ผู้เขียน หัวข้อ: กลอนรัก...นางนพมาศ  (อ่าน 13917 ครั้ง)

0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้

ออฟไลน์ กานต์รวี

  • ลิงลมข่มกลอนฤทธิ์

  • *
  • กระทู้: 56
  • คะแนนกลอน 19
  • เพศ: หญิง
  • พริ้วแผ่ว แพรวกวี
Re: กลอนรัก...นางนพมาศ
« ตอบกลับ #9 เมื่อ: พฤศจิกายน 11, 2009, 09:56:29 pm »

คือด้วยรัก แรกเริ่ม เผชิญหน้า
รู้เพียงว่า น้องคือ ผู้สูงส่ง
มีอำนาจ หาญแท้ แด่ดำรงค์
และยืนยง เป็นพญา แห่งธานี

ด้วยพี่นั้น เป็นทหาร มีมาดต่ำ
ใคร่มิอาจ ล่วงล้ำ กำวิถี
แต่ก็รัก สุดจะกล่าว พราววิธี
สุดแต่แท้ ตัวพี่ นี้ห่วงใย

ด้วยชนชั้น ห่างกัน นับวันรุ่ง
ถูกแต่งปรุง ต่างกัน วันสดใส
ตัวน้องนี้ มีเครื่องหอม จรรโลงใจ
ส่วนพี่นี้ มีกลิ่นไอ ในแดนดิน

ความแตกต่าง ห่างเริ่ม เพิ่มพูนรัก
ต้องห้ามหัก กักใจ ในคำสินธุ์
แม้คิดถึง น้องนาง เป็นอาจิณ
คงต้องสิ้น รักไป ในสกุล

ออฟไลน์ กานต์รวี

  • ลิงลมข่มกลอนฤทธิ์

  • *
  • กระทู้: 56
  • คะแนนกลอน 19
  • เพศ: หญิง
  • พริ้วแผ่ว แพรวกวี
Re: กลอนรัก...นางนพมาศ
« ตอบกลับ #10 เมื่อ: พฤศจิกายน 16, 2009, 08:01:06 pm »

แม้หางตา ส่งมา ยังมีไม่
แล้วหรือใจ ใยเยื่อ ร้อยเอื้อฝัน
ฤ จะมี วลีร่าง สร้างรำพัน
ก็เข้าใจ เรานั้น ต่างเกินไป

ออฟไลน์ ดินหญ้ากาช้ำ

  • รักนักกลอนกวีคลับทุกคนจ้า
  • ผู้ดูแลกวีคลับดอทคอม

  • *
  • กระทู้: 6,749
  • กดถูกใจ: 112 ครั้ง
  • คะแนนกลอน 183
  • เพศ: หญิง
    • youtube ดินหญ้ากาช้ำ Dinyakachum
Re: กลอนรัก...นางนพมาศ
« ตอบกลับ #11 เมื่อ: พฤศจิกายน 18, 2009, 08:44:36 pm »

คือด้วยรัก แรกเริ่ม เผชิญหน้า
รู้เพียงว่า น้องคือ ผู้สูงส่ง
มีอำนาจ หาญแท้ แด่ดำรงค์
และยืนยง เป็นพญา แห่งธานี

ด้วยพี่นั้น เป็นทหาร มีมาดต่ำ
ใคร่มิอาจ ล่วงล้ำ กำวิถี
แต่ก็รัก สุดจะกล่าว พราววิธี
สุดแต่แท้ ตัวพี่ นี้ห่วงใย

ด้วยชนชั้น ห่างกัน นับวันรุ่ง
ถูกแต่งปรุง ต่างกัน วันสดใส
ตัวน้องนี้ มีเครื่องหอม จรรโลงใจ
ส่วนพี่นี้ มีกลิ่นไอ ในแดนดิน

ความแตกต่าง ห่างเริ่ม เพิ่มพูนรัก
ต้องห้ามหัก กักใจ ในคำสินธุ์
แม้คิดถึง น้องนาง เป็นอาจิณ
คงต้องสิ้น รักไป ในสกุล

ไฉนพี่...หาญหัก...ด้วยน้ำถ้อย
ที่บั่นทอน...ใจดวงน้อย...น้องเช่นนี้
ลืมแล้วหรือ...วัยเยาว์...เราเคยมี
อดีตที่...หวานชื่น...อยู่ดื่นตา

เคยเด็ดดอก...ไม้แซม...แต้มเรือนหู
เคยเคียงคู่...ชมสวน...มวลพฤกษษา
เคยหยอกเย้า...เคล้าคู่...อยู่ทุกครา
เคยสาบาน...สัญญา...ท่ามพงไพร

เพียงหน้าที่...บังคับ...เยี่ยงนั้นหรือ
รักเคยถือ...จึงหลุด...ร่วงไปได้
เคยยินคำ...พร่ำหวาน...ซ่านฤทัย
บัดเดี๋ยวนี้...คำปราศรัย...ยังไม่มี

ยศทหาร...แม้ต่ำ...จะเคียงข้อง
แต่รักน้อง...ยังผ่อง...ยังสดศรี
มิได้พร่อง...จากรัก...เลยสักที
แต่ไฉน...ไยพี่...มาตัดรอน

อันยศถา...ศรีจุฬา...นพมาศ
น้องมิอาจ...ฝืนรับ...แม้ใจร้อน
สุดจะคืน...ตำแหน่ง...พระภูธร
ใช่ว่าน้อง...ตัดตอน...รักพี่ยา

เพียงพี่เอ่ย...สักคำ...ว่าต้องการ

น้องจะหาญ...ตามพี่...ยอมหนีหน้า
มิกลัวโทษ...ใดแล้ว...เพียงเอ่ยมา
ว่ารักน้อง...ศรีจุฬาฯ...เหนืออื่นใด

 

Sitemap 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 




กลอน | เมนูอร่อย | สูตรอาหารเจ | ชูการ์ไกรเดอร์ | | ดาวน์โหลดเกมส์ฟรี | คำคม | อาหารสุขภาพ | เครื่องมือการเกษตร | ทศชาติชาดก | แบบเหล็กนั่งร้าน | วัสดุก่อสร้าง | รวม โน๊ตขลุ่ย | อาหารต้านมะเร็ง |

 

ติดต่อหรือแจ้งปัญหาได้ที่ กล่องข้อความ Facebook

POEM FLUTE MATERIAL KAMKOM SUGAR MENU CANCER HEALTH VEGETARIAN