี...ล้างกรรม...ที่ทำมา


ไปเถิดน้อง...พี่จะรอ...น้องทุกเมื่อ
จะไม่เผื่อ...แผ่ใจ...ให้ใครหนา
จะรอคอย...บาปกรรม...ที่นำพา
ให้ท่านลา...จากเรา......ไปชั่วกาล


เป็นบทจบ...สมบูรณ์...ของชีวิต
ที่อุทิศ...เพื่อรัก...และสังขาร
สุขใดหรือ...จะสุขเท่า...เราพ้นมาร
กิเกสผลาญ...ถ้าพ้นได้...นั้นแหละบุญ

ออฟไลน์ ดินหญ้ากาช้ำ

  • รักนักกลอนกวีคลับทุกคนจ้า
  • ผู้ดูแลกวีคลับดอทคอม

  • *
  • กระทู้: 6,730
  • กดถูกใจ: 112 ครั้ง
  • คะแนนกลอน 183
  • เพศ: หญิง
Re: ดูลิเกแล้วนำมาแต่งกลอนจ้า เรื่อง หยดเลือดชายสไบ
« ตอบกลับ #8 เมื่อ: มิถุนายน 14, 2009, 08:36:06 pm »

อันนี้นำมาจากที่ลิเกร้องไว้นะจ๊ะ ชอบมากๆเลยอ่ะ  e049

ร้องโดย สิงห์แสวงชัย
ลิเกคณะ ยอดรัก  เพ็ญรุ่ง

ใจมนุษย์...สุดจะหนี...นี่แหละหนอ
คำว่าพอ...มนุษย์นี้...มีที่ไหน
ฟังผมนั้น...จะพรรณา...ขอจารนัย
ลึกแค่ไหน..ใต้หรือเหนือ...เหลือคะเน

ยามผัวสุขแม้เมียก็สุข...เมียเข้ามาซุก...เข้ามาซบ
เมียมาประจบ...เมียมาซุมมาซิม...ยิ้มสรวลเส
ไม่สวยสด...หมดยศศักดิ์...ผลักผัวเซ
เคยสรวลเส...มาซบมาเศร้า...ใ้ห้เศร้าซม

น้ำตาร่วง...ดวงใจหยุด..สุดเสียงสั่ง
สวรรค์พัง...ดั่งฟ้าผ่า...แสนสาสม
นึกสนุก...ทุกข์สนอง...ต้องตรอมตรม
ร้าวระบม...เจียนจะบ้า...สุดจาบัลย์

เมียหรือว่า...ดีนัก...รักเมียไม่น้อย
อย่างแช่มช้อย...อย่างร้อยชั่ง...อย่างเมียฉัน
รักป่วนเปลี่ยน...รักเปลี่ยนแปลง...รักแบ่งปัน
ไม่รักกัน...เสียดีกว่า...มันน่ากลัว

หลงเชยชม...หลงเชิดชู...เป็นคู่ชิด
เมียหลงผิด...เมียคิดผลัก...ไม่รักผัว
ผัวพ่ายแพ้...เมียแปรผัน...ไม่พันพัว
จะฆ่าตัว...ผัวตาย...วายชีวัน

ให้เมียอยู่...มีคู่เย้า...เจ้ารักอยู่
คนรักใคร่...ได้เป็นคู่...อยู่เคียงขวัญ
ผัวดิ้นดับ...เมียกลับกลาย...ตายจากกัน
ไม่ลืมหลัก...รักนิรันดร์...จนบรรลัย

ลูกธนู...ดอกนี้...พี่ลาน้อง
น้ำตานอง...ต้องกระหน่ำ...ทำไฉน
แทงจ๊ากๆ...ปัดจ้วง...กลางดวงใจ
เลือดก็ไหล...ตายเพราะรัก...ปักอุรา

ตายเถิดเรา...ให้เขารู้..ผู้แพ้รัก
มาเสียหลัก...ถูกถล่ม....ล้มถลา
เป็นบทเรียน...สอนเรา...เข้าตำรา
หลงมารยา...ยวนยั่ว...จนตััวตาย

Poem Tags:
 

Sitemap 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 




กลอน | เมนูอร่อย | สูตรอาหารเจ | ชูการ์ไกรเดอร์ | | ดาวน์โหลดเกมส์ฟรี | คำคม | อาหารสุขภาพ | เครื่องมือการเกษตร | ทศชาติชาดก | แบบเหล็กนั่งร้าน | วัสดุก่อสร้าง | รวม โน๊ตขลุ่ย | อาหารต้านมะเร็ง |

 

ติดต่อหรือแจ้งปัญหาได้ที่ กล่องข้อความ Facebook

POEM FLUTE MATERIAL KAMKOM SUGAR MENU CANCER HEALTH VEGETARIAN