ผู้เขียน หัวข้อ: ...วันที่ฟ้าไร้แสงแห่งดวงตะวัน หิ่งห้อยอย่างฉันคงมีความหมายต่อเธอ.....  (อ่าน 11209 ครั้ง)

Poem Tags:

0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้

ออฟไลน์ คนผิงดาว

  • วารีกุญชรกลอนสรร

  • *
  • กระทู้: 760
  • กดถูกใจ: 4 ครั้ง
  • คะแนนกลอน 55
  • เพศ: ชาย
  • คนผิงดาว กวีคนเศร้า

หิ่งห้อยน้อยล่องลอยตามสายลม

แสนขื่นขมในหัวใจเป็นหนักหนา

ความคิดถึงฝากส่งผ่านไปตามกาลเวลา

คงไม่ถึงใจเธอแล้วซินะถึงลาจากกันไปไกล


วันนี้เส้นทางเดินช่างแสนริบหรี่

อาศัยแสงหิ่งห้อยในคืนนี้นำทางฝันได้ไหม

อยากเดินทางตามหาฝันและหัวใจ

ที่ฝากเธอไว้แสนไกล...อยากไปพบเจอ


คืนนี้ไร้แสงดวงดาวและแสงจันทร์

คนเศร้าที่เฝ้าฝันถึงเธอดูไร้ความหมาย

ไม่อาจฝากความคิดถึงให้ดาวช่วยส่งข่าวไป

วันนี้ดูเหมือนเธอไร้หัวใจ....จริงๆนะคนดี



เหม่อมองไปในหนทางที่มืดมิด

หมดหนทางคิดฝันเธอคืนมาได้

ในตอนนี้เธอคงมอบหัวใจให้เขาไป

หิ่งห้อยอย่างฉันคงไร้ความหมาย...แล้วนะเธอ


..........................................................................

  ด้วยรักและคิดถึง....เธอคนนั้นอยู่เสมอ

                    คนผิงดาวที่สาวลืม

ออฟไลน์ คนผิงดาว

  • วารีกุญชรกลอนสรร

  • *
  • กระทู้: 760
  • กดถูกใจ: 4 ครั้ง
  • คะแนนกลอน 55
  • เพศ: ชาย
  • คนผิงดาว กวีคนเศร้า

ฝากกลอนเศร้าๆของผู้ชายคนนี้

ด้วยบทกวีที่ขีดเขียนจากหัวใจอันเศร้าหมอง

กลั่นออกมาด้วยน้ำตาที่ไหลนอง

ทุกข์ระทมหม่นหมองร้องไห้บางเวลา


อาจจะเป็นความอ่อนแอของชายที่ไร้รัก

โดนเธอสลัดรักช้ำใจเป็นหนักหนา

เคยออดอ้อนพร่ำรักกันทุกวันเวลา

มาจากลาทิ้งรักร้างแยกทางเดิน


กี่วันคืนกี่เวลากี่ปีแล้ว

ก็ไม่แคล้วให้ใจลืมเธอลงได้

เขียนบทกลอนออกจากความจริงของหัวใจ

ปนน้ำตาที่รินไหลของใครบางคน


ลืมแล้วหรือป่านฉะนี้คงลืมหมดแล้ว

ไม่มีแล้วแม้เยื่อใยรักเราทั้งสอง

ฉันโง่เง่าเฝ้ารำพันนั่งน้ำตานอง

เกิดเป็นชายต้องเศร้าหมองเพราะใครทำ


คืนนี้ไร้จันทร์นั่งรำพันและบ่นเพ้อ

จนละเมอนอนไม่หลับกระสับกระส่าย

เจ้าหิ่งห้อยตัวน้อยล่องลอยมาแต่ไกล

ว่ารักและคิดถึงด้วยหัวใจ...ถึงเธอคนไกลกันให้ฉันที



ยามค่ำคืนยืนเฝ้ามองจันทร์และดาวบนฟากฟ้า

ยามเช้ามายืนมองตะวันอันเฉิดฉาย

อยากเขียนคำซึ้งๆฝากก้อนเมฆช่วยลอยไป

ถามหัวใจเธอคนนั้น...ว่ารักและคิดถึงกันบ้างไหมคนดี


...
ฝากกวีคนเศร้าจากใจพี่ชายคนนี้

ฝากขอบคุณสาวเมืองน่านที่มีไมตรีดีนักหนา

แม้นว่าเราสองคนอยู่ไกลกันตลอดมา

แต่ก็ส่งวาจาฝากความห่วงใยถึงกันและกัน


ขอบคุณที่ห่วงใยพี่ชายเจ้าคนนี้

เป็นกวีคนเศร้าเพราะผิดหวัง

แม้เนิ่นนานผ่านไปนานแค่ใหนรักยังจีรัง

ฝากและหวังว่าสักวัน....คงได้รักกลับมา


เสียงบทเพลงจากคนเศร้าที่ขับกล่อม

อยากให้เธอนัน้นอนและหลับฝัน

เธอคงเหงาคงเศร้าอยู่เหมือนกัน

อย่าลืมนะก่อนหลับฝัน...นั่งผิงดาวด้วยกันเราสองคน


ฉันจะเป็นดั่งหิ่งห้อยไม่อับแสง

จะเป็นแรงใจให้เธอก้าวไปยังฝัน

จะอยู่ตรงนี้เป็นเพื่อนเธอทุกคืนวัน

คืนนี้ถ้าเธอหนาวร่วมผิงดาวด้วยกัน...นะคนดี


..................................................................................


ออฟไลน์ คนผิงดาว

  • วารีกุญชรกลอนสรร

  • *
  • กระทู้: 760
  • กดถูกใจ: 4 ครั้ง
  • คะแนนกลอน 55
  • เพศ: ชาย
  • คนผิงดาว กวีคนเศร้า

แม้จะห้ามใจไม่ให้คิดถึงเธอไม่ได้

ฉันต้องขอโทษอย่างมากมายที่ไม่เป็นอย่างเธอหวัง

เพราะว่ารักมีเพียงเธอหนึ่งเดียวเท่านั้น

ให้ฉันตายก่อนแล้วกัน....ค่อยให้ฉันลืมเธอ

Poem Tags:
 

Sitemap 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 




กลอน | เมนูอร่อย | สูตรอาหารเจ | ชูการ์ไกรเดอร์ | | ดาวน์โหลดเกมส์ฟรี | คำคม | อาหารสุขภาพ | เครื่องมือการเกษตร | ทศชาติชาดก | แบบเหล็กนั่งร้าน | วัสดุก่อสร้าง | รวม โน๊ตขลุ่ย | อาหารต้านมะเร็ง |

 

ติดต่อหรือแจ้งปัญหาได้ที่ กล่องข้อความ Facebook

POEM FLUTE MATERIAL KAMKOM SUGAR MENU CANCER HEALTH VEGETARIAN