ผู้เขียน หัวข้อ: หนุ่มน้อยด้อยค่า กับนางฟ้าขี้โมโห  (อ่าน 6758 ครั้ง)

Poem Tags:

0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้

ออนไลน์ ดินหญ้ากาช้ำ

  • รักนักกลอนกวีคลับทุกคนจ้า
  • ผู้ดูแลกวีคลับดอทคอม

  • *
  • กระทู้: 6,838
  • กดถูกใจ: 121 ครั้ง
  • คะแนนกลอน 183
  • เพศ: หญิง
    • https://web.facebook.com/dinya.kachum
Re: หนุ่มน้อยด้อยค่า กับนางฟ้าขี้โมโห
« ตอบกลับ #9 เมื่อ: สิงหาคม 16, 2009, 11:47:41 am »

แค่คนธรรมดา ...
ที่แอบรักนางฟ้า ขี้โมโห
ต้นแห่งรักค่อย - ค่อย เริ่มเติบโต
แม้นางฟ้าขี้โมโห ... ไม่เคยมอง

ฉัน ... อาจจะด้อยค่า
แต่ความรักที่ก่อมา ไม่เป็นสอง
ไม่ได้หวังให้ใคร หันมามอง
แค่แอบจับแอบจอง ... อยู่ไกล - ไกล

ขอรักนางฟ้า ... อยู่ตรงนี้
ไม่ก้าวก่ายพื้นที่ เชื่อใจได้
แค่ความสุขเล็ก - เล็ก ... ภายในใจ
เพียงพอแล้วสิทธิ์ที่ได้ ... ไ ด้ รั ก เ ธ อ

สิทธิ์รักข้า...อย่าหมาย...จะได้รับ
ขอเรียกกลับ...ทั้งหมด...ไม่ยกให้

สิทธิ์ของเจ้า...คืออยู่ห่าง...ห้ามอาลัย
ไม่มีสิทธิ์...ฝันใฝ่...ข้าไม่ยอม

ออนไลน์ ดินหญ้ากาช้ำ

  • รักนักกลอนกวีคลับทุกคนจ้า
  • ผู้ดูแลกวีคลับดอทคอม

  • *
  • กระทู้: 6,838
  • กดถูกใจ: 121 ครั้ง
  • คะแนนกลอน 183
  • เพศ: หญิง
    • https://web.facebook.com/dinya.kachum
Re: หนุ่มน้อยด้อยค่า กับนางฟ้าขี้โมโห
« ตอบกลับ #10 เมื่อ: สิงหาคม 16, 2009, 11:53:15 am »

สำคัญตัวว่าเด่นเช่นนางฟ้า
ลืมเผ่ากาทำตัวเทียมฝูงหงส์
อวดอ้างเด่นเหยียบย่ำเหล่าเผ่าพงษ์
สักวันคงรู้สึกสำนึกเอง

ถึงจะเป็นคนน้อยน้อยที่ด้อยค่า
ใช่ให้มาเหยียดย่ำทำข่มเหง
ศักดิ์ศรีมีอย่าคิดว่ากลัวเกรง
ใช่นักเลงแต่เป็นคนเหมือนเหมือนกัน

เรานางฟ้า...เย่อหยิ่ง...ใช่อวดตัว
ประกาศทั่ว...เลิศฟ้า...อยู่อย่างนั้น
เจ้าต่างหาก...เอาใจ...มาพัวพัน
พอผิดหวัง...ก็พาล...ไม่กลัวเกรง

เรามันหลง...ลืมตัว...เทียมหงษ์ฟ้า
หลงเมฆา...ทิ้งรัง...ทำข่มเหง
แม้นเรากา...เราก็รับ...แก่ตัวเอง
มิได้เบ่ง...อวดอ้าง...อย่างเข้าใจ

ออฟไลน์ ภ.ภาพวาด

  • คนไม่เปลี่ยนใจแต่ใจคนก็เปลี่ยนคน
  • กวีเอกแห่งสำนัก ขั้นตรี

  • *
  • กระทู้: 1,858
  • กดถูกใจ: 4 ครั้ง
  • คะแนนกลอน 285
  • เพศ: หญิง
  • *มิตรภาพความเป็น*
    • บ้านรักกลอน
Re: หนุ่มน้อยด้อยค่า กับนางฟ้าขี้โมโห
« ตอบกลับ #11 เมื่อ: สิงหาคม 16, 2009, 12:58:43 pm »

ตัวฉันนั้น...มันแค่...คนไร้ค่า...
รักนางฟ้า...อย่างเธอ...ช่างฝันเฟื่อง...
ฉันรักไป...แล้วเธอ...ก็โกรธเคือง...
ไม่รู้เรื่อง...เลยเรา...แสนเศร้าใจ...

โกรธทำไม...ก็แค่ใคร...มีใจรัก...
อยากขอปัก...ปองใจ...จะได้ไหม...?
โปรดอย่า...เย็นชา...ไร้น้ำใจ...
แค่ขอให้...ได้ใกล้ชิด...สนิทกัน....


นานๆเข้ามาที  ไม่ว่ากันนะฮับ ^.^

สวัสดีค่ะ

ถ้าเธอเปรียบ  เหยียบย่ำ  ตัวต่ำต้อย
แล้วคิดสอย  นางฟ้า  ชั่งน่าขัน
ใครกันเล่า  เขาจะปอง  ครองเคียงมั่น
ในเมื่อตัว  ของตัวนั้น  ยังกั้นตัว

สิ่งที่ดี  มีอยู่  ควรคู่ตน
ใยไม่ค้น  ออกแจ้ง  แสดงทั่ว
ใช้เป็นหลัก  พักกาย  คลายความมัว
มั่นในตัว  หัวใจ  ใครไม่ปอง

ฉันคนหนึ่ง  นี่หละ  ที่จะรัก
ถ้าเธอจัก  เป็นหลักตรง  ให้คงครอง
มิใช่จิต  คิดว่าต่ำ  ให้ช้ำหมอง
แล้วหมายปอง  นางฟ้า  มาคุ้มกัน

ภาพวาด



Poem Tags:
 

Sitemap 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 




กลอน | เมนูอร่อย | สูตรอาหารเจ | ชูการ์ไกรเดอร์ | | ดาวน์โหลดเกมส์ฟรี | คำคม | อาหารสุขภาพ | เครื่องมือการเกษตร | ทศชาติชาดก | แบบเหล็กนั่งร้าน | วัสดุก่อสร้าง | รวม โน๊ตขลุ่ย | อาหารต้านมะเร็ง |

 

ติดต่อหรือแจ้งปัญหาได้ที่ กล่องข้อความ Facebook

POEM FLUTE MATERIAL KAMKOM SUGAR MENU CANCER HEALTH VEGETARIAN