ผู้เขียน หัวข้อ: ไม่รู้จะปลอบเธอ..ในฐานะอะไร  (อ่าน 9267 ครั้ง)

0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้

ออฟไลน์ รอยทราย

  • ผู้ดูแลบอร์ดกลอนรัก
  • *
  • กระทู้: 2,920
  • กดถูกใจ: 19 ครั้ง
  • คะแนนกลอน 257
  • เพศ: หญิง
    • รอยทราย Kaweeclub
Re: ไม่รู้จะปลอบเธอ..ในฐานะอะไร
« ตอบกลับ #3 เมื่อ: มีนาคม 27, 2010, 08:58:34 pm »

คุณสำคัญขนาดไหนไม่รู้หรือ
เลิกทำซื่อได้แล้วนะยาหยี
ผมก็บอกคุณหมดแล้วนะคนดี
เจ้าของใจดวงนี้ก็คือคุณ

แต่ฐานะผมยังให้คุณไม่ได้
ชีวิตผมต้องเสี่ยงตายกับกระสุน
ผมขอโทษที่ไม่เคยได้บอกคุณ
มัวหมกมุ่นกับหน้าที่เอฟบีไอ

ทำให้รักระหว่างเราเกิดรอยร้าว
ส่วนเรื่องสาวผมค่อยเล่าจะได้ไหม
แค่คู่หูเพื่อนร่วมงานโปรดรู้ไว้
ส่วนคู่ใจไม่มีใครนอกจากคุณ

ที่พูดมามันจะจริงสักแค่ไหน
เชื่อไม่ได้คนกะล่อนสับรางวุ่น
สาวน้อยใหญ่มีกั๊กไว้กลัวขาดทุน
อย่าได้ขุ่นข้องใจชั้นรู้จริง


ออฟไลน์ น้ำค้างบนพื้นทราย

  • หลงรูปจูบเงามัวเมาความงาม ไม่อาจจะข้ามกองทุกข์ไปได้
  • ผู้ดูแลระบบ

  • *
  • กระทู้: 1,169
  • กดถูกใจ: 1 ครั้ง
  • คะแนนกลอน 98
Re: ไม่รู้จะปลอบเธอ..ในฐานะอะไร
« ตอบกลับ #4 เมื่อ: มีนาคม 27, 2010, 09:52:48 pm »

ที่พูดมามันจะจริงสักแค่ไหน
เชื่อไม่ได้คนกะล่อนสับรางวุ่น
สาวน้อยใหญ่มีกั๊กไว้กลัวขาดทุน
อย่าได้ขุ่นข้องใจชั้นรู้จริง



มีหรือไม่สำคัญไฉน
เธอกลัวใครมากมายนักหรือ
นี่ความรักมีให้ไม่ใช่แค่ข้ามคืน
ใยจะต้องฝืนความรู้สึกอยู่ร่ำไป

ทำปากดีปากกล้าสุดท้ายก็ต้องเจ็บ
บอกไม่เข็ดแต่หัวใจยากทนไหว
ถามจริงเหอะจะปิดกั้นหัวใจไปทำไม
หรือว่าใครเขาสั่งให้เธอรอ

ออฟไลน์ ฮิคารุ

  • คมกวีราชสิงห์

  • *
  • กระทู้: 153
  • คะแนนกลอน 13
Re: ไม่รู้จะปลอบเธอ..ในฐานะอะไร
« ตอบกลับ #5 เมื่อ: มีนาคม 30, 2010, 01:39:34 am »

ที่พูดมามันจะจริงสักแค่ไหน
เชื่อไม่ได้คนกะล่อนสับรางวุ่น
สาวน้อยใหญ่มีกั๊กไว้กลัวขาดทุน
อย่าได้ขุ่นข้องใจชั้นรู้จริง

คุณคิดว่าตัวผมเป็นอะไร
ใช่รถไฟจะได้สับรางแข่ง
คนโดนยิงเจ็บมาไร้เรี่ยวแรง
เลิกเสแสร้งประชดก่อนได้มั้ยคุณ

รบกวนเอาชุดปฐมพยาบาล
อย่าเพิ่งพาลผมได้ไหมแผลยังอุ่น
เลือดสดไหลเปื้อนหมดแล้วเห็นมั้ยคุณ
ช่วยการุณย์ทำตามที่ผมบอกที

หยิบเอามีดออกมาแล้วลนไฟ
เสร็จแล้วกรีดลึกลงไปบนแผลนี่
เห็นกระสุนให้รีบคีบออกทันที
หลังจากนี้ก็พันแผลตามใจคุณ

เอ่อคือว่าฉันไม่เคยทำมาก่อน
ถึงคุณสอนฉันผ่าตัดเอากระสุน
ไม่กลัวหรือว่าฉันจะกรีดแผลคุณ
เจาะซะพรุนเพราะไม่แม่นในวิธี

เจ็บชะมัดดันกรีดลึกลงมาได้
อยากจะตายให้รู้แรดเลยคราวนี้
แถมพันแผลผมจนเกือบคล้ายกับมัมมี่
โธ่ยาหยีวันนี้คุณเป็นอะไร

ฉันรู้สึกไม่สบายบ้างนิดหน่อย
ร่างบางผลอยฟุบกับพื้นเพราะลมใส่
ร่างสูงช้อนตัวเธออุ้มเข้าห้องไป
วางบนเตียงห่มผ้าให้แล้วออกมา

ให้มันได้อย่างนี้สิทูนหัว
ตกลงตัวใครกันแน่ที่เจ็บหา
นึกไปแล้วเป็นแบบนี้ก็ดีน้า
เพราะแปลว่าตัวเธอนั้นยังรักเรา ^ ^
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: เมษายน 07, 2010, 02:14:14 pm โดย ฮิคคุง »
 

 

Sitemap 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 




กลอน | เมนูอร่อย | สูตรอาหารเจ | ชูการ์ไกรเดอร์ | | ดาวน์โหลดเกมส์ฟรี | คำคม | อาหารสุขภาพ | เครื่องมือการเกษตร | ทศชาติชาดก | แบบเหล็กนั่งร้าน | วัสดุก่อสร้าง | รวม โน๊ตขลุ่ย | อาหารต้านมะเร็ง |

 

ติดต่อหรือแจ้งปัญหาได้ที่ กล่องข้อความ Facebook

POEM FLUTE MATERIAL KAMKOM SUGAR MENU CANCER HEALTH VEGETARIAN