ผู้เขียน หัวข้อ: พระรถเมรี  (อ่าน 43952 ครั้ง)

0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้

ออฟไลน์ กวีพเนจร

  • กวีพเนจร...บนโลกอักษรา
  • วารีกุญชรกลอนสรร

  • *
  • กระทู้: 638
  • กดถูกใจ: 2 ครั้ง
  • คะแนนกลอน 77
  • เพศ: ชาย
  • คนพเนจร...บนโลกอักษรา
Re: พระรถเมรี
« ตอบกลับ #12 เมื่อ: พฤษภาคม 24, 2010, 07:11:40 pm »


เจ้าเมรี ขี้เมา เขากลั่นแกล้ง
พระรถแสร้ง มอมเมา เจ้ายังหลง
เพียงแค่หวัง ดั่งใจคิด จิตจำนง
ลวงอนงค์ หวังเอาเนตร แก่มารดา

เมื่อเจ้าหลับ พี่ขยับ เจ้าไม่ตื่น
จึงนำคืน ดวงเนตร เหตุอาสา
จึงควบขับ จับเชือก เจ้าอาชา
แล้วจากลา สู่เมืองฟ้า ในราตรี

เจ้าเมรี ตื่นขึ้น มึนในหัว
มิเห็นผัว อยู่ไหน ล่ะเจ้าพี่
จึงติดตาม ถามยาม ในทันที
รู้ตัวดี ว่าเหล้า เขาทำกล

จึงออกติด ตามหา หวังได้พบ
ขอได้สบ ดวงพักตร์ พี่สักหน
แม้จะตาย หมายได้เห็น เพื่อเย็นยล
แม้กมล ข้าจักแตก แหลกทำลา

ออฟไลน์ ดินหญ้ากาช้ำ

  • รักนักกลอนกวีคลับทุกคนจ้า
  • ผู้ดูแลกวีคลับดอทคอม

  • *
  • กระทู้: 6,804
  • กดถูกใจ: 118 ครั้ง
  • คะแนนกลอน 183
  • เพศ: หญิง
    • youtube ดินหญ้ากาช้ำ Dinyakachum
Re: พระรถเมรี
« ตอบกลับ #13 เมื่อ: สิงหาคม 19, 2013, 07:28:17 am »

ต้องทรุดร่าง...ระร่ำรัก...อยู่่ริมฝั่ง
ทะเลกรด...ที่รั้งรัก...พระเจ้าพี่
โอ้ผัวรัก...พระรถ...ของเมรี
มาลาร้าง...ห่างหนี...มิเมตตา

หัวใจเมีย...เสียจริต...ต้องพิษโหด
เมื่อน้องหมด...ประโยชน์...พี่หมดหา
ด้วยศักดิ์ยักษ์...นี่หรือ...คือบัญชา
ให้รักเรา...โรยลา...สุดคว้าคืน

หยดน้ำตา...ยักษี...ไม่มีค่า
ที่จะดึง...ภัสดา...มาหวานชื่น
โอ้ความรัก...ที่หวัง...ว่ายั่งยืน
กลับขมขื่น...กลืนร้าง...ห่างไม่ดู

จึงสั่งสาร...ขานโศก...โชกน้ำตา
ก่อนจะลา...สังขาร...แสนอดสู
ชาตินี้น้อง...ชอกช้ำ...น้ำตาพรู
เที่ยวก้องกู่...ตู่ตาม...พี่หยามใจ

ขอชาติหน้า...ถ้ามี...พี่ตามบ้าง
ทุกหนทาง...วางกรรม...นำมาให้
กว่าจะสุข...สมหวัง...ดั่งฤทัย
ก็เมื่อใกล้...ใจคลั่ง...ดั่งเมรี

ออฟไลน์ ดินหญ้ากาช้ำ

  • รักนักกลอนกวีคลับทุกคนจ้า
  • ผู้ดูแลกวีคลับดอทคอม

  • *
  • กระทู้: 6,804
  • กดถูกใจ: 118 ครั้ง
  • คะแนนกลอน 183
  • เพศ: หญิง
    • youtube ดินหญ้ากาช้ำ Dinyakachum
Re: พระรถเมรี
« ตอบกลับ #14 เมื่อ: สิงหาคม 19, 2013, 02:08:06 pm »

น้องเมรีพี่รู้ฤทัยเจ้า
รักดุจเขากว้างใหญ่แผ่ไพศาล
รักที่มอบออกให้ไปชั่วกาล
ไม่มีวันลางเลื่อนเคลื่อนหายไป

เจ้าเป็นยักษ์พี่เป็นคนคงลำบาก
คงไม่อาจร่วมทนจนสลาย
รักน้องนี้พี่รู้อยู่ในใจ
แต่ก็ไม่อาจอยู่เคียงคู่กัน

...วิน พันธ์ดี....


เมื่อเราต่าง...เผ่าพันธุ์...กันเช่นนี้
มาทำดี...มอบรัก...ทำไมนั่น
ทำหวานหยอก...หวานเย้า...เหมาใดกัน
พอได้ดั่ง...ใจพลัน...พระผันลา

มาฆ่าน้อง...ทิ้งเสีย...เถิดเจ้าพี่
อย่าลาร้าง...ห่างหนี...อีกเลยหนา
มาพรากรัก...หักทิ้ง...ชิงดวงตา
ไยไม่ฆ่า...น้องเสีย...ให้สิ้นไป

....ดินหญ้ากาช้ำ...

 

Sitemap 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 




กลอน | เมนูอร่อย | สูตรอาหารเจ | ชูการ์ไกรเดอร์ | | ดาวน์โหลดเกมส์ฟรี | คำคม | อาหารสุขภาพ | เครื่องมือการเกษตร | ทศชาติชาดก | แบบเหล็กนั่งร้าน | วัสดุก่อสร้าง | รวม โน๊ตขลุ่ย | อาหารต้านมะเร็ง |

 

ติดต่อหรือแจ้งปัญหาได้ที่ กล่องข้อความ Facebook

POEM FLUTE MATERIAL KAMKOM SUGAR MENU CANCER HEALTH VEGETARIAN