ผู้เขียน หัวข้อ: บทกลอนเศร้า...ของคนธรรพ์  (อ่าน 2381 ครั้ง)

Poem Tags:

0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้

ออฟไลน์ กวีพเนจร

  • กวีพเนจร...บนโลกอักษรา
  • วารีกุญชรกลอนสรร

  • *
  • กระทู้: 638
  • กดถูกใจ: 2 ครั้ง
  • คะแนนกลอน 77
  • เพศ: ชาย
  • คนพเนจร...บนโลกอักษรา
บทกลอนเศร้า...ของคนธรรพ์
« เมื่อ: กรกฎาคม 17, 2010, 12:43:10 pm »


ในมุมหนึ่งซึ่งถือว่าป่า"หิมพานต์"
อันตระการด้วยพฤกษานานาไม้
บุปผชาตอาจองค์ขจรไกล
สวยงามไร้มลทินกลิ่นโลกีย์

สกุณาวิหคนกนาพันธุ์
บินโผผันร่อนไกลในวิถี
ทั้งเจ้าหงส์ กินนร กินรี
สวยงามที่กลางอากาศฟากนภา

ทั้งครุฑนาคอาจองค์เหล่านางไม้
อยู่อาศัยร่มเย็นเป็นทั่วหน้า
ราชสีห์สิงหะและคนธา
ต่างเสาะหาไม่ยากกลางพงพี

รุกขชาติดาษเดื่อทั่วแนวป่า
ผลไม้ภักษาน่าหลงสี
ทั้งกลิ่นหอมเลิศรสสดก็มี
ทุกถิ่นที่ในป่า หิมพานต์

เสียงกลอนรักคนธรรพ์ขับกล่อมโลก
ด้วยความโศกแห่งเทพที่อาจหาญ
เสียคนรักปักใจไปนมนาน
ใจร้าวรานหวนหาเจ้าในนิทรา

โอ้รักเอ๋ยเคยโอบกอดชมนกไม้
บัดนี้ไร้แม้เงาเจ้าตรงหน้า
เหลือคนธรรพ์เหมือนมนุษย์สุดธรรมดา
ขับร้องมาเป็นเพลงโศกพร้อมเสียงพิณ

"โอ้นวลนางห่างหายมลายสูญ
ความอาดูรคืนกลับจับคืนถิ่น
อยู่ไหนหนอกันเล่าเจ้ายุพิน
กลับคืนดินถิ่นพำนักพักหัวใจ

เสียงคนธรรพ์พร่ำหาทุกเช้าค่ำ
เจ้ายังจำคำสัญญานั้นได้ไหม
จะเคียงคู่อยู่ข้างไม่ล้างไป
แล้วเจ้าใยทิ้งข้าในเดียวดาย"

คนธรรพ์โศกกับรักที่สูญสิ้น
อยู่บนดินเพียงคนรักสูญหาย
อยู่ตรงนี้พี่เหมือนกำลังตาย
เพราะว่าคล้ายร่างกายแก่ชรา

เพราะไร้รักพี่จึงหมดแรงสู้
ถึงจะอยู่ก็เหมือนสิ้นดินกลบหน้า
คงรอวันสังขารพานโรยรา
เพราะชีวาสูญสิ้นเมื่อไร้นาง

[gmod]ขออนุญาตย้ายหมวดหมู่นะจ๊ะ น้องที กลอนนี้ หน้าจะเป็นำตนานนะ ถึงจะเศร้าก็เถอะ p17[/gmod]

ออฟไลน์ กวีพเนจร

  • กวีพเนจร...บนโลกอักษรา
  • วารีกุญชรกลอนสรร

  • *
  • กระทู้: 638
  • กดถูกใจ: 2 ครั้ง
  • คะแนนกลอน 77
  • เพศ: ชาย
  • คนพเนจร...บนโลกอักษรา
Re: บทกลอนเศร้า...ของคนธรรพ์
« ตอบกลับ #1 เมื่อ: กรกฎาคม 18, 2010, 07:23:15 pm »


อัสดงตกลงตรงขอบฟ้า
พร้อมน้ำตาแห่งคนธรรพ์มันหลั่งไหล
ด้วยความรักปักอกถูกพรากไกล
พร้อมหัวใจมานพจบรัญจวน

โอ้สวรรค์ไยเล่าเจ้าทำผิด
เจ้าเคยคิดถึงใจใครโหยหวน
เจ้ากระทำสิ่งใดไร้คร่ำครวญ
ทำเนื้อนวลจากข้าหาไม่มี

นั่งบรรเลงเพลงพิณพร้อมกลอนเศร้า
เพิ่มความเหงาในหัวใจของข้านี้
ขับกลอนเศร้าพร้อมบรรเลงเป็นเพลงคีต์
ให้โลกมีความชอกช้ำระกำใจ

ขับเพลงพิณบรรเลงเป็นกลอนโศก
วิปโยคแห่งรักที่ข้าไร้
ใครกันหนอขอได้ไหมคืนหัวใจ
แล้วจะให้ทำไรข้าก็ยอม

Poem Tags:
 

Sitemap 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 




กลอน | เมนูอร่อย | สูตรอาหารเจ | ชูการ์ไกรเดอร์ | | ดาวน์โหลดเกมส์ฟรี | คำคม | อาหารสุขภาพ | เครื่องมือการเกษตร | ทศชาติชาดก | แบบเหล็กนั่งร้าน | วัสดุก่อสร้าง | รวม โน๊ตขลุ่ย | อาหารต้านมะเร็ง |

 

ติดต่อหรือแจ้งปัญหาได้ที่ กล่องข้อความ Facebook

POEM FLUTE MATERIAL KAMKOM SUGAR MENU CANCER HEALTH VEGETARIAN