ผู้เขียน หัวข้อ: ตำนาน..สาวหิมะ  (อ่าน 8856 ครั้ง)

Poem Tags:

0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้

ออฟไลน์ ดินหญ้ากาช้ำ

  • รักนักกลอนกวีคลับทุกคนจ้า
  • ผู้ดูแลกวีคลับดอทคอม

  • *
  • กระทู้: 6,728
  • กดถูกใจ: 112 ครั้ง
  • คะแนนกลอน 183
  • เพศ: หญิง
ตำนาน สาวหิมะ ภาค 3 ตอน บุกเมืองน่านผลาญใจหวังต่อตี 2
« ตอบกลับ #3 เมื่อ: พฤศจิกายน 03, 2008, 12:48:40 pm »

ตำนาน สาวหิมะ  ภาค 3 ตอน บุกเมืองน่านผลาญใจหวังต่อตี 2
ณ ดินแดน...หิมะ...งานยิ่งใหญ่
ฉลองชัย...เสร็จศึก...เมื่อนอตสิ้น
องค์ชายห้า...ที่เคย...รักยุพิน
มายังถิ่น...เคยรัก...เคยมอบใจ

แม้ไม่มี...อีกแล้ว...องค์อัลฟา
ก็ยังอยาก...มาหา...แม่แก้มใส
น้องแอมเจ้า...สวยขึ้น...ผิดตาไป
เริ่มหลงใหล...แย่งรัก...พระทัยนาง

ส่วนลิงน้อย...ก็พา...เพื่อนมาเพียบ
ลบความเงียบ...จากเมือง...ให้หนีห่าง
โดเรมอน...ส่งไฟ...ถวายนาง
จะนำทาง...บ้านเมือง...ให้ปลอดภัย

ทหารส่ง...ราชสาสน์...ให้องค์หญิง
แล้วต้องนิ่ง...เมืองน่าน...เป็นไฉน
ถึงกล้ามา...ขอเมือง...สุดแปลกใจ
ทำอย่างไร...ดีหนา...ห้าพระองค์

ห้าองค์ชาย...บอกว่า...เราจะสู้
ให้มันรู้...กันไป...ใครสูงส่ง
ถิ่นเมืองน่าน...หรือจะ...มายืนยง
ด้วยไม่คง...มั่นใน...ความสัมพันธ์

Chonlatid
...Poorin...Tour...Nummon
Kanvala...รุ่มร้อน...ด้วยใจมั่น
บังอาจนัก...เมืองน่าน...หมายประจัญ
ไม่มีวัน...ปรองดอง...สองธานี

การ์ฟิวส์ก็...บอกว่า...ไม่ต้องกลัว
ภัยพิบัติ...มืดมัว...ยังผ่านได้
โดเรมอน...ก็ย้ำ...ถึงดวงไฟ
ที่ย้อน...เวลามาให้...แด่พระนาง

ถ้าเช่นนั้น...เราจะบอก...ว่าไม่ให้
องค์หญิงแปลง...สมใจ...กับคำอ้าง
ตรงตามแผน...จัดไว้...ในเส้นทาง
แห่งรักร้าง...เจ็บแสบ...ที่เคยมี

บุกมาถึง...แดนหิมะ...ที่ฝังร่าง
ไม่มีทาง...แพ้แน่...ศึกครั้งนี้
หัวใจเจ็บ...สุดช้ำ...ถูกย่ำยี
ผสมกัน...สุดที่...จะบีฑา

แม้องค์หญิง...อัลฟา...ก็ไม่รู้
ว่าศัตรู...คือนอต...ที่ซ่อนหน้า
ด้วยพิษแค้น...สองดวง...รวมชะตา
สุดจะหา...ผู้ใด...มาช่วยเมือง

องค์หญิงน่าน...ทำไม...ทำแบบนี้
มาราวี...คนที่...ไม่รู้เรื่อง
เราทำสิ่ง...ใดให้...ท่านขัดเคือง
จึงสืบเนื่อง...มาถึง...ศึกสงคราม

แค่หมั่นไส้...เท่านั้น...จะได้ไหม
อยากได้ไฟ...กลางเมือง...ที่เขาว่า
ทนทุกอย่าง...กลางเมือง...เฟื่องศักดา
ที่พี่เจ้า...หลอกมา...นั้นกลับไป

อันดวงไฟ...นั้นดับ...ไปนานแล้ว
ท่านจะแว่ว...สิ่งนั้น...หาถูกไม่
ถ้าเช่นนั้น...หม่อมฉัน...ขออภัย
ช่วยรับไป...ดอกไม้...แห่งภูพิงค์

สามารถช่วย...ดวงไฟ...ให้ลุกได้
ขออะไร...ก็สม...ใจทุกสิ่ง
องค์หญิงอัล...อาจฟื้น...มาได้จริง
อย่าเฉยนิ่ง...รับไป...เพื่อบ้านเมือง

รับดอกไม้...กราฟซ่า...ที่ซ่อนเล่ห์
แอมก็เซ...ถลา...หน้าซีดเหลือง
ห้าองค์ชาย...แย่งมา...ก็ต้องเคือง
ตายต่อเนื่อง...จนหมด...ทั้งแผ่นดิน

ในที่สุด...ตัวข้า...ก็ชนะ
มันช่างสะ...ใจนัก...เมื่อแค้นสิ้น
แดนหิมะ...ต่อไป...จะไม่ยิน
จะมีแต่...แดนถิ่น...รุ้งตะวัน

แม่มด...Poonyawee...เมื่อทราบเรื่อง
ว่าชาวเมือง...หิมะ...มลายสิ้น
กลายเป็นเมือง...แห่งแดด...แผดไอดิน
จะใช้สิน...ดินหญ้ากา...ช่วยอย่างไร

สาวอัลฟา...ก็สลาย...ไม่กลับร่าง
ถูกตะวัน...อำพราง...จนหมองไหม้
นอตอีที...นี่ร้าย...เกินอภัย
หรือหัวใจ...ไม่เหลือ...รักหญิงอัล

วิกานดา...ใจหนึ่ง...ก็ยังรัก
แม้อกหัก...ก็ภักดิ์...รักไม่ผัน
เห็นNineten...เจ็บปวด...ก็จาบัลย์
แต่อีกใจ...ก็อยากหั่น...ให้อับปาง

เพราะสูดกลิ่น...วิญญาณร้าย...นอตไปมาก
ความดีจึง...ตีจาก...แล้วเริ่มห่าง
เมื่อดีหมด...วันใด...ใจแสนบาง
จะถูกตี...ตาราง...กักขังใจ

นอตอีที...จะมี...พลังมาก
โลกจะต้อง...ลำบาก...ถ้าเป็นใหญ่
ไม่มีใคร...ต่อตี...อีทีไฟ
โรคจะไหม้...เป็นจุน...หากต้องการ

มีทางเดียว...ต้องสละ...ชีวิตหนึ่ง
เพื่อสื่อถึง...ดวงไฟ...ที่สังหาร
และดินหญ้า...กาที่...มีตำนาน
ณ วิมาน...จอมทอง...ของเมืองใย

อัศวิน... bestsa...ก็ตายแล้ว
จะไปแว่ว...วอนใคร...มาช่วยได้
โดเรมอน...การ์ฟิวส์...ส่งดวงไฟ
นี่ใช่ไหม...แม่มด...ที่ต้องการ

นี่ดวงไฟ...ในอดีต...ที่สูญสิ้น
กลับมายัง...แผ่นดิน...ที่เคยผลาญ
นอตอีที...ลงได้...อย่างร้าวราน
อภินิหาร...อะไร...จึงได้คืน

แค่ย้อน...เวลาไป...ก็เท่านั้น
เพราะว่าฉัน...โดเร...นี่แหละฝืน
ไปเอามา...หลังจาก...ที่นอตครืน
เพื่อมายื่น...ให้องค์หญิง...ป้องบัลลังก์

กลายเป็นว่า...หายไป...เพราะโดเร
ที่เถล...มาเอา...ไปไม่ยั้ง
ถ้าไม่เอา...ดวงไฟ...ก็คงยัง
จะอยู่ยั่ง...ยืนยง...ตรงกลางเมือง

เอาล่ะเจ้า...โดเร...กับการ์ฟิวส์
ไปตามทิว...เขาสูง...เพื่อสืบเนื่อง
หาใจทราม...ยามเหงา...ที่ชำเลือง
ตามองไป...ยังเบื้อง...ทิศอุดร

ต้นใจทราม...ยามเหงา...ผลสาวสุก
ตาจะลุก...มองตรง...แสนออดอ้อน
ถ้าผลไหน...ชำเลือง...ไม่เว้าวอน
จะมีพร...ขอได้...หนึ่งประการ

เมื่อได้แล้ว...ให้ขอ...พบเมืองใย
เพื่อขอใจ...พันดวง...ที่สังหาร
มาเรียงร้อย...เป็นดอก...แล้วใส่พาน
ให้เจ้านาง...อ๊ออ๋อย...ปล่อยมนต์ตรา

เชื่อมดวงใจ...เป็นต้น...ชุบชีวิต
ด้วยดวงจิต...พันดวง...เป็นดินหญ้า
กาที่แสน...ศักดิ์สิทธิ์...แล้วนำมา
ให้แก่ข้า...แม่มด...เข้าพิธี

จากนั้นก็...ต้องสังเวย...หนึ่งชีวิต
เพื่ออุทิศ...ให้ไฟ...กลางเมืองนี้
ลุงโชติช่วง...เหมือนดั่ง...ครั้งอีที
ด้วยอัลฟา...นี้พลี...ชีพฆ่ามัน

เมื่อทุกอย่าง...หาได้...มาพร้อมแล้ว
ลิงน้อยแว่ว...วิ่งวน...ดวงใจสั่น
องค์หญิงแอม...มาดับ...ก็เพราะมัน
ข้าจะบั่น...มันด้วย...ตัวข้าเอง

แล้วโดดเข้า...กองไฟ...กลางใจเมือง
เพื่อสืบเนื่อง...ตำนาน...หวังจะเร่ง
โดเรมอน...ฉุดไว้...ใจวังเวง
ด้วยถูกเร่ง...ให้จับ...ลิงน้อยมา

ฝ่ายการ์ฟิวส์...ก็ถูก...สะกดใจ
ให้หลงใหล...ดินหญ้า...เป็นหนักหนา
จึงกลืนกิน...จนหมด...ไม่เหลือยา
ด้วยใจบ้า...เพ้อคลั่ง...ดั่งต้องมนต์

ดอกกราฟซ่า...อีที...มีพิษร้าย
ทุกคนต้อง...วางวาย...ใจสับสน
อย่าหวังจะ...ฆ่าได้...ดั่งใจตน
ถ้าหมดฝน...นี่แล้ว...จะนิรันดร์

ก่อนตะวัน...ลับฟ้า...ข้าผู้นี้
จะกลับเป็น...อีที...ที่คงมั่น
ไม่มีใคร...กล้าหมาย...มาโรมรัน
เพราะข้านั้น...จะยิ่ง...ใหญ่เหนือใคร

และไม่หลง...เลห์รัก...ใครอีกแล้ว
จะไม่แว่ว...ในรัก...ใครที่ไหน
จะฉลาด...ไม่หลง...คำหญิงใด
จะเป็นผู้...ยิ่งใหญ่...ให้กราบกัน

แม่มด...Poonyawee...หมดทางสู้
หนึ่งชีวิต...หารู้...คือเรานั้น
ตายเสียเถอะ...อีที...ที่โรมรัน
ข้าจะบั่น...ชีวิต...ในดวงไฟ

แต่ไม่สม...ดั่งใจ...ของแม่มด
แสนรันทด...อีที...หยั่งรู้ได้
เพราะไฟแค้น...จากนาง...ผู้หมางใจ
วิกานดา...เชื้อสาย...Poonyawee

เมื่อดวงไฟ...ถูกฝน...ก็ใกล้ดับ
แสงตะวัน...ใกล้จะลับ...อยู่เร็วรี่
ไม่เหลือใคร...อีกแล้ว...คงไม่มี
ข้าอีที...นี้คง...สมดั่งใจ

ฝ่ายเจ้านาง...อ๊ออ๋อย...ส่งใยยั้ง
ด้วยพลัง...ทั้งหมด...ขอมอบให้
ดวงตะวัน...อย่าลับ...อย่าดับไป
ยั้งดวงไฟ...บังฝน...รอคนดี

แต่เมื่อสูด...กลิ่นหอม...ของกราฟซ่า
ก็เกิดบ้า...ปล่อยใย...อย่างเร็วรี่
พันรอบกาย...ชาวเมือง...ที่มากมี
ไม่อาจหนี...มาได้...ด้วยต้องมนต์

บูรณา...ดาบดี...ให้ร้อนรุ่ม
ด้วยวิญญาณ...ใจสุม...นี้ดั้นด้น
สาวหิมะ...สิงดาบ...ปราบผจญ
แทงร่างนาง...กลางฝน...หล่นกลางไฟ

วิกานดา
...ร้อนรุ่ม...เมื่อถูกเผา
ด้วยความเขลา...เผลอจิต...จึงหม่นไหม้
ให้รุ่มร้อน...กายา...กลางดวงไฟ
อึกหนึ่งใจ...ขอให้...พ้นมนตรา

หนึ่งชีวิต...พลีให้...ดวงไฟแล้ว
ก็ผ่องแผ้ว...โชติช่วง...ดวงไฟกล้า
เผาดอกไม้...อีที...ในพริบตา
เมื่อกราฟซ่า...ดับสิ้น...คนก็คืน

นอตอีที...มั่นในรัก...วิกานดา
เกิดมาเพื่อ...ถูกฆ่า...อย่างขมขื่น
รักที่หวัง...ว่ารัก...จะยั่งยืน
ต้องสะอื้น...เจ็บช้ำ...ฉ่ำน้ำตา

ทุกชีวิต...คืนกลับ...มาอีกครั้ง
ด้วยพลัง...แห่งรัก...องค์อัลฟา
คือรานี...ป้องเมือง...เฟื่องศักดา
ราชินี...คู่ฟ้า...เมืองตำนาน

ออฟไลน์ ดินหญ้ากาช้ำ

  • รักนักกลอนกวีคลับทุกคนจ้า
  • ผู้ดูแลกวีคลับดอทคอม

  • *
  • กระทู้: 6,728
  • กดถูกใจ: 112 ครั้ง
  • คะแนนกลอน 183
  • เพศ: หญิง
ตำนานสาวหิมะ ภาค 4 ตอน ลิงน้อยสุดที่รัก 1
« ตอบกลับ #4 เมื่อ: พฤศจิกายน 03, 2008, 12:50:01 pm »

ตำนานสาวหิมะ ภาค 4 ตอน ลิงน้อยสุดที่รัก 1
องค์หญิงแอม...ประกาศ...วันเลือกคู่
หวังจะมี...ยอดชู้...มาปกป้อง
บัลลังก์ราช...แดนหิมะ...เชิญประลอง
ด้วยสมอง...โอบอุ้ม...เจ้าดวงไฟ

ด้วยดวงไฟ...ศักดิ์สิทธิ์...ที่เกิดก่อ
ข้าอยากขอ...ท่านช่วย...หน่อยได้ไหม
ช่วยหาคู่...ที่รัก...ที่จริงใจ
โอ้ดวงไฟ...ช่วยหา...ให้ข้าที

แม่มด...poonyawee...จึงเสนอ
คนที่เพ้อ...มองหา...ไม่ใกล้ที่
ใครที่โอบ...ดวงไฟ...แล้วไม่มี
รอยไหม้แม้...สักที่...คือตัวจริง

เจ้าลิงน้อย...หลงรัก...แต่ไร้สิทธิ์
ได้แต่คิด...เศร้าใจ...ยอมไกลมิ่ง
ดั้นด้นไป...อยู่ป่า...ที่เคยอิง
ยอมใจสิงห์...ทิ้งนาง...อย่างจำนน

ถึงต้นไม้...yui-yui...ก็กราบก้ม
ข้าไม่สม...ในรัก...สิ้นกุศล
เกิดเป็นลิง...หรือจะชิง...ใจน่ามล
มันเจ็บซ้น...หัวใจ...ลิงเสียจัง

ต้นไม้จ๋า...ดินหญ้า...จงช่วยด้วย
ให้คนสวย...รักข้า...เพียงสักครั้ง
เจ้าลิงเอ๋ย...ต้นใจทราม...คือพลัง
ขอพรได้...หนึ่งครั้ง...จงรีบไป

ต้นใจทราม...ยามเหงา...ข้าขอพร
ให้งามงอน...รักข้า...จะได้ไหม
ขอให้ข้า...เป็นคน...สมตั้งใจ
จบคำพร...เกิดใหม่...ได้เป็นคน

โปริสาท...ตนกินตน...ได้ล่วงรู้
เจ้าโฉมตรู...หญิงแอม...ลิงมันสน
นึกถึงพี่...ชายนอต...ที่ถูกดล
ให้เจ็บซ้น...เพราะสตรี...แห่งแดนไกล

อย่ามีสุข...สมหวัง...กันเลยหนา
กูจะตาม...ไปล่า...ไปขับไล่
ไปแย่งชิง...ไฟพี่...ที่ให้ไป
กลับมาไว้...ยังแดน...ที่เคยเนา

แล้วแปลงร่าง...เป็นลิงน้อย...ไปคอยรัก
รู้ว่าแอม...นี้รัก...หวังคลอเคล้า
ติดที่ชาติ...กำเนิด...ของนงเยาว์
ไม่อาจเนา...แนบลิง...ทิ้งชะตา

แล้วบดบัง...ดวงไฟ...จริงเอาไว้
ปลอมดวงไฟ...อันใหม่...แล้วอาสา
เมื่อไม่มี...ชายใด...รอดอาญา
ลิงเช่นข้า...จะโดด...เข้าไปเอง

ฝ่ายลิงน้อย...ตัวจริง...ยังไม่ถึง
องค์ชายห้า...ก็อึ้ง...เราไม่เก่ง
ลิงอย่างเจ้า...ก็แค่...สิ่งเส็งเคร็ง
พี่ลิงเร่ง...โดดเถิด...อย่าใส่ใจ

โปริสาท...ลิงปลอม...จึงโดดเข้า
ก็ถูกเผา...กลายกลับ...เป็นคนใหม่
คำสาบร้าย...หายแล้ว...นะแก้วใจ
คำสาบไม่...ผลาญแล้ว...นะแก้วตา

เมื่อลิงน้อย...ตัวจริง...ดิ่งมาถึง
ก็ต้องอึ้ง...คำลือ...ถือปัญหา
อะไรกัน...ลิงน้อย...กับกานดา
เรานี่หนา...คือลิง...เราตัวจริง

องค์หญิงแอม...หม่อมฉัน...คือลิงน้อย
ที่เฝ้าคอย...หยอกเย้า...กับองค์หญิง
ข้าคือลิง...น้อยที่...เคยแนบอิง
ไยมาทิ้ง...ลิงน้อย...ไปเคียงมัน

ก็เห็นอยู่...ว่าท่าน...นั้นเป็นคน
ไยมาค้น...หาความ......พี่ลิงนั่น
เรียกหม่อมฉัน...นี่ว่า...องค์ชายone
28...เท่านั้น...ก็เพียงพอ

โอ้ฝ่าบาท...หม่อมฉัน...เที่ยวดั้นด้น
ไปหาผล...ใจทราม...เพื่อจะขอ
ให้ร่างกาย...เป็นคน...มาพะนอ
กลับมาท้อ...แท้ใจ...ในร่างคน

ออกไปเสีย...ให้พ้น...อย่ามาตู่
ใครเขาดู...ก็รู้...อย่ามาพ่น
คำหลอกลวง...เมืองข้า...อย่ามาปน
ข้าไม่สน...แม้เจ้า...จะพูดจริง

ออฟไลน์ ดินหญ้ากาช้ำ

  • รักนักกลอนกวีคลับทุกคนจ้า
  • ผู้ดูแลกวีคลับดอทคอม

  • *
  • กระทู้: 6,728
  • กดถูกใจ: 112 ครั้ง
  • คะแนนกลอน 183
  • เพศ: หญิง
ตำนานสาวหิมะ ภาค 4 ตอน ลิงน้อยสุดที่รัก 2
« ตอบกลับ #5 เมื่อ: พฤศจิกายน 03, 2008, 12:51:51 pm »

ตำนานสาวหิมะ ภาค 4 ตอน ลิงน้อยสุดที่รัก 2

เจ้าลิงน้อย เจ็บปวด ยอมไกลจาก
ต้องจำพราก จากนาง โอ้ยอดมิ่ง
สุดที่รัก ของข้า มาลืมลิง
จำต้องทิ้ง จากลา หาของดี

ต้น yui-yui เจ้าข้า ช่วยลิงหน่อย
เจ้าลิงน้อย ฟังข้า นับจากนี้
จงเดินทาง ไปยังทิศ หรดี
จะมีคน ผิงดาว ช่วยชี้นำ

โปริสาท ถูกสาบ ให้ร้อนรุ่ม
ไม่อาจอุ้ม นารี เพราะพี่ย้ำ
เอาดวงไฟ ไปให้ คนใจดำ
ช่างถลำ ทำเพื่อ สาวเมืองไกล

ดวงไฟที่ พ่อสู่ อุตส่าห์สร้าง
พี่มาถาง มันออก เอาไปให้
ทั้งที่รู้ ว่าค่า แห่งดวงไฟ
จะทำให้ คำสาบ นั้นจางลง

พี่นอตต้อง ตายซ้ำ ช้ำดวงจิต
ข้าก็ถูก ยาพิษ ติดประสงค์
แตะสตรี ไม่ได้ พี่ไม่ปลง
กลับเอาไฟ ไปส่ง ให้เจ็บกาย

ข้าจะนำ ดวงไฟ กลับไปอยู่
เพื่อครองคู่ หญิงแอม ดั่งใจหมาย
หยุดเดี๋วยนี้ พี่ลิง โอ้ยอดชาย
มาฆ่าน้อง ให้ตาย ก่อนพี่ยา

พี่จะนำ ดวงไฟ ไปที่ไหน
ถอยออกไป ให้พ้น จะดีกว่า
ดวงไฟนี่ พี่ข้า เคยให้มา
ข้านี่แหละ จะพา มันกลับไป

พี่ลิงน้อย เอาอะไร มาตรัสเรา
เจ้าอย่าเหมา หญิงแอม ฟังเอาไว้
เรามิใช่ องค์ชายone อย่างเข้าใจ
และไม่ใช่ ลิงตัวไหน ในแผ่นดิน

ข้าคือน้อง ชายของ อีทีนอต
ที่หวังกอด หญิงอัล จนตัวสิ้น
นามโปริสาท ตนกินตน ไม่ยลยิน
ถ้าโมโห ข้าจะกิน ให้สิ้นคน

เจ็บปวดมาก ไหมล่ะ กับความรัก
ที่ถูกผลัก ลงเหว สิ้นกุศล
เจ้าลิงน้อย อุตส่าห์ กลายเป็นคน
ยังไม่พ้น ความเจ็บ มาอยู่เคียง

ขอเห็นหน้า หญิงอัล สักหน่อยเถิด
หญิงที่ทำ ให้เกิด เปิดความเสี่ยง
หญิงที่มี แต่จิต ที่ลำเอียง
หญิงที่เพียง หมายหลอก หัวใจชาย

เมื่อได้พบ รูปนาง สาวหิมะ
แทบผละ หลงรัก ปักใจหมาย
นี่นะหรือ ต้นเหตุ แห่งความตาย
ของพี่ชาย แห่งข้า สวยเหลือเกิน

ข้ารู้ว่า ใจเจ้า ยังคงอยู่
โปรดจงรับ รู้ไว้ แต่เนิ่นๆ
ถ้าเจ้าไม่ หาทาง มาร่วมเดิน
เมืองหิมะ จะเผชิญ กับทุกข์ใจ

ข้าจะดูด ความจำ ของน้องเจ้า
มาแนบเนา เคียงข้าง อยู่ใกล้ๆ
ถ้ารักน้อง ขอให้ เจ้าตามไป
เอาดวงไฟ ไปแลก กับความจำ

บอกลิงน้อย ถ้ามัน กลับมาถึง
ให้มันดึง ดวงไฟ อย่าให้ช้ำ
มันผู้เดียว แตะได้ ด้วยใจธรรม
ดวงไฟนำ รักให้ อีกไม่นาน

พรที่ขอ จะหมด เมื่อสิ้นแสง
ตะวันแดง ลาลับ นั้นคือสาร
ชิวิตของ แอมน้อง จะวายปราณ
นอกจากผ่าน จุมพิต ปลิดวิญญาณ

คนผิงดาว บอกว่า ใต้ผืนฟ้า
มีลีลา ดีอยู่ ในหมู่ม่าน
ถ้านำมัน มาได้ ใจร้าวราน
จะเบิกบาน สดใส ไม่ช้ำตรม

ข้าต้องการ ช่วยนาง นี้เท่านั้น
ถ้านำมัน มาได้ ข้าจะบ่ม
รักฝากดาว สื่อใจ ไปกับลม
ข้าจะให้ พรพรหม เจ้าหนึ่งพร

ข้าผิงดาว รอรัก มานานเนิ่น
ต้องเผชิญ ความหนาว รอคนอ้อน
ข้ามีพร มากมาย แต่ไร้พร
ที่จะวอน ช่วยข้า ให้สมใจ

เมื่อได้ต้น ลีลาดี นี้มาแล้ว
ก็แน่แน่ว ดิ่งมา พบไม้ใหญ่
ผู้ใดได้ กินผล จะเปลี่ยนไป
เก็บเอาไว้ ซิลิง ต้องใช้มัน

เมื่อผิงดาว ได้บ่มต้น ลีลาดี
ก็มอบพร บทพลี ให้ลิงมั่น
จงเก็บไว้ ใช้ตอน ที่สำคัญ
มิเช่นนั้น เจ้าจะ ต้องเสียใจ

ราชินะ หิมะ องค์อัลฟา
ไม่อาจฟื้น กลับมา น้ำตาไหล
เป็นหิมะ โถมทับ ดับเมืองไกล
ลิงน้อยดั้น มาใกล้ ใยไม่มี

นี่เมืองเรา หายลับ ไปแล้วหรือ
เจ้าก็คือ ลิงน้อย อย่าถอยหนี
เรานี่ไง หญิงอัล ฟังให้ดี
ด้วยบัดนี้ น้องเรา มีอันเป็น

เจ้ารีบนำ ดวงไฟ ไปยังเมือง
ของต้นเรื่อง โปริสาท แล้วฆ่าเข่น
มันด้วยผล น้ำตาริน ให้กระเด็น
อย่าใจเย็น รีบไป แย่งกลับมา

ความทรงจำ น้องเรา อยู่ที่นั่น
ไม่กี่วัน ตะวัน จะลับฟ้า
ข้ารั้งไว้ รอวัน เจ้ากลับมา
รีบเถิดหนา เวลา ไม่รอรี

Poem Tags:
 

Sitemap 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 




กลอน | เมนูอร่อย | สูตรอาหารเจ | ชูการ์ไกรเดอร์ | | ดาวน์โหลดเกมส์ฟรี | คำคม | อาหารสุขภาพ | เครื่องมือการเกษตร | ทศชาติชาดก | แบบเหล็กนั่งร้าน | วัสดุก่อสร้าง | รวม โน๊ตขลุ่ย | อาหารต้านมะเร็ง |

 

ติดต่อหรือแจ้งปัญหาได้ที่ กล่องข้อความ Facebook

POEM FLUTE MATERIAL KAMKOM SUGAR MENU CANCER HEALTH VEGETARIAN