ผู้เขียน หัวข้อ: โลกร้อนโว้ย  (อ่าน 3115 ครั้ง)

Poem Tags:

0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้

ออฟไลน์ มิใช่อากาศ

  • อินทรีย์กวีคม

  • *
  • กระทู้: 45
  • คะแนนกลอน 10
  • เพศ: ชาย
โลกร้อนโว้ย
« เมื่อ: พฤศจิกายน 01, 2008, 05:50:24 pm »

โลกเกิดมาตอนแรกนั้นสะอาด
ปราศจากพวกสวะสิ่งเน่าเหม็น
มีต้นไม้ลำธารสายน้ำที่ช่ำเย็น
ไม่พบเห็นพวกขยะปฏิกูล


พอคนเราเกิดมาไม่นานนัก
โลกมันชักวุ่ยวายไม่น่าอยู่
โลกจะเมื่อไรไครจะรู้
ช่วยกันกู้ใหโลกตื้นฟื้นคืนมา


เริ่มจากการเลิกทิ้งขยะมั่ว
เลิกทำชั่วตัดไม้ทำลายป่า
แล้วทดแทนด้วยการปลูกพฤกษา
เพื่อกายาเราอยู่รอดโลกปลอดภัย


ปาก(หมา)กา
 

ออฟไลน์ ดินหญ้ากาช้ำ

  • รักนักกลอนกวีคลับทุกคนจ้า
  • ผู้ดูแลกวีคลับดอทคอม

  • *
  • กระทู้: 6,728
  • กดถูกใจ: 112 ครั้ง
  • คะแนนกลอน 183
  • เพศ: หญิง
Re: โลกร้อนโว้ย
« ตอบกลับ #1 เมื่อ: พฤศจิกายน 01, 2008, 07:25:51 pm »

เก่งจัง  :D แต่งกลอนได้ถึงอารมณ์  ;)

โลกมันร้อน...ร้อนขึ้น...ทุกวันวี่
เพราะมนุษย์...ไม่ดี...ฉลาดล้ำ
คิดสร้างโน่น...แปลงนี้...เร่งกระทำ
โดยไม่นึก...ใฝ่จำ...ถึงส่วนรวม

เอาแต่ใช้...แต่ใช้...ทรัพยากร
เร่งถ่ายถอน...สูบสิ้น...จนกร่อนหลวม
เนรคุณ...แผ่นดิน...ไม่สำรวม
รอวันที่...น้ำท่วม...ล้างโลกเอย

ออฟไลน์ เพลงผ้า

  • อสรพิษกลอนผี

  • *
  • กระทู้: 100
  • กดถูกใจ: 3 ครั้ง
  • คะแนนกลอน 36
  • เพศ: หญิง
Re: โลกร้อนโว้ย
« ตอบกลับ #2 เมื่อ: มกราคม 15, 2010, 10:29:46 pm »

๐ ฤๅ..หิรัญม้วนแผ่นดิน..!! ๐
.
๐ ครืน,โครม..! กึกก้องกัมปนาท
เบื้องฟุตบาทแตกร้าวระนาวหิน
ดั่งเดชะหิหัญม้วนแผ่นดิน
พลิกรากนครินทร์ขึ้นชี้ฟ้า

๐ โลกผุกร่อนตามวัยไร้แรงยุด
ฤๅมนุษย์ตามใจในปรารถนา
ซํ้าซํ้าซํ้า..! กี่ครั้ง กี่หลั่งนํ้าตา
คงยากการเยียวยา แล้วบัดนี้

๐ หน่อวัตถุผุดเห็นมิเว้นวัน
ความวินาศก็เช่นกัน ไม่เลือกที่
มัจจุราชพร้อมคว้าทุกนาที
เสมอภาคคน-ผี มิต่างภพ

๐ ธรรมชาติทวงคืน ใช่หรือไม่
จึงละครั้ง การชดใช้ล้วนหลุมศพ
เคยเกรี้ยวกราดดุดันมหรรณพ
เคยวายุม้วนตลบชีวิต

๐ คือบทเรียนความเป็นและความตาย
หนักไปทางโหดร้ายขั้นวิกฤต
อย่ากล่าวโทษโลกชราสารทิศ
นั่นคือความพลาด-ผิดปุถุชน

๐ ปวดร้าว เมื่อธรรมชาติมอบบาดแผล
ตอบแทนการรังแกทุกแห่งหน
ไม่ละเว้นจะยากดีมีจน
หรือใครบ้างผละพ้นชะตากรรม

๐ เหลือเวลาไม่มากนับจากนี้
โลกเริ่มถี่สะเทือนเหมือนจะควํ่า
มหัตภัยเร่งระลอกตอกยํ้า
ล้วนระสํ่าระสายบนรายทาง

๐ รักเถิดกัน มวลมนุษย์อย่าหยุดรัก
ภัยก็หนักล้อมอยู่แต่ตรู่สาง
เห็นไหมเล่าเลือดกระเซ็นมิเว้นวาง
เชิงตะกอนแทบมิว่างดุ้นฟืนไฟ
..............
โดย เพลงผ้า
พลิ้วไหว ผุดผ่อง ล่องลม
 

Poem Tags:
 

Sitemap 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 




กลอน | เมนูอร่อย | สูตรอาหารเจ | ชูการ์ไกรเดอร์ | | ดาวน์โหลดเกมส์ฟรี | คำคม | อาหารสุขภาพ | เครื่องมือการเกษตร | ทศชาติชาดก | แบบเหล็กนั่งร้าน | วัสดุก่อสร้าง | รวม โน๊ตขลุ่ย | อาหารต้านมะเร็ง |

 

ติดต่อหรือแจ้งปัญหาได้ที่ กล่องข้อความ Facebook

POEM FLUTE MATERIAL KAMKOM SUGAR MENU CANCER HEALTH VEGETARIAN