ผู้เขียน หัวข้อ: กลอน กานติ ณ ศรัทธา เรื่อง ขอทาน  (อ่าน 7672 ครั้ง)

Poem Tags:

0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้

ออฟไลน์ ดินหญ้ากาช้ำ

  • รักนักกลอนกวีคลับทุกคนจ้า
  • ผู้ดูแลกวีคลับดอทคอม

  • *
  • กระทู้: 6,854
  • กดถูกใจ: 122 ครั้ง
  • คะแนนกลอน 183
  • เพศ: หญิง
    • https://web.facebook.com/dinya.kachum
กลอน กานติ ณ ศรัทธา เรื่อง ขอทาน
« เมื่อ: กรกฎาคม 16, 2009, 06:15:56 pm »

เรื่อง ขอทาน
แต่งโดย กานติ ณ ศรัทธา
จากหนังสือ รวมบทกวีท่ามกลางยุคสมัยขวัญใจเจ้า หน้า 30-31
พิมพ์ครั้งแรก 2532
สำนักพิมพ์ ต้นอ้อ
***********************
มากราบคอนกรีตริมถนน
ค้อมให้ตีนคนเต็มที่
มายอมให้เหยียดย่ำยี
ว่าสิ่งบัดสีสังคม

มาอยู่ให้เห็นเป็นสัตว์
กาลีวิบัติสั่งสม
เป็นสิ่งเปื่อยเน่าโสมม
เหม็นแก่เทวดมเทวดา

ยามมือไหว้ของอหงิก
เหมือนขันอยากพลิกคว่ำหน้า
อายหมื่นอายแสนสายตา
ของผู้ผ่านมาผ่านไป

สมเพชแก่ผู้ผ่านพบ
ภาพเหมือนซากศพสั่นไหว
ท่ามดงผู้ดีมีใคร
จักมาเขาใจขอทาน

บ้านนี้เมืองนี้ประเทศนี้
กราบสีกากีสีทหาร
ไหว้เครื่องแบบราชการ
อำนาจบันดาลบูชา

ยิ่งรวยยิ่งเทอดสูงแสน
ยากจนเหยียบแบน-ขี้ข้า
สวรรค์วิมานมารยา
นรกตำตาเต็มเมือง

ขอทานการไหว้ไร้ผล
อยู่เป็นเศษคนต่อเนื่อง
ปลดฝันลงเผาเปล่าเปลือง
ลากร่างซีดเหลืองวันวัน




ออฟไลน์ คนริมคลอง

  • กินนรอัครกวี

  • *
  • กระทู้: 458
  • กดถูกใจ: 3 ครั้ง
  • คะแนนกลอน 67
  • เพศ: ชาย
Re: กลอน กานติ ณ ศรัทธา เรื่อง ขอทาน
« ตอบกลับ #1 เมื่อ: กรกฎาคม 16, 2009, 09:45:30 pm »

เรื่อง ขอทาน
แต่งโดย กานติ ณ ศรัทธา
จากหนังสือ รวมบทกวีท่ามกลางยุคสมัยขวัญใจเจ้า หน้า 30-31
พิมพ์ครั้งแรก 2532
สำนักพิมพ์ ต้นอ้อ
***********************
มากราบคอนกรีตริมถนน
ค้อมให้ตีนคนเต็มที่
มายอมให้เหยียดย่ำยี
ว่าสิ่งบัดสีสังคม

มาอยู่ให้เห็นเป็นสัตว์
กาลีวิบัติสั่งสม
เป็นสิ่งเปื่อยเน่าโสมม
เหม็นแก่เทวดมเทวดา

ยามมือไหว้ของอหงิก
เหมือนขันอยากพลิกคว่ำหน้า
อายหมื่นอายแสนสายตา
ของผู้ผ่านมาผ่านไป

สมเพชแก่ผู้ผ่านพบ
ภาพเหมือนซากศพสั่นไหว
ท่ามดงผู้ดีมีใคร
จักมาเขาใจขอทาน

บ้านนี้เมืองนี้ประเทศนี้
กราบสีกากีสีทหาร
ไหว้เครื่องแบบราชการ
อำนาจบันดาลบูชา

ยิ่งรวยยิ่งเทอดสูงแสน
ยากจนเหยียบแบน-ขี้ข้า
สวรรค์วิมานมารยา
นรกตำตาเต็มเมือง

ขอทานการไหว้ไ้ร้ผล
อยู่เป็นเศษคนต่อเนื่อง
ปลดฝันลงเผาเปล่าเปลือง
ลากร่างซีดเหลืองวันวัน




เหมือนเดิม นายสันติ ก็ยังคงรากเง้าของอุดมการณ์ไว้...ไม่เคยเปลี่ยนแปลง (อิอิ)
.....ฟุตบาท วิถี ริมถนน
หลายคน เดินอย่าง สุขขี
ว่าคน จนเลว อัปรีย์
ไร้ศักดิ์ ไร้ศรี ในกมล.....
.....ใครเห็น มองว่า เป็นสัตว์
สารพัด สบัด อัดถม
เปรียบเป็น เช่นดั่ง อาจม
ลับลม ใครรู้ ดูพา.....
.....บางคน มือง่อย คอยหงิก
ระรี้ ระริก คว่ำหน้า
บางคน สูญเสีย ดวงตา
ใครหนา ว่าเรา ช้ำใจ.....
.....สมเพช ขอทาน พานพบ
อยากกลบ หลบเลี่ยง เพียงได้
เศษเงิน ผู้มี น้ำใจ
ที่ได้ ทำบุญ สุนทาน.....
.....บ้านนี้ เมืองนี้ ฉ้อฉล
บางคน ไหว้สี ทหาร
กากี ขี้ม้า ตระการ
ราชการ เชิดชู บูชา.....
.....ยิ่งยศ ยิ่งใหญ่ สูงศักดิ์
พิทักษ์ ปกปักษ์ รักษา
สุดท้าย ใช้เล่ห์ มารยา
ตำรา ของชน คนเมือง.....
.....เศษเงิน กราบไหว้ ได้ผล
เศษคน แจกจ่าย ฟุ้งเฟื้อง
แต่สิ่ง ที่ให้ ได้เคือง
เสือกมี แดงเหลือง ทำไม?.....
(นั่นดิ เน้อะ จะไปแยกสีเสื้อกันทำไมเน้อะ อิอิ)

Poem Tags:
 

Sitemap 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 




กลอน | เมนูอร่อย | สูตรอาหารเจ | ชูการ์ไกรเดอร์ | | ดาวน์โหลดเกมส์ฟรี | | อาหารสุขภาพ | เครื่องมือการเกษตร | ทศชาติชาดก | แบบเหล็กนั่งร้าน | วัสดุก่อสร้าง | รวม โน๊ตขลุ่ย | อาหารต้านมะเร็ง |

 

ติดต่อหรือแจ้งปัญหาได้ที่ กล่องข้อความ Facebook

POEM FLUTE MATERIAL KAMKOM SUGAR MENU CANCER HEALTH VEGETARIAN